Informacja

2 Samuela 1 / 1 - 27

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 2Sm1_15 I zawołał Dawid do jednego z młodzieńców i powiedział: Podejdź, uderz go. I uderzył go i umarł. (2Sm1_15 tłum. AI)
L02 2Sm1_15 I zawołał H7121 Dawid H1732 do jednego H259 z młodzieńców H5288 i powiedział H559: Podejdź H5066, uderz H6293 go. I uderzył H5221 go i umarł H4191. (2Sm1_15 tłum. AI)
L03 2Sm1_15 Wezwał więc Dawid jednego z młodzieńców i dał rozkaz: Podejdź i przebij go! Ten zadał mu cios taki, że umarł. (2Sm1_15 BT_4)
L04 2Sm1_15 Wezwał więc Dawid H1732 jednego z młodzieńców H5288 i dał rozkaz: Podejdź H5066 i przebij H6293 go! Ten zadał mu cios taki, że umarł H4191. (2Sm1_15 BT_4)
L05 2Sm1_15 wai•jik•<Ra> da•<wid>, le•'a•<Chad> me•han•ne•'a•<Rim>, wai•<jo>•mer gasz pe•ga'- bo; wai•jak•<Ke>•hu wai•ja•<Mot>.
L06 2Sm1_15 וַיִּקְרָ֣א דָוִ֗ד לְאַחַד֙ מֵֽהַנְּעָרִ֔ים וַיֹּ֖אמֶר גַּ֣שׁ פְּגַע־ בּ֑וֹ וַיַּכֵּ֖הוּ וַיָּמֹֽת׃
L07 2Sm1_15 I zawołał Dawid do jednego z młodzieńców i powiedział: Podejdź, uderz go. I uderzył go i umarł.
L08 2Sm1_15 וַ/יִּקְרָ֣א דָוִ֗ד לְ/אַחַד֙ מֵֽ/הַ/נְּעָרִ֔ים וַ/יֹּ֖אמֶר גַּ֣שׁ פְּגַע־ בּ֑/וֹ וַ/יַּכֵּ֖/הוּ וַ/יָּמֹֽת׃
L09 2Sm1_15 HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HNpRzecz. własny HR/AcmsaPrzyim. + Przym. liczebnik główny, m., lp., stan absolutny HR/Td/NcmpaPrzyim. + Partykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lm., stan absolutny HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HVqv2msCzas. qal, imperatyw, 2 os., m., lp. HVqv2msCzas. qal, imperatyw, 2 os., m., lp. HR/Sp3msPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Vhw3ms/Sp3msSpój. + Czas. hifil, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp.
L10 2Sm1_15 wayyiqrä´ däwìd lü´aHad më|hannü`ärîm wayyöº´mer Gaš Püga`- wayyaKKëºhû wayyämöt
L11 2Sm1_15 H7121 H1732 H0259 H5288 H0559 H5066 H6293 H0000 H5221 H4191
L12 2Sm1_15 called And David one of the young men and said Go near [and] fall upon him And he smote him that he died
L13 2Sm1_15 vai·yik·Ra da·Vid, le·'a·Chad me·han·ne·'a·Rim, vai·Yo·mer gash pe·ga'- bo; vai·yak·Ke·hu vai·ya·Mot.
L14 2Sm1_15 קָרָא דָּוִד אֶחָד נַעַר אָמַר נָגַשׁ פָּגַע נָכָה מוּת
L15 2Sm1_15 ka·(Ra) da·(Wid) 'e·(Chad) (Na)·'ar 'a·(Mar) na·(Gasz) pa·(Ga)' na·(Cha) (Mut)
L16 2Sm1_15 qārā(’) dāwiḏ ’eḥāḏ ná‘ar ’āmar nāg̱aš pāg̱a‘ nāḵā(h) mûṯ
L17 2Sm1_15 qārā’ dāwid ’eḥād na‘ar ’āmar nāgaš pāga‘ nākāh mût
L18 2Sm1_15 And David called one of the young men, and said, Go near, [and] fall upon him. And he smote him that he died. (2Sm1_15 KJV)
L19 2Sm1_15 15 And David <01732> called <07121> (08799) one <0259> of the young men <05288>, and said <0559> (08799), Go near <05066> (08798), and fall <06293> (08798) upon him. And he smote <05221> (08686) him that he died <04191> (08799). (2Sm1_15 KJV)
L20 2Sm1_15 279/731 303/1075 531/961 129/240 2264/5298 69/125 28/46 2850/6521 220/500 430/836
L21 2Sm1_15 2Sm1_15_1 2Sm1_15_2 2Sm1_15_3 2Sm1_15_4 2Sm1_15_5 2Sm1_15_6 2Sm1_15_7 2Sm1_15_8 2Sm1_15_9 2Sm1_15_10