Wys³uchaj ca³ego rozdzia³u (mp3) wys³uchaj ca³ego rozdzia³u (mp3)




 
poprzedni rozdzia³ index nastêpny rozdzia³

Wj 5,1 וְאַחַר בָּאוּ מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן וַיֹּאמְרוּ אֶל־פַּרְעֹה כֹּה־אָמַר יהוה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל שַׁלַּח אֶת־עַמִּי וְיָחֹגּוּ לִי בַּמִּדְבָּר׃                          
Wj 5,1 we a Har Ba u mo sze we a ha ron waj jo me ru el - Pa ro Ko - a mar jhwh(a do naj) e lo he jis ra el szal laH et - am mi we ja HoG Gu li Bam mid Bar                          
Wj 5,1 wü´aHar B亴û möšè wü´ahárön wayyö´mürû ´el-Par`ò Kò|-´ämar yhwh(´ädönäy) ´élöhê yiSrä´ël šallaH ´et-`ammî wüyäHöºGGû lî BammidBär                          
Wj 5,1 Potem udali siê Moj¿esz i Aaron do faraona i powiedzieli mu: Tak powiedzia³ Pan, Bóg Izraela: Wypuœæ mój lud, aby urz¹dzi³ na pustyni uroczystoœæ ku mojej czci.                                          
Wj 5,2 וַיֹּאמֶר פַּרְעֹה מִי יהוה אֲשֶׁר אֶשְׁמַע בְּקֹלוֹ לְשַׁלַּח אֶת־יִשְׂרָאֵל לֹא יָדַעְתִּי אֶת־יהוה וְגַם אֶת־יִשְׂרָאֵל לֹא אֲשַׁלֵּחַ׃                        
Wj 5,2 waj jo mer Pa ro mi jhwh(a do naj) a szer esz ma Be qo lo le szal laH et - jis ra el lo ja da Ti et - jhwh(a do naj) we gam et - jis ra el lo a szal le aH                        
Wj 5,2 wayyöº´mer Par`ò mî yhwh(´ädönäy) ´ášer ´ešma` Büqölô lüšallaH ´et-yiSrä´ël lö´ yädaº`Tî ´et-yhwh(´ädönäy) wügam ´et-yiSrä´ël lö´ ´ášallëªH                        
Wj 5,2 Faraon odpowiedzia³: Kim¿e jest Pan, abym musia³ us³uchaæ Jego rozkazu i wypuœciæ Izraela? Nie znam Pana i nie wypuszczê Izraela.                                            
Wj 5,3 וַיֹּאמְרוּ אֱלֹהֵי הָעִבְרִים נִקְרָא עָלֵינוּ נֵלֲכָה נָּא דֶּרֶךְ שְׁלֹשֶׁת יָמִים בַּמִּדְבָּר וְנִזְבְּחָה לַיהוה אֱלֹהֵינוּ פֶּן־יִפְגָּעֵנוּ בַּדֶּבֶר אוֹ בֶחָרֶב׃                    
Wj 5,3 waj jo me ru e lo he ha iw rim niq ra a le nu ne la cha nna De rech sze lo szet ja mim Bam mid Bar we niz Be Ha ljhwh(la do naj) e lo he nu Pen - jif Ga e nu BaD De wer o we Ha rew                    
Wj 5,3 wayyöº´mürû ´élöhê hä`ibrîm niqrä´ `älêºnû nëºlákâ nnä´ Derek šülöºšet yämîm BammidBär wünizBüHâ lyhwh(la|´dönäy) ´élöhêºnû Peºn-yipGä`ëºnû BaDDeºber ´ô beHäºreb                    
Wj 5,3 Rzekli: Bóg Hebrajczyków nam siê ukaza³. Pozwól przeto nam iœæ trzy dni drog¹ na pustyniê i z³o¿yæ ofiarê Panu, Bogu naszemu, by nas nie nawiedzi³ zaraz¹ lub mieczem.                                          
Wj 5,4 וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם מֶלֶךְ מִצְרַיִם לָמָּה מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן תַּפְרִיעוּ אֶת־הָעָם מִמַּעֲשָׂיו לְכוּ לְסִבְלֹתֵיכֶם׃                                
Wj 5,4 waj jo mer a le hem me lech mic ra jim lom ma mo sze we a ha ron Taf ri u et - ha am mim ma a saw le chu le siw lo te chem                                
Wj 5,4 wayyöº´mer ´álëhem meºlek micraºyim loºmmâ möšè wü´ahárön Taprîº`û ´et-hä`äm mimma|`áSäyw lükû lüsiblötêkem                                
Wj 5,4 Na to odpowiedzia³ im król egipski: Dlaczego to, Moj¿eszu i Aaronie, chcecie odwieœæ lud od pracy? IdŸcie co prêdzej do waszych robót.                                            
Wj 5,5 וַיֹּאמֶר פַּרְעֹה הֵן־רַבִּים עַתָּה עַם הָאָרֶץ וְהִשְׁבַּתֶּם אֹתָם מִסִּבְלֹתָם׃                                      
Wj 5,5 waj jo mer Pa ro hen - raB Bim aT Ta am ha a rec we hisz BaT Tem o tam mis siw lo tam                                      
Wj 5,5 wayyöº´mer Par`ò hën-raBBîm `aTTâ `am hä´äºrec wühišBaTTem ´ötäm missiblötäm                                      
Wj 5,5 I powiedzia³ jeszcze faraon: Oto lud kraju teraz jest liczny, a wy odci¹gacie go od pracy.                                                
Wj 5,6 וַיְצַו פַּרְעֹה בַּיּוֹם הַהוּא אֶת־הַנֹּגְשִׂים בָּעָם וְאֶת־שֹׁטְרָיו לֵאמֹר׃                                        
Wj 5,6 wa je caw Pa ro Baj jom ha hu et - han nog sim Ba am we et - szot raw le mor                                        
Wj 5,6 wayücaw Par`ò Bayyôm hahû´ ´et-hannögSîm Bä`äm wü´et-šö†räyw lë´mör                                        
Wj 5,6 Tego samego dnia taki rozkaz wyda³ faraon dozorcom robót ludu i pisarzom:                                                  
Wj 5,7 לֹא תֹאסִפוּן לָתֵת תֶּבֶן לָעָם לִלְבֹּן הַלְּבֵנִים כִּתְמוֹל שִׁלְשֹׁם הֵם יֵלְכוּ וְקֹשְׁשׁוּ לָהֶם תֶּבֶן׃                            
Wj 5,7 lo to si fun la tet Te wen la am lil Bon hal le we nim Kit mol szil szom hem jel chu we qo sze szu la hem Te wen                            
Wj 5,7 lö´ tö´sipûn lätët Teºben lä`äm lilBön hallübënîm Kitmôl šilšöm hëm yë|lkû wüqöšüšû lähem Teºben                            
Wj 5,7 Nie bêdziecie dostarczaæ wiêcej ludowi s³omy do wyrabiania ceg³y, jak poprzednio. Odt¹d niech sami staraj¹ siê o s³omê.                                              
Wj 5,8 וְאֶת־מַתְכֹּנֶת הַלְּבֵנִים אֲשֶׁר הֵם עֹשִׂים תְּמוֹל שִׁלְשֹׁם תָּשִׂימוּ עֲלֵיהֶם לֹא תִגְרְעוּ מִמֶּנּוּ כִּי־נִרְפִּים הֵם עַל־כֵּן הֵם צֹעֲקִים לֵאמֹר נֵלְכָה נִזְבְּחָה לֵאלֹהֵינוּ׃              
Wj 5,8 we et - mat Ko net hal le we nim a szer hem o sim Te mol szil szom Ta si mu a le hem lo tig re u mim men nu Ki - nir Pim hem al - Ken hem co a qim le mor nel cha niz Be Ha le lo he nu              
Wj 5,8 wü´et-matKöºnet hallübënîm ´ášer hëm `öSîm Tümôl šilšöm TäSîºmû `álêhem lö´ tigrü`û mimmeºnnû Kî|-nirPîm hëm `al-Kën hëm cö|`áqîm lë´mör nëlkâ nizBüHâ lë´löhêºnû              
Wj 5,8 Wyznaczycie zaœ im tê sam¹ iloœæ cegie³, jak¹ wyrabiali dot¹d, nic im nie zmniejszaj¹c; poniewa¿ s¹ leniwi, wo³aj¹ przeto: PójdŸmy z³o¿yæ ofiarê naszemu Bogu.                                          
Wj 5,9 תִּכְבַּד הָעֲבֹדָה עַל־הָאֲנָשִׁים וְיַעֲשׂוּ־בָהּ וְאַל־יִשְׁעוּ בְּדִבְרֵי־שָׁקֶר׃                                            
Wj 5,9 Tich Bad ha a wo da al - ha a na szim we ja a su - wa we al - ji szu Be diw re - sza qer                                            
Wj 5,9 TikBad hä`ábödâ `al-hä´ánäšîm wüya`áSû-bäh wü´al-yiš`û Büdibrê-šäºqer                                            
Wj 5,9 Praca tych ludzi musi siê staæ ciê¿sza, aby siê ni¹ zajêli, a nie sk³aniali siê ku fa³szywym wieœciom.                                                
Wj 5,10 וַיֵּצְאוּ נֹגְשֵׂי הָעָם וְשֹׁטְרָיו וַיֹּאמְרוּ אֶל־הָעָם לֵאמֹר כֹּה אָמַר פַּרְעֹה אֵינֶנִּי נֹתֵן לָכֶם תֶּבֶן׃                            
Wj 5,10 waj je cu nog se ha am we szot raw waj jo me ru el - ha am le mor Koh a mar Pa ro e nen ni no ten la chem Te wen                            
Wj 5,10 wayyëºc´û nögSê hä`äm wüšöº†räyw wayyö´mürû ´el-hä`äm lë´mör Köh ´ämar Par`ò ´êneºnnî nötën läkem Teºben                            
Wj 5,10 Wyszli wiêc dozorcy robót ludu razem z pisarzami i og³osili ludowi: Tak rozkaza³ faraon: Nie dostarczê wam wiêcej s³omy.                                              
Wj 5,11 אַתֶּם לְכוּ קְחוּ לָכֶם תֶּבֶן מֵאֲשֶׁר תִּמְצָאוּ כִּי אֵין נִגְרָע מֵעֲבֹדַתְכֶם דָּבָר׃                                
Wj 5,11 aT Tem le chu qe Hu la chem Te wen me a szer Tim ca u Ki en nig ra me a wo dat chem Da war                                
Wj 5,11 ´aTTem lükû qüHû läkem Teºben më´ášer Timc亴û Kî ´ên nigrä` më`ábödatkem Däbär                                
Wj 5,11 Sami rozejdŸcie siê i zbierajcie s³omê, gdzie j¹ mo¿ecie znaleŸæ. Mimo to nic nie bêdzie odjête z nakazanych œwiadczeñ.                                              
Wj 5,12 וַיָּפֶץ הָעָם בְּכָל־אֶרֶץ מִצְרָיִם לְקֹשֵׁשׁ קַשׁ לַתֶּבֶן׃                                          
Wj 5,12 waj ja fec ha am Be chol - e rec mic ra jim le qo szesz qasz laT Te wen                                          
Wj 5,12 wayyäºpec hä`äm Bükol-´eºrec micräºyim lüqöšëš qaš laTTeºben                                          
Wj 5,12 I rozproszy³ siê lud po ca³ej ziemi egipskiej, aby zbieraæ œcierñ zamiast s³omy.                                                
Wj 5,13 וְהַנֹּגְשִׂים אָצִים לֵאמֹר כַּלּוּ מַעֲשֵׂיכֶם דְּבַר־יוֹם בְּיוֹמוֹ כַּאֲשֶׁר בִּהְיוֹת הַתֶּבֶן׃                                    
Wj 5,13 we han nog sim a cim le mor Kal lu ma a se chem De war - jom Be jo mo Ka a szer Bih jot haT Te wen                                    
Wj 5,13 wühannögSîm ´äcîm lë´mör Kallû ma`áSêkem Dübar-yôm Büyômô Ka´ášer Bihyôt haTTeºben                                    
Wj 5,13 Dozorcy zaœ robót przynaglali i mówili: Winniœcie wykonaæ w ka¿dym dniu codzienn¹ sw¹ pracê, jak wtedy, gdy s³omy wam dostarczano.                                            
Wj 5,14 וַיֻּכּוּ שֹׁטְרֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר־שָׂמוּ עֲלֵהֶם נֹגְשֵׂי פַרְעֹה לֵאמֹר מַדּוּעַ לֹא כִלִּיתֶם חָקְכֶם לִלְבֹּן כִּתְמוֹל שִׁלְשֹׁם גַּם־תְּמוֹל גַּם־הַיּוֹם׃                    
Wj 5,14 waj juK Ku szot re Be ne jis ra el a szer - sa mu a le hem nog se fa ro le mor maD Du a lo chil li tem Hoq chem lil Bon Kit mol szil szom Gam - Te mol Gam - haj jom                    
Wj 5,14 wayyuKKû šö|†rê Bünê yiSrä´ël ´ášer-Säºmû `álëhem nögSê par`ò lë´mör maDDûª` lö´ killîtem Hoqkem lilBön Kitmôl šilšöm Gam-Tümôl Gam-hayyôm                    
Wj 5,14 Bito pisarzy spoœród Izraelitów, których dozorcy robót faraona ustanowili nad nimi, mówi¹c: Czemu nie wykonaliœcie powinnoœci waszej i nie dostarczyliœcie cegie³ ani wczoraj, ani dzisiaj w tej mierze jak poprzednio?                                      
Wj 5,15 וַיָּבֹאוּ שֹׁטְרֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל וַיִּצְעֲקוּ אֶל־פַּרְעֹה לֵאמֹר לָמָּה תַעֲשֶׂה כֹה לַעֲבָדֶיךָ׃                                  
Wj 5,15 waj ja wo u szot re Be ne jis ra el waj ji ca qu el - Pa ro le mor lam ma ta a se cho la a wa de cha                                  
Wj 5,15 wayyäböº´û šö|†rê Bünê yiSrä´ël wayyic`áqû ´el-Par`ò lë´mör läºmmâ ta`áSè kò la`ábädʺkä                                  
Wj 5,15 Pisarze zaœ spoœród Izraelitów przybyli do faraona i narzekali mówi¹c: Czemu w ten sposób postêpujesz z twoimi s³ugami?                                              
Wj 5,16 תֶּבֶן אֵין נִתָּן לַעֲבָדֶיךָ וּלְבֵנִים אֹמְרִים לָנוּ עֲשׂוּ וְהִנֵּה עֲבָדֶיךָ מֻכִּים וְחָטָאת עַמֶּךָ׃                              
Wj 5,16 Te wen en niT Tan la a wa de cha u le we nim om rim la nu a su we hin ne a wa de cha muK Kim we Ha tat am me cha                              
Wj 5,16 Teºben ´ên niTTän la`ábädʺkä ûlübënîm ´ömrîm läºnû `áSû wühinnË `ábädʺkä muKKîm wüHä†ä´t `ammeºkä                              
Wj 5,16 Nie daj¹ teraz s³omy s³ugom twoim i mówi¹ nam: Róbcie ceg³y. I oto s³udzy twoi s¹ bici, i winê przypisuje siê ludowi.                                              
Wj 5,17 וַיֹּאמֶר נִרְפִּים אַתֶּם נִרְפִּים עַל־כֵּן אַתֶּם אֹמְרִים נֵלְכָה נִזְבְּחָה לַיהוה׃                                    
Wj 5,17 waj jo mer nir Pim aT Tem nir Pim al - Ken aT Tem om rim nel cha niz Be Ha ljhwh(la do naj)                                    
Wj 5,17 wayyöº´mer nirPîm ´aTTem nirPîm `al-Kën ´aTTem ´ö|mrîm nëlkâ nizBüHâ lyhwh(la|´dönäy)                                    
Wj 5,17 Faraon im odpowiedzia³: Jesteœcie bardzo leniwi, i dlatego mówicie: Chcemy wyjœæ, by z³o¿yæ ofiarê Panu.                                              
Wj 5,18 וְעַתָּה לְכוּ עִבְדוּ וְתֶבֶן לֹא־יִנָּתֵן לָכֶם וְתֹכֶן לְבֵנִים תִּתֵּנּוּ׃                                      
Wj 5,18 we aT Ta le chu iw du we te wen lo - jin na ten la chem we to chen le we nim TiT Ten nu                                      
Wj 5,18 wü`aTTâ lükû `ibdû wüteºben lö´-yinnätën läkem wütöºken lübënîm TiTTëºnnû                                      
Wj 5,18 Teraz idŸcie, ale do pracy! Nie otrzymacie s³omy, ale dostarczycie tak¹ sam¹ iloœæ cegie³.                                                
Wj 5,19 וַיִּרְאוּ שֹׁטְרֵי בְנֵי־יִשְׂרָאֵל אֹתָם בְּרָע לֵאמֹר לֹא־תִגְרְעוּ מִלִּבְנֵיכֶם דְּבַר־יוֹם בְּיוֹמוֹ׃                                    
Wj 5,19 waj ji ru szot re we ne - jis ra el o tam Be ra le mor lo - tig re u mil liw ne chem De war - jom Be jo mo                                    
Wj 5,19 wayyir´û šö|†rê bünê|-yiSrä´ël ´ötäm Bürä` lë´mör lö´-tigrü`û millibnêkem Dübar-yôm Büyômô                                    
Wj 5,19 Po³o¿enie pisarzy Izraelitów sta³o siê rozpaczliwe z powodu rozkazu: Nie umniejszajcie nic z dziennego wyrobu cegie³.                                              
Wj 5,20 וַיִּפְגְּעוּ אֶת־מֹשֶׁה וְאֶת־אַהֲרֹן נִצָּבִים לִקְרָאתָם בְּצֵאתָם מֵאֵת פַּרְעֹה׃                                        
Wj 5,20 waj jif Ge u et - mo sze we et - a ha ron nic ca wim liq ra tam Be ce tam me et Pa ro                                        
Wj 5,20 wa|yyipGü`û ´et-möšè wü´e|t-´ahárön niccäbîm liqrä´täm Bücë´täm më´ët Par`ò                                        
Wj 5,20 Gdy wychodzili od faraona, spotkali Moj¿esza i Aarona, którzy na nich czekali.                                                
Wj 5,21 וַיֹּאמְרוּ אֲלֵהֶם יֵרֶא יהוה עֲלֵיכֶם וְיִשְׁפֹּט אֲשֶׁר הִבְאַשְׁתֶּם אֶת־רֵיחֵנוּ בְּעֵינֵי פַרְעֹה וּבְעֵינֵי עֲבָדָיו לָתֶת־חֶרֶב בְּיָדָם לְהָרְגֵנוּ׃                        
Wj 5,21 waj jo me ru a le hem je re jhwh(a do naj) a le chem we jisz Pot a szer hi wasz Tem et - re He nu Be e ne fa ro u we e ne a wa daw la tet - He rew Be ja dam le hor ge nu                        
Wj 5,21 wayyö´mürû ´álëhem yëºre´ yhwh(´ädönäy) `álêkem wüyišPö† ´ášer hib´ašTem ´et-rêHëºnû Bü`ênê par`ò ûbü`ênê `ábädäyw lä|tet-Heºreb Büyädäm lühorgëºnû                        
Wj 5,21 I powiedzieli do nich: Niechaj wejrzy Pan na was i os¹dzi, gdy¿ naraziliœcie nas na nies³awê u faraona i jego dworzan. Wy to podaliœcie miecz w ich rêkê, aby nas zabijali.                                          
Wj 5,22 וַיָּשָׁב מֹשֶׁה אֶל־יהוה וַיֹּאמַר אֲדֹנָי לָמָה הֲרֵעֹתָה לָעָם הַזֶּה לָמָּה זֶּה שְׁלַחְתָּנִי׃                                
Wj 5,22 waj ja szow mo sze el - jhwh(a do naj) waj jo mar a do naj la ma ha re o ta la am haz ze lam ma zze sze laH Ta ni                                
Wj 5,22 wayy亚ob möšè ´el-yhwh(´ädönäy) wayyö´mar ´ádönäy lämâ hárë`öºtâ lä`äm hazzè läºmmâ zzè šülaHTäºnî                                
Wj 5,22 Wtedy Moj¿esz zwróci³ siê do Pana i powiedzia³: Panie, czemu zezwoli³eœ wyrz¹dziæ z³o temu ludowi? Czemu mnie wys³a³eœ?                                              
Wj 5,23 וּמֵאָז בָּאתִי אֶל־פַּרְעֹה לְדַבֵּר בִּשְׁמֶךָ הֵרַע לָעָם הַזֶּה וְהַצֵּל לֹא־הִצַּלְתָּ אֶת־עַמֶּךָ׃                                  
Wj 5,23 u me az Ba ti el - Pa ro le daB Ber Bisz me cha he ra la am haz ze we hac cel lo - hic cal Ta et - am me cha                                  
Wj 5,23 ûmë´äz B亴tî ´el-Par`ò lüdaBBër Bišmeºkä hëra` lä`äm hazzè wühaccël lö´-hiccaºlTä ´et-`ammeºkä                                  
Wj 5,23 Wszak od tej chwili, gdy poszed³em do faraona, by przemawiaæ w Twoim imieniu, gorzej siê on obchodzi z tym ludem, a Ty nic nie czynisz dla wybawienia tego ludu.                                          

 


 
poprzedni rozdzia³ index nastêpny rozdzia³

© Copyright by Cezary Podolski