Informacja

2 Samuela 13 / 1 - 39

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 2Sm13_25 I powiedział król do Absaloma: Nie, mój synu, nie proszę pójdziemy wszyscy, abyśmy nie byli ciężarem dla ciebie. I nalegał na niego, lecz nie chciał pójść, i pobłogosławił go. (2Sm13_25 tłum. AI)
L02 2Sm13_25 I powiedział H559 król H4428 do H413 Absaloma H53: Nie H408, mój synu H1121, nie H408 proszę H4994 pójdziemy H1980 wszyscy H3605, abyśmy nie H3808 byli ciężarem H3513 dla H5921 ciebie. I nalegał H6555 na niego, lecz nie H3808 chciał H14 pójść H1980, i pobłogosławił H1288 go. (2Sm13_25 tłum. AI)
L03 2Sm13_25 Król rzekł Absalomowi: Nie, mój synu! Raczej nie pójdziemy wszyscy, abyśmy ci nie sprawili kłopotu. Nalegał na niego Absalom, lecz on nie chciał iść, ale go pobłogosławił. (2Sm13_25 BT_4)
L04 2Sm13_25 Król H4428 rzekł H559 Absalomowi H53: Nie H408, mój synu H1121! Raczej nie pójdziemy H1980 wszyscy H3605, abyśmy ci nie sprawili H3513 kłopotu. Nalegał H6555 na niego [Absalom], lecz on nie chciał H14 iść H1980, ale go pobłogosławił H1288. (2Sm13_25 BT_4)
L05 2Sm13_25 wai•<jo>•mer ham•<Me>•lech 'el- aw•sza•<Lom>, 'al- be•<Ni> 'al- na ne•leCh kul•<La>•nu, we•<Lo> nich•<Bad> 'a•<Le>•cha; wai•jif•roc- bo we•lo- 'a•<wa> la•<Le>•chet <waj>•wa•ra•<Che>•hu.
L06 2Sm13_25 וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶל־ אַבְשָׁל֗וֹם אַל־ בְּנִי֙ אַל־ נָ֤א נֵלֵךְ֙ כֻּלָּ֔נוּ וְלֹ֥א נִכְבַּ֖ד עָלֶ֑יךָ וַיִּפְרָץ־ בּ֛וֹ וְלֹֽא־ אָבָ֥ה לָלֶ֖כֶת וַֽיְבָרֲכֵֽהוּ׃
L07 2Sm13_25 I powiedział król do Absaloma: Nie, mój synu, nie proszę pójdziemy wszyscy, abyśmy nie byli ciężarem dla ciebie. I nalegał na niego, lecz nie chciał pójść, i pobłogosławił go.
L08 2Sm13_25 וַ/יֹּ֨אמֶר הַ/מֶּ֜לֶךְ אֶל־ אַבְשָׁל֗וֹם אַל־ בְּנִ/י֙ אַל־ נָ֤א נֵלֵךְ֙ כֻּלָּ֔/נוּ וְ/לֹ֥א נִכְבַּ֖ד עָלֶ֑י/ךָ וַ/יִּפְרָץ־ בּ֛/וֹ וְ/לֹֽא־ אָבָ֥ה לָ/לֶ֖כֶת וַֽ/יְבָרֲכֵֽ/הוּ׃
L09 2Sm13_25 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HRPrzyim. HNpRzecz. własny HTnPartykuła przecząca HNcmsc/Sp1csRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HTnPartykuła przecząca HTePartykuła zachęcająca HVqh1cpCzas. qal, kohortatyw, 1 os., r. wspólny, lm. HNcmsc/Sp1cpRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HC/TnSpój. + Partykuła przecząca HVqi1cpCzas. qal, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lm. HR/Sp2msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 2 os., m., lp. HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/TnSpój. + Partykuła przecząca HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HC/Vpw3ms/Sp3msSpój. + Czas. piel, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp.
L10 2Sm13_25 wayyöº´mer hammeºlek ´el- ´abšälôm ´al- Bünî ´al- nä´ nëlëk Kulläºnû wülö´ nikBad `älʺkä wayyiproc- wülö|´- ´äbâ läleºket wa|yübärákëºhû
L11 2Sm13_25 H0559 H4428 H0413 H0053 H0408 H1121 H0408 H4994 H1980 H3605 H3808 H3513 H5921 H6555 H0000 H3808 H0014 H1980 H1288
L12 2Sm13_25 said And the king to to Absalom No Nay my son No I beseech thee go all not lest we be chargeable unto unto thee And he pressed not him howbeit he would go but blessed
L13 2Sm13_25 vai·Yo·mer ham·Me·lech el- av·sha·Lom, al- be·Ni al- na ne·leCh kul·La·nu, ve·Lo nich·Bad 'a·Lei·cha; vai·yif·rotz- bo ve·lo- 'a·Vah la·Le·chet Vay·va·ra·Che·hu.
L14 2Sm13_25 אָמַר מֶלֶךְ אֵל אֲבִישָׁלוֹם אַל בֵּן אַל נָא הָלַךְ כֹּל לֹא כָּבַד עַל פָּרַץ לֹא אָבָה הָלַךְ בָּרַךְ
L15 2Sm13_25 'a·(Mar) (Me)·lech ('El) a·wi·sza·(Lom) ('Al) (Ben) ('Al) (Na) ha·(Lach) (Kol) (Lo) ka·(Wad) ('Al) pa·(Rac) (Lo) 'a·(Wa) ha·(Lach) ba·(Rach)
L16 2Sm13_25 ’āmar méleḵ ’ēl ’ᵃ̆ḇîšālôm ’al bēn ’al nā(’) hālaḵ kōl lō(’) kāḇaḏ ‘al pāraṣ lō(’) ’āḇā(h) hālaḵ bāraḵ
L17 2Sm13_25 ’āmar melek ’ēl ’ăbîšālôm ’al bēn ’al nā’ hālak kōl lō’ kābad ‘al pāraṣ lō’ ’ābāh hālak bārak
L18 2Sm13_25 And the king said to Absalom, Nay, my son, let us not all now go, lest we be chargeable unto thee. And he pressed him: howbeit he would not go, but blessed him. (2Sm13_25 KJV)
L19 2Sm13_25 25 And the king <04428> said <0559> (08799) to Absalom <053>, Nay, my son <01121>, let us not all now go <03212> (08799), lest we be chargeable <03513> (08799) unto thee. And he pressed <06555> (08799) him: howbeit he would <014> (08804) not go <03212> (08800), but blessed <01288> (08762) him. (2Sm13_25 KJV)
L20 2Sm13_25 2394/5298 407/2519 2652/5500 11/111 187/725 2184/4921 188/725 193/402 677/1542 2264/5415 1846/5164 42/114 2043/5759 13/48 2967/6521 1847/5164 27/55 678/1542 176/330
L21 2Sm13_25 2Sm13_25_1 2Sm13_25_2 2Sm13_25_3 2Sm13_25_4 2Sm13_25_5 2Sm13_25_6 2Sm13_25_7 2Sm13_25_8 2Sm13_25_9 2Sm13_25_10 2Sm13_25_11 2Sm13_25_12 2Sm13_25_13 2Sm13_25_14 2Sm13_25_15 2Sm13_25_16 2Sm13_25_17 2Sm13_25_18 2Sm13_25_19