Informacja

2 Samuela 14 / 1 - 33

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 2Sm14_4 I powiedziała kobieta z Tekoa do króla; i upadła na swoją twarz na ziemię i pokłoniła się, i powiedziała: Ratuj, królu! (2Sm14_4 tłum. AI)
L02 2Sm14_4 I powiedziała H559 kobieta H802 z Tekoa H8621 do H413 króla H4428; i upadła H5307 na H5921 swoją twarz H639 na ziemię H776 i pokłoniła H7812 się, i powiedziała H559: Ratuj H3467, królu H4428! (2Sm14_4 tłum. AI)
L03 2Sm14_4 Kobieta z Tekoa poszła więc do króla, upadła na ziemię, oddała pokłon i zawołała: Królu - pomocy! (2Sm14_4 BT_4)
L04 2Sm14_4 Kobieta H802 z Tekoa H8621 poszła H935 więc do króla H4428, upadła H5307 na ziemię H776, oddała pokłon H7812 i zawołała H559: Królu H4428 – pomocy H3467! (2Sm14_4 BT_4)
L05 2Sm14_4 <wat>•to•mer ha•'isz•<sza> hat•te•ko•'<It> 'el- ham•<Me>•lech, wat•tip•<Pol> 'al- 'ap•<Pe>•ha '<Ar>•ca wat•tisz•<Ta>•chu; wat•<To>•mer ho•<szi>•'a ham•<Me>•lech. sa•<Mek>
L06 2Sm14_4 וַ֠תֹּאמֶר הָאִשָּׁ֤ה הַתְּקֹעִית֙ אֶל־ הַמֶּ֔לֶךְ וַתִּפֹּ֧ל עַל־ אַפֶּ֛יהָ אַ֖רְצָה וַתִּשְׁתָּ֑חוּ וַתֹּ֖אמֶר הוֹשִׁ֥עָה הַמֶּֽלֶךְ׃ ס
L07 2Sm14_4 I powiedziała kobieta z Tekoa do króla; i upadła na swoją twarz na ziemię i pokłoniła się, i powiedziała: Ratuj, królu! §
L08 2Sm14_4 וַ֠/תֹּאמֶר הָ/אִשָּׁ֤ה הַ/תְּקֹעִית֙ אֶל־ הַ/מֶּ֔לֶךְ וַ/תִּפֹּ֧ל עַל־ אַפֶּ֛י/הָ אַ֖רְצָ/ה וַ/תִּשְׁתָּ֑חוּ וַ/תֹּ֖אמֶר הוֹשִׁ֥עָ/ה הַ/מֶּֽלֶךְ׃ ס
L09 2Sm14_4 HC/Vqw3fsSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., ż., lp. HTd/NcfsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., ż., lp., stan absolutny HTd/NgfsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. gentilicium, ż., lp., stan absolutny HRPrzyim. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HC/Vqw3fsSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., ż., lp. HRPrzyim. HNcmdc/Sp3fsRzecz. posp., m., podw., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., ż., lp. HNcbsa/SdRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan absolutny + Sufiks he kierunkowe HC/Vvw3fsSpój. + Czas. hisztaf(el), imperf. konsekutywne, 3 os., ż., lp. HC/Vqw3fsSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., ż., lp. HVhv2ms/ShCzas. hifil, imperatyw, 2 os., m., lp. + Sufiks he paragogiczne HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny MARK-SZnacznik podziału: setuma (akapit zamknięty)
L10 2Sm14_4 waTTö´mer hä´iššâ haTTüqö`ît ´el- hammeºlek waTTiPPöl `al- ´aPPʺhä ´aºrcâ waTTišTäºHû waTTöº´mer hôšìº`â hammeºlek s
L11 2Sm14_4 H0559 H0802 H8621 H0413 H4428 H5307 H5921 H0639 H0776 H7812 H0559 H3467 H4428
L12 2Sm14_4 spake And when the woman of Tekoah to to the king she fell on on her face to the ground and did obeisance and said Help O king
L13 2Sm14_4 Vat·to·mer ha·'ish·Shah hat·te·ko·'It el- ham·Me·lech, vat·tip·Pol al- 'ap·Pei·ha 'Ar·tzah vat·tish·Ta·chu; vat·To·mer ho·Shi·'ah ham·Me·lech. sa·Mek
L14 2Sm14_4 אָמַר אִשָּׁה תְּקוֹעִי אֵל מֶלֶךְ נָפַל עַל אַף אֶרֶץ שָׁחָה אָמַר יָשַׁע מֶלֶךְ
L15 2Sm14_4 'a·(Mar) 'isz·(Sza) te·ko·('I) ('El) (Me)·lech na·(Fal) ('Al) ('Af) '(E)·rec sza·(Cha) 'a·(Mar) ja·(Sza') (Me)·lech
L16 2Sm14_4 ’āmar ’iššā(h) tᵉqô‘î ’ēl méleḵ nāp̱al ‘al ’ap̱ ’éreṣ šāḥā(h) ’āmar jāša‘ méleḵ
L17 2Sm14_4 ’āmar ’iššāh teqô‘î ’ēl melek nāpal ‘al ’ap ’ereṣ šāḥāh ’āmar jāša‘ melek
L18 2Sm14_4 And when the woman of Tekoah spake to the king, she fell on her face to the ground, and did obeisance, and said, Help, O king. (2Sm14_4 KJV)
L19 2Sm14_4 4 And when the woman <0802> of Tekoah <08621> spake <0559> (08799) to the king <04428>, she fell <05307> (08799) on her face <0639> to the ground <0776>, and did obeisance <07812> (08691), and said <0559> (08799), Help <03467> (08685), O king <04428>. (2Sm14_4 KJV)
L20 2Sm14_4 2405/5298 485/781 1/7 2662/5500 424/2519 139/434 2050/5759 75/276 1087/2502 68/169 2406/5298 53/206 425/2519
L21 2Sm14_4 2Sm14_4_1 2Sm14_4_2 2Sm14_4_3 2Sm14_4_4 2Sm14_4_5 2Sm14_4_6 2Sm14_4_7 2Sm14_4_8 2Sm14_4_9 2Sm14_4_10 2Sm14_4_11 2Sm14_4_12 2Sm14_4_13 2Sm14_4_14