2Krl4_37

L01
2Krl4_37
Weszła H935, upadła H5307 do jego stóp H7272 i oddała mu pokłon H7812 aż do ziemi H776, następnie zabrała H5375 swojego syna H1121 i odeszła H3318.

L02
2Krl4_37
Weszła, upadła do jego stóp i oddała mu pokłon aż do ziemi, następnie zabrała swojego syna i
          odeszła.

L03
2Krl4_37
וַתָּבֹא֙
וַתִּפֹּ֣ל
עַל־
רַגְלָ֔יו
וַתִּשְׁתַּ֖חוּ
אָ֑רְצָה
וַתִּשָּׂ֥א
אֶת־
בְּנָ֖הּ
וַתֵּצֵֽא׃
פ

L04
2Krl4_37
וַ/תָּבֹא֙
וַ/תִּפֹּ֣ל
עַל־
רַגְלָ֔י/ו
וַ/תִּשְׁתַּ֖חוּ
אָ֑רְצָ/ה
וַ/תִּשָּׂ֥א
אֶת־
בְּנָ֖/הּ
וַ/תֵּצֵֽא׃
פ

L05
2Krl4_37
wat•ta•<wo>
wat•tip•<Pol>
al-
rag•<Law>,
wat•tisz•<Ta>•chu
'<A>•re•ca;
wat•tis•<Sa>
et-
be•<Na>
wat•te•<ce>.
<Pe>

L062Krl4_37 H0935   H5307   H5921   H7272   H7812   H0776   H5375   H0853   H1121   H3318  

L07
2Krl4_37
abide
cast down
above
be able to endure
bow down
common
accept

afflicted
after


L08
2Krl4_37
przestrzegać
zrzucony
powyżej
być w stanie wytrzymać
zgnieść
wspólny
przyjąć

dotknięty
po


L09
2Krl4_37
Then she went in
and fell
at
at his feet
and bowed
herself to the ground
and took up

her son
and went out


L10
2Krl4_37
Potem udał się w
i spadł
w
u jego stóp
i pokłonił
się na ziemię
i zajął się

jej syn
i wyszedł


L11
2Krl4_37
vat·ta·Vo
vat·tip·Pol
al-
rag·Lav,
vat·tish·Ta·chu
'A·re·tzah;
vat·tis·Sa
et-
be·Nah
vat·te·Tze.
Peh

L12
2Krl4_37
waT Ta wo
waT TiP Pol
al - rag law
waT Tisz Ta Hu
ar ca
waT Tis sa
et - Be na
waT Te ce
P



L13
2Krl4_37
waTTäbö´
waTTiPPöl
`al-ragläyw
waTTišTaºHû
´äºrcâ
waTTiSSä´
´et-Bünäh
waTTëcë´
P



L14
2Krl4_37
1230/2550
165/434
2428/5759
114/241
88/169
1173/2502
279/650
6823/11047
2497/4921
598/1060


L15
2Krl4_37
Then she went in, and fell at his feet, and bowed herself to the ground, and took up her
          son, and went out.

L16
2Krl4_37
37 Then she went in <0935> (08799), and fell <05307> (08799) at his feet
          <07272>, and bowed <07812> (08691) herself to the ground <0776>, and took up <05375>
          (08799) her son <01121>, and went out <03318> (08799).