Ne2_17

L01
Ne2_17
I powiedziałem do nich, Wy widzicie niedolę w, której my [jesteśmy], że Jerozolima [jest] spustoszona, a jej bramy spalone ogniem; Chodźcie, i odbudujmy mur Jerozolimy, i nie będziemy już hańbą.  (Ne2_17 tłum. AI)

L02
Ne2_17
I powiedziałem H559 do nich H413, Wy H859 widzicie H7200 niedolę H7451 w, której H834 my H587 [jesteśmy], że H834 Jerozolima H3389 [jest] spustoszona H2717, a jej bramy H8179 spalone H3341 ogniem H784; Chodźcie H1980, i odbudujmy H1129 mur H2346 Jerozolimy H3389, i nie H3808 będziemy H1961 już H5750 hańbą H2781.  (Ne2_17 tłum. AI)

L03
Ne2_17
Ale teraz rzekłem do nich: Widzicie nędzę, w jakiej się znajdujemy: Jerozolima jest spustoszona, a bramy jej spalone ogniem. Nuże! Odbudujmy mur Jerozolimy, abyśmy nie byli nadal pośmiewiskiem! (Ne2_17 BT_4)

L04
Ne2_17
Ale teraz rzekłem H559 do nich H413: Widzicie H7200 nędzę H7451, w jakiej się znajdujemy H587: Jerozolima H3389 jest spustoszona H2720, a bramy H8179 jej spalone H3341 ogniem H784. Nuże H1980! Odbudujmy H1129 mur H2346 Jerozolimy H3389, abyśmy nie H3808 byli nadal H5750 pośmiewiskiem H2781! (Ne2_17 BT_4)

L05
Ne2_17
wa•'o•<Mar>
'a•le•<Hem>,
'at•<Tem>
ro•'<Im>
ha•ra•'<A
'a•<szer>
'a•<Nach>•nu
<wa>,
'a•<szer>
je•ru•sza•<Lim>
cha•re•<wa>,
u•sze•'a•<Re>•ha
nic•ce•<Tu>
wa•'<Esz>;
le•<Chu>,
we•niw•<Ne>
'et-
cho•<Mat>
je•ru•sza•<Lim>,
we•lo-
nih•<je>
od
cher•<Pa>.

L06
Ne2_17
וָאוֹמַ֣ר
אֲלֵהֶ֗ם
אַתֶּ֤ם
רֹאִים֙
הָרָעָה֙
אֲשֶׁ֣ר
אֲנַ֣חְנוּ
בָ֔הּ
אֲשֶׁ֤ר
יְרוּשָׁלִַ֙ם֙
חֲרֵבָ֔ה
וּשְׁעָרֶ֖יהָ
נִצְּת֣וּ
בָאֵ֑שׁ
לְכ֗וּ
וְנִבְנֶה֙
אֶת־
חוֹמַ֣ת
יְרוּשָׁלִַ֔ם
וְלֹא־
נִהְיֶ֥ה
ע֖וֹד
חֶרְפָּֽה׃

L07
Ne2_17
i powiedziałem
do nich
Wy
widzicie
niedolę
w której
my
[jesteśmy]
że
Jerozolima
[jest] spustoszona
a jej bramy
spalone
ogniem
Chodźcie
i odbudujmy
—
mur
Jerozolimy
i nie
będziemy
już
hańbą

L08
Ne2_17
וָ/אוֹמַ֣ר
אֲלֵ/הֶ֗ם
אַתֶּ֤ם
רֹאִים֙
הָ/רָעָה֙
אֲשֶׁ֣ר
אֲנַ֣חְנוּ
בָ֔/הּ
אֲשֶׁ֤ר
יְרוּשָׁלִַ֙ם֙
חֲרֵבָ֔ה
וּ/שְׁעָרֶ֖י/הָ
נִצְּת֣וּ
בָ/אֵ֑שׁ
לְכ֗וּ
וְ/נִבְנֶה֙
אֶת־
חוֹמַ֣ת
יְרוּשָׁלִַ֔ם
וְ/לֹא־
נִהְיֶ֥ה
ע֖וֹד
חֶרְפָּֽה׃

L09
Ne2_17
HC/Vqw1csSpój. + Czas. qal, imperf. konsekutywne, 1 os., r. wspólny, lp.
HR/Sp3mpPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., m., lm.
HPp2mpZaimek osobowy, 2 os., m., lm.
HVqrmpaCzas. qal, imiesłów czynny, m., lm., stan absolutny
HTd/NcfsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., ż., lp., stan absolutny
HTrPartykuła względna
HPp1cpZaimek osobowy, 1 os., r. wspólny, lm.
HR/Sp3fsPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., ż., lp.
HTrPartykuła względna
HNpRzecz. własny
HAafsaPrzym. zwykły, ż., lp., stan absolutny
HC/Ncmpc/Sp3fsSpój. + Rzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., ż., lp.
HVNp3cpCzas. nifal, perfectum, 3 os., r. wspólny, lm.
HRd/NcbsaPrzyim. z rodzajnikiem + Rzecz. posp., r. wspólny, lp., stan absolutny
HVqv2mpCzas. qal, imperatyw, 2 os., m., lm.
HC/Vqh1cpSpój. + Czas. qal, kohortatyw, 1 os., r. wspólny, lm.
HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego
HNcfscRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny
HNpRzecz. własny
HC/TnSpój. + Partykuła przecząca
HVqi1cpCzas. qal, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lm.
HDPrzysł.
HNcfsaRzecz. posp., ż., lp., stan absolutny

L10
Ne2_17
wä´ômar
´álëhem
´aTTem
rö´îm
härä`â
´ášer
´ánaºHnû
bäh
´ášer
yürûšälaºim
Hárëbâ
ûšü`ärÊºhä
niccütû
bä´ëš
lükû
wünibnè
´et-
Hômat
yürûšälaºim
wülö´-
nihyè
`ôd
HerPâ

L11
Ne2_17
 H0559  
 H0413  
 H0859  
 H7200  
 H7451  
 H0834  
 H0587  
 H0000  
 H0834  
 H3389  
 H2717  
 H8179  
 H3341  
 H0784  
 H1980  
 H1129  
 H0853  
 H2346  
 H3389  
 H3808  
 H1961  
 H5750  
 H2781  

L12
Ne2_17
Then said
about
You
I unto them Ye see
the distress
after
ourselves

after
that we [are] in how Jerusalem
decay
and the gates
thereof are burned
with fire
Come
and let us build up

the wall
of Jerusalem
so
become
longer
that we be no more a reproach

L13
Ne2_17
va·'o·Mar
'a·le·Hem,
'at·Tem
ro·'Im
ha·ra·'Ah
'a·Sher
'a·Nach·nu
Vah,
'a·Sher
ye·ru·sha·Lim
cha·re·Vah,
u·she·'a·Rei·ha
nitz·tze·Tu
va·'Esh;
le·Chu,
ve·niv·Neh
et-
cho·Mat
ye·ru·sha·Lim,
ve·lo-
nih·Yeh
od
cher·Pah.

L14
Ne2_17
אָמַר
אֵל
אַתָּה
רָאָה
רַע
אֲשֶׁר
אֲנַחְנוּ

אֲשֶׁר
יְרוּשָׁלַ͏ִם
חָרַב
שַׁעַר
יָצַת
אֵשׁ
הָלַךְ
בָּנָה
אֵת
חוֹמָה
יְרוּשָׁלַ͏ִם
לֹא
הָיָה
עוֹד
חֶרְפָּה

L15
Ne2_17
'a·(Mar)
('El)
'at·(Ta)
ra·('A)
(Ra')
'a·(Szer)
'a·(Nach)·nu

'a·(Szer)
je·ru·(Sza)·lam
cha·(Raw)
(Sza)·'ar
ja·(Cat)
('Esz)
ha·(Lach)
ba·(Na)
('Et)
cho·(Ma)
je·ru·(Sza)·lam
(Lo)
ha·(Ja)
(Od)
cher·(Pa)

L16
Ne2_17
’āmar
’ēl
’attā(h)
rā’ā(h)
ra‘
’ᵃ̆šer
’ᵃ̆náḥnû

’ᵃ̆šer
jᵉrûšālájim
ḥāraḇ
šá‘ar
jāṣaṯ
’ēš
hālaḵ
bānā(h)
’ēṯ
ḥômā(h)
jᵉrûšālájim
lō(’)
hājā(h)
‘ôḏ
ḥerpā(h)

L17
Ne2_17
’āmar
’ēl
’attāh
rā’āh
ra‘
’ăšer
’ănaḥnû

’ăšer
jerûšālajim
ḥārab
ša‘ar
jāṣat
’ēš
hālak
bānāh
’ēt
ḥômāh
jerûšālajim
lō’
hājāh
‘ôd
ḥerpāh

L18
Ne2_17
Then said I unto them, Ye see the distress that we [are] in, how Jerusalem [lieth] waste, and the gates thereof are burned with fire: come, and let us build up the wall of Jerusalem, that we be no more a reproach. (Ne2_17 KJV)

L19
Ne2_17
17 Then said <0559> (08799) I unto them, Ye see <07200> (08802) the distress <07451> that we are in, how Jerusalem <03389> lieth waste <02720>, and the gates <08179> thereof are burned <03341> (08738) with fire <0784>: come <03212> (08798), and let us build up <01129> (08799) the wall <02346> of Jerusalem <03389>, that we be no more a reproach <02781>. (Ne2_17 KJV)

L20
Ne2_17
3536/5298
3661/5500
596/1080
737/1296
256/665
3904/5499
75/118
4091/6521
3905/5499
319/643
11/42
147/373
9/27
175/377
1025/1542
251/374
8391/11047
50/133
320/643
2516/5164
2223/3546
217/486
9/73

L21
Ne2_17
Ne2_17_1
Ne2_17_2
Ne2_17_3
Ne2_17_4
Ne2_17_5
Ne2_17_6
Ne2_17_7
Ne2_17_8
Ne2_17_9
Ne2_17_10
Ne2_17_11
Ne2_17_12
Ne2_17_13
Ne2_17_14
Ne2_17_15
Ne2_17_16
Ne2_17_17
Ne2_17_18
Ne2_17_19
Ne2_17_20
Ne2_17_21
Ne2_17_22
Ne2_17_23
 