Informacja

2 Samuela 15 / 1 - 37

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 2Sm15_5 I było, gdy zbliżał się mąż aby pokłonić się mu, to wyciągał swoją rękę i chwytał go i całował go. (2Sm15_5 tłum. AI)
L02 2Sm15_5 I było H1961, gdy zbliżał H7126 się mąż H376 aby pokłonić H7812 się mu, to wyciągał H7971 swoją rękę H3027 i chwytał H2388 go i całował H5401 go. (2Sm15_5 tłum. AI)
L03 2Sm15_5 A gdy ktoś się zbliżał, aby mu oddać pokłon, podawał mu rękę, ściskał i całował. (2Sm15_5 BT_4)
L04 2Sm15_5 A gdy ktoś H376 się zbliżał H7126, aby mu oddać pokłon H7812, podawał H7971 mu rękę H3027, ściskał H2388 i całował H5401. (2Sm15_5 BT_4)
L05 2Sm15_5 we•ha•<ja> bik•row- '<Isz>, le•hisz•ta•cha•<wot> lo; we•sza•<Lach> 'et- ja•<Do> we•he•che•<Zik> lo we•<Na>•szak lo.
L06 2Sm15_5 וְהָיָה֙ בִּקְרָב־ אִ֔ישׁ לְהִשְׁתַּחֲוֹ֖ת ל֑וֹ וְשָׁלַ֧ח אֶת־ יָד֛וֹ וְהֶחֱזִ֥יק ל֖וֹ וְנָ֥שַׁק לֽוֹ׃
L07 2Sm15_5 I było, gdy zbliżał się mąż aby pokłonić się mu, to wyciągał swoją rękę i chwytał go i całował go.
L08 2Sm15_5 וְ/הָיָה֙ בִּ/קְרָב־ אִ֔ישׁ לְ/הִשְׁתַּחֲוֹ֖ת ל֑/וֹ וְ/שָׁלַ֧ח אֶת־ יָד֛/וֹ וְ/הֶחֱזִ֥יק ל֖/וֹ וְ/נָ֥שַׁק לֽ/וֹ׃
L09 2Sm15_5 HC/Vqp3msSpój. + Czas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HR/VqcPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/VtcPrzyim. + Czas. hitpael, bezok. konstrukcyjny HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Vqq3msSpój. + Czas. qal, perf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNcbsc/Sp3msRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Vhq3msSpój. + Czas. hifil, perf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Vqp3msSpój. + Czas. qal, perfectum, 3 os., m., lp. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp.
L10 2Sm15_5 wühäyâ Biqrob- ´îš lühišTaHáwöt wüšälaH ´et- yädô wüheHézîq wün亚aq
L11 2Sm15_5 H1961 H7126 H0376 H7812 H0000 H7971 H0853 H3027 H2388 H0000 H5401 H0000
L12 2Sm15_5 become came nigh And it was [so] that when any man [to him] to do him obeisance he put forth his hand and took him and kissed
L13 2Sm15_5 ve·ha·Yah bik·rov- 'Ish, le·hish·ta·cha·Vot lo; ve·sha·Lach et- ya·Do ve·he·che·Zik lo ve·Na·shak lo.
L14 2Sm15_5 הָיָה קָרַב אִישׁ שָׁחָה שָׁלַח אֵת יָד חָזַק נָשַׁק
L15 2Sm15_5 ha·(Ja) ka·(Raw) ('Isz) sza·(Cha) sza·(Lach) ('Et) (Jad) cha·(Zak) na·(Szak)
L16 2Sm15_5 hājā(h) qāraḇ ’îš šāḥā(h) šālaḥ ’ēṯ jāḏ ḥāzaq nāšaq
L17 2Sm15_5 hājāh qārab ’îš šāḥāh šālaḥ ’ēt jād ḥāzaq nāšaq
L18 2Sm15_5 And it was [so], that when any man came nigh [to him] to do him obeisance, he put forth his hand, and took him, and kissed him. (2Sm15_5 KJV)
L19 2Sm15_5 5 And it was so, that when any man <0376> came nigh <07126> (08800) to him to do him obeisance <07812> (08692), he put forth <07971> (08804) his hand <03027>, and took <02388> (08689) him, and kissed <05401> (08804) him. (2Sm15_5 KJV)
L20 2Sm15_5 1597/3546 222/284 1022/2004 71/169 2984/6521 377/847 6046/11047 657/1608 73/290 2985/6521 19/35 2986/6521
L21 2Sm15_5 2Sm15_5_1 2Sm15_5_2 2Sm15_5_3 2Sm15_5_4 2Sm15_5_5 2Sm15_5_6 2Sm15_5_7 2Sm15_5_8 2Sm15_5_9 2Sm15_5_10 2Sm15_5_11 2Sm15_5_12