Wys³uchaj ca³ego rozdzia³u (mp3) wys³uchaj ca³ego rozdzia³u (mp3)




 
poprzedni rozdzia³ index nastêpny rozdzia³

Rdz 2,1 וַיְכֻלּוּ הַשָּׁמַיִם וְהָאָרֶץ וְכָל־צְבָאָם׃                                           x
Rdz 2,1 wa je chul lu hasz sza ma jim we ha a rec we chol - ce wa am                                            
Rdz 2,1 wayükullû haššämaºyim wühä´äºrec wükol-cübä´äm                                            
Rdz 2,1 W ten sposób zosta³y ukoñczone niebo i ziemia oraz wszystkie jej zastêpy [stworzeñ].                                            
Rdz 2,2 וַיְכַל אֱלֹהִים בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מְלַאכְתּוֹ אֲשֶׁר עָשָׂה וַיִּשְׁבֹּת בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מִכָּל־מְלַאכְתּוֹ אֲשֶׁר עָשָׂה׃                          
Rdz 2,2 wa je chal e lo him Baj jom hasz sze wi i me la che To a szer a sa waj jisz Bot Baj jom hasz sze wi i miK Kol - me la che To a szer a sa                          
Rdz 2,2 wayükal ´élöhîm Bayyôm haššübî`î müla´küTô ´ášer `äSâ wayyišBöt Bayyôm haššübî`î miKKol-müla´küTô ´ášer `äSâ                          
Rdz 2,2 A gdy Bóg ukoñczy³ w dniu szóstym swe dzie³o, nad którym pracowa³, odpocz¹³ dnia siódmego po ca³ym swym trudzie, jaki podj¹³.                                        
Rdz 2,3 וַיְבָרֶךְ אֱלֹהִים אֶת־יוֹם הַשְּׁבִיעִי וַיְקַדֵּשׁ אֹתוֹ כִּי בוֹ שָׁבַת מִכָּל־מְלַאכְתּוֹ אֲשֶׁר־בָּרָא אֱלֹהִים לַעֲשׂוֹת׃                          
Rdz 2,3 wa je wa rech e lo him et - jom hasz sze wi i wa je qaD Desz o to Ki wo sza wat miK Kol - me la che To a szer - Ba ra e lo him la a sot P                        
Rdz 2,3 wayübäºrek ´élöhîm ´et-yôm haššübî`î wayüqaDDëš ´ötô Kî bô šäbat miKKol-müla´küTô ´ášer-Bärä´ ´élöhîm la`áSôt P                        
Rdz 2,3 Wtedy Bóg pob³ogos³awi³ ów siódmy dzieñ i uczyni³ go œwiêtym; w tym bowiem dniu odpocz¹³ po ca³ej swej pracy, któr¹ wykona³ stwarzaj¹c.                                        
Rdz 2,4 אֵלֶּה תוֹלְדוֹת הַשָּׁמַיִם וְהָאָרֶץ בְּהִבָּרְאָם בְּיוֹם עֲשׂוֹת יהוה אֱלֹהִים אֶרֶץ וְשָׁמָיִם׃                              
Rdz 2,4 el le tol dot hasz sza ma jim we ha a rec Be hiB Ba ram Be jom a sot jhwh(a do naj) e lo him e rec we sza ma jim                              
Rdz 2,4 ´ëºllè tôldôt haššämaºyim wühä´äºrec BühiBBä|r´äm Büyôm `áSôt yhwh(´ädönäy) ´élöhîm ´eºrec wüšämäºyim                              
Rdz 2,4 Oto s¹ dzieje pocz¹tków po stworzeniu nieba i ziemi. Gdy Pan Bóg uczyni³ ziemiê i niebo,                                            
Rdz 2,5 וְכֹל שִׂיחַ הַשָּׂדֶה טֶרֶם יִהְיֶה בָאָרֶץ וְכָל־עֵשֶׂב הַשָּׂדֶה טֶרֶם יִצְמָח כִּי לֹא הִמְטִיר יהוה אֱלֹהִים עַל־הָאָרֶץ וְאָדָם אַיִן לַעֲבֹד אֶת־הָאֲדָמָה׃            
Rdz 2,5 we chol si aH has sa de te rem jih je wa a rec we chol - e sew has sa de te rem jic maH Ki lo him tir jhwh(a do naj) e lo him al - ha a rec we a dam a jin la a wod et - ha a da ma            
Rdz 2,5 wüköl SîªH haSSädè †eºrem yi|hyè bä´äºrec wükol-`ëºSeb haSSädè †eºrem yicmäH Kî lö´ him†îr yhwh(´ädönäy) ´élöhîm `al-hä´äºrec wü´ädäm ´aºyin la|`áböd ´et-hä|´ádämâ            
Rdz 2,5 nie by³o jeszcze ¿adnego krzewu polnego na ziemi ani ¿adna trawa polna jeszcze nie wzesz³a - bo Pan Bóg nie zsy³a³ deszczu na ziemiê i nie by³o cz³owieka, który by uprawia³ ziemiê                                    
Rdz 2,6 וְאֵד יַעֲלֶה מִן־הָאָרֶץ וְהִשְׁקָה אֶת־כָּל־פְּנֵי־הָאֲדָמָה׃                                          
Rdz 2,6 we ed ja a le min - ha a rec we hisz qa et - Kol - Pe ne - ha a da ma                                          
Rdz 2,6 wü´ëd ya|`álè min-hä´äºrec wühišqâ ´e|t-Kol-Pünê|-hä|´ádämâ                                          
Rdz 2,6 i rów kopa³ w ziemi, aby w ten sposób nawadniaæ ca³¹ powierzchniê gleby -                                            
Rdz 2,7 וַיִּיצֶר יהוה אֱלֹהִים אֶת־הָאָדָם עָפָר מִן־הָאֲדָמָה וַיִּפַּח בְּאַפָּיו נִשְׁמַת חַיִּים וַיְהִי הָאָדָם לְנֶפֶשׁ חַיָּה׃                        
Rdz 2,7 waj ji cer jhwh(a do naj) e lo him et - ha a dam a far min - ha a da ma waj jiP PaH Be aP Paw nisz mat Haj jim wa je hi ha a dam le ne fesz Haj ja                        
Rdz 2,7 wayyîcer yhwh(´ädönäy) ´élöhîm ´et-hä|´ädäm `äpär min-h亴ádämâ wayyiPPaH Bü´aPPäyw nišmat Hayyîm wa|yühî hä|´ädäm lüneºpeš Hayyâ                        
Rdz 2,7 wtedy to Pan Bóg ulepi³ cz³owieka z prochu ziemi i tchn¹³ w jego nozdrza tchnienie ¿ycia, wskutek czego sta³ siê cz³owiek istot¹ ¿yw¹.                                        
Rdz 2,8 וַיִּטַּע יהוה אֱלֹהִים גַּן־בְּעֵדֶן מִקֶּדֶם וַיָּשֶׂם שָׁם אֶת־הָאָדָם אֲשֶׁר יָצָר׃                                
Rdz 2,8 waj jit ta jhwh(a do naj) e lo him Gan - Be e den miq qe dem waj ja sem szam et - ha a dam a szer ja car                                
Rdz 2,8 wayyi††a` yhwh(´ädönäy) ´élöhîm Gan-Bü`ëºden miqqeºdem wayyäºSem šäm ´et-hä|´ädäm ´ášer yäcär                                
Rdz 2,8 A zasadziwszy ogród w Eden na wschodzie, Pan Bóg umieœci³ tam cz³owieka, którego ulepi³.                                          
Rdz 2,9 וַיַּצְמַח יהוה אֱלֹהִים מִן־הָאֲדָמָה כָּל־עֵץ נֶחְמָד לְמַרְאֶה וְטוֹב לְמַאֲכָל וְעֵץ הַחַיִּים בְּתוֹךְ הַגָּן וְעֵץ הַדַּעַת טוֹב וָרָע׃                  
Rdz 2,9 waj jac maH jhwh(a do naj) e lo him min - ha a da ma Kol - ec neH mad le ma re we tow le ma a chal we ec ha Haj jim Be toch haG Gan we ec haD Da at tow wa ra                  
Rdz 2,9 wayyacmaH yhwh(´ädönäy) ´élöhîm min-h亴ádämâ Kol-`ëc neHmäd lümar´è wü†ôb lüma´ákäl wü`ëc ha|Hayyîm Bütôk haGGän wü`ëc haDDaº`at †ôb wärä`                  
Rdz 2,9 Na rozkaz Pana Boga wyros³y z gleby wszelkie drzewa mi³e z wygl¹du i smaczny owoc rodz¹ce oraz drzewo ¿ycia w œrodku tego ogrodu i drzewo poznania dobra i z³a.                                      
Rdz 2,10 וְנָהָר יֹצֵא מֵעֵדֶן לְהַשְׁקוֹת אֶת־הַגָּן וּמִשָּׁם יִפָּרֵד וְהָיָה לְאַרְבָּעָה רָאשִׁים׃                                
Rdz 2,10 we na har jo ce me e den le hasz qot et - haG Gan u misz szam jiP Pa red we ha ja le ar Ba a ra szim                                
Rdz 2,10 wünähär yöcë´ më`ëºden lühašqôt ´et-haGGän ûmiššäm yiPPärëd wühäyâ lü´arBä`â rä´šîm                                
Rdz 2,10 Z Edenu zaœ wyp³ywa³a rzeka, aby nawadniaæ ów ogród, i stamt¹d siê rozdziela³a, daj¹c pocz¹tek czterem rzekom.                                          
Rdz 2,11 שֵׁם הָאֶחָד פִּישׁוֹן הוּא הַסֹּבֵב אֵת כָּל־אֶרֶץ הַחֲוִילָה אֲשֶׁר־שָׁם הַזָּהָב׃                                
Rdz 2,11 szem ha e Had Pi szon hu has so wew et Kol - e rec ha Ha wi la a szer - szam haz za haw                                
Rdz 2,11 šëm hä|´eHäd Pîšôn hû´ hassöbëb ´ët Kol-´eºrec ha|Háwîlâ ´ášer-šäm hazzähäb                                
Rdz 2,11 Nazwa pierwszej - Piszon; jest to ta, która okr¹¿a ca³y kraj Chawila, gdzie siê znajduje z³oto.                                            
Rdz 2,12 וּזֲהַב הָאָרֶץ הַהִוא טוֹב שָׁם הַבְּדֹלַח וְאֶבֶן הַשֹּׁהַם׃                                    
Rdz 2,12 u za haw ha a rec ha hiw tow szam haB Be do laH we e wen hasz szo ham                                    
Rdz 2,12 û|záhab hä´äºrec hahiw´ †ôb šäm haBBüdöºlaH wü´eºben haššöºham                                    
Rdz 2,12 A z³oto owej krainy jest znakomite; tam jest tak¿e wonna ¿ywica i kamieñ czerwony.                                            
Rdz 2,13 וְשֵׁם־הַנָּהָר הַשֵּׁנִי גִּיחוֹן הוּא הַסּוֹבֵב אֵת כָּל־אֶרֶץ כּוּשׁ׃                                    
Rdz 2,13 we szem - han na har hasz sze ni Gi Hon hu has so wew et Kol - e rec Kusz                                    
Rdz 2,13 wüšë|m-hannähär haššënî GîHôn hû´ hassôbëb ´ët Kol-´eºrec Kûš                                    
Rdz 2,13 Nazwa drugiej rzeki - Gichon; okr¹¿a ona ca³y kraj - Kusz.                                              
Rdz 2,14 וְשֵׁם הַנָּהָר הַשְּׁלִישִׁי חִדֶּקֶל הוּא הַהֹלֵךְ קִדְמַת אַשּׁוּר וְהַנָּהָר הָרְבִיעִי הוּא פְרָת׃                            
Rdz 2,14 we szem han na har hasz sze li szi HiD De qel hu ha ho lech qid mat asz szur we han na har ha re wi i hu fe rat                            
Rdz 2,14 wüšëm hannähär haššülîšî HiDDeºqel hû´ ha|hölëk qidmat ´aššûr wühannähär hä|rübî`î hû´ pürät                            
Rdz 2,14 Nazwa rzeki trzeciej - Chiddekel; p³ynie ona na wschód od Aszszuru. Rzeka czwarta - to Perat.                                          
Rdz 2,15 וַיִּקַּח יהוה אֱלֹהִים אֶת־הָאָדָם וַיַּנִּחֵהוּ בְגַן־עֵדֶן לְעָבְדָהּ וּלְשָׁמְרָהּ׃                                    
Rdz 2,15 waj jiq qaH jhwh(a do naj) e lo him et - ha a dam waj jan ni He hu we gan - e den le ow da u le szom ra                                    
Rdz 2,15 wayyiqqaH yhwh(´ädönäy) ´élöhîm ´et-hä|´ädäm wayyannìHëºhû bügan-`ëºden lü`obdäh ûlüšomräh                                    
Rdz 2,15 Pan Bóg wzi¹³ zatem cz³owieka i umieœci³ go w ogrodzie Eden, aby uprawia³ go i dogl¹da³.                                            
Rdz 2,16 וַיְצַו יהוה אֱלֹהִים עַל־הָאָדָם לֵאמֹר מִכֹּל עֵץ־הַגָּן אָכֹל תֹּאכֵל׃                                  
Rdz 2,16 wa je caw jhwh(a do naj) e lo him al - ha a dam le mor miK Kol ec - haG Gan a chol To chel                                  
Rdz 2,16 wayücaw yhwh(´ädönäy) ´élöhîm `al-hä|´ädäm lë´mör miKKöl `ë|c-haGGän ´äköl Tö´kël                                  
Rdz 2,16 A przy tym Pan Bóg da³ cz³owiekowi taki rozkaz: Z wszelkiego drzewa tego ogrodu mo¿esz spo¿ywaæ wed³ug upodobania;                                          
Rdz 2,17 וּמֵעֵץ הַדַּעַת טוֹב וָרָע לֹא תֹאכַל מִמֶּנּוּ כִּי בְּיוֹם אֲכָלְךָ מִמֶּנּוּ מוֹת תָּמוּת׃                          
Rdz 2,17 u me ec haD Da at tow wa ra lo to chal mim men nu Ki Be jom a chol cha mim men nu mot Ta mut                          
Rdz 2,17 ûmë`ëc haDDaº`at †ôb wärä` lö´ tö´kal mimmeºnnû Kî Büyôm ´ákolkä mimmeºnnû môt Tämût                          
Rdz 2,17 ale z drzewa poznania dobra i z³a nie wolno ci jeœæ, bo gdy z niego spo¿yjesz, niechybnie umrzesz.                                          
Rdz 2,18 וַיֹּאמֶר יהוה אֱלֹהִים לֹא־טוֹב הֱיוֹת הָאָדָם לְבַדּוֹ אֶעֱשֶׂהּ־לּוֹ עֵזֶר כְּנֶגְדּוֹ׃                                
Rdz 2,18 waj jo mer jhwh(a do naj) e lo him lo - tow he jot ha a dam le waD Do e e seh - llo e zer Ke neg Do                                
Rdz 2,18 wayyöº´mer yhwh(´ädönäy) ´élöhîm lö´-†ôb héyôt hä|´ädäm lübaDDô ´e|`éSeh-llô `ëºzer KünegDô                                
Rdz 2,18 Potem Pan Bóg rzek³: Nie jest dobrze, ¿eby mê¿czyzna by³ sam; uczyniê mu zatem odpowiedni¹ dla niego pomoc.                                          
Rdz 2,19 וַיִּצֶר יהוה אֱלֹהִים מִן־הָאֲדָמָה כָּל־חַיַּת הַשָּׂדֶה וְאֵת כָּל־עוֹף הַשָּׁמַיִם וַיָּבֵא אֶל־הָאָדָם לִרְאוֹת מַה־יִּקְרָא־לוֹ וְכֹל אֲשֶׁר יִקְרָא־לוֹ הָאָדָם נֶפֶשׁ חַיָּה הוּא שְׁמוֹ׃          
Rdz 2,19 waj ji cer jhwh(a do naj) e lo him min - ha a da ma Kol - Haj jat has sa de we et Kol - of hasz sza ma jim waj ja we el - ha a dam li rot ma - jjiq ra - lo we chol a szer jiq ra - lo ha a dam ne fesz Haj ja hu sze mo          
Rdz 2,19 wayyìcer yhwh(´ädönäy) ´élöhîm min-hä|´ádämâ Kol-Hayyat haSSädè wü´ët Kol-`ôp haššämaºyim wayyäbë´ ´el-h亴ädäm lir´ôt mà-yyiqrä´-lô wüköl ´ášer yiqrä´-lô hä|´ädäm neºpeš Hayyâ hû´ šümô          
Rdz 2,19 Ulepiwszy z gleby wszelkie zwierzêta l¹dowe i wszelkie ptaki powietrzne, Pan Bóg przyprowadzi³ je do mê¿czyzny, aby przekonaæ siê, jak¹ on da im nazwê. Ka¿de jednak zwierzê, które okreœli³ mê¿czyzna, otrzyma³o nazwê istota ¿ywa.                                
Rdz 2,20 וַיִּקְרָא הָאָדָם שֵׁמוֹת לְכָל־הַבְּהֵמָה וּלְעוֹף הַשָּׁמַיִם וּלְכֹל חַיַּת הַשָּׂדֶה וּלְאָדָם לֹא־מָצָא עֵזֶר כְּנֶגְדּוֹ׃                          
Rdz 2,20 waj jiq ra ha a dam sze mot le chol - haB Be he ma u le of hasz sza ma jim u le chol Haj jat has sa de u le a dam lo - ma ca e zer Ke neg Do                          
Rdz 2,20 wayyiqrä´ hä|´ädäm šëmôt lükol-haBBühëmâ ûlü`ôp haššämaºyim ûlüköl Hayyat haSSädè ûlü´ädäm lö|´-mäcä´ `ëºzer KünegDô                          
Rdz 2,20 I tak mê¿czyzna da³ nazwy wszelkiemu byd³u, ptakom powietrznym i wszelkiemu zwierzêciu polnemu, ale nie znalaz³a siê pomoc odpowiednia dla mê¿czyzny.                                      
Rdz 2,21 וַיַּפֵּל יהוה אֱלֹהִים תַּרְדֵּמָה עַל־הָאָדָם וַיִּישָׁן וַיִּקַּח אַחַת מִצַּלְעֹתָיו וַיִּסְגֹּר בָּשָׂר תַּחְתֶּנָּה׃                            
Rdz 2,21 waj jaP Pel jhwh(a do naj) e lo him Tar De ma al - ha a dam waj ji szan waj jiq qaH a Hat mic ca lo taw waj jis Gor Ba sar TaH Ten na                            
Rdz 2,21 wayyaPPël yhwh(´ädönäy) ´élöhîm TarDëmâ `al-hä´ädäm wayyîšän wayyiqqaH ´aHat miccal`ötäyw wayyisGör BäSär TaHTeºnnâ                            
Rdz 2,21 Wtedy to Pan sprawi³, ¿e mê¿czyzna pogr¹¿y³ siê w g³êbokim œnie, i gdy spa³, wyj¹³ jedno z jego ¿eber, a miejsce to zape³ni³ cia³em.                                        
Rdz 2,22 וַיִּבֶן יהוה אֱלֹהִים אֶת־הַצֵּלָע אֲשֶׁר־לָקַח מִן־הָאָדָם לְאִשָּׁה וַיְבִאֶהָ אֶל־הָאָדָם׃                                  
Rdz 2,22 waj ji wen jhwh(a do naj) e lo him et - hac ce la a szer - la qaH min - ha a dam le isz sza wa je wi e ha el - ha a dam                                  
Rdz 2,22 wayyìben yhwh(´ädönäy) ´élöhîm ´e|t-haccëlä` ´ášer-läqaH min-hä|´ädäm lü´iššâ wayübì´eºhä ´el-hä|´ädäm                                  
Rdz 2,22 Po czym Pan Bóg z ¿ebra, które wyj¹³ z mê¿czyzny, zbudowa³ niewiastê. A gdy j¹ przyprowadzi³ do mê¿czyzny,                                          
Rdz 2,23 וַיֹּאמֶר הָאָדָם זֹאת הַפַּעַם עֶצֶם מֵעֲצָמַי וּבָשָׂר מִבְּשָׂרִי לְזֹאת יִקָּרֵא אִשָּׁה כִּי מֵאִישׁ לֻקֳחָה־זֹּאת׃                        
Rdz 2,23 waj jo mer ha a dam zot haP Pa am e cem me a ca maj u wa sar miB Be sa ri le zot jiq qa re isz sza Ki me isz lu qó Ha - zzot                        
Rdz 2,23 wayyö´mer hä|´ädäm zö´t haPPaº`am `eºcem më|`ácämay ûbäSär miBBüSärî lüzö´t yiqqärë´ ´iššâ Kî më´îš lù|qóHâ-zzö´t                        
Rdz 2,23 mê¿czyzna powiedzia³: Ta dopiero jest koœci¹ z moich koœci i cia³em z mego cia³a! Ta bêdzie siê zwa³a niewiast¹, bo ta z mê¿czyzny zosta³a wziêta.                                        
Rdz 2,24 עַל־כֵּן יַעֲזָב־אִישׁ אֶת־אָבִיו וְאֶת־אִמּוֹ וְדָבַק בְּאִשְׁתּוֹ וְהָיוּ לְבָשָׂר אֶחָד׃                                  
Rdz 2,24 al - Ken ja a zow - isz et - a wiw we et - im mo we da waq Be isz To we ha ju le wa sar e Had                                  
Rdz 2,24 `al-Kën ya|`ázob-´îš ´et-´äbîw wü´et-´immô wüdäbaq Bü´išTô wühäyû lübäSär ´eHäd                                  
Rdz 2,24 Dlatego to mê¿czyzna opuszcza ojca swego i matkê swoj¹ i ³¹czy siê ze sw¹ ¿on¹ tak œciœle, ¿e staj¹ siê jednym cia³em.                                          
Rdz 2,25 וַיִּהְיוּ שְׁנֵיהֶם עֲרוּמִּים הָאָדָם וְאִשְׁתּוֹ וְלֹא יִתְבֹּשָׁשׁוּ׃                                      
Rdz 2,25 waj jih ju sze ne hem a rum mim ha a dam we isz To we lo jit Bo sza szu                                      
Rdz 2,25 wayyi|hyû šünêhem `árûmmîm hä|´ädäm wü´išTô wülö´ yitBöšäºšû                                      
Rdz 2,25 Chocia¿ mê¿czyzna i jego ¿ona byli nadzy, nie odczuwali wobec siebie wstydu.                                            

 
poprzedni rozdzia³ index nastêpny rozdzia³

© Copyright by Cezary Podolski