Aktualna wersja interlinearnej Septuaginty zawiera 20 linii, które można dowolnie włączać i wyłączać. Pozwalają one porównywać tekst grecki z tłumaczeniami, analizować każde słowo, sprawdzać lematy, gramatykę, numery Stronga i eLki, a także korzystać z różnych systemów transliteracji i wymowy.
Poniżej opisano funkcję każdej linii L01–L20 oraz podano kilka praktycznych zestawów linii do codziennej pracy z tekstem.
| Linia | Opis |
|---|---|
| L01 | Pełny tekst grecki wersetu LXX według edycji Rahlfsa (1935); tekst wykorzystany w projekcie został otrzymany od Ralpha Hancocka. |
| L02 | Jak w L01, ale z dodanymi przy odpowiednich wyrazach numerami Stronga oraz numerami eLek. |
| L03 | Angielskie tłumaczenie Septuaginty autorstwa Lancelota C. L. Brentona. |
| L04 | Biblia Tysiąclecia, wydanie IV (BT4) – polski przekład całego wersetu. |
| L05 | Polskie tłumaczenie całego wersetu z tekstu greckiego LXX, przygotowane z wykorzystaniem AI. |
| L06 | Jak w L05, ale z dodanymi przy odpowiednich słowach numerami Stronga oraz numerami eLek. |
| L07 | Wymowa każdego greckiego słowa; sylaba akcentowana jest wyróżniona, co ułatwia prawidłowe czytanie tekstu. |
| L08 | Grecki tekst wersetu rozbity na poszczególne wyrazy – podstawowa linia do analizy słowo po słowie. |
| L09 | Lemat, czyli podstawowa forma słownikowa odpowiadająca danemu słowu występującemu w tekście. |
| L10 | Polskie tłumaczenie interlinearne każdego słowa – przekład słowo po słowie z uwzględnieniem polskiej składni. |
| L11 | Skrócone polskie objaśnienie słownikowe oparte na Słowniku Stronga w tłumaczeniu Marcina Garbulskiego; zwykle zawiera krótkie, najbardziej użyteczne znaczenia hasła. |
| L12 | Numer Stronga albo numer eLki. Numery eLek są stosowane w projekcie dla greckich wyrazów LXX, które nie mają przypisanego numeru Stronga. |
| L13 | Angielskie znaczenie danego wyrazu zaczerpnięte z portalu Katabiblon. |
| L14 | Angielskie znaczenie danego wyrazu zaczerpnięte z repozytorium LXX-Rahlfs-1935 Elirana Wonga. |
| L15 | Transliteracja naukowa każdego greckiego słowa, opracowana na podstawie zasad zaproponowanych przez ks. Stanisława Wronkę – wersja pełna. |
| L16 | Uproszczona transliteracja oparta na tym samym systemie co L15, przeznaczona do łatwiejszego praktycznego odczytywania tekstu. |
| L17 | Kod gramatyczny każdego słowa. Po najechaniu kursorem na kod można wyświetlić jego pełne objaśnienie. |
| L18 | Transliteracja własna, graficzna, zawierająca oznaczenia pomocne przy odczytywaniu tekstu greckiego. |
| L19 | Starsza wersja wymowy, przygotowana na podstawie opracowania ALbeSh / HiSB. Linia pozostaje jako materiał porównawczy względem nowszej wymowy w L07. |
| L20 | Jednoznaczny identyfikator każdego słowa. Przykład: Rdz1_1_1 oznacza pierwszy wyraz w Rdz 1,1, a Rdz1_1_4 – czwarty wyraz w tym wersecie. |
W Septuagincie nie każdy grecki wyraz posiada tradycyjny numer Stronga. Dlatego w projekcie, obok numeracji Stronga, używany jest własny system oznaczeń eLki dla wyrazów nieobjętych Strongiem.
Numerację można oglądać razem z całym wersetem w liniach L02 i L06, natomiast linia L12 pokazuje ją bezpośrednio przy każdym analizowanym słowie.
L07 to aktualna linia wymowy każdego odmienionego słowa greckiego, z zaznaczeniem akcentowanej sylaby.
L15 i L16 pozwalają zapisać tekst grecki alfabetem łacińskim: L15 w wersji naukowej, a L16 w wersji uproszczonej.
L18 zachowuje wcześniejszą transliterację graficzną projektu, a L19 wcześniejszą wersję wymowy. Obie linie mogą służyć do porównania dawnych i obecnych rozwiązań.