Informacja

1 Samuela 20 / 1 - 42

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 1Sm20_41 Chłopiec poszedł, a Dawid wstał od strony południa i upadł na swoją twarz na ziemię i pokłonił się trzy razy. I pocałowali jeden drugiego, i płakali jeden nad drugim, aż Dawid [płakał] bardziej. (1Sm20_41 tłum. AI)
L02 1Sm20_41 Chłopiec H5288 poszedł H935, a Dawid H1732 wstał H6965 od strony H681 południa H5045 i upadł H5307 na swoją twarz H639 na ziemię H776 i pokłonił H7812 się trzy H7969 razy H6471. I pocałowali H5401 jeden H376 drugiego H7453, i płakali H1058 jeden H376 nad drugim H7453, aż H5704 Dawid H1732 [płakał] bardziej H1431. (1Sm20_41 tłum. AI)
L03 1Sm20_41 Gdy odszedł chłopiec, podniósł się Dawid od strony kopca, padł twarzą na ziemię i trzykroć oddał głęboki pokłon. Nawzajem się ucałowali i płakali nad sobą. Dawid nawet głośno szlochał. (1Sm20_41 BT_4)
L04 1Sm20_41 Gdy chłopiec H5288 odszedł H935, podniósł się H6965 Dawid H1732 od strony południowej H5045 i padł H5307 twarzą H639 na ziemię H776, i trzykroć H7969 H6471 oddał pokłon H7812. Potem nawzajem się ucałowali H5401 i płakali H1058 nad sobą H7453. Dawid H1732 nawet głośno H1431 szlochał. (1Sm20_41 BT_4)
L05 1Sm20_41 han•na•'<Ar> ba we•da•<wid>, kam me•'<E>•cel han•<Ne>•gew, wai•jip•<Pol> le•'ap•<Paw> '<Ar>•ca wai•jisz•<Ta>•chu sza•<Losz> pe•'a•<Mim>; wai•jisz•sze•<Ku> 'isz 'et- re•'<E>•hu, wai•jiw•<Ku> 'isz 'et- re•'<E>•hu, 'ad- da•<wid> hig•<Dil>.
L06 1Sm20_41 הַנַּעַר֮ בָּא֒ וְדָוִ֗ד קָ֚ם מֵאֵ֣צֶל הַנֶּ֔גֶב וַיִּפֹּ֨ל לְאַפָּ֥יו אַ֛רְצָה וַיִּשְׁתַּ֖חוּ שָׁלֹ֣שׁ פְּעָמִ֑ים וַֽיִּשְּׁק֣וּ ׀ אִ֣ישׁ אֶת־ רֵעֵ֗הוּ וַיִּבְכּוּ֙ אִ֣ישׁ אֶת־ רֵעֵ֔הוּ עַד־ דָּוִ֖ד הִגְדִּֽיל׃
L07 1Sm20_41 Chłopiec poszedł, a Dawid wstał od strony południa i upadł na swoją twarz na ziemię i pokłonił się trzy razy. I pocałowali jeden drugiego, i płakali jeden nad drugim, Dawid [płakał] bardziej.
L08 1Sm20_41 הַ/נַּעַר֮ בָּא֒ וְ/דָוִ֗ד קָ֚ם מֵ/אֵ֣צֶל הַ/נֶּ֔גֶב וַ/יִּפֹּ֨ל לְ/אַפָּ֥י/ו אַ֛רְצָ/ה וַ/יִּשְׁתַּ֖חוּ שָׁלֹ֣שׁ פְּעָמִ֑ים וַֽ/יִּשְּׁק֣וּ ׀ אִ֣ישׁ אֶת־ רֵעֵ֗/הוּ וַ/יִּבְכּוּ֙ אִ֣ישׁ אֶת־ רֵעֵ֔/הוּ עַד־ דָּוִ֖ד הִגְדִּֽיל׃
L09 1Sm20_41 HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HC/NpSpój. + Rzecz. własny HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HR/RPrzyim. + Przyim. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HR/Ncmdc/Sp3msPrzyim. + Rzecz. posp., m., podw., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HNcbsa/SdRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan absolutny + Sufiks he kierunkowe HC/Vtw3msSpój. + Czas. hitpael, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HAcfsaPrzym. liczebnik główny, ż., lp., stan absolutny HNcfpaRzecz. posp., ż., lm., stan absolutny HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNcmsc/Sp3msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNcmsc/Sp3msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HRPrzyim. HNpRzecz. własny HVhp3msCzas. hifil, perfectum, 3 os., m., lp.
L10 1Sm20_41 hanna`ar Bä´ wüdäwìd qäm më´ëºcel hanneºgeb wayyiPPöl lü´aPPäyw ´aºrcâ wayyišTaºHû šälöš Pü`ämîm wa|yyiššüqû ´îš ´et- rë`ëºhû wayyibKû ´îš ´et- rë`ëºhû `ad- Däwìd higDîl
L11 1Sm20_41 H5288 H0935 H1732 H6965 H0681 H5045 H5307 H0639 H0776 H7812 H7969 H6471 H5401 H0376 H0853 H7453 H1058 H0376 H0853 H7453 H5704 H1732 H1431
L12 1Sm20_41 [And] as soon as the lad was gone David arose out of [a place] toward the south and fell on his face to the ground and bowed himself three times and they kissed one another and wept one with another but until David exceeded
L13 1Sm20_41 han·na·'Ar ba ve·da·Vid, kam me·'E·tzel han·Ne·gev, vai·yip·Pol le·'ap·Pav 'Ar·tzah vai·yish·Ta·chu sha·Losh pe·'a·Mim; vai·yish·she·Ku 'ish et- re·'E·hu, vai·yiv·Ku 'ish et- re·'E·hu, ad- da·Vid hig·Dil.
L14 1Sm20_41 נַעַר בּוֹא דָּוִד קוּם אֵצֶל נֶגֶב נָפַל אַף אֶרֶץ שָׁחָה שָׁלוֹשׁ פַּעַם נָשַׁק אִישׁ אֵת רֵעַ בָּכָה אִישׁ אֵת רֵעַ עַד דָּוִד גָּדַל
L15 1Sm20_41 (Na)·'ar (Bo) da·(Wid) (Kum) '(E)·cel (Ne)·gew na·(Fal) ('Af) '(E)·rec sza·(Cha) sza·(Losz) (Pa)·'am na·(Szak) ('Isz) ('Et) (Re)·a' ba·(Cha) ('Isz) ('Et) (Re)·a' ('Ad) da·(Wid) ga·(Dal)
L16 1Sm20_41 ná‘ar bô(’) dāwiḏ qûm ’ḗṣel nég̱eḇ nāp̱al ’ap̱ ’éreṣ šāḥā(h) šālôš pá‘am nāšaq ’îš ’ēṯ rēᵃ‘ bāḵā(h) ’îš ’ēṯ rēᵃ‘ ‘aḏ dāwiḏ gāḏal
L17 1Sm20_41 na‘ar bô’ dāwid qûm ’ēṣel negeb nāpal ’ap ’ereṣ šāḥāh šālôš pa‘am nāšaq ’îš ’ēt rēa‘ bākāh ’îš ’ēt rēa‘ ‘ad dāwid gādal
L18 1Sm20_41 [And] as soon as the lad was gone, David arose out of [a place] toward the south, and fell on his face to the ground, and bowed himself three times: and they kissed one another, and wept one with another, until David exceeded. (1Sm20_41 KJV)
L19 1Sm20_41 41 And as soon as the lad <05288> was gone <0935> (08802), David <01732> arose <06965> (08804) out of a place toward <0681> the south <05045>, and fell <05307> (08799) on his face <0639> to the ground <0776>, and bowed <07812> (08691) himself three <07969> times <06471>: and they kissed <05401> (08799) one <0376> another <07453>, and wept <01058> (08799) one <0376> with another <07453>, until David <01732> exceeded <01431> (08689). (1Sm20_41 KJV)
L20 1Sm20_41 108/240 903/2550 120/1075 237/627 15/61 57/111 111/434 67/276 1047/2502 59/169 167/429 66/118 17/35 892/2004 5652/11047 64/185 46/116 893/2004 5653/11047 65/185 538/1259 121/1075 28/114
L21 1Sm20_41 1Sm20_41_1 1Sm20_41_2 1Sm20_41_3 1Sm20_41_4 1Sm20_41_5 1Sm20_41_6 1Sm20_41_7 1Sm20_41_8 1Sm20_41_9 1Sm20_41_10 1Sm20_41_11 1Sm20_41_12 1Sm20_41_13 1Sm20_41_14 1Sm20_41_15 1Sm20_41_16 1Sm20_41_17 1Sm20_41_18 1Sm20_41_19 1Sm20_41_20 1Sm20_41_21 1Sm20_41_22 1Sm20_41_23