Informacja
1.0×
🔊 Wysłuchaj całego rozdziału po hebrajsku 🔊

Psalmów 137 / 1 - 9

Wyszukiwanie i podświetlanie tekstu

Widok tabeli
L01 Ps137_1 Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy, także płakaliśmy, gdy wspominaliśmy — Syjon. (Ps137_1 tłum. AI)
L02 Ps137_1 Nad H5921 rzekami H5104 Babilonu H894, tam H8033 siedzieliśmy H3427, także H1571 płakaliśmy H1058, gdy wspominaliśmy H2142 — Syjon H6726. (Ps137_1 tłum. AI)
L03 Ps137_1 Nad rzekami Babilonu - tam myśmy siedzieli i płakali, kiedyśmy wspominali Syjon. (Ps137_1 BT_4)
L04 Ps137_1 Nad rzekami H5104 Babilonu H894 – tam H8033 myśmy siedzieli H3427 i płakali H1058, kiedyśmy wspominali H2142 Syjon H6726. (Ps137_1 BT_4)
L05 Ps137_1 'al na•ha•<Rot> ba•<wel>, szam <ja>•szaw•nu gam- ba•<Chi>•nu; be•za•che•<Re>•nu, 'et- ci•<jon>.
L06 Ps137_1 עַ֥ל נַהֲר֨וֹת ׀ בָּבֶ֗ל שָׁ֣ם יָ֭שַׁבְנוּ גַּם־ בָּכִ֑ינוּ בְּ֝זָכְרֵ֗נוּ אֶת־ צִיּֽוֹן׃
L07 Ps137_1 Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy, także płakaliśmy, gdy wspominaliśmy Syjon.
L08 Ps137_1 עַ֥ל נַהֲר֨וֹת ׀ בָּבֶ֗ל שָׁ֣ם יָ֭שַׁבְנוּ גַּם־ בָּכִ֑ינוּ בְּ֝/זָכְרֵ֗/נוּ אֶת־ צִיּֽוֹן׃
L09 Ps137_1 HRPrzyim. HNcmpcRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HDPrzysł. HVqp1cpCzas. qal, perfectum, 1 os., r. wspólny, lm. HTaPartykuła twierdząca HVqp1cpCzas. qal, perfectum, 1 os., r. wspólny, lm. HR/Vqc/Sp1cpPrzyim. + Czas. qal, bezok. konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNpRzecz. własny
L10 Ps137_1 `al nahárôt Bäbel šäm yäšabnû Gam- Bäkîºnû Büzokrëºnû ´et- ciyyôn
L11 Ps137_1 H5921 H5104 H0894 H8033 H3427 H1571 H1058 H2142 H0853 H6726
L12 Ps137_1 By By the rivers of Babylon There there we sat down again yea we wept when we remembered Zion
L13 Ps137_1 'al na·ha·Rot ba·Vel, sham Ya·shav·nu gam- ba·Chi·nu; be·za·che·Re·nu, et- tzi·Yon.
L14 Ps137_1 עַל נָהָר בָּבֶל שָׁם יָשַׁב גַּם בָּכָה זָכַר אֵת צִיּוֹן
L15 Ps137_1 ('Al) na·(Har) ba·(Wel) (Szam) ja·(Szaw) (Gam) ba·(Cha) za·(Char) ('Et) ci·(Jon)
L16 Ps137_1 ‘al nāhār bāḇel šām jāšaḇ gam bāḵā(h) zāḵar ’ēṯ ṣijjôn
L17 Ps137_1 ‘al nāhār bābel šām jāšab gam bākāh zākar ’ēt ṣijjôn
L18 Ps137_1 By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion. (Ps137_1 KJV)
L19 Ps137_1 1 By the rivers <05104> of Babylon <0894>, there we sat down <03427> (08804), yea, we wept <01058> (08804), when we remembered <02142> (08800) Zion <06726>. (Ps137_1 KJV)
L20 Ps137_1 3866/5759 68/119 55/262 604/832 702/1071 504/768 87/116 139/229 8794/11047 40/152
L21 Ps137_1 Ps137_1_1 Ps137_1_2 Ps137_1_3 Ps137_1_4 Ps137_1_5 Ps137_1_6 Ps137_1_7 Ps137_1_8 Ps137_1_9 Ps137_1_10
 
L01 Ps137_2 Na topolach pośród niej zawiesiliśmy nasze harfy. (Ps137_2 tłum. AI)
L02 Ps137_2 Na H5921 topolach H6155 pośród niej H8432 zawiesiliśmy H8518 nasze harfy H3658. (Ps137_2 tłum. AI)
L03 Ps137_2 Na topolach tamtej krainy zawiesiliśmy nasze harfy. (Ps137_2 BT_4)
L04 Ps137_2 Na topolach H6155 tamtej krainy zawiesiliśmy H8518 nasze harfy H3658. (Ps137_2 BT_4)
L05 Ps137_2 'al- 'a•ra•<wim> be•to•<Cha>; ta•<Li>•nu, kin•no•ro•<Te>•nu.
L06 Ps137_2 עַֽל־ עֲרָבִ֥ים בְּתוֹכָ֑הּ תָּ֝לִ֗ינוּ כִּנֹּרוֹתֵֽינוּ׃
L07 Ps137_2 Na topolach pośród niej zawiesiliśmy nasze harfy.
L08 Ps137_2 עַֽל־ עֲרָבִ֥ים בְּ/תוֹכָ֑/הּ תָּ֝לִ֗ינוּ כִּנֹּרוֹתֵֽי/נוּ׃
L09 Ps137_2 HRPrzyim. HNcfpaRzecz. posp., ż., lm., stan absolutny HR/Ncmsc/Sp3fsPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 3 os., ż., lp. HVqp1cpCzas. qal, perfectum, 1 os., r. wspólny, lm. HNcmpc/Sp1cpRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm.
L10 Ps137_2 `a|l- `áräbîm Bütôkäh Tälîºnû Kinnörôtêºnû
L11 Ps137_2 H5921 H6155 H8432 H8518 H3658
L12 Ps137_2 upon upon the willows in the midst We hanged our harps
L13 Ps137_2 al- 'a·ra·Vim be·to·Chah; ta·Li·nu, kin·no·ro·Tei·nu.
L14 Ps137_2 עַל עָרָב תָּוֶךְ תָּלָה כִּנּוֹר
L15 Ps137_2 ('Al) 'a·(Raw) (Ta)·wech ta·(La) kin·(Nor)
L16 Ps137_2 ‘al ‘ārāḇ tā́weḵ tālā(h) kinnôr
L17 Ps137_2 ‘al ‘ārāb tāwek tālāh kinnôr
L18 Ps137_2 We hanged our harps upon the willows in the midst thereof. (Ps137_2 KJV)
L19 Ps137_2 2 We hanged <08518> (08804) our harps <03658> upon the willows <06155> in the midst <08432> thereof. (Ps137_2 KJV)
L20 Ps137_2 3867/5759 3/5 241/416 21/27 33/42
L21 Ps137_2 Ps137_2_1 Ps137_2_2 Ps137_2_3 Ps137_2_4 Ps137_2_5
 
L01 Ps137_3 Bo tam żądali od nas ci, którzy nas uprowadzili, słów pieśni, a ci, którzy nas dręczyli, radości: „Śpiewajcie nam z pieśni Syjonu!” (Ps137_3 tłum. AI)
L02 Ps137_3 Bo H3588 tam H8033 żądali od nas H7592 ci, którzy nas uprowadzili H7617, słów H1697 pieśni H7892, a ci, którzy nas dręczyli H8437, radości H8057: „Śpiewajcie H7891 nam z pieśni H7892 Syjonu H6726!” (Ps137_3 tłum. AI)
L03 Ps137_3 Bo tam żądali od nas pieśni ci, którzy nas uprowadzili, pieśni radości ci, którzy nas uciskali: Zaśpiewajcie nam jakąś z pieśni syjońskich! (Ps137_3 BT_4)
L04 Ps137_3 Bo tam H8033 żądali H7592 od nas pieśni H7892 ci, którzy nas uprowadzili H7617, pieśni radości H8057 ci, którzy nas uciskali H8437: Zaśpiewajcie H7891 nam jakąś z pieśni H7892 syjońskich H6726! (Ps137_3 BT_4)
L05 Ps137_3 ki szam sze•'e•<Lu>•nu szo•<we>•nu diw•re•<szi>- r we•to•la•<Le>•nu sim•<Cha>; <szi>•ru <La>•nu, misz•<szir> ci•<jon>.
L06 Ps137_3 כִּ֤י שָׁ֨ם שְֽׁאֵל֪וּנוּ שׁוֹבֵ֡ינוּ דִּבְרֵי־ שִׁ֭יר וְתוֹלָלֵ֣ינוּ שִׂמְחָ֑ה שִׁ֥ירוּ לָ֝֗נוּ מִשִּׁ֥יר צִיּֽוֹן׃
L07 Ps137_3 Bo tam żądali od nas ci, którzy nas uprowadzili, słów pieśni, a ci, którzy nas dręczyli, radości: „Śpiewajcie nam z pieśni Syjonu!”
L08 Ps137_3 כִּ֤י שָׁ֨ם שְֽׁאֵל֪וּ/נוּ שׁוֹבֵ֡י/נוּ דִּבְרֵי־ שִׁ֭יר וְ/תוֹלָלֵ֣י/נוּ שִׂמְחָ֑ה שִׁ֥ירוּ לָ֝֗/נוּ מִ/שִּׁ֥יר צִיּֽוֹן׃
L09 Ps137_3 HCSpój. HDPrzysł. HVqp3cp/Sp1cpCzas. qal, perfectum, 3 os., r. wspólny, lm. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HVqrmpc/Sp1cpCzas. qal, imiesłów czynny, m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HNcmpcRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny HNcbsaRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan absolutny HC/Ncmpc/Sp1cpSpój. + Rzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HNcfsaRzecz. posp., ż., lp., stan absolutny HVqv2mpCzas. qal, imperatyw, 2 os., m., lm. HR/Sp1cpPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HR/NcbscPrzyim. + Rzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny
L10 Ps137_3 šäm šü|´ëlûºnû šôbêºnû Dibrê- šîr wütôlälêºnû SimHâ šîºrû läºnû miššîr ciyyôn
L11 Ps137_3 H3588 H8033 H7592 H7617 H1697 H7892 H8437 H8057 H7891 H0000 H7892 H6726
L12 Ps137_3 For there required For there they that carried us away captive act us [one] of the songs and they that wasted us [required of us] mirth [saying] Sing of the songs of Zion
L13 Ps137_3 ki sham she·'e·Lu·nu sho·Vei·nu div·rei·Shi- r ve·to·la·Lei·nu sim·Chah; Shi·ru La·nu, mish·Shir tzi·Yon.
L14 Ps137_3 כִּי שָׁם שָׁאַל שָׁבָה דָּבָר שִׁיר תּוֹלָל שִׂמְחָה שִׁיר שִׁיר צִיּוֹן
L15 Ps137_3 (Ki) (Szam) sza·'(Al) sza·(Wa) da·(War) (Szir) to·(Lal) sim·(Cha) (Szir) (Szir) ci·(Jon)
L16 Ps137_3 šām šā’al šāḇā(h) dāḇār šîr tôlāl śimḥā(h) šîr šîr ṣijjôn
L17 Ps137_3 šām šā’al šābāh dābār šîr tôlāl śimḥāh šîr šîr ṣijjôn
L18 Ps137_3 For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us [required of us] mirth, [saying], Sing us [one] of the songs of Zion. (Ps137_3 KJV)
L19 Ps137_3 3 For there they that carried us away captive <07617> (08802) required <07592> (08804) of us a song <01697> <07892>; and they that wasted <08437> us required of us mirth <08057>, saying, Sing <07891> (08798) us one of the songs <07892> of Zion <06726>. (Ps137_3 KJV)
L20 Ps137_3 2950/4478 605/832 142/170 37/48 957/1428 67/89 1/1 48/93 73/86 4788/6521 68/89 41/152
L21 Ps137_3 Ps137_3_1 Ps137_3_2 Ps137_3_3 Ps137_3_4 Ps137_3_5 Ps137_3_6 Ps137_3_7 Ps137_3_8 Ps137_3_9 Ps137_3_10 Ps137_3_11 Ps137_3_12
 
L01 Ps137_4 Jak zaśpiewamy — pieśń Jahwe na ziemi obcej? (Ps137_4 tłum. AI)
L02 Ps137_4 Jak H349 zaśpiewamy H7891 — pieśń H7892 Jahwe H3068 na H5921 ziemi H127 obcej H5236? (Ps137_4 tłum. AI)
L03 Ps137_4 Jakże możemy śpiewać pieśń Pańską w obcej krainie? (Ps137_4 BT_4)
L04 Ps137_4 Jakże H349 możemy śpiewać H7891 pieśń H7892 Pańską H3068 w obcej H5236 krainie H127? (Ps137_4 BT_4)
L05 Ps137_4 '<ech>, na•<szir> 'et- szir- <jah>•we;Qere (czytaj): A·do·(Naj); '<Al>, 'ad•<Mat> ne•<Char>.
L06 Ps137_4 אֵ֗יךְ נָשִׁ֥יר אֶת־ שִׁיר־ יְהוָ֑ה עַ֝֗ל אַדְמַ֥ת נֵכָֽר׃
L07 Ps137_4 Jak zaśpiewamy pieśń Jahwe na ziemi obcej?
L08 Ps137_4 אֵ֗יךְ נָשִׁ֥יר אֶת־ שִׁיר־ יְהוָ֑ה עַ֝֗ל אַדְמַ֥ת נֵכָֽר׃
L09 Ps137_4 HTiPartykuła pytajna HVqi1cpCzas. qal, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lm. HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNcbscRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HRPrzyim. HNcfscRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny HNcmsaRzecz. posp., m., lp., stan absolutny
L10 Ps137_4 ´êk näšîr ´et- šîr- yhwh(´ädönäy) `al ´admat nëkär
L11 Ps137_4 H0349 H7891 H0853 H7892 H3068 H5921 H0127 H5236
L12 Ps137_4 How How shall we sing song the LORD'S and land in a strange
L13 Ps137_4 'Eich, na·Shir et- shir- Yah·weh; 'Al, 'ad·Mat ne·Char.
L14 Ps137_4 אֵיךְ שִׁיר אֵת שִׁיר יְהֹוָה עַל אֲדָמָה נֵכָר
L15 Ps137_4 ('Ech) (Szir) ('Et) (Szir) (Jah)·we ('Al) 'a·da·(Ma) ne·(Char)
L16 Ps137_4 ’êḵ šîr ’ēṯ šîr JHWH ‘al ’ᵃ̆ḏāmā(h) nēḵār
L17 Ps137_4 ’êk šîr ’ēt šîr jhwh ‘al ’ădāmāh nēkār
L18 Ps137_4 How shall we sing the LORD'S song in a strange land? (Ps137_4 KJV)
L19 Ps137_4 4 How shall we sing <07891> (08799) the LORD'S <03068> song <07892> in a strange <05236> land <0127>? (Ps137_4 KJV)
L20 Ps137_4 37/82 74/86 8795/11047 69/89 4316/6220 3868/5759 136/225 22/36
L21 Ps137_4 Ps137_4_1 Ps137_4_2 Ps137_4_3 Ps137_4_4 Ps137_4_5 Ps137_4_6 Ps137_4_7 Ps137_4_8
 
L01 Ps137_5 Jeśli zapomnę o tobie, Jeruzalem, niech zapomni moja prawica! (Ps137_5 tłum. AI)
L02 Ps137_5 Jeśli H518 zapomnę o tobie H7911, Jeruzalem H3389, niech zapomni H7911 moja prawica H3225! (Ps137_5 tłum. AI)
L03 Ps137_5 Jeruzalem, jeśli zapomnę o tobie, niech uschnie moja prawica! (Ps137_5 BT_4)
L04 Ps137_5 Jeruzalem H3389, jeśli zapomnę H7911 o tobie, niech uschnie moja prawica H3225! (Ps137_5 BT_4)
L05 Ps137_5 'im- 'esz•ka•<Chech> je•ru•sza•<Lim>, tisz•<Kach> je•mi•<Ni>.
L06 Ps137_5 אִֽם־ אֶשְׁכָּחֵ֥ךְ יְֽרוּשָׁלִָ֗ם תִּשְׁכַּ֥ח יְמִינִֽי׃
L07 Ps137_5 Jeśli zapomnę o tobie, Jeruzalem, niech zapomni moja prawica!
L08 Ps137_5 אִֽם־ אֶשְׁכָּחֵ֥/ךְ יְֽרוּשָׁלִָ֗ם תִּשְׁכַּ֥ח יְמִינִֽ/י׃
L09 Ps137_5 HCSpój. HVqi1cs/Sp2fsCzas. qal, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lp. + Sufiks zaimkowy, 2 os., ż., lp. HNpRzecz. własny HVqi3fsCzas. qal, imperfektum, 3 os., ż., lp. HNcfsc/Sp1csRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp.
L10 Ps137_5 ´i|m- ´ešKäHëk yü|rûšäläºim TišKaH yümînî
L11 Ps137_5 H0518 H7911 H3389 H7911 H3225
L12 Ps137_5 If If I forget thee O Jerusalem forget let my right hand
L13 Ps137_5 im- 'esh·ka·Chech ye·ru·sha·Lim, tish·Kach ye·mi·Ni.
L14 Ps137_5 אִם שָׁכַח יְרוּשָׁלַ͏ִם שָׁכַח יָמִין
L15 Ps137_5 '(Im) sza·(Chach) je·ru·(Sza)·lam sza·(Chach) ja·(Min)
L16 Ps137_5 ’im šāḵaḥ jᵉrûšālájim šāḵaḥ jāmîn
L17 Ps137_5 ’im šākaḥ jerûšālajim šākaḥ jāmîn
L18 Ps137_5 If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget [her cunning]. (Ps137_5 KJV)
L19 Ps137_5 5 If I forget <07911> (08799) thee, O Jerusalem <03389>, let my right hand <03225> forget <07911> (08799) her cunning. (Ps137_5 KJV)
L20 Ps137_5 777/1068 60/103 365/643 61/103 99/138
L21 Ps137_5 Ps137_5_1 Ps137_5_2 Ps137_5_3 Ps137_5_4 Ps137_5_5
 
L01 Ps137_6 Niech przylgnie mój język do mojego podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie wyniosę — Jeruzalem ponad szczyt mojej radości. (Ps137_6 tłum. AI)
L02 Ps137_6 Niech przylgnie H1692 mój język H3956 do mojego podniebienia H2441, jeśli H518 nie H3808 będę pamiętał o tobie H2142, jeśli H518 nie H3808 wyniosę H5927 — Jeruzalem H3389 ponad H5921 szczyt H7218 mojej radości H8057. (Ps137_6 tłum. AI)
L03 Ps137_6 Niech język mi przyschnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość. (Ps137_6 BT_4)
L04 Ps137_6 Niech język H3956 mi przyschnie H1692 do podniebienia H2441, jeśli nie będę pamiętał H2142 o tobie, jeśli nie postawię H5927 Jeruzalem H3389 ponad największą H7218 moją radość H8057. (Ps137_6 BT_4)
L05 Ps137_6 tid•<Bak>- le•szo•<Ni> le•chik•<Ki> 'im- lo 'ez•ke•<Re>•chi 'im- lo '<A>•'a•le 'et- je•ru•sza•<Lim>; '<Al>, rosz sim•cha•<Ti>.
L06 Ps137_6 תִּדְבַּ֥ק־ לְשׁוֹנִ֨י ׀ לְחִכִּי֮ אִם־ לֹ֪א אֶ֫זְכְּרֵ֥כִי אִם־ לֹ֣א אַ֭עֲלֶה אֶת־ יְרוּשָׁלִַ֑ם עַ֝֗ל רֹ֣אשׁ שִׂמְחָתִֽי׃
L07 Ps137_6 Niech przylgnie mój język do mojego podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie wyniosę Jeruzalem ponad szczyt mojej radości.
L08 Ps137_6 תִּדְבַּ֥ק־ לְשׁוֹנִ֨/י ׀ לְ/חִכִּ/י֮ אִם־ לֹ֪א אֶ֫זְכְּרֵ֥/כִי אִם־ לֹ֣א אַ֭עֲלֶה אֶת־ יְרוּשָׁלִַ֑ם עַ֝֗ל רֹ֣אשׁ שִׂמְחָתִֽ/י׃
L09 Ps137_6 HVqi3fsCzas. qal, imperfektum, 3 os., ż., lp. HNcbsc/Sp1cpRzecz. posp., r. wspólny, lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm. HR/Ncmsc/Sp1csPrzyim. + Rzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp. HCSpój. HTnPartykuła przecząca HVqi1cs/Sp2fsCzas. qal, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lp. + Sufiks zaimkowy, 2 os., ż., lp. HCSpój. HTnPartykuła przecząca HVhi1csCzas. hifil, imperfektum, 1 os., r. wspólny, lp. HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNpRzecz. własny HRPrzyim. HNcmscRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNcfsc/Sp1csRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lp.
L10 Ps137_6 TidBaq- lüšônî lüHiKKî ´im- lö´ ´ezKürëºkî ´im- lö´ ´a`álè ´et- yürûšälaºim `al rö´š SimHätî
L11 Ps137_6 H1692 H3956 H2441 H0518 H3808 H2142 H0518 H3808 H5927 H0853 H3389 H5921 H7218 H8057
L12 Ps137_6 cleave thee let my tongue to the roof of my mouth If not If I do not remember If not if I prefer not Jerusalem Above above my chief joy
L13 Ps137_6 tid·Bak- le·sho·Ni le·chik·Ki im- lo 'ez·ke·Re·chi im- lo 'A·'a·leh et- ye·ru·sha·Lim; 'Al, rosh sim·cha·Ti.
L14 Ps137_6 דָּבַק לָשׁוֹן חֵךְ אִם לֹא זָכַר אִם לֹא עָלָה אֵת יְרוּשָׁלַ͏ִם עַל רֹאשׁ שִׂמְחָה
L15 Ps137_6 da·(Wak) la·(Szon) (Chech) '(Im) (Lo) za·(Char) '(Im) (Lo) 'a·(La) ('Et) je·ru·(Sza)·lam ('Al) (Rosz) sim·(Cha)
L16 Ps137_6 dāḇaq lāšôn ḥēḵ ’im lō(’) zāḵar ’im lō(’) ‘ālā(h) ’ēṯ jᵉrûšālájim ‘al rō(’)š śimḥā(h)
L17 Ps137_6 dābaq lāšôn ḥēk ’im lō’ zākar ’im lō’ ‘ālāh ’ēt jerûšālajim ‘al rō’š śimḥāh
L18 Ps137_6 If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy. (Ps137_6 KJV)
L19 Ps137_6 6 If I do not remember <02142> (08799) thee, let my tongue <03956> cleave <01692> (08799) to the roof of my mouth <02441>; if I prefer <05927> (08686) not Jerusalem <03389> above my chief <07218> joy <08057>. (Ps137_6 KJV)
L20 Ps137_6 47/54 61/117 9/18 778/1068 3241/5164 140/229 779/1068 3242/5164 676/883 8796/11047 366/643 3869/5759 451/598 49/93
L21 Ps137_6 Ps137_6_1 Ps137_6_2 Ps137_6_3 Ps137_6_4 Ps137_6_5 Ps137_6_6 Ps137_6_7 Ps137_6_8 Ps137_6_9 Ps137_6_10 Ps137_6_11 Ps137_6_12 Ps137_6_13 Ps137_6_14
 
L01 Ps137_7 Pamiętaj, Jahwe, synom Edomu — dzień Jeruzalem, którzy mówili: „Zburzcie! Zburzcie aż do fundamentu w niej!” (Ps137_7 tłum. AI)
L02 Ps137_7 Pamiętaj H2142, Jahwe H3068, synom H1121 Edomu H123 — dzień H3117 Jeruzalem H3389, którzy mówili H559: „Zburzcie H6168! Zburzcie H6168 aż do H5704 fundamentu H3247 w niej!” (Ps137_7 tłum. AI)
L03 Ps137_7 Przypomnij, Panie, synom Edomu, dzień Jeruzalem, kiedy oni mówili: Burzcie, burzcie - aż do jej fundamentów! (Ps137_7 BT_4)
L04 Ps137_7 Przypomnij H2142, Panie H3068, synom H1121 Edomu H123, dzień H3117 Jeruzalem H3389, kiedy oni mówili H559: Burzcie H6168, burzcie H6168 – aż do jej fundamentów H3247! (Ps137_7 BT_4)
L05 Ps137_7 ze•<Chor> <jah>•weQere (czytaj): A·do·(Naj) liw•<Ne> e•<Dom>, 'et <jom> je•ru•<sza>•<Lim> ha•'<O>•me•rim '<A>•ru '<A>•ru; '<Ad>, haj•<Sod> <Ba>.
L06 Ps137_7 זְכֹ֤ר יְהוָ֨ה ׀ לִבְנֵ֬י אֱד֗וֹם אֵת֮ י֤וֹם יְֽרוּשָׁ֫לִָ֥ם הָ֭אֹ֣מְרִים עָ֤רוּ ׀ עָ֑רוּ עַ֝֗ד הַיְס֥וֹד בָּֽהּ׃
L07 Ps137_7 Pamiętaj, Jahwe, synom Edomu dzień Jeruzalem, którzy mówili: „Zburzcie! Zburzcie aż do fundamentu w niej!”
L08 Ps137_7 זְכֹ֤ר יְהוָ֨ה ׀ לִ/בְנֵ֬י אֱד֗וֹם אֵת֮ י֤וֹם יְֽרוּשָׁ֫לִָ֥ם הָ֭/אֹ֣מְרִים עָ֤רוּ ׀ עָ֑רוּ עַ֝֗ד הַ/יְס֥וֹד בָּֽ/הּ׃
L09 Ps137_7 HVqv2msCzas. qal, imperatyw, 2 os., m., lp. HNpRzecz. własny HR/NcmpcPrzyim. + Rzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNcmscRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HTd/VqrmpaPartykuła rodzajnik określony + Czas. qal, imiesłów czynny, m., lm., stan absolutny HVpv2mpCzas. piel, imperatyw, 2 os., m., lm. HVpv2mpCzas. piel, imperatyw, 2 os., m., lm. HRPrzyim. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny HR/Sp3fsPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 3 os., ż., lp.
L10 Ps137_7 zükör yhwh(´ädönäy) libnê ´édôm ´ët yôm yü|rûšäläºim hä´öºmrîm `äºrû `äºrû `ad hayüsôd Bäh
L11 Ps137_7 H2142 H3068 H1121 H0123 H0853 H3117 H3389 H0559 H6168 H6168 H5704 H3247 H0000
L12 Ps137_7 Remember O LORD the children of Edom in the day of Jerusalem who said Rase [it] rase very [it even] to the foundation
L13 Ps137_7 ze·Chor Yah·weh liv·Nei e·Dom, 'et Yom ye·ru·Sha·Lim ha·'O·me·rim 'A·ru 'A·ru; 'Ad, hay·Sod Bah.
L14 Ps137_7 זָכַר יְהֹוָה בֵּן אֱדֹם אֵת יוֹם יְרוּשָׁלַ͏ִם אָמַר עָרָה עָרָה עַד יְסוֹד
L15 Ps137_7 za·(Char) (Jah)·we (Ben) 'e·(Dom) ('Et) (Jom) je·ru·(Sza)·lam 'a·(Mar) 'a·(Ra) 'a·(Ra) ('Ad) je·(Sod)
L16 Ps137_7 zāḵar JHWH bēn ’ᵉ̆ḏōm ’ēṯ jôm jᵉrûšālájim ’āmar ‘ārā(h) ‘ārā(h) ‘aḏ jᵉsôḏ
L17 Ps137_7 zākar jhwh bēn ’ĕdōm ’ēt jôm jerûšālajim ’āmar ‘ārāh ‘ārāh ‘ad jesôd
L18 Ps137_7 Remember, O LORD, the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase [it], rase [it, even] to the foundation thereof. (Ps137_7 KJV)
L19 Ps137_7 7 Remember <02142> (08798), O LORD <03068>, the children <01121> of Edom <0123> in the day <03117> of Jerusalem <03389>; who said <0559> (08802), Rase <06168> (08761) it, rase <06168> (08761) it, even to the foundation <03247> thereof. (Ps137_7 KJV)
L20 Ps137_7 141/229 4317/6220 4219/4921 69/100 8797/11047 1648/2302 367/643 3828/5298 6/15 7/15 990/1259 14/20 4789/6521
L21 Ps137_7 Ps137_7_1 Ps137_7_2 Ps137_7_3 Ps137_7_4 Ps137_7_5 Ps137_7_6 Ps137_7_7 Ps137_7_8 Ps137_7_9 Ps137_7_10 Ps137_7_11 Ps137_7_12 Ps137_7_13
 
L01 Ps137_8 Córo Babilonu, spustoszona, szczęśliwy [ten], kto odpłaci tobie — twoją zapłatę, którą odpłaciłaś nam. (Ps137_8 tłum. AI)
L02 Ps137_8 Córo H1323 Babilonu H894, spustoszona H7703, szczęśliwy [ten H835], kto odpłaci H7999 tobie — twoją zapłatę H1576, którą odpłaciłaś H1580 nam. (Ps137_8 tłum. AI)
L03 Ps137_8 Córo Babilonu, niszczycielko, szczęśliwy, kto ci odpłaci za zło, jakie nam wyrządziłaś! (Ps137_8 BT_4)
L04 Ps137_8 Córo H1323 Babilonu H894, niszczycielko H7703, szczęśliwy H835, kto ci odpłaci H7999 za zło, jakie nam wyrządziłaś H1580! (Ps137_8 BT_4)
L05 Ps137_8 bat- ba•<wel>, hasz•sze•<Du>•<Da> 'asz•<Re> szej•szal•lem- <Lach>; 'et- ge•mu•<Lech>, szeg•ga•<Malt> <La>•nu.
L06 Ps137_8 בַּת־ בָּבֶ֗ל הַשְּׁד֫וּדָ֥ה אַשְׁרֵ֥י שֶׁיְשַׁלֶּם־ לָ֑ךְ אֶת־ גְּ֝מוּלֵ֗ךְ שֶׁגָּמַ֥לְתְּ לָֽנוּ׃
L07 Ps137_8 Córo Babilonu, spustoszona, szczęśliwy [ten], kto odpłaci tobie twoją zapłatę, którą odpłaciłaś nam.
L08 Ps137_8 בַּת־ בָּבֶ֗ל הַ/שְּׁד֫וּדָ֥ה אַשְׁרֵ֥י שֶׁ/יְשַׁלֶּם־ לָ֑/ךְ אֶת־ גְּ֝מוּלֵ֗/ךְ שֶׁ/גָּמַ֥לְתְּ לָֽ/נוּ׃
L09 Ps137_8 HNcfscRzecz. posp., ż., lp., stan konstrukcyjny HNpRzecz. własny HTd/VqsfsaPartykuła rodzajnik określony + Czas. qal, imiesłów bierny, ż., lp., stan absolutny HNcmpaRzecz. posp., m., lm., stan absolutny HTr/Vpi3msPartykuła względna + Czas. piel, imperfektum, 3 os., m., lp. HR/Sp2fsPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 2 os., ż., lp. HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNcmsc/Sp2fsRzecz. posp., m., lp., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., ż., lp. HTr/Vqp2fsPartykuła względna + Czas. qal, perfectum, 2 os., ż., lp. HR/Sp1cpPrzyim. + Sufiks zaimkowy, 1 os., r. wspólny, lm.
L10 Ps137_8 Bat- Bäbel haššüdûdâ ´ašrê šeyüšallem- läk ´et- Gümûlëk šeGGämalT läºnû
L11 Ps137_8 H1323 H0894 H7703 H0835 H7999 H0000 H0853 H1576 H1580 H0000
L12 Ps137_8 O daughter of Babylon who art to be destroyed happy [shall he be] that rewardeth the recompense have repaid
L13 Ps137_8 bat- ba·Vel, hash·she·Du·Dah 'ash·Rei shey·shal·lem- Lach; et- ge·mu·Lech, sheg·ga·Malt La·nu.
L14 Ps137_8 בַּת בָּבֶל שָׁדַד אֶשֶׁר שָׁלַם אֵת גְּמוּל גָּמַל
L15 Ps137_8 (Bat) ba·(Wel) sza·(Dad) ('E)·szer sza·(Lam) ('Et) ge·(Mul) ga·(Mal)
L16 Ps137_8 baṯ bāḇel šāḏaḏ ’éšer šālam ’ēṯ gᵉmûl gāmal
L17 Ps137_8 bat bābel šādad ’ešer šālam ’ēt gemûl gāmal
L18 Ps137_8 O daughter of Babylon, who art to be destroyed; happy [shall he be], that rewardeth thee as thou hast served us. (Ps137_8 KJV)
L19 Ps137_8 8 O daughter <01323> of Babylon <0894>, who art to be destroyed <07703> (08803); happy <0835> shall he be, that rewardeth <07999> (08762) thee as thou hast served <01580> (08804) <01576> us. (Ps137_8 KJV)
L20 Ps137_8 422/588 56/262 5/56 28/45 75/116 4790/6521 8798/11047 6/19 25/37 4791/6521
L21 Ps137_8 Ps137_8_1 Ps137_8_2 Ps137_8_3 Ps137_8_4 Ps137_8_5 Ps137_8_6 Ps137_8_7 Ps137_8_8 Ps137_8_9 Ps137_8_10
 
L01 Ps137_9 Szczęśliwy [ten], kto chwyci i rozbije — twoje dzieci o skałę. (Ps137_9 tłum. AI)
L02 Ps137_9 Szczęśliwy [ten H835], kto chwyci H270 i rozbije H5310 — twoje dzieci H5768 o H413 skałę H5553. (Ps137_9 tłum. AI)
L03 Ps137_9 Szczęśliwy, kto schwyci i rozbije o skałę twoje dzieci. (Ps137_9 BT_4)
L04 Ps137_9 Szczęśliwy H835, kto schwyci H270 i rozbije H5310 o skałę H5553 twoje dzieci H5768. (Ps137_9 BT_4)
L05 Ps137_9 'asz•<Re> sze•jo•<Chez> we•nip•<Pec> 'et- 'o•la•<La>•jich, 'el- has•<Sa>•la'.
L06 Ps137_9 אַשְׁרֵ֤י ׀ שֶׁיֹּאחֵ֓ז וְנִפֵּ֬ץ אֶֽת־ עֹ֝לָלַ֗יִךְ אֶל־ הַסָּֽלַע׃
L07 Ps137_9 Szczęśliwy [ten], kto chwyci i rozbije twoje dzieci o skałę.
L08 Ps137_9 אַשְׁרֵ֤י ׀ שֶׁ/יֹּאחֵ֓ז וְ/נִפֵּ֬ץ אֶֽת־ עֹ֝לָלַ֗יִ/ךְ אֶל־ הַ/סָּֽלַע׃
L09 Ps137_9 HNcmpaRzecz. posp., m., lm., stan absolutny HTr/Vqi3msPartykuła względna + Czas. qal, imperfektum, 3 os., m., lp. HC/Vpq3msSpój. + Czas. piel, perf. konsekutywne, 3 os., m., lp. HToPartykuła znacznik dopełnienia bliższego HNcmpc/Sp2fsRzecz. posp., m., lm., stan konstrukcyjny + Sufiks zaimkowy, 2 os., ż., lp. HRPrzyim. HTd/NcmsaPartykuła rodzajnik określony + Rzecz. posp., m., lp., stan absolutny
L10 Ps137_9 ´ašrê šeyyö´Hëz wüniPPëc ´e|t- `ölälaºyik ´el- hassäºla`
L11 Ps137_9 H0835 H0270 H5310 H0853 H5768 H0413 H5553
L12 Ps137_9 Happy [shall he be] that taketh and dasheth thy little ones Against against the stones
L13 Ps137_9 'ash·Rei shei·yo·Chez ve·nip·Petz et- 'o·la·La·yich, el- has·Sa·la'.
L14 Ps137_9 אֶשֶׁר אָחַז נָפַץ אֵת עוֹלֵל אֵל סֶלַע
L15 Ps137_9 ('E)·szer 'a·(Chaz) na·(Fac) ('Et) (Lel) ('El) (Se)·la'
L16 Ps137_9 ’éšer ’āḥaz nāp̱aṣ ’ēṯ ‘ôlēl ’ēl séla‘
L17 Ps137_9 ’ešer ’āḥaz nāpaṣ ’ēt ‘ôlēl ’ēl sela‘
L18 Ps137_9 Happy [shall he be], that taketh and dasheth thy little ones against the stones. (Ps137_9 KJV)
L19 Ps137_9 9 Happy <0835> shall he be, that taketh <0270> (08799) and dasheth <05310> (08765) thy little ones <05768> against the stones <05553>. (Ps137_9 KJV)
L20 Ps137_9 29/45 51/68 6/22 8799/11047 7/21 3974/5500 36/59
L21 Ps137_9 Ps137_9_1 Ps137_9_2 Ps137_9_3 Ps137_9_4 Ps137_9_5 Ps137_9_6 Ps137_9_7