Informacja

2 Samuela 15 / 1 - 37

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 2Sm15_14 I powiedział Dawid do wszystkich swoich sług, którzy [byli] z nim w Jerozolimie: Wstańcie i uciekajmy, gdyż nie będzie dla nas ocalenia sprzed Absaloma. Spieszcie się aby iść, aby nie pospieszył i dopadł nas i sprowadził na nas zło i uderzył miasto ostrzem miecza. (2Sm15_14 tłum. AI)
L02 2Sm15_14 I powiedział H559 Dawid H1732 do wszystkich H3605 swoich sług H5650, którzy [byli H834] z H854 nim w Jerozolimie H3389: Wstańcie H6965 i uciekajmy H1272, gdyż H3588 nie H3808 będzie H1961 dla nas ocalenia H6413 sprzed H6440 Absaloma H53. Spieszcie H4116 się aby iść H1980, aby nie H6435 pospieszył H4116 i dopadł H5381 nas i sprowadził H5080 na H5921 nas zło H7451 i uderzył H5221 miasto H5892 ostrzem H6310 miecza H2719. (2Sm15_14 tłum. AI)
L03 2Sm15_14 Wtedy Dawid dał rozkaz wszystkim swym sługom przebywającym wraz z nim w Jerozolimie: Wstańcie! Uchodźmy, gdyż nie znajdziemy ocalenia przed Absalomem. Spiesznie uciekajcie, ażeby nas nie napadł znienacka, nie sprowadził na nas niedoli i ostrzem miecza nie wygładził mieszkańców miasta. (2Sm15_14 BT_4)
L04 2Sm15_14 Wtedy Dawid H1732 dał rozkaz H559 wszystkim swym sługom H5650 przebywającym H3427 wraz z nim w Jerozolimie H3389: Wstańcie H6965! Uchodźmy H1272, gdyż nie znajdziemy ocalenia H6413 przed H4480 Absalomem H53. Spiesznie H4116 uciekajcie H1272, ażeby nas nie napadł znienacka H5381, nie sprowadził H5080 na nas niedoli H7451 i ostrzem H6310 miecza H2719 nie wygładził mieszkańców H5971 miasta H5892. (2Sm15_14 BT_4)
L05 2Sm15_14 wai•<jo>•mer <Da>•wid le•chol 'a•wa•<Daw> 'a•<szer>- it•<To> wi•ru•sza•<Lim> <Ku>•mu we•niw•<Ra>•cha, ki lo- tih•je <La>•nu fe•le•<Ta> mip•pe•<Ne> aw•sza•<Lom>; ma•ha•<Ru> la•<Le>•chet, pen- je•ma•<Her> we•his•si•<Ga>•nu we•hid•<Di>•ach 'a•<Le>•nu 'et- ha•ra•'<Ah>, we•hik•<Ka> ha•'<Ir> le•fi- <Cha>•rew.
L06 2Sm15_14 וַיֹּ֣אמֶר דָּ֠וִד לְכָל־ עֲבָדָ֨יו אֲשֶׁר־ אִתּ֤וֹ בִירוּשָׁלִַ֙ם֙ ק֣וּמוּ וְנִבְרָ֔חָה כִּ֛י לֹא־ תִֽהְיֶה־ לָּ֥נוּ פְלֵיטָ֖ה מִפְּנֵ֣י אַבְשָׁל֑וֹם מַהֲר֣וּ לָלֶ֗כֶת פֶּן־ יְמַהֵ֤ר וְהִשִּׂגָ֙נוּ֙ וְהִדִּ֤יחַ עָלֵ֙ינוּ֙ אֶת־ הָ֣רָעָ֔ה וְהִכָּ֥ה הָעִ֖יר לְפִי־ חָֽרֶב׃
L07 2Sm15_14 I powiedział Dawid do wszystkich swoich sług, którzy [byli] z nim w Jerozolimie: Wstańcie i uciekajmy, gdyż nie będzie dla nas ocalenia sprzed Absaloma. Spieszcie się aby iść, aby nie pospieszył i dopadł nas i sprowadził na nas zło i uderzył miasto ostrzem miecza.
L08 2Sm15_14 וַ/יֹּ֣אמֶר דָּ֠וִד לְ/כָל־ עֲבָדָ֨י/ו אֲשֶׁר־ אִתּ֤/וֹ בִ/ירוּשָׁלִַ֙ם֙ ק֣וּמוּ וְ/נִבְרָ֔חָה כִּ֛י לֹא־ תִֽהְיֶה־ לָּ֥/נוּ פְלֵיטָ֖ה מִ/פְּנֵ֣י אַבְשָׁל֑וֹם מַהֲר֣וּ לָ/לֶ֗כֶת פֶּן־ יְמַהֵ֤ר וְ/הִשִּׂגָ֙/נוּ֙ וְ/הִדִּ֤יחַ עָלֵ֙י/נוּ֙ אֶת־ הָ֣/רָעָ֔ה וְ/הִכָּ֥ה הָ/עִ֖יר לְ/פִי־ חָֽרֶב׃
L09 2Sm15_14 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HR/NcmscPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNcmpc/Sp3msRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HTrPartykuła względna HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HR/NpPrzyim. + Rzecz. własny HVqv2mpCzas. qal, imperatyw, 2 os., m., lm. HC/Vqh1cpSpój. + Czas. qal, kohortatyw, 1 os., r. wspólny, lm. HCSpój. HTnPartykuła przecząca HVqi3fsCzas. qal, imperfektum, 3 os., ż., lp. HR/Sp1cpPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HNcfsaRzecz. posp., ż., lp., stan absolutny HR/NcbpcPrzyim. + Rzecz. posp., r. wspólny, lm., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HVpv2mpCzas. piel, imperatyw, 2 os., m., lm. HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HCSpój. HVpi3msCzas. piel, imperfektum, 3 os., m., lp. HC/Vhq3ms/Sp1cpSpój. + Czas. hifil, perf. konsekutywne, 3 os., m., lp. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HC/Vhq3msSpój. + Czas. hifil, perf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HR/Sp1cpPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HTd/NcfsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., ż., lp., stan absolutny HC/Vhq3msSpój. + Czas. hifil, perf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HTd/NcfsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., ż., lp., stan absolutny HR/NcmscPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNcfsaRzecz. posp., ż., lp., stan absolutny
L10 2Sm15_14 wayyöº´mer Däwìd lükol- `ábädäyw ´ášer- ´iTTô bîrûšälaºim qûºmû wünibräºHâ lö´- ti|hyè- lläºnû pülê†â miPPünê ´abšälôm mahárû läleºket Pen- yümahër wühiSSìgäºnû wühiDDîªH `älêºnû ´et- häºrä`â wühiKKâ hä`îr lüpî- Häºreb
L11 2Sm15_14 H0559 H1732 H3605 H5650 H0834 H0854 H3389 H6965 H1272 H3588 H3808 H1961 H0000 H6413 H6440 H0053 H4116 H1980 H6435 H4116 H5381 H5080 H5921 H0853 H7451 H5221 H5892 H6310 H2719
L12 2Sm15_14 said And David to all unto all his servants who at that [were] with him at Jerusalem Arise and let us flee for for none become for we shall not [else] escape from Absalom make speed Go or us suddenly lest he overtake and bring and evil upon us and smite the city with the edge of the sword
L13 2Sm15_14 vai·Yo·mer Da·vid le·chol 'a·va·Dav a·Sher- it·To vi·ru·sha·Lim Ku·mu ve·niv·Ra·chah, ki lo- tih·yeh- La·nu fe·lei·Tah mip·pe·Nei av·sha·Lom; ma·ha·Ru la·Le·chet, pen- ye·ma·Her ve·his·si·Ga·nu ve·hid·Di·ach 'a·Lei·nu et- ha·ra·'Ah, ve·hik·Kah ha·'Ir le·fi- Cha·rev.
L14 2Sm15_14 אָמַר דָּוִד כֹּל עֶבֶד אֲשֶׁר אֵת יְרוּשָׁלַ͏ִם קוּם בָּרַח כִּי לֹא הָיָה פְּלֵיטָה פָּנִים אֲבִישָׁלוֹם מָהַר הָלַךְ פֵּן מָהַר נָשַׂג נָדַח עַל אֵת רַע נָכָה עִיר פֶּה חֶרֶב
L15 2Sm15_14 'a·(Mar) da·(Wid) (Kol) '(E)·wed 'a·(Szer) ('Et) je·ru·(Sza)·lam (Kum) ba·(Rach) (Ki) (Lo) ha·(Ja) pe·le·(Ta) pa·(Nim) a·wi·sza·(Lom) ma·(Har) ha·(Lach) (Pen) ma·(Har) na·(Sag) na·(Dach) ('Al) ('Et) (Ra') na·(Cha) ('Ir) (Pe) (Che)·rew
L16 2Sm15_14 ’āmar dāwiḏ kōl ‘éḇeḏ ’ᵃ̆šer ’ēṯ jᵉrûšālájim qûm bāraḥ lō(’) hājā(h) pᵉlêṭā(h) pānîm ’ᵃ̆ḇîšālôm māhar hālaḵ pēn māhar nāśag̱ nāḏaḥ ‘al ’ēṯ ra‘ nāḵā(h) ‘îr pe(h) ḥéreḇ
L17 2Sm15_14 ’āmar dāwid kōl ‘ebed ’ăšer ’ēt jerûšālajim qûm bāraḥ lō’ hājāh pelêṭāh pānîm ’ăbîšālôm māhar hālak pēn māhar nāśag nādaḥ ‘al ’ēt ra‘ nākāh ‘îr peh ḥereb
L18 2Sm15_14 And David said unto all his servants that [were] with him at Jerusalem, Arise, and let us flee; for we shall not [else] escape from Absalom: make speed to depart, lest he overtake us suddenly, and bring evil upon us, and smite the city with the edge of the sword. (2Sm15_14 KJV)
L19 2Sm15_14 14 And David <01732> said <0559> (08799) unto all his servants <05650> that were with him at Jerusalem <03389>, Arise <06965> (08798), and let us flee <01272> (08799); for we shall not else escape <06413> from <06440> Absalom <053>: make speed <04116> (08761) to depart <03212> (08800), lest he overtake <05381> (08689) us suddenly <04116> (08762), and bring <05080> (08689) evil <07451> upon us, and smite <05221> (08689) the city <05892> with the edge <06310> of the sword <02719>. (2Sm15_14 KJV)
L20 2Sm15_14 2442/5298 498/1075 2284/5415 343/797 2733/5499 381/808 30/643 282/627 29/65 1628/4478 1863/5164 1601/3546 2988/6521 5/28 914/2127 50/111 33/64 694/1542 82/133 34/64 29/50 14/51 2061/5759 6053/11047 159/665 247/500 453/1093 183/497 115/412
L21 2Sm15_14 2Sm15_14_1 2Sm15_14_2 2Sm15_14_3 2Sm15_14_4 2Sm15_14_5 2Sm15_14_6 2Sm15_14_7 2Sm15_14_8 2Sm15_14_9 2Sm15_14_10 2Sm15_14_11 2Sm15_14_12 2Sm15_14_13 2Sm15_14_14 2Sm15_14_15 2Sm15_14_16 2Sm15_14_17 2Sm15_14_18 2Sm15_14_19 2Sm15_14_20 2Sm15_14_21 2Sm15_14_22 2Sm15_14_23 2Sm15_14_24 2Sm15_14_25 2Sm15_14_26 2Sm15_14_27 2Sm15_14_28 2Sm15_14_29