Wys³uchaj ca³ego rozdzia³u (mp3) wys³uchaj ca³ego rozdzia³u (mp3)




 
poprzedni rozdzia³ index nastêpny rozdzia³

Pwt 4,1 וְעַתָּה יִשְׂרָאֵל שְׁמַע אֶל־הַחֻקִּים וְאֶל־הַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר אָנֹכִי מְלַמֵּד אֶתְכֶם לַעֲשׂוֹת לְמַעַן תִּחְיוּ וּבָאתֶם וִירִשְׁתֶּם אֶת־הָאָרֶץ אֲשֶׁר יהוה אֱלֹהֵי אֲבֹתֵיכֶם נֹתֵן לָכֶם׃                
Pwt 4,1 we aT Ta jis ra el sze ma el - ha Huq qim we el - ham misz Pa tim a szer a no chi me lam med et chem la a sot le ma an TiH ju u wa tem wi risz Tem et - ha a rec a szer jhwh(a do naj) e lo he a wo te chem no ten la chem                
Pwt 4,1 wü`aTTâ yiSrä´ël šüma` ´el-ha|Huqqîm wü´el-hammišPä†îm ´ášer ´ä|nökî mülammëd ´etkem la`áSôt lümaº`an Ti|Hyû ûbä´tem wî|rišTem ´et-hä´äºrec ´ášer yhwh(´ädönäy) ´élöhê ´ábötêkem nötën läkem                
Pwt 4,1 A teraz, Izraelu, s³uchaj praw i nakazów, które uczê was wype³niaæ, abyœcie ¿yli i doszli do posiadania ziemi, któr¹ wam daje Pan, Bóg waszych ojców.                                              
Pwt 4,2 לֹא תֹסִפוּ עַל־הַדָּבָר אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם וְלֹא תִגְרְעוּ מִמֶּנּוּ לִשְׁמֹר אֶת־מִצְוֹת יהוה אֱלֹהֵיכֶם אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם׃                      
Pwt 4,2 lo to si fu al - haD Da war a szer a no chi me caw we et chem we lo tig re u mim men nu lisz mor et - mic wot jhwh(a do naj) e lo he chem a szer a no chi me caw we et chem                      
Pwt 4,2 lö´ tösiºpû `al-haDDäbär ´ášer ´änökî mücawwè ´etkem wülö´ tigrü`û mimmeºnnû lišmör ´et-micwöt yhwh(´ädönäy) ´élö|hêkem ´ášer ´änökî mücawwè ´etkem                      
Pwt 4,2 Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazujê, i nic z tego nie odejmiecie, zachowuj¹c nakazy Pana, Boga waszego, które na was nak³adam.                                              
Pwt 4,3 עֵינֵיכֶם הָרֹאֹת אֵת אֲשֶׁר־עָשָׂה יהוה בְּבַעַל פְּעוֹר כִּי כָל־הָאִישׁ אֲשֶׁר הָלַךְ אַחֲרֵי בַעַל־פְּעוֹר הִשְׁמִידוֹ יהוה אֱלֹהֶיךָ מִקִּרְבֶּךָ׃                        
Pwt 4,3 e ne chem ha ro ot et a szer - a sa jhwh(a do naj) Be wa al Pe or Ki chol - ha isz a szer ha lach a Ha re wa al - Pe or hisz mi do jhwh(a do naj) e lo he cha miq qir Be cha                        
Pwt 4,3 `ê|nêkem hä|rö´öt ´ët ´ášer-`äSâ yhwh(´ädönäy) Bübaº`al Pü`ôr Kî kol-hä´îš ´ášer hälak ´aHárê ba|`al-Pü`ôr hišmîdô yhwh(´ädönäy) ´élöhʺkä miqqirBeºkä                        
Pwt 4,3 Widzieliœcie na w³asne oczy, co uczyni³ Pan w Baal-Peor, jak ka¿dego cz³owieka, który poszed³ za Baalem z Peor, wyniszczy³ Pan spoœród was;                                              
Pwt 4,4 וְאַתֶּם הַדְּבֵקִים בַּיהוה אֱלֹהֵיכֶם חַיִּים כֻּלְּכֶם הַיּוֹם׃                                            
Pwt 4,4 we aT Tem haD De we qim Bjhwh(Ba do naj) e lo he chem Haj jim Kul le chem haj jom                                            
Pwt 4,4 wü´aTTem haDDübëqîm Byhwh(Ba´dönäy) ´élöhêkem Hayyîm Kullükem hayyôm                                            
Pwt 4,4 a wy, coœcie przylgnêli do Pana, Boga waszego, dzisiaj wszyscy ¿yjecie.                                                    
Pwt 4,5 רְאֵה לִמַּדְתִּי אֶתְכֶם חֻקִּים וּמִשְׁפָּטִים כַּאֲשֶׁר צִוַּנִי יהוה אֱלֹהָי לַעֲשׂוֹת כֵּן בְּקֶרֶב הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם בָּאִים שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ׃                      
Pwt 4,5 re e lim mad Ti et chem Huq qim u misz Pa tim Ka a szer ciw wa ni jhwh(a do naj) e lo haj la a sot Ken Be qe rew ha a rec a szer aT Tem Ba im szam ma le risz Ta                      
Pwt 4,5 rü´Ë limmaºdTî ´etkem Huqqîm ûmišPä†îm Ka´ášer ciwwaºnî yhwh(´ädönäy) ´élöhäy la`áSôt Kën Büqeºreb hä´äºrec ´ášer ´aTTem Bä´îm šäºmmâ lürišTäh                      
Pwt 4,5 Patrzcie, naucza³em was praw i nakazów, jak mi rozkaza³ czyniæ Pan, Bóg mój, abyœcie je wype³niali w ziemi, do której idziecie, by obj¹æ j¹ w posiadanie.                                              
Pwt 4,6 וּשְׁמַרְתֶּם וַעֲשִׂיתֶם כִּי הִוא חָכְמַתְכֶם וּבִינַתְכֶם לְעֵינֵי הָעַמִּים אֲשֶׁר יִשְׁמְעוּן אֵת כָּל־הַחֻקִּים הָאֵלֶּה וְאָמְרוּ רַק עַם־חָכָם וְנָבוֹן הַגּוֹי הַגָּדוֹל הַזֶּה׃                  
Pwt 4,6 u sze mar Tem wa a si tem Ki hiw Hoch mat chem u wi nat chem le e ne ha am mim a szer jisz me un et Kol - ha Huq qim ha el le we am ru raq am - Ha cham we na won haG Goj haG Ga dol haz ze                  
Pwt 4,6 ûšümarTem wa`áSîtem Kî hiw´ Hokmatkem ûbîºnatkem lü`ênê hä`ammîm ´ášer yišmü`ûn ´ët Kol-haHuqqîm hä´ëºllè wü´ämrû raq `am-Häkäm wünäbôn haGGôy haGGädôl hazzè                  
Pwt 4,6 Strze¿cie ich i wype³niajcie je, bo one s¹ wasz¹ m¹droœci¹ i umiejêtnoœci¹ w oczach narodów, które us³yszawszy o tych prawach powiedz¹: Z pewnoœci¹ ten wielki naród to lud m¹dry i rozumny.                                          
Pwt 4,7 כִּי מִי־גוֹי גָּדוֹל אֲשֶׁר־לוֹ אֱלֹהִים קְרֹבִים אֵלָיו כַּיהוה אֱלֹהֵינוּ בְּכָל־קָרְאֵנוּ אֵלָיו׃                                    
Pwt 4,7 Ki mi - goj Ga dol a szer - lo e lo him qe ro wim e law Kjhwh(Ka do naj) e lo he nu Be chol - qo re nu e law                                    
Pwt 4,7 Kî mî-gôy Gädôl ´ášer-lô ´élöhîm qüröbîm ´ëläyw Kyhwh(Ka´dönäy) ´élöhêºnû Bükol-qor´ëºnû ´ëläyw                                    
Pwt 4,7 Bo który¿ naród wielki ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroæ Go wzywamy?                                                  
Pwt 4,8 וּמִי גּוֹי גָּדוֹל אֲשֶׁר־לוֹ חֻקִּים וּמִשְׁפָּטִים צַדִּיקִם כְּכֹל הַתּוֹרָה הַזֹּאת אֲשֶׁר אָנֹכִי נֹתֵן לִפְנֵיכֶם הַיּוֹם׃                            
Pwt 4,8 u mi Goj Ga dol a szer - lo Huq qim u misz Pa tim caD Di qim Ke chol haT To ra haz zot a szer a no chi no ten lif ne chem haj jom                            
Pwt 4,8 ûmî Gôy Gädôl ´ášer-lô Huqqîm ûmišPä†îm caDDîqìm Küköl haTTôrâ hazzö´t ´ášer ´änökî nötën lipnêkem hayyôm                            
Pwt 4,8 Który¿ naród wielki ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak ca³e to Prawo, które ja wam dziœ dajê?                                                  
Pwt 4,9 רַק הִשָּׁמֶר לְךָ וּשְׁמֹר נַפְשְׁךָ מְאֹד פֶּן־תִּשְׁכַּח אֶת־הַדְּבָרִים אֲשֶׁר־רָאוּ עֵינֶיךָ וּפֶן־יָסוּרוּ מִלְּבָבְךָ כֹּל יְמֵי חַיֶּיךָ וְהוֹדַעְתָּם לְבָנֶיךָ וְלִבְנֵי בָנֶיךָ׃                    
Pwt 4,9 raq hisz sza mer le cha u sze mor naf sze cha me od Pen - Tisz KaH et - haD De wa rim a szer - ra u e ne cha u fen - ja su ru mil le waw cha Kol je me Haj je cha we ho da Tam le wa ne cha we liw ne wa ne cha                    
Pwt 4,9 raq hiššäºmer lükä ûšümör napšükä mü´öd Pen-TišKaH ´et-haDDübärîm ´ášer-rä´û `ênʺkä ûpen-yäsûºrû millübäºbkä Köl yümê Hayyʺkä wühôda`Täm lübänʺkä wülibnê bänʺkä                    
Pwt 4,9 Tylko siê strze¿ bardzo i pilnuj siebie, byœ nie zapomnia³ o tych rzeczach, które widzia³y twe oczy: by z twego serca nie usz³y po wszystkie dni twego ¿ycia, ale ucz ich swych synów i wnuków.                                          
Pwt 4,10 יוֹם אֲשֶׁר עָמַדְתָּ לִפְנֵי יהוה אֱלֹהֶיךָ בְּחֹרֵב בֶּאֱמֹר יהוה אֵלַי הַקְהֶל־לִי אֶת־הָעָם וְאַשְׁמִעֵם אֶת־דְּבָרָי אֲשֶׁר יִלְמְדוּן לְיִרְאָה אֹתִי כָּל־הַיָּמִים אֲשֶׁר הֵם חַיִּים עַל־הָאֲדָמָה וְאֶת־בְּנֵיהֶם יְלַמֵּדוּן׃        
Pwt 4,10 jom a szer a mad Ta lif ne jhwh(a do naj) e lo hE cha Be Ho rew Be e mor jhwh(a do naj) e laj haq hel - li et - ha am we asz mi em et - De wa raj a szer jil me dun le ji ra o ti Kol - haj ja mim a szer hem Haj jim al - ha a da ma we et - Be ne hem je lam me dun        
Pwt 4,10 yôm ´ášer `ämaºdTä lipnê yhwh(´ädönäy) ´élöhÊkä BüHörëb Be´émör yhwh(´ädönäy) ´ëlay haqhel-lî ´et-hä`äm wü´ašmì`ëm ´et-Dübäräy ´ášer yilmüdûn lüyir´â ´ötî Kol-hayyämîm ´ášer hëm Hayyîm `al-h亴ádämâ wü´et-Bünêhem yülammëdûn        
Pwt 4,10 W dniu, w którym stan¹³eœ w obliczu Pana, Boga swego, na Horebie, rzek³ Pan do mnie: ZgromadŸ Mi naród, niech us³ysz¹ me s³owa, aby siê nauczyli Mnie baæ przez wszystkie dni ¿ycia na ziemi i nauczyli tego swoich synów.                                        
Pwt 4,11 וַתִּקְרְבוּן וַתַּעַמְדוּן תַּחַת הָהָר וְהָהָר בֹּעֵר בָּאֵשׁ עַד־לֵב הַשָּׁמַיִם חֹשֶׁךְ עָנָן וַעֲרָפֶל׃                                  
Pwt 4,11 waT Tiq re wun waT Ta am dun Ta Hat ha har we ha har Bo er Ba esz ad - lew hasz sza ma jim Ho szech a nan wa a ra fel                                  
Pwt 4,11 waTTiqrübûn waTTa|`amdûn TaºHat hähär wühähär Bö`ër Bä´ëš `ad-lëb haššämaºyim Höºšek `änän wa`áräpel                                  
Pwt 4,11 Wtedy zbli¿yliœcie siê i stanêliœcie pod gór¹ - a góra p³onê³a ogniem a¿ do nieba, okryta mrokiem, ciemnoœci¹ i chmur¹.                                                
Pwt 4,12 וַיְדַבֵּר יהוה אֲלֵיכֶם מִתּוֹךְ הָאֵשׁ קוֹל דְּבָרִים אַתֶּם שֹׁמְעִים וּתְמוּנָה אֵינְכֶם רֹאִים זוּלָתִי קוֹל׃                              
Pwt 4,12 wa je daB Ber jhwh(a do naj) a le chem miT Toch ha esz qol De wa rim aT Tem szo mim u te mu na en chem ro im zu la ti qol                              
Pwt 4,12 wayüdaBBër yhwh(´ädönäy) ´álêkem miTTôk hä´ëš qôl Dübärîm ´aTTem šöm`îm ûtümûnâ ´ênkem rö´îm zûlätî qôl                              
Pwt 4,12 I przemówi³ do was Pan, Bóg wasz, spoœród ognia. DŸwiêk s³ów s³yszeliœcie, ale poza g³osem nie dostrzegliœcie postaci.                                                
Pwt 4,13 וַיַּגֵּד לָכֶם אֶת־בְּרִיתוֹ אֲשֶׁר צִוָּה אֶתְכֶם לַעֲשׂוֹת עֲשֶׂרֶת הַדְּבָרִים וַיִּכְתְּבֵם עַל־שְׁנֵי לֻחוֹת אֲבָנִים׃                                
Pwt 4,13 waj jaG Ged la chem et - Be ri to a szer ciw wa et chem la a sot a se ret haD De wa rim waj jich Te wem al - sze ne lu Hot a wa nim                                
Pwt 4,13 wayyaGGëd läkem ´et-Bürîtô ´ášer ciwwâ ´etkem la`áSôt `áSeºret haDDübärîm wa|yyikTübëm `al-šünê lùHôt ´ábänîm                                
Pwt 4,13 Oznajmi³ wam swe przymierze, gdy rozkaza³ wam pe³niæ Dziesiêæ Przykazañ i napisa³ je na dwóch tablicach kamiennych.                                                
Pwt 4,14 וְאֹתִי צִוָּה יהוה בָּעֵת הַהִוא לְלַמֵּד אֶתְכֶם חֻקִּים וּמִשְׁפָּטִים לַעֲשֹׂתְכֶם אֹתָם בָּאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם עֹבְרִים שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ׃                        
Pwt 4,14 we o ti ciw wa jhwh(a do naj) Ba et ha hiw le lam med et chem Huq qim u misz Pa tim la a sot chem o tam Ba a rec a szer aT Tem ow rim szam ma le risz Ta                        
Pwt 4,14 wü´ötî ciwwâ yhwh(´ädönäy) Bä`ët hahiw´ lülammëd ´etkem Huqqîm ûmišPä†îm la`áSötkem ´ötäm Bä´äºrec ´ášer ´aTTem `öbrîm šäºmmâ lürišTäh                        
Pwt 4,14 W tym czasie rozkaza³ mi Pan uczyæ was praw i nakazów, byœcie je pe³nili w kraju, do którego wchodzicie, by obj¹æ go w posiadanie.                                              
Pwt 4,15 וְנִשְׁמַרְתֶּם מְאֹד לְנַפְשֹׁתֵיכֶם כִּי לֹא רְאִיתֶם כָּל־תְּמוּנָה בְּיוֹם דִּבֶּר יהוה אֲלֵיכֶם בְּחֹרֵב מִתּוֹךְ הָאֵשׁ׃                              
Pwt 4,15 we nisz mar Tem me od le naf szo te chem Ki lo re i tem Kol - Te mu na Be jom DiB Ber jhwh(a do naj) a le chem Be Ho rew miT Toch ha esz                              
Pwt 4,15 wünišmarTem mü´öd lünapšötêkem Kî lö´ rü´îtem Kol-Tümûnâ Büyôm DiBBer yhwh(´ädönäy) ´álêkem BüHörëb miTTôk hä´ëš                              
Pwt 4,15 Pilnie siê wystrzegajcie - skoroœcie nie widzieli ¿adnej postaci w dniu, w którym mówi³ do was Pan spoœród ognia na Horebie -                                                
Pwt 4,16 פֶּן־תַּשְׁחִתוּן וַעֲשִׂיתֶם לָכֶם פֶּסֶל תְּמוּנַת כָּל־סָמֶל תַּבְנִית זָכָר אוֹ נְקֵבָה׃                                      
Pwt 4,16 Pen - Tasz Hi tun wa a si tem la chem Pe sel Te mu nat Kol - sa mel Taw nit za char o ne qe wa                                      
Pwt 4,16 Peºn-TašHitûºn wa`áSîtem läkem Peºsel Tümûnat Kol-säºmel Tabnît zäkär ´ô nüqëbâ                                      
Pwt 4,16 abyœcie nie post¹pili niegodziwie i nie uczynili sobie rzeŸby przedstawiaj¹cej podobiznê mê¿czyzny lub kobiety,                                                
Pwt 4,17 תַּבְנִית כָּל־בְּהֵמָה אֲשֶׁר בָּאָרֶץ תַּבְנִית כָּל־צִפּוֹר כָּנָף אֲשֶׁר תָּעוּף בַּשָּׁמָיִם׃                                      
Pwt 4,17 Taw nit Kol - Be he ma a szer Ba a rec Taw nit Kol - ciP Por Ka naf a szer Ta uf Basz sza ma jim                                      
Pwt 4,17 Tabnît Kol-Bühëmâ ´ášer Bä´äºrec Tabnît Kol-ciPPôr Känäp ´ášer Tä`ûp Baššämäºyim                                      
Pwt 4,17 podobiznê jakiegokolwiek zwierzêcia, które jest na ziemi, podobiznê jakiegokolwiek ptaka, lataj¹cego pod niebem,                                                
Pwt 4,18 תַּבְנִית כָּל־רֹמֵשׂ בָּאֲדָמָה תַּבְנִית כָּל־דָּגָה אֲשֶׁר־בַּמַּיִם מִתַּחַת לָאָרֶץ׃                                          
Pwt 4,18 Taw nit Kol - ro mes Ba a da ma Taw nit Kol - Da ga a szer - Bam ma jim miT Ta Hat la a rec                                          
Pwt 4,18 Tabnît Kol-römëS Bä´ádämâ Tabnît Kol-Dägâ ´ášer-Bammaºyim miTTaºHat lä´äºrec                                          
Pwt 4,18 podobiznê czegokolwiek, co pe³za po ziemi, podobiznê ryby, która jest w wodach - pod ziemi¹.                                                  
Pwt 4,19 וּפֶן־תִּשָּׂא עֵינֶיךָ הַשָּׁמַיְמָה וְרָאִיתָ אֶת־הַשֶּׁמֶשׁ וְאֶת־הַיָּרֵחַ וְאֶת־הַכּוֹכָבִים כֹּל צְבָא הַשָּׁמַיִם וְנִדַּחְתָּ וְהִשְׁתַּחֲוִיתָ לָהֶם וַעֲבַדְתָּם אֲשֶׁר חָלַק יהוה אֱלֹהֶיךָ אֹתָם לְכֹל הָעַמִּים תַּחַת כָּל־הַשָּׁמָיִם׃            
Pwt 4,19 u fen - Tis sa e ne cha hasz sza maj ma we ra i ta et - hasz sze mesz we et - haj ja re aH we et - haK Ko cha wim Kol ce wa hasz sza ma jim we niD DaH Ta we hisz Ta Ha wi ta la hem wa a wad Tam a szer Ha laq jhwh(a do naj) e lo he cha o tam le chol ha am mim Ta Hat Kol - hasz sza ma jim            
Pwt 4,19 ûpen-TiSSä´ `ênʺkä haššämaºymâ wü|rä´îtä ´et-haššeºmeš wü´et-hayyärëªH wü´et-haKKô|käbîm Köl cübä´ haššämaºyim wüniDDaHTä wühišTaHáwîºtä lähem wa`ábadTäm ´ášer Hälaq yhwh(´ädönäy) ´élöhʺkä ´ötäm lüköl hä|`ammîm TaºHat Kol-haššämäºyim            
Pwt 4,19 Gdy podniesiesz oczy ku niebu i ujrzysz s³oñce, ksiê¿yc i gwiazdy, i wszystkie zastêpy niebios, obyœ nie pozwoli³ siê zwieœæ, nie oddawa³ im pok³onu i nie s³u¿y³, bo Pan, Bóg twój, przydzieli³ je wszystkim narodom pod niebem.                                        
Pwt 4,20 וְאֶתְכֶם לָקַח יהוה וַיּוֹצִא אֶתְכֶם מִכּוּר הַבַּרְזֶל מִמִּצְרָיִם לִהְיוֹת לוֹ לְעַם נַחֲלָה כַּיּוֹם הַזֶּה׃                              
Pwt 4,20 we et chem la qaH jhwh(a do naj) waj jo ci et chem miK Kur haB Bar zel mim mic ra jim lih jot lo le am na Ha la Kaj jom haz ze                              
Pwt 4,20 wü´etkem läqaH yhwh(´ädönäy) wayyôcì´ ´etkem miKKûr haBBarzel mimmicräºyim lihyôt lô lü`am naHálâ Kayyôm hazzè                              
Pwt 4,20 A was Pan wybra³ sobie, wyprowadzi³ was z pieca do topienia ¿elaza, z Egiptu, abyœcie siê stali Jego ludem, Jego w³asnoœci¹, jak dziœ jesteœcie.                                              
Pwt 4,21 וַיהוה הִתְאַנֶּף־בִּי עַל־דִּבְרֵיכֶם וַיִּשָּׁבַע לְבִלְתִּי עָבְרִי אֶת־הַיַּרְדֵּן וּלְבִלְתִּי־בֹא אֶל־הָאָרֶץ הַטּוֹבָה אֲשֶׁר יהוה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לְךָ נַחֲלָה׃                          
Pwt 4,21 wjhwh(wa do naj) hi tan nef - Bi al - Diw re chem waj jisz sza wa le wil Ti ow ri et - haj jar Den u le wil Ti - wo el - ha a rec hat to wa a szer jhwh(a do naj) e lo he cha no ten le cha na Ha la                          
Pwt 4,21 wyhwh(wa|´dönäy) hit´annep-Bî `al-Dibrêkem wayyiššäba` lübilTî `obrî ´et-hayyarDën ûlübilTî-bö´ ´el-hä´äºrec ha††ôbâ ´ášer yhwh(´ädönäy) ´élöhʺkä nötën lükä naHálâ                          
Pwt 4,21 Z waszego powodu rozgniewa³ siê na mnie Pan i przysi¹g³, ¿e nie przejdê Jordanu, nie wejdê do piêknej ziemi, któr¹ wam daje Pan, Bóg wasz, w posiadanie.                                            
Pwt 4,22 כִּי אָנֹכִי מֵת בָּאָרֶץ הַזֹּאת אֵינֶנִּי עֹבֵר אֶת־הַיַּרְדֵּן וְאַתֶּם עֹבְרִים וִירִשְׁתֶּם אֶת־הָאָרֶץ הַטּוֹבָה הַזֹּאת׃                              
Pwt 4,22 Ki a no chi met Ba a rec haz zot e nen ni o wer et - haj jar Den we aT Tem ow rim wi risz Tem et - ha a rec hat to wa haz zot                              
Pwt 4,22 Kî ´änökî mët Bä´äºrec hazzö´t ´êneºnnî `öbër ´et-hayyarDën wü´aTTem `ö|brîm wî|rišTem ´et-hä´äºrec ha††ôbâ hazzö´t                              
Pwt 4,22 Ja bowiem umrê w tej ziemi, nie przejdê Jordanu, lecz wy go przejdziecie i posi¹dziecie tê piêkn¹ ziemiê.                                                
Pwt 4,23 הִשָּׁמְרוּ לָכֶם פֶּן־תִּשְׁכְּחוּ אֶת־בְּרִית יהוה אֱלֹהֵיכֶם אֲשֶׁר כָּרַת עִמָּכֶם וַעֲשִׂיתֶם לָכֶם פֶּסֶל תְּמוּנַת כֹּל אֲשֶׁר צִוְּךָ יהוה אֱלֹהֶיךָ׃                      
Pwt 4,23 hisz szam ru la chem Pen - Tisz Ke Hu et - Be rit jhwh(a do naj) e lo he chem a szer Ka rat im ma chem wa a si tem la chem Pe sel Te mu nat Kol a szer ciw we cha jhwh(a do naj) e lo he cha                      
Pwt 4,23 hiššämrû läkem Pe|n-TišKüHû ´et-Bürît yhwh(´ädönäy) ´élöºhêkeºm ´ášer Kärat `immäkem wa`áSîtem läkem Peºsel Tümûºnat Köl ´ášer ciwwükä yhwh(´ädönäy) ´élöhʺkä                      
Pwt 4,23 Strze¿cie siê, byœcie nie zapomnieli przymierza Pana, Boga waszego, które zawar³ z wami, i nie uczynili sobie wyobra¿enia w rzeŸbie tego wszystkiego, co wam zabroni³ Pan, Bóg wasz.                                          
Pwt 4,24 כִּי יהוה אֱלֹהֶיךָ אֵשׁ אֹכְלָה הוּא אֵל קַנָּא׃                                          
Pwt 4,24 Ki jhwh(a do naj) e lo he cha esz och la hu el qan na P                                        
Pwt 4,24 Kî yhwh(´ädönäy) ´élöhʺkä ´ëš ´öklâ hû´ ´ël qannä´ P                                        
Pwt 4,24 Bo Pan, Bóg wasz, jest ogniem trawi¹cym. On jest Bogiem zazdrosnym.                                                    
Pwt 4,25 כִּי־תוֹלִיד בָּנִים וּבְנֵי בָנִים וְנוֹשַׁנְתֶּם בָּאָרֶץ וְהִשְׁחַתֶּם וַעֲשִׂיתֶם פֶּסֶל תְּמוּנַת כֹּל וַעֲשִׂיתֶם הָרַע בְּעֵינֵי יהוה־אֱלֹהֶיךָ לְהַכְעִיסוֹ׃                          
Pwt 4,25 Ki - to lid Ba nim u we ne wa nim we no szan Tem Ba a rec we hisz HaT Tem wa a si tem Pe sel Te mu nat Kol wa a si tem ha ra Be e ne jhwh(a do naj) - e lo he cha le ha chi so                          
Pwt 4,25 Kî|-tôlîd Bänîm ûbünê bänîm wünôšanTem Bä´äºrec wühišHaTTem wa`áSîºtem Peºsel Tümûºnat Köl wa`áSîtem hära` Bü`ênê yhwh(´ädönä|y)-´élöhʺkä lühak`îsô                          
Pwt 4,25 Gdy wydacie na œwiat synów i wnuków i do¿yjecie staroœci w tym kraju, a sprzeniewierzycie siê i uczynicie sobie pos¹gi, podobiznê czegokolwiek, czyni¹c to, co jest z³e w oczach Pana, waszego Boga, dra¿ni¹c Go:                                        
Pwt 4,26 הַעִידֹתִי בָכֶם הַיּוֹם אֶת־הַשָּׁמַיִם וְאֶת־הָאָרֶץ כִּי־אָבֹד תֹּאבֵדוּן מַהֵר מֵעַל הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם עֹבְרִים אֶת־הַיַּרְדֵּן שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ לֹא־תַאֲרִיכֻן יָמִים עָלֶיהָ כִּי הִשָּׁמֵד תִּשָּׁמֵדוּן׃              
Pwt 4,26 ha i do ti wa chem haj jom et - hasz sza ma jim we et - ha a rec Ki - a wod To we dun ma her me al ha a rec a szer aT Tem ow rim et - haj jar Den szam ma le risz Ta lo - ta a ri chun ja mim a le ha Ki hisz sza med Tisz sza me dun              
Pwt 4,26 ha`îdötî bäkem hayyôm ´et-haššämaºyim wü´et-hä´äºrec Kî|-´äböd Tö´bëdûn mahër më`al hä´äºrec ´ášer ´aTTem `öbrîm ´et-hayyarDën šäºmmâ lürišTäh lö|´-ta´árîkùn yämîm `älʺhä Kî hiššämëd Tiššämëdûn              
Pwt 4,26 biorê dziœ niebo i ziemiê przeciwko wam na œwiadków, ¿e prêdko zostaniecie wytraceni z powierzchni ziemi, do której idziecie przez Jordan, aby j¹ posi¹œæ. Nied³ugo bawiæ bêdziecie na niej, gdy¿ na pewno zostanie wytêpieni.                                        
Pwt 4,27 וְהֵפִיץ יהוה אֶתְכֶם בָּעַמִּים וְנִשְׁאַרְתֶּם מְתֵי מִסְפָּר בַּגּוֹיִם אֲשֶׁר יְנַהֵג יהוה אֶתְכֶם שָׁמָּה׃                                
Pwt 4,27 we he fic jhwh(a do naj) et chem Ba am mim we ni szar Tem me te mis Par BaG Go jim a szer je na heg jhwh(a do naj) et chem szam ma                                
Pwt 4,27 wühëpîc yhwh(´ädönäy) ´etkem Bä`ammîm wüniš´arTem mütê misPär BaGGôyìm ´ášer yünahëg yhwh(´ädönäy) ´etkem šäºmmâ                                
Pwt 4,27 Rozproszy was Pan miêdzy narodami i ma³o z was zostanie wœród obcych ludów, dok¹d was Pan uprowadzi do niewoli.                                                
Pwt 4,28 וַעֲבַדְתֶּם־שָׁם אֱלֹהִים מַעֲשֵׂה יְדֵי אָדָם עֵץ וָאֶבֶן אֲשֶׁר לֹא־יִרְאוּן וְלֹא יִשְׁמְעוּן וְלֹא יֹאכְלוּן וְלֹא יְרִיחֻן׃                            
Pwt 4,28 wa a wad Tem - szam e lo him ma a se je de a dam ec wa e wen a szer lo - ji run we lo jisz me un we lo jo che lun we lo je ri Hun                            
Pwt 4,28 wa`ábadTem-šäm ´élöhîm ma`áSË yüdê ´ädäm `ëc wä´eºben ´ášer lö|´-yir´ûn wülö´ yišmü`ûn wülö´ yö|´külûn wülö´ yürîHùn                            
Pwt 4,28 Bêdziecie tam s³u¿yli bogom obcym: dzie³om r¹k ludzkich z drzewa i z kamienia, które nie widz¹, nie s³ysz¹, nie jedz¹ i nie czuj¹.                                                
Pwt 4,29 וּבִקַּשְׁתֶּם מִשָּׁם אֶת־יהוה אֱלֹהֶיךָ וּמָצָאתָ כִּי תִדְרְשֶׁנּוּ בְּכָל־לְבָבְךָ וּבְכָל־נַפְשֶׁךָ׃                                        
Pwt 4,29 u wiq qasz Tem misz szam et - jhwh(a do naj) e lo he cha u ma ca ta Ki tid re szen nu Be chol - le waw cha u we chol - naf sze cha                                        
Pwt 4,29 ûbiqqašTem miššäm ´et-yhwh(´ädönäy) ´élöhʺkä ûmäc亴tä Kî tidrüšeºnnû Bükol-lübäbkä ûbükol-napšeºkä                                        
Pwt 4,29 Wtedy bêdziecie szukali Pana, Boga waszego, i znajdziecie Go, je¿eli bêdziecie do Niego d¹¿yli z ca³ego serca i z ca³ej duszy.                                                
Pwt 4,30 בַּצַּר לְךָ וּמְצָאוּךָ כֹּל הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה בְּאַחֲרִית הַיָּמִים וְשַׁבְתָּ עַד־יהוה אֱלֹהֶיךָ וְשָׁמַעְתָּ בְּקֹלוֹ׃                                
Pwt 4,30 Bac car le cha u me ca u cha Kol haD De wa rim ha el le Be a Ha rit haj ja mim we szaw Ta ad - jhwh(a do naj) e lo he cha we sza ma Ta Be qo lo                                
Pwt 4,30 Baccar lükä ûmücä´ûºkä Köl haDDübärîm hä´ëºllè Bü´aHárît hayyämîm wüšabTä `ad-yhwh(´ädönäy) ´élöhʺkä wüšäma`Tä Büqölô                                
Pwt 4,30 W swym utrapieniu, gdy wszystko to was spotka, w ostatnich dniach nawrócicie siê do Pana, Boga swego, i bêdziecie s³uchaæ Jego g³osu.                                              
Pwt 4,31 כִּי אֵל רַחוּם יהוה אֱלֹהֶיךָ לֹא יַרְפְּךָ וְלֹא יַשְׁחִיתֶךָ וְלֹא יִשְׁכַּח אֶת־בְּרִית אֲבֹתֶיךָ אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לָהֶם׃                          
Pwt 4,31 Ki el ra Hum jhwh(a do naj) e lo he cha lo jar Pe cha we lo jasz Hi te cha we lo jisz KaH et - Be rit a wo te cha a szer nisz Ba la hem                          
Pwt 4,31 Kî ´ël raHûm yhwh(´ädönäy) ´élöhʺkä lö´ yarPükä wülö´ yašHîteºkä wülö´ yišKaH ´et-Bürît ´ábötʺkä ´ášer nišBa` lähem                          
Pwt 4,31 Gdy¿ Bogiem mi³osiernym jest Pan, Bóg wasz, nie opuœci was, nie zg³adzi i nie zapomni o przymierzu, które poprzysi¹g³ waszym przodkom.                                              
Pwt 4,32 כִּי שְׁאַל־נָא לְיָמִים רִאשֹׁנִים אֲשֶׁר־הָיוּ לְפָנֶיךָ לְמִן־הַיּוֹם אֲשֶׁר בָּרָא אֱלֹהִים אָדָם עַל־הָאָרֶץ וּלְמִקְצֵה הַשָּׁמַיִם וְעַד־קְצֵה הַשָּׁמָיִם הֲנִהְיָה כַּדָּבָר הַגָּדוֹל הַזֶּה אוֹ הֲנִשְׁמַע כָּמֹהוּ׃            
Pwt 4,32 Ki sze al - na le ja mim ri szo nim a szer - ha ju le fa ne cha le min - haj jom a szer Ba ra e lo him a dam al - ha a rec u le mi qe ce hasz sza ma jim we ad - qe ce hasz sza ma jim ha nih ja KaD Da war haG Ga dol haz ze o ha nisz ma Ka mo hu            
Pwt 4,32 Kî šü´al-nä´ lüyämîm rì|´šönîm ´ášer-häyû lüpänʺkä lümin-hayyôm ´ášer Bärä´ ´élöhîm ´ädäm `al-hä´äºrec ûlümiqücË haššämaºyim wü`ad-qücË haššämäºyim háni|hyâ KaDDäbär haGGädôl hazzè ´ô hánišma` Kämöºhû            
Pwt 4,32 Zapytaj no dawnych czasów, które by³y przed tob¹, zaczynaj¹c od dnia, w którym Bóg stworzy³ cz³owieka na ziemi, [zapytaj] od jednego krañca niebios do drugiego, czy nast¹pi³o tak wielkie wydarzenie jak to lub czy s³yszano od czymœ podobnym?                                      
Pwt 4,33 הֲשָׁמַע עָם קוֹל אֱלֹהִים מְדַבֵּר מִתּוֹךְ־הָאֵשׁ כַּאֲשֶׁר־שָׁמַעְתָּ אַתָּה וַיֶּחִי׃                                        
Pwt 4,33 ha sza ma am qol e lo him me daB Ber miT Toch - ha esz Ka a szer - sza ma Ta aT Ta waj je Hi                                        
Pwt 4,33 hášäºma|` `äm qôl ´élöhîm müdaBBër miTTôk-hä´ëš Ka´ášer-šämaº`Tä ´aTTâ wayyeºHî                                        
Pwt 4,33 Czy s³ysza³ jakiœ naród g³os Bo¿y z ognia, jak ty s³ysza³eœ, i pozosta³ ¿ywy?                                                    
Pwt 4,34 אוֹ הֲנִסָּה אֱלֹהִים לָבוֹא לָקַחַת לוֹ גוֹי מִקֶּרֶב גּוֹי בְּמַסֹּת בְּאֹתֹת וּבְמוֹפְתִים וּבְמִלְחָמָה וּבְיָד חֲזָקָה וּבִזְרוֹעַ נְטוּיָה וּבְמוֹרָאִים גְּדֹלִים כְּכֹל אֲשֶׁר־עָשָׂה לָכֶם יהוה אֱלֹהֵיכֶם בְּמִצְרַיִם לְעֵינֶיךָ׃      
Pwt 4,34 o ha nis sa e lo him la wo la qa Hat lo goj miq qe rew Goj Be mas sot Be o tot u we mof tim u we mil Ha ma u we jad Ha za qa u wiz ro a ne tu ja u we mo ra im Ge do lim Ke chol a szer - a sa la chem jhwh(a do naj) e lo he chem Be mic ra jim le e ne cha      
Pwt 4,34 ´ô hánissâ ´élöhîm läbô´ läqaºHat lô gôy miqqeºreb Gôy Bümassöt Bü´ötöt ûbümôptîm ûbümilHämâ ûbüyäd Házäqâ ûbizrôª` nü†ûyâ ûbümôrä´îm Güdölîm Küköl ´ášer-`äSâ läkem yhwh(´ädönäy) ´élöhêkem Bümicraºyim lü`ênʺkä      
Pwt 4,34 Czy usi³owa³ Bóg przyjœæ i wybraæ sobie jeden naród spoœród innych narodów przez doœwiadczenia, znaki, cuda i wojny, rêk¹ mocn¹ i wyci¹gniêtym ramieniem, dzie³ami przera¿aj¹cymi, jak to wszystko, co tobie uczyni³ Pan, Bóg twój, w Egipcie na twoich oczach?                                    
Pwt 4,35 אַתָּה הָרְאֵתָ לָדַעַת כִּי יהוה הוּא הָאֱלֹהִים אֵין עוֹד מִלְבַדּוֹ׃                                      
Pwt 4,35 aT Ta ho re ta la da at Ki jhwh(a do naj) hu ha e lo him en od mi le waD Do                                      
Pwt 4,35 ´aTTâ hor´ëºtä lädaº`at Kî yhwh(´ädönäy) hû´ hä´élöhîm ´ên `ôd milübaDDô                                      
Pwt 4,35 Widzia³eœ to wszystko, byœ pozna³, ¿e Pan jest Bogiem, a poza Nim nie ma innego.                                                  
Pwt 4,36 מִן־הַשָּׁמַיִם הִשְׁמִיעֲךָ אֶת־קֹלוֹ לְיַסְּרֶךָּ וְעַל־הָאָרֶץ הֶרְאֲךָ אֶת־אִשּׁוֹ הַגְּדוֹלָה וּדְבָרָיו שָׁמַעְתָּ מִתּוֹךְ הָאֵשׁ׃                                  
Pwt 4,36 min - hasz sza ma jim hisz mi a cha et - qo lo le jas se reK Ka we al - ha a rec he ra cha et - isz szo haG Ge do la u de wa raw sza ma Ta miT Toch ha esz                                  
Pwt 4,36 min-haššämaºyim hišmî|`ákä ´et-qölô lüyassüreºKKä wü`al-hä´äºrec her´ákä ´et-´iššô haGGüdôlâ ûdübäräyw šämaº`Tä miTTôk hä´ëš                                  
Pwt 4,36 Z niebios pozwoli³ ci s³yszeæ swój g³os, aby ciê pouczyæ. Na ziemi da³ ci zobaczyæ swój ogieñ ogromny i s³yszeæ swoje s³owa spoœród ognia.                                              
Pwt 4,37 וְתַחַת כִּי אָהַב אֶת־אֲבֹתֶיךָ וַיִּבְחַר בְּזַרְעוֹ אַחֲרָיו וַיּוֹצִאֲךָ בְּפָנָיו בְּכֹחוֹ הַגָּדֹל מִמִּצְרָיִם׃                                  
Pwt 4,37 we ta Hat Ki a haw et - a wo te cha waj jiw Har Be za ro a Ha raw waj jo ci a cha Be fa naw Be cho Ho haG Ga dol mim mic ra jim                                  
Pwt 4,37 wütaºHat Kî ´ähab ´et-´ábötʺkä wayyibHar Büzar`ô ´aHáräyw wayyôcì|´ákä Büpänäyw BüköHô haGGädöl mimmicräºyim                                  
Pwt 4,37 Poniewa¿ umi³owa³ twych przodków, wybra³ po nich ich potomstwo i wyprowadzi³ ciê z Egiptu sam ogromn¹ swoj¹ potêg¹.                                                
Pwt 4,38 לְהוֹרִישׁ גּוֹיִם גְּדֹלִים וַעֲצֻמִים מִמְּךָ מִפָּנֶיךָ לַהֲבִיאֲךָ לָתֶת־לְךָ אֶת־אַרְצָם נַחֲלָה כַּיּוֹם הַזֶּה׃                                  
Pwt 4,38 le ho risz Go jim Ge do lim wa a cu mim mim me cha miP Pa ne cha la ha wi a cha la tet - le cha et - ar cam na Ha la Kaj jom haz ze                                  
Pwt 4,38 lühôrîš Gôyìm Güdölîm wa`ácùmîm mimmükä miPPänʺkä lahábî|´ákä lä|tet-lükä ´et-´arcäm naHálâ Kayyôm hazzè                                  
Pwt 4,38 Na twoich oczach, ze wzglêdu na ciebie wydziedziczy³ obce narody, wiêksze i silniejsze od ciebie, by ciê wprowadziæ w posiadanie ich ziemi, jak to jest dzisiaj.                                            
Pwt 4,39 וְיָדַעְתָּ הַיּוֹם וַהֲשֵׁבֹתָ אֶל־לְבָבֶךָ כִּי יהוה הוּא הָאֱלֹהִים בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל וְעַל־הָאָרֶץ מִתָּחַת אֵין עוֹד׃                              
Pwt 4,39 we ja da Ta haj jom wa ha sze wo ta el - le wa we cha Ki jhwh(a do naj) hu ha e lo him Basz sza ma jim mim ma al we al - ha a rec miT Ta Hat en od                              
Pwt 4,39 wüyäda`Tä hayyôm wahášëbötä ´el-lübäbekä Kî yhwh(´ädönäy) hû´ hä|´élöhîm Baššämaºyim mimmaº`al wü`al-hä´äºrec miTTäºHat ´ên `ôd                              
Pwt 4,39 Poznaj dzisiaj i rozwa¿ w swym sercu, ¿e Pan jest Bogiem, a na niebie wysoko i na ziemi nisko nie ma innego.                                                
Pwt 4,40 וְשָׁמַרְתָּ אֶת־חֻקָּיו וְאֶת־מִצְוֹתָיו אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוְּךָ הַיּוֹם אֲשֶׁר יִיטַב לְךָ וּלְבָנֶיךָ אַחֲרֶיךָ וּלְמַעַן תַּאֲרִיךְ יָמִים עַל־הָאֲדָמָה אֲשֶׁר יהוה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לְךָ כָּל־הַיָּמִים׃              
Pwt 4,40 we sza mar Ta et - Huq qaw we et - mic wo taw a szer a no chi me caw we cha haj jom a szer ji taw le cha u le wa ne cha a Ha re cha u le ma an Ta a rich ja mim al - ha a da ma a szer jhwh(a do naj) e lo he cha no ten le cha Kol - haj ja mim P            
Pwt 4,40 wüšämarTä ´et-Huqqäyw wü´et-micwötäyw ´ášer ´änökî mücawwükä hayyôm ´ášer yî†ab lükä ûlübänʺkä ´aHárʺkä ûlümaº`an Ta´árîk yämîm `al-h亴ádämâ ´ášer yhwh(´ädönäy) ´élöhʺkä nötën lükä Kol-hayyämîm P            
Pwt 4,40 Strze¿ Jego praw i nakazów, które ja dziœ polecam tobie pe³niæ; by dobrze ci siê wiod³o i twym synom po tobie; byœ przed³u¿y³ swe dni na ziemi, któr¹ na zawsze daje ci Pan, Bóg twój.                                          
Pwt 4,41 אָז יַבְדִּיל מֹשֶׁה שָׁלֹשׁ עָרִים בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן מִזְרְחָה שָׁמֶשׁ׃                                        
Pwt 4,41 az jaw Dil mo sze sza losz a rim Be e wer haj jar Den miz re Ha sza mesz                                        
Pwt 4,41 ´äz yabDîl möšè šälöš `ärîm Bü`ëºber hayyarDën mizrüHâ šäºmeš                                        
Pwt 4,41 Wtedy wyznaczy³ Moj¿esz trzy miasta za Jordanem na wschodzie,                                                    
Pwt 4,42 לָנֻס שָׁמָּה רוֹצֵחַ אֲשֶׁר יִרְצַח אֶת־רֵעֵהוּ בִּבְלִי־דַעַת וְהוּא לֹא־שֹׂנֵא לוֹ מִתְּמוֹל שִׁלְשׁוֹם וְנָס אֶל־אַחַת מִן־הֶעָרִים הָאֵל וָחָי׃                        
Pwt 4,42 la nus szam ma ro ce aH a szer jir caH et - re e hu Biw li - da at we hu lo - so ne lo miT Te mol szil szom we nas el - a Hat min - he a rim ha el wa Haj                        
Pwt 4,42 länùs šäºmmâ rôcëªH ´ášer yircaH ´et-rë`ëºhû Biblî-daº`at wühû´ lö´-Sönë´ lô miTTümôl šilšôm wünäs ´el-´aHat min-he`ärîm hä´ël wäHäy                        
Pwt 4,42 by tam móg³ uciec zabójca, który by nieumyœlnie zabi³ bliŸniego, nie maj¹c przedtem do niego nienawiœci. Chroni¹c siê do jednego z tych miast, bêdzie móg³ ocaliæ ¿ycie.                                            
Pwt 4,43 אֶת־בֶּצֶר בַּמִּדְבָּר בְּאֶרֶץ הַמִּישֹׁר לָרֻאוּבֵנִי וְאֶת־רָאמֹת בַּגִּלְעָד לַגָּדִי וְאֶת־גּוֹלָן בַּבָּשָׁן לַמְנַשִּׁי׃                                    
Pwt 4,43 et - Be cer Bam mid Bar Be e rec ham mi szor la ru u we ni we et - ra mot BaG Gi lad laG Ga di we et - Go lan BaB Ba szan la me nasz szi                                    
Pwt 4,43 ´et-Beºcer BammidBär Bü´eºrec hammîšör lärù|´ûbënî wü´et-rä´möt BaGGil`äd laGGädî wü´et-Gôlän BaBBäšän la|münaššî                                    
Pwt 4,43 Beser na pustyni, na p³askowy¿u - dla Rubenitów; Ramot w Gileadzie - dla Gadytów, i Golan w Baszanie - dla Manassytów.                                                
Pwt 4,44 וְזֹאת הַתּוֹרָה אֲשֶׁר־שָׂם מֹשֶׁה לִפְנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃                                            
Pwt 4,44 we zot haT To ra a szer - sam mo sze lif ne Be ne jis ra el                                            
Pwt 4,44 wüzö´t haTTôrâ ´ášer-Säm möšè lipnê Bünê yiSrä´ël                                            
Pwt 4,44 Takie prawo da³ Moj¿esz Izraelitom.                                                      
Pwt 4,45 אֵלֶּה הָעֵדֹת וְהַחֻקִּים וְהַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר דִּבֶּר מֹשֶׁה אֶל־בְּנֵי יִשְׂרָאֵל בְּצֵאתָם מִמִּצְרָיִם׃                                    
Pwt 4,45 el le ha e dot we ha Huq qim we ham misz Pa tim a szer DiB Ber mo sze el - Be ne jis ra el Be ce tam mim mic ra jim                                    
Pwt 4,45 ´ëºllè hä|`ëdöt wüha|Huqqîm wühammišPä†îm ´ášer DiBBer möšè ´el-Bünê yiSrä´ël Bücë´täm mimmicräºyim                                    
Pwt 4,45 Takie œwiadectwa, nakazy i postanowienia og³osi³ Moj¿esz Izraelitom po wyjœciu z Egiptu,                                                  
Pwt 4,46 בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן בַּגַּיְא מוּל בֵּית פְּעוֹר בְּאֶרֶץ סִיחֹן מֶלֶךְ הָאֱמֹרִי אֲשֶׁר יוֹשֵׁב בְּחֶשְׁבּוֹן אֲשֶׁר הִכָּה מֹשֶׁה וּבְנֵי יִשְׂרָאֵל בְּצֵאתָם מִמִּצְרָיִם׃                  
Pwt 4,46 Be e wer haj jar Den BaG Gaj mul Bet Pe or Be e rec si Hon me lech ha e mo ri a szer jo szew Be Hesz Bon a szer hiK Ka mo sze u we ne jis ra el Be ce tam mim mic ra jim                  
Pwt 4,46 Bü`ëºber hayyarDën BaGGaºy´ mûl Bêt Pü`ôr Bü´eºrec sîHön meºlek hä|´émörî ´ášer yôšëb BüHešBôn ´ášer hiKKâ möšè ûbünê| yiSrä´ël Bücë´täm mimmicräºyim                  
Pwt 4,46 za Jordanem w dolinie, naprzeciw Bet-Peor, w kraju Sichona, króla Amorytów, który mieszka³ w Cheszbonie. Pokona³ go Moj¿esz i Izraelici po wyjœciu z Egiptu                                            
Pwt 4,47 וַיִּירְשׁוּ אֶת־אַרְצוֹ וְאֶת־אֶרֶץ עוֹג מֶלֶךְ־הַבָּשָׁן שְׁנֵי מַלְכֵי הָאֱמֹרִי אֲשֶׁר בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן מִזְרַח שָׁמֶשׁ׃                                
Pwt 4,47 waj jir szu et - ar co we et - e rec og me lech - haB Ba szan sze ne mal che ha e mo ri a szer Be e wer haj jar Den miz raH sza mesz                                
Pwt 4,47 wayyî|ršû ´et-´arcô wü´et-´eºrec `ôg me|lek-haBBäšän šünê malkê hä|´émörî ´ášer Bü`ëºber hayyarDën mizraH šäºmeš                                
Pwt 4,47 i zaw³adnêli jego krajem, jak i [krajem] Oga, króla Baszanu; dwu królów amoryckich za Jordanem na wschodzie                                                
Pwt 4,48 מֵעֲרֹעֵר אֲשֶׁר עַל־שְׂפַת־נַחַל אַרְנֹן וְעַד־הַר שִׂיאֹן הוּא חֶרְמוֹן׃                                          
Pwt 4,48 me a ro er a szer al - se fat - na Hal ar non we ad - har si on hu Her mon                                          
Pwt 4,48 më`árö`ër ´ášer `al-Süpat-naºHal ´arnön wü`ad-har Sî´ön hû´ Hermôn                                          
Pwt 4,48 od Aroeru na brzegu potoku Arnon, a¿ do góry Sirion, to jest Hermonu,                                                    
Pwt 4,49 וְכָל־הָעֲרָבָה עֵבֶר הַיַּרְדֵּן מִזְרָחָה וְעַד יָם הָעֲרָבָה תַּחַת אַשְׁדֹּת הַפִּסְגָּה׃                                      
Pwt 4,49 we chol - ha a ra wa e wer haj jar Den miz ra Ha we ad jam ha a ra wa Ta Hat asz Dot haP Pis Ga P                                    
Pwt 4,49 wükol-häº`áräbâ `ëºber hayyarDën mizräºHâ wü`ad yäm hä`áräbâ TaºHat ´ašDöt haPPisGâ P                                    
Pwt 4,49 i ca³¹ Arabê za Jordanem na wschodzie, a¿ do Morza Araby u stóp Pisga.                                                    

 


 
poprzedni rozdzia³ index nastêpny rozdzia³

© Copyright by Cezary Podolski