Informacja

1 Samuela 19 / 1 - 24

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 1Sm19_1 I mówił Saul do Jonatana, swojego syna, i do wszystkich swoich sług, aby zabić Dawida. A Jonatan, syn Saula, miał upodobanie w Dawidzie bardzo. (1Sm19_1 tłum. AI)
L02 1Sm19_1 I mówił H1696 Saul H7586 do H413 Jonatana H3129, swojego syna H1121, i do H413 wszystkich H3605 swoich sług H5650, aby zabić H4191 Dawida H1732. A Jonatan H3129, syn H1121 Saula H7586, miał upodobanie H2654 w Dawidzie H1732 bardzo H3966. (1Sm19_1 tłum. AI)
L03 1Sm19_1 Saul namawiał syna swego Jonatana i wszystkie sługi swoje, by zabili Dawida. Jonatan jednak bardzo upodobał sobie Dawida. (1Sm19_1 BT_4)
L04 1Sm19_1 Saul H7586 namawiał syna H1121 swego Jonatana H3083 i wszystkie H3605 sługi H5650 swoje, by zabili H4191 Dawida H1732. Jonatan H3083 jednak bardzo H3966 upodobał sobie H2654 Dawida H1732. (1Sm19_1 BT_4)
L05 1Sm19_1 waj•dab•<Ber> sza•'<Ul>, 'el- jo•na•<Tan> be•<No> we•'el- kol- 'a•wa•<Daw>, le•ha•<Mit> 'et- da•<wid>; wi•ho•na•<Tan> ben- sza•'<Ul>, cha•<Fec> be•da•<wid> me•'<Od>.
L06 1Sm19_1 וַיְדַבֵּ֣ר שָׁא֗וּל אֶל־ יוֹנָתָ֤ן בְּנוֹ֙ וְאֶל־ כָּל־ עֲבָדָ֔יו לְהָמִ֖ית אֶת־ דָּוִ֑ד וִיהֽוֹנָתָן֙ בֶּן־ שָׁא֔וּל חָפֵ֥ץ בְּדָוִ֖ד מְאֹֽד׃
L07 1Sm19_1 I mówił Saul do Jonatana, swojego syna, i do wszystkich swoich sług, aby zabić Dawida. A Jonatan, syn Saula, miał upodobanie w Dawidzie bardzo.
L08 1Sm19_1 וַ/יְדַבֵּ֣ר שָׁא֗וּל אֶל־ יוֹנָתָ֤ן בְּנ/וֹ֙ וְ/אֶל־ כָּל־ עֲבָדָ֔י/ו לְ/הָמִ֖ית אֶת־ דָּוִ֑ד וִ/יהֽוֹנָתָן֙ בֶּן־ שָׁא֔וּל חָפֵ֥ץ בְּ/דָוִ֖ד מְאֹֽד׃
L09 1Sm19_1 HC/Vpw3msSpój. + Czas. piel, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HRPrzyim. HNpRzecz. własny HNcmsc/Sp3msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/RSpój. + Przyim. HNcmscRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNcmpc/Sp3msRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HR/VhcPrzyim. + Czas. hifil, bezok. konstrukcyjny HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNpRzecz. własny HC/NpSpój. + Rzecz. własny HNcmscRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HR/NpPrzyim. + Rzecz. własny HDPrzysł.
L10 1Sm19_1 wayüdaBBër šä´ûl ´el- yônätän Bünô wü´el- Kol- `ábädäyw lühämît ´et- Däwìd wîhô|nätän Ben- šä´ûl Häpëc Büdäwìd mü´öd
L11 1Sm19_1 H1696 H7586 H0413 H3129 H1121 H0413 H3605 H5650 H4191 H0853 H1732 H3129 H1121 H7586 H2654 H1732 H3966
L12 1Sm19_1 spake And Saul to to Jonathan his son and all and to all his servants that they should kill David Jonathan son Saul's delighted David greatly
L13 1Sm19_1 vay·dab·Ber sha·'Ul, el- yo·na·Tan be·No ve·'el- kol- 'a·va·Dav, le·ha·Mit et- da·Vid; vi·ho·na·Tan ben- sha·'Ul, cha·Fetz be·da·Vid me·'Od.
L14 1Sm19_1 דָבַר שָׁאוּל אֵל יוֹנָתָן בֵּן אֵל כֹּל עֶבֶד מוּת אֵת דָּוִד יוֹנָתָן בֵּן שָׁאוּל חָפֵץ דָּוִד מְאֹד
L15 1Sm19_1 da·(War) sza·'(Ul) ('El) jo·na·(Tan) (Ben) ('El) (Kol) '(E)·wed (Mut) ('Et) da·(Wid) jo·na·(Tan) (Ben) sza·'(Ul) cha·(Fec) da·(Wid) me·'(Od)
L16 1Sm19_1 ḏāḇar šā(’)ûl ’ēl jônāṯān bēn ’ēl kōl ‘éḇeḏ mûṯ ’ēṯ dāwiḏ jônāṯān bēn šā(’)ûl ḥāp̱ēṣ dāwiḏ mᵉ’ōḏ
L17 1Sm19_1 dābar šā’ûl ’ēl jônātān bēn ’ēl kōl ‘ebed mût ’ēt dāwid jônātān bēn šā’ûl ḥāpēṣ dāwid me’ōd
L18 1Sm19_1 And Saul spake to Jonathan his son, and to all his servants, that they should kill David. (1Sm19_1 KJV)
L19 1Sm19_1 1 And Saul <07586> spake <01696> (08762) to Jonathan <03129> his son <01121>, and to all his servants <05650>, that they should kill <04191> (08687) David <01732>. (1Sm19_1 KJV)
L20 1Sm19_1 505/1142 175/406 2358/5500 30/44 2040/4921 2359/5500 2109/5415 238/797 393/836 5608/11047 78/1075 31/44 2041/4921 176/406 10/75 79/1075 120/300
L21 1Sm19_1 1Sm19_1_1 1Sm19_1_2 1Sm19_1_3 1Sm19_1_4 1Sm19_1_5 1Sm19_1_6 1Sm19_1_7 1Sm19_1_8 1Sm19_1_9 1Sm19_1_10 1Sm19_1_11 1Sm19_1_12 1Sm19_1_13 1Sm19_1_14 1Sm19_1_15 1Sm19_1_16 1Sm19_1_17