Informacja

2 Samuela 12 / 1 - 31

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 2Sm12_18 I stało się w dniu siódmym, że umarło dziecko; i bali się słudzy Dawida oznajmić mu, że umarło dziecko, gdyż powiedzieli: Oto gdy było dziecko żywe, mówiliśmy do niego i nie słuchał naszego głosu; i jak powiemy mu: Umarło dziecko? I uczyni zło. (2Sm12_18 tłum. AI)
L02 2Sm12_18 I stało H1961 się w dniu H3117 siódmym H7637, że H3588 umarło H4191 dziecko H3206; i bali H3372 się słudzy H5650 Dawida H1732 oznajmić H5046 mu H413, że umarło H4191 dziecko H3206, gdyż H3588 powiedzieli H559: Oto H2009 gdy było H1961 dziecko H3206 żywe H2416, mówiliśmy H1696 do H413 niego i nie H3808 słuchał H8085 naszego głosu H6963; i jak H349 powiemy H559 mu: Umarło H4191 dziecko H3206? I uczyni H6213 zło H7451. (2Sm12_18 tłum. AI)
L03 2Sm12_18 W siódmym dniu dziecko zmarło. Słudzy Dawida obawiali się powiadomić go, że dziecko umarło. Twierdzili: Jeżeli, gdy dziecko jeszcze żyło, przemawialiśmy do niego, a głosu naszego nie usłuchał, to jak możemy mu powiedzieć, że chłopiec umarł? Może uczynić sobie coś złego. (2Sm12_18 BT_4)
L04 2Sm12_18 W siódmym H7637 dniu H3117 dziecko H3206 zmarło H4191 . Słudzy H5650 Dawida H1732 obawiali się H3372 powiadomić H5046 go, że dziecko H3206 umarło H4191 , mówiąc H559 : Gdy dziecko H3206 żyło H2416 , mówiliśmy H1696 do niego H413 , a nie słuchał H8085 naszego głosu. Jak więc H349 możemy mu powiedzieć H559 , że dziecko H3206 umarło H4191 ? Może uczyni H6213 sobie coś złego H7451 . (2Sm12_18 BT_4)
L05 2Sm12_18 waj•<Hi> bai•<jom> hasz•sze•wi•'<I> wai•<ja>•mot hai•<ja>•led; wai•jir•'<U> 'aw•<De> da•<wid> le•hag•<Gid> lo ki- met hai•<je>•led, ki 'a•me•<Ru> hin•<Ne> wih•<jot> hai•<je>•led <Chai>, dib•<Bar>•nu 'e•<Law> we•lo- sza•<Ma>' be•ko•<Le>•nu, we•'<ech> no•<Mar> 'e•<Law> met hai•<je>•led we•'a•<Sa> ra•'<Ah>.
L06 2Sm12_18 וַיְהִ֛י בַּיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִ֖י וַיָּ֣מָת הַיָּ֑לֶד וַיִּֽרְאוּ֩ עַבְדֵ֨י דָוִ֜ד לְהַגִּ֥יד ל֣וֹ ׀ כִּי־ מֵ֣ת הַיֶּ֗לֶד כִּ֤י אָֽמְרוּ֙ הִנֵּה֩ בִהְי֨וֹת הַיֶּ֜לֶד חַ֗י דִּבַּ֤רְנוּ אֵלָיו֙ וְלֹא־ שָׁמַ֣ע בְּקוֹלֵ֔נוּ וְאֵ֨יךְ נֹאמַ֥ר אֵלָ֛יו מֵ֥ת הַיֶּ֖לֶד וְעָשָׂ֥ה רָעָֽה׃
L07 2Sm12_18 I stało się w dniu siódmym, że umarło dziecko; i bali się słudzy Dawida oznajmić mu, że umarło dziecko, gdyż powiedzieli: Oto gdy było dziecko żywe, mówiliśmy do niego i nie słuchał naszego głosu; i jak powiemy mu: Umarło dziecko? I uczyni zło.
L08 2Sm12_18 וַ/יְהִ֛י בַּ/יּ֥וֹם הַ/שְּׁבִיעִ֖י וַ/יָּ֣מָת הַ/יָּ֑לֶד וַ/יִּֽרְאוּ֩ עַבְדֵ֨י דָוִ֜ד לְ/הַגִּ֥יד ל֣/וֹ ׀ כִּי־ מֵ֣ת הַ/יֶּ֗לֶד כִּ֤י אָֽמְרוּ֙ הִנֵּה֩ בִ/הְי֨וֹת הַ/יֶּ֜לֶד חַ֗י דִּבַּ֤רְנוּ אֵלָי/ו֙ וְ/לֹא־ שָׁמַ֣ע בְּ/קוֹלֵ֔/נוּ וְ/אֵ֨יךְ נֹאמַ֥ר אֵלָ֛י/ו מֵ֥ת הַ/יֶּ֖לֶד וְ/עָשָׂ֥ה רָעָֽה׃
L09 2Sm12_18 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HRd/NcmsaPrzyim. z rodzajnikiem + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HTd/AomsaPartykuła rodzajnik określony + Przym. liczebnik porządkowy, m., lp., stan absolutny HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HNcmpcRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HR/VhcPrzyim. + Czas. hifil, bezok. konstrukcyjny HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HCSpój. HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HCSpój. HVqp3cpCzas. qal, perfectum, 3 os., r. wspólny, lm. HTmPartykuła wskazująca HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HAamsaPrzym. zwykły, m., lp., stan absolutny HVpp1cpCzas. piel, perfectum, 1 os., r. wspólny, lm. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/TnSpój. + Partykuła przecząca HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HR/Ncmsc/Sp1cpPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HC/TiSpój. + Partykuła pytajna HVqi1cpCzas. qal, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lm. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HC/Vqq3msSpój. + Czas. qal, perf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNcfsaRzecz. posp., ż., lp., stan absolutny
L10 2Sm12_18 wayühî Bayyôm haššübî`î wayyäºmot hayyäºled wayyi|r´û `abdê däwìd lühaGGîd Kî- mët hayyeºled ´ä|mrû hinnË bihyôt hayyeºled Hay DiBBaºrnû ´ëläyw wülö´- šäma` Büqôlëºnû wü´êk nö´mar ´ëläyw mët hayyeºled wü`äSâ rä`â
L11 2Sm12_18 H1961 H3117 H7637 H4191 H3206 H3372 H5650 H1732 H5046 H0000 H3588 H4191 H3206 H3588 H0559 H2009 H1961 H3206 H2416 H1696 H0413 H3808 H8085 H6963 H0349 H0559 H0413 H4191 H3206 H6213 H7451
L12 2Sm12_18 happened day And it came to pass on the seventh died that the child feared And the servants of David to tell for was dead him that the child for for they said Behold happened Behold while the child was yet alive we spake about did not unto him and he would not hearken unto our voice How if we tell about is dead him that the child himself vex
L13 2Sm12_18 vay·Hi bai·Yom hash·she·vi·'I vai·Ya·mot hai·Ya·led; vai·yir·'U 'av·Dei da·Vid le·hag·Gid lo ki- met hai·Ye·led, ki 'a·me·Ru hin·Neh vih·Yot hai·Ye·led Chai, dib·Bar·nu 'e·Lav ve·lo- sha·Ma' be·ko·Le·nu, ve·'Eich no·Mar 'e·Lav met hai·Ye·led ve·'a·Sah ra·'Ah.
L14 2Sm12_18 הָיָה יוֹם שְׁבִיעִי מוּת יֶלֶד יָרֵא עֶבֶד דָּוִד נָגַד כִּי מוּת יֶלֶד כִּי אָמַר הִנֵּה הָיָה יֶלֶד חַי דָבַר אֵל לֹא שָׁמַע קוֹל אֵיךְ אָמַר אֵל מוּת יֶלֶד עָשָׂה רַע
L15 2Sm12_18 ha·(Ja) (Jom) sze·wi·('I) (Mut) (Je)·led ja·(Re) '(E)·wed da·(Wid) na·(Gad) (Ki) (Mut) (Je)·led (Ki) 'a·(Mar) hin·(Ne) ha·(Ja) (Je)·led (Chai) da·(War) ('El) (Lo) sza·(Ma)' (Kol) ('Ech) 'a·(Mar) ('El) (Mut) (Je)·led (Sa) (Ra')
L16 2Sm12_18 hājā(h) jôm šᵉḇî‘î mûṯ jéleḏ jārē(’) ‘éḇeḏ dāwiḏ nāg̱aḏ mûṯ jéleḏ ’āmar hinnē(h) hājā(h) jéleḏ ḥaj ḏāḇar ’ēl lō(’) šāma‘ qôl ’êḵ ’āmar ’ēl mûṯ jéleḏ ‘āśā(h) ra‘
L17 2Sm12_18 hājāh jôm šebî‘î mût jeled jārē’ ‘ebed dāwid nāgad mût jeled ’āmar hinnēh hājāh jeled ḥaj dābar ’ēl lō’ šāma‘ qôl ’êk ’āmar ’ēl mût jeled ‘āśāh ra‘
L18 2Sm12_18 And it came to pass on the seventh day, that the child died. And the servants of David feared to tell him that the child was dead: for they said, Behold, while the child was yet alive, we spake unto him, and he would not hearken unto our voice: how will he then vex himself, if we tell him that the child is dead? (2Sm12_18 KJV)
L19 2Sm12_18 18 And it came to pass on the seventh <07637> day <03117>, that the child <03206> died <04191> (08799). And the servants <05650> of David <01732> feared <03372> (08799) to tell <05046> (08687) him that the child <03206> was dead <04191> (08804): for they said <0559> (08804), Behold, while the child <03206> was yet alive <02416>, we spake <01696> (08765) unto him, and he would not hearken <08085> (08804) unto our voice <06963>: how will he then <06213> <00> vex <07451> himself <06213> (08804), if we tell <0559> (08799) him that the child <03206> is dead <04191> (08804)? (2Sm12_18 KJV)
L20 2Sm12_18 1572/3546 1005/2302 65/97 458/836 38/88 128/328 325/797 478/1075 164/369 2948/6521 1602/4478 459/836 39/88 1603/4478 2371/5298 361/840 1573/3546 40/88 180/499 532/1142 2635/5500 1838/5164 366/1154 164/507 24/82 2372/5298 2636/5500 460/836 41/88 1152/2617 155/665
L21 2Sm12_18 2Sm12_18_1 2Sm12_18_2 2Sm12_18_3 2Sm12_18_4 2Sm12_18_5 2Sm12_18_6 2Sm12_18_7 2Sm12_18_8 2Sm12_18_9 2Sm12_18_10 2Sm12_18_11 2Sm12_18_12 2Sm12_18_13 2Sm12_18_14 2Sm12_18_15 2Sm12_18_16 2Sm12_18_17 2Sm12_18_18 2Sm12_18_19 2Sm12_18_20 2Sm12_18_21 2Sm12_18_22 2Sm12_18_23 2Sm12_18_24 2Sm12_18_25 2Sm12_18_26 2Sm12_18_27 2Sm12_18_28 2Sm12_18_29 2Sm12_18_30 2Sm12_18_31