Informacja

1 Kronik 22 / 1 - 19

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 1Krn22_7 I powiedział Dawid Salomonowi: „[synowi jego כ] (synu mój ק) ja było w sercu moim, aby zbudować dom, dla imienia Jahwe Boga mego”. (1Krn22_7 tłum. AI)
L02 1Krn22_7 I powiedział H559 Dawid H1732 Salomonowi H8010: „[synowi jego כ] (synu mój ק) ja H589 było H1961 w H5973 sercu H3824 moim, aby zbudować H1129 dom H1004, dla imienia H8034 Jahwe H3068 Boga H430 mego”. (1Krn22_7 tłum. AI)
L03 1Krn22_7 Tak przemówił Dawid do Salomona: Synu mój, ja sam zamierzałem zbudować świątynię dla imienia Pana, Boga mego. (1Krn22_7 BT_4)
L04 1Krn22_7 Tak H559 przemówił H559 Dawid H1732 do Salomona H8010 : Synu H1121 mój H589 , ja H589 sam zamierzałem H1961 zbudować H1129 świątynię H1004 dla imienia H8034 Pana H3068 , Boga H430 mego H589 . (1Krn22_7 BT_4)
L05 1Krn22_7 wai•<jo>•mer da•<wid> lisz•lo•<Mo>; [be•now ch] (be•<Ni> k) 'a•<Ni> ha•<ja> 'im- le•wa•<wi>, liw•<Not> <Ba>•jit, le•<szem> <jah>•weQere (czytaj): A·do·(Naj) 'e•lo•<Hai>.
L06 1Krn22_7 וַיֹּ֥אמֶר דָּוִ֖יד לִשְׁלֹמֹ֑ה [בְּנֹו כ] (בְּנִ֕י ק) אֲנִי֙ הָיָ֣ה עִם־ לְבָבִ֔י לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לְשֵׁ֖ם יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽי׃
L07 1Krn22_7 i powiedział Dawid Salomonowi [synowi jego כ] (synu mój ק) ja było w sercu moim aby zbudować dom dla imienia Jahwe Boga mego
L08 1Krn22_7 וַ/יֹּ֥אמֶר דָּוִ֖יד לִ/שְׁלֹמֹ֑ה בנ/ו בְּנִ֕/י אֲנִי֙ הָיָ֣ה עִם־ לְבָבִ֔/י לִ/בְנ֣וֹת בַּ֔יִת לְ/שֵׁ֖ם יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽ/י׃
L09 1Krn22_7 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HR/NpPrzyim. + Rzecz. własny HNcmsc/Sp3msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. MARK-KZnacznik wariantu: ketiv (forma zapisana) HNcmsc/Sp1csRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. MARK-QZnacznik wariantu: qere (forma czytana) HPp1csZaimek osobowy, 1 os., r. wspólny, lp. HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HRPrzyim. HNcmsc/Sp1csRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/NcmscPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HNcmpc/Sp1csRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp.
L10 1Krn22_7 wayyöº´mer Däwîd lišlömò (Bünô) [Bünî] ´ánî häyâ `im- lübäbî libnôt Baºyit lüšëm yhwh(´ädönäy) ´élöhäy
L11 1Krn22_7 H0559 H1732 H8010 H0589 H1961 H5973 H3824 H1129 H1004 H8034 H3068 H0430
L12 1Krn22_7 said And David to Solomon afflicted I become with as for me it was in my mind to build an house unto the name of the LORD my God
L13 1Krn22_7 vai·Yo·mer da·Vid lish·lo·Moh; [be·nov ch] (be·Ni k) 'a·Ni ha·Yah im- le·va·Vi, liv·Not Ba·yit, le·Shem Yah·weh 'e·lo·Hai.
L14 1Krn22_7 אָמַר דָּוִד שְׁלֹמֹה אֲנִי הָיָה עִם לֵבָב בָּנָה בַּיִת שֵׁם יְהֹוָה אֱלֹהִים
L15 1Krn22_7 'a·(Mar) da·(Wid) sze·lo·(Mo) 'a·(Ni) ha·(Ja) ('Im) le·(Waw) ba·(Na) (Ba)·jit (Szem) (Jah)·we E·lo·(Him)
L16 1Krn22_7 ’āmar dāwiḏ šᵉlōmō(h) ’ᵃ̆nî hājā(h) ‘im lēḇāḇ bānā(h) bájiṯ šēm JHWH ’ᵉ̆lōhîm
L17 1Krn22_7 ’āmar dāwid šelōmōh ’ănî hājāh ‘im lēbāb bānāh bajit šēm jhwh ’ĕlōhîm
L18 1Krn22_7 And David said to Solomon, My son, as for me, it was in my mind to build an house unto the name of the LORD my God: (1Krn22_7 KJV)
L19 1Krn22_7 7 And David <01732> said <0559> (08799) to Solomon <08010>, My son <01121>, as for me, it was in my mind <03824> to build <01129> (08800) an house <01004> unto the name <08034> of the LORD <03068> my God <0430>: (1Krn22_7 KJV)
L20 1Krn22_7 3317/5298 831/1075 173/293 9/11 302/874 2045/3546 656/1043 115/252 167/374 1011/2052 479/864 3228/6220 1400/2597
L21 1Krn22_7 1Krn22_7_1 1Krn22_7_2 1Krn22_7_3 1Krn22_7_4 1Krn22_7_5 1Krn22_7_6 1Krn22_7_7 1Krn22_7_8 1Krn22_7_9 1Krn22_7_10 1Krn22_7_11 1Krn22_7_12 1Krn22_7_13 1Krn22_7_14 1Krn22_7_15 1Krn22_7_16