Jon1_5

L01
Jon1_5
I przestraszyli się żeglarze, i wołali, każdy do swojego boga; i wyrzucili ładunek, który był na statku, do morza, aby ulżyć sobie. A Jonasz zszedł do wnętrza statku, położył się i zasnął głęboko.  (Jon1_5 tłum. AI)

L02
Jon1_5
I przestraszyli się H3372 żeglarze H4419, i wołali H2199, każdy H376 do H413 swojego boga H430; i wyrzucili H2904 ładunek H3627, który H834 był na statku H591, do H413 morza H3220, aby ulżyć H7043 sobie H5921. A Jonasz H3124 zszedł H3381 do H413 wnętrza H3411 statku H5600, położył się H7901 i zasnął głęboko H7290.  (Jon1_5 tłum. AI)

L03
Jon1_5
Przerazili się więc żeglarze i każdy wołał do swego bóstwa; rzucili w morze ładunek, który był na okręcie, by uczynić go lżejszym. Jonasz zaś zszedł w głąb wnętrza okrętu, położył się i twardo zasnął. (Jon1_5 BT_4)

L04
Jon1_5
Przerazili H3372 się H1961 więc H376 żeglarze H4419 i H5971 każdy H376 wołał H2199 do H413 swego H430 bóstwa H430; rzucili H2904 w H413 morze H3220 ładunek H3627, który H834 był H1961 na H5921 okręcie H591, by uczynić H7043 go H5921 lżejszym H7043. Jonasz H3124 zaś H1961 zszedł H3381 w H413 głąb H3411 wnętrza H5600 okrętu H5600, położył H7901 się H7901 i twardo H7290 zasnął H7290. (Jon1_5 BT_4)

L05
Jon1_5
wai•ji•re•'<U>
ham•mal•la•<Chim>,
wai•jiz•'a•<Ku>
'isz
'el-
'e•lo•<Haw>
wai•ja•<Ti>•lu
'et-
hak•ke•<Lim>
'a•<szer>
bo•'o•ni•<ja>
'el-
hai•<jam>,
le•ha•<Kel>
me•'a•le•<Hem>;
we•jo•<Na>,
ja•<Rad>
'el-
jar•ke•<Te>
has•se•fi•<Na>,
wai•jisz•<Kaw>
wai•je•ra•<Dam>.

L06
Jon1_5
וַיִּֽירְא֣וּ
הַמַּלָּחִ֗ים
וַֽיִּזְעֲקוּ֮
אִ֣ישׁ
אֶל־
אֱלֹהָיו֒
וַיָּטִ֨לוּ
אֶת־
הַכֵּלִ֜ים
אֲשֶׁ֤ר
בָּֽאֳנִיָּה֙
אֶל־
הַיָּ֔ם
לְהָקֵ֖ל
מֵֽעֲלֵיהֶ֑ם
וְיוֹנָ֗ה
יָרַד֙
אֶל־
יַרְכְּתֵ֣י
הַסְּפִינָ֔ה
וַיִּשְׁכַּ֖ב
וַיֵּרָדַֽם׃

L07
Jon1_5
I przestraszyli się
żeglarze
i wołali
każdy
do
swojego boga;
i wyrzucili
—
ładunek,
który
[był] na statku,
do
morza,
aby ulżyć
sobie.
A Jonasz
zszedł
do
wnętrza
statku
i położył się,
i zasnął głęboko.

L08
Jon1_5
וַ/יִּֽירְא֣וּ
הַ/מַּלָּחִ֗ים
וַֽ/יִּזְעֲקוּ֮
אִ֣ישׁ
אֶל־
אֱלֹהָי/ו֒
וַ/יָּטִ֨לוּ
אֶת־
הַ/כֵּלִ֜ים
אֲשֶׁ֤ר
בָּֽ/אֳנִיָּה֙
אֶל־
הַ/יָּ֔ם
לְ/הָקֵ֖ל
מֵֽ/עֲלֵי/הֶ֑ם
וְ/יוֹנָ֗ה
יָרַד֙
אֶל־
יַרְכְּתֵ֣י
הַ/סְּפִינָ֔ה
וַ/יִּשְׁכַּ֖ב
וַ/יֵּרָדַֽם׃

L09
Jon1_5
HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm.
HTd/NcmpaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lm., stan absolutny
HC/Vqw3mpSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm.
HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny
HRPrzyim.
HNcmpc/Sp3msRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lp.
HC/Vhw3mpSpój. + Czas. hifil, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lm.
HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego
HTd/NcmpaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lm., stan absolutny
HTrPartykuła względna
HRd/NcfsaPrzyim. z rodzajnikiem + Rzecz. posp., ż., lp., stan absolutny
HRPrzyim.
HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny
HR/VhcPrzyim. + Czas. hifil, bezok. konstrukcyjny
HR/R/Sp3mpPrzyim. + Przyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm.
HC/NpSpój. + Rzecz. własny
HVqp3msCzas. qal, perfectum, 3 os., m., lp.
HRPrzyim.
HNcfdcRzecz. posp., ż., podw., stan konstrukcyjny
HTd/NcfsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., ż., lp., stan absolutny
HC/Vqw3msSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp.
HC/VNw3msSpój. + Czas. nifal, imperf. konsekutywne, 3 os., m., lp.

L10
Jon1_5
wayyî|r´û
hammalläHîm
wa|yyiz`áqû
´îš
´el-
´élöhäyw
wayyä†iºlû
´et-
haKKëlîm
´ášer
Bo|´óniyyâ
´el-
hayyäm
lühäqël
më|`álêhem
wüyônâ
yärad
´el-
yarKütê
hassüpînâ
wayyišKab
wayyërädam

L11
Jon1_5
 H3372  
 H4419  
 H2199  
 H0376  
 H0413  
 H0430  
 H2904  
 H0853  
 H3627  
 H0834  
 H0591  
 H0413  
 H3220  
 H7043  
 H5921  
 H3124  
 H3381  
 H0413  
 H3411  
 H5600  
 H7901  
 H7290  

L12
Jon1_5
were afraid
Then the mariners
and cried
every man
to his
unto his god
and cast forth

the wares
which
that [were] in the ship
into
into the sea
to lighten
But
[it] of them But Jonah
was gone down
into
into the sides
of the ship
and he lay
and was fast asleep

L13
Jon1_5
vai·yi·re·'U
ham·mal·la·Chim,
vai·yiz·'a·Ku
'ish
el-
'e·lo·Hav
vai·ya·Ti·lu
et-
hak·ke·Lim
'a·Sher
bo·'o·ni·Yah
el-
hai·Yam,
le·ha·Kel
me·'a·lei·Hem;
ve·yo·Nah,
ya·Rad
el-
yar·ke·Tei
has·se·fi·Nah,
vai·yish·Kav
vai·ye·ra·Dam.

L14
Jon1_5
יָרֵא
מַלָּח
זָעַק
אִישׁ
אֵל
אֱלֹהִים
טוּל
אֵת
כְּלִי
אֲשֶׁר
אֳנִיָּה
אֵל
יָם
קָלַל
עַל
יוֹנָה
יָרַד
אֵל
יְרֵכָה
סְפִינָה
שָׁכַב
רָדַם

L15
Jon1_5
ja·(Re)
mal·(Lach)
za·('Ak)
('Isz)
('El)
E·lo·(Him)
(Tul)
('Et)
ke·(Li)
'a·(Szer)
'o·ni·(Ja)
('El)
(Jam)
ka·(Lal)
('Al)
jo·(Na)
ja·(Rad)
('El)
je·re·(Cha)
se·fi·(Na)
sza·(Chaw)
ra·(Dam)

L16
Jon1_5
jārē(’)
mallāḥ
zā‘aq
’îš
’ēl
’ᵉ̆lōhîm
ṭûl
’ēṯ
kᵉlî
’ᵃ̆šer
’ᵒ̆nijjā(h)
’ēl
jām
qālal
‘al
jônā(h)
jāraḏ
’ēl
jᵉrēḵā(h)
sᵉp̱înā(h)
šāḵaḇ
rāḏam

L17
Jon1_5
jārē’
mallāḥ
zā‘aq
’îš
’ēl
’ĕlōhîm
ṭûl
’ēt
kelî
’ăšer
’ŏnijjāh
’ēl
jām
qālal
‘al
jônāh
jārad
’ēl
jerēkāh
sepînāh
šākab
rādam

L18
Jon1_5
Then the mariners were afraid, and cried every man unto his god, and cast forth the wares that [were] in the ship into the sea, to lighten [it] of them. But Jonah was gone down into the sides of the ship; and he lay, and was fast asleep. (Jon1_5 KJV)

L19
Jon1_5
5 Then the mariners <04419> were afraid <03372> (08799), and cried <02199> (08799) every man <0376> unto his god <0430>, and cast forth <02904> (08686) the wares <03627> that were in the ship <0591> into the sea <03220>, to lighten <07043> (08687) it of them. But Jonah <03124> was gone down <03381> (08804) into the sides <03411> of the ship <05600>; and he lay <07901> (08799), and was fast asleep <07290> (08735). (Jon1_5 KJV)

L20
Jon1_5
307/328
4/4
66/71
1959/2004
5348/5500
2541/2597
12/14
10832/11047
323/325
5397/5499
30/30
5349/5500
365/396
80/82
5545/5759
4/19
372/378
5350/5500
26/26
1/1
206/207
6/7

L21
Jon1_5
Jon1_5_1
Jon1_5_2
Jon1_5_3
Jon1_5_4
Jon1_5_5
Jon1_5_6
Jon1_5_7
Jon1_5_8
Jon1_5_9
Jon1_5_10
Jon1_5_11
Jon1_5_12
Jon1_5_13
Jon1_5_14
Jon1_5_15
Jon1_5_16
Jon1_5_17
Jon1_5_18
Jon1_5_19
Jon1_5_20
Jon1_5_21
Jon1_5_22
 