Informacja

2 Kronik 10 / 1 - 19

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 2Krn10_16 I cały Izrael, [zobaczył], że nie wysłuchał król ich, odpowiedział lud królowi, mówiąc: „„Jaki nam dział w Dawidzie? I nie dziedzictwa w synu Jessego! Każdy do namiotów swoich, Izraelu! Teraz patrz na dom swój, Dawidzie!”, I poszedł cały Izrael do namiotów swoich”. (2Krn10_16 tłum. AI)
L02 2Krn10_16 I cały H3605 Izrael H3478, [zobaczył], że H3588 nie H3808 wysłuchał H8085 król H4428 ich H1992, odpowiedział H7725 lud H5971 królowi H4428, mówiąc H559: „„Jaki H4100 nam dział H2506 w Dawidzie H1732? I nie H3808 dziedzictwa H5159 w synu H1121 Jessego H3448! Każdy H376 do namiotów H168 swoich, Izraelu H3478! Teraz H6258 patrz H7200 na H1004 dom swój, Dawidzie H1732!”, I poszedł H1980 cały H3605 Izrael H3478 do namiotów H168 swoich”. (2Krn10_16 tłum. AI)
L03 2Krn10_16 Kiedy cały Izrael [zobaczył], że król go nie wysłuchał, wtedy lud tak odrzekł królowi: Cóż za wspólny dział mamy z Dawidem? Wszak nie mamy dziedzictwa z synem Jessego! Do swoich namiotów, o Izraelu! Teraz, Dawidzie, pilnuj swego domu! I rzeczywiście Izrael poszedł do swoich namiotów. (2Krn10_16 BT_4)
L04 2Krn10_16 Kiedy cały H3605 Izrael H3478 [zobaczył], że H3588 król H4428 go nie H3808 wysłuchał H8085, wtedy lud H5971 tak odrzekł H7725 królowi H4428: Cóż H4100 za wspólny dział H2506 mamy z Dawidem H1732? Wszak nie H3808 mamy dziedzictwa H5159 z synem H1121 Jessego H3448! Do namiotów H168, o Izraelu H3478! Teraz H6258, Dawidzie H1732, pilnuj H7200 swego domu H1004! I rzeczywiście cały H3605 Izrael H3478 poszedł H1980 do swoich namiotów H168. (2Krn10_16 BT_4)
L05 2Krn10_16 we•chol jis•ra•'<El>, ki lo- sza•<Ma>' ham•me•leCh la•<Hem> wai•ja•<szi>•wu ha•'<Am> 'et- ham•<Me>•lech le•<Mor> mah- la•<Nu> <Che>•lek be•da•<wid> we•lo- na•cha•<La> be•wen- ji•<szai>, 'isz le•'o•ha•<Le>•cha jis•ra•'<El>, 'at•<Ta> re•'<e> we•te•<Cha> da•<wid>; wai•<je>•lech kol- jis•ra•'<El> le•'o•ha•<Law>. sa•<Mek>
L06 2Krn10_16 וְכָל־ יִשְׂרָאֵ֗ל כִּ֠י לֹא־ שָׁמַ֣ע הַמֶּלֶךְ֮ לָהֶם֒ וַיָּשִׁ֣יבוּ הָעָ֣ם אֶת־ הַמֶּ֣לֶךְ ׀ לֵאמֹ֡ר מַה־ לָּנוּ֩ חֵ֨לֶק בְּדָוִ֜יד וְלֹֽא־ נַחֲלָ֣ה בְּבֶן־ יִשַׁ֗י אִ֤ישׁ לְאֹהָלֶ֙יךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל עַתָּ֕ה רְאֵ֥ה בֵיתְךָ֖ דָּוִ֑יד וַיֵּ֥לֶךְ כָּל־ יִשְׂרָאֵ֖ל לְאֹהָלָֽיו׃ ס
L07 2Krn10_16 I cały Izrael, [zobaczył], że nie wysłuchał król ich, odpowiedział lud królowi, mówiąc: „Jaki nam dział w Dawidzie? I nie dziedzictwa w synu Jessego! Każdy do namiotów swoich, Izraelu! Teraz patrz na dom swój, Dawidzie!” I poszedł cały Izrael do namiotów swoich. §
L08 2Krn10_16 וְ/כָל־ יִשְׂרָאֵ֗ל כִּ֠י לֹא־ שָׁמַ֣ע הַ/מֶּלֶךְ֮ לָ/הֶם֒ וַ/יָּשִׁ֣יבוּ הָ/עָ֣ם אֶת־ הַ/מֶּ֣לֶךְ ׀ לֵ/אמֹ֡ר מַה־ לָּ/נוּ֩ חֵ֨לֶק בְּ/דָוִ֜יד וְ/לֹֽא־ נַחֲלָ֣ה בְּ/בֶן־ יִשַׁ֗י אִ֤ישׁ לְ/אֹהָלֶ֙י/ךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל עַתָּ֕ה רְאֵ֥ה בֵיתְ/ךָ֖ דָּוִ֑יד וַ/יֵּ֥לֶךְ כָּל־ יִשְׂרָאֵ֖ל לְ/אֹהָלָֽי/ו׃ ס
L09 2Krn10_16 HC/NcmscSpój. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HCSpój. HTnPartykuła przecząca HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/Sp3mpPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm. HC/Vhw3mpSpój. + Czas. hifil, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HTiPartykuła pytajna HR/Sp1cpPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/NpPrzyim. + Rzecz. własny HC/TnSpój. + Partykuła przecząca HNcfsaRzecz. posp., ż., lp., stan absolutny HR/NcmscPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/Ncmpc/Sp2msPrzyim. + Rzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HNpRzecz. własny HDPrzysł. HVqv2msCzas. qal, imperatyw, 2 os., m., lp. HNcmsc/Sp2msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HNpRzecz. własny HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNcmscRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HR/Ncmpc/Sp3msPrzyim. + Rzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. MARK-SZnacznik podziału: setuma (akapit zamknięty)
L10 2Krn10_16 wükol- yiSrä´ël lö´- šäma` hammelek lähem wayyäšîºbû hä`äm ´et- hammeºlek lë´mör mà- llänû Hëºleq Büdäwîd wülö|´- naHálâ Büben- yìšay ´îš lü´öhälʺkä yiSrä´ël `aTTâ rü´Ë bêtkä Däwîd wayyëºlek Kol- yiSrä´ël lü´öhäläyw s
L11 2Krn10_16 H3605 H3478 H3588 H3808 H8085 H4428 H1992 H7725 H5971 H0853 H4428 H0559 H4100 H0000 H2506 H1732 H3808 H5159 H1121 H3448 H0376 H0168 H3478 H6258 H7200 H1004 H1732 H1980 H3605 H3478 H0168
L12 2Krn10_16 all And when all Israel for did not would not hearken ] that the king like answered unto them the people the king saying What What portion [and] now David not inheritance in the son of Jesse every man to your tents O Israel Now [saw to thine own house David departed all So all Israel to their tents
L13 2Krn10_16 ve·chol Yis·ra·'El, ki lo- sha·Ma' ham·me·leCh la·Hem vai·ya·Shi·vu ha·'Am et- ham·Me·lech le·Mor mah- la·Nu Che·lek be·da·Vid ve·lo- na·cha·Lah be·ven- yi·Shai, 'ish le·'o·ha·Lei·cha Yis·ra·'El, 'at·Tah re·'Eh vei·te·Cha da·Vid; vai·Ye·lech kol- Yis·ra·'El le·'o·ha·Lav. sa·Mek
L14 2Krn10_16 כֹּל יִשְׂרָאֵל כִּי לֹא שָׁמַע מֶלֶךְ הֵם שׁוּב עַם אֵת מֶלֶךְ אָמַר מָה חֵלֶק דָּוִד לֹא נַחֲלָה בֵּן יִשַׁי אִישׁ אֹהֶל יִשְׂרָאֵל עַתָּה רָאָה בַּיִת דָּוִד הָלַךְ כֹּל יִשְׂרָאֵל אֹהֶל
L15 2Krn10_16 (Kol) jis·ra·'(El) (Ki) (Lo) sza·(Ma)' (Me)·lech (Hem) (Szuw) ('Am) ('Et) (Me)·lech 'a·(Mar) (Ma) (Che)·lek da·(Wid) (Lo) na·cha·(La) (Ben) ji·(Szaj) ('Isz) '(O)·hel jis·ra·'(El) 'at·(Ta) ra·('A) (Ba)·jit da·(Wid) ha·(Lach) (Kol) jis·ra·'(El) '(O)·hel
L16 2Krn10_16 kōl jiśrā’ēl lō(’) šāma‘ méleḵ hēm šûḇ ‘am ’ēṯ méleḵ ’āmar mā(h) ḥḗleq dāwiḏ lō(’) naḥᵃ̆lā(h) bēn jišaj ’îš ’ṓhel jiśrā’ēl ‘attā(h) rā’ā(h) bájiṯ dāwiḏ hālaḵ kōl jiśrā’ēl ’ṓhel
L17 2Krn10_16 kōl jiśrā’ēl lō’ šāma‘ melek hēm šûb ‘am ’ēt melek ’āmar māh ḥēleq dāwid lō’ naḥălāh bēn jišaj ’îš ’ōhel jiśrā’ēl ‘attāh rā’āh bajit dāwid hālak kōl jiśrā’ēl ’ōhel
L18 2Krn10_16 And when all Israel [saw] that the king would not hearken unto them, the people answered the king, saying, What portion have we in David? and [we have] none inheritance in the son of Jesse: every man to your tents, O Israel: [and] now, David, see to thine own house. So all Israel went to their tents. (2Krn10_16 KJV)
L19 2Krn10_16 16 And when all Israel <03478> saw <07200> (08804) that the king <04428> would not hearken <08085> (08804) unto them, the people <05971> answered <07725> (08686) the king <04428>, saying <0559> (08800), What portion <02506> have we in David <01732>? and we have none inheritance <05159> in the son <01121> of Jesse <03448>: every man <0376> to your tents <0168>, O Israel <03478>: and now, David <01732>, see <07200> (08798) to thine own house <01004>. So all Israel <03478> went <03212> (08799) to their tents <0168>. (2Krn10_16 KJV)
L20 2Krn10_16 3080/5415 1734/2505 2101/4478 2374/5164 528/1154 1412/2519 379/820 494/1041 1023/1866 7956/11047 1413/2519 3364/5298 353/744 3879/6521 32/67 895/1075 2375/5164 151/223 3420/4921 38/42 1351/2004 282/342 1735/2505 279/431 711/1296 1139/2052 896/1075 985/1542 3081/5415 1736/2505 283/342
L21 2Krn10_16 2Krn10_16_1 2Krn10_16_2 2Krn10_16_3 2Krn10_16_4 2Krn10_16_5 2Krn10_16_6 2Krn10_16_7 2Krn10_16_8 2Krn10_16_9 2Krn10_16_10 2Krn10_16_11 2Krn10_16_12 2Krn10_16_13 2Krn10_16_14 2Krn10_16_15 2Krn10_16_16 2Krn10_16_17 2Krn10_16_18 2Krn10_16_19 2Krn10_16_20 2Krn10_16_21 2Krn10_16_22 2Krn10_16_23 2Krn10_16_24 2Krn10_16_25 2Krn10_16_26 2Krn10_16_27 2Krn10_16_28 2Krn10_16_29 2Krn10_16_30 2Krn10_16_31 2Krn10_16_32