2Krl14

L01
2Krl14_10
Pobiłeś H5221 zupełnie Edomitów H123 i serce H3820 twoje uniosło się pychą H5375. Bądź sobie sławny H3513, lecz pozostań H3427 w domu H1004 swoim! Dlaczego H4100 masz się narażać H1624 na nieszczęście H7451 i masz upaść H5307 ty H859, a razem z tobą i Juda H3063?

L02
2Krl14_10
Pobiłeś zupełnie Edomitów i serce twoje uniosło się pychą. Bądź sobie sławny, lecz pozostań
          w domu swoim! Dlaczego masz się narażać na nieszczęście i masz upaść ty, a razem z tobą i Juda?

L03
2Krl14_10
הַכֵּ֤ה
הִכִּ֙יתָ֙
אֶת־
אֱד֔וֹם
וּֽנְשָׂאֲךָ֖
לִבֶּ֑ךָ
הִכָּבֵד֙
וְשֵׁ֣ב
בְּבֵיתֶ֔ךָ
וְלָ֤מָּה
תִתְגָּרֶה֙
בְּרָעָ֔ה
וְנָ֣פַלְתָּ֔ה
אַתָּ֖ה
וִיהוּדָ֥ה
עִמָּֽךְ׃

L04
2Krl14_10
הַכֵּ֤ה
הִכִּ֙יתָ֙
אֶת־
אֱד֔וֹם
וּֽ/נְשָׂאֲ/ךָ֖
לִבֶּ֑/ךָ
הִכָּבֵד֙
וְ/שֵׁ֣ב
בְּ/בֵיתֶ֔/ךָ
וְ/לָ֤/מָּה
תִתְגָּרֶה֙
בְּ/רָעָ֔ה
וְ/נָ֣פַלְתָּ֔ה
אַתָּ֖ה
וִ/יהוּדָ֥ה
עִמָּֽ/ךְ׃

L05
2Krl14_10
hak•<Ke>
hik•<Ki>•ta
et-
e•<Dom>,
u•ne•sa•'a•<Cha>
lib•<Be>•cha;
hik•ka•<wed>
we•<szew>
be•we•<Te>•cha,
we•<Lam>•ma
tit•ga•<Re>
be•ra•'<Ah>,
we•<Na>•fal•<Ta>,
'at•<Ta>
wi•hu•<Da>
'im•<Mach>.

L062Krl14_10 H5221   H5221   H0853   H0123   H5375   H3820   H3513   H3427   H1004   H4100   H1624   H7451   H5307   H0859   H3063   H5973  

L07
2Krl14_10
beat
beat

Edom
accept
care for
abounding with
abide
court
how long
contend
adversity
cast down
you
Judah
accompanying

L08
2Krl14_10
bić
bić

Edom
przyjąć
dbałość o
obfitujący w
przestrzegać
sąd
jak długo
walczyć
przeciwność losu
zrzucony
ty
Juda
towarzyszący

L09
2Krl14_10
Thou hast indeed
smitten

Edom
hath lifted thee up
and thine heart
glory
[of this] and tarry
at home
why
for why shouldest thou meddle
to [thy] hurt
that thou shouldest fall
you
[even] thou and Judah
with

L10
2Krl14_10
Tyś rzeczywiście
porażony

Edom
bowiem podniósł cię
i serce twoje
chwała
[Tego] i smoliste
w domu
dlaczego
, dlaczegowtrącać ty
aby [twój] zranić
abyś spadek
ty
[Nawet] ty i Juda
z

L11
2Krl14_10
hak·Keh
hik·Ki·ta
et-
e·Dom,
u·ne·sa·'a·Cha
lib·Be·cha;
hik·ka·Ved
ve·Shev
be·vei·Te·cha,
ve·Lam·mah
tit·ga·Reh
be·ra·'Ah,
ve·Na·fal·Tah,
'at·Tah
vi·hu·Dah
'im·Mach.

L12
2Krl14_10
haK Ke
hiK Ki ta
et - e dom
u ne sa a cha
liB Be cha
hiK Ka wed
we szew
Be we te cha
we lam ma
tit Ga re
Be ra a
we na fal Ta
aT Ta
wi hu da
im mach


L13
2Krl14_10
haKKË
hiKKîºtä
´et-´édôm
û|nüSä´ákä
liBBeºkä
hiKKäbëd
wüšëb
Bübêteºkä
wüläºmmâ
titGärè
Bürä`â
wünäºpalTâ
´aTTâ
wîhûdâ
`immäk


L14
2Krl14_10
330/500
331/500
7006/11047
49/100
288/650
137/592
48/114
481/1071
878/2052
337/744
5/13
203/665
172/434
522/1080
214/818
601/1043

L15
2Krl14_10
Thou hast indeed smitten Edom, and thine heart hath lifted thee up: glory [of this], and
          tarry at home: for why shouldest thou meddle to [thy] hurt, that thou shouldest fall, [even] thou, and Judah
          with thee?

L16
2Krl14_10
10 Thou hast indeed <05221> (08687) smitten <05221> (08689) Edom <0123>,
          and thine heart <03820> hath lifted thee up: <05375> (08804): glory <03513> (08734) of
          this, and tarry <03427> (08798) at home <01004>: for why shouldest thou meddle <01624>
          (08691) to thy hurt <07451>, that thou shouldest fall <05307> (08804), even thou, and Judah
          <03063> with thee?