| L01 | 1Krl2_1 | I zbliżyły się dni Dawida aby umrzeć, i nakazał Salomonowi swojemu synowi mówiąc. (1Krl2_1 tłum. AI) | ||||||||
| L02 | 1Krl2_1 | I zbliżyły H7126 się dni H3117 Dawida H1732 aby umrzeć H4191 , i nakazał H6680 Salomonowi H8010 swojemu synowi H1121 mówiąc H559 . (1Krl2_1 tłum. AI) |
||||||||
| L03 | 1Krl2_1 | Kiedy zbliżył się czas śmierci Dawida, wtedy rozkazał swemu synowi, Salomonowi, mówiąc: (1Krl2_1 BT_4) | ||||||||
| L04 | 1Krl2_1 | Kiedy zbliżył się czas H3117 śmierci H4194 Dawida H1732, wtedy rozkazał H6680 swemu synowi H1121, Salomonowi H8010, mówiąc: (1Krl2_1 BT_4) |
||||||||
| L05 | 1Krl2_1 | wai•jik•re•<wu> | je•me- | da•<wid> | la•<Mut>; | waj•<caw> | 'et- | sze•lo•<Mo> | we•<No> | le•<Mor>. |
| L06 | 1Krl2_1 | וַיִּקְרְב֥וּ | יְמֵֽי־ | דָוִ֖ד | לָמ֑וּת | וַיְצַ֛ו | אֶת־ | שְׁלֹמֹ֥ה | בְנ֖וֹ | לֵאמֹֽר׃ |
| L07 | 1Krl2_1 | i zbliżyły się | dni | Dawida | aby umrzeć | i nakazał | — | Salomonowi | swojemu synowi | mówiąc |
| L08 | 1Krl2_1 | וַ/יִּקְרְב֥וּ | יְמֵֽי־ | דָוִ֖ד | לָ/מ֑וּת | וַ/יְצַ֛ו | אֶת־ | שְׁלֹמֹ֥ה | בְנ֖/וֹ | לֵ/אמֹֽר׃ |
| L09 | 1Krl2_1 | HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. | HNcmpcRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny | HNpRzecz. własny | HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny | HC/Vpw3msSpój. + Czas. piel, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. | HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego | HNpRzecz. własny | HNcmsc/Sp3msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. | HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny |
| L10 | 1Krl2_1 | wayyiqrübû | yümê|- | däwìd | lämût | wayücaw | ´et- | šülömò | bünô | lë´mör |
| L11 | 1Krl2_1 | H7126 |
H3117 |
H1732 |
H4191 |
H6680 |
H0853  |
H8010 |
H1121 |
H0559 |
| L12 | 1Krl2_1 | drew nigh | Now the days | of David | that he should die | and he charged | Solomon | his son | saying | |
| L13 | 1Krl2_1 | vai·yik·re·Vu | ye·mei- | da·Vid | la·Mut; | vay·Tzav | et- | she·lo·Moh | ve·No | le·Mor. |
| L14 | 1Krl2_1 | קָרַב | יוֹם | דָּוִד | מוּת | צָוָה | אֵת | שְׁלֹמֹה | בֵּן | אָמַר |
| L15 | 1Krl2_1 | ka·(Raw) | (Jom) | da·(Wid) | (Mut) | ca·(Wa) | ('Et) | sze·lo·(Mo) | (Ben) | 'a·(Mar) |
| L16 | 1Krl2_1 | qāraḇ | jôm | dāwiḏ | mûṯ | ṣāwā(h) | ’ēṯ | šᵉlōmō(h) | bēn | ’āmar |
| L17 | 1Krl2_1 | qārab | jôm | dāwid | mût | ṣāwāh | ’ēt | šelōmōh | bēn | ’āmar |
| L18 | 1Krl2_1 | Now the days of David drew nigh that he should die; and he charged Solomon his son, saying, (1Krl2_1 KJV) | ||||||||
| L19 | 1Krl2_1 | 1 Now the days <03117> of David <01732> drew nigh <07126> (08799) that he should die <04191> (08800); and he charged <06680> (08762) Solomon <08010> his son <01121>, saying <0559> (08800), (1Krl2_1 KJV) | ||||||||
| L20 | 1Krl2_1 | 225/284 | 1061/2302 | 590/1075 | 500/836 | 334/491 | 6247/11047 | 29/293 | 2314/4921 | 2617/5298 |
| L21 | 1Krl2_1 | 1Krl2_1_1 | 1Krl2_1_2 | 1Krl2_1_3 | 1Krl2_1_4 | 1Krl2_1_5 | 1Krl2_1_6 | 1Krl2_1_7 | 1Krl2_1_8 | 1Krl2_1_9 |