Informacja

2 Samuela 13 / 1 - 39

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 2Sm13_39 I ustała [tęsknota] Dawida króla aby wyjść do Absaloma, gdyż pocieszył się po Amnonie, że umarł. (2Sm13_39 tłum. AI)
L02 2Sm13_39 I ustała H3615 [tęsknota] Dawida H1732 króla H4428 aby wyjść H3318 do H413 Absaloma H53, gdyż H3588 pocieszył H5162 się po H5921 Amnonie H550, że H3588 umarł H4191. (2Sm13_39 tłum. AI)
L03 2Sm13_39 Z czasem przestał król Dawid nastawać na Absaloma. Pocieszył się już bowiem po śmierci Amnona. (2Sm13_39 BT_4)
L04 2Sm13_39 Z czasem przestał H3615 król H4428 Dawid H1732 nastawać na Absaloma H53. Pocieszył się H5162 już bowiem po śmierci H4191 Amnona H550. (2Sm13_39 BT_4)
L05 2Sm13_39 wat•te•<Chal> da•<wid> ham•<Me>•lech, la•<cet> 'el- aw•sza•<Lom>; ki- ni•<Cham> 'al- am•<Non> ki- <Met>. sa•<Mek>
L06 2Sm13_39 וַתְּכַל֙ דָּוִ֣ד הַמֶּ֔לֶךְ לָצֵ֖את אֶל־ אַבְשָׁל֑וֹם כִּֽי־ נִחַ֥ם עַל־ אַמְנ֖וֹן כִּֽי־ מֵֽת׃ ס
L07 2Sm13_39 I ustała [tęsknota] Dawida króla aby wyjść do Absaloma, gdyż pocieszył się po Amnonie, że umarł. §
L08 2Sm13_39 וַ/תְּכַל֙ דָּוִ֣ד הַ/מֶּ֔לֶךְ לָ/צֵ֖את אֶל־ אַבְשָׁל֑וֹם כִּֽי־ נִחַ֥ם עַל־ אַמְנ֖וֹן כִּֽי־ מֵֽת׃ ס
L09 2Sm13_39 HC/Vpw3fsSpój. + Czas. piel, imperf. konsekutywne, 3 os., ż., lp. HNpRzecz. własny HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HRPrzyim. HNpRzecz. własny HCSpój. HVNp3msCzas. nifal, perfectum, 3 os., m., lp. HRPrzyim. HNpRzecz. własny HCSpój. HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. MARK-SZnacznik podziału: setuma (akapit zamknięty)
L10 2Sm13_39 waTTükal Däwìd hammeºlek läcë´t ´el- ´abšälôm Kî|- niHam `al- ´amnôn Kî|- mët s
L11 2Sm13_39 H3615 H1732 H4428 H3318 H0413 H0053 H3588 H5162 H5921 H0550 H3588 H4191
L12 2Sm13_39 longed David And [the soul of] king to go forth to unto Absalom since for he was comforted concerning concerning Amnon since seeing he was dead
L13 2Sm13_39 vat·te·Chal da·Vid ham·Me·lech, la·Tzet el- av·sha·Lom; ki- ni·Cham al- am·Non ki- Met. sa·Mek
L14 2Sm13_39 כָּלָה דָּוִד מֶלֶךְ יָצָא אֵל אֲבִישָׁלוֹם כִּי נָחַם עַל אַמְנוֹן כִּי מוּת
L15 2Sm13_39 ka·(La) da·(Wid) (Me)·lech ja·(Ca) ('El) a·wi·sza·(Lom) (Ki) na·(Cham) ('Al) am·(Non) (Ki) (Mut)
L16 2Sm13_39 kālā(h) dāwiḏ méleḵ jāṣā(’) ’ēl ’ᵃ̆ḇîšālôm nāḥam ‘al ’amnôn mûṯ
L17 2Sm13_39 kālāh dāwid melek jāṣā’ ’ēl ’ăbîšālôm nāḥam ‘al ’amnôn mût
L18 2Sm13_39 And [the soul of] king David longed to go forth unto Absalom: for he was comforted concerning Amnon, seeing he was dead. (2Sm13_39 KJV)
L19 2Sm13_39 39 And the soul of king <04428> David <01732> longed <03615> (08762) to go forth <03318> (08800) unto Absalom <053>: for he was comforted <05162> (08738) concerning Amnon <0550>, seeing he was dead <04191> (08804). (2Sm13_39 KJV)
L20 2Sm13_39 71/204 495/1075 421/2519 524/1060 2658/5500 22/111 1617/4478 26/108 2047/5759 26/28 1618/4478 471/836
L21 2Sm13_39 2Sm13_39_1 2Sm13_39_2 2Sm13_39_3 2Sm13_39_4 2Sm13_39_5 2Sm13_39_6 2Sm13_39_7 2Sm13_39_8 2Sm13_39_9 2Sm13_39_10 2Sm13_39_11 2Sm13_39_12 2Sm13_39_13