| L01 | Job2_12 | I podnieśli — swoje oczy z daleka i nie poznali go; i podnieśli swój głos i zapłakali; i rozdarli każdy swój płaszcz, i rzucili proch na swoje głowy ku niebu. (Job2_12 tłum. AI) | ||||||||||||||||
| L02 | Job2_12 | I podnieśli H5375 — swoje oczy H5869 z daleka H7350 i nie H3808 poznali H5234 go; i podnieśli H5375 swój głos H6963 i zapłakali H1058 ; i rozdarli H7167 każdy H376 swój płaszcz H4598 , i rzucili H2236 proch H6083 na H5921 swoje głowy H7218 ku niebu H8064 . (Job2_12 tłum. AI) |
||||||||||||||||
| L03 | Job2_12 | Skoro jednak spojrzeli z daleka, nie mogli go poznać. Podnieśli swój głos i zapłakali. Każdy z nich rozdarł swe szaty i rzucał proch w górę na głowę. (Job2_12 BT_4) | ||||||||||||||||
| L04 | Job2_12 | Skoro jednak spojrzeli H5375 H5869 z daleka H7350, nie mogli H3808 go poznać H5234. Podnieśli H5375 swój głos H6963 i zapłakali H1058. Każdy H376 z nich rozdarł H7167 swe szaty H4598 i rzucał H2236 proch H6083 w górę ku niebu H8064 na głowę H7218. (Job2_12 BT_4) |
||||||||||||||||
| L05 | Job2_12 | wai•jis•'<U> | 'et- | 'e•ne•<Hem> | me•ra•chOk | we•<Lo> | hik•ki•<Ru>•hu, | wai•jis•'<U> | ko•<Lam> | wai•jiw•<Ku>; | wai•jik•re•'<U> | 'isz | me•'i•<Lo>, | wai•jiz•re•<Ku> | 'a•<Far> | 'al- | ra•sze•<Hem> | hasz•sza•<Ma>•je•ma. |
| L06 | Job2_12 | וַיִּשְׂא֨וּ | אֶת־ | עֵינֵיהֶ֤ם | מֵרָחוֹק֙ | וְלֹ֣א | הִכִּירֻ֔הוּ | וַיִּשְׂא֥וּ | קוֹלָ֖ם | וַיִּבְכּ֑וּ | וַֽיִּקְרְעוּ֙ | אִ֣ישׁ | מְעִל֔וֹ | וַיִּזְרְק֥וּ | עָפָ֛ר | עַל־ | רָאשֵׁיהֶ֖ם | הַשָּׁמָֽיְמָה׃ |
| L07 | Job2_12 | I podnieśli | — | swoje oczy | z daleka | i nie | poznali go; | i podnieśli | swój głos | i zapłakali; | i rozdarli | każdy | swój płaszcz, | i rzucili | proch | na | swoje głowy | ku niebu. |
| L08 | Job2_12 | וַ/יִּשְׂא֨וּ | אֶת־ | עֵינֵי/הֶ֤ם | מֵ/רָחוֹק֙ | וְ/לֹ֣א | הִכִּירֻ֔/הוּ | וַ/יִּשְׂא֥וּ | קוֹלָ֖/ם | וַ/יִּבְכּ֑וּ | וַֽ/יִּקְרְעוּ֙ | אִ֣ישׁ | מְעִל֔/וֹ | וַ/יִּזְרְק֥וּ | עָפָ֛ר | עַל־ | רָאשֵׁי/הֶ֖ם | הַ/שָּׁמָֽיְמָ/ה׃ |
| L09 | Job2_12 | HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. | HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego | HNcbdc/Sp3mpRzecz. posp., r. wspólny, podw., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm. | HR/AamsaPrzyim. + Przym. zwykły, m., lp., stan absolutny | HC/TnSpój. + Partykuła przecząca | HVhp3cp/Sp3msCzas. hifil, perfectum, 3 os., r. wspólny, lm. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. | HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. | HNcmsc/Sp3mpRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm. | HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. | HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. | HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny | HNcmsc/Sp3msRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp. | HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm. | HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny | HRPrzyim. | HNcmpc/Sp3mpRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm. | HTd/Ncmpa/SdPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lm., stan absolutny + Sufiks he kierunkowe |
| L10 | Job2_12 | wayyiS´û | ´et- | `ênêhem | mëräHôq | wülö´ | hiKKîruºhû | wayyiS´û | qôläm | wayyibKû | wa|yyiqrü`û | ´îš | mü`ìlô | wayyizrüqû | `äpär | `al- | rä´šêhem | haššämäºymâ |
| L11 | Job2_12 | H5375 |
H0853  |
H5869 |
H7350 |
H3808 |
H5234 |
H5375 |
H6963 |
H1058 |
H7167 |
H0376 |
H4598 |
H2236 |
H6083 |
H5921 |
H7218 |
H8064 |
| L12 | Job2_12 | And when they lifted up | their eyes | afar off | and did not | and knew | him not they lifted up | their voice | and wept | and they rent | every one | his mantle | and sprinkled | dust | over | upon their heads | toward heaven | |
| L13 | Job2_12 | vai·yis·'U | et- | 'ei·nei·Hem | me·ra·chOk | ve·Lo | hik·ki·Ru·hu, | vai·yis·'U | ko·Lam | vai·yiv·Ku; | vai·yik·re·'U | 'ish | me·'i·Lo, | vai·yiz·re·Ku | 'a·Far | al- | ra·shei·Hem | hash·sha·Ma·ye·mah. |
| L14 | Job2_12 | נָשָׂא | אֵת | עַיִן | רָחוֹק | לֹא | נָכַר | נָשָׂא | קוֹל | בָּכָה | קָרַע | אִישׁ | מְעִיל | זָרַק | עָפָר | עַל | רֹאשׁ | שָׁמַיִם |
| L15 | Job2_12 | na·(Sa) | ('Et) | '(A)·jin | ra·(Chok) | (Lo) | na·(Char) | na·(Sa) | (Kol) | ba·(Cha) | ka·(Ra)' | ('Isz) | me·'(Il) | za·(Rak) | 'a·(Far) | ('Al) | (Rosz) | sza·(Ma)·jim |
| L16 | Job2_12 | nāśā(’) | ’ēṯ | ‘ájin | rāḥôq | lō(’) | nāḵar | nāśā(’) | qôl | bāḵā(h) | qāra‘ | ’îš | mᵉ‘îl | zāraq | ‘āp̱ār | ‘al | rō(’)š | šāmájim |
| L17 | Job2_12 | nāśā’ | ’ēt | ‘ajin | rāḥôq | lō’ | nākar | nāśā’ | qôl | bākāh | qāra‘ | ’îš | me‘îl | zāraq | ‘āpār | ‘al | rō’š | šāmajim |
| L18 | Job2_12 | And when they lifted up their eyes afar off, and knew him not, they lifted up their voice, and wept; and they rent every one his mantle, and sprinkled dust upon their heads toward heaven. (Job2_12 KJV) | ||||||||||||||||
| L19 | Job2_12 | 12 And when they lifted up <05375> (08799) their eyes <05869> afar off <07350>, and knew <05234> (08689) him not, they lifted up <05375> (08799) their voice <06963>, and wept <01058> (08799); and they rent <07167> (08799) every one <0376> his mantle <04598>, and sprinkled <02236> (08799) dust <06083> upon their heads <07218> toward heaven <08064>. (Job2_12 KJV) | ||||||||||||||||
| L20 | Job2_12 | 353/650 | 8636/11047 | 488/878 | 34/85 | 2610/5164 | 30/48 | 354/650 | 224/507 | 79/116 | 49/63 | 1464/2004 | 23/28 | 30/35 | 40/110 | 3377/5759 | 413/598 | 207/421 |
| L21 | Job2_12 | Job2_12_1 | Job2_12_2 | Job2_12_3 | Job2_12_4 | Job2_12_5 | Job2_12_6 | Job2_12_7 | Job2_12_8 | Job2_12_9 | Job2_12_10 | Job2_12_11 | Job2_12_12 | Job2_12_13 | Job2_12_14 | Job2_12_15 | Job2_12_16 | Job2_12_17 |