Informacja

2 Samuela 12 / 1 - 31

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 2Sm12_19 I zobaczył Dawid, że jego słudzy szeptali, i zrozumiał Dawid, że umarło dziecko; i powiedział Dawid do swoich sług: Czy umarło dziecko? I powiedzieli: Umarło. (2Sm12_19 tłum. AI)
L02 2Sm12_19 I zobaczył H7200 Dawid H1732, że H3588 jego słudzy H5650 szeptali H3907, i zrozumiał H995 Dawid H1732, że H3588 umarło H4191 dziecko H3206; i powiedział H559 Dawid H1732 do H413 swoich sług H5650: Czy umarło H4191 dziecko H3206? I powiedzieli H559: Umarło H4191. (2Sm12_19 tłum. AI)
L03 2Sm12_19 Gdy jednak Dawid zauważył, że słudzy jego rozmawiają szeptem, zrozumiał, że dziecko zmarło. Pytał więc sługi swoje: Czy dziecko umarło? Odpowiedzieli: Umarło. (2Sm12_19 BT_4)
L04 2Sm12_19 Gdy jednak Dawid H1732 zauważył H7200 , że słudzy H5650 jego rozmawiają szeptem H3907 , zrozumiał H995 , że dziecko H3206 zmarło H4191 . Pytał H559 więc Dawid H1732 sługi H5650 swoje: Czy dziecko H3206 umarło H4191 ? Odpowiedzieli H559 : Umarło H4191 . (2Sm12_19 BT_4)
L05 2Sm12_19 wai•<jar> da•<wid>, ki 'a•wa•<Daw> mit•la•cha•<szim>, wai•<ja>•wen da•<wid> ki met hai•<ja>•led; wai•<jo>•mer da•<wid> 'el- 'a•wa•<Daw> ha•<Met> hai•<je>•led wai•<jo>•me•ru <Met>.
L06 2Sm12_19 וַיַּ֣רְא דָּוִ֗ד כִּ֤י עֲבָדָיו֙ מִֽתְלַחֲשִׁ֔ים וַיָּ֥בֶן דָּוִ֖ד כִּ֣י מֵ֣ת הַיָּ֑לֶד וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֧ד אֶל־ עֲבָדָ֛יו הֲמֵ֥ת הַיֶּ֖לֶד וַיֹּ֥אמְרוּ מֵֽת׃
L07 2Sm12_19 I zobaczył Dawid, że jego słudzy szeptali, i zrozumiał Dawid, że umarło dziecko; i powiedział Dawid do swoich sług: Czy umarło dziecko? I powiedzieli: Umarło.
L08 2Sm12_19 וַ/יַּ֣רְא דָּוִ֗ד כִּ֤י עֲבָדָי/ו֙ מִֽתְלַחֲשִׁ֔ים וַ/יָּ֥בֶן דָּוִ֖ד כִּ֣י מֵ֣ת הַ/יָּ֑לֶד וַ/יֹּ֨אמֶר דָּוִ֧ד אֶל־ עֲבָדָ֛י/ו הֲ/מֵ֥ת הַ/יֶּ֖לֶד וַ/יֹּ֥אמְרוּ מֵֽת׃
L09 2Sm12_19 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HCSpój. HNcmpc/Sp3msRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HVtrmpaCzas. hitpael, imiesłów czynny, m., lm., stan absolutny HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HCSpój. HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HRPrzyim. HNcmpc/Sp3msRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HTi/Vqp3msPartykuła pytajna + Czas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp.
L10 2Sm12_19 wayyaºr´ Däwìd `ábädäyw mi|tlaHášîm wayyäºben Däwìd mët hayyäºled wayyöº´mer Däwìd ´el- `ábädäyw hámët hayyeºled wayyöº´mürû mët
L11 2Sm12_19 H7200 H1732 H3588 H5650 H3907 H0995 H1732 H3588 H4191 H3206 H0559 H1732 H0413 H5650 H4191 H3206 H0559 H4191
L12 2Sm12_19 saw But when David that that his servants whispered perceived David for was dead that the child said therefore David to his unto his servants dead Is the child ? And they said He is dead
L13 2Sm12_19 vai·Yar da·Vid, ki 'a·va·Dav mit·la·cha·Shim, vai·Ya·ven da·Vid ki met hai·Ya·led; vai·Yo·mer da·Vid el- 'a·va·Dav ha·Met hai·Ye·led vai·Yo·me·ru Met.
L14 2Sm12_19 רָאָה דָּוִד כִּי עֶבֶד לָחַשׁ בִּין דָּוִד כִּי מוּת יֶלֶד אָמַר דָּוִד אֵל עֶבֶד מוּת יֶלֶד אָמַר מוּת
L15 2Sm12_19 ra·('A) da·(Wid) (Ki) '(E)·wed la·(Chasz) (Bin) da·(Wid) (Ki) (Mut) (Je)·led 'a·(Mar) da·(Wid) ('El) '(E)·wed (Mut) (Je)·led 'a·(Mar) (Mut)
L16 2Sm12_19 rā’ā(h) dāwiḏ ‘éḇeḏ lāḥaš bîn dāwiḏ mûṯ jéleḏ ’āmar dāwiḏ ’ēl ‘éḇeḏ mûṯ jéleḏ ’āmar mûṯ
L17 2Sm12_19 rā’āh dāwid ‘ebed lāḥaš bîn dāwid mût jeled ’āmar dāwid ’ēl ‘ebed mût jeled ’āmar mût
L18 2Sm12_19 But when David saw that his servants whispered, David perceived that the child was dead: therefore David said unto his servants, Is the child dead? And they said, He is dead. (2Sm12_19 KJV)
L19 2Sm12_19 19 But when David <01732> saw <07200> (08799) that his servants <05650> whispered <03907> (08693), David <01732> perceived <0995> (08799) that the child <03206> was dead <04191> (08804): therefore David <01732> said <0559> (08799) unto his servants <05650>, Is the child <03206> dead <04191> (08804)? And they said <0559> (08799), He is dead <04191> (08804). (2Sm12_19 KJV)
L20 2Sm12_19 544/1296 479/1075 1604/4478 326/797 1/3 10/168 480/1075 1605/4478 461/836 42/88 2373/5298 481/1075 2637/5500 327/797 462/836 43/88 2374/5298 463/836
L21 2Sm12_19 2Sm12_19_1 2Sm12_19_2 2Sm12_19_3 2Sm12_19_4 2Sm12_19_5 2Sm12_19_6 2Sm12_19_7 2Sm12_19_8 2Sm12_19_9 2Sm12_19_10 2Sm12_19_11 2Sm12_19_12 2Sm12_19_13 2Sm12_19_14 2Sm12_19_15 2Sm12_19_16 2Sm12_19_17 2Sm12_19_18