Bibliaapologety.com

Indeks wygenerowanych plików Stronga.
Rekordy greckie: 4003

Widoczne: 4003 z 4003
G2 Ἀαρών
(hebr. „wysoki” lub „oświecony”). Syn Amrama i Jokebed, brat Mojżesza i Miriam, pierwszy arcykapłan Izraela.
G5 Ἀββᾶ
„Ojciec” w aramejskim; Tytuł w modlitwie, wyrażający bliską relację (czasem tłum. „Tatusiu”).
G6 Ἄβελ
(hebr. „tchnienie, ulotność”). Drugi syn Adama i Ewy, brat Kaina i Seta, który zginął z ręki Kaina.
G7 Ἀβιά
(hebr. „mój ojciec jest Jahwe”). Król Judy, syn i następca Roboama; także naczelnik ósmej grupy kapłańskiej.
G8 Ἀβιάθαρ
(hebr. „ojciec obfitości”). Arcykapłan za czasów króla Dawida, towarzysz i doradca władcy.
G10 Ἀβιούδ
(hebr. „mój ojciec jest majestatem”). Wymieniony w rodowodzie Jezusa (Mt 1:13).
G11 Ἀβραάμ
(hebr. „ojciec mnóstwa”). Patriarcha Izraela, wcześniej Abram; ojciec wielu narodów.
G12 ἄβυσσος
Bezdenna otchłań, głębia, dół bez dna.; Świat podziemny jako miejsce pobytu zmarłych/demonów w tradycji żydowskiej.; Przenośnie: najgłębsza część piekła.
G15 ἀγαθοποιέω
Dokonywać dobra, czynić coś pożytecznego.; Pomagać innym i wyświadczać przysługi.; Działać słusznie z moralnego punktu widzenia.
G17 ἀγαθοποιός
Czyniący dobro, dobroczynny.; Pomocny, cnotliwy w działaniu.; Radosny w spełnianiu szlachetnych uczynków.
G18 ἀγαθός
Dobry (w sensie moralnym), szlachetny, prawy.; Pożyteczny, zdolny, przydatny.; Przyjemny, radosny.
G19 ἀγαθωσύνη
Dobroć, wewnętrzna szlachetność.; Życzliwość przejawiająca się w działaniu.; Cnota moralnej prawości i hojności.
G20 ἀγαλλίασις
Wielka uciecha, intensywna radość.; Wybuch szczęścia i wesela.; Uniesienie i euforia duchowa.
G21 ἀγαλλιάω
Radować się intensywnie, unosić się radością.; Okazywać wielkie wesele, świętować z entuzjazmem.; Przeżywać duchowe uniesienie, wyrażać szczęście.
G22 ἄγαμος
Nieżonaty lub niezamężna.; Osoba stanu wolnego (np. wdowiec, wdowa).; Ktoś bez małżonka w danej chwili.
G23 ἀγανακτέω
Być oburzonym, odczuwać silną irytację.; Reagować gniewem na niesprawiedliwość.; Wyrażać sprzeciw z emocjonalnym wzburzeniem.
G25 ἀγαπάω
Kochać bezinteresownie i z oddaniem, podejmując świadomą decyzję.; Okazywać dobroć, troskę, poświęcenie dla dobra drugiej osoby.; Pierwotnie: pozytywne nastawienie, akceptacja, życzliwość.
G26 ἀγάπη
Miłość ofiarna, oparta na decyzji i działaniu, a nie emocjach.; Postawa życzliwości i poświęcenia wobec innych.; W starożytności: uczta miłości (agape).
G27 ἀγαπητός
Umiłowany, kochany, drogi sercu.; Ceniony, godny miłości i troski.; W kontekście społecznym: szanowany, przychylnie przyjmowany.
G28 Ἄγαρ
(hebr. „ucieczka”). Nałożnica Abrahama, matka Izmaela, wspominana w alegoriach biblijnych.
G30 ἀγγεῖον
Naczynie, pojemnik.; Bukłak, zbiornik na płyny.; Określenie dużych naczyń lub wiader.
G31 ἀγγελία
Wieść, wiadomość, nowina.; Ogłoszenie, obwieszczenie.; Nakaz, rozkaz do wykonania.
G32 ἄγγελος
Posłaniec, wysłannik niosący wiadomość.; Anioł, istota duchowa posłana przez Boga.; W starożytności: urzędowy posłaniec, emisariusz.
G34 ἀγέλη
Trzoda, stado (zwłaszcza bydła); Tłum lub większa gromada; Grupa istot przebywających razem.
G37 ἁγιάζω
Uświęcić, oddzielić dla Boga.; Poświęcić rzeczy lub osoby, konsekrować.; Oczyścić moralnie i wewnętrznie.
G38 ἁγιασμός
Uświęcenie, poświęcenie.; Oczyszczenie obrzędowe i moralne.; Stan świętości serca i życia.
G40 ἅγιος
Święty, poświęcony Bogu.; Osoba oczyszczona i oddzielona dla Boga (tak nazywali się pierwsi chrześcijanie).; Bez skazy moralnej, prawy.
G41 ἁγιότης
Świętość, stan poświęcenia.; Nieskazitelność moralna.; Majestat wynikający z odłączenia od świata.
G42 ἁγιωσύνη
Świętość, majestat.; Nieskazitelność moralna.; Wzniosłość godna uwielbienia.
G43 ἀγκάλη
Zgięte ramię, kąt ramienia.; Coś ściśle otaczającego (jak zatoka).; Przenośnie: czułe objęcie.
G44 ἄγκιστρον
Haczyk na ryby.; Mały hak do połowu.; Symboliczne narzędzie „wyłapywania”.
G47 ἁγνεία
Czystość, nieskalanie moralne.; Dziewiczość, wstrzemięźliwość.; Idealna prawość wolna od zarzutów.
G48 ἁγνίζω
Oczyścić, obmyć (rytualnie lub moralnie).; Usunąć winę przez przebłaganie.; Wewnętrznie odnowić duszę.
G49 ἁγνισμός
Oczyszczenie, akt przebłagania.; Usunięcie winy przez ofiarę lub obrzęd.; Przywrócenie do stanu niewinności.
G50 ἀγνοέω
Nie wiedzieć, być nieświadomym.; Nie rozumieć, pozostawać w błędzie.; Grzeszyć z niewiedzy lub braku poznania.
G51 ἀγνόημα
Omyłka wynikająca z niewiedzy.; Grzech popełniony nieświadomie lub przez nieuwagę.; Błąd moralny z powodu braku poznania.
G52 ἄγνοια
Niewiedza, brak poznania.; Nieświadomość moralna, duchowe zaślepienie.; Popełnianie błędów z powodu braku wiedzy.
G53 ἁγνός
Czysty, nieskalany moralnie.; Poświęcony Bogu, wolny od nieczystości duchowej.; Wstrzemięźliwy, skromny w postępowaniu.
G56 ἀγνωσία
Nieznajomość, nieświadomość.; Brak rozpoznania istotnych spraw.; Ignorancja prowadząca do błędów.
G57 ἄγνωστος
Nieznany, zapomniany.; Nierozpoznany, pozostający w ukryciu.; Nieświadomy, niejawny.
G58 ἀγορά
Rynek lub plac publiczny (jako miejsce zgromadzeń, debat, handlu). Centrum życia społecznego w starożytności.
G59 ἀγοράζω
Bywać na rynku, kupować i sprzedawać.; Prowadzić interesy lub targować się.; Włóczyć się po rynku (próżnować).
G64 ἀγρεύω
Polować, łowić.; Zdobywać zwierzynę wodną lub lądową.; Przenośnie: usidlać kogoś podstępnie.
G66 ἄγριος
Dziki, nieudomowiony (o zwierzętach).; Nieuprawiany, nieujarzmiony (o ziemi).; Gwałtowny, okrutny, nieokrzesany.
G68 ἀγρός
Pole, rola, wieś.; Gospodarstwo, zabudowania.; Teren wiejski poza miastem.
G69 ἀγρυπνέω
Nie spać, czuwać w nocy.; Strzec i być w gotowości.; Duchowo zachowywać przytomność umysłu.
G70 ἀγρυπνία
Niespanie, czuwanie nocne.; Długotrwała warta lub straż.; Stan wzmożonej uwagi w nocy.
G71 ἄγω
Prowadzić, zaprowadzać, doprowadzić (do celu).; Obchodzić święto lub spędzać czas.; Doprowawdzić przed sąd.
G72 ἀγωγή
Prowadzenie, kierowanie.; Sposób życia, zachowanie.; Szkolenie, kształcenie, karność.
G73 ἀγών
Zgromadzenie lub zawody (igrzyska).; Walka sportowa, współzawodnictwo.; Rozprawa sądowa, spór publiczny.
G74 ἀγωνία
Walka o zwycięstwo, zmaganie.; Bolesne zmagania wewnętrzne, udręka.; Skrajne emocje, agonia.
G75 ἀγωνίζομαι
Walczyć w igrzyskach, współzawodniczyć.; Zmagać się z trudnościami i niebezpieczeństwami.; Zabiegać o coś gorliwie, starać się z zapałem.
G76 Ἀδάμ
(hebr. „czerwona ziemia”). Pierwszy człowiek, praojciec ludzkości, symbol upadku i grzechu pierworodnego.
G78 Ἀδδί
(hebr. „ozdoba”). Syn Kosama i ojciec Melchiego w rodowodzie Jezusa; rzadko wspominany poza genealogią.
G79 ἀδελφή
Siostra rodzona lub przyrodnia.; Kuzynka lub bliska krewna.; Siostra w wierze, złączona wspólną religią.
G80 ἀδελφός
Brat rodzony lub przyrodni.; Krewny, rodak, towarzysz.; Współwyznawca, członek wspólnoty chrześcijańskiej.
G81 ἀδελφότης
Braterstwo, więź rodzinna.; Wspólnota wiary lub przyjaźni.; Solidarność i życzliwość wzajemna.
G82 ἄδηλος
Niewidoczny, niejawny.; Nieznany lub niepewny.; Pozostający w sferze przypuszczeń.
G86 ᾅδης
(dosł. „podziemie” lub „niewidzialny”). W mitologii bóg podziemi; w Nowym Testamencie określenie świata zmarłych, często tłumaczone jako grób lub piekło.
G87 ἀδιάκριτος
Bezstronny, niepoddany rozróżnieniu.; Niewyraźny, trudny do uchwycenia.; Wolny od wątpliwości i niepewności.
G89 ἀδιαλείπτως
Nieprzerwanie, w sposób ciągły.; Bez żadnej przerwy.; Bez wytchnienia i zatrzymania.
G91 ἀδικέω
Działać niesprawiedliwie, łamać prawo, grzeszyć.; Krzywdzić, traktować niesprawiedliwie, wyrządzać zło.
G92 ἀδίκημα
Przestępstwo, zły czyn.; Przewinienie przeciw prawu.; Grzech wymagający odpokutowania.
G93 ἀδικία
Niesprawiedliwość, nieprawość.; Wewnętrzna niegodziwość serca i życia.; Akt gwałcący prawo Boże i ludzkie.
G94 ἄδικος
Niesprawiedliwy, nieprawy.; Grzeszny, moralnie zepsuty, bezbożny.; Zdolny do czynów podstępnych i niegodziwych.
G95 ἀδίκως
Niesprawiedliwie, niesłusznie.; Krzywdząco, bez podstaw.; Wbrew temu, co jest sprawiedliwe i godne.
G96 ἀδόκιμος
Niezdatny, nieprzeszedł próby (jak zły metal).; Bezwartościowy, nieprzydatny.; Fałszywy, nieautentyczny moralnie.
G101 ἀδυνατέω
Nie mieć możliwości, być pozbawionym siły lub władzy.; Być zbyt słabym, by coś wykonać.; Okazywać się niemożliwym do zrealizowania.
G102 ἀδύνατος
Bezsilny, niesprawny, niedołężny.; Słabowity fizycznie lub moralnie.; Niemożliwy do wykonania, niewykonalny.
G103 ᾄδω
Śpiewać, zwłaszcza na cześć kogoś.; Oddawać hołd pieśnią pochwalną.; Uroczyście intonować lub występować wokalnie.
G104 ἀεί
Zawsze, stale.; Nieustannie, nieprzerwanie.; Za każdym razem, bez ustanku.
G105 ἀετός
Orzeł (ptak drapieżny). Symbol siły, wolności i wyniosłości. W literaturze starożytnej (w tym biblijnej grece) używany zarówno w sensie dosłownym („orzeł”), jak i metaforycznym (np. symbol dumy lub władzy).
G106 ἄζυμος
Chleb przaśny, bez zakwasu.; Niefermentowany, czysty w sensie rytualnym.; Obraz wolności od „kwasu” zła i nieprawości.
G107 Ἀζώρ
(hebr. „pomocnik”). Syn Eliakima w genealogii Jezusa; niewiele ponad to wiadomo z NT.
G108 Ἄζωτος
(dosł. „twierdza”). Miasto filistyńskie (Aszdod), jedno z pięciu głównych miast Filistii, leżące między Aszkelonem a Jamną.
G109 ἀήρ
Powietrze, atmosfera (szczególnie ta niższa jej warstwa, odróżniana od „wyższej”, eterycznej sfery).; W literaturze starożytnej i biblijnej może także symbolizować przestrzeń żywiołów (Ef 2:2 – „władca mocarstwa powietrza”), a czasem bywa używane w znaczeniu nieba w kontekście bliższym ziemi (1 Tes 4:17).
G110 ἀθανασία
Nieśmiertelność, wieczne trwanie.; Brak podlegania śmierci.; Ciągłość istnienia w nieskończoność.
G111 ἀθέμιτος
Bezprawny, zakazany, niegodziwy, niedozwolony, sprzeczny z prawem.; Coś sprzecznego z ustalonym porządkiem moralnym i prawnym.
G113 ἄθεσμος
Łamiący prawo, nikczemny.; Zły, nieobyczajny.; Działający wbrew ustalonemu porządkowi.
G114 ἀθετέω
Unieważnić, anulować, znosić.; Odrzucić, pominąć.; Lekceważyć, nie przyjąć do wiadomości.
G115 ἀθέτησις
Zniesienie, anulowanie, usunięcie.; Odrzucenie czyichś roszczeń.; Unieważnienie umowy lub decyzji.
G117 Ἀθηναῖος
Ateński, odnoszący się do Aten.; Obywatel lub mieszkaniec Aten.; Charakterystyczny dla kultury i filozofii ateńskiej.
G120 ἀθυμέω
Być zniechęconym, przybitym na duchu.; Popadać w przygnębienie.; Tracić werwę i nadzieję.
G121 ἀθῷος
Niewinny, niezasługujący na karę.; Wolny od zarzutów w oczach prawa.; Czysty moralnie.
G122 αἴγειος
Kozi, z koziej skóry.; Wytworzony z materiału koziego.; Symbol prostego, surowego pochodzenia.
G123 αἰγιαλός
Brzeg morza, plaża.; Linia brzegowa umożliwiająca postój statków.; Nadmorska strefa wypoczynku lub handlu.
G124 Αἰγύπτιος
Egipski, należący do kultury Egiptu.; Egipcjanin, mieszkaniec Egiptu.; Cechujący się zwyczajami i tradycjami egipskimi.
G125 Αἴγυπτος
(dosł. „podwójna cieśnina” – etymologia dyskusyjna). Kraj w północno-wschodniej Afryce; w Apokalipsie symbol miejsca wrogiego Bożemu ludowi.
G126 ἀΐδιος
Wieczny, trwały bez początku i końca.; Niezmienny w perspektywie boskiej.; W teologii – wiekuista Boża natura.
G127 αἰδώς
Wstyd, skromność, bojaźń, cześć, szacunek (zarówno wobec innych, jak i wobec samego siebie).; W kontekście moralnym i społecznym w starożytnej Grecji wyrażał uczucie powstrzymujące przed czynem haniebnym lub niehonorowym.
G128 Αἰθίοψ
Etiop - dosłownie „człowiek o spalonej (ciemnej) twarzy”.; W starożytności stosowany do mieszkańców obszarów na południe od Egiptu (Etiopii lub Nubii). W Nowym Testamencie pojawia się np. w Dz 8:27 (Etiopczyk, eunuch dworzanin królowej Kandaki).
G129 αἷμα
Krew.; Przelana krew (ofiary lub z powodu przemocy).
G131 αἱμορροέω
Cierpieć krwotok, tracić krew.; Doznawać wycieńczenia wskutek utraty krwi.; W Ewangeliach: kobieta z upływem krwi (Mt 9:20).
G133 αἴνεσις
Uwielbienie, pochwała.; Dziękczynienie, ofiara wysławiająca.; Publiczne wyrażenie wdzięczności.
G134 αἰνέω
Chwalić, wysławiać (szczególnie Boga).; Mówić dobrze o kimś, zalecać.; Rzadziej: obiecywać, przyrzekać coś.
G135 αἴνιγμα
Enigma, zagadka.; Niejasna wypowiedź, symbol wymagający interpretacji.; Coś widzianego mgliście, niewyraźnie.
G136 αἶνος
Pochwała.; Porzekadło, przysłowie.; Przemowa lub wypowiedź pochwalna.
G137 Αἰνών
(hebr. „źródła”). Miejsce niedaleko Salim, gdzie Jan chrzcił (J 3:23); znane z obfitości wody.
G138 αἱρέω
Wybierać (spośród opcji).; Brać, przyjmować (np. naukę czy przykazania).
G139 αἵρεσις
Akt wyboru, także szturm czy pojmanie.; Grupa ludzi o wspólnych naukach (sekta, partia).; Rozłam, odszczepieństwo wśród wierzących.
G140 αἱρετίζω
Wybierać, dokonywać selekcji.; Deklarować przynależność do określonej grupy (sekty).; Wyodrębniać się jako frakcja.
G142 αἴρω
Podnosić, brać na siebie, dźwigać.; Zabierać, usuwać, odbierać coś (nawet siłą).; Spowodować koniec lub odebrać życie.
G143 αἰσθάνομαι
Dostrzegać zmysłami.; Rozumieć umysłem, zauważać subtelne szczegóły.; Wychwytywać niuanse i interpretować.
G144 αἴσθησις
Postrzeganie zmysłowe i intelektualne.; Poznanie, rozeznanie (np. etyczne).; Umiejętność analizy na podstawie obserwacji.
G145 αἰσθητήριον
Zdolność umysłu do postrzegania i rozumienia.; Właściwy osąd i przenikliwość.; Narzędzie rozeznania dobra i zła.
G150 αἰσχρός
Nieprzyzwoity, sprośny.; Podły, hańbiący.; Sprzeczny z powszechnymi normami przyzwoitości.
G152 αἰσχύνη
Wstyd, zakłopotanie.; Sromota, hańba.; Coś, czego należy się wstydzić i unikać.
G153 αἰσχύνω
Wstydzić się, doznawać wstydu, czuć się zawstydzonym (upokorzonym).; Doświadczać hańby.; Unikać czegoś z obawy przed wstydem.
G154 αἰτέω
Prosić, błagać.; Pożądać, pragnąć.; Żądać, domagać się.
G155 αἴτημα
Prośba, żądanie.; Ważna petycja, wymaganie.; Formalne błaganie o określoną sprawę.
G156 αἰτία
Przyczyna, powód.; Podstawa do kary, wina.; Zarzut przestępstwa, formalne oskarżenie.
G159 αἴτιος
Sprawca, powodujący dany skutek.; Odpowiedzialny (np. za przewinienie).
G160 αἰφνίδιος
Nagły, niespodziewany.; Nieprzewidziany, przychodzący bez ostrzeżenia.; Zaskakujący w normalnym biegu rzeczy.
G161 αἰχμαλωσία
Niewola, stan uwięzienia.; Pozbawienie wolności, niemożność decydowania.; Zależność od siły zewnętrznej.
G162 αἰχμαλωτεύω
Wziąć do niewoli, zniewolić.; Porwać kogoś siłą.; Zmusić do zależności od siebie.
G163 αἰχμαλωτίζω
Pojmać w niewolę.; Ująć czyjś umysł lub serce (przenośnie).; Sprawić, że ktoś staje się całkowicie poddany.
G164 αἰχμάλωτος
Jeniec wojenny.; Osoba zniewolona wbrew własnej woli.; W sensie duchowym: podlegający dominacji grzechu.
G165 αἰών
Wiek, epoka, eon.; Długi okres dziejowy, także wieczność.; Nieskończony czas Boskiej rzeczywistości.
G166 αἰώνιος
Wieczny, odwieczny.; Nieskończony w perspektywie boskiej.; Trwały na zawsze, zwłaszcza w kontekście zbawienia.
G167 ἀκαθαρσία
Nieczystość fizyczna.; Rozwiązłość, pożądliwe życie.; Moralna nieczystość, „brud” serca.
G169 ἀκάθαρτος
Nieczysty - w sensie rytualnym lub moralnym (skażony złem). Taki, od którego należy się oddzielać (wg Prawa).
G171 ἀκαίρως
Nie w porę, w czasie nieodpowiednim.; Niepomyślnie lub bez dobrego skutku.; Przynoszący stratę lub porażkę.
G172 ἄκακος
Pozbawiony podstępu i fałszu, nieszkodliwy.; Ufny i niepodejrzliwy wobec innych.; Wolny od winy, niewinny w zamiarach.
G173 ἄκανθα
Cierń, ciernisty krzew.; Kolczasta roślina (np. dzika róża).; Symbol cierpienia lub trudności.
G174 ἀκάνθινος
Ciernisty, spleciony z gałązek kolczastych.; Przygotowany z cierni (np. korona cierniowa).; Powodujący ból przy dotknięciu.
G175 ἄκαρπος
Bezowocny, jałowy.; Nieprzynoszący plonu, bezużyteczny.; Niespełniający zamierzonej funkcji.
G176 ἀκατάγνωστος
Bez zarzutu, nie do potępienia.; Nienaganny w oczach prawa.; Wolny od oskarżeń i winy.
G177 ἀκατακάλυπτος
Niezakryty, niezasłonięty.; Odsłonięty w pełnym świetle.; Jawny, nieukrywany przed wzrokiem.
G179 ἀκατάλυτος
Niezniszczalny, trwały.; Odporny na czas i wszelkie czynniki zewnętrzne.; Nienaruszalny w wymiarze duchowym.
G181 ἀκαταστασία
Nieład, stan zamieszania.; Niestałość i brak stabilizacji.; Rozchwianie, wywołujące trudności.
G182 ἀκατάστατος
Niestały, zmienny, niestabilny.; Niespokojny, niepewny.; Zdolny do szerzenia zamętu i wahań.
G183 ἀκατάσχετος
Nie do opanowania, niepowstrzymany.; Niemożliwy do powściągnięcia w działaniu.; Porywający wszystko przed sobą.
G185 ἀκέραιος
Bez domieszek, czysty (np. wino, metal).; Prostoduszny, niewinny w zamiarach.; Wolny od wszelkiego podstępu.
G186 ἀκλινής
Niezachwiany, stabilny.; Nieruchomy wobec przeciwności.; Nieporuszony trudnościami czy oporem.
G187 ἀκμάζω
Dojrzewać, rozkwitać.; Osiągać pełnię rozwoju.; Wydawać obfite owoce w sensie przenośnym.
G189 ἀκοή
Zmysł słuchu, ucho.; Coś usłyszanego: nauka, relacja, pogłoska.; Głoszenie Dobrej Nowiny.
G190 ἀκολουθέω
Iść za kimś, towarzyszyć mu.; Stać się uczniem, dołączyć jako orszak.; Naśladować czyjeś nauczanie i sposób życia.
G191 ἀκούω
Słyszeć, poznawać przez słuch.; Dowiadywać się i zwracać uwagę na naukę.; Rozważać i rozumieć treść wypowiedzi.
G192 ἀκρασία
Nieopanowanie, brak powściągliwości.; Niepohamowane emocje lub namiętności.; Skłonność do popadania w skrajności.
G193 ἀκρατής
Nieopanowany, niepohamowany.; Działający pod wpływem impulsywnych namiętności.; Pozbawiony wszelkich hamulców moralnych.
G194 ἄκρατος
Bez domieszek, czysty (np. płyn).; W stanie nienaruszonej natury.; Wolny od fałszu i zanieczyszczeń.
G195 ἀκρίβεια
Dokładność, ścisłość.; Drobiazgowe przestrzeganie przepisów (np. Prawa).; Rygorystyczne stosowanie tradycji.
G199 ἀκριβῶς
Dokładnie, ściśle, skrupulatnie.; Z należytą uwagą i wnikliwością.; Bez pomijania detali i niedopowiedzeń.
G200 ἀκρίς
Szarańcza, zwłaszcza uciążliwa odmiana na Bliskim Wschodzie.; Źródło pożywienia w krajach Orientu (spożywana surowa, pieczona lub solona).; Dozwolona również Żydom, niszcząca plony w ogromnych rojach.
G202 ἀκροατής
Słuchacz, odbiorca nauki.; Osoba ucząca się poprzez słuchanie.; Uczeń przyswajający informacje ustnie.
G203 ἀκροβυστία
Nieobrzezanie, stan posiadania napletka.; Określenie osób niebędących Żydami.; W przenośni: stan ciała, w którym żądze nie są wykorzenione.
G204 ἀκρογωνιαῖος
Kamień węgielny w narożu budowli.; Fundament scalający całą konstrukcję.; Symbol niezbędnego elementu struktury.
G206 ἄκρον
Najodleglejszy lub najwyższy punkt, skraj.; Kres terytorium lub granicy.; Skraj nieba lub ziemi.
G208 ἀκυρόω
Anulować, pozbawić mocy prawnej.; Uczynić nieważnym lub nieskutecznym.; Zniweczyć obowiązywanie przepisu czy decyzji.
G210 ἄκων
Wbrew własnej woli, niechętny.; Robiący coś pod przymusem.; Postawa wewnętrznego oporu w działaniu.
G211 ἀλάβαστρον
Kamień alabastrowy.; Naczynie lub flakonik z alabastru na drogocenne maści.; Szkatułka chroniąca perfumy.
G212 ἀλαζονεία
Chełpliwe, czcze przechwalanie się.; Zuchwała pewność siebie ignorująca prawa Boże.; Pycha oparta na przekonaniu o trwałości dóbr ziemskich.
G213 ἀλαζών
Chwalipięta, pyszałek.; Osoba przepełniona dumą i próżnością.; Ktoś ufający wyłącznie własnym zdolnościom.
G214 ἀλαλάζω
Wydawać okrzyk „alala” (zwyczaj bojowy).; Radośnie wykrzykiwać lub głośno lamentować.; Brzęczeć, dzwonić donośnie.
G216 ἄλαλος
Niemy, oniemiały.; Pozbawiony zdolności mówienia.; Nieposiadający daru artykulacji.
G217 ἅλας
Sól do przyprawiania pokarmów i ofiar.; Substancja konserwująca, istotna w diecie.; Symbol trwałego przymierza lub zgody.
G218 ἀλείφω
Namaścić oliwą.; Stosować olej w celach duchowych lub leczniczych.; Wykonać rytuał namaszczenia.
G220 ἀλέκτωρ
W klasycznej i hellenistycznej grece był to po prostu samiec kury domowej (czyli kogut), czasem występujący także w znaczeniu symbolicznym (np. zapowiedzi poranka, czujności).
G221 Ἀλεξανδρεύς
(dosł. „Aleksandryjczyk”). Obywatel lub mieszkaniec Aleksandrii w Egipcie, reprezentujący kulturę aleksandryjską.
G223 Ἀλέξανδρος
Aleksander („obrońca ludzi”). Imię kilku postaci w NT (m.in. syn Szymona z Cyreny, krewny arcykapłana, brązownik przeciwstawny Pawłowi); popularne w świecie helleńskim.
G224 ἄλευρον
Mąka (drobno zmielone ziarno).
G225 ἀλήθεια
Prawda obiektywna, zwłaszcza o Bogu i moralności.; Prawda subiektywna – szczerość wolna od fałszu.; Prawda chrześcijańska jako objawienie Bożych zamiarów.
G226 ἀληθεύω
Mówić prawdę, głosić ją otwarcie.; Nauczać i wyznawać prawdziwe treści.; Wskazywać rzeczy zgodne z rzeczywistością.
G227 ἀληθής
Prawdziwy, zgodny z faktami.; Mówiący prawdę, niezawodny.; Autentyczny, wierny rzeczywistości.
G228 ἀληθινός
Rzeczywisty, autentyczny, w pełni odpowiadający swej nazwie.; Prawdomówny i szczery.; Uosabiający istotę idei w praktyce.
G229 ἀλήθω
Mleć zboże.; Obrabiać ziarno na mąkę.; Rozdrabniać w procesie produkcji żywności.
G230 ἀληθῶς
Zaprawdę, naprawdę, w rzeczy samej.; Partykuła wzmacniająca stwierdzenie.; Podkreślenie pewności i prawdziwości słów.
G231 ἁλιεύς
Rybak. Zawód popularny w rejonie Morza Śródziemnego.
G232 ἁλιεύω
Łowić ryby, prowadzić rybołówstwo.; W przenośni: pozyskiwać ludzi.; Uprawiać zawód rybaka regularnie.
G233 ἁλίζω
Solić, posypywać solą.; Przyprawiać solą.; Konserwować solą (np. mięso).
G235 ἀλλά
Ale, jednak.; Niemniej, pomimo.; „Raczej” – partykuła przeciwstawna wzmacniająca wypowiedź.
G236 ἀλλάσσω
Zmieniać, przemieniać, wymieniać (coś na coś innego).; Odwracać role i kontekst.
G237 ἀλλαχόθεν
Z innego miejsca.; Skądinąd, obcy w danym środowisku.; Pochodzący z odmiennego źródła.
G239 ἀλληλούϊα
Alleluja! („Chwalcie Pana!”).; Radosne wezwanie liturgiczne.; Wyraz czci i uwielbienia Boga.
G240 ἀλλήλων
Siebie nawzajem, jedni drugich, wzajemnie.
G241 ἀλλογενής
Cudzoziemiec, wywodzący się z innego pokolenia.; Obcy w narodzie.; Pozbawiony naszej tożsamości etnicznej.
G242 ἅλλομαι
Skakać, wyskakiwać.; O wodzie: tryskać, wylewać się.; Gwałtowny wybuch ruchu.
G243 ἄλλος
Inny, różniący się.; Odrębny w sensie jakości lub istoty.; Następny, kolejny.
G245 ἀλλότριος
Należący do kogoś innego, cudzy.; Obcy, wróg lub ktoś spoza wspólnoty.; Nieznajomy w opozycji do „swoich”.
G246 ἀλλόφυλος
Cudzoziemski, z innego narodu.; Nienależący do naszej grupy etnicznej.; Obcy mentalnie lub kulturowo.
G247 ἄλλως
Inaczej, w inny sposób.; Odmiennie lub alternatywnie.; Niezgodnie z normalną praktyką.
G248 ἀλοάω
Młócić, obrabiać zboże po żniwach.; Wyłuskiwać ziarno przez uderzanie.; Przygotowywać ziarno do dalszej obróbki.
G249 ἄλογος
Bezrozumny, pozbawiony rozsądku.; Sprzeczny z logiką i zdrowym myśleniem.; Absurdalny, nieracjonalny.
G251 ἅλς
Sól. Używana jako przyprawa ale również do konserwowania żywności.
G252 ἁλυκός
Słony, przesycony solą.; W literaturze starożytnej bywa używany w odniesieniu do słonej wody (np. morskiej) oraz do słonego smaku (np. potraw).
G254 ἅλυσις
Łańcuch, kajdany.; Więzy unieruchamiające ciało.; Narzędzie niewoli fizycznej.
G257 ἅλων
Klepisko. Utwardzone miejsce na polu, służące do omłotu po żniwach.
G258 ἀλώπηξ
Lis. W przenośni: człowiek podstępny i przebiegły. Symbol chytrości w literaturze.
G259 ἅλωσις
Schwytanie, złapanie.; Uprowadzenie lub wzięcie do niewoli.; Akt użycia przemocy w pojmaniu kogoś.
G260 ἅμα
Równocześnie, jednocześnie.; Od razu, w tym samym czasie.; Wespół z innymi.
G263 ἀμάραντος
Niegasnący, nieprzemijający.; Trwały i odporny na upływ czasu.; Wiecznie żywy w naturze lub pamięci.
G264 ἁμαρτάνω
Chybiać celu, błądzić, popełniać błąd.; W Nowym Testamencie najczęściej dotyczy postępowania sprzecznego z wolą Boga (grzeszyć, uchybiać Bożemu prawu).; W klasycznej grece może odnosić się do wszelkiej pomyłki (np. nieprecyzyjnie rzucona strzała),
G265 ἁμάρτημα
Grzech, zły czyn.; Przewinienie moralne wynikające z chybienia celu.; Akt wykroczenia wobec Prawa Bożego.
G266 ἁμαρτία
Grzech jako zbłądzenie i chybienie celu.; Pogwałcenie Prawa Bożego, zły czyn.; Zbiorowo: suma grzechów człowieka lub ludzkości.
G268 ἁμαρτωλός
Grzeszny, oddany złu.; Rzeczownikowo: grzesznik, człowiek niegodziwy.; W ujęciu szerokim: każdy skażony przez grzech.
G270 ἀμάω
Żąć, kosić.; Dokonywać żniw i zbierać plon.; W przenośni: zbierać owoce czyichś działań.
G271 ἀμέθυστος
Ametyst – fioletowy kamień szlachetny.; Ceniony w jubilerstwie.; Symbol trzeźwości i szlachetności w starożytności.
G272 ἀμελέω
Zaniedbywać, nie zważać na coś.; Lekceważyć, pomijać przez brak zainteresowania.; Świadomie nie brać w rachubę.
G273 ἄμεμπτος
Nienaganny, nieskazitelny.; Wolny od win i wad.; Godny pełnego uznania za prawość.
G274 ἀμέμπτως
Nieskazitelnie, bez podstaw do zarzutu.; Godnie z pełnym zaufaniem.; Wzorowo i uczciwie.
G275 ἀμέριμνος
Wolny od trosk, niepokoju.; Beztroski w pozytywnym sensie.; Nieobciążony problemami.
G276 ἀμετάθετος
Niezmienialny, nieprzeniesiony.; Trwały i nieulegający przemianom.; Niepodlegający przekazaniu lub wygaśnięciu.
G281 ἀμήν
Stały, pewny, wierny.; „Zaprawdę, amen” – potwierdzenie prawdziwości.; W liturgii: „Tak jest, niech tak się stanie”.
G283 ἀμίαντος
Nieskalany, wolny od zniekształceń.; Czysty, pełen żywotności.; Bez naruszenia moralnego.
G284 Ἀμιναδάβ
Aminadab („jeden z ludu księcia”). Przodek Jezusa w rodowodach biblijnych (np. Mt 1); postać występująca w ST.
G285 ἄμμος
Piasek, piaszczyste podłoże.; Miejsce niestabilne i ulotne.; W przenośni: coś niepewnego.
G286 ἀμνός
Jagnię, baranek.; Ofiarny baranek w obrzędach.; Symbol niewinności i łagodności.
G288 ἄμπελος
Winorośl, krzew winny.; Źródło winogron.; Symbol obfitości w kulturze biblijnej.
G289 ἀμπελουργός
Winogrodnik, hodowca winnych krzewów.; Rolnik specjalizujący się w winnicach.; Uprawiający winorośl na produkcję wina.
G290 ἀμπελών
Winnica, plantacja winorośli.; Obszar uprawy gron.; W przypowieściach: metafora Królestwa Bożego.
G292 ἀμύνω
Bronić, odpierać atak.; Odganiać, nie dopuszczać zagrożenia.; Niekiedy: wziąć odwet na napastniku.
G293 ἀμφίβληστρον
Sieć zarzucana dla unieruchomienia ryb lub kogoś.; Przeszkoda blokująca ruch.; Symboliczne utrudnienie duchowe.
G294 ἀμφιέννυμι
Odziewać się, wkładać ubranie.; Przywdziewać określoną szatę lub rolę.; Okrywać się czymś ochronnym.
G296 ἄμφοδον
Droga wokół czegoś, ulica okrężna.; Trakt obwodowy.; Przejście biegnące wokół terenu.
G297 ἀμφότερος
Obaj spośród dwóch.; Zarówno jeden, jak i drugi.; Tworzący duet lub parę.
G299 ἄμωμος
Bez skazy (ofiara doskonała).; Nieskazitelny moralnie.; Wolny od wszelkiego zepsucia i winy.
G300 Ἀμών
Amon (= „budowniczy”) – król Judy, syn Manassesa, ojciec Jozjasza; zginął zamordowany we własnym pałacu.
G301 Ἀμώς
Amos (= „brzemię”) – przodek Jezusa w genealogii Łk 3:25; nie mylić z prorokiem Amosem z innej epoki.
G302 ἄν
Partykuła warunkowa, wskazująca możliwość lub niepewność.; Wzmacnia tryb warunkowy czasownika.; Nie ma własnego znaczenia leksykalnego.
G303 ἀνά
W środek, pomiędzy.; Pośród, w środku grupy.; W wyrażeniach z liczebnikami może oznaczać „po” lub „każdy”.
G304 ἀναβαθμός
Wstępowanie, wchodzenie na wyższy poziom.; Schody, klatka schodowa.; Metaforycznie: droga wzwyż lub proces awansu.
G305 ἀναβαίνω
Wznieść się, iść w górę.; Unosić się lub skoczyć w górę.; Być zabranym na wyższy poziom (fizycznie lub symbolicznie).
G306 ἀναβάλλω
Odkładać, odwlekać, przekładać (na później), odraczać (np. spotkanie, wizytę, czy decyzję).; Dosł.: rzucić w górę, cisnąć do góry, ale używane w znaczeniu odrzucenia (w czasie, na później).
G307 ἀναβιβάζω
Spowodować pójście w górę, podciągnąć.; Podnosić wraz z kimś lub czymś.; Zainicjować ruch na wyższy poziom.
G308 ἀναβλέπω
Podnieść wzrok w górę.; Odzyskać utracony wzrok.; Symbolicznie: przejrzeć na nowo, dostrzec prawdę duchową.
G309 ἀνάβλεψις
Odzyskanie wzroku.; Przywrócenie zdolności widzenia.; Przenośnie: powrót do rozeznania duchowego.
G310 ἀναβοάω
Wykrzyknąć głośno, wznieść okrzyk.; Głośno zawołać z emocją.; Dać upust uczuciom krzykiem.
G311 ἀναβολή
Zwłoka, odroczenie.; Przełożenie na późniejszy czas.; Opóźnienie w rozpoczęciu działania.
G312 ἀναγγέλλω
Oznajmiać, podawać do wiadomości.; Donosić, zdawać sprawę ze szczegółami.; Wyjawiać coś publicznie lub prywatnie.
G314 ἀναγινώσκω
Czytać, odczytywać.; Rozpoznawać (treść tekstu).
G315 ἀναγκάζω
Przymuszać, zmuszać, nakłaniać kogoś do czegoś wbrew jego woli.; Nakładać konieczność, wywierać presję (zarówno fizyczną, jak i moralną).
G316 ἀναγκαῖος
Konieczny, nieodzowny.; Związany więzami natury lub przyjaźni.; Wymagany przez prawo czy obowiązek.
G318 ἀνάγκη
Konieczność narzucona przez prawo lub okoliczności.; Klęska, nieszczęście, niedola.; Przymus lub stan przymusowego działania.
G319 ἀναγνωρίζω
Dać się rozpoznać.; Uznać ponownie czyjąś tożsamość.; Dociec, kim ktoś jest.
G320 ἀνάγνωσις
Czytanie, odczytywanie.; Poznanie, ponowne uznanie.; Akt zdobycia wiedzy z tekstu.
G321 ἀνάγω
Poprowadzić w górę, wyprowadzić.; O żegludze: wypłynąć w morze.; Wyprowadzić z jednego miejsca do drugiego.
G322 ἀναδείκνυμι
Ukazywać (coś) publicznie, wydobywać na światło.; Ogłaszać, mianować (kogoś), wyznaczać do funkcji.; W literaturze starożytnej może wyrażać oficjalne objęcie urzędu lub uroczyste wyznaczenie kogoś na stanowisko.
G323 ἀνάδειξις
Publiczne pokazanie, wskazanie.; Ogłoszenie przed zgromadzeniem.; Formalna prezentacja kandydata czy urzędnika.
G324 ἀναδέχομαι
Podnieść, wziąć na siebie.; Przyjąć gościnnie, podjąć kogoś.; Podjąć się zadania wymagającego wysiłku.
G325 ἀναδίδωμι
Wydać, wypuścić w górę (jak ziemia rośliny).; Przekazać w czyjeś ręce.; Pozwolić, by coś się ukazało lub wyrosło.
G327 ἀναζητέω
Wyszukiwać, poszukiwać starannie.; Przeszukiwać i dociekać.; Próbować znaleźć coś ukrytego.
G328 ἀναζώννυμι
Przepasać się wysoko.; Przywiązać się w sensie przenośnym.; Być przygotowanym czy gotowym.
G329 ἀναζωπυρέω
Rozpalić na nowo, rozniecać zapał.; Rozbudzać entuzjazm i siłę w działaniu.; Podsycać gorliwość duchową.
G330 ἀναθάλλω
Ponownie wypuścić pędy, zakwitnąć.; Odżyć i odzyskać energię.; Symbolicznie: powrócić do duchowej żywotności.
G331 ἀνάθεμα
Przekleństwo, wyklęcie, oddzielenie na zgubę; odłączenie czegoś (kogoś) na zagładę.; W grece klasycznej i LXX: ofiara, dar (poświęcony Bogu), coś oddzielonego dla Boga.
G332 ἀναθεματίζω
Przeznaczyć na zniszczenie.; Zadeklarować siebie pod karą Bożą.; Ogłosić się podległym najcięższej karze.
G334 ἀνάθημα
Dar poświęcony w świątyni (wotum).; Ofiara wynikająca ze złożonego ślubu.; Oddanie Bogu czegoś jako „świętego”.
G335 ἀναίδεια
Bezwstydność, zuchwałość.; Nadmierna pewność siebie bez poszanowania norm.; Rażąca arogancja.
G336 ἀναίρεσις
Zabicie, zgładzenie, morderstwo.; Akt pozbawienia życia z premedytacją.; Niszczenie i uśmiercanie.
G337 ἀναιρέω
Usuwać, odbierać, eliminować, znosić. Może odnosić się do fizycznego usunięcia (np. obalenia, wykorzenienia czegoś) lub do metaforycznego zniesienia, anulowania, zniszczenia (np. przeklętego elementu lub postawy).
G338 ἀναίτιος
Bez winy, niewinny.; Niepodlegający oskarżeniu.; Moralnie czysty.
G340 ἀνακαινίζω
Odnowić, odświeżyć.; Przywrócić do poprzedniej jakości.; Sprawić, by coś odzyskało pierwotny stan.
G343 ἀνακαλύπτω
Odsłonić, zdjąć zasłonę.; Ujawnić coś skrywanego.; Sprawić, że stanie się widoczne dla oczu.
G344 ἀνακάμπτω
Zawrócić, wykręcić z powrotem.; Powrócić na poprzednią drogę.; Zmienić kierunek podróży.
G345 ἀνάκειμαι
Spoczywać przy stole w pozycji półleżącej.; Delektować się wspólnym posiłkiem.; Rozsiąść się wygodnie podczas uczty.
G347 ἀνακλίνω
Oprzeć się lub położyć.; Sprawić, by ktoś usiadł albo się położył.; Przyjąć wygodną pozycję spoczynku.
G348 ἀνακόπτω
Powstrzymać, opanować.; Kontrolować sytuację.; Przeszkodzić czemuś w dalszym działaniu.
G349 ἀνακράζω
Krzyknąć donośnie, wrzasnąć.; Głośno zawołać z głębi emocji.; Dać upust uczuciom głosem.
G350 ἀνακρίνω
Badać, wnikliwie analizować, dochodzić do prawdy.; Przesłuchiwać (świadków).
G351 ἀνάκρισις
Wstępne dochodzenie w prawie greckim.; Zbieranie dowodów.; Badanie przed właściwym procesem sądowym.
G352 ἀνακύπτω
Podźwignąć się, wyprostować.; Być zachwyconym, unieść się radością.; Wznieść się emocjonalnie do wyżyn.
G353 ἀναλαμβάνω
Podnieść, wznieść.; Brać ze sobą do góry.; Używać czegoś, co zostało podniesione.
G354 ἀνάληψις
Wzięcie do góry, podniesienie.; Akt uniesienia fizycznego lub symbolicznego.; Przyjęcie na siebie jakiegoś zadania.
G355 ἀναλίσκω
Wydawać, trwonić (pieniądze).; Trawić, zużywać, niszczyć zasoby.; Obracać wniwecz zapasy.
G357 ἀναλογίζομαι
Przemyśleć dogłębnie, zważać na coś.; Rozważyć różne możliwości.; Ułożyć w umyśle potencjalne rozwiązania.
G360 ἀναλύω
Rozwiązać, odwiązać, rozkładać na części – zarówno w sensie fizycznym (np. rozwiązywanie węzła) jak i abstrakcyjnym (analizowanie, rozkładanie czegoś na elementy).; Odejść, rozstać się, wyruszyć w drogę, także w sensie „rozstać się z życiem” (umrzeć) – szczególnie w kontekście eufemistycznym (np. Flp 1:23 jako „odejść do Chrystusa”).; Zwolnić się z obowiązku, pożegnać się, zakończyć jakiś etap – może oznaczać rozwiązanie zobowiązania, koniec służby lub uwolnienie się od jakiegoś ciężaru.
G361 ἀναμάρτητος
Bez grzechu, niezdolny do grzechu.; Ktoś, kto faktycznie nie zgrzeszył.; Idealnie prawy w czynach.
G362 ἀναμένω
Oczekiwać na kogoś cierpliwie.; Trwać w nadziei na przybycie.; Czekać w ufności.
G363 ἀναμιμνήσκω
Przypomnieć komuś lub sobie.; Przywołać na pamięć, rozważyć.; Napomnieć w celu refleksji.
G364 ἀνάμνησις
Przypomnienie, wspomnienie.; Odświeżenie pamięci.; Upomnienie się o minione sprawy.
G365 ἀνανεόω
Odnowić się w umyśle.; Przywołać dawną myśl z nową siłą.; Ożywić pamięć i przemyśleć na nowo.
G367 Ἀνανίας
Ananiasz (= „JHWH łaskawie dał”). Kilku mężczyzn o tym imieniu w NT (mąż Safiry, chrześcijanin w Damaszku, arcykapłan w Dz 23–24).
G370 ἀνάξιος
Niegodny, niezdatny do czegoś.; Niekwalifikujący się moralnie lub fizycznie.; Pozbawiony niezbędnych zalet.
G371 ἀναξίως
Niegodnie, bez zasługi.; W sposób niezasługujący na uznanie.; Niespełniający kryteriów honoru.
G372 ἀνάπαυσις
Odpoczynek, wytchnienie.; Przerwa, zaprzestanie pracy.; Pauza w działaniu dla odzyskania sił.
G373 ἀναπαύω
Dawać odpoczynek, pozwalać odpocząć, sprawić, by ktoś odpoczął.; Dać wytchnienie, dać ukojenie (np. przez zrobienie przerwy, zatrzymanie się).; Uspokajać, wyciszać.
G374 ἀναπείθω
Namawiać, przekonywać.; Pobudzać do działania.; Wzbudzać zapał w kimś do wykonania czynu.
G376 ἀνάπηρος
Chromy, kaleki.; Ułomny, zraniony lub pozbawiony części ciała.; Ograniczony w poruszaniu się.
G377 ἀναπίπτω
Położyć się na plecach, spocząć.; W pozycji półleżącej przy stole.; Przyjąć wygodną postawę do jedzenia.
G378 ἀναπληρόω
Napełnić, wypełnić.; Zapełnić brak, dostarczyć czegoś.; Wypełnić coś po brzegi.
G380 ἀναπτύσσω
Rozwijać zwój.; Rozwinąć pergamin lub księgę.; Zyskać dostęp do spisanej treści.
G381 ἀνάπτω
Rozpalać, rozniecać ogień.; Wzniecać światło lub płomień.; Przenośnie: rozpalić emocje lub pasję.
G382 ἀναρίθμητος
Niezliczony, niepoliczalny.; Bardzo wielki w liczbie.; Poza możliwością dokładnego ustalenia.
G385 ἀνασπάω
Wyciągać, wciągać siłą.; Porwać w głąb lub na zewnątrz.; Przyciągnąć kogoś wbrew jego woli.
G386 ἀνάστασις
Powstanie, zmartwychwstanie.; Wskrzeszenie Chrystusa lub wiernych.; Przywrócenie do życia (Hbr 11:35).
G387 ἀναστατόω
Poruszyć, wzniecić, wzburzyć.; Wywołać zamieszki w państwie.; Wzburzyć umysły błędną nauką.
G389 ἀναστενάζω
Westchnąć głęboko.; Zaczerpnąć oddech z ulgą lub żalem.; Wyrazić emocje intensywnym westchnieniem.
G390 ἀναστρέφω
Odwracać, obracać, zawracać – wskazuje na zmianę kierunku ruchu lub powrót.; Przebywać, żyć, postępować – w sensie stylu życia lub zachowania.; Zmieniać, przewracać coś do góry nogami – oznacza gwałtowną zmianę sytuacji.
G391 ἀναστροφή
Sposób życia, zachowanie.; Styl bycia w różnych okolicznościach.; Postępowanie społeczne lub moralne.
G393 ἀνατέλλω
Wschodzić, wznosić się (np. słońce, gwiazdy).; Wyrastać, rozwijać się (np. rośliny, nowe rzeczy).; Pojawiać się, powstawać (w sensie metaforycznym, np. nowa era, Mesjasz).
G394 ἀνατίθημι
Przedstawić coś słowami.; Oznajmić, objaśnić.; Zrelacjonować szczegółowo.
G395 ἀνατολή
Wschód słońca lub gwiazd.; Kierunek wschodni.; Symbol nadchodzącego światła i nowego początku.
G396 ἀνατρέπω
Wywracać, przewracać.; Podważać prawdziwość lub ważność.; Zniszczyć dotychczasowy stan rzeczy.
G397 ἀνατρέφω
Karmić, żywić małe dzieci.; Wychowywać, kształtować umysłowo.; Zapewniać wzrost i rozwój.
G398 ἀναφαίνω
Wywieść na światło dzienne, pokazać.; Okazać się publicznie.; Objawić i uczynić widocznym.
G399 ἀναφέρω
Zabierać w górę, unieść.; Składać ofiarę na ołtarzu.; Wziąć na siebie brzemię, ponieść skutki.
G400 ἀναφωνέω
Zakrzyknąć głośno, wykrzyknąć.; Zawołać energicznie.; Podnieść głos w silnych emocjach.
G402 ἀναχωρέω
Odejść, wycofać się.; Oddalić się jak przy wychodzeniu z pomieszczenia.; Trzymać się poza zasięgiem, by uniknąć niebezpieczeństwa.
G403 ἀνάψυξις
Ochłoda, orzeźwienie.; Ulga od skwaru.; Przyjemne wytchnienie w trudnych warunkach.
G404 ἀναψύχω
Ochłonąć, doznać ulgi.; Pokrzepić się wewnętrznie, odżyć.; Złapać oddech i nabrać sił.
G407 ἀνδρίζομαι
Stać się, okazać się mężczyzną.; Zachować się dzielnie i odważnie.; Przyjąć postawę dojrzałego męża.
G408 Ἀνδρόνικος
(grec. „mąż zwycięstwa”). Żydowski chrześcijanin, krewny Pawła (Rz 16:7), współwięzień i współpracownik w Ewangelii.
G409 ἀνδροφόνος
Morderca.; Osoba odbierająca komuś życie z premedytacją.; Zabójca w sensie prawa karnego.
G410 ἀνέγκλητος
Nienaganny, bez zarzutu.; Niepodlegający odpowiedzialności prawnej.; Całkowicie wolny od winy.
G415 ἀνελεήμων
Bez miłosierdzia, bezlitosny.; Surowy, pozbawiony współczucia.; Niewzruszony na cudze cierpienie.
G417 ἄνεμος
Wiatr, podmuch powietrza.; Gwałtowny wicher.; Cztery główne wiatry wyznaczające krańce niebios.
G421 ἀνεξιχνίαστος
Nieprzenikniony, niepojęty.; Niemożliwy do wyśledzenia rozumem.; Tajemniczy w swej głębi.
G424 ἀνέρχομαι
Iść w górę, wspinać się.; Podążać do wyższego miejsca, np. Jerozolimy.; Wyruszać wyżej w sensie geograficznym lub symbolicznym.
G425 ἄνεσις
Poluźnienie, złagodzenie warunków.; Ulga, wytchnienie w niewoli lub ucisku.; Odpoczynek od prześladowań.
G426 ἀνετάζω
Dociekać, badać coś.; Rozpatrywać w sądzie, przesłuchiwać.; Szukać wyjaśnienia sprawy.
G427 ἄνευ
Bez czyjegoś udziału, bez współpracy.; Nieintencjonalnie, bez zgody.; Niezależnie od czyjegoś zamiaru.
G429 ἀνευρίσκω
Odnaleźć po starannym poszukiwaniu.; Zebrać informacje, dojść do faktów.; Ustalić prawdę śledztwem.
G430 ἀνέχω
Trzymać się mocno wbrew trudnościom.; Znosić, wytrzymywać presję.; Stać niewzruszenie pomimo przeciwności.
G431 ἀνεψιός
Kuzyn, krewny w linii bocznej.; Bliski członek rodziny.; Pokrewieństwo dalsze niż brat/siostra.
G433 ἀνήκω
Przybyć, dotrzeć do miejsca.; Odnosić się do obowiązku lub powinności.; Przypadać komuś z racji prawa.
G435 ἀνήρ
Mężczyzna, mąż lub narzeczony.; Dorosły w odróżnieniu od chłopca.; Ogólnie o człowieku (czasem także kobieta w pewnych kontekstach).
G436 ἀνθίστημι
Przeciwstawić się, sprzeciwić.; Opierać się lub stawiać opór.; Ustawić coś przeciw komuś w walce.
G437 ἀνθομολογέομαι
Publicznie dziękować, składać wyznanie wdzięczności.; Wyrażać wspólną zgodę lub ugodę.; Odpowiadać przyznaniem racji.
G438 ἄνθος
Kwiat.; Etap rozkwitu rośliny.; Symbol młodości i przemijania.
G439 ἀνθρακιά
Stos płonących węgli drzewnych.; Zgromadzenie rozżarzonych węgli do ogrzewania.; Ogień podtrzymujący żar.
G440 ἄνθραξ
Rozżarzony węgiel.; Żarzący się materiał grzewczy.; Symbol oczyszczającej mocy.
G441 ἀνθρωπάρεσκος
Starający się przypodobać ludziom pochlebstwem.; Polegający na ludzkiej przychylności ponad prawdę.; Prowadzący politykę ustępstw kosztem zasad.
G442 ἀνθρώπινος
Ludzki, właściwy człowiekowi.; Słaby i podlegający ograniczeniom.; Charakterystyczny dla natury człowieka.
G444 ἄνθρωπος
Człowiek w ogólności.; Istota słaba i skłonna do grzechu, odróżniona od zwierząt i aniołów.; W pewnych kontekstach: mężczyzna.
G447 ἀνίημι
Odesłać, rozluźnić uścisk.; Zrezygnować, odpuścić.; Pozwolić na zatonięcie lub zaprzestanie.
G450 ἀνίστημι
Sprawić, by ktoś wstał lub wzbudzić z martwych.; Powstać, wstać z miejsca leżącego czy siedzącego.; Objawić się publicznie (królowie, prorocy, przywódcy).
G451 Ἄννα
(hebr. „łaska”). Prorokini z plemienia Asera, świadek ofiarowania Jezusa w świątyni (Łk 2:36–38), wdowa w podeszłym wieku.
G452 Ἄννας
(hebr. „pokorny”). Arcykapłan żydowski (6–7 r. n.e.), teść Kajfasza, miał wpływ na proces Jezusa; zginął w 66 r. z rąk Sykaryjczyków.
G453 ἀνόητος
Bezmyślny, niemądry.; Pozbawiony rozsądku lub zrozumienia.; Niezdolny do pojęcia sensu.
G454 ἄνοια
Niedostatek zrozumienia, głupota.; Szaleństwo prowadzące do gwałtowności.; Skrajny brak rozwagi wyrażający się w wściekłości.
G455 ἀνοίγω
Otwierać fizycznie.; Udostępnić przejście lub dostęp.; Umożliwić zrozumienie (w przenośni).
G456 ἀνοικοδομέω
Odbudować zniszczoną konstrukcję.; Przywrócić coś do dawnego stanu.; W przenośni: odnowić relacje lub struktury.
G458 ἀνομία
Bezprawie, naruszenie prawa.; Wzgarda wobec prawa Bożego i jego łamanie.; Stan nieprawości i niegodziwości.
G459 ἄνομος
Bez prawa (np. Mojżeszowego), poganie.; Łamiący prawo, bezprawny.; Działający nikczemnie, wbrew przepisom.
G460 ἀνόμως
Bez znajomości prawa, bez dyscypliny.; Niezależnie od norm Mojżeszowych.; Poza uregulowaniami prawnymi.
G461 ἀνορθόω
Wyprostować kogoś zniekształconego fizycznie.; Odbudować, wznieść na nowo.; Przywrócić do dawnej formy.
G462 ἀνόσιος
Bezbożny, niepobożny.; Niegodziwy w zachowaniu.; Lekceważący to, co święte.
G463 ἀνοχή
Cierpliwe znoszenie błędów.; Wyrozumiałość i powściągliwość.; Tolerancja wynikająca z cierpliwości.
G464 ἀνταγωνίζομαι
Walczyć, zmagać się.; Podjąć fizyczną lub duchową potyczkę.; Stawiać opór w konflikcie.
G465 ἀντάλλαγμα
Rzecz dana w zamian.; Cena wykupu lub wymiany.; Ekwiwalent za coś, co chcemy zatrzymać lub nabyć.
G467 ἀνταποδίδωμι
Odpłacić, wynagrodzić.; Pomścić, ukarać za zło.; Odpowiedzieć czynem na czyjeś postępowanie.
G468 ἀνταπόδομα
Wynagrodzenie, zapłata.; Skutek odwzajemnienia czyjegoś działania.; Rezultat odpłaty za dobro lub zło.
G469 ἀνταπόδοσις
Odpłata, wynagrodzenie.; Spłata długu lub świadczenia.; Efekt odwzajemnionej reakcji.
G470 ἀνταποκρίνομαι
Dać odpowiedź zaprzeczającą.; Sprzeciwić się twierdzeniu.; Ogłosić odmowę lub negatywny odzew.
G471 ἀντέπω
Mówić przeciw komuś, zaprzeczać.; Okazywać sprzeciw słowem.; Odmawiać posłuszeństwa ustnie.
G472 ἀντέχω
Trwać naprzeciw trudności.; Wytrzymywać ciśnienie i nie rezygnować.; Uchwycić się kogoś i nie puszczać.
G473 ἀντί
Naprzeciw, w miejsce kogoś/czegoś.; Z powodu, ponieważ.; Zamiast lub w zamian za coś.
G474 ἀντιβάλλω
Rzucać wzajemnie, wymieniać ciosy lub argumenty.; Przerzucać się słowami.; Wdać się w słowny pojedynek.
G476 ἀντίδικος
Przeciwnik w sprawie sądowej.; Nieprzyjaciel, wróg.; Ten, kto stoi w opozycji.
G478 ἀντικαθίστημι
Umieścić coś lub kogoś naprzeciw.; Ustawić wojsko w szyku przeciwko.; Stworzyć opór lub przeciwstawienie.
G480 ἀντίκειμαι
Znajdować się na wprost, naprzeciw.; Trwać w opozycji, sprzeciwiać się.; Być przeciwnym czyimś planom.
G481 ἀντικρύ
Naprzeciw, na wprost.; W pozycji przeciwnej, „twarzą w twarz”.; Zajmujący miejsce dokładnie naprzeciwko.
G482 ἀντιλαμβάνω
Mocno się uchwycić (czegoś).; Pomóc (komuś), wesprzeć (kogoś), uczestniczyć wspólnie.; Skorzystać ze wsparcia, pomocy lub pracy innej osoby.
G483 ἀντιλέγω
Sprzeciwiać się słowem, zaprzeczać.; Odmawiać posłuszeństwa.; Ogłaszać sprzeciw wobec kogoś.
G484 ἀντίληψις
Uchwycenie, spostrzeżenie.; Wsparcie, pomoc.; Zastrzeżenie w dyskusji jako punkt niezgody.
G485 ἀντιλογία
Sprzeciw, bunt.; Zaprzeczenie, zerwanie wspólnoty.; Wyparcie się i odrzucenie współpracy.
G488 ἀντιμετρέω
Odmierzyć w rewanżu, odpłacić.; Wymierzyć należność dodatnią lub ujemną.; Zrekompensować lub ukarać.
G490 Ἀντιόχεια
(grec. „prowadzona przeciwko” – etymologia sporna). Stolica Syrii nad Orontesem; założona przez Seleukosa, liczna społeczność żydowska; w Dz 11:26 po raz pierwszy uczniowie nazwani „chrześcijanami”.
G491 Ἀντιοχεύς
(dosł. mieszkaniec Antiochii). Ktoś urodzony w Antiochii, obywatel tego miasta.
G492 ἀντιπαρέρχομαι
Przejść obok kogoś naprzeciw.; Spotkać się i skonfrontować.; Przeprowadzić się tuż przed kimś.
G496 ἀντιπίπτω
Napaść, ruszyć przeciw komuś.; Zmagać się z czymś w walce.; Uderzyć w przeciwnika w akcie oporu.
G498 ἀντιτάσσω
Ustawić się do bitwy przeciwko.; Sprzeciwić się i stworzyć opór.; Przygotować szyk defensywny lub ofensywny.
G501 ἀντλέω
Czerpać wodę (np. ze statku lub studni).; Usuwać wodę, wypompować.; Opróżniać zbiornik z cieczy.
G503 ἀντοφθαλμέω
Patrzeć wprost na coś.; Znieść wzrokiem, wytrzymać.; Skupić uwagę, stawić czoło.
G504 ἄνυδρος
Bez wody, suchy.; Pusty, pozbawiony życiodajnej wilgoci.; W przenośni: bez „ducha” ożywienia.
G505 ἀνυπόκριτος
Nieudawany, nieskrywany, szczery.; Wolny od hipokryzji.; Otwarty w intencjach.
G507 ἄνω
U góry, w górze.; Na wysokości, wyżej położony region.; W kierunku północnym lub w głębi lądu.
G509 ἄνωθεν
Z góry, z wysoka (od Boga).; Od początku, na nowo.; Ponownie, powtórnie.
G511 ἀνώτερος
Wyższy, ulokowany wyżej.; Ku górze w ruchu.; Miejsce położone nad innymi.
G512 ἀνωφελής
Nieprzydatny, bezużyteczny.; Niespełniający funkcji.; Niegodny zatrzymania.
G513 ἀξίνη
Siekiera do rąbania drewna.; Narzędzie tnące.; Symbol kary lub cięcia ostatecznego.
G514 ἄξιος
Godny, zasługujący na coś.; Warty tyle, co inna rzecz (równa wartość).; Stosowny, odpowiedni.
G515 ἀξιόω
Uważać za właściwe i godne.; Uznać za odpowiednie.; Oceniać, że coś pasuje do sytuacji.
G516 ἀξίως
Godnie, należycie.; Zgodnie z zasadami i oczekiwaniami.; W sposób zasługujący na pochwałę.
G517 ἀόρατος
Niewidzialny, niedostrzegalny fizycznie.; Ukryty przed wzrokiem.; Niemożliwy do zobaczenia okiem ludzkim.
G518 ἀπαγγέλλω
Oznajmić, przynieść wieści.; Donieść, powiadomić o stanie rzeczy.; Obwieścić publicznie.
G519 ἀπάγχω
Dławić, dusić (celem zabójstwa).; Powiesić się, popełnić samobójstwo.; Zadusić śmiertelnie.
G520 ἀπάγω
Odprowadzić (np. na rozprawę, do więzienia).; Zaprowadzić kogoś w określone miejsce.; Wprowadzić kogoś w czyjeś ręce.
G521 ἀπαίδευτος
Bez wyszkolenia, niewykształcony.; Niezdyscyplinowany, prostacki.; Ograniczony w wiedzy i kulturze.
G522 ἀπαίρω
Oderwać od ziemi, unieść.; Zostać zabranym komuś.; Uniknąć pozostawania w tym samym miejscu.
G523 ἀπαιτέω
Żądać zwrotu lub rekompensaty.; Domagać się należnego świadczenia.; Upominać się o coś w zamian.
G525 ἀπαλλάσσω
Usunąć się, odejść, wyzwolić się.; Zniknąć z pola widzenia.; Zerwać więzy, uwolnić się.
G526 ἀπαλλοτριόω
Oddalić, odstręczać kogoś.; Być rozdzielonym od czyjegoś towarzystwa.; Zerwać bliskość relacji.
G527 ἁπαλός
Delikatny, miękki (gałąź z sokami).; Soczysty, przepojony życiodajną wilgocią.; Łatwy do kształtowania.
G528 ἀπαντάω
Spotkać się, wyjść naprzeciw.; Stawić czoło w potyczce; zmierzyć się z wrogiem.
G529 ἀπάντησις
Spotkanie z kimś twarzą w twarz.; Okoliczność konfrontacji lub powitania.; Akt zetknięcia się.
G530 ἅπαξ
Raz, pewnego razu.; Raz na zawsze, jeden jedyny raz.; W określonym, wyjątkowym czasie.
G533 ἀπαρνέομαι
Wypierać się kogoś, zapierać się relacji.; Zapomnieć o sobie, zaniechać własnych interesów.; Odcinać się od przeszłości.
G536 ἀπαρχή
Pierwociny, pierwsze plony dla Boga.; Pierwsza część ciasta na chleby święte.; Określenie osób poświęconych Bogu jako „pierwszych”.
G537 ἅπας
Cały, całkowity.; Każdy, wszystko.; Obejmujący wszystko, pełny, bez wyjątku.
G538 ἀπατάω
Oszukiwać, zwodzić.; Mamić wbrew prawdzie.; Działać podstępnie dla własnej korzyści.
G539 ἀπάτη
Fałsz, oszustwo.; Działanie wbrew prawdzie i uczciwości.; Wytwór kłamstwa i podstępu.
G541 ἀπαύγασμα
Odbita jasność, promieniowanie (Chrystusa).; Manifestacja światła z jaśniejącego ciała.; Symbol majestatu i chwały Bożej.
G543 ἀπείθεια
Nieposłuszeństwo, upór wobec woli Bożej.; Zawzięta odmowa poddania się.; Zatwardziałość serca.
G544 ἀπειθέω
Być nieposłusznym, odmawiać wiary.; Nie dawać się przekonać, wstrzymać się od posłuszeństwa Bogu.; Nie stosować się do poleceń.
G545 ἀπειθής
Nieustępliwy, nieuległy.; Oporny, nieposłuszny.; Trwający w zatwardziałości.
G546 ἀπειλέω
Grozić, zagrażać.; Mieć zamiar wyrządzić szkodę.; Budzić strach wizją kary.
G547 ἀπειλή
Pogróżka, groźba.; Ostrzeżenie o karze.; Sposób wywierania presji strachem.
G548 ἄπειμι
(G548): Być nieobecnym, daleko.; Przebywać w oddaleniu.; Opuścić dane miejsce.
G549 ἄπειμι
(G549): Odejść, oddalić się.; Usunąć się z czyjegoś życia.; Wycofać się ze sceny wydarzeń.
G550 ἀπεῖπον
Powiedzieć głośno, ogłosić.; Zakazać, zaniechać czegoś.; Wyrzec się publicznie.
G552 ἄπειρος
Niedoświadczony, bez praktyki.; Nieprzetestowany w trudnościach.; Brak znajomości w danej dziedzinie.
G556 ἀπελαύνω
Odpędzać, odganiać.; Zmuszać do odwrotu siłą.; Usuwać kogoś lub coś przemocą.
G560 ἀπελπίζω
Spodziewać się czegoś całkowicie, mieć nadzieję.; Trwać w ufności mimo przeciwności.; Przetrwać dzięki pełnemu zaufaniu.
G561 ἀπέναντι
Na wprost, naprzeciwko.; W obecności kogoś, przed kimś.; Wbrew, przeciwko.
G562 ἀπέραντος
Nieskończony, niezmierzony.; Bez ograniczeń w przestrzeni lub czasie.; Absolutnie nieograniczony.
G564 ἀπερίτμητος
Nieobrzezany.; W przenośni: serce i uszy zamknięte na Boże napomnienie.; Obcy przymierzu i drogom Bożym.
G565 ἀπέρχομαι
Odejść, oddalić się.; Ulotność rzeczy dobrych – mogą odejść.; Wyruszyć za kimś lub skądś.
G567 ἀπέχομαι
Wstrzymać się, powstrzymać.; Zaniechać działań.; Zaprzestać kontynuowania czegoś.
G568 ἀπέχω
Wstrzymywać, nie dopuszczać.; Mieć w pełni – „otrzymać zapłatę”.; Być daleko, odległym, powstrzymać się.
G569 ἀπιστέω
Nie wierzyć, zawodzić czyjeś zaufanie.; Okazać się niewiernym wobec Boga.; Opuścić wiarę i stać się niewiarygodnym.
G570 ἀπιστία
Brak wiary, niewiara.; Niewierność, wiarołomstwo.; Słabość duchowa sprzeciwiająca się ufności Bogu.
G571 ἄπιστος
Niewierny, wiarołomny.; Trudny do uwierzenia, nieprawdopodobny.; Bez ufności w Boga, zdradziecki.
G572 ἁπλότης
Prostolinijność, szczerość.; Nieszukanie własnej korzyści.; Wolność od pozorów i obłudy.
G573 ἁπλοῦς
Prosty, prostolinijny.; Całkowicie szczery i zdrowy w intencjach.; Spójny, dobrze wypełniający swoją funkcję.
G574 ἁπλῶς
Prosto, szczerze.; Bez ukrytych motywów.; Uczciwie, z otwartością.
G575 ἀπό
Z, od, przez (o wyjściu, przejściu).; Od (o pochodzeniu).; Z powodu (o przyczynie).
G576 ἀποβαίνω
Zejść np. ze statku.; Okazać się, wyniknąć jako skutek.; Wypływać logicznie z czegoś.
G577 ἀποβάλλω
Zrzucić, odrzucić.; Pozbyć się czegoś niepotrzebnego.; Wyeliminować przeszkodę.
G578 ἀποβλέπω
Odwrócić wzrok od reszty i skupić na jednym.; Patrzeć uważnie i wyłącznie.; Kontemplować w skupieniu.
G582 ἀπογραφή
Spis, rejestr publiczny.; Odpis z jakiegoś wzoru.; Spis ludności dla celów podatkowych.
G583 ἀπογράφω
Spisać, odnotować w rejestrze.; Skopiować z wzoru.; Wpisać do archiwów publicznych.
G584 ἀποδείκνυμι
Ukazywać, wskazywać kierunek.; Oznajmiać, wykazywać argumentami.; Dowodzić, kim ktoś jest.
G585 ἀπόδειξις
Wykazanie, dowód.; Czynienie czegoś jawnym.; Publiczne obwieszczenie tożsamości.
G586 ἀποδεκατόω
Dać dziesięcinę, płacić ją.; Pobierać dziesięcinę od kogoś.; Uczestniczyć w systemie dziesięcin.
G588 ἀποδέχομαι
Przyjąć coś od kogoś, otrzymać.; Odebrać rzecz ofiarowaną.; Wziąć w swoje ręce z zewnątrz.
G591 ἀποδίδωμι
Oddać, sprzedać, wydać.; Spłacić dług lub powinność.; Odpłacić wzajemnie dobrem lub złem.
G593 ἀποδοκιμάζω
Nie pochwalać, odrzucić.; Zganić coś jako niewłaściwe.; Wykluczyć z uznania.
G596 ἀποθήκη
Magazyn, skład.; Spichlerz na zboże.; Miejsce przechowywania zapasów.
G597 ἀποθησαυρίζω
Odkładać, gromadzić w magazynie.; Zachować na przyszłość.; Zbierać obficie do wykorzystania później.
G598 ἀποθλίβω
Napierać, ściskać (jak przy tłoczeniu).; Wyciskać winogrona lub oliwki.; Wywierać silną presję.
G599 ἀποθνήσκω
Umrzeć naturalnie lub gwałtownie.; O drzewach: uschnąć.; Ponieść śmierć wieczną w sensie potępienia.
G600 ἀποκαθίστημι
Przywrócić do poprzedniego stanu.; Odzyskać dawną kondycję (np. zdrowie).; Ponownie znaleźć się w pierwotnym stanie.
G601 ἀποκαλύπτω
Odsłonić, odkryć to, co zakryte.; Ujawnić, wyjawić dotąd nieznane.; Objawić publicznie.
G602 ἀποκάλυψις
Odsłanianie, obnażanie.; Ujawnienie prawdy lub nauki dotąd nieznanej.; Objawienie – ukazanie się czegoś lub kogoś dla wszystkich.
G606 ἀπόκειμαι
Odłożyć na później, zarezerwować.; Trzymać coś w zapasie.; Czekać na właściwy moment użycia.
G607 ἀποκεφαλίζω
Odciąć głowę, ściąć kogoś.; Dokonać egzekucji przez dekapitację.; Uśmiercić poprzez ścięcie.
G608 ἀποκλείω
Zamknąć (np. drzwi).; Zatrzasnąć i uniemożliwić otwarcie.; Odciąć dostęp do wnętrza.
G609 ἀποκόπτω
Odciąć, amputować.; Usunąć część przez wycięcie.; Pozbawić czegoś w sposób radykalny.
G611 ἀποκρίνομαι
Udzielić odpowiedzi na zadane pytanie.; Zacząć mówić w reakcji na coś poprzedzającego.; Odpowiedzieć, odnosząc się do słów lub czynu innej osoby.
G612 ἀπόκρισις
Odpowiedź, replika.; Krótki komunikat zwrotny.; Reakcja na wcześniejszą wypowiedź.
G613 ἀποκρύπτω
Schować, ukryć.; Trzymać w tajemnicy.; Zataić przed wzrokiem innych.
G614 ἀπόκρυφος
Ukryty, tajemny.; Zachowany w sekrecie.; Niedostępny dla otoczenia.
G615 ἀποκτείνω
Zabić w jakikolwiek sposób.; Niszczyć, skazywać na zgubę.; W przenośni: doprowadzić do duchowej śmierci lub potępienia.
G616 ἀποκυέω
Wydać na świat, urodzić.; „Wyciągnąć coś na zewnątrz” – zrodzić nowe życie.; Sprawić narodziny czegoś nowego.
G617 ἀποκυλίω
Odsunąć, przetoczyć (np. kamień).; Zmienić położenie ciężkiego obiektu.; Wziąć z jednego miejsca i przenieść w inne.
G618 ἀπολαμβάνω
Odebrać, przyjąć coś należnego.; Wziąć ponownie, odzyskać.; Zabierać kogoś na stronę, gościnnie przyjąć.
G619 ἀπόλαυσις
Przyjemne wykorzystanie.; Radość, satysfakcja z czegoś.; Ukojenie czyjegoś pragnienia.
G620 ἀπολείπω
Odejść, pozostawić za sobą.; Opuścić, porzucić kogoś lub coś.; Zerwać więzi z kimś lub miejscem.
G622 ἀπόλλυμι
Niszczyć, zabijać, tracić.; Zniweczyć, przeznaczyć na zgubę.; Zginąć, ulec zatraceniu lub potępieniu.
G626 ἀπολογέομαι
Bronić się (słownie), występować w obronie.; Składać wyjaśnienia, zdawać relację.; Przemyśleć coś starannie.
G627 ἀπολογία
Słowna obrona, mowa obrończa.; Uzasadnienie stanowiska w dyskusji lub na sądzie.; Rozsądna i uporządkowana argumentacja.
G628 ἀπολούω
Obmyć, zmyć.; Dokonać rytualnego oczyszczenia wodą.; Zmyć brud lub plamę.
G629 ἀπολύτρωσις
Odkupienie przez zapłatę okupu.; Uwolnienie, wyzwolenie.; W sensie duchowym: zbawienie od grzechu.
G630 ἀπολύω
Wyzwolić, uwolnić (jeńca, więźnia, dłużnika).; Dać rozwód, odprawić żonę.; Puścić kogoś wolno, zaprzestać roszczeń.
G631 ἀπομάσσω
Ścierać, zeskrobać.; Pozbyć się czegoś przez wytarcie.; Wyczyścić energicznym ruchem.
G632 ἀπονέμω
Przydzielić, wydzielić dział.; Rozdzielić schedę lub część majątku.; Okazać coś komuś (np. szacunek).
G633 ἀπονίπτω
Zmyć, obmyć się.; Umyć ciało lub jego część.; W sensie rytualnym: oczyścić się z winy.
G634 ἀποπίπτω
Wypaść, ześliznąć się.; Stracić równowagę i odpaść od czegoś.; Zniknąć lub ulec wypadnięciu.
G635 ἀποπλανάω
Sprowadzić kogoś na manowce.; Odwodzić od prawdy ku kłamstwu.; Wywołać błądzenie.
G637 ἀποπλύνω
Obmyć, oczyścić wodą.; Zanurzyć części ciała w celu usunięcia brudu.; Symbolicznie usunąć skazę.
G638 ἀποπνίγω
Dławić się, dusić (np. płynem).; Tonąć w wodzie.; Zachłysnąć się z zagrożeniem życia.
G639 ἀπορέω
Pozostać bez środków, przyciśniętym do muru.; Nie wiedzieć, co począć, być w rozterce.; Być zakłopotanym i bezradnym.
G640 ἀπορία
Stan bezradności, przyparcia do muru.; Zakłopotanie lub niepewność.; Trudność w wyborze właściwej drogi.
G641 ἀπορρίπτω
Odrzucić, cisnąć czymś.; Rzucić się w dół.; Porzucić coś gwałtownie.
G643 ἀποσκευάζω
Zabrać dobytek, spakować mienie.; Wywieźć swoje dobra.; Zorganizować przeprowadzkę, wywóz majątku.
G645 ἀποσπάω
Odciągnąć, oderwać przemocą.; Oddzielić kogoś lub coś gwałtownie.; Usunąć, odsunąć siłą.
G646 ἀποστασία
Odstępstwo, zdrada.; Oddalenie się od dotychczasowej wspólnoty.; Porzucenie wiary lub zasad.
G647 ἀποστάσιον
Dokument rozwodowy, list odprawny żony.; Oficjalne zakończenie małżeństwa.; Oddalenie kobiety w sensie prawnym.
G649 ἀποστέλλω
Posłać, polecić komuś odejść.; Odesłać i uwolnić od obowiązku.; Pozwolić na odejście, zakończyć czyjąś służbę.
G650 ἀποστερέω
Okradać, rabować.; Brać bezprawnie czyjeś dobra.; Czerpać zyski z kradzieży.
G651 ἀποστολή
Wyprawienie, wysłanie (także floty).; Odesłanie, posłanie darów lub ludzi.; W NT: urząd apostolski, apostolstwo.
G654 ἀποστρέφω
Odwrócić się, zawrócić.; Skłonić kogoś do zdrady lub porzucenia wierności.; Zdjąć coś z kogoś, przywrócić do poprzedniego stanu (rzadziej).
G657 ἀποτάσσω
Rozstać się, pożegnać.; Odsunąć się, odłożyć na bok.; Zrezygnować z więzi, wyrzec się.
G658 ἀποτελέω
Doprowadzić do końca, zwieńczyć proces.; Wykończyć dzieło w pełni.; Zrealizować plan w całości.
G659 ἀποτίθημι
Odkładać, przełożyć.; Przesunąć w czasie lub miejscu.; Wstrzymać do momentu późniejszego.
G660 ἀποτινάσσω
Strząsnąć, otrzepać.; Usunąć coś zdecydowanym ruchem.; Pozbyć się resztek i zanieczyszczeń.
G661 ἀποτίνω
Spłacić, odpłacić.; Uregulować zobowiązanie.; Zwrócić w formie rekompensaty.
G664 ἀποτόμως
Raptem, nagle.; Ostro, surowo.; Zaskakująco dla otoczenia.
G665 ἀποτρέπω
Odwracać się od czegoś.; Trzymać się z dala, unikać.; Wycofać się celem bezpieczeństwa.
G667 ἀποφέρω
Uprowadzić, zabrać przemocą.; Porwać z obecnego miejsca.; Wywieźć kogoś wbrew jego woli.
G668 ἀποφεύγω
Zbiec, uciec dla ratunku.; Odejść tajemnie, wymknąć się.; Oddalić się z obawy przed zagrożeniem.
G669 ἀποφθέγγομαι
Mówić głośno, przemawiać uroczyście.; Wygłaszać mowę wzniosłego stylu.; Wypowiadać słowa w podniosły sposób.
G672 ἀποχωρέω
Odejść, oddalić się.; Zrezygnować z obecności w danym miejscu.; Udać się gdzie indziej.
G673 ἀποχωρίζω
Rozdzielić, rozerwać więź.; Przestać być połączonym.; Odejść lub oddzielić się od kogoś.
G674 ἀποψύχω
Wydać ostatnie tchnienie, umrzeć.; Zemdleć, stracić przytomność.; „Wydać oddech” w sensie końca życia.
G677 ἀπρόσκοπος
Niegroźny, niepotykający się (dosł. „gładki”).; Wolny od powodowania upadku innych, nienaganny.; Nieprzywodzący do grzechu, bez zarzutu.
G679 ἄπταιστος
Nie potykający się, stojący mocno.; Pewny i stabilny.; Odporny na upadek czy pokusę.
G680 ἅπτομαι
Dotknąć, przyczepić się.; Mieć kontakt cielesny lub fizyczny.; Współuczestniczyć blisko w relacji.
G681 ἅπτω
Dotykać (ręką lub dowolną częścią ciała), chwytać, uchwycić (ręką).; Przymocować, przyczepić, przytwierdzić.; Podpalać, rozpalać (ogień, namiętności).
G683 ἀπωθέω
Odepchnąć, odrzucić od siebie.; Odpędzić, odmówić.; Zaprzeczyć czyimś roszczeniom.
G684 ἀπώλεια
Zniszczenie, zagłada.; Całkowite unicestwienie lub strata.; Wieczne potępienie w przenośni.
G685 ἀρά
Modlitwa, błaganie.; Przekleństwo, klątwa, złorzeczenie.; Inwokacja duchowa (pozytywna lub negatywna).
G686 ἄρα
Zatem, stąd też.; Dlatego, wobec tego.; Konkluzja wynikająca z wcześniejszej wypowiedzi.
G687 ἆρα
Czy, czyżby, zatem?; Partykuła pytająca, sugerująca niepokój lub wątpliwość.; Wyraz irytacji w pytaniu.
G688 Ἀραβία
Arabia – „pustynna, jałowa ziemia”.; Półwysep w Azji graniczący z Afryką i innymi regionami.; Rozległy obszar między Morzem Czerwonym a Oceanem Indyjskim.
G689 Ἀράμ
Aram/Ram (= „wysoki”). Jeden z przodków Jezusa. Postać genealogiczna w Mt 1 i Łk 3.
G690 Ἄραψ
Arab – mieszkaniec Arabii.; Człowiek pochodzenia arabskiego.; Ludność zamieszkująca ten półwysep.
G691 ἀργέω
Próżnować, być bezczynnym.; Zwlekać z potrzebnym działaniem.; Pozostawać w bezruchu i czekać.
G692 ἀργός
Wolny od pracy, leniwy.; Bezużyteczny, próżnujący.; Mający wolny czas, ale unikający obowiązków.
G693 ἀργύρεος
Srebrny, zrobiony ze srebra.; Moneta lub naczynie srebrne.; Metal szlachetny o określonej wartości.
G694 ἀργύριον
Srebro lub srebrne monety (srebrniki).; Środki pieniężne, pieniądze.; Wartość służąca do kupna/sprzedaży.
G695 ἀργυροκόπος
Rzemieślnik obrabiający srebro (też złotnik).; Twórca naczyń i figurek bóstw z metalu.; Osoba specjalizująca się w pracy z metalami szlachetnymi.
G696 ἄργυρος
Srebro.; Wyroby srebrne (naczynia, posążki).; Dobra materialne o wartości pieniężnej.
G699 ἀρέσκεια
Pragnienie, by się przypodobać lub zadowolić kogoś.; Zabieganie o czyjąś aprobatę.; Staranie o przychylność innych.
G700 ἀρέσκω
Zadowolić, usiłować dogodzić.; Dostosować się do opinii i pragnień innych.; Sprawić komuś satysfakcję.
G701 ἀρεστός
Przyjemny, miły.; Sprawiający radość otoczeniu.; Uprzyjemniający relacje społeczne.
G702 Ἀρέτας
Aretas (= „rytownik”) – pewien król arabski wzmiankowany w NT; panował w rejonie Damaszku (2 Kor 11:32).
G703 ἀρετή
Cnotliwy sposób myślenia, dobroć moralna.; Wszelka zaleta typu skromność, czystość.; Szczytna postawa w uczuciach i działaniu.
G704 ἀρήν
Owca, jagnię.; Zwierzę hodowane na wełnę i mięso.; Symbol łagodności i ofiary.
G705 ἀριθμέω
Liczyć, ustalać liczbę.; Określać ilość.; Sumować, podawać dokładny wynik.
G706 ἀριθμός
Ustalona, określona liczba.; Liczba nieokreślona, mnóstwo.; Zbiór policzalny i zamknięty.
G709 ἀριστάω
Jeść śniadanie.; W późniejszym użyciu: spożywać obiad.; Zaspokajać głód w pierwszej części dnia.
G710 ἀριστερός
Lewy (strona, ręka).; Pozostawiony lub pozostały.; Kierunek wyróżniony „z lewej strony”.
G711 Ἀριστόβουλος
Arystobulos (= „najlepszy doradca”) – pewien chrześcijanin wymieniony w Rz 16:14(?); być może przywódca domowego kościoła.
G712 ἄριστον
Pierwszy posiłek rano (śniadanie).; W późniejszym rozumieniu: obiad.; Lżejszy pokarm przed głównym daniem dnia.
G714 ἀρκέω
Być wystarczającym, mieć niezawodną siłę.; Odpędzać, bronić (rzadziej).; Być zaspokojonym, usatysfakcjonowanym.
G715 ἄρκτος
Niedźwiedź, dzikie zwierzę.; Symbol niebezpieczeństwa, okrucieństwa.; Istota budząca lęk.
G716 ἅρμα
Rydwan.; Rydwan wojenny (często uzbrojony w kosy).; Wóz bojowy ciągnięty przez konie.
G718 ἁρμόζω
Złączyć, dopasować (np. elementy budowy).; Zaręczyć kogoś (córkę, członka rodziny).; Połączyć w małżeństwo.
G719 ἁρμός
Połączenie, dopasowanie elementów.; Związek, zespolenie.; Przenośnie: połączenie umowne (np. zaręczyny).
G720 ἀρνέομαι
Wypierać się, zapierać.; Odmawiać czegoś, wyrzekać się.; Odrzucać lub nie przyjmować oferty.
G721 ἀρνίον
Jagniątko, mały baranek.; Symbol ofiary i niewinności.; Owieczka w miniaturowej postaci.
G722 ἀροτριάω
Orać ziemię.; Przygotowywać pole pod zasiew.; Praca rolnicza.
G723 ἄροτρον
Pług, radło.; Narzędzie do orki.; Symbol ciężkiej pracy rolniczej.
G724 ἁρπαγή
Plądrowanie, rabowanie.; Łup, grabież.; Zaborcze przejmowanie cudzej własności.
G726 ἁρπάζω
Pochwycić, zabrać siłą.; Wyrwać kogoś lub coś z miejsca.; Przywłaszczyć gwałtownie.
G727 ἅρπαξ
Rabuś, złodziej, łupieżca.; Zachłanny, żarłoczny w sensie przenośnym.; Pragnący cudzych dóbr bez skrupułów.
G728 ἀρραβών
Zadatek, zaliczka.; Zapłata wstępna gwarantująca dalsze zobowiązania.; „Arrabon” w umowach i transakcjach.
G730 ἄρσην
Mężczyzna, samiec.; Dorosły płci męskiej.; Przeciwieństwo kobiety lub dziewczyny.
G732 ἄρρωστος
Słaby, chory, bezsilny.; Wątły w sensie fizycznym lub moralnym.; Pozbawiony zdolności działania.
G737 ἄρτι
Akurat teraz, w tej chwili.; W tym konkretnym momencie.; Obecnie, natychmiastowo.
G740 ἄρτος
Chleb z mąki i wody wypiekany w formie placka.; Chleb poświęcony Bogu (np. chleby pokładne).; Symbol Chrystusa jako „chleba życia”.
G742 Ἀρφαξάδ
Arfaksad (= „warownia Chaldejczyków”) – syn Sema, przodek Ebera, wspomniany w genealogiach biblijnych (Rdz 10:22; Łk 3:36).
G744 ἀρχαῖος
Pierwotny, prastary.; Odnoszący się do dawnych czasów.; Mający charakter źródła lub pierwszej przyczyny.
G746 ἀρχή
Początek, źródło.; Przyczyna sprawcza.; Urząd, władza (zwł. aniołów/demonów).
G747 ἀρχηγός
Główny przywódca, „książę”.; Ten, kto przewodzi lub daje przykład (np. Chrystus).; Twórca, autor zbawienia.
G749 ἀρχιερεύς
Arcykapłan, najwyższy kapłan.; Także byli arcykapłani i ich rodziny.; Chrystus w roli najwyższego kapłana duchowego.
G753 ἀρχιτέκτων
Budowniczy, mistrz, architekt.; Projektant wznoszonych obiektów.; Metaforycznie: ktoś planujący fundamenty.
G757 ἄρχω
Sprawować władzę, rządzić.; Być przełożonym, mieć autorytet.; Kierować grupą lub organizacją.
G758 ἄρχων
Władca, dowódca, naczelnik.; Przywódca administracyjny.; „Archón” – także w kontekście anielskim/demonicznym.
G759 ἄρωμα
Aromatyczna substancja, pachnidło.; Przyprawa lub składnik perfum.; Dodatkowy zapach w użyciu liturgicznym lub domowym.
G760 Ἀσά
Asa (= „lekarz” / „lekarstwo”) – król Judy, syn Abiasza (~911–870 p.n.e.), reformator kultu w Królestwie Judy (1 Krl 15:9–24).
G761 ἀσάλευτος
Niewstrząśnięty, niewzruszony.; Odporny na wszelkie wstrząsy.; Trwały i niepodatny na zachwianie.
G763 ἀσέβεια
Bezbożność, brak czci wobec Boga.; Postępowanie niepobożne.; Zaniedbanie respektu wobec sacrum.
G764 ἀσεβέω
Postępować niepobożnie, być bezbożnym.; Działać wbrew woli Bożej.; Odcinać się od nabożności.
G765 ἀσεβής
Bezbożny, pozbawiony bojaźni Bożej.; Prowadzący życie dalekie od czci dla Boga.; Zuchwały i niepobożny.
G766 ἀσέλγεια
Rozpasanie, nieokiełznana żądza.; Bezstydna rozpusta, zuchwałość.; Uleganie zepsutym pożądliwościom.
G767 ἄσημος
Nieoznaczony, nieostemplowany (pieniądz).; Bez znaczenia, mierny.; Nieodróżniający się i nieistotny.
G768 Ἀσήρ
Aser (= „błogosławiony”) – ósmy syn Jakuba, eponim plemienia Asera; jedno z dwunastu pokoleń Izraela.
G769 ἀσθένεια
Brak siły, słabość, niemoc.; Chorobliwość ciała lub duszy.; Niezdolność do rzeczy wielkich.
G770 ἀσθενέω
Być słabym, chorym.; Być ubogim w zasoby lub możliwości.; Cierpieć na niedostatki fizyczne lub duchowe.
G772 ἀσθενής
Słaby, niedołężny.; Pozbawiony sił i energii.; Niezdolny do skutecznego działania.
G773 Ἀσία
Azja (= „orient”) – rzymska prowincja obejmująca Myzję, Lidię, Frygię i Karię (dzisiejsza północno-zachodnia Turcja).
G778 ἀσκέω
Ukształtować artystycznie, ozdabiać.; Wysiłek i trud w celu osiągnięcia doskonałości.; Mozolić się, intensywnie pracować nad czymś.
G779 ἀσκός
Skórzany bukłak na wodę lub wino.; Torba używana w podróży.; Naczynie typowe dla Bliskiego Wschodu.
G780 ἀσμένως
Z radością, zadowoleniem.; Ochoczo, chętnie.; W sposób wyrażający przyjemną aprobatę.
G782 ἀσπάζομαι
Pozdrawiać, powitać.; Wziąć kogoś w objęcia na powitanie.; Przyjąć z radością i sympatią.
G785 ἀσπίς
Żmija, jadowity wąż (np. kobra).; Bardzo niebezpieczna istota budząca lęk.; Metaforycznie: symbol zdradliwości.
G791 ἀστεῖος
Elegancki, urodziwy, piękny.; Wytworny w zachowaniu.; Odznaczający się wyrafinowaniem.
G792 ἀστήρ
Gwiazda, ciało niebieskie świecące.; Symbol światła i przewodnictwa.; Światło na firmamencie nieba.
G795 ἀστοχέω
Chybić celu, zboczyć z drogi.; Odejść od właściwego kierunku.; Popełnić błąd z powodu złego kursu.
G796 ἀστραπή
Błyskawica, rozjaśnienie.; Połysk lub blask.; Promień światła w ciemności.
G797 ἀστράπτω
Błyszczeć, rozświetlić.; Odbić intensywnie światło.; Sprawić, że coś staje się jasne.
G798 ἄστρον
Gwiazdozbiór, konstelacja.; Układ gwiazd na niebie.; Przenośnie: grupa wybitnych postaci.
G800 ἀσύμφωνος
Niewspółbrzmiący, fałszywy.; Nieharmonijny, wywołujący dysonans.; Rozbieżny, sprzeczny.
G801 ἀσύνετος
Nierozumny, nierozsądny.; Głupi w sensie moralno-duchowym.; Bezmyślny, niedorzeczny.
G802 ἀσύνθετος
Nie dotrzymujący umów, wiarołomny.; Łamiący przymierze, niewierny zobowiązaniom.; Nieskłonny do współdziałania.
G803 ἀσφάλεια
Niewzruszoność, stabilność.; Bezpieczeństwo, wolność od zagrożeń.; Pewność gwarantująca spokój.
G804 ἀσφαλής
Pewny, godny zaufania.; Niezawodny i trwały.; Łatwy do potwierdzenia, wiarygodny.
G805 ἀσφαλίζω
Utrwalić, umocnić.; Zabezpieczyć przed szkodą.; Zapewnić trwałą ochronę.
G806 ἀσφαλῶς
Pewnie, bezpiecznie.; Skutecznie zatrzymane lub uniemożliwione.; Niezawodnie w sensie braku ucieczki.
G807 ἀσχημονέω
Postępować nieprzyzwoicie, niegodnie.; Działać wbrew normom.; Okazywać brak szacunku czy taktu.
G808 ἀσχημοσύνη
Nieprzyzwoitość, gorszący czyn.; Sromota, wstydliwa nagość.; Znieważenie moralne lub społeczne.
G809 ἀσχήμων
Zniekształcony.; Nieprzystojny, nieprzyzwoity.; Haniebny w oczach ludzi.
G810 ἀσωτία
Niepohamowane, rozpustne życie.; Rozrzutność, marnotrawstwo.; Skrajna rozwiązłość obyczajowa.
G813 ἄτακτος
Nieporządny, bez ładu.; Przesadny w korzystaniu z przyjemności.; Odbiegający od ustalonych zasad.
G815 ἄτεκνος
Bezdzietny, bez potomstwa.; Pozbawiony następstwa w rodzie.; Nieposiadający przedłużenia linii rodzinnej.
G816 ἀτενίζω
Wpatrywać się intensywnie.; Skupić wzrok na kimś/czymś.; Zaglądać w głąb z uwagą.
G817 ἄτερ
Bez, poza.; Z dala od czyjegoś udziału.; Wykluczenie z czegoś.
G818 ἀτιμάζω
Znieważać, traktować z pogardą.; Urażać słowem lub czynem.; Wzgardzić czyimś honorem.
G819 ἀτιμία
Zniewaga, hańba, wstyd.; Obelga wobec kogoś.; Stan zhańbienia w oczach ludzi.
G820 ἄτιμος
Bez czci, nieczczony.; Znieważony, nisko ceniony.; Pospolity, wzgardzony.
G821 ἀτιμόω
Znieważyć publicznie, naznaczyć hańbą.; Upokorzyć kogoś moralnie.; Wystawić na pogardę.
G822 ἀτμίς
Para, opar.; Unosząca się mgła.; Symbol ulotności i nietrwałości.
G824 ἄτοπος
Nie na miejscu, niepasujący.; Niewłaściwy, niegodziwy.; Szkodliwy, wywołujący zamęt.
G826 αὐγάζω
Oświetlać, opromieniać.; Jaśnieć światłem.; Sprawiać, że coś staje się wyraźnie widoczne.
G827 αὐγή
Jasność, blask.; Światło dzienne lub promień.; Klarowność widzenia czy objawienia.
G829 αὐθάδης
Samolubny, samowolny.; Butny, lekceważący innych.; Skupiony na własnej korzyści.
G833 αὐλή
Dziedziniec, często owczarnia lub podwórze.; Odkryta przestrzeń otoczona murem w domach lub świątyniach.; Niekiedy cały budynek (pałac).
G835 αὐλίζομαι
Nocować na dziedzińcu lub pod gołym niebem.; Zatrzymać się w przestrzeni otoczonej murem.; Przebywać w prostej kwaterze.
G836 αὐλός
Flet, aulos.; Instrument dęty do muzyki starożytnej.; Używany w obrzędach i rozrywkach.
G837 αὐξάνω
Powodować wzrost, wzmagać rozwój.; Rozszerzać się, rosnąć.; Rozwijać się ilościowo lub duchowo.
G838 αὔξησις
Wzrost, zwiększenie się.; Rozwój ilościowy lub jakościowy.; Powiększanie się społeczności czy wartości.
G839 αὔριον
Jutro, nadchodzący dzień.; Przenośnie: bliska przyszłość.; Okres tuż po dniu dzisiejszym.
G840 αὐστηρός
Surowy, ostry, szorstki.; Trudny w relacjach międzyludzkich.; Niemiły, przykry w obyciu.
G841 αὐτάρκεια
Samowystarczalność życiowa.; Zadowolenie z własnego losu.; Niewymaganie wsparcia z zewnątrz.
G842 αὐτάρκης
Niezależny, wystarczający sam sobie.; Wolny od zewnętrznej pomocy.; Zadowolony i niewymagający wsparcia.
G844 αὐτόματος
Sam z siebie, działający spontanicznie.; Bez cudzej ingerencji (np. ziemia rodząca sama).; Pojawiający się niezależnie.
G846 αὐτός
On, ona, ono – zaimek osobowy trzeciej osoby (odpowiednik: on, ona, ono, jego, jej, ich itd.); Sam, sama, samo – gdy użyty emfatycznie (dla podkreślenia tożsamości); Ten sam – w połączeniu z rodzajnikiem.
G847 αὐτοῦ
Tutaj, w tym miejscu.; W bieżącym punkcie zdarzeń.; Bezpośrednio w danej lokalizacji.
G851 ἀφαιρέω
Odebrać, usunąć.; Odłączyć lub odciąć.; Pozbawić kogoś czegoś.
G852 ἀφανής
Niewidoczny, ukryty.; Zakryty przed wzrokiem.; Niedostrzegalny, pozostający w cieniu.
G853 ἀφανίζω
Zabrać sprzed oczu, spowodować zniknięcie.; Zniszczyć, pozbawić blasku.; Uczynić niewidocznym.
G854 ἀφανισμός
Zniknięcie, usunięcie.; Utrata istnienia, rozpadnięcie się.; Całkowity brak obecności.
G859 ἄφεσις
Uwolnienie, wypuszczenie z niewoli.; Przebaczenie, odpuszczenie grzechów.; Darowanie długu lub kary.
G860 ἁφή
Więź, związek.; Relacja łącząca osoby lub rzeczy.; Formalne zobowiązanie, np. małżeńskie.
G861 ἀφθαρσία
Niezniszczalność, trwałość.; Odporność na rozkład i zepsucie.; Brak podatności na rozpad w czasie.
G862 ἄφθαρτος
Niezniszczalny, nieulegający zepsuciu.; Nieśmiertelny w sensie wskrzeszenia.; Trwały w wymiarze wiecznym.
G863 ἀφίημι
Odesłać, pozwolić odejść.; Darować, odpuścić (winę, dług).; Zaniechać żądania, zostawić w spokoju.
G864 ἀφικνέομαι
Przybyć skądś, nadejść.; Pojawić się w danym miejscu.; Zbliżyć się z innego obszaru.
G867 ἄφιξις
Przybycie, nadejście.; Odejście (rzadziej, zależnie od kontekstu).; Moment zmiany obecności.
G868 ἀφίστημι
Sprawić, by ktoś się wycofał, odsunąć.; Podburzać do odstępstwa.; Zaniechać udziału w czymś i odejść.
G869 ἄφνω
Nagle, w jednej chwili.; Bez ostrzeżenia.; Zaskakująco szybko.
G870 ἀφόβως
Bez obawy, śmiało.; Odważnie, niezrażenie niebezpieczeństwem.; Z ufnością.
G871 ἀφομοιόω
Upodabniać według wzoru.; Tworzyć na podobieństwo czegoś już istniejącego.; Sporządzić kopię lub odwzorowanie.
G872 ἀφοράω
Skupić wzrok na czymś, odwracając się od innych rzeczy.; Dokładnie rozważyć spojrzeniem.; Patrzeć wyłącznie w jednym kierunku.
G873 ἀφορίζω
Oddzielić, odgraniczyć.; Wyznaczyć kogoś lub coś do określonego celu.; Wykluczyć z grupy lub przeznaczyć do innego zadania.
G874 ἀφορμή
Baza, punkt wyjścia.; Bodziec, zasób lub zaplecze.; Okoliczność dająca sposobność do działania.
G877 ἀφροσύνη
Głupota, brak rozumu.; Lekkomyślność prowadząca do błędów.; Bezmyślne działanie.
G878 ἄφρων
Bez rozumu, nierozumny.; Głupi, nierozsądny.; Pochopny w sądach i czynach.
G880 ἄφωνος
Niemy, pozbawiony głosu.; Bezgłośny, niezdolny do mówienia.; W odniesieniu do bożków: „nieme” i niezdolne do mowy.
G881 Ἀχάζ
Achaz (= „posiadacz”) – król Judy, syn Jotama, wspomniany w genealogii królów.
G884 ἀχάριστος
Niewdzięczny, nieżyczliwy.; Niemiły w kontaktach.; Chłodny emocjonalnie wobec innych.
G888 ἀχρεῖος
Bezużyteczny, nieprzydatny.; Niefunkcjonalny, pozbawiony wartości użytkowej.; Nie dający korzyści.
G889 ἀχρειόω
Uczynić bezużytecznym.; Unieważnić czyjąś wartość moralną lub praktyczną.; Zdegradować do stanu niefunkcjonalności.
G890 ἄχρηστος
Bezużyteczny, niekorzystny.; Nierentowny, niewart wysiłku.; Szkodliwy w pewnych sytuacjach.
G891 ἄχρι
Aż, dopóki.; Do granicy czasowej lub przestrzennej.; Ostateczny moment zmiany.
G892 ἄχυρον
Plewy, pozostałość po wymłóceniu.; Bez ziaren, bezużyteczny kłos.; Symbol bezwartościowej resztki.
G893 ἀψευδής
Bez kłamstwa, całkowicie prawdziwy.; Zgodny z faktycznym stanem.; Godny zaufania moralnie.
G895 ἄψυχος
Bez duszy, nieożywiony.; Martwy, pozbawiony życia.; O przedmiotach: niezdolny do działania duchowego.
G896 Βάαλ
Baal (= „pan”) – bóstwo Fenicjan i Kananejczyków, rywal Jahwe w ST; wielokrotnie potępiany przez proroków.
G897 Βαβυλών
Babilon (= „brama boga”) – wielkie miasto nad Eufratem, symbol zepsucia (1 P 5:13) i wrogości wobec Boga (Apokalipsa).
G898 βαθμός
Stopień, schodek, szczebel (np. w drabinie lub na schodach).; Poziom, etap, ranga (przenośnie).
G899 βάθος
Głębokość, otchłań.; Skrajne ubóstwo lub „głębia” Bożych tajemnic.; Dolina lub obniżenie terenu.
G900 βαθύνω
Uczynić coś głębokim.; Pogłębić, zwiększyć wymiary.; Tworzyć większą przepaść (rzadkie).
G901 βαθύς
Głęboki, trudny do przeniknięcia.; Znacząco przejmujący w treści.; Wywołujący silne wrażenie.
G902 βάϊον
Gałąź palmowa (często w procesjach).; Wieniec z liści palmowych.; Symbol zwycięstwa lub radości.
G903 Βαλαάμ
Balaam (= „cudzoziemiec”?) – prorok z Mezopotamii, wynajęty przez Balaka do przeklinania Izraela; w tradycji uznawany za zwodziciela (Lb 22–24).
G904 Βαλάκ
Balak (= „pustoszyciel, łupieżca”) – król Moabu z czasów Balaama; chciał przeklinać Izraela; symbol przeciwnika ludu Bożego.
G905 βαλλάντιον
Trzos, kiesa na pieniądze.; Sakiewka do przechowywania monet.; „Worek” Judasza (J 13:29).
G906 βάλλω
Rzucić lub wypuścić z ręki.; Wrzucić, włożyć coś do środka.; Przekazać coś komuś bez gwarancji rezultatu.
G907 βαπτίζω
Zanurzać, chrzcić.; Obmywać z rytualnym znaczeniem.; W przenośni: przytłaczać falą lub farbować tkaninę.
G911 βάπτω
Maczać, zanurzać w płynie.; Farbować tkaninę przez zanurzenie.; Zwilżać, smarować.
G913 Βαράκ
Barak (= „błyskawica”) – wódz Izraela z Księgi Sędziów (Sdz 4–5), współpracownik Debory, wspomniany w Hbr 11:32.
G914 Βαραχίας
Barachiasz (= „JHWH błogosławi”) – ojciec Zachariasza (Mt 23:35); w genealogiach ST raczej postać słabo udokumentowana.
G915 βάρβαρος
(tu poprawnie: βάρβαρος): Mówiący obcym językiem dla Greków.; „Barbarzyńca” – cudzoziemiec niezrozumiały w mowie.; Bez pejoratywnego sensu w NT – po prostu obcy językowo.
G916 βαρέω
Obciążać, przytłaczać.; Nakładać ciężar psychiczny lub fizyczny.; Powodować uciążliwość w życiu.
G917 βαρέως
Ciężko, z trudem.; Ponad ludzkie siły.; Dotkliwie lub boleśnie.
G922 βάρος
Ciężar, obciążenie.; Trud, brzemię do uniesienia.; Kłopot fizyczny lub emocjonalny.
G925 βαρύνω
Przygniatać, nadmiernie obciążać.; Obarczać ciężarem nie do uniesienia.; Wymagać przesadnego wysiłku.
G926 βαρύς
Ciężki, masywny.; Uciążliwy, szorstki.; Poważny, czasem brutalny lub okrutny.
G928 βασανίζω
Torturować, dręczyć (także psychicznie).; Testować metale kamieniem probierczym.; Być udręczonym, cierpieć boleśnie.
G929 βασανισμός
Tortura, męka.; Stan intensywnego bólu.; Udręka chorobowa lub eschatologiczna.
G931 βάσανος
Kamień probierczy, narzędzie testowania metalu.; Przyrząd tortur, męki.; Symbol dotkliwego cierpienia lub sprawdzania.
G932 βασιλεία
Królestwo, władza królewska.; Panowanie (np. Chrystusa).; Zakres i forma sprawowania władzy.
G933 βασίλειον
Pałac, dwór królewski.; Rezydencja władcy.; Przenośnie: rozległe, dostojne miejsce.
G934 βασίλειος
Królewski, należący do monarchy.; Godny króla, wspaniały.; Urzędowy, monarszy.
G935 βασιλεύς
Król, władca terytorialny.; Przywódca (czasem duchowy).; Mesjasz określany „Królem królów”.
G936 βασιλεύω
Sprawować władzę królewską, królować.; Panować w sensie duchowym (Chrystus i wierni).; Mieć dominujący wpływ lub kontrolę.
G937 βασιλικός
Królewski, należący do monarchy.; Urzędnik króla, dworzanin.; Godny króla, naczelny.
G938 βασίλισσα
Królowa.; Małżonka króla.; Kobieta z najwyższym tytułem w królestwie.
G939 βάσις
Podstawa, fundament, baza, punkt oparcia.; Krok, chód, sposób stania.
G940 βασκαίνω
Mówić źle, rzucać zły urok.; Oczerniać, sprowadzać zło oszczerstwem.; Złorzeczyć, „złe spojrzenie”.
G941 βαστάζω
Dźwigać, nieść na barkach.; Podnosić coś ciężkiego.; Przenośnie: wspierać, znosić trud.
G942 βάτος
: Kolczasty krzak, cierń.; Jeżyna; przeszkoda w terenie.; Symbol trudności lub cierpienia (w przenośni).
G944 βάτραχος
Żaba, płaz.; Kojarzony z plagą w Wj 8.; W Ap 16:13 – symbol nieczystości demonicznej.
G946 βδέλυγμα
Odrażająca rzecz, ohyda.; Szczególnie bożki i bałwochwalstwo.; Symbol obrzydzenia w oczach Boga.
G947 βδελυκτός
Obrzydliwy, wstrętny.; Nieznośny moralnie.; Budzący odrazę lub potępienie.
G948 βδελύσσω
Uczynić obrzydliwym, budzić wstręt.; Odwrócić się z odrazą.; Gardzić czymś skrajnie.
G949 βέβαιος
Stały, trwały, niewzruszony.; Pewny, godny zaufania.; Niepodatny na zachwianie.
G950 βεβαιόω
Utrwalić, umocnić.; Nadać stabilną postać.; Sprawić, że coś staje się pewne.
G951 βεβαίωσις
Utwierdzenie, potwierdzenie.; Trwała stabilność.; Gwarancja lub solidne oparcie.
G952 βέβηλος
Dostępny publicznie, niepoświęcony.; Świecki, pospolity.; Bluźnierczy w odniesieniu do kultu.
G953 βεβηλόω
Bezcześcić, profanować.; Traktować coś świętego jako pospolite.; Nadużywać sacrum w niewłaściwy sposób.
G955 Βελίαλ
Belial (= „nikczemny” / „bezwartościowy”) – w 2 Kor 6:15 synonim szatana; uosobienie zła w ST i NT.
G956 βέλος
Pocisk, oszczep, strzała.; Rzutka używana w walce.; Symbol ataku („ogniste pociski Złego”).
G958 Βενιαμίν
Beniamin (= „syn prawicy”) – dwunasty syn Jakuba, nazwa jednego z pokoleń Izraela.
G960 Βέροια
Berea (= „dobrze nawodniona”) – miasto w Macedonii, znane z gorliwego badania Pism (Dz 17:10–12).
G962 Βηθαβαρά
Betabara (= „dom brodu”) – miejscowość za Jordanem, gdzie chrzcił Jan (wg niektórych manuskryptów J 1:28); starodawny bród rzeki.
G965 Βηθλέεμ
Betlejem (= „dom chleba”) – ok. 10 km na płd. od Jerozolimy; miejsce narodzenia Jezusa; miasto Dawida.
G968 βῆμα
Stopień, podwyższenie.; Miejsce sędziego lub trybuna.; Trybuna do przemówień publicznych.
G969 βήρυλλος
Beryl, kamień szlachetny o odcieniu zielonkawym.; Jeden z fundamentów Nowej Jerozolimy (Ap 21:20).; Ceniony w starożytnej biżuterii.
G970 βία
Siła fizyczna lub psychiczna.; Gwałtowność, przemoc.; Energia do intensywnego działania.
G971 βιάζω
Używać przemocy, stosować siłę.; Zmuszać kogoś do czegoś.; Działać gwałtownie lub brutalnie.
G972 βίαιος
Gwałtowny, oparty na sile.; Pełen przemocy.; „Mocny” w złym sensie.
G975 βιβλίον
Zwój, książka.; Dokument spisany (np. list rozwodowy).; Każdy zapis na pergaminie lub papirusie.
G976 βίβλος
Zwój księgi, „Pismo”.; Obszerniejsza książka lub dzieło.; Zapis sakralny (ST, dokumenty).
G977 βιβρώσκω
Jeść, spożywać.; Wgryzać się w pokarm.; Pochłaniać coś w celu zaspokojenia głodu.
G979 βίος
Życie doczesne, środki do życia.; „Bios” – codzienne sprawy tego świata.; Majątek zapewniający utrzymanie.
G980 βιόω
żyć.; Wieść życie.; Trwać w doczesności, funkcjonować.
G981 βίωσις
Tryb życia, sposób postępowania.; Codzienna aktywność człowieka.; Zwyczajowe normy zachowania.
G983 βλαβερός
Szkodliwy, raniący.; Krzywdzący moralnie lub fizycznie.; Niszczycielski w działaniu.
G984 βλάπτω
Zaszkodzić, wyrządzić krzywdę.; Spowodować straty materialne lub psychiczne.; Ranić, niszczyć.
G985 βλαστάνω
Kiełkować, pączkować (o roślinach).; Zrodzić się na nowo.; Wypuszczać nowe liście lub pędy.
G987 βλασφημέω
Bluźnić, lżyć, oczerniać.; Zniesławiać kogoś słowem.; Wyrzucać oskarżenia bezpodstawnie.
G988 βλασφημία
Bluźnierstwo, potwarz.; Oczernianie naruszające honor.; Słowa krzywdzące wobec Boga lub ludzi.
G989 βλάσφημος
Oszczerczy, obelżywy.; Zniesławiający w treści.; Bluźnierczy wobec świętości.
G991 βλέπω
Widzieć, patrzeć, dostrzegać (spostrzegać wzrokiem).; Zauważać, rozumieć.
G994 βοάω
Wołać, wznosić okrzyk radości lub bólu.; Krzyczeć głośno, błagać.; Wyrażać silne emocje donośnym głosem.
G995 βοή
Krzyk, okrzyk.; Wołanie w emocjonalnej sytuacji.; Wzywanie pomocy lub wyrażanie radości.
G996 βοήθεια
Pomoc, wsparcie.; Działanie na czyjąś korzyść w potrzebie.; Ratunek w naglącej sytuacji.
G997 βοηθέω
Pomagać, przychodzić z odsieczą.; Wspierać w trudach.; Dopomagać w chwili kryzysu.
G998 βοηθός
Pomocnik, osoba wspierająca.; Asystent w zadaniach.; Wspólnik w trudnych okolicznościach.
G999 βόθυνος
Dół, rów.; Wykop w ziemi, zagłębienie.; Jama lub kanał o pewnej głębokości.
G1000 βολή
Rzut, wyrzut.; Wypuszczenie czegoś w przestrzeń.; Akt rzucenia.
G1002 βολίς
Pocisk, strzała, oszczep.; Rzutka używana w walce.; Przedmiot miotany z siłą.
G1003 Βοόζ
Booz (= „w nim jest siła”). Powinowaty Rut, później został jej mężem.
G1004 βόρβορος
Łajno, błoto.; Osad lub nieczystość.; Rzecz wymagająca usunięcia.
G1005 βορρᾶς
Boreasz – północno-wschodni wiatr.; Kierunek północny.; W literaturze: wiatr północny.
G1006 βόσκω
Karmić zwierzęta.; Paść trzodę.; W przenośni: troszczyć się duchowo o ludzi.
G1007 Βοσόρ
Bosor (= „pochodnia”?) – ojciec Balaama.
G1008 βοτάνη
Ziele nadające się na paszę.; Roślina zielona do karmienia.; Każda świeża trawa użytkowa.
G1009 βότρυς
Kiść, grono winogron.; Zbiór owoców winorośli.; Skupienie jagód w jednym pędzie.
G1010 βουλευτής
Członek rady lub senatu.; Urzędnik w radzie zarządzającej.; W kontekście żydowskim: członek Sanhedrynu.
G1011 βουλεύω
Roztrząsać w sobie, rozważać.; Uchwalać, podejmować decyzję.; Dokonywać przemyślanego postanowienia.
G1012 βουλή
Rada, zamysł.; Wola, plan.; Postanowienie wyrażające czyjąś myśl.
G1013 βούλημα
Wola, postanowienie.; Zamysł, plan (również Boży).; Decyzja po przemyśleniu.
G1014 βούλομαι
Świadomie chcieć, zamierzać.; Żywić pragnienie.; Ukierunkować wolę na coś.
G1015 βουνός
Wzgórze, kopiec.; Pagórek lub wzniesienie terenu.; Wypukłość w krajobrazie.
G1016 βοῦς
Wół, krowa.; Zwierzę domowe do pracy.; Szerzej: bydło rogate.
G1018 βραβεύω
Być sędzią w zawodach.; Postanawiać, rozstrzygać.; Kierować, rządzić (rzadziej).
G1019 βραδύνω
Opóźniać się, działać powoli.; Zwlekać, ociągać się.; Robić coś z rozwlekłym tempem.
G1023 βραχίων
Ramię.; Obrazowo: ramię Boże jako idiom mocy.; Przenośnie: siła i władza kogoś.
G1024 βραχύς
Krótki, mały.; Niewielki dystans lub czas.; W przenośni: nieznaczny, ograniczony.
G1025 βρέφος
Nienarodzone dziecko, płód.; Noworodek, niemowlę.; Bardzo małe dziecko.
G1026 βρέχω
Zwilżyć, zmoczyć.; Sprowadzić deszcz, wylać wodę.; Obficie nawodnić.
G1027 βροντή
Grzmot.; Głośny odgłos burzy.; Symbol potężnego dźwięku.
G1028 βροχή
Podlanie, deszcz.; Ulewa z burzą.; Intensywne opady chwilowe.
G1029 βρόχος
Pętla do wiązania.; Zarzucony węzeł wymuszający uległość.; Przymuszenie kogoś podstępem.
G1030 βρυγμός
Zgrzytanie zębami (ból, rozpacz).; Warczenie w gniewie.; Ekspresja skrajnego cierpienia.
G1031 βρύχω
Mielić, rozgniatać zębami.; Gryźć, żuć.; Wyrażać zaciskanie szczęk w intensywnym napięciu.
G1033 βρῶμα
To, co się je, pokarm.; Produkt do spożycia.; W sensie duchowym: treść, którą się „karmi” dusza.
G1034 βρώσιμος
Jadalny, zdatny do spożycia.; Nadający się na pokarm.; Zdrowy w sensie przyjmowania do organizmu.
G1035 βρῶσις
Czynność jedzenia, konsumpcja.; W przenośni: korozja, niszczenie.; Pokarm lub „pokarm duchowy”.
G1036 βυθίζω
Pogrążać się w głębinie.; Zatapiać, spadać w dół.; Być wciągniętym przez wodę.
G1037 βυθός
Dno morza, głębina.; Rozległe, głębokie wody.; Głębokość nie do spenetrowania.
G1039 βύσσινος
Wykonany z najlepszego lnu.; Delikatne płótno lniane.; Tkanina wysokiej jakości.
G1040 βύσσος
Szczególny egipski len, bardzo drogi.; Delikatna tkanina biała lub żółtawa.; Materiał o wysokiej wartości.
G1041 βωμός
Podwyższone miejsce, ołtarz.; Platforma do składania ofiar.; Wzniesienie dla obrzędów.
G1043 Γαβριήλ
Gabriel (= „mąż Boży”). Jeden z anielskich książąt, posłaniec o szczególnym znaczeniu (Łk 1).
G1045 Γάδ
Gad (= „gromada” lub „szczęście”). Siódmy syn Jakuba.
G1047 γάζα
Skarbiec królewski, bogactwa.; Zasoby kosztowności.; W starożytności: zapasy cennego kruszczu.
G1048 Γάζα
Gaza (= „umocniona”). Jedno z głównych miast filistyńskich w Palestynie.
G1049 γαζοφυλάκιον
Miejsce przechowywania skarbów, skarbiec.; Skrzynia ofiar świątynnych.; Świątynna skarbona na datki.
G1051 γάλα
Mleko.; W przenośni: podstawowe nauki chrześcijańskie.; Pierwotne pożywienie duchowe.
G1056 Γαλιλαία
Galilea (= „obwód”). Region północnej Palestyny, miejsce działalności Jezusa; dzieli się na Górną i Dolną.
G1059 Γαμαλιήλ
Gamaliel (= „Bóg jest moją zapłatą”). Faryzeusz, nauczyciel Pawła, słynny autorytet w Prawie (Dz 5:34; 22:3).
G1060 γαμέω
Zawrzeć małżeństwo, wziąć za żonę.; Pobrać się w sensie wzajemnym.; Oddać córkę w związek małżeński (rzadziej).
G1062 γάμος
Zaślubiny, wesele.; Uczta weselna.; Stan małżeński.
G1063 γάρ
Gdyż, bowiem.; Jako partykuła uzasadniająca.; Ponieważ, skoro tak.
G1064 γαστήρ
Brzuch, żołądek.; Łono.; Przenośnie: popęd żądzy lub obżarstwo.
G1065 γέ
Zaprawdę, naprawdę.; Nawet, przynajmniej.; Podkreślenie potwierdzenia „rzeczywiście”.
G1066 Γεδεών
Gedeon (= „ścinacz”). Sędzia wyzwalający Izrael od Madianitów (Hbr 11:32).
G1069 γείτων
Sąsiad, sąsiadka.; Osoba mieszkająca obok.; Ktoś blisko spokrewniony geograficznie.
G1070 γελάω
Śmiać się.; W pewnym kontekście: wyśmiewać.; Okazywać radość głośnym śmiechem.
G1071 γέλως
Śmiech.; Radość wyrażona głośnym chichotem.; Reakcja wesołości.
G1072 γεμίζω
Napełnić, wypełnić.; Uczynić coś pełnym.; Włożyć tyle, by osiągnąć brzeg lub granicę.
G1073 γέμω
Być napełnionym, stać się pełnym.; Osiągnąć pełnię zawartości.; Występować w dużym nagromadzeniu.
G1074 γενεά
Pokolenie, ród ludzi.; Grupa żyjąca w określonym czasie.; W przenośni: okres ~30 lat, epoka.
G1075 γενεαλογέω
Prześledzić rodowód.; Wywieść czyjeś pochodzenie.; Mieć ustaloną linię przodków.
G1078 γένεσις
Źródło, pochodzenie.; Urodzenie, życie.; Księga rodowodowa lub przebieg istnienia.
G1079 γενετή
Narodziny.; Akt zrodzenia się.; Początek życia w sensie biologicznym.
G1080 γεννάω
Płodzić (mężczyźni), rodzić (kobiety).
G1081 γέννημα
To, co zrodzone, potomstwo.; Owoce ziemi, płody rolne.; Rezultat narodzin lub wzrostu.
G1083 γέννησις
Ten, kto zrodził; rodzący.; Urodzenie, narodziny.; Akt wydania na świat.
G1084 γεννητός
Zrodzony, urodzony.; Pochodzący z określonych rodziców.; Będący efektem narodzin.
G1085 γένος
Ród, krewni, plemię.; Naród lub gatunek.; Grupa jednego pochodzenia bądź natury.
G1087 γερουσία
Rada starszych, senat.; W niektórych kontekstach: Sanhedryn.; Zgromadzenie przywódców.
G1088 γέρων
Starzec.; Osoba w podeszłym wieku.; Szacowny wiekiem człowiek.
G1089 γεύω
Skosztować, posmakować.; Doświadczyć wrażeń smakowych.; Przyjmować pokarm, jeść.
G1090 γεωργέω
Zajmować się rolnictwem.; Uprawiać rolę lub winnicę.; Pracować na roli.
G1091 γεώργιον
Pole uprawne.; Gospodarstwo rolne.; Miejsce przeznaczone pod zasiew.
G1092 γεωργός
Rolnik, gospodarz.; Winiarz pielęgnujący krzewy.; Ten, kto uprawia ziemię.
G1093 γῆ
Ziemia orna, grunt.; Ląd stały w odróżnieniu od morza.; Kraj, terytorium, region.
G1094 γῆρας
Starość.; Zaawansowany wiek.; Okres schyłkowy życia.
G1095 γηράσκω
Zestarzeć się.; Stracić ważność lub użyteczność (o rzeczach).; Przestać być aktualnym wraz z upływem czasu.
G1096 γίνομαι
Stać się, zaistnieć, powstać.; Zdarzyć się, dokonać.; Pojawić się publicznie, zostać uczynionym.
G1097 γινώσκω
Poznawać, rozumieć, uświadamiać sobie, wiedzieć.; W klasycznej grece obejmuje zarówno zdobywanie wiedzy, jak i rozpoznawanie (np. „rozpoznać twarz”).
G1098 γλεῦκος
Niesfermentowane, słodkie wino.; Sok z winogron jeszcze nieprzetworzony.; W niektórych kontekstach: nowy moszcz winny.
G1099 γλυκύς
Słodki.; Przyjemny w smaku.; Łagodny, miły.
G1100 γλῶσσα
Narząd mowy w ustach (język fizyczny).; Język w znaczeniu mowy lub dialektu.; System komunikacji charakterystyczny dla danego ludu.
G1101 γλωσσόκομον
Kasetka na ustniki instrumentów dętych.; Szkatułka lub sakiewka na pieniądze.; Skrzyneczka do przechowywania drobnych przedmiotów.
G1102 γναφεύς
Folusznik - pracownik czyszczący i bielący tkaniny.
G1103 γνήσιος
Prawowity, autentyczny.; Niefałszywy, rzeczywisty.; Szczery, godny zaufania.
G1104 γνησίως
Prawdziwie, bez udawania.; Wiernie, lojalnie.; Szczerze, z autentyczną intencją.
G1105 γνόφος
Ciemność, mrok.; Gęsty obłok, przyćmienie.; Występowanie braku światła budzącego grozę.
G1106 γνώμη
Zdolność myślenia, rozum.; Pogląd, opinia, zamysł.; Wola, decyzja, postanowienie umysłu.
G1107 γνωρίζω
Uczynić coś znanym, podać do wiadomości.; Oznajmić lub wyjawić.
G1108 γνῶσις
Wiedza, zrozumienie.; Znajomość prawd wiary, ogólna biegłość w nauce chrześcijańskiej.; Mądrość moralna stosowana w praktyce życia.
G1109 γνώστης
Znawca, rzeczoznawca.; Osoba biegle poinformowana w danej dziedzinie.; Ktoś o eksperckiej wiedzy.
G1110 γνωστός
Znany, rozpoznawalny.; Słynny w danym środowisku.; Dobrze zakorzeniony w świadomości ludzi.
G1111 γογγύζω
Gruchać (o gołębiach) lub szemrać cicho.; Szeptać lub naradzać się potajemnie.; Narzekać półgłosem z niezadowoleniem.
G1112 γογγυσμός
Szmer, pomruk, mamrotanie.; Potajemna dyskusja.; Skryte i niespokojne niezadowolenie.
G1116 Γόμορρα
Gomora (= „zanurzenie”?) – miasto zniszczone ogniem i siarką (Rdz 19), położone przypuszczalnie w okolicach Morza Martwego.
G1117 γόμος
Ładunek, fracht na statku.; Towary przewożone drogą morską.; Zapas przewożony podczas rejsu.
G1118 γονεύς
Rodzic, ojciec.; Przedstawiciel starszego pokolenia w rodzinie.; W liczbie mnogiej: rodzice.
G1119 γόνυ
Kolano, zgięcie nogi.; Przenośnie: postawa modlitewna.; Miejsce podparcia przy klękaniu.
G1121 γράμμα
Litera (znak pisma).; Dokument lub zapisany tekst.; W kontekście religijnym: Pismo (np. ST).
G1122 γραμματεύς
Pisarz, uczony w Piśmie.; Interpretator Prawa Mojżeszowego, członek Sanhedrynu.; Urzędnik publiczny czy nauczyciel religijny.
G1124 γραφή
Napis, tekst.; Pismo Święte lub jego fragment.; Każdy oficjalny dokument spisany.
G1125 γράφω
Pisać, stawiać litery.; Sporządzać list lub dokument.; Być zapisanym w Piśmie (np. „jest napisane”).
G1127 γρηγορέω
Pilnować, czuwać.; Zwracać baczną uwagę i być ostrożnym.; Strzec się duchowego zaniedbania.
G1128 γυμνάζω
Trenować nago (starożytna palestra).; Ćwiczyć fizycznie lub umysłowo z wysiłkiem.; Wyrabiać wytrzymałość w dyscyplinie.
G1129 γυμνασία
Ćwiczenia cielesne, gimnastyka.; Asceza i umartwienie ciała w pewnych kontekstach.; Trening prowadzący do sprawności.
G1131 γυμνός
Nagi, bez odzienia.; Niedostatecznie ubrany.; Przenośnie: obnażony, odsłonięty.
G1132 γυμνότης
Nagość, odsłonięcie ciała.; W przenośni: brak ochrony.; Stan pozbawienia okrycia.
G1134 γυναικεῖος
Kobiecy, żeński.; Należący do sfery kobiet.; Charakterystyczny dla płci żeńskiej.
G1135 γυνή
Kobieta w różnym wieku.; Żona (w kontekście małżeńskim).; Każda dorosła osoba płci żeńskiej.
G1136 Γώγ
Gog (= „góra” lub „ukryty”). Król Magog, symbol wrogiego przywódcy (Ez 38–39; Ap 20:8).
G1137 γωνία
Narożnik, kąt.; Róg zewnętrzny lub wewnętrzny.; Zakątek, ukryty zakręt.
G1138 Δαβίδ
Dawid – król Izraela, przodek Mesjasza, kluczowa postać w ST.
G1140 δαιμόνιον
Duch niższy od Boga, często zły.; Złe duchy w służbie diabła.; Pogańskie bóstwa lub demony.
G1142 δαίμων
Bóg, bóstwo w religii pogańskiej.; Duch wyższy (dobry lub zły).; Istota nadludzka różna od Boga Najwyższego.
G1143 δάκνω
Gryźć zębami.; Ranić boleśnie (dosł. i w przenośni).; Dręczyć lub kąsać duszę wyrzutami.
G1144 δάκρυ
Łza.; Kropelka płynu ze wzruszenia.; Symbol smutku i żalu.
G1145 δακρύω
Płakać, ronić łzy.; Wyrażać żal lub smutek.; Okazywać ból duszy łzami.
G1146 δακτύλιος
Pierścień na palec.; Symbol urzędu lub godności.; Oznaka władzy lub przynależności rodzinnej.
G1147 δάκτυλος
Palec.; Kończyna służąca do dotyku i chwytania.; Jednostka pomiaru w starożytności (rzadko).
G1150 δαμάζω
Poskramiać, ujarzmiać.; Powstrzymywać czyjąś gwałtowność.; Zmuszać do uległości.
G1151 δάμαλις
Jałówka, młoda krowa.; Czasem używana w obrzędach oczyszczenia (czerwona krowa).; Zwierzę ofiarne w ST.
G1153 Δαμασκηνός
Damasceński, pochodzący z Damaszku; określenie mieszkańca lub rzeczy z Damaszku.
G1154 Δαμασκός
Damaszek (= „dobrze nawodniony”) – stolica Syrii, jedno z najstarszych miast Bliskiego Wschodu.
G1155 δανείζω
Pożyczać komuś pieniądze.; Zaciągać pożyczkę od kogoś (zależnie od formy).; Udzielać lub brać kredyt.
G1156 δάνειον
Pożyczka.; Suma pieniędzy oddawana do dyspozycji.; Dług, który należy spłacić.
G1157 δανειστής
Pożyczkodawca, wierzyciel.; Osoba dająca fundusze na procent.; Ten, kto oczekuje zwrotu długu.
G1158 Δανιήλ
Daniel (= „Bóg jest sędzią”) – prorok żydowski z ST, znany z mądrości i proroctw.
G1159 δαπανάω
Ponosić koszty, wydawać.; Zużywać środki, trwonić.; Wydatkować pieniądze lub zasoby.
G1160 δαπάνη
Wydatek, koszt.; Suma przeznaczona na potrzeby.; Obciążenie finansowe.
G1161 δέ
Lecz, a jednak.; Partykuła łącząca wątek: „zaś”, „natomiast”.; Co więcej, w dalszej części.
G1162 δέησις
Potrzeba, niedostatek.; Błaganie, prośba.; Nędza, brak środków – prowadząca do modlitwy.
G1163 δεῖ
Trzeba, należy, potrzeba.; Konieczność wynikająca z prawa lub woli Bożej.; Nieodzowność wypełnienia proroctw.
G1166 δεικνύω
Pokazywać, wskazywać, przedstawiać, demonstrować.
G1167 δειλία
Bojaźliwość, strachliwość.; Tchórzostwo, brak odwagi.; Postawa unikająca ryzyka z powodu lęku.
G1168 δειλιάω
Być bojaźliwym, przestraszonym.; Okazywać lęk i niepewność.; Trząść się ze strachu.
G1169 δειλός
Zalękniony, pełen strachu.; Tchórzliwy w obliczu niebezpieczeństwa.; Pasywny z powodu obaw.
G1171 δεινῶς
Strasznie, boleśnie.; W sposób budzący grozę.; Nad wyraz dotkliwie.
G1172 δειπνέω
Spożywać wieczerzę.; Jeść główny posiłek wieczorny.; Uczestniczyć w uroczystej kolacji.
G1173 δεῖπνον
Wieczerza, uczta wieczorna.; Główny posiłek doby.; W NT: uczta mesjańska lub Ostatnia Wieczerza.
G1176 δέκα
Dziesięć.; Liczba oznaczająca pełnię jednostkowych grup (p. „dziesiątki”).; W symbolicznym sensie: całość pewnej skali.
G1181 δεκάτη
Dziesięcina, dziesiąta część.; Ustalona proporcja oddawana Bogu.; Ofiarny udział w świątynnych potrzebach.
G1182 δέκατος
Dziesiąty.; Kolejność w szeregu od 1 do 10.; W kontekście Prawa: określenie dziesięciny.
G1183 δεκατόω
Wyegzekwować dziesięcinę.; Otrzymać lub płacić dziesiątą część.; Uczestniczyć w systemie ofiarnym Prawa.
G1184 δεκτός
Uznany, przyjęty, akceptowany.; Godny aprobaty i zadowolenia.; W odniesieniu do łaski lub ofiary: mile widziany przez Boga.
G1186 δένδρον
Drzewo rosnące w gruncie.; Roślina z pniem zdrewniałym.; Drewno w stanie żyjącym (przed wyrębem).
G1188 δεξιός
Prawica, prawa ręka.; Strona zaszczytu lub władzy.; Symbol przychylności i honoru.
G1189 δέομαι
Odczuwać brak, potrzebować.; Prosić, błagać usilnie.; Modlić się z głębokim pragnieniem.
G1192 δέρμα
Skóra zwierzęca, wyprawiona.; Materiał do wyrobów różnych przedmiotów.; W starożytności surowiec do pergaminu.
G1193 δερμάτινος
Ze skóry, skórzany.; Wytworzony z materiału zwierzęcego.; Powszechny w wyrobie toreb, pasów itp.
G1194 δέρω
Obdzierać ze skóry.; Bić, walić (silnie razić).; Przenośnie: zadawać cierpienie fizyczne.
G1195 δεσμεύω
Zakuć w łańcuchy, skrępować.; Związać kogoś, uniemożliwić ruch.; Uniemożliwić wolność działania.
G1197 δέσμη
Snopek, wiązka.; Zbiór powiązanych rzeczy.; W starożytności: pakiet łodyg zboża.
G1198 δέσμιος
Spętany, w więzach.; Więzień lub jeniec.; Ktoś pozbawiony wolności.
G1199 δεσμός
Taśma, opaska, więź.; Kajdany lub pęta.; Cokolwiek służące do skrępowania.
G1200 δεσμοφύλαξ
Dozorca więzienny.; Strażnik odpowiedzialny za pilnowanie uwięzionych.; Urzędnik sprawujący nadzór nad całością bezpieczeństwa w więzieniu.
G1201 δεσμωτήριον
Więzienie, areszt.; Miejsce przetrzymywania zatrzymanych.; Budowla przeznaczona do odosobnienia skazańców.
G1202 δεσμώτης
Ktoś spętany, więzień.; Osoba pozbawiona wolności.; Jeniec pozostający w niewoli.
G1203 δεσπότης
Władca, pan, mistrz.; Ten, kto ma najwyższą władzę.; Tytuł używany w odniesieniu do Chrystusa („Pan”).
G1204 δεῦρο
„Chodź tutaj!”, wezwanie skierowane do kogoś w pobliżu.; Określenie „teraz, dotąd” w odniesieniu do czasu.; Zawołanie wzywające do natychmiastowego przyjścia.
G1205 δεῦτε
Wykrzyknik: „Chodźcie!”, „Chodźże!”; Zaproszenie do pójścia za mówiącym.; Zachęta do podejścia bliżej.
G1208 δεύτερος
Drugi w kolejności.; Następny spośród dwóch lub więcej.; „Po drugie” w wyliczaniu argumentów.
G1209 δέχομαι
Wziąć ręką, chwycić.; Przyjmować, otrzymywać, akceptować, gościć (osobę, dar, przesłanie).
G1210 δέω
Przywiązać, przymocować.; Skrępować, zakuć w łańcuchy.; W przenośni: zobowiązać prawnie lub zakazać czegoś.
G1211 δή
Zatem, więc, zaprawdę.; Podkreślenie pewności („naprawdę, na pewno”).; Niekiedy: „natychmiast, już teraz”.
G1212 δῆλος
Jasny, oczywisty, widoczny.; Pozbawiony wątpliwości.; Łatwy do rozpoznania dla wszystkich.
G1213 δηλόω
Uczynić widocznym, wyraźnym.; Ogłosić coś i przedstawić jasno.; Wskazać w sposób niepozostawiający wątpliwości.
G1215 δημηγορέω
Przemawiać do zgromadzenia publicznego.; Wygłaszać mowę oficjalną w sprawach państwowych.; Zwracać się do ludu z ważnym orędziem.
G1216 Δημήτριος
(grec. „należący do Demeter”). Pogański złotnik z Efezu (Dz 19:24) lub chrześcijanin wspomniany w 3 J 12.
G1217 δημιουργός
Rzemieślnik, wytwórca.; Projektant, budowniczy.; Robotnik publiczny wykonujący prace dla społeczeństwa.
G1218 δῆμος
Lud, rzesza ludzi w miejscu publicznym.; Zgromadzenie społeczne.; Społeczność obywateli w mieście.
G1219 δημόσιος
Publiczny, należący do narodu/państwa.; Otwarty i jawny dla wszystkich.; Oficjalny, państwowy.
G1223 διά
Przez (o miejscu, czasie, środku).; Z powodu, z racji, ponieważ.; Za pośrednictwem czegoś lub kogoś.
G1224 διαβαίνω
Przejść, przeprawić się.; Pokonać przeszkodę, np. rzekę.; Przedostać się z jednej strony na drugą.
G1225 διαβάλλω
Przerzucić coś przez przeszkodę (rzadziej).; Oczernić, spotwarzyć.; Obrzucić fałszywymi oskarżeniami.
G1228 διάβολος
Skłonny do oszczerstw, potwarca.; Fałszywy oskarżyciel wrogi Bogu – diabeł.; Ten, kto działa w sposób zwodniczy, by zniszczyć.
G1229 διαγγέλλω
Rozgłaszać, rozpowszechniać wieść.; Ogłaszać publicznie w wielu miejscach.; Szerzyć informację lub komunikat.
G1230 διαγίνομαι
Być w trakcie, toczyć się.; Upływać (o czasie).; Zajść, wydarzyć się w ciągu pewnego okresu.
G1231 διαγινώσκω
Rozeznać dokładnie, stwierdzić ściśle.; Ustalać orzeczenie sądowe.; Określić prawdziwy stan rzeczy drogą analizy.
G1233 διάγνωσις
Rozpoznanie, badanie.; W sensie prawnym: opinia, orzeczenie.; Dokładne ustalenie stanu sprawy.
G1234 διαγογγύζω
Szemrać w tłumie, wyrażać zbiorowe niezadowolenie.; Narzekać półgłosem w grupie.; Okazywać oburzenie w ukrytej formie.
G1236 διάγω
Prowadzić przez jakieś miejsce.; Wysyłać kogoś przez przeszkodę.; Spędzać dni, żyć w danym czasie.
G1237 διαδέχομαι
Otrzymać coś za pośrednictwem (np. spadek).; Objąć po kimś w dziedziczeniu.; Przyjąć uprawnienia lub własność po poprzedniku.
G1238 διάδημα
Diadem, królewska opaska na głowę.; Symbol monarszej władzy.; Rodzaj insygnium wskazującego najwyższe rządy.
G1239 διαδίδωμι
Rozdzielać, podawać dalej.; Udzielać czegoś innym.; Przekazywać w czyjeś ręce do dyspozycji.
G1240 διάδοχος
Następca, ktoś kto przejmuje rolę po kimś.; Kontynuator dzieła poprzednika.; Dziedzic urzędu lub władzy.
G1242 διαθήκη
Testament, ostatnia wola.; Układ, przymierze między stronami.; Przymierze Boże w rozumieniu religijnym.
G1243 διαίρεσις
Podział, rozdzielenie.; Różnica, rozróżnienie.; Akt oddzielenia jednej części od drugiej.
G1244 διαιρέω
Dzielić na części, rozcinać.; Rozłupywać, rozdzielać.; Powodować rozłam lub rozróżnienie.
G1248 διακονία
Służba, posługiwanie.; Urząd diakoński lub apostolski w kościele.; Dzieło miłosierdzia i troski o wiernych.
G1249 διάκονος
Sługa, pomocnik, wykonawca poleceń.; Diakon w zborze lub kościele.; Osoba odpowiedzialna za obsługę i posługę innym.
G1250 διακόσιοι
Dwieście.; Określenie liczby 200 w rachubie.; Symboliczna suma dwustu jednostek.
G1251 διακούω
Uważnie wysłuchać do końca.; Przyjąć czyjeś słowa ze skupieniem.; Dopuścić do pełnego wyrażenia opinii.
G1252 διακρίνω
Rozróżniać, odróżniać.; Osądzać i decydować w sporze.; Wahać się, wątpić lub spierać.
G1253 διάκρισις
Rozróżnienie, rozpoznanie.; Oddzielenie lub wyodrębnienie.; Osąd mający ustalić różnicę.
G1254 διακωλύω
Powstrzymywać, nie dopuszczać do czegoś.; Blokować rozwój lub działanie.; Być przeszkodą uniemożliwiającą kontynuację.
G1256 διαλέγομαι
Zastanawiać się, rozważać w myślach.; Rozmawiać, spierać się.; Omawiać argumenty i dowody.
G1257 διαλείπω
Wprowadzać przerwę lub opóźnienie.; Odkładać rozpoczętą sprawę na później.; Zaprzestać dotychczasowego działania.
G1258 διάλεκτος
Rozmowa, przemowa w określonej mowie.; Język lub dialekt charakterystyczny dla jakiegoś ludu.; Sposób komunikacji ustnej w danym regionie.
G1259 διαλλάσσω
Zmienić nastawienie, pojednać się.; Odnowić przyjaźń przez usunięcie sporu.; Przywrócić zgodę między stronami.
G1260 διαλογίζομαι
Rozważać różne racje, zestawiać argumenty.; W myślach prowadzić analizę.; Zastanawiać się nad motywacjami.
G1261 διαλογισμός
Myślenie wewnętrzne, rozumowanie.; Wątpliwość, wahanie.; Zamysł w głębi serca.
G1262 διαλύω
Rozwiązać, unieważnić coś.; Rozproszyć lub rozpuścić zgromadzenie (rzadko).; Spowodować, że przestaje obowiązywać.
G1263 διαμαρτύρομαι
Świadczyć rzetelnie, sumiennie.; Zaświadczać, potwierdzać powagą świadka.; Wezwać do uwierzenia poprzez mocne świadectwo.
G1264 διαμάχομαι
Walczyć do końca, zaciekle.; Stanowczo się spierać lub upierać.; Bronić czegoś z determinacją (rzadkie).
G1265 διαμένω
Trwać, pozostawać niezmiennie.; Osiedlić się na stałe.; Kontynuować byt w danym miejscu lub stanie.
G1266 διαμερίζω
Rozłupać, rozdzielić na części.; Spowodować podział lub niezgodę.; Rozdzielać coś między wielu.
G1267 διαμερισμός
Podział, rozdzielenie.; Stan braku jedności, niezgoda.; Rozłam wśród społeczności.
G1268 διανέμω
Rozprowadzać, dzielić pomiędzy innych.; Rozsiać informację lub przedmioty (rzadziej).; Udzielać i rozdzielać zasoby.
G1269 διανεύω
Gestykulować w celu przekazania myśli.; Kiwnąć głową lub dać znak.; Komunikować się niewerbalnie (mrugnięcie, skinienie).
G1270 διανόημα
Myśl, idea.; Koncepcja pojawiająca się w umyśle.; Zamysł lub projekt intelektualny.
G1271 διάνοια
Umysł jako zdolność rozumienia.; Rozumienie, myślenie, sposób pojmowania.; Cała sfera intelektualno-emocjonalna człowieka.
G1272 διανοίγω
Otworzyć przez rozdzielenie.; Otworzyć oczy, uszy lub umysł na prawdę.; Umożliwić pełny dostęp do zrozumienia.
G1273 διανυκτερεύω
Przenocować, spędzić całą noc.; Zostać na nocleg w jakimś miejscu.; Czuwać bądź trwać przez noc.
G1274 διανύω
Doprowadzić do końca, ukończyć.; Zamknąć pewien etap w pełni.; Skutecznie dokończyć rozpoczęte dzieło.
G1276 διαπεράω
Przejść, przeprawić się przez przeszkodę.; Pokonać teren lub wodę w poprzek.; Przedostać się na drugą stronę.
G1278 διαπονέω
Wysilać się intensywnie, trudzić się z mozołem.; Być strapionym, zirytowanym.; Dopracowywać coś z dużym wysiłkiem.
G1279 διαπορεύομαι
Przenieść kogoś przez dane miejsce.; Odbyć podróż przechodząc przez region.; Przemierzać teren w drodze do celu.
G1283 διαρπάζω
Rozgrabić, łupić.; Zabierać przemocą.; Rabować dobra innych.
G1284 διαρρήσσω
Rozbić, rozrywać na kawałki.; Rozdzierać szaty w geście oburzenia.; Zniszczyć poprzez gwałtowne rozerwanie.
G1285 διασαφέω
Przedstawić jasno, wytłumaczyć.; Ogłosić dokonany czyn.; Sprecyzować, by stało się zrozumiałe dla słuchaczy.
G1286 διασείω
Wstrząsnąć do głębi, przerazić.; Zastraszyć w celu wymuszenia.; Grozić komuś silnym lękiem.
G1287 διασκορπίζω
Rozrzucić, rozproszyć.; Przewiać ziarno, oddzielając plewy.; Rozsiać na dużej przestrzeni.
G1288 διασπάω
Rozrywać na części.; W skrajnych wypadkach – rozerwać ciało.; Dokonać podziału przez rozszarpanie.
G1289 διασπείρω
Rozsiać, rozrzucić.; Sprawić, że coś się szeroko rozchodzi.; Rozproszyć ludzi lub przedmioty w różne strony.
G1290 διασπορά
Rozproszenie (diaspora) Izraelitów wśród innych ludów.; Chrześcijanie rozrzuceni po świecie.; Stan rozsiania poza ojczysty kraj.
G1291 διαστέλλω
Nakazać wyraźnie, stanowczo.; Rozciągnąć lub uporządkować coś.; Wyjaśnić dokładnie, by zrozumiano sens.
G1292 διάστημα
Odstęp, odległość.; Przerwa czasowa.; Dystans między dwiema granicami (miejscem lub czasem).
G1293 διαστολή
Różnica dźwięków lub brzmienia.; Rozróżnienie w barwie lub tonie.; Odmienność powodująca inny efekt akustyczny.
G1294 διαστρέφω
Wypaczyć, wykrzywić.; Sprzeciwić się planom Bożym, zbaczać z drogi.; Przekręcać sens i wprowadzać zamieszanie.
G1295 διασώζω
Ocalić, przeprowadzić bezpiecznie przez niebezpieczeństwo.; Wyleczyć, wybawić od zguby.; Uratować w trudnej sytuacji.
G1296 διαταγή
Rozporządzenie, zarządzenie.; Ustanowienie formalne.; Polecenie wprowadzające określony porządek.
G1297 διάταγμα
Nakaz, edykt.; Polecenie wydane władczo.; Rozkaz do wykonania o mocy prawnej.
G1299 διατάσσω
Ustalić, wyznaczyć.; Dać nakaz lub rozkaz.; Określić porządek działań lub obowiązki.
G1300 διατελέω
Trwać w czymś, kontynuować bez przerwy.; Wytrwale robić coś dalej, nie ustawać.; Doprowadzić działanie do końca, zakończyć.
G1301 διατηρέω
Strzec pilnie, chronić przed zagrożeniem.; Przestrzegać skrupulatnie, zachowywać starannie.; Nieprzerwanie czuwać nad czymś.
G1303 διατίθεμαι
Rozporządzać swoimi sprawami (np. testament).; Wydawać postanowienia, przekazywać ustalenia.; Zawrzeć przymierze lub umowę.
G1304 διατρίβω
Spędzać czas, przebywać.; Zużywać, ścierać.; Tracić środki lub siły w przenośni.
G1305 διατροφή
Pożywienie, wyżywienie.; Środki utrzymania.; Całokształt opieki żywieniowej.
G1307 διαφανής
Przejrzysty, przezroczysty.; Klarowny, łatwy do dostrzeżenia.; Jawny, oczywisty w przenośni.
G1308 διαφέρω
Różnić się, wyróżniać, przewyższać.; Przenosić, nieść w różnych kierunkach.; Być istotnym, dokonywać rozróżnień (np. dobro–zło).
G1309 διαφεύγω
Uciec, zbiec w niebezpieczeństwie.; Ratować się ucieczką.; Uniknąć zagrożenia.
G1311 διαφθείρω
Niszczyć, psuć, burzyć.; Demoralizować, psuć od wewnątrz.; Pochłaniać, wyniszczać (np. przez pasożyty).
G1312 διαφθορά
Zniszczenie, zepsucie.; Rozkład, zagłada (po śmierci ciała).; Upadek moralny.
G1313 διάφορος
Różny, odmienny.; Wyróżniający się, wybitny, celujący.; Doskonały w porównaniu z innymi.
G1314 διαφυλάσσω
Ustrzec, ochronić skutecznie.; Strzec pilnie i nieprzerwanie.; W LXX często o Bożej opiece.
G1316 διαχωρίζω
Rozdzielać się, oddzielać.; Całkowicie się odłączyć, odejść.; Rozstawać się definitywnie.
G1318 διδακτός
Nauczony, wyuczony.; Dający się pouczać, chłonny wiedzy.; Wykształcony w określonej dziedzinie.
G1319 διδασκαλία
Nauczanie, pouczanie.; Treść nauki, doktryna.; System zasad, wykład doktrynalny.
G1320 διδάσκαλος
Nauczyciel, ten który poucza.; W NT: tytuł Jezusa, apostołów lub fałszywych nauczycieli.; Każdy, kto naucza spraw Bożych.
G1321 διδάσκω
Uczyć, przekazywać wiedzę.; Wyjaśniać, wykładać.; Pouczać publicznie lub prywatnie.
G1322 διδαχή
Nauka, treść nauczania.; Akt nauczania, przekazywanie doktryny.; Mówienie pouczające we wspólnocie.
G1323 δίδραχμον
Moneta dwudrachmowa, srebrna.; Odpowiednik połowy szekla.; Środek płatniczy w starożytnej Grecji.
G1325 δίδωμι
Dać, dawać, przekazać, ofiarować.; Powierzyć, przydzielić, uczynić odpowiedzialnym za coś.
G1326 διεγείρω
Budzić kogoś ze snu.; Wzburzać, pobudzać do działania.; Poruszać czyjś umysł w przenośni.
G1327 διέξοδος
Wyjście, wylot drogi.; Rozstaje, miejsce rozchodzenia się dróg.; Granice lub krańce obszaru.
G1329 διερμηνεύω
Tłumaczyć na inny język.; Wyjaśniać, wykładać sens.; Odsłaniać głębsze znaczenie słów.
G1330 διέρχομαι
Przejść, podróżować przez obszar.; Wędrować za granicę, przemieszczać się.; Rozchodzić się (o wieściach).
G1332 διετής
Dwuletni.; Trwający dwa lata.; Określający istotę lub okres dwóch lat.
G1334 διηγέομαι
Relacjonować, opowiadać.; Przedstawić coś w pełni.; Zrelacjonować w uporządkowanej formie.
G1335 διήγησις
Relacja, opowieść.; Narracja literacka.; Rozbudowane sprawozdanie.
G1338 διϊκνέομαι
Przenikać, przedostawać się.; Przebijać się przez coś.; Pokonywać przeszkodę drogą penetracji.
G1339 διΐστημι
Rozdzielić, usunąć.; Odejść, odłączyć się.; Upłynąć (o czasie).
G1342 δίκαιος
Sprawiedliwy, prawy.; Przestrzegający Bożych praw.; Oddający każdemu należne, zgodny z wolą Bożą.
G1343 δικαιοσύνη
Sprawiedliwość jako stan prawości.; Oddawanie każdemu tego, co mu się należy.; Cnota i zgodność z przykazaniami Bożymi.
G1344 δικαιόω
Usprawiedliwić, uznać za sprawiedliwego.; Dowieść prawości kogoś.; Ogłosić sprawiedliwym w sensie sądowym.
G1345 δικαίωμα
Słuszne zarządzenie, nakaz.; Wyrok Boży – uniewinnienie lub potępienie.; Sprawiedliwy czyn wynikający z nakazu.
G1346 δικαίως
Sprawiedliwie, słusznie.; Zgodnie z prawem i zasadami.; Zacnie, moralnie nienagannie.
G1347 δικαίωσις
Usprawiedliwienie (akt ogłoszenia kogoś sprawiedliwym).; Orzeczenie Boże uwalniające od winy.; Przyznanie statusu prawości przed Bogiem.
G1348 δικαστής
Sędzia, rozjemca.; Arbiter rozstrzygający spory.; Decydent z prawem wydawania wyroków.
G1349 δίκη
Sprawiedliwość, proces sądowy.; Wyrok, kara wykonana.; W mitologii – bogini Dike.
G1350 δίκτυον
Sieć rybacka.; Narzędzie połowu w wodach.; Każda rozciągnięta „sieć” używana w łowieniu.
G1352 διό
Dlatego, z tego powodu.; Stąd wynika, więc.; Konsekwencja poprzednich okoliczności.
G1353 διοδεύω
Przechodzić przez różne miejsca.; Podróżować tu i tam, krążyć.; Pokonywać dłuższy szlak.
G1355 διόπερ
Dlatego właśnie, z tego też powodu.; Zatem w konsekwencji.; W wyniku wyżej wspomnianych faktów.
G1358 διορύσσω
Przekopać się, podkopać.; Włamać się (np. przez ścianę).; Otworzyć przejście siłą.
G1360 διότι
Ponieważ, dlatego że.; Z tego powodu.; Wskazanie na logiczną przyczynę.
G1362 διπλοῦς
Dwojaki, podwójny.; Mający dwie warstwy lub aspekty.; Dwukrotnie większy.
G1364 δίς
Dwa razy, podwójnie, dwukrotnie.; Powtórnie, ponownie.
G1366 δίστομος
O dwóch ostrzach, obosieczny.; Rozdwojony na końcu (jak ujście rzeki).; Wielokrotnie tnący z różnych stron.
G1367 δισχίλιοι
Dwa tysiące.; Stosowane w podliczeniach większych grup.; Przybliżone określenie dużej ilości.
G1368 διϋλίζω
Przecedzać, filtrować.; Przelać przez sitko/filtr.; Oczyszczać płyn z zanieczyszczeń.
G1370 διχοστασία
Niezgoda, waśń.; Rozłam, podział.; Bunt wywołujący zamęt.
G1371 διχοτομέω
Rozcinać na dwie części (ekstremalna kara).; Okrutnie ubiczować (przenośnia).; Przerzynać człowieka na dwoje (rzadko).
G1372 διψάω
Cierpieć pragnienie, brak wody.; Tęsknić za duchowym zaspokojeniem.; Boleśnie odczuwać brak czegoś ożywczego.
G1373 δίψος
Pragnienie, brak wody.; Skrajne odwodnienie.; Metaforyczny głód wody.
G1375 διωγμός
Prześladowanie.; Gnębienie z powodu poglądów.; Ciągły ucisk wrogi.
G1377 διώκω
Gonić, ścigać.; Prześladować, dręczyć.; Zabiegać gorliwie (pozytywnie).
G1378 δόγμα
Zarządzenie, dekret, nakaz.; Przepis prawny/religijny.; Postanowienie władcze lub apostolskie.
G1379 δογματίζω
Zarządzić, nakazać.; Ogłosić obowiązujące rozporządzenie.; Poddać się czyjemuś nakazowi (rzadko).
G1380 δοκέω
Myśleć, sądzić, przypuszczać.; Wydawać się, uchodzić za kogoś/coś.; Rozważać możliwość.
G1381 δοκιμάζω
Badać, testować (np. metale).; Uznawać za wartościowe po próbie.; Zaaprobować, przyjąć za godne.
G1383 δοκίμιον
Próba, proces sprawdzania.; Narzędzie testu.; Metoda wykazania prawdziwości czegoś.
G1384 δόκιμος
Sprawdzony, przyjęty.; Godny aprobaty (jak dobra moneta).; Uznany za zdatny po badaniu.
G1385 δοκός
Belka drewniana.; Kawał drewna w konstrukcji.; Przeszkoda w oku (przenośnia Mt 7).
G1386 δόλιος
Podstępny, oszukańczy.; Zwodniczy, używający kłamstwa.; Działający w ukryciu z niecnym zamiarem.
G1387 δολιόω
Oszukiwać, stosować podstęp.; Wprowadzać w błąd świadomie.; Knuć intrygi (rzadko).
G1388 δόλος
Podstęp, oszustwo, zdrada.; Przebiegłość w działaniu.; Zwodzenie, manipulacja.
G1389 δολόω
Fałszować, przekręcać prawdę.; Usidlać, zastawiać pułapkę.; Niszczyć treść przez zniekształcanie.
G1390 δόμα
Dar, prezent.; Upominek.; Akt hojności.
G1391 δόξα
Chwała, cześć, dobra opinia.; Blask, majestat (także Boży).; Wywyższony stan, doskonałość.
G1392 δοξάζω
Oddawać cześć, chwalić.; Obdarzać chwałą, wywyższać.; Ukazywać czyjąś wartość i godność.
G1394 δόσις
Akt dawania.; Dar, ofiara.; Czyn hojności.
G1395 δότης
Dawca, ofiarodawca.; Ten, kto udziela pomocy.; Ktoś, kto nieustannie obdarowuje.
G1397 δουλεία
Niewola, stan zniewolenia.; Przymusowa podległość.; W przenośni: poddaństwo grzechowi lub lękowi.
G1398 δουλεύω
Być niewolnikiem, służyć.; Okazywać posłuszeństwo, podporządkować się.; Służyć Bogu pozytywnie lub być w niewoli zła negatywnie.
G1399 δούλη
Niewolnica, służąca.; Kobieta podległa władzy pana.; W przenośni: służebnica Boża lub czyjaś.
G1400 δοῦλον
Niewolniczy, będący w stanie poddaństwa.; Podporządkowany, służalczy, podwładny.; Określający stan niewoli bądź służebności.
G1401 δοῦλος
Niewolnik (mężczyzna w niewoli).; Osoba oddana bez względu na własne interesy, sługa lub pomocnik.; W sensie duchowym: ten, kto dobrowolnie służy Chrystusowi w szerzeniu Ewangelii.
G1402 δουλόω
Uczynić kogoś niewolnikiem, zniewolić.; Całkowicie się komuś oddać (w przenośni).; Podporządkować kogoś lub siebie czyimś potrzebom i służbie.
G1403 δοχή
Uczta, przyjęcie, bankiet.; Spotkanie towarzyskie z jedzeniem i piciem.; Okazja do wspólnego biesiadowania.
G1404 δράκων
Smok, wielki wąż.; W Apokalipsie: symbol szatana.; Uosobienie siły złowrogiej.
G1405 δράσσομαι
Chwycić dłonią.; Wziąć, złapać coś szybko.; Przywłaszczyć sobie coś zdecydowanym ruchem.
G1406 δραχμή
Drachma, grecka srebrna moneta.; Wartość zbliżona do rzymskiego denara.; W obiegu w starożytnej Grecji.
G1407 δρέπανον
Sierp.; Zakrzywiony nóż rolniczy lub ogrodniczy.; Sekator do zbioru winogron bądź żniw.
G1408 δρόμος
Bieg, przebieg (np. życia).; Tok lub ciąg wydarzeń, urząd.; Przenośnie: życiowa droga lub „wyścig” obowiązków.
G1410 δύναμαι
Być w stanie, móc coś zrobić.; Mieć siłę lub zdolność (wrodzoną bądź nabytą).; Działać z racji sprzyjających okoliczności bądź prawa.
G1411 δύναμις
Moc, siła, zdolność (także do czynienia cudów).; Siła moralna i doskonałość duszy.; Moc wynikająca z wojska, bogactwa czy wpływów.
G1412 δυναμόω
Umacniać, czynić silnym.; Utwierdzać w jakimś przekonaniu lub postawie.; Dawać wewnętrzną moc.
G1413 δυνάστης
Mocarz, ktoś bardzo wpływowy.; Książę, dworzanin, dostojnik.; Urzędnik wyższej rangi.
G1415 δυνατός
Zdolny, silny, potężny.; Mający możliwości (fizyczne, duchowe lub społeczne).; Wybitny pod względem chrześcijańskiej cnoty czy bogactwa i sławy.
G1416 δύνω
Zanurzać się, schodzić w dół.; Tonąć.; W NT: zachodzić – o słońcu.
G1417 δύο
Dwa.; Para, liczba podwójna.; Zwykłe oznaczenie „2” w wyliczeniach.
G1419 δυσβάστακτος
Trudny do uniesienia.; Zbyt uciążliwy w przenośni.; Ciężar prawie niemożliwy do dźwignięcia.
G1422 δύσκολος
Trudny do zadowolenia.; Wybredny (np. w jedzeniu).; Marudny, szukający dziury w całym.
G1424 δυσμή
Zachód słońca, strona zachodnia.; Czas schyłku dnia.; Obszar na zachód (punkt orientacyjny).
G1426 δυσφημία
Infamia, zniesławienie.; Zła sława, gorszące zachowanie.; Oszczerstwo wynikające z wulgarnego języka.
G1427 δώδεκα
Dwanaście.; Liczba odnosząca się do Dwunastu Apostołów.; Symbol pełni w kontekście narodu izraelskiego.
G1428 δωδέκατος
Dwunasty.; Pozycja w kolejności.; Używane także w podziale czasu lub genealogii.
G1430 δῶμα
Budynek, dom.; Dach (płaski, często wykorzystywany do modlitwy).; Sala, jadalnia w starożytnej architekturze.
G1431 δωρεά
Dar.; Podarunek, prezent.; Wyraz niezasłużonej łaski.
G1432 δωρεάν
Darmo, bez zapłaty.; Niezasłużenie, z łaski.; Bezinteresownie, za nic.
G1433 δωρέομαι
Dać w darze, obdarzyć.; Sprawić komuś prezent.; Ofiarować coś z życzliwości.
G1434 δώρημα
Dar, szczodrość.; Dobrodziejstwo.; Prezent świadczący o hojności.
G1435 δῶρον
Dar, podarunek.; Ofiara składana Bogu lub pieniądze na cele świątynne.; Pomoc charytatywna lub wsparcie ubogich.
G1436 ἔα
„Ach!”, wykrzyknik oburzenia lub zdumienia.; Wyraz silnej emocji.; Ekspresja zaskoczenia bądź lęku.
G1437 ἐάν
Jeśli, gdyby (tryb warunkowy).; Na wypadek gdyby, byleby.; Zapowiedź możliwości.
G1438 ἑαυτοῦ
Siebie samego/samej.; W liczbie mnogiej: siebie nawzajem, między sobą.; Zaimek zwrotny podkreślający własne działanie.
G1439 ἐάω
Pozwolić, zezwolić.; Zostawić w spokoju, nie przeszkadzać.; Ustąpić, dać wolną rękę.
G1440 ἑβδομήκοντα
Siedemdziesiąt.; W NT: „siedemdziesięciu uczniów” (Łk 10).; Symbol pewnej pełni liczbowej.
G1441 ἑβδομηκοντάκις
Siedemdziesiąt siedem razy.; Przenośnie: bardzo wiele (Mt 18:22).; Niezliczona ilość powtórzeń.
G1442 ἕβδομος
Siódmy.; Określenie kolejności w ciągu.; Używane też przy podziałach czasowych (np. dni tygodnia).
G1443 Ἐβέρ
Heber („region dalej położony”). Jeden z przodków Abrahama, syn Szelacha, prawnuk Sema.
G1445 Ἑβραῖος
Hebrajczyk, Żyd.; Mieszkaniec Palestyny posługujący się hebrajskim/aram.; W NT: każdy Izraelita, także chrześcijanin pochodzenia żydowskiego.
G1446 Ἑβραΐς
Język hebrajski (w NT często aramejski).; „Hebrajszczyzna”.; Odniesienie do mowy używanej w Palestynie.
G1447 Ἑβραϊστί
Po hebrajsku (w NT często po aramejsku).; W języku Żydów z Palestyny.; W dialekcie semickim potocznie zwanym hebrajskim.
G1448 ἐγγίζω
Zbliżać się, podejść.; Wejść w bliską relację.; Przybliżyć coś do czegoś innego.
G1449 ἐγγράφω
Wypisać, napisać, wyryć.; Odnotować, zarejestrować.; Zapisać do oficjalnego spisu.
G1450 ἔγγυος
Poręczyciel, gwarant.; Ten, kto odpowiada za cudzy dług lub zobowiązanie.; Osoba dająca rękojmię.
G1451 ἐγγύς
Blisko (miejsca lub czasu).; W sensie duchowym: blisko Boga.; O nadchodzących zdarzeniach, które są tuż-tuż.
G1453 ἐγείρω
Wzbudzić, spowodować powstanie (ze snu lub śmierci).; Wskrzesić, podnieść z łóżka bądź z martwych.; Wywołać do publicznego wystąpienia.
G1454 ἔγερσις
Poruszenie, pobudzenie.; Powstanie (czasem zmartwychwstanie).; Wskrzeszenie do nowego życia.
G1455 ἐγκάθετος
Szpieg, czyhający w ukryciu.; Donosiciel przekupiony, by zastawić pułapkę.; Podstępny obserwator działający na czyjeś polecenie.
G1456 ἐγκαίνια
Oddanie, poświęcenie (np. świątyni).; Doroczne święto Chanuka.; Obchody oczyszczenia świątyni z czasów Machabeuszy.
G1457 ἐγκαινίζω
Odnowić, zrobić coś na nowo.; Poświęcić ponownie.; Zapoczątkować świeży początek kultu lub budowli.
G1458 ἐγκαλέω
Oskarżać, występować z zarzutami.; Być oskarżonym.; Wnosić sprawę do sądu.
G1459 ἐγκαταλείπω
Opuścić, porzucić kogoś lub coś.; Zostawić bez pomocy w ciężkiej sytuacji.; Pozostawić przy życiu lub wśród czegoś (rzadziej).
G1461 ἐγκεντρίζω
Wszczepiać (szczepkę w roślinę).; Naciąć i wstawić nową gałązkę.; W przenośni: włączyć kogoś do wspólnoty.
G1466 ἐγκράτεια
Panowanie nad sobą, wstrzemięźliwość.; Opanowanie zwłaszcza w sferze cielesnej.; Cnota kontrolowania swoich pragnień i namiętności.
G1467 ἐγκρατεύομαι
Być wstrzemięźliwym, powściągliwym.; Powstrzymać żądze i pragnienia.; Zachować się z umiarem i opanowaniem.
G1468 ἐγκρατής
Silny, posiadający władzę nad czymś.; Panujący nad sobą, powściągliwy, opanowany.; W niektórych kontekstach: opętany, trzymany w mocy kogoś (rzadziej).
G1470 ἐγκρύπτω
Schować w czymś, ukryć.; Włożyć coś do środka.; Zataić, tak by nie było widoczne.
G1471 ἔγκυος
Ciężarna, brzemienna.; Kobieta nosząca dziecko w łonie.; W przenośni: obarczona nowym „zasianym” zadaniem.
G1472 ἐγχρίω
Pomazać, namaścić.; Zabrudzić lub wetrzeć coś.; W kontekście religijnym: namaszczanie dla poświęcenia.
G1473 ἐγώ
Ja (zaimek osobowy 1. osoby).; Mnie, mną, mój.; Podkreślenie własnej tożsamości.
G1474 ἐδαφίζω
Powalić na ziemię, zburzyć (miasta, budynki).; Zrównać z ziemią.; W przenośni: obalić ludzi czy ich plany.
G1475 ἔδαφος
Ziemia, grunt, podstawa.; Dno, podłoże.; Fundament w sensie fizycznym lub metaforycznym.
G1478 Ἐζεκίας
Ezechiasz („moc Jahwe”). Dwunasty król Judy, znany z reform religijnych i ufności w Bożą pomoc.
G1480 ἐθίζω
Być przyzwyczajonym (zwyczajowo).; Nabywać nawyk.; Funkcjonować według ustalonej rutyny.
G1481 ἐθνάρχης
Etnarcha, zarządca ludu.; Władca pozbawiony tytułu królewskiego.; Zwierzchnik określonego narodu lub prowincji.
G1484 ἔθνος
Naród, lud.; W ST/NT: poganie (nie-Żydzi).; Grupa, gromada o wspólnej naturze lub kulturze.
G1485 ἔθος
Zwyczaj, obyczaj.; Coś nakazanego prawem lub tradycją.; Stała praktyka społeczna.
G1486 ἔθω
Być przyzwyczajonym, mieć nawyk.; Postępować według nawyku.; Zwyczaj praktykowany od dawna.
G1487 εἰ
Jeśli, jeżeli, o ile, gdyby (spójnik warunkowy).; „Czy” w pytaniach pośrednich.; „Skoro” w pewnych konstrukcjach.
G1491 εἶδος
Kształt, wygląd zewnętrzny.; Sylwetka, postać.; Forma lub rodzaj czegoś.
G1492 εἴδω
Widzieć, dostrzec, zauważyć.; Wiedzieć, znać, rozumieć (bardzo częste w NT).; Zwracać uwagę, doglądać, doświadczać, troszczyć się.
G1493 εἰδωλεῖον
Świątynia bóstwa pogańskiego.; Miejsce kultu bożków.; Obszar związany z idolatrią.
G1494 εἰδωλόθυτος
Mięso ofiarowane bożkom.; Spożywane na ucztach ofiarnych lub sprzedawane na rynku.; Resztki ofiary pogańskiej, czasem trafiające do handlu.
G1497 εἴδωλον
Posąg bóstwa, idol.; Fałszywe wyobrażenie w kulcie.; Widmo, zjawa lub urojenie umysłu.
G1500 εἰκῇ
Bez powodu, nieistotnie, bez uzasadnionej przyczyny.; Na próżno, bez skutku.; Bez celu, daremnie.
G1501 εἴκοσι
Dwadzieścia.; Podstawowy liczebnik.; Oznaczenie liczby 20 w grece.
G1503 εἴκω
(być podobnym): Być podobnym do kogoś lub czegoś.; Wykazywać podobieństwo.; Przypominać w cechach zewnętrznych lub charakterze.
G1504 εἰκών
Obraz, wizerunek, podobizna.; Reprezentacja (np. „obraz Boży” w człowieku).; Moralne podobieństwo do Chrystusa.
G1506 εἰλικρινής
Czysty, nieskażony.; Sprawdzony w świetle słońca (metafora).; Szczery, wolny od fałszu.
G1510 εἰμί
Być, istnieć.; Żyć, trwać.; Występować w określonym stanie.
G1512 εἴπερ
(1512): Skoro, ponieważ.; Wskazanie przyczyny lub przesłanki.; Warunkowe połączenie z konkluzją.
G1514 εἰρηνεύω
Czynić, zachowywać pokój.; Pogodzić się, żyć w harmonii.; Utrzymywać relacje bez konfliktów.
G1515 εἰρήνη
Pokój, stan spokoju.; Harmonia, zgoda między ludźmi.; W NT: pokój Boży zapewniający bezpieczeństwo i zbawienie w Chrystusie.
G1516 εἰρηνικός
Pokojowy, niosący pokój.; Dobroczynny, sprzyjający zgodzie.; Żyjący w zgodzie z innymi.
G1517 εἰρηνοποιέω
Zaprowadzić pokój.; Wprowadzić harmonię.; Zakończyć konflikty.
G1519 εἰς
Do, ku (jakiegoś miejsca, celu).; W, na (przeniesienie w określone miejsce lub stan). (4) Dla, w celu (określenie przeznaczenia).
G1520 εἷς
(1520): Jeden.; Unikalny, pojedynczy.; Najprostsza jednostka liczebna.
G1521 εἰσάγω
Wprowadzać, wnosić.; Sprowadzać kogoś do środka.; Wprowadzać nowy element do danej przestrzeni.
G1522 εἰσακούω
Wysłuchać, nakłonić ucha.; Zgodzić się na prośbę.; Przyjąć modlitwę i ją spełnić.
G1523 εἰσδέχομαι
Wpuścić kogoś, życzliwie przyjąć.; Potraktować łaskawie.; Okazać gościnność i uprzejmość.
G1524 εἴσειμι
Wejść, wkraczać.; Przekroczyć próg danego miejsca.; Rozpocząć udział w czymś.
G1525 εἰσέρχομαι
Wejść, przybyć.; W przenośni: wejść w stan istnienia.; Pojawić się publicznie lub dołączyć do jakiejś społeczności.
G1529 εἴσοδος
Wejście, przybycie.; Droga prowadząca do wnętrza (np. brama).; Akt wstąpienia w nowe miejsce.
G1530 εἰσπηδάω
Wskoczyć, wpaść gwałtownie.; Zaatakować wejście energicznym ruchem.; Nagle wtargnąć do środka.
G1531 εἰσπορεύομαι
Wchodzić, wkroczyć do.; W przenośni: uczucie lub myśl wchodząca do duszy.; Być wnoszonym, pojawiać się wewnątrz.
G1532 εἰστρέχω
Wbiegać.; Szybko dostać się do wnętrza.; Wtargnąć biegiem.
G1533 εἰσφέρω
Wprowadzać, wnosić.; Donieść coś do środka.; Dodać jako nowy element wewnątrz.
G1534 εἶτα
Potem, następnie.; W dalszej kolejności logicznej.; Później w przebiegu zdarzeń.
G1535 εἴτε
Bądź… bądź…, czy… czy…; Alternatywna konstrukcja warunkowa.; Łącznik możliwości „jeśli…jeśli”.
G1537 ἐκ
Z, spośród, od.; Z powodu, wskutek czegoś.; Połączenie z czasem: „od” danego momentu.
G1538 ἕκαστος
Każdy.; Każdy z osobna, poszczególny.; Wszyscy indywidualnie w grupie.
G1540 ἑκατόν
Sto.; Podstawowy liczebnik.; Określenie setki w języku greckim.
G1541 ἑκατονταετής
Stuletni.; Mający sto lat.; Dotyczący wieku stu lat.
G1542 ἑκατονταπλασίων
Stokrotnie.; Zwielokrotniony sto razy.; Wyolbrzymione błogosławieństwo lub zysk.
G1543 ἑκατοντάρχης
Setnik, centurion w armii rzymskiej.; Oficer dowodzący setką żołnierzy.; Żołnierz średniego szczebla w legionie.
G1544 ἐκβάλλω
Wyrzucić, wypędzić, odesłać.; Wykluczyć, pozbawić kogoś społeczności.; Wyciągnąć, wyprowadzić siłą.
G1545 ἔκβασις
Wyjście, droga wyjścia.; Koniec życia, sposób wyjścia z pokusy.; Rozwiązanie w trudnej sytuacji.
G1546 ἐκβολή
Wyrzucenie precz.; Zrzucenie ładunku za burtę (odciążenie statku).; Usunięcie czegoś, aby uniknąć niebezpieczeństwa.
G1549 ἔκγονος
Potomek, syn lub córka.; Dziecko, wnuk.; Całe potomstwo w linii rodowej.
G1551 ἐκδέχομαι
Oczekiwać, czekać z nadzieją.; Przyjąć, uznać.; Wyczekiwać z wiarą i wypatrywać.
G1552 ἔκδηλος
Oczywisty, widoczny, jasny.; Niepozostawiający wątpliwości.; W pełni jawny.
G1554 ἐκδίδωμι
Dać, wynająć, oddać w dzierżawę.; Rozdawać ze swoich zasobów.; Udzielać dostępu do posiadanych dóbr.
G1555 ἐκδιηγέομαι
Opowiedzieć (zrelacjonować, wyjaśnić, przedstawić) coś wyczerpująco (szczegółowo, dokładnie).
G1556 ἐκδικέω
Bronić, pomścić.; Wziąć odwet, ukarać.; Oddać sprawiedliwość w czyimś imieniu.
G1557 ἐκδίκησις
Odpłata, zemsta, kara.; Wymierzenie sprawiedliwości.; Egzekucja kary jako odwetu.
G1558 ἔκδικος
Bezprawny, niesprawiedliwy.; Karzący, mszczący się.; Działający poza prawem w formie odwetu.
G1559 ἐκδιώκω
Prześladować, wypędzać.; Ścigać, gnębić.; Ciemiężyć, nękać wrogością.
G1560 ἔκδοτος
Przekazany, wydany.; Oddany w czyjeś ręce.; Poddany cudzej władzy.
G1562 ἐκδύω
Zdjąć szaty, rozebrać.; Rozebrać kogoś z odzieży.; W przenośni: pozbawić ciało „ubrania duszy”.
G1563 ἐκεῖ
Tam.; W tamtym miejscu.; Do tamtego rejonu.
G1564 ἐκεῖθεν
Stamtąd, z tamtego miejsca.; Od tamtego położenia.; Opuszczając lub wywodząc się z tego obszaru.
G1565 ἐκεῖνος
Tamten, ów, ten sam.; Przywołanie osoby lub rzeczy wspomnianej wcześniej.; Wskazanie na kogoś/coś dalekiego w tekście lub przestrzeni.
G1566 ἐκεῖσε
Tam, do tamtego miejsca.; W tamtą stronę.; (rzadko) Określenie celu podróży.
G1567 ἐκζητέω
Szukać usilnie, żądać.; Badać, dociekać.; Domagać się intensywnie, dopominać się o coś.
G1568 ἐκθαμβέω
Zdumiewać, przerażać.; Być przejętym strachem i zdumieniem.; Wprawiać kogoś w osłupienie.
G1569 ἔκθαμβος
Zdumiony, przestraszony.; Budzący trwogę.; Będący w stanie wielkiego zdziwienia.
G1571 ἐκκαθαίρω
Oczyścić gruntownie.; Usunąć wszelkie zanieczyszczenia.; Doprowadzić do pełnej czystości.
G1572 ἐκκαίω
Zapalić, podpalić.; Spalić do końca.; Płonąć, palić się.
G1573 ἐκκακέω
Upadać na duchu, być wyczerpanym.; Całkowicie tracić energię.; Być zrezygnowanym i bezsilnym.
G1574 ἐκκεντέω
Przebić, przekłuć.; Przekopać się przez coś (rzadziej).; Wbić, przewiercić ostrzem.
G1575 ἐκκλάω
Odłamać, przeciąć.; Zerwać z całości.; Rozdzielić część od czegoś większego.
G1577 ἐκκλησία
Zgromadzenie (w klasyce: obywateli).; W NT: lokalna wspólnota wierzących.; Cały Kościół – ogół uczniów Chrystusa.
G1578 ἐκκλίνω
Zboczyć z właściwej drogi, odsunąć się.; Stronić od kogoś, unikać.; Odejść, trzymać się z dala.
G1581 ἐκκόπτω
Wycinać, ścinać.; Odbierać okazję (przenośnie).; Uniemożliwić dalszy rozwój.
G1582 ἐκκρέμαμαι
Zwisać z czegoś.; Wisieć w powietrzu.; Kołysać się, będąc zawieszonym.
G1583 ἐκλαλέω
Mówić otwarcie, wyjawić.; Głośno ogłaszać.; Upublicznić lub zdradzić tajemnicę.
G1584 ἐκλάμπω
Zabłysnąć, jaśnieć.; Rozbłysnąć mocnym światłem.; Być pełnym blasku (rzadkie w NT).
G1586 ἐκλέγω
Wybierać, upatrywać spośród wielu.; Wyznaczać do szczególnego zadania w Bożym planie.; Oddzielać kogoś jako godnego służby.
G1587 ἐκλείπω
Pominąć, zaniechać.; Ustawać, przestać (np. o świetle).; Skończyć się, wygasnąć.
G1588 ἐκλεκτός
Wybrany, powołany przez Boga.; Mesjasz jako „Wybrany”; wybrani wierzący.; Wyborny, najlepszy w swoim rodzaju.
G1589 ἐκλογή
Wybór, wybranie (szczególnie Boże).; Akt selekcji do misji.; Boży plan zbawienia przez Chrystusa.
G1590 ἐκλύω
Osłabnąć, zmęczyć się.; Uwolnić, rozwiązać (rzadziej).; Upadać na duchu z powodu wyczerpania.
G1591 ἐκμάσσω
Wycierać, ścierać.; Wymazać, usunąć.; Zetrzeć doszczętnie jakiś ślad.
G1592 ἐκμυκτηρίζω
Wyśmiewać, szydzić z kogoś.; Kpić unosząc nos do góry.; Okazywać pogardę drwiną.
G1593 ἐκνεύω
Przechylić się na bok, odsunąć.; Uciec potajemnie, wyśliznąć się.; Stronić od kogoś z premedytacją.
G1594 ἐκνήφω
Oprzytomnieć, wytrzeźwieć.; Odzyskać przytomność umysłu.; Wrócić do równowagi po upojeniu.
G1595 ἑκούσιος
Dobrowolny.; Bez zewnętrznego przymusu.; Podejmowany z własnej inicjatywy.
G1596 ἑκουσίως
Dobrowolnie, chętnie.; Rozmyślnie, świadomie.; Z przekonaniem, z własnego wyboru.
G1598 ἐκπειράζω
Wystawiać na próbę, testować gruntownie.; Kusić, badać granice.; Wystawiać Boga na próbę (negatywnie).
G1599 ἐκπέμπω
Wysyłać, posyłać dokądś.; Odesłać z konkretnego miejsca.; Rozesłać, wyprawić w podróż.
G1600 ἐκπετάννυμι
Rozciągać, rozpościerać.; Rozłożyć coś na pełną szerokość.; Rozciągać powierzchnię (np. płótno, skrzydła).
G1601 ἐκπίπτω
Wypaść, spaść, odpaść.; Utracić pozycję lub przynależność, być daremnym.; W przenośni: odpaść od łaski, nie przynieść spodziewanego skutku.
G1603 ἐκπληρόω
Napełnić całkowicie.; Wypełnić, zrealizować (przenośnie).; Spełnić w całości zamierzenie lub obietnicę.
G1604 ἐκπλήρωσις
Dokonanie, wypełnienie.; Realizacja czegoś do końca.; Ostateczne spełnienie obietnicy.
G1605 ἐκπλήσσω
Uderzyć, wypędzić uderzeniem.; W przenośni: wytrącić z równowagi, przejąć zdumieniem.; Doznać wielkiego oszołomienia lub lęku.
G1607 ἐκπορεύομαι
Wychodzić, odejść.; W przenośni: wyjść na jaw, wyniknąć.; Pojawić się, rozprzestrzeniać się (o uczuciach, pogłoskach).
G1608 ἐκπορνεύω
Uprawiać nierząd, rozwiązłość seksualną.; Być nieczystym w sferze seksualnej.; (rzadko) Korzystać z treści pornograficznych (pozabiblijnie).
G1610 ἐκριζόω
Wykorzenić.; Wyrwać wraz z korzeniami.; Usunąć całkowicie z podłoża.
G1611 ἔκστασις
Wytrącenie ze stanu normalnego, ekstaza.; Silne zdumienie lub lęk połączony z zachwytem.; Skupienie uwagi na Bożych sprawach, wyobcowanie umysłu.
G1612 ἐκστρέφω
Wywrócić na drugą stronę, przewrócić.; Przestawić, odwrócić.; Zmienić na gorsze, wypaczyć.
G1613 ἐκταράσσω
Wzburzyć, utrapić ponad miarę.; Spowodować głęboki niepokój.; Zakłócić wewnętrzny spokój w skrajnym stopniu.
G1614 ἐκτείνω
Wyciągnąć, wyprostować (np. rękę).; Skierować działanie ku komuś lub czemuś.; Wyciągnąć w stronę, okazać gest.
G1615 ἐκτελέω
Ukończyć, doprowadzić do końca.; Zakończyć proces w pełni.; Spełnić w całości, domknąć zadanie.
G1616 ἐκτένεια
Rozszerzanie, przedłużanie (rzadkie).; Powiększanie zasięgu lub trwania.; Wydłużony stan lub przestrzeń.
G1618 ἐκτενής
Wyciągnięty, wyprostowany.; Zdecydowany, szczery, gorliwy (przenośnie).; Intensywny w działaniu.
G1619 ἐκτενῶς
Szczerze, gorliwie.; Z zapałem, z zaangażowaniem.; W sposób intensywny i zdecydowany.
G1620 ἐκτίθημι
Wyłożyć, wystawić na zewnątrz.; Odsłonić, pokazać.; W przenośni: przedstawić lub wyjaśnić.
G1621 ἐκτινάσσω
Strząsnąć coś (symbolicznie oznaczając pogardę).; Otrzepać się dla oczyszczenia.; Zerwać wszelkie więzy i relacje.
G1622 ἐκτός
Na zewnątrz, poza.; Oprócz, z wyjątkiem.; Nie licząc kogoś/czegoś.
G1623 ἕκτος
Szósty.; Dotyczący kolejności (np. dnia, godziny).; W odniesieniu do podziałów czasowych lub hierarchii.
G1624 ἐκτρέπω
Wywrócić, wykręcić (np. zwichnąć kończynę).; Zboczyć z drogi, zejść na bok.; Stronić od kogoś, unikać kontaktu.
G1625 ἐκτρέφω
Wykarmić do dojrzałości.; Wychować, kształcić.; Zapewnić rozwój fizyczny i intelektualny.
G1626 ἔκτρωμα
Poronienie, przedwczesny poród.; Aborcja (rzadki kontekst).; Dziecko urodzone w sposób niepełny (1 Kor 15:8?).
G1627 ἐκφέρω
Wynieść (np. zmarłego do pochówku).; Wyprowadzić, przyprowadzić.; Wytwarzać (o ziemi rodzącej).
G1628 ἐκφεύγω
Uciec, zbiec.; Schronić się przed niebezpieczeństwem.; Wymknąć się prześladowcom.
G1629 ἐκφοβέω
Wystraszyć, przerazić kogoś.; Wzbudzić paniczną ucieczkę.; Doprowadzić do wielkiego lęku.
G1630 ἔκφοβος
Przerażony, ogarnięty strachem.; Bardzo wystraszony.; Pogrążony w wielkim lęku.
G1632 ἐκχέω
Wylać, rozlać.; Rozsiewać, obficie rozprowadzać.; W przenośni: obdarowywać szczodrze.
G1633 ἐκχωρέω
Odejść, oddalić się.; Uciec w bezpieczne miejsce.; Wycofać się z danej przestrzeni.
G1634 ἐκψύχω
Skonać, umrzeć.; Wydać ostatnie tchnienie.; Odejść w sposób ostateczny.
G1635 ἑκών
Nieprzymuszony, dobrowolny.; Z własnej woli.; Chętnie podjęty czyn.
G1636 ἐλαία
Drzewo oliwne, oliwka.; Owoc oliwki.; Materiał do produkcji oliwy.
G1637 ἔλαιον
Oliwa z oliwek.; Używana jako paliwo do lamp i środek leczniczy.; Olej do namaszczania ciała lub głowy.
G1638 ἐλαιών
Gaj oliwny, sad drzew oliwnych.; Często w NT: Góra Oliwna.; Obszar porośnięty drzewami oliwnymi.
G1640 ἐλάσσων
Mniejszy, młodszy, gorszy.; Zmniejszony w zasobach lub godności.; O niższym statusie lub randze.
G1641 ἐλαττονέω
Być kimś mniejszym lub gorszym w posiadaniu.; Uszczuplić, zmniejszyć.; Pozbawić kogoś części zasobów.
G1642 ἐλαττόω
Uczynić mniejszym, zdegradować.; Stracić autorytet lub popularność.; Stać się niższym w godności.
G1643 ἐλαύνω
Napędzać (o wietrze), pędzić.; Wiosłować, płynąć statkiem.; Być pędzonym (np. przez demona).
G1645 ἐλαφρός
Lekki (masa), zwinny.; Niestały, łatwy do uniesienia (przenośnie).; Szybki, nieobciążony.
G1646 ἐλάχιστος
Najmniejszy w rozmiarze, ilości lub ważności.; Najbardziej nieistotny w hierarchii.; O kimś/ czymś o minimalnym znaczeniu.
G1648 Ἐλεάζαρ
Eleazar („pomoc Boża”) – jeden z przodków Jezusa.
G1649 ἔλεγξις
Odrzucenie, nagana.; Wyrażenie dezaprobaty.; Sroga reprymenda (rzadkie).
G1650 ἔλεγχος
Dowód, argument potwierdzający.; Przekonanie, wykazanie prawdy.; Środek używany do udowadniania czegoś.
G1651 ἐλέγχω
Wykazać czyjąś winę, obnażyć błąd.; Skarcić, surowo upomnieć.; Wydać wyrok, osądzić i ujawnić winę.
G1652 ἐλεεινός
Pożałowania godny, nędzny.; Wzbudzający litość.; Godny współczucia.
G1653 ἐλεέω
Litować się, okazywać miłosierdzie.; Udzielać pomocy i wsparcia.; Doświadczyć miłosierdzia samemu (strona bierna).
G1654 ἐλεημοσύνη
Miłosierdzie, jałmużna.; Dobroczynność jako akt okazania łaski.; Wsparcie uciśnionych lub biednych.
G1655 ἐλεήμων
Miłosierny, litościwy.; Pełen współczucia.; Okazujący łaskę w potrzebie.
G1656 ἔλεος
Miłosierdzie, życzliwość wobec cierpiących.; Łaskawa postawa Boga zapewniająca zbawienie.; Wzajemna litość między ludźmi.
G1657 ἐλευθερία
Wolność, swoboda (w sprawach neutralnych).; Niezależność, brak przymusu.; Prawdziwa wolność w Chrystusie, wolność od grzechu.
G1658 ἐλεύθερος
Wolny, urodzony wolnym (nie niewolnik).; Wyzwolony z niewoli.; Nieskrępowany jarzmem Prawa (w NT).
G1659 ἐλευθερόω
Uwolnić, dać wolność.; Wyzwolić od grzechu.; Uczynić niezależnym od niewoli duchowej.
G1661 ἐλεφάντινος
Z kości słoniowej (przymiotnik).; Wykonany z kości słoniowej.; Określenie materiału luksusowego.
G1662 Ἐλιακείμ
Eliakim („Bóg wzbudza”) – przodek Jezusa (Mt 1:13; Łk 3:30–31).
G1663 Ἐλιέζερ
Eliezer („Bóg jest pomocą”) – syn Jorima w genealogii Jezusa (Łk 3:29).
G1665 Ἐλισάβετ
Elżbieta („przysięga Boża”) – żona Zachariasza, matka Jana Chrzciciela.
G1667 ἑλίσσω
Zwinąć, złożyć (np. płótno).; Skręcić w rulon.; Zgromadzić, zawinąć.
G1668 ἕλκος
Rana, zwłaszcza ropiejąca.; Wrzód, bolesne miejsce.; Zmiana chorobowa skóry.
G1670 ἑλκύω
Ciągnąć, wlec.; Przyciągnąć wewnętrzną mocą, pociągnąć łaską.; Zachęcić lub zmusić do przyjścia.
G1671 Ἑλλάς
Grecja („kraj światła”) – państwo w południowej Europie.
G1672 Ἕλλην
Grek (narodowość).; Poganin, nie-Żyd przyjmujący język i kulturę grecką.; W sensie ogólnie o nie-Żydach.
G1673 Ἑλληνικός
Grecki (o języku).; Helleński, związany z kulturą Grecji.; Charakterystyczny dla świata greckiego.
G1674 Ἑλληνίς
Greczynka.; Poganka (nie-Żydówka).; Kobieta z kultury greckiej.
G1679 ἐλπίζω
Mieć nadzieję, oczekiwać z ufnością.; Pokładać nadzieję w Bogu.; Liczyć na przyszłe dobro (religijnie: zbawienie).
G1680 ἐλπίς
Nadzieja, oczekiwanie dobra (zwłaszcza zbawienia).; Radosne, pewne zaufanie.; Podstawa ufności lub przedmiot nadziei.
G1682 ἐλωΐ
Eloi („Boże mój”) – aramejskie zawołanie (Mk 15:34).
G1683 ἐμαυτοῦ
Mnie samego.; Zaimek zwrotny 1. os.; Wyrażenie własnej osoby w odniesieniu do siebie.
G1684 ἐμβαίνω
Wejść, wkraczać (do budynku lub miasta).; Stąpać w nowe miejsce.; Rozpocząć wejście w jakąś sferę.
G1685 ἐμβάλλω
Wrzucić, cisnąć do środka.; Rzucić gwałtownie w dane miejsce.; Wprowadzić kogoś lub coś w przestrzeń.
G1687 ἐμβατεύω
Wstąpić, bywać (u bóstw, duchów – rzadziej).; Napaść, dokonać najazdu.; Wnikać dogłębnie w analizę (przenośnie).
G1688 ἐμβιβάζω
Włożyć do/na coś.; Sprowadzić kogoś, sprawić przybycie.; Umieścić wewnątrz określonego obszaru.
G1689 ἐμβλέπω
Spojrzeć na, zwrócić wzrok.; W przenośni: rozważyć umysłem.; Skupić uwagę na kimś lub czymś.
G1690 ἐμβριμάομαι
Surowo nakazać, często z groźbą.; Oburzyć się, wyrazić silne emocje.; Żarliwie upomnieć kogoś.
G1691 ἐμέ
Mnie, mię (forma 1 os.).; Zaimek dopełnienia bliższego.; Oznacza „mnie” w sposób bezpośredni.
G1692 ἐμέω
Wymiotować, zwracać.; Wypluć wewnętrzną zawartość.; Odrzucić fizycznie coś połkniętego.
G1694 Ἐμμανουήλ
Emmanuel („Bóg z nami”) – tytuł Mesjasza (Iz 7:14, Mt 1:23).
G1696 ἐμμένω
Pozostawać w czymś, trwać.; Być wiernym, przestrzegać zasad.; Trwać mocno w wyznawanej prawdzie lub zobowiązaniu.
G1698 ἐμοί
Mnie, mi (inna forma 1 os.).; Zaimek celownika (komu? czemu?).; Oznacza własne odniesienie do siebie.
G1699 ἐμός
Mój, moje (zaimek dzierżawczy).; Należący do mnie.; Określający własność pierwszej osoby.
G1700 ἐμοῦ
Mnie.; Mojego (forma dzierżawcza w 1 os.).; Odniesienie do „mnie samego” w dopełniaczu.
G1701 ἐμπαιγμός
Wyśmiewanie, szyderstwo.; Drwina z kogoś.; Okazywanie pogardy słowem i gestem.
G1702 ἐμπαίζω
Szydzić, żartować z kogoś.; Wyśmiewać, zwodzić drwiną.; Igrać z czyimś uczuciem lub sytuacją, mamić.
G1703 ἐμπαίκτης
Prześmiewca, szyderca.; Osoba kpiąca z innych.; Ten, kto drwi i wytyka cudze słabości.
G1704 ἐμπεριπατέω
Chodzić w czymś, nosić się w (rzadkie).; Przechadzać się wewnątrz jakiegoś miejsca.; Postępować w określony sposób (przenośnie).
G1705 ἐμπίπλημι
Napełnić, zaspokoić do pełna.; Przynieść sytość lub nadmiar.; Zaspokoić czyjeś pragnienia nawet ponad miarę.
G1706 ἐμπίπτω
Wpaść (np. w złe towarzystwo).; Dostać się pod czyjąś władzę lub wpływ.; Popaść w niekorzystne okoliczności.
G1707 ἐμπλέκω
Wpleść, wciągnąć.; Zaplątać coś w coś innego.; Uwikłać kogoś w skomplikowaną sytuację.
G1709 ἐμπνέω
Wdychać lub oddychać czymś.; Dyszeć (gniewem, pragnieniem).; Ujawniać wewnętrzną siłę w oddechu.
G1710 ἐμπορεύομαι
Handlować, prowadzić handel.; Sprowadzać coś w celach zarobkowych.; Metaforycznie: wykorzystywać kogoś/coś dla zysku.
G1711 ἐμπορία
Handel.; Towar (rzadziej w NT).; Przedmiot kupna i sprzedaży.
G1712 ἐμπόριον
Miejsce handlu, szczególnie port.; Ośrodek targowy.; Główny punkt wymiany towarów.
G1713 ἔμπορος
Kupiec podróżujący w celach handlowych.; Kupiec hurtowy, kontrastujący z detalistą.; Osoba zyskująca na wymianie towarów.
G1714 ἐμπρήθω
Podpalić, spalić.; Zniszczyć ogniem.; Dokonać podpalenia celem zrujnowania czegoś.
G1715 ἔμπροσθεν
Przed (o miejscu lub czasie).; W obecności, na oczach kogoś.; Wcześniej w szeregu lub randze.
G1716 ἐμπτύω
Pluć, splunąć na kogoś.; Okazać pogardę przez oplucie.; Odtrącić gestem plucia.
G1717 ἐμφανής
Jawny, widoczny.; Objawiony przez Boga jako dowód łaski.; Łatwo dostrzegalny, oczywisty.
G1718 ἐμφανίζω
Pokazywać, wystawiać na widok.; Ujawniać, wyjawiać.; Stać się widocznym, ukazać się.
G1719 ἔμφοβος
Ogarnięty strachem, przerażony.; Zatrwożony do głębi.; W wielkiej trwodze.
G1720 ἐμφυσάω
Dmuchnąć, tchnąć na.; Ożywić czymś oddechem (J 20:22).; Wydmuchnąć powietrze w czyjąś stronę.
G1721 ἔμφυτος
Wrodzony, wpojony z natury.; Zaszczepiony w kimś przez naukę.; Głęboko zakorzeniony w czyjejś osobowości.
G1722 ἐν
W, wewnątrz, w środku.; W czasie, w trakcie.; Za pomocą, przez.
G1723 ἐναγκαλίζομαι
Wziąć w ramiona, objąć.; Przytulić kogoś czule.; Uścisnąć w geście bliskości.
G1725 ἔναντι
Przed, wcześniej (rzadkie).; Uprzednio w czasie.; Poprzedzający coś w kolejności.
G1726 ἐναντίον
Naprzeciw, przeciw.; Wrogi, sprzeciwiający się.; W kontrze do czyjegoś miejsca lub uczuć.
G1727 ἐναντίος
Naprzeciw, przeciwny.; Wrogi, sprzeciwiający się.; Przeciwległy w sensie geograficznym lub mentalnym.
G1728 ἐνάρχομαι
Zacząć, zapoczątkować.; Inicjować pewien proces.; Rozpocząć projekt lub działanie (rzadkie).
G1729 ἐνδεής
Potrzebujący, ubogi.; Cierpiący nędzę.; Będący w niedostatku.
G1731 ἐνδείκνυμι
Wskazywać, wykazywać przez argumenty.; Objawiać, okazywać czynem.; Pokazywać wyraźnie, dowodzić czegoś.
G1733 ἕνδεκα
Jedenaście.; „Jedenastu” uczniów po zdradzie Judasza.; Oznaczenie liczby 11.
G1734 ἑνδέκατος
Jedenasty.; Kolejność następująca po dziesiątej.; Określenie miejsca w szeregu.
G1735 ἐνδέχομαι
Jest możliwe, da się przyjąć.; Być może.; Otwiera się perspektywa lub dopuszczalność czegoś.
G1737 ἐνδιδύσκω
Ubierać się, wdziać odzież.; Przyodziać kogoś.; Być przyodzianym (strona bierna).
G1740 ἐνδοξάζω
Uwielbić, otoczyć chwałą.; Uczynić kogoś chwalebnym lub sławnym.; Wzniosle wywyższyć (rzadziej w NT).
G1741 ἔνδοξος
Wspaniały, szacowny, wybitny.; Szanowany, wysoce ceniony.; Doskonały moralnie (rzadko).
G1742 ἔνδυμα
Odzienie, strój, szata.; Płaszcz lub ubranie wierzchnie.; Każdy rodzaj ubioru.
G1743 ἐνδυναμόω
Być silnym, wzmocnić.; Uzyskać siłę, dodać mocy.; Negatywnie: stać się zuchwałym (rzadko w przenośni).
G1745 ἔνδυσις
Ubranie się (rzadkie).; Akt założenia stroju.; Proces przyodziania się.
G1746 ἐνδύω
Przyoblec, włożyć na siebie (np. szatę).; Zanurzyć się w coś (symbolicznie).; Ubrać się w określone odzienie.
G1747 ἐνέδρα
Zasadzka, czyhanie.; Planowe oczekiwanie na ofiarę.; Ukryte miejsce ataku.
G1748 ἐνεδρεύω
Zastawiać pułapkę, czyhać na kogoś.; Przygotować zasadzkę.; Dybać, oczekiwać w ukryciu.
G1749 ἔνεδρον
Zasadzka, czyhanie.; Podstępne miejsce ukrycia.; Planowany atak z zaskoczenia.
G1750 ἐνειλέω
Wtaczać, owijać.; Zawijać w coś.; Okrywać szczelnie materiałem.
G1751 ἔνειμι
Być wewnątrz, w środku.; Znajdować się w kimś/czymś.; (rzadko) Być obecnym jako dusza wewnątrz ciała.
G1752 ἕνεκα
Z powodu, ze względu na, dla.; Wskazanie przyczyny lub celu.; „Z tej racji, dlatego też”.
G1753 ἐνέργεια
Działanie, skuteczność.; Siła nadludzka (Boska lub diabelska) w NT.; Przejaw mocy aktywnie działającej.
G1754 ἐνεργέω
Być czynnym, pracować.; Wspomagać kogoś działaniem.; Ukazywać moc, przejawiać się w czynach.
G1757 ἐνευλογέω
Obdarzyć dobrodziejstwami, pobłogosławić.; Dać błogosławieństwo lub łaskę.; Sprawić, że ktoś doznaje pomyślności.
G1758 ἐνέχω
Mieć w sobie, trzymać wewnątrz.; Być spętanym, uwięzionym czymś.; Występować przeciw komuś, żywić urazę.
G1759 ἐνθάδε
Tu, tutaj, w tym miejscu.; Dotąd, w tym obszarze.; Lokalny wskazujący na najbliższe miejsce.
G1760 ἐνθυμέομαι
Rozważać, zastanawiać się.; Pogrążać się w myślach.; Myśleć głęboko i uważnie.
G1762 ἔνι
Jest w, jest pośród.; Ma miejsce, jest dopuszczalny.; Funkcjonuje, występuje wewnątrz danego kontekstu.
G1763 ἐνιαυτός
Rok.; Ustalony przedział czasowy.; Określony okres w kalendarzu.
G1764 ἐνίστημι
Umieścić w czymś, włożyć wewnątrz.; Być blisko, nadchodzić, zagrażać.; Stać się obecnym, nadeszłym (np. o czasie).
G1765 ἐνισχύω
Wzmocnić, zyskać siłę.; Uczynić kogoś silnym.; Wspierać, by mógł być odporny.
G1766 ἔνατος
Dziewiąty.; Określenie godziny dziewiątej (~15:00).; Porządek czasowy dziewiąty w kolejności.
G1767 ἐννέα
Dziewięć.; Liczba 9 w wyliczeniach.; Symbol pojedynczego cyfrowego zestawu.
G1769 ἐννεός
Niemy, niezdolny do mówienia.; Oniemiały z przerażenia.; Bez możności wyrażenia słów.
G1770 ἐννεύω
Skinąć głową, zrobić gest.; Dać znak w milczący sposób.; Porozumieć się przez ruch głowy lub ręki.
G1771 ἔννοια
Rozważanie, myśl, koncepcja.; Umysł, rozum, wola.; Sposób odczuwania i myślenia.
G1772 ἔννομος
Przywiązany do prawa, zgodny z prawem.; Uprawniony, zobowiązany legalnie.; Przepisowy, praworządny.
G1773 ἔννυχος
Nocny (rzadkie).; Odnoszący się do pory nocnej.; Dziejący się w ciemnościach.
G1774 ἐνοικέω
Zamieszkiwać w, mieszkać wewnątrz.; W przenośni: przebywać w kimś (o duchu).; Wywierać wpływ od wewnątrz.
G1776 ἐνοχλέω
Wzburzać, niepokoić.; Denerwować, zakłócać spokój.; Dokuczać, wywoływać uciążliwe zamieszanie.
G1777 ἔνοχος
Zobowiązany, podlegający odpowiedzialności.; Winny, zasługujący na karę.; Ogarnięty (np. pasją lub procesem sądowym).
G1778 ἔνταλμα
Nakaz, zasada, reguła.; Przepis wynikający z autorytetu.; Polecenie do wykonania (rzadkie).
G1779 ἐνταφιάζω
Przygotować ciało do pochówku (obmyć, namaścić).; Ubrać i złożyć w grobie.; Zorganizować pogrzebowe rytuały.
G1781 ἐντέλλομαι
Rozkazać, nakazać wykonanie czegoś.; Wydać polecenie z autorytetem.; Ustanowić obowiązek do wypełnienia.
G1782 ἐντεῦθεν
Odtąd, stąd.; Po obu stronach (rzadziej).; W konsekwencji czegoś, od tego miejsca dalej.
G1783 ἔντευξις
Spotkanie, natknięcie się.; Narada, rozmowa, błaganie.; Modlitewna prośba lub wstawiennictwo.
G1784 ἔντιμος
Czczony, cenny, drogi.; O wysokiej wartości i pozycji.; Wysoce szanowany, godny czci.
G1785 ἐντολή
Przykazanie, rozkaz, nakaz.; Polecenie wydane z autorytetem.; Zasada etyczna (np. w Prawie Mojżeszowym).
G1787 ἐντός
Wewnątrz, w środku.; Pośród was, w was.; Wewnętrznie, w duchu.
G1788 ἐντρέπω
Zawstydzić, wstydzić się.; Okazać szacunek, uszanować.; Odwrócić się lub wycofać ze wstydu.
G1790 ἔντρομος
Drżący, przerażony.; W stanie lęku i niepewności.; Ztrzęsiony strachem.
G1791 ἐντροπή
Zawstydzenie, hańba.; Szacunek lub cześć (rzadkie drugie znaczenie).; Poczucie wstydu prowadzące do poprawy.
G1792 ἐντρυφάω
Rozkoszować się, żyć w luksusie.; Dogadzać sobie w przyjemnościach.; Znajdować wykwintną rozkosz w czymś.
G1793 ἐντυγχάνω
Natknąć się na kogoś, spotkać.; Udać się do kogoś w celu rozmowy, prośby.; Błagać, wstawiać się za kimś.
G1797 ἐνυπνιάζομαι
Śnić, miewać sny (od Boga lub zwykłe).; Być zwiedzionym przez senne wyobrażenia.; Pozostawać w stanie marzeń sennych.
G1798 ἐνύπνιον
Sen, marzenie senne.; Przenośnie: wizja nocna.; Wyobrażenie we śnie.
G1799 ἐνώπιος
Przed, przed obliczem kogoś.; W obecności, wobec kogoś.; Na oczach, w zasięgu wzroku lub autorytetu.
G1800 Ἐνώς
Enos („śmiertelnik”) – syn Seta.
G1801 ἐνωτίζομαι
Wysłuchać uważnie, nakłonić ucha.; Zwrócić uwagę na czyjeś słowa.; Przyjąć posłusznie usłyszane pouczenie.
G1802 Ἐνώχ
Henoch („poświęcony”) – syn Jareda, ojciec Metuszelacha.
G1803 ἕξ
Sześć.; Liczba 6 w grece.; Podstawowy liczebnik porządkowy.
G1804 ἐξαγγέλλω
Rozpowiadać, rozgłaszać.; Obwieszczać wszem i wobec, ujawniać wieści.; Wysławiać przez głoszenie chwalebnej informacji.
G1805 ἐξαγοράζω
Odkupić – wykupić za cenę z niewoli.; Chrystus wyzwala spod Prawa przez swoją śmierć.; Wykorzystywać dobrze każdą okazję (Ef 5:16).
G1806 ἐξάγω
Wyprowadzać.; Wywodzić kogoś/coś z określonego miejsca.; Przenośnie: prowadzić ku wolności.
G1807 ἐξαιρέω
Wyrywać, wyciągać z korzeniami.; Wybrać sobie, upatrzyć spośród wielu.; Uratować, wyzwolić z niebezpieczeństwa.
G1808 ἐξαίρω
Podnieść lub zabrać z miejsca.; Usunąć, uprzątnąć.; Odłączyć na bok.
G1810 ἐξαίφνης
Nagle, znienacka.; Nieoczekiwanie, bez zapowiedzi.; W jednej chwili.
G1811 ἐξακολουθέω
Iść za kimś, podążać jego śladami.; Naśladować czyjeś zachowanie, stosować się do wskazówek.; Być podporządkowanym komuś.
G1812 ἑξακόσιοι
Sześćset.; Sześćsetny w kolejności (np. rok).; Oznaczenie liczebnika 600.
G1813 ἐξαλείφω
Namaścić lub obmyć.; Pokryć wapnem, wybielić.; Wytrzeć, zatrzeć, usunąć (wymazać).
G1814 ἐξάλλομαι
Podskoczyć (rzadkie).; Skoczyć nagle w górę.; Zerwać się do skoku.
G1815 ἐξανάστασις
Powstanie, ponowne wstanie.; Zmartwychwstanie.; Wyjście z grobu do nowego życia.
G1816 ἐξανατέλλω
Sprawić, że coś wyrośnie.; Wyrosnąć, wykiełkować.; Wzejść (o roślinie).
G1817 ἐξανίστημι
Sprawić powstanie, zrodzić.; Powstać w zgromadzeniu, zabrać głos.; Wzbudzić kogoś do działania.
G1818 ἐξαπατάω
Zwieść, oszukać.; Wprowadzić w błąd w sposób zdradliwy.; Zmylić czyjeś zaufanie.
G1819 ἐξάπινα
Nagle, niespodziewanie.; W jednej chwili, bez ostrzeżenia.; Raptem, gwałtownie.
G1821 ἐξαποστέλλω
Posłać, odesłać, odprawić.; Skierować kogoś w określone miejsce.; Wyprawić w podróż z poleceniem.
G1823 ἐξαστράπτω
Wypuścić błyskawicę, rozbłysnąć.; Jaśnieć intensywnie jak błyskawica.; Emablować światłem (np. o szatach).
G1825 ἐξεγείρω
Obudzić, wzbudzić ze snu.; Pobudzić do działania.; Powstać gwałtownie do czynu.
G1826 ἔξειμι
Wyjść, odejść.; Opuszczać dotychczasowe miejsce.; Udać się w inną lokalizację.
G1827 ἐξελέγχω
Dowieść winy, uznać kogoś winnym (rzadkie).; Ujawnić błędy.; Wydać wyrok potwierdzający czyjeś uchybienie.
G1828 ἐξέλκω
Wyciągnąć (przedmiot, ofiarę).; Zwabić do wyjścia (np. do grzechu, Jk 1:14).; Wabić jak w polowaniu.
G1830 ἐξερευνάω
Pilnie przeszukiwać, dociekać z niepokojem.; Badać starannie każdy szczegół.; Poszukiwać wytrwale rozwiązania.
G1831 ἐξέρχομαι
Iść, wychodzić, opuścić.; W przenośni: wyjść na jaw lub rozchodzić się (o pogłosce).; Uchodzić, zniknąć, ustąpić.
G1832 ἔξεστι
Wolno, można.; Godzi się, jest dozwolone.; Coś jest prawnie lub moralnie dopuszczalne.
G1833 ἐξετάζω
Przeszukiwać, badać szczegółowo.; Pytać kogoś, wypytywać.; Prowadzić wnikliwe dochodzenie.
G1834 ἐξηγέομαι
Wyprowadzać, iść na czele.; Opowiadać, relacjonować, tłumaczyć (np. wizje).; Być przywódcą w przekazywaniu nauki.
G1835 ἑξήκοντα
Sześćdziesiąt.; Liczba 60 w zapisie greckim.; Określenie wielokrotności dziesięciu.
G1836 ἑξῆς
Po kolei, kolejno.; Następnego dnia, w następującym porządku.; W sekwencji zdarzeń.
G1837 ἐξηχέω
Rozlegać się, brzmieć, wydawać dźwięk.; Zabrzmieć szeroko, roznosić się.; Dawać odgłos słyszalny w oddali.
G1838 ἕξις
Nawyki ciała lub umysłu.; Zdolność nabyta praktyką, przyzwyczajenie.; Stan ukształtowany przez częste używanie.
G1839 ἐξίστημι
Zadziwić, zdumieć, wprawić w oszołomienie.; Być zdumionym, wyjść z siebie.; Stracić zmysły w zachwycie lub szoku.
G1841 ἔξοδος
Wyjście, odejście.; Koniec drogi życiowej, śmierć (Hbr 13:7).; Ostateczne opuszczenie tego świata.
G1842 ἐξολοθρεύω
Wygubić, zniszczyć, wytępić (rzadkie).; Zlikwidować całkowicie.; Doprowadzić do zupełnego zniszczenia.
G1843 ἐξομολογέω
Zgadzać się, wyznawać, uznawać otwarcie.; Wychwalać, oddawać chwałę.; Deklarować, obiecywać coś publicznie.
G1844 ἐξορκίζω
Wymusić przysięgę, zmusić do zaprzysiężenia.; Zaprzysiąc kogoś.; W kontekście: nakazać w imię wyższej władzy.
G1846 ἐξορύσσω
Wygrzebać (dziurę), wyłupać (oko).; Przekopać (rzadko).; Wydobyć coś z wnętrza ziemi lub ciała (np. wyłupanie oczu).
G1847 ἐξουδενόω
Uważać za nic, gardzić kimś skrajnie.; Traktować kogoś jako nieistotnego.; Odrzucić z całkowitą pogardą.
G1848 ἐξουθενέω
Nie liczyć się z kimś, wzgardzić.; Całkowicie odrzucić kogoś jako bezwartościowego.; Poniżyć czyjąś godność.
G1849 ἐξουσία
Władza wyboru, swoboda; Upoważnienie, autorytet.; Zdolność lub prawo rządzenia.; System władzy, urząd, władca.
G1850 ἐξουσιάζω
Mieć władzę nad kimś lub czymś.; Panować nad ciałem, nad umysłem.; Być pod czyjąś władzą lub zwierzchnością.
G1852 ἐξυπνίζω
Zbudzić ze snu, rozbudzić.; Wywołać czyjeś ocknięcie się.; Sprawić, by ktoś się przebudził do działania.
G1853 ἔξυπνος
Obudzony, rozbudzony.; Czujny po przebudzeniu.; W stanie gotowości po śnie.
G1854 ἔξω
Na zewnątrz, poza.; „Na dworze” (Mk 3:31).; Oddalony od wewnętrznego obszaru.
G1855 ἔξωθεν
Od środka, na zewnątrz.; W kierunku zewnętrznym.; (rzadziej) Wypchnięty czy wypływający na zewnątrz.
G1856 ἐξωθέω
Wypchnąć na zewnątrz, wypędzić.; Nadać pęd, przymusić do wyjścia.; Wyrzucić z miejsca przebywania.
G1857 ἐξώτερος
Bardziej zewnętrzny, dalszy.; Położony dalej od centrum.; Dalsza sfera lub warstwa zewnętrzna.
G1858 ἑορτάζω
Obchodzić święto, świętować.; Uroczyście celebrować dzień świąteczny.; Wspólnie cieszyć się obrzędami święta.
G1859 ἑορτή
Święto, dzień świąteczny.; Uroczystość religijna.; Okazja do wspólnego świętowania.
G1860 ἐπαγγελία
Ogłoszenie, zapowiedź.; Obietnica, coś przyrzeczonego.; Dobro obiecane, błogosławieństwo.
G1861 ἐπαγγέλλω
Obiecać, ogłosić zamiar.; Zapowiedzieć dobrowolnie.; „Występować zawodowo” (rzadko: deklarować fach).
G1863 ἐπάγω
Sprowadzić coś na kogoś.; Sprawić, by kogoś dotknęło jakieś zdarzenie.; Przywołać określony skutek lub karę.
G1867 ἐπαινέω
Pochwalić, wyrazić uznanie.; Zarekomendować publicznie.; Docenić kogoś słowami.
G1868 ἔπαινος
Aprobata, rekomendacja, pochwała.; Uznanie za dobre postępowanie.; Wyrażanie pozytywnej oceny.
G1869 ἐπαίρω
Podnosić, wznieść wysoko.; W przenośni: unosić się pychą.; Dumnie się wynosić.
G1870 ἐπαισχύνομαι
Wstydzić się.; Odczuwać zażenowanie lub hańbę.; Czuć się zawstydzonym czynem własnym lub cudzym.
G1871 ἐπαιτέω
Żebrać, prosić natarczywie o więcej.; Domagać się uporczywie.; Ponawiać prośbę z uporem.
G1872 ἐπακολουθέω
Następować zaraz po czymś.; Iść w czyjeś ślady, naśladować przykład.; Podążać tuż za kimś.
G1873 ἐπακούω
Nakłonić ucha, posłuchać uważnie.; Życzliwie wysłuchać czyjejś prośby.; Spełnić prośbę, okazując przychylność.
G1875 ἐπάν
Skoro tylko, kiedy.; Natychmiast gdy spełni się warunek.; W momencie nastania określonej sytuacji.
G1877 ἐπανάγω
Wyprowadzić statek na głębię, wyruszyć w rejs.; Przyprowadzić z powrotem.; Wrócić z podróży.
G1879 ἐπαναπαύομαι
Sprawić, że ktoś spocznie na czymś.; Polegać na czymś, oprzeć się.; Osiąść lub zamieszkać.
G1880 ἐπανέρχομαι
Wrócić, powrócić.; Przybyć ponownie do wcześniej opuszczonego miejsca.; Zwrócić się z powrotem do sprawy.
G1881 ἐπανίστημι
Skłonić do powstania (przeciw).; Podburzyć przeciwko komuś.; Wszcząć bunt, wystąpić wrogo.
G1882 ἐπανόρθωσις
Przywrócenie do właściwego stanu, poprawa.; Ulepszenie życia lub charakteru.; Naprawa błędów i wad.
G1883 ἐπάνω
Ponad, nad (miejsce).; Większe w liczbie, wyższe.; Na (np. na wężach – przenośnie lub literalnie).
G1884 ἐπαρκέω
Dawać radę, być wystarczająco silnym.; Pomagać, wspierać z własnych zasobów.; Odpierać zagrażające niebezpieczeństwo.
G1886 ἔπαυλις
Gospodarstwo, domostwo, mieszkanie (rzadkie).; Siedziba w terenie wiejskim.; Posiadłość wraz z zabudowaniami.
G1887 ἐπαύριον
Nazajutrz, następnego dnia.; W dniu kolejnym po obecnym.; Następujące jutro.
G1892 ἐπεγείρω
Wzniecić bunt, wywołać rozruchy.; Rozpalić emocje przeciw komuś.; Pobudzić grupę do wrogości.
G1893 ἐπεί
Kiedy, odkąd.; Skoro, ponieważ.; Wskazuje czas lub przyczynę.
G1894 ἐπειδή
Kiedy, skoro.; Ponieważ, jako że.; Złączenie czasowo-przyczynowe.
G1896 ἐπεῖδον
Spojrzeć na, wejrzeć.; Zwrócić wzrok, dostrzec.; Przyjrzeć się uważnie.
G1899 ἔπειτα
Niezwłocznie, następnie, później.; Kolejny etap w czasie.; Potem, w dalszej kolejności.
G1900 ἐπέκεινα
Poza (miejsce lub warunek).; Dalej niż wyznaczona granica.; Odrębny obszar.
G1903 ἐπενδύτης
Strój wierzchni, bluza rybacka.; Nakładana na pozostałe ubranie.; Okrycie chroniące ciało podczas pracy (J 21:7).
G1904 ἐπέρχομαι
Przyjść, nadejść (o czasie, chorobie, Duchu).; Spaść na kogoś, ogarnąć go.; Zaatakować lub przyjść niespodziewanie.
G1905 ἐπερωτάω
Pytać, wypytywać.; Zwrócić się z prośbą lub żądaniem.; Przesłuchiwać, zadawać pytania wnikliwe.
G1906 ἐπερώτημα
Pytanie, zadanie.; Żądanie, gorliwe zabieganie o coś.; Silna prośba lub kwestia do rozważenia.
G1907 ἐπέχω
Przytrzymać się czegoś, stosować się do czegoś.; Skupić uwagę, zwracać baczną uwagę.; Żywić uczucie (pozytywne/negatywne).
G1909 ἐπί
Z dopełniaczem (Gen.): na, nad, w czasie, za (określa położenie nad czymś lub autorytet, wskazuje na czas wydarzenia).; Z celownikiem (Dat.): na, przy, w oparciu o (oznacza bliskość lub miejsce kontaktu; może wyrażać podstawę czegoś.; Z biernikiem (Acc.): na, do, przeciw, względem (określa ruch w kierunku czegoś lub działanie przeciwko komuś).
G1910 ἐπιβαίνω
Wejść na, wznieść się.; Wsiąść na statek.; Przystąpić do czegoś, wkroczyć.
G1911 ἐπιβάλλω
Zarzucić na, nałożyć.; Rzucić się na kogoś, wpaść na.; Przyłożyć się do czegoś (w myśli), poświęcić uwagę.
G1913 ἐπιβιβάζω
Sprawić, że ktoś się wznosi lub siada.; Umieścić kogoś na czymś wyżej.; Pozwolić wejść (np. na zwierzę, pojazd).
G1914 ἐπιβλέπω
Spojrzeć, zwrócić wzrok na.; Szanować, mieć wzgląd na kogoś.; Skierować uwagę w sposób przychylny.
G1915 ἐπίβλημα
Naszywka, łata.; Dodatek przyszyty do okrycia.; Część materiału doszyta do ubrania.
G1916 ἐπιβοάω
Zawołać, krzyknąć do kogoś.; Głośno przywołać w czyimś kierunku.; Błagać donośnym głosem.
G1917 ἐπιβουλή
Spisek, plan przeciwko komuś.; Zmowa, intryga wrogiego charakteru.; Potajemne zamiary zaszkodzenia komuś.
G1918 ἐπιγαμβρεύω
Być spowinowaconym przez małżeństwo.; Poślubić wdowę po bracie (lewirat).; Stać się teściem/zięciem.
G1920 ἐπιγίνομαι
Przyjść później, zdarzyć się po czymś.; Pojawić się w czasie późniejszym.; Urodzić się lub wyrosnąć (następne pokolenie).
G1921 ἐπιγινώσκω
Poznać gruntownie, rozpoznać dokładnie.; Wiedzieć w pełni, rozumieć.; Dowiedzieć się i upewnić.
G1922 ἐπίγνωσις
Uznanie, dokładne poznanie.; Szczegółowa wiedza, pełna świadomość.; Dokładne rozeznanie w danej sprawie.
G1924 ἐπιγράφω
Wypisać, wyryć na czymś.; Metaforycznie: wyryć w umyśle.; Opatrzyć napisem lub dedykacją.
G1925 ἐπιδείκνυμι
Pokazać, wystawić na pokaz.; Dowieść, wykazać.; Ukazać, by inni mogli rozpoznać lub potwierdzić.
G1926 ἐπιδέχομαι
Zaznać gościnności, wpuścić.; Przyjąć, nie odrzucić.; Otwarcie zaakceptować kogoś/coś.
G1929 ἐπιδίδωμι
Wręczyć, dać do rąk.; Oddać we władanie, przekazać.; Podać lub umożliwić korzystanie z czegoś.
G1931 ἐπιδύω
Zapadać się, zachodzić (o słońcu).; Zniknąć z widoku, schować się za horyzontem.; Powoli zanikać w mroku.
G1932 ἐπιείκεια
Łagodność, delikatność, dobroć.; Wyrozumiałość w stosunkach międzyludzkich.; Postawa pełna taktu i zrozumienia.
G1933 ἐπιεικής
Stosowny, delikatny, łagodny.; Sprawiedliwy, słuszny.; Odpowiedni w zachowaniu i charakterze.
G1934 ἐπιζητέω
Szukać, badać, dociekać.; Żywić silne pragnienie, żądać.; Domagać się głośno, usilnie.
G1935 ἐπιθανάτιος
Skazany na śmierć.; Przeznaczony na ostateczną karę.; W sytuacji bez odwrotu, prowadzącej do egzekucji.
G1936 ἐπίθεσις
Nakładanie (rzadko w NT).; Akt przyłożenia rąk (czasem sakramentalnie).; Fizyczne umieszczenie czegoś na czymś.
G1937 ἐπιθυμέω
Pożądać, pragnąć mocno.; Żywić żądzę, zwłaszcza zakazaną.; Tęsknić gorąco za czymś.
G1938 ἐπιθυμητής
Pożądający czegoś, miłośnik.; Ktoś, kto gorąco pragnie.; Entuzjasta czegoś (rzadko w NT).
G1939 ἐπιθυμία
Pożądanie, żądza.; Silna tęsknota lub namiętne dążenie.; Pragnienie często odnoszące się do rzeczy zakazanych.
G1940 ἐπικαθίζω
Sprawić, że ktoś usiądzie na czymś.; Samemu zająć miejsce na czymś.; Osiąść na tym, co jest wyżej lub przygotowane.
G1941 ἐπικαλέω
Nadać przydomek, nazwać.; Wezwać w czyjąś obronę lub przeciw komuś.; Wzywać Boga w modlitwie (odwoływać się do imienia).
G1942 ἐπικάλυμμα
Osłona, zasłona.; Pretekst w przenośni.; Coś przykrywającego prawdziwy stan.
G1943 ἐπικαλύπτω
Zakryć, zasłonić.; Ukryć przed wzrokiem.; Okryć, by uniemożliwić wgląd.
G1944 ἐπικατάρατος
Przeklęty, podlegający klątwie.; Ohydny, obrzydliwy w oczach Boga (Ga 3:10).; Znienawidzony przez prawo Boże.
G1945 ἐπίκειμαι
Leżeć, spoczywać na kimś/czymś.; Napierać gwałtownie (burza, fale).; Wywierać silną presję.
G1947 ἐπικουρία
Wsparcie, pomoc (rzadkie).; Dodatkowe zabezpieczenie.; Posługa wspierająca czyjąś potrzebę.
G1948 ἐπικρίνω
Osądzać, zatwierdzać decyzją.; Wydać wyrok, werdykt.; Przesądzić o czyimś losie.
G1949 ἐπιλαμβάνομαι
Uchwycić, pojąć w posiadanie.; Przylgnąć do czegoś, ocalić.; Przybyć z pomocą w potrzebie.
G1950 ἐπιλανθάνομαι
Zapomnieć, zaniedbać.; Porzucić coś w pamięci.; Stracić wspomnienie o czymś.
G1951 ἐπιλέγω
Powiedzieć ponadto; dodać słowo.; Przezwać, nadać dodatkowe miano.; Wybrać dla siebie (rzadkie).
G1953 ἐπιλησμονή
Zapomnienie.; Utrata pamięci o czymś.; Odkładanie na bok w niepamięć.
G1954 ἐπίλοιπος
Pozostający dodatkowo, zostawiony.; Reszta, to co jeszcze zostało.; Ocalony fragment.
G1957 ἐπιμαρτυρέω
Zaświadczyć (rzadkie).; Potwierdzić swoim świadectwem.; Dodać dowód na poparcie twierdzenia.
G1958 ἐπιμέλεια
Troska, uwaga.; Dbałość, staranne zabieganie.; Skupiona opieka.
G1959 ἐπιμελέομαι
Opiekować się kimś, troszczyć się.; Zadbać o kogoś lub coś.; Zapewnić właściwe wsparcie.
G1960 ἐπιμελῶς
Pilnie, starannie.; Z troską i uwagą.; Dokładając wszelkich starań.
G1961 ἐπιμένω
Trwać, pozostawać, zwlekać.; Kontynuować zadanie lub postawę.; Wytrwać w nadziei na błogosławieństwo.
G1962 ἐπινεύω
Skinąć głową komuś.; Potwierdzić, wyrazić aprobatę gestem.; Przytaknąć na znak zgody.
G1963 ἐπίνοια
Zamiar, myśl.; Plan lub koncept w głowie.; Przedsięwzięcie rodzące się w umyśle.
G1964 ἐπιορκέω
Fałszywie przysięgać.; Zapierać się przyrzeczenia.; Postępować wiarołomnie.
G1965 ἐπίορκος
Fałszywie przysięgający, wiarołomny.; Łamiący przysięgę (rzadkie).; Niegodny zaufania przez złamanie słowa.
G1968 ἐπιπίπτω
Spaść na, wpaść na.; Rzucić się w ramiona (przytulić).; Duch Boży ogarnia człowieka, zstępuje.
G1971 ἐπιποθέω
Pragnąć, łaknąć.; Tęsknić, żywić miłość.; Pożądać niedozwolonego (negatywnie).
G1975 ἐπιπορεύομαι
Podróżować, zdążać dokądś.; Przemierzać region.; Najeżdżać terytorium nieprzyjaźnie.
G1977 ἐπιρρίπτω
Rzucić na coś, umieścić na.; Wrzucić gwałtownie w jakieś miejsce.; Przerzucić ciężar lub troskę (por. 1 P 5:7).
G1978 ἐπίσημος
Oznakowany, opieczętowany.; Wybitny, godny uwagi.; Niesławny (negatywnie).
G1979 ἐπισιτισμός
Żywność, zapasy.; Zaopatrzenie na podróż.; Zapas jedzenia dla grupy.
G1980 ἐπισκέπτομαι
Odwiedzić, przyjrzeć się.; Troszczyć się, dopomagać (zwł. Boże nawiedzenie).; Rozglądać się za kimś, by udzielić wsparcia.
G1982 ἐπισκιάζω
Zacienić, przyćmiewać.; Osłaniać (jak obłok).; Rzucać cień symbolicznej ochrony.
G1983 ἐπισκοπέω
Spoglądać, doglądać.; Nadzorować, troszczyć się o wspólnotę.; Uważnie obserwować, pilnując porządku.
G1984 ἐπισκοπή
Badanie, dochodzenie, nadzór.; Urząd biskupi/zwierzchni w zborze.; Akt Bożego zbadania ludzkich uczynków.
G1985 ἐπίσκοπος
Dosłownie: strażnik, nadzorca, dozorca.; W Nowym Testamencie - określenie każdego ze starszych (prezbiterów, przełożonych wspólnoty).; W późniejszych czasach (poapostolskich): przełożony gminy wierzących (biskup).
G1986 ἐπισπάομαι
Naciągać napletek (1 Kor 7:18?), by cofnąć obrzezanie.; Unikać rytualnego wyglądu.; Postępować tak, by ukryć przeszłe znamię obrzezki.
G1987 ἐπίσταμαι
Zwrócić uwagę na coś, skupić myśli.; Rozumieć, wiedzieć.; Być zaznajomionym, mieć świadomość czegoś.
G1988 ἐπιστάτης
Mistrz, przełożony, zwierzchnik.; Ktoś, kto sprawuje nadzór.; Tytuł honorowy w stosunku do autorytetu.
G1990 ἐπιστήμων
Rozumny, doświadczony, znający się na rzeczy.; Mający wiedzę ekspercką.; Biegły w danej dziedzinie (rzadkie).
G1991 ἐπιστηρίζω
Utwierdzić, wzmocnić bardziej.; Dodatkowo umocnić w wierze lub stanowisku.; Zwiększyć siłę przekonań.
G1992 ἐπιστολή
List.; Dokument pisany zawierający wiadomość.; Oficjalne pismo do wspólnoty lub osoby.
G1994 ἐπιστρέφω
Zwrócić się (ku Bogu), nawrócić się.; Sprowadzić kogoś z powrotem.; Obrócić się, zawrócić wstecz.
G1995 ἐπιστροφή
Nawrócenie, zwrot ku Bogu.; Zmiana kierunku życia (zwłaszcza u pogan).; Powrót do prawdziwej wiary.
G1996 ἐπισυνάγω
Zgromadzić razem.; Połączyć dodatkowo w jednym miejscu.; Sprowadzić wspólnie, często przeciw komuś.
G1997 ἐπισυναγωγή
Zgromadzenie razem, synagoga.; Spotkanie religijne (Jk 2:2).; Zbiórka wierzących w jednym miejscu.
G1999 ἐπισύστασις
Wrogie zgromadzenie, burzliwy tłum.; Tłoczenie się wokół w złym celu.; Nagonka zbiorowa przeciw komuś.
G2001 ἐπισχύω
Dodać sił, wzmocnić.; Uzyskać większą moc, umocnić się.; (rzadko) Wytrwale nalegać, utrzymywać się przy czymś.
G2003 ἐπιταγή
Nakaz, polecenie, rozkaz.; Decyzja wydana z autorytetem.; Obowiązek nałożony na kogoś.
G2004 ἐπιτάσσω
Nakazać, polecić z urzędu.; Zawrócić kogoś lub coś rozkazem.; Wydać polecenie, którego należy się bezwzględnie trzymać.
G2005 ἐπιτελέω
Doprowadzić do końca, dopełnić.; Dokonać, ukończyć, wypełnić.; Nałożyć coś, narzucić (rzadziej w przenośni).
G2006 ἐπιτήδειος
Odpowiedni, stosowny, korzystny.; Niezbędny w życiu, przydatny.; Wygodny do użycia.
G2007 ἐπιτίθημι
Położyć na, dołożyć, dołączyć.; Umieścić (kogoś lub coś) w konkretnym miejscu.; Nadać (imię), w sensie przypisać lub przyznać coś.
G2008 ἐπιτιμάω
Okazywać cześć lub szacunek (rzadkie znaczenie).; Upominać, gromić surowo, nakładać karę.; Ocenić, postanowić (osądzić), w tym także zganić lub obarczyć winą.
G2009 ἐπιτιμία
Kara, wymierzona sankcja.; Skutek postanowienia sądowego.; Konsekwencja błędnego czynu.
G2010 ἐπιτρέπω
Pozwolić, upoważnić, zezwolić.; Powierzyć, przekazać czyjeś sprawy.; Wyrazić zgodę na działanie.
G2011 ἐπιτροπή
Zezwolenie, upoważnienie.; Prawo do decydowania w czyimś imieniu.; Akt przeniesienia odpowiedzialności.
G2012 ἐπίτροπος
Zarządca, opiekun, nadzorca.; Ten, kto odpowiada za dzieci, wychowawca.; Osoba sprawująca pieczę i mająca władzę w czyimś imieniu.
G2013 ἐπιτυγχάνω
Natrafić na coś lub kogoś, uderzyć w coś.; Dostąpić czegoś, otrzymać.; Osiągnąć cel przez trafienie lub znalezienie.
G2014 ἐπιφαίνω
Pokazać, ujawnić, wyprowadzić na światło.; Ukazać się, stać się widocznym.; Dać się wyraźnie poznać.
G2015 ἐπιφάνεια
Pojawienie się, ukazanie.; Widoczne objawienie się kogoś/czegoś.; W NT: szczególnie „objawienie” Chrystusa.
G2016 ἐπιφανής
Wyraźnie widoczny, rzucający się w oczy.; Słynny, jawny.; Wyróżniający się, budzący podziw.
G2017 ἐπιφαύσκω
Dawać światło, jaśnieć.; (w kontekście Łk 1:78?) Rozbłysnąć łaską jak światło o poranku.; Oświecić duchowo lub metaforycznie.
G2018 ἐπιφέρω
Sprowadzić na, nałożyć (karę, obowiązek).; Przedstawić, obarczyć kogoś czymś.; Zwiększyć czyjeś brzemię.
G2019 ἐπιφωνέω
Wołać, krzyknąć w czyjąś stronę.; Głośno przywołać uwagę.; Wzywać kogoś donośnym głosem.
G2021 ἐπιχειρέω
Usiłować, próbować czegoś.; Przyłożyć rękę do dzieła, podjąć się zadania.; Zacząć wykonywać zamiar.
G2022 ἐπιχέω
Polewa się, wylewać do czegoś.; Napełnić wnętrze płynem.; (rzadko) Rozlewać nadmiar.
G2023 ἐπιχορηγέω
Dostarczyć, zaopatrzyć, obdarzyć.; Uzyskać pomoc lub wsparcie.; Zapewnić potrzebne środki.
G2028 ἐπονομάζω
Nadać imię, nazwać kogoś.; Ktoś jest tak przezwany.; Formalnie określić mianem.
G2030 ἐπόπτης
Nadzorca, inspektor.; Widz, naoczny świadek.; Ten, kto ma wgląd w sytuację i dokumentuje ją.
G2031 ἔπος
Słowo (starsza lub poetycka forma).; Opowieść słowna, rzadko w NT.; Może oznaczać wypowiedź krótką i doniosłą.
G2032 ἐπουράνιος
Niebieski, pochodzący z Niebios.; Dotyczący sfer niebiańskich, siedziby Boga.; W NT: „w niebiosach” – miejsce chwały Bożej.
G2033 ἑπτά
Siedem.; Podstawowy liczebnik 7.; Często w Biblii symbol pełni.
G2034 ἑπτάκις
Siedem razy, siedmiokrotnie.; Powtórzony siedmiokrotnie.; W intensywnym sensie „wiele razy”.
G2035 ἑπτακισχίλιοι
Siedem tysięcy.; Określenie dużej liczby 7000.; Symboliczna liczba wiernych.
G2036 ἔπω
Powiedzieć, zapytać (starsza forma czasownika „mówić”).; W użyciu NT głównie w aoryście – „rzekł”.; Krótka forma do „wypowiadać słowa”.
G2038 ἐργάζομαι
Pracować, trudzić się, wykonywać pracę.; Zarabiać, handlować.; Działać, wypełniać zadanie bądź przedsięwzięcie.
G2039 ἐργασία
Praca, wysiłek.; Zysk z pracy, biznes.; Działanie, prowadzenie interesu.
G2040 ἐργάτης
Robotnik, pracownik (zwykle najemny).; Wykonawca konkretnej pracy lub zlecenia.; Ktoś zatrudniony w polu lub przy rzemiośle.
G2041 ἔργον
Uczynek, czyn, dzieło.; Praca, coś wytworzonego, produkcja.; Działanie lub przedsięwzięcie określonego rodzaju.
G2042 ἐρεθίζω
Podburzać, pobudzić, wywołać.; Wzniecać konflikt, pobudzać do gniewu.; Podjudzać w celu wywołania sporu.
G2043 ἐρείδω
Zamocować, podeprzeć.; Ugruntować coś solidnie.; Oprzeć na stabilnym fundamencie.
G2044 ἐρεύγομαι
Splunąć bądź wypluć.; Wpływać do morza (o rzece).; Wylewać słowa w donośnej mowie (rzadziej).
G2045 ἐρευνάω
Dociekać, badać coś.; Przeszukiwać wnikliwie.; Analizować drobiazgowo fakty.
G2046 ἐρέω
Powiedzieć, wypowiadać.; Komunikować, wyrażać słowem.; Używane w kontekstach mówienia.
G2047 ἐρημία
Pustkowie, niezamieszkany teren.; Pustynia, odludzie.; Obszar daleki od cywilizacji.
G2048 ἔρημος
Odludny, opustoszały (miejsce).; W przenośni: opuszczony przez ludzi.; Pustynny, pozbawiony obecności mieszkańców.
G2049 ἐρημόω
Pustoszyć, zniszczyć.; Zrujnować, złupić obszar.; Uczynić miejsce wyludnionym.
G2050 ἐρήμωσις
Spustoszenie, uczynienie czegoś pustym.; Zrujnowanie.; Rezultat działań niszczycielskich.
G2051 ἐρίζω
Spierać się, sprzeczać.; Wdawać się w kłótnię słowną.; Wchodzić w konflikt werbalny.
G2053 ἔριον
Wełna.; Materiał pozyskiwany z owiec.; Surowiec włókienniczy.
G2054 ἔρις
Kłótnia, spór, zwada.; Ostra sprzeczka.; Niezgoda wynikająca z różnic zdań.
G2055 ἐρίφιον
Koźlę.; Młody koziołek.; Często w kontekście ofiarnym lub pokarmowym.
G2056 ἔριφος
Koziołek, koźlę.; Młody kozioł.; (rzadziej) Stado kóz w znaczeniu zbiorowym.
G2058 ἑρμηνεία
Interpretacja (słów, tekstów).; Wyjaśnienie znaczenia.; Tłumaczenie na zrozumiały język.
G2059 ἑρμηνεύω
Tłumaczyć, wyjaśniać.; Przekładać na obcy język.; Interpretować sens wypowiedzi.
G2062 ἑρπετόν
Istota pełzająca, gad.; Zwykle węże, jaszczurki, zwierzęta pełzające.; Ogólnie: stworzenia niskie lub płazowe.
G2063 ἐρυθρός
Czerwony (przymiotnik).; W NT często w kontekście Morza Czerwonego (Hbr 11:29).; O kolorze krwi lub barwie ognia.
G2064 ἔρχομαι
Przyjść, przybyć, pojawić się.; Ukazać się publicznie, powstać.; W przenośni: wyłonić się, rozpocząć istnienie.
G2065 ἐρωτάω
Pytać, zadawać pytania.; Prosić, błagać kogoś.; Upraszać czegoś w formie pytania.
G2066 ἐσθής
Szata, odzienie.; Strój zewnętrzny.; Ubranie w ogólnym znaczeniu.
G2067 ἔσθησις
Szata, ubiór (rzadkie).; Forma odzieży.; Może oznaczać elegancki lub specyficzny strój.
G2068 ἐσθίω
Jeść, spożywać.; Pochłaniać, pożerać (metaforycznie).; Przyjmować pokarm w normalnych lub agresywnych kontekstach.
G2072 ἔσοπτρον
Zwierciadło, lustro (1 Kor 13:12).; Powierzchnia odbijająca obraz.; Metaforycznie: niedoskonałe odbicie rzeczywistości.
G2073 ἑσπέρα
Wieczór, zmierzch.; Pora po zachodzie słońca.; Koniec dnia.
G2074 Ἐσρώμ
Esrom/Ezron („zamknięty”?) – syn Rubena, przodek Ezronitów.; Jeden z patriarchów w genealogii plemiennej.; Czasem zapisywany jako Hezron.
G2078 ἔσχατος
Ostatni w czasie lub miejscu.; Skrajny, krańcowy.; Wartościowo najniższy lub najbardziej oddalony.
G2080 ἔσω
Wewnątrz, do wewnątrz.; O sferze wewnętrznej człowieka (dusza).; Zwrócony ku wnętrzu lub sercu.
G2081 ἔσωθεν
Ze środka, od wewnątrz.; Z wnętrza człowieka (np. serca).; Wewnątrz budynku czy przestrzeni.
G2082 ἐσώτερος
Bardziej wewnętrzny.; O miejscu Najświętszym w świątyni (Hbr 6:19).; Głębszy poziom wnętrza.
G2083 ἑταῖρος
Towarzysz, partner, współtowarzysz.; Uprzejmy zwrot „przyjacielu”.; Kumpel lub ktoś bliski we wspólnym celu.
G2087 ἕτερος
Drugi, inny.; Niejednakowy co do jakości.; Ktoś odmienny od wspomnianego pierwszego.
G2089 ἔτι
Jeszcze, ciągle.; Wciąż trwający, w dalszym ciągu.; Dodatkowo, ponadto.
G2090 ἑτοιμάζω
Przygotować, czynić gotowym.; Wyrównać drogę (metaforycznie).; Zorganizować wszystko, co konieczne przed przybyciem kogoś.
G2091 ἑτοιμασία
Przygotowanie, stan gotowości.; Akt czynienia wszystkiego, co potrzebne.; Bycie w pełnej gotowości do akcji.
G2092 ἑτοίμος
Gotowy, przygotowany.; Odpowiedni, stosowny.; Zdolny do natychmiastowego działania.
G2093 ἑτοίμως
Ochoczo, z gotowością.; Z chęcią i szybko.; (Rzadko) Entuzjastycznie.
G2094 ἔτος
Rok.; Okres 12 miesięcy.; Przedział czasu dla wydarzeń kalendarzowych.
G2095 εὖ
Dobrze, pomyślnie.; Korzystnie, pozytywnie.; Czyniąc dobro.
G2096 Εὖα
Ewa („życie”) – pierwsza kobieta w Biblii (Rdz 2–3).
G2097 εὐαγγελίζω
Zwiastować dobrą nowinę, ewangelizować.; Ogłaszać Ewangelię o zbawieniu w Chrystusie.; Przynosić radosną wieść (w ST kontekście).
G2098 εὐαγγέλιον
Dobra Nowina o Chrystusie.; Gatunek literacki opisujący życie Jezusa.; Radosne wieści zbawienia.
G2100 εὐαρεστέω
Podobać się, być miłym.; Mieć w czymś upodobanie.; Sprawiać radość i satysfakcję.
G2101 εὐάρεστος
Podobający się, miły.; Wzbudzający przyjemne odczucia.; Korzystny w czyichś oczach.
G2104 εὐγενής
Dobrze urodzony, szlachetnego rodu.; Szlachetny w myśleniu i usposobieniu.; Wyróżniający się rodowodem lub cnotami.
G2105 εὐδία
Ładna pogoda, czyste niebo.; Spokojna aura, bezchmurny czas.; Słoneczna i przyjemna pogoda.
G2106 εὐδοκέω
Uważać coś za dobre, wybierać.; Być chętnym, gotowym, postanawiać.; Znajdować upodobanie, czerpać przyjemność z czegoś.
G2107 εὐδοκία
Dobra wola, życzliwość, przychylność.; Rozkosz, przyjemność.; Pragnienie lub wola (Boża albo ludzka).
G2108 εὐεργεσία
Dobry czyn, dobrodziejstwo.; Przysługa wyświadczona potrzebującym.; Akt pomocy i życzliwości.
G2109 εὐεργετέω
1) Czynić dobrze, być dobroczyńcą. (2) Wyświadczać pomoc, przysługę. (3) Okazać łaskawość w działaniu.
G2110 εὐεργέτης
Dobroczyńca.; Tytuł honorowy tych, którzy okazali wybitne zasługi.; W starożytności „Soter”, „Patris Patriae”.
G2111 εὔθετος
Pożyteczny, zdatny.; Odpowiednio umieszczony, korzystny.; Przydatny do konkretnego celu.
G2112 εὐθέως
Natychmiast, niezwłocznie.; Od razu, bez opóźnienia.; W tym samym momencie.
G2115 εὔθυμος
Życzliwy, pełen otuchy.; Pogodnie nastawiony.; Mający dobry humor i pozytywne usposobienie.
G2116 εὐθύνω
Prostować, czynić równym.; Prowadzić prosto do celu.; Nadawać kierunek w linii prostej.
G2117 εὐθύς
Prosty, równy.; Szczery, uczciwy (w niektórych kontekstach).; Natychmiast, od razu (przysłówek).
G2118 εὐθύτης
Prawość, uczciwość.; Prostolinijność charakteru.; Niezachwiana poprawność moralna.
G2120 εὐκαιρία
Sposobny czas, korzystna okazja.; Możliwość przystąpienia do czegoś.; Czas szczególnie sprzyjający działaniu.
G2121 εὔκαιρος
W porę, stosowny.; Odpowiedni moment, dogodny termin.; Na czas, bez spóźnienia.
G2122 εὐκαίρως
Stosownie, w odpowiednim momencie.; Kiedy nadarza się okazja.; W samą porę.
G2123 εὔκοπος
Łatwiejszy, niewymagający wysiłku.; Mniej trudny do zrobienia.; Bardziej dogodny w realizacji.
G2124 εὐλάβεια
Ostrożność, roztropność.; Bojaźń Boża, pobożność.; Głęboki szacunek, powaga w stosunku do Boga lub ludzi.
G2125 εὐλαβέομαι
Postępować ostrożnie, przezornie.; Strzec się, bać się.; Okazywać cześć, szacunek (wobec Boga lub autorytetu).
G2126 εὐλαβής
Bogobojny, pobożny.; Sumienny, roztropny.; Trzymający się bojaźni Bożej i czci.
G2127 εὐλογέω
Błogosławić, wypraszać pomyślność.; Chwalić, sławić (o człowieku względem Boga).; Obdarzyć kogoś pomyślnością (o Bogu).
G2128 εὐλογητός
Błogosławiony, pochwalony.; Godzien chwały i czci.; Wychwalany za doskonałość.
G2129 εὐλογία
Pochwała, dziękczynienie.; Błogosławieństwo, dobrodziejstwo.; Łaskawy dar, łaska.
G2132 εὐνοέω
Życzyć komuś dobrze, być życzliwym.; Mieć przyjazne nastawienie.; Odnosić się do kogoś z sympatią i łagodnością.
G2133 εὔνοια
Dobra wola, łaskawość.; Przyjazne usposobienie.; Wewnętrzna życzliwość serca.
G2135 εὐνοῦχος
Eunuch, stróż łoża (nadzorca haremu).; Ten, kto nie ma zdolności do małżeństwa.; Dobrowolnie żyjący w celibacie.
G2137 εὐοδόω
Dobrze poprowadzić w podróży, zapewnić pomyślność.; Mieć powodzenie, obfitować.; Cieszyć się szczęśliwym wynikiem.
G2141 εὐπορέω
Być zamożnym, mieć zasoby.; Dysponować środkami finansowymi.; Żyć w dostatku.
G2143 εὐπρέπεια
Dobry wygląd, zgrabna sylwetka, uroda.; Estetyczna prezencja.; Powab zewnętrzny.
G2147 εὑρίσκω
Znaleźć, natknąć się na coś.; Odkryć przez szukanie lub badanie.; Uzyskać, otrzymać.
G2149 εὐρύχωρος
Szeroki, rozległy.; Przestronny, dający dużo miejsca.; Swobodny w zakresie ruchu.
G2150 εὐσέβεια
Pobożność, oddanie Bogu.; Cześć, szacunek religijny.; Bogobojne nastawienie.
G2151 εὐσεβέω
Być pobożnym, postępować z bojaźnią Bożą.; Okazywać szacunek, cześć Bogu i bliźnim.; Praktykować bogobojny sposób życia.
G2152 εὐσεβής
Oddany, sumienny, pobożny.; Żyjący w bojaźni Bożej.; Godny szacunku za swą religijną postawę.
G2154 εὔσημος
Dobrze oznaczony, wyraźny, odrębny.; Łatwy do rozpoznania.; O wyrazistych cechach.
G2155 εὔσπλαγχνος
Współczujący, litościwy (dosł. „o dobrych wnętrznościach”).; Pełen miłosierdzia.; Czuły na cudze cierpienie.
G2157 εὐσχημοσύνη
Urok, wytworność, skromność zewnętrzna.; Elegancki wygląd bądź postawa.; Przyzwoitość, stosowność.
G2158 εὐσχήμων
O dobrej sylwetce, kształtny, dostojny.; Wpływowy, szanowany (rzadko).; Budzący szacunek przez swój wygląd lub pozycję.
G2159 εὐτόνως
Gwałtownie, mocno.; Z dużą siłą lub przymusem.; Z zapałem i intensywnością.
G2165 εὐφραίνω
Cieszyć się, świętować.; Rozweselić, wywołać radość.; Być w stanie radości i dobrej zabawy.
G2166 Εὐφράτης
Eufrat („dobra rzeka”) – wielka rzeka na Bliskim Wschodzie.
G2167 εὐφροσύνη
Otucha, radość, wesele.; Pogoda ducha.; Stan pełen szczęścia.
G2168 εὐχαριστέω
Dziękować, być wdzięcznym.; Wyrażać podziękowanie Bogu lub ludziom.; Odczuwać i okazywać wdzięczność.
G2169 εὐχαριστία
Wdzięczność, dziękczynienie.; „Eucharystia” jako forma liturgii dziękczynnej.; Postawa czy modlitwa pochwalna.
G2170 εὐχάριστος
Wdzięczny, miły.; Przyjemny, życzliwy.; Hojny, dobroczynny (rzadziej).
G2171 εὐχή
Modlitwa, prośba do Boga.; Ślubowanie, przyrzeczenie.; Pobożne życzenie.
G2172 εὔχομαι
Modlić się do Boga, prosić.; Wyrażać życzenie lub pragnienie.; W niektórych tekstach: „Otwórz się!” (mylnie przyp. Mk 7:34 to „ἐφφαθά”).
G2173 εὔχρηστος
Łatwy do wykorzystania, przydatny.; Pożyteczny dla innych.; Użyteczny w codziennych czynnościach.
G2175 εὐωδία
Miła woń, aromat (Ef 5:2).; Przyjemny zapach.; W przenośni: coś miłego Bogu.
G2176 εὐώνυμος
Z lewej strony (eufemizm: „dobrego imienia”).; Określenie strony lewej w języku gr.; Rzadko: odnoszące się do czegoś „szczęśliwego” w przenośni.
G2177 ἐφάλλομαι
Skorzyć się na jakieś działanie (niejasne, rzadkie).; Wzbić się, skoczyć na coś.; (rzadkie w źródłach).
G2183 ἐφημερία
Zmiana kapłanów w Świątyni (podział na 24).; Usługa ograniczona do określonego czasu.; Okres służby liturgicznej.
G2186 ἐφίστημι
Stanąć przy, być obecnym.; Nadejść, spaść na kogoś (o chorobie, czasie).; Być blisko, gotowym do spełnienia się.
G2187 Ἐφραίμ
Efraim („podwójna płodność”) – miasto koło Jerozolimy (J 11:54).; Także imię syna Józefa w ST, lecz tu: miejscowość w pobliżu stolicy.; Używane w kontekście schronienia Jezusa.
G2189 ἔχθρα
Nieprzyjaźń, wrogość.; Przyczyna niechęci.; Stan konfliktu.
G2190 ἐχθρός
Nienawistny, wrogi.; Sprzeciwiający się Bogu (Rz 5:10).; Wróg, przeciwnik.
G2192 ἔχω
Mieć, posiadać, dzierżyć.; Trzymać się czegoś, być związanym.; Znajdować się w stanie lub relacji.
G2193 ἕως
Dopóki, aż do.; Tak długo, jak.; Do pewnego momentu w czasie.
G2194 Ζαβουλών
Zebulon – syn Jakuba, przodek pokolenia Zebulona (por. Mt 4:13–15).
G2195 Ζακχαῖος
Zacheusz („czysty”) – zwierzchnik celników z Jerycha (Łk 19:2).
G2196 Ζαρά
Zara („wschodzący jak słońce”) – syn Judy, przodek Jezusa.
G2197 Ζαχαρίας
Zachariasz („pamiętany przez JHWH”) – ojciec Jana Chrzciciela; także syn Barachiasza zabity w Świątyni.
G2198 ζάω
Żyć, być żywym, trwać w życiu.; Żyć w sensie fizycznym, duchowym lub wiecznym.
G2201 ζεῦγος
Zaprzęg dwóch zwierząt w jarzmie.; Para zwierząt gospodarskich (wołów, mułów, koni).; W liczbie mnogiej: kilka takich par.
G2203 Ζεύς
("ojciec wspomożenia"). Główne bóstwo Greków, odpowiednik rzymskiego Jowisza.
G2204 ζέω
Wrzeć, gotować się (o wodzie).; Kipieć gniewem, zapałem, intensywną emocją.; Okazywać silną żarliwość (dobrą lub złą).
G2205 ζῆλος
Gorliwość, żarliwość, entuzjazm.; Zapalczywość gniewu, zazdrość, zawistna rywalizacja.; Głębokie uczuciowe podekscytowanie w jakiejś sprawie.
G2206 ζηλόω
Pałać gorliwością, kipieć intensywnym uczuciem.; Zabiegać usilnie o czyjeś dobro bądź łaskę.; Odczuwać zazdrość lub być obiektem czyjejś zazdrości.
G2207 ζηλωτής
Gorliwiec pałający żarliwością.; Ktoś bezkompromisowy w obronie sprawy (czasem Bóg „zazdrosny”).; Obrońca lub atakujący z silnym uczuciem.
G2209 ζημία
Szkoda, strata.; Zniszczenie, uszczerbek.; Porażka w znaczeniu materialnym lub moralnym.
G2210 ζημιόω
Dokonać zniszczenia, wyrządzić szkodę.; Doznać straty, ponieść uszczerbek.; Zostać pozbawionym czegoś cennego.
G2212 ζητέω
Szukać, poszukiwać, dążyć do, zabiegać o coś.; Pragnąć, domagać się.
G2214 ζήτησις
Poszukiwanie, dociekanie.; Debata, spór koncepcyjny.; Dyskusja nad kwestią prawną lub religijną.
G2216 Ζοροβαβέλ
("urodzony w Babel"). Naczelnik Judy po niewoli babilońskiej.
G2218 ζυγός
Jarzmo (dla zwierząt).; Przenośnie: brzemię, niewola (Prawa lub Chrystusa).; Cokolwiek mocno wiąże lub ogranicza.
G2219 ζύμη
Zaczyn, zakwas.; Rozprzestrzeniający się wpływ (umysłowy, moralny).; Coś pobudzającego całość do fermentacji.
G2220 ζυμόω
Zakwaszać ciasto.; Powodować fermentację i wzrost.; W przenośni: przenikać i kształtować od wewnątrz.
G2221 ζωγρέω
Schwytać kogoś żywcem.; Pojmać bez zabicia.; W przenośni: pozyskać kogoś na swoją stronę.
G2222 ζωή
Życie (fizyczne, duchowe, bądź wieczne).
G2223 ζώνη
Pas do przewiązania szat.; Pasek służący też jako sakiewka.; Element stroju spinający ubranie.
G2224 ζώννυμι
Przepasać (się).; Owinąć pasem lub tkaniną.; W przenośni: przygotować się do działania.
G2225 ζωογονέω
Dać życie, zachować przy życiu.; Ocalić od śmierci.; Zabezpieczyć istnienie w trudnych warunkach.
G2226 ζῷον
Istota żywa, zwierzę.; Bestia (czasem o ludziach brutalnych).; Apokaliptyczne „istoty żywe” wokół tronu (Obj 4–5).
G2227 ζωοποιέω
Ożywić, powołać do życia.; Sprawić kiełkowanie (o nasionach).; Duchowo: obdarzyć życiem w Chrystusie.
G2228
Albo, lub, czy.; Ani… ani (konstrukcje negatywne).; Niż (w porównaniach).
G2229
Z całą pewnością, rzeczywiście.; Słowo wzmacniające stwierdzenie.; Niewątpliwie, bezsprzecznie.
G2231 ἡγεμονία
Najwyższe zwierzchnictwo, władza cesarska.; Rządy, panowanie.; Zwierzchność polityczna.
G2232 ἡγεμών
Zwierzchnik, władca, namiestnik.; Urzędnik rządzący prowincją.; Pierwszy w danym regionie (stolica).
G2233 ἡγέομαι
Kierować, stać na czele.; Uważać za, myśleć, sądzić.; Osądzać wartość, oceniać.
G2234 ἡδέως
Z przyjemnością, chętnie.; Ochoczo.; W pełni zadowolenia.
G2235 ἤδη
Teraz, już.; Właśnie w tej chwili.; Już (z naciskiem na aktualność).
G2237 ἡδονή
Przyjemność, rozkosz.; Dążenie do przyjemnych doznań.; Skłonność do pożądania rzeczy cielesnych.
G2239 ἦθος
Zwyczajowe miejsce przebywania (rzadko).; Charakter, moralność, przyzwyczajenie.; Wzorzec postępowania.
G2240 ἥκω
Przyjść, przybyć, nadejść.; W przenośni: zabiegać o kogoś.; Spaść na kogoś (o cierpieniu lub losie).
G2242 Ἡλί
("wstępujący"). Ojciec Józefa, męża Marii (Łk 3:23).
G2243 Ἠλίας
("moim Bogiem jest Jahwe"). Wielki prorok ST.
G2244 ἡλικία
Wiek, dojrzałość.; Wzrost, postawa.; Odpowiedni czas życia (rozumiany różnie).
G2246 ἥλιος
Słońce.; Promienie słoneczne, światło dnia.; Symbol jasności, ciepła.
G2247 ἧλος
Gwóźdź.; Metalowy kołek do mocowania.; Odniesienie do Kol 2:14 (przyp. „przybity do krzyża”).
G2248 ἡμᾶς
Nas (biernik my).; Określenie zbiorcze grupy.
G2249 ἡμεῖς
My (zaimek 1 os. l.mn.).; Grupa, do której należy mówiący.; Zaimek osobowy.
G2250 ἡμέρα
Dzień (od świtu do zmierzchu).; Pełna doba (24h).; Określenie czasu eschatycznego („Dzień Pański”).
G2251 ἡμέτερος
Nasz (zaimek dzierżawczy).; Przynależność grupy „my”.; Wskazuje własność wspólną.
G2252 ἤμην
Byłem (1 os. l.poj. imperf. „być”).; Oznacza czas niedokonany w przeszłości.; Istniałem w jakimś stanie dawniej.
G2253 ἡμιθανής
Na wpół martwy.; W stanie skrajnego wyczerpania.; Bezbronny i prawie bez życia.
G2254 ἡμῖν
Nam (celownik 1 os. l.mn.).; Wskazuje „komu?”.; Zaimek osobowy w roli dopełnienia dalszego.
G2255 ἥμισυς
Połowa.; Stanowiąca 50%.; Również część czyjegoś mienia, udziału.
G2257 ἡμῶν
Nas, nasz (dopełniacz 1 os. l.mn.).; Oznacza przynależność do „my”.; Formuła dzierżawcza.
G2259 ἡνίκα
Wtedy gdy, kiedy to.; Kiedy tylko, zaraz gdy (rzadkie).; Wskazuje na moment w czasie.
G2260 ἤπερ
Niż (porównanie).; Rzadka partykuła wzmacniająca kontrast.; Porównanie w wyrażeniach retorycznych.
G2262 Ἤρ
("czujny"). Syn Josego, ojciec Elmadana.
G2268 Ἡσαΐας
("zbawienie Jahwe"). Wielki prorok ST.
G2269 Ἠσαῦ
("owłosiony"). Syn Izaaka, brat bliźniak Jakuba.
G2270 ἡσυχάζω
Zamilknąć, zachować spokój.; Odpocząć, przerwać działalność.; Wieść ciche życie, unikać zgiełku.
G2271 ἡσυχία
Spokój, cisza, milczenie.; Wewnętrzna równowaga.; Stan nieaktywności lub pokoju.
G2272 ἡσύχιος
Cichy, spokojny.; Osoba nielubiąca zamieszania.; Łagodny w kontaktach.
G2273 ἤτοι
Czy, albo (łącznik alternatywny).; Zapowiada alternatywę w zdaniu.; Może wprowadzać pytanie rozłączne.
G2274 ἡττάω
Pokonać, uczynić mniejszym.; Być zmuszonym do ustąpienia.; Zostać pozbawionym sił.
G2275 ἥττημα
Umniejszenie, strata.; Porażka w działaniu.; Deficyt lub brak czegoś.
G2276 ἥττον
Niższy, mniejszy.; Słabszy w pozycji.; Ustępujący komuś w hierarchii.
G2278 ἠχέω
Rozbrzmiewać, huczeć (jak fale).; Wydawać głośny dźwięk.; Rozlegać się z mocą.
G2279 ἦχος
Dźwięk, odgłos, hałas.; Echo lub pogłoska.; Roznosząca się wieść.
G2281 θάλασσα
Morze (np. Śródziemne, Czerwone).; Każdy duży zbiornik wodny.; Pojęcie „wody głębokie” w kontraście do lądu.
G2282 θάλπω
Ogrzewać, utrzymywać ciepło.; W przenośni: otaczać czułą opieką.; Dbać serdecznie o kogoś (Ef 5:29).
G2283 Θάμαρ
("palma"). Żona synów Judy (Rdz 38).
G2284 θαμβέω
Być zdumionym, przerażonym.; Wzbudzać ogromne zaskoczenie.; Reagować lękiem i oniemieniem.
G2285 θάμβος
Oszołomienie, wielkie zdumienie.; Stan utraty słów z powodu podziwu lub grozy.; Uderzająca niespodzianka.
G2287 θανατηφόρος
Śmiercionośny.; Wywołujący skrajne zagrożenie życia.; Mogący doprowadzić do końca istnienia.
G2288 θάνατος
Śmierć fizyczna.; Śmierć duchowa (jako oddzielenie od Boga).; Antyteza życia w Bożej rzeczywistości.
G2289 θανατόω
Zabijać, uśmiercać.; Niszczyć duchowo.; Być umarłym dla pewnych spraw (przenośnie).
G2290 θάπτω
Pogrzebać, dokonać pochówku.; Złożyć do grobu.; Okazać ostatni szacunek zmarłemu.
G2291 Θάρα
("wędrowiec"). Ojciec Abrahama.
G2292 θαρρέω
Nabierać odwagi, być dobrej myśli.; Czuć się pewnie.; Kroczyć śmiało bez lęku.
G2293 θαρσέω
Bądź odważny!; Ośmielać się.; Czerpać otuchę.
G2294 θάρσος
Odwaga, pewność.; Śmiałość w działaniu.; Zapał do przekraczania trudności.
G2295 θαῦμα
Cud, zdumiewające zjawisko.; Coś wzbudzającego podziw i niedowierzanie.; Nadnaturalna manifestacja.
G2296 θαυμάζω
Dziwić się, zdumiewać.; Podziwiać coś wyjątkowego.; Wzbudzać zachwyt i ciekawość.
G2297 θαυμάσιος
Przedziwny, cudowny.; Wyjątkowo zaskakujący.; Napawający niezwykłym podziwem.
G2298 θαυμαστός
Cudowny, uderzająco niezwykły.; Budzący podziw i lęk.; Przekraczający ludzkie wyobrażenie.
G2299 θεά
("bogini"). Żeńskie bóstwo, np. Diana.
G2300 θεάομαι
Oglądać, przyglądać się uważnie.; Doświadczyć wzrokiem, odwiedzić kogoś.; Dowiadywać się przez obserwację.
G2303 θεῖον
Siarka jako minerał.; Substancja uważana za oczyszczającą.; Stosowana w obrzędach lub do dezynfekcji.
G2304 θεῖος
Boski, odnoszący się do Boga.; Przymiot określający bóstwo lub bożki.; W NT: Boży, związany z naturą Boga.
G2305 θειότης
Boskość, boska natura.; Stan bycia boskim.; Atrybut Boży objawiający się w mocy i świętości.
G2307 θέλημα
Wola, pragnienie, zamiar.; Postanowienie kogoś, czegoś.; Skłonność lub upodobanie, zwłaszcza w Bożych planach.
G2308 θέλησις
Ochotna wola, chęć.; Dobrowolne postanowienie.; Wewnętrzna gotowość działania.
G2309 θέλω
Chcieć, pragnąć, zamierzać.; Lubić, kochać coś robić.; Być gotowym, mieć upodobanie w czynności.
G2310 θεμέλιος
Fundament budowli.; Podstawa, pierwiastek w przenośni.; Punkt wyjścia dla dalszej konstrukcji.
G2311 θεμελιόω
Położyć fundament, ufundować.; Uczynić trwałym, utrwalić.; Ustanowić stabilnie coś, co ma się oprzeć próbie czasu.
G2313 θεομαχέω
Walczyć z Bogiem.; Przeciwstawiać się Jego planom.; Trwać w uporze wobec Bożej woli.
G2316 θεός
Bóg (w chrześcijaństwie: Ojciec, Syn, Duch).; Bóstwo w sensie pogańskim.; Metonimicznie: władca, sędzia (rzadko w ST).
G2317 θεοσέβεια
Szacunek wobec Bożej dobroci.; Pobożna postawa serca.; Rzadkie słowo wyrażające ufną cześć Bogu.
G2318 θεοσεβής
Czczący Boga, pobożny.; Wypełniający religijne obowiązki.; Skupiony na bojaźni Bożej.
G2322 θεραπεία
Usługa, leczenie.; Służba domowa bądź medyczna.; Pomoc w potrzebach ciała i duszy.
G2323 θεραπεύω
Uzdrawiać, leczyć.; Służyć pomocą, obsługiwać.; W kontekście ewangelicznym: przywracać zdrowie duchowe i fizyczne.
G2324 θεράπων
Sługa, usługujący.; Mojżesz jako sługa Boży (Hbr 3:5).; Ktoś wiernie wykonujący wolę przełożonego.
G2325 θερίζω
Żąć, zbierać plon.; Zniszczyć, ściąć (przenośnie).; Przypowieściowo: zgładzić czy pozbawić czegoś.
G2326 θερισμός
Żniwo, czas zbierania plonów.; W przenośni: zebranie ludzi (Mt 13:39).; Moment rozstrzygnięcia lub sądu.
G2327 θεριστής
Żniwiarz.; Osoba ścinająca zboże.; Symbol służby dokonującej zbioru w przypowieściach.
G2328 θερμαίνω
Grzać się, ogrzewać.; Podnosić temperaturę ciała lub otoczenia.; Względnie: czerpać ciepło z ogniska.
G2330 θέρος
Lato.; Okres ciepłej pory roku.; Używane o żniwach przypadających na ten czas.
G2334 θεωρέω
Patrzeć uważnie, obserwować, przyglądać się z uwagą.; W literaturze greckiej (klasycznej i hellenistycznej) może także oznaczać oglądanie publicznego widowiska/uroczystości czy ogólnie bycie wnikliwym świadkiem (czegoś).
G2335 θεωρία
Patrzenie, oglądanie.; Widowisko, widok.; Refleksja nad tym, co się widzi.
G2336 θήκη
Pojemnik, skrzynia.; Pochwa na miecz.; Skład lub schowek na wartościowe przedmioty.
G2337 θηλάζω
Karmić piersią.; Dawać pierś dziecku.; Ssać pierś (od strony niemowlęcia).
G2338 θῆλυς
Płci żeńskiej, niewiasta.; Samica w odniesieniu do zwierząt.; W kontekście narodzin i płodności.
G2339 θήρα
Polowanie na zwierzęta.; Próba schwytania ofiary w pułapkę.; W przenośni: czyhać na człowieka.
G2340 θηρεύω
Polować, upolować.; Starać się usidlić, zręcznie schwytać (przenośnie).; Tropić ofiarę z zamiarem jej złapania.
G2342 θηρίον
Zwierzę, dzikie stworzenie.; Bestia (Ap 13).; W przenośni: okrutny człowiek.
G2343 θησαυρίζω
Gromadzić skarby, zapasy.; Zbierać bogactwo lub dobra materialne.; W przenośni: odkładać coś w sercu, także gniew lub łaskę.
G2344 θησαυρός
Skarbiec, magazyn cennych rzeczy.; Zgromadzone bogactwa.; Miejsce przechowywania kosztowności.
G2345 θιγγάνω
Dotykać, chwytać.; Skrzywdzić siłą, użyć przemocy (rzadko).; Złapać kogoś lub coś przez kontakt fizyczny.
G2346 θλίβω
Ściskać, tłoczyć.; Uciskać, dręczyć, prześladować.; Sprawiać utrapienie i dyskomfort.
G2347 θλῖψις
Ucisk, udręka.; Trud, niedola, przeciwności.; Głębokie cierpienie i prześladowanie.
G2348 θνήσκω
Umrzeć, być martwym.; W przenośni: być odłączonym od duchowego życia.; Stracić siły żywotne.
G2349 θνητός
Śmiertelny, podlegający śmierci.; Ograniczony w czasie życia.; W przeciwieństwie do boskiej nieśmiertelności.
G2350 θορυβέω
Czynić wrzawę, zamieszanie.; Być niespokojnym i głośnym.; Martwić się, hałasować.
G2351 θόρυβος
Wrzawa, hałas.; Wzburzony tłum łamiący porządek.; Zamieszanie wywołujące niepokój.
G2352 θραύω
Złamać, rozbić, roztrzaskać.; Skruszyć na kawałki.; Spowodować zgniecenie lub zniszczenie.
G2354 θρηνέω
Biadać, lamentować.; Opłakiwać kogoś pieśniami żałobnymi.; Wznosić głos w bólu i żalu.
G2355 θρῆνος
Lament, tren żałobny.; Uroczysta pieśń żalu (rzadko).; Wyraz głębokiego smutku.
G2356 θρησκεία
Kult religijny, zewnętrzna forma religii.; Praktykowanie obrzędów (Jk 1:27).; Dyscyplina religijna w widocznej postaci.
G2359 θρίξ
Włos, owłosienie głowy.; Sierść zwierząt.; Symbol drobnego szczegółu.
G2360 θροέω
Krzyknąć głośno.; Być zaniepokojonym myślami.; Reagować paniką lub lękiem.
G2362 θρόνος
Tron, siedzisko władcy.; Metaforycznie: królewska godność Boga lub Chrystusa.; Władza sprawowana z tego miejsca.
G2364 θυγάτηρ
Córka.; Kobieta blisko spokrewniona, często w kontekście izraelskich rodów.; Nawiązanie do relacji rodzinnej lub mieszkańców miasta.
G2366 θύελλα
Nawałnica, silna burza.; Orkan, gwałtowny podmuch wiatru.; Burza szybko nadciągająca.
G2368 θυμίαμα
Kadzidło, wonna substancja.; Ofiara zapachowa spalana ku czci Boga.; Specyfik aromatyczny w obrzędach.
G2369 θυμιατήριον
Kadzielnica, naczynie do spalania kadzidła.; Ołtarz kadzenia (Hbr 9:4).; Przyrząd kultowy służący ofiarom zapachowym.
G2370 θυμιάω
Palić kadzidło.; Wytwarzać wonny dym w obrzędach.; Okadzać miejsca i przedmioty w kulcie.
G2372 θυμός
Gniew zapalczywy, łatwo wybuchający.; Zapał, żar wewnętrzny.; Wino gniewu, przejściowe wzburzenie.
G2373 θυμόω
Rozgniewać się, pałać gniewem.; Być złym, rozzłoszczonym.; Szybko zapalić się do negatywnej emocji.
G2374 θύρα
Drzwi, wrota.; Wejście, przejście.; W przenośni: droga do Królestwa Bożego.
G2375 θυρεός
Duża, prostokątna tarcza.; Chroniąca cały tułów.; Symbol obrony w duchowej walce (Ef 6:16?).
G2376 θυρίς
Okno.; Otwór w ścianie przepuszczający światło.; Miejsce do wyglądania na zewnątrz.
G2377 θυρωρός
Odźwierny, stróż drzwi.; Ktoś pilnujący wejścia (J 10:3).; Strażnik dostępu do wewnętrznych pomieszczeń.
G2378 θυσία
Ofiara, dar składany Bogu.; Akt poświęcenia czegoś.; Duchowy lub materialny wyraz oddania.
G2379 θυσιαστήριον
Ołtarz ofiarniczy lub do kadzenia.; Przenośnie: krzyż Chrystusa (Hbr 13:10?).; Miejsce składania świętych darów.
G2380 θύω
Składać w ofierze, zarzynać ofiarne zwierzę.; Zabić w celu rytualnym lub gastronomicznym.; Dopuścić się zgładzenia jako poświęcenia.
G2382 θώραξ
Pancerz, zbroja na tułów.; Chroni pierś i plecy (Ef 6:14).; Dwie części łączone w celu obronnym.
G2384 Ἰακώβ
(Jakub – „chwytający za piętę”) Syn Izaaka.
G2386 ἴαμα
Uzdrowienie, środek leczniczy.; Dar przywracający zdrowie.; Skutek Bożej mocy uzdrawiającej.
G2390 ἰάομαι
Uzdrawiać, uleczyć.; Przywracać zdrowie fizyczne bądź duchowe.; Czynić kogoś całkowicie zdrowym.
G2391 Ἰάρεδ
(Jared – „zejście”) Ojciec Henocha (Rdz 5:18).
G2392 ἴασις
Uzdrowienie, wyleczenie.; Czynność przywrócenia zdrowia.; Proces leczniczy powodujący poprawę.
G2393 ἴασπις
Jaspis, kamień szlachetny (Ap 4:3).; Wielobarwny minerał ceniony w starożytności.; Symbol trwałości i piękna.
G2394 Ἰάσων
(Jazon – „ten, który uzdrawia”) Tesaloniczanin (Dz 17:5–9).
G2395 ἰατρός
Lekarz.; Osoba zajmująca się medycyną (Kol 4:14?).; Uzdrowiciel w sensie codziennej praktyki.
G2397 ἰδέα
Kształt, wygląd, postać.; Powierzchowność widoczna dla oczu.; W Flp 2:7? forma zewnętrzna.
G2398 ἴδιος
Własny, należący do siebie.; Odrębny, charakterystyczny dla danej osoby.; Oznaczający czyjąś indywidualną własność.
G2399 ἰδιώτης
Osoba prywatna, w przeciwieństwie do oficjalnej.; Człowiek nieuczony, prosty.; W Dz 4:13? niepiśmienny, nieznający studiów.
G2400 ἰδού
Oto, spójrz, zwróć uwagę.; Sygnał wykrzyknikowy w tekście biblijnym, wskazujący na ważne zdarzenie.; Wezwanie czytelnika, by dostrzegł coś istotnego.
G2401 Ἰδουμαία
Idumea („region między Palestyną a Petreą”). Kraj zamieszkany przez Edomitów (potomków Ezawa); w czasach NT leżał na południe od Judei.
G2402 ἱδρώς
Pot.; Wydzielina ciała spowodowana wysiłkiem lub gorącem.; Oznaka zmęczenia lub stresu.
G2403 Ἰεζαβήλ
Jezabel („nieskalana?” lub ironicznie „bez wstydu”). Żona króla Achaba, wspierająca bałwochwalstwo, prześladowała proroków Bożych; w Ap 2:20 uosobienie fałszywej prorokini.
G2405 ἱερατεία
Kapłaństwo, urząd kapłana.; Posługa ofiarnicza w świątyni.; Godność sprawowana przez kapłanów.
G2406 ἱεράτευμα
Funkcja kapłańska, zbiór kapłanów.; Zmiana służby kapłańskiej.; Społeczność kapłańska w sensie duchowym (1 P 2:9).
G2407 ἱερατεύω
Pełnić urząd kapłański.; Sprawować świętą służbę w przybytku lub świątyni.; Dokonywać obrzędów ofiarniczych.
G2408 Ἱερεμίας
Jeremiasz („ustanowiony przez JHWH”). Prorok ST, syn Chilkiasza, działający w trudnym okresie zagłady Judy.
G2409 ἱερεύς
Kapłan (pogański lub żydowski).; W przenośni chrześcijanin poświęcający swe życie Bogu.; Ten, kto sprawuje funkcje ofiarne.
G2410 Ἱεριχώ
Jerycho („wonne miejsce”). Miasto w dolinie Jordanu, słynne z upraw balsamu i miodu, położone między Jerozolimą a rzeką Jordan.
G2411 ἱερόν
Święte miejsce, świątynia.; Zarówno pogańskie sanktuarium, jak i przybytek żydowski w Jerozolimie.; Miejsce kultu i ofiar.
G2412 ἱεροπρεπής
Nadający się dla Boga, godzien świętości.; Odznaczający się powagą sakralną.; Wyrażający postawę bogobojną.
G2413 ἱερός
Święty, poświęcony Bogu.; Mający szczególne znaczenie w kulcie.; „Święte Pisma” (2 Tm 3:15) – natchnione Słowo.
G2414 Ἱεροσόλυμα
Jerozolima („miasto pokoju”). Stolica religijna Izraela, siedziba Świątyni; w NT także „Górna Jerozolima” – rzeczywistość niebiańska.
G2415 Ἱεροσολυμίτης
Mieszkaniec Jerozolimy.
G2416 ἱεροσυλέω
Popełnić świętokradztwo, ograbić świątynię.; Bezczelnie zbezcześcić miejsce święte.; Dopuścić się czynu uznawanego za profanację kultu.
G2417 ἱερόσυλος
Winny świętokradztwa.; Ktoś, kto zbezcześcił dobra poświęcone Bogu.; Świętokradca – łamiący tabu sacrum.
G2419 Ἱερουσαλήμ
Jeruzalem („miasto pokoju”). Wariant pisowni Jerozolimy w NT, znaczenie to samo co G2414.
G2420 ἱερωσύνη
Kapłaństwo, urząd kapłański.; Funkcja zarezerwowana dla wybranych w kulcie.; Godność i posługa kapłana.
G2421 Ἰεσσαί
Jesse („bogaty”) – ojciec króla Dawida.
G2422 Ἰεφθάε
Jefte („tego Bóg wyzwala”) – sędzia w Izraelu (Sdz 11).
G2423 Ἰεχονίας
Jechoniasz („JHWH ustanawia”) – król Judy, wzięty do niewoli babilońskiej.
G2424 Ἰησοῦς
Jezus („JHWH zbawia”). Syn Boży, Zbawiciel świata; także Jezus Barabasz, Jozue, inni w NT.
G2425 ἱκανός
Wystarczający, dostateczny.; Liczny, odpowiednio duży.; Zdolny, zdatny do czegoś.
G2427 ἱκανόω
Uczynić zdatnym, wystarczającym.; Wyposażyć w moc do wykonywania obowiązków.; Przystosować do określonej roli.
G2428 ἱκετηρία
Błaganie, wołanie o pomoc.; Gałąź oliwna z wełną – symbol pokornego proszenia.; Publiczne okazanie prośby.
G2429 ἰκμάς
Wilgoć (Łk 8:6).; Niewielka ilość wody w ziemi lub powietrzu.; Czynnik sprzyjający wzrostowi roślin.
G2431 ἱλαρός
Wesoły, radosny.; Ochoczy do czynienia czegoś dobrego.; Przyjazny i uśmiechnięty.
G2432 ἱλαρότης
Radosny nastrój, ochoczy umysł.; Pogodny stan ducha.; Skłonność do dobrodusznego działania.
G2433 ἱλάσκομαι
Uśmierzyć gniew, dokonać przebłagania.; Uczynić kogoś przychylnym.; Zmazać winę, pojednać z Bogiem.
G2434 ἱλασμός
Zjednanie, pojednanie, przebłaganie.; Ofiara łagodząca gniew.; Akt przywracający przychylność.
G2435 ἱλαστήριος
Ofiara przebłagalna.; „Przebłagalnia” – pokrywa Arki Przymierza.; Symbol pojednania między Bogiem a ludźmi.
G2436 ἵλεως
Życzliwy, miłosierny.; Łaskawy w okazywaniu dobroci.; Gotowy wybaczać.
G2438 ἱμάς
Rzemień, pasek skórzany.; Czasem do wiązania sandałów (Łk 3:16).; Używany też do bicia lub krępowania.
G2440 ἱμάτιον
Szata, płaszcz.; Górna część garderoby.; Używane do nakrycia podczas snu.
G2441 ἱματισμός
Odzienie, ubiór.; Zestaw szat.; Ogólne pojęcie ubrań.
G2442 ἱμείρομαι
Tęsknić, pragnąć z miłością.; Odczuwać głębokie przyciąganie.; Żywić serdeczne pożądanie.
G2443 ἵνα
Aby, po to aby.; Wyraża cel lub zamierzony skutek.; W zdaniach warunkujących wynik działania.
G2445 Ἰόππη
Jafa („piękna”). Nadmorskie miasto w Palestynie, posiadało port.
G2446 Ἰορδάνης
Jordan („zstępujący”). Główna rzeka Palestyny, wpływa do Morza Martwego.
G2447 ἰός
Jad żmij, trucizna.; Złośliwość słów, kąśliwość.; Rdza (Jk 5:3) w przenośni o niszczeniu bogactw.
G2448 Ἰουδά
Juda („będzie chwalony”). Czwarty syn Jakuba, protoplasta plemienia Judy; czasem obszar Judy.
G2449 Ἰουδαία
Judea („będzie chwalony”). Południowa część Palestyny; szerzej cała Ziemia Święta.
G2450 Ἰουδαΐζω
Przyjąć żydowskie obyczaje.; Judaizować (Ga 2:14?).; Dostosować się do form religii żydowskiej.
G2451 Ἰουδαϊκός
Żydowski (przymiotnik).; Odnoszący się do żydowskiego stylu życia.; Cechujący tradycje Izraela.
G2453 Ἰουδαῖος
Żyd, Judejczyk.; Ktoś należący do narodu lub religii żydowskiej.; Odpowiadający kulturze Izraela.
G2454 Ἰουδαϊσμός
Judaizm – religia, kult Żydów.; System obrzędów i zwyczajów Izraela.; Mentalność i praktyka zgodna z Prawem Mojżeszowym.
G2455 Ἰούδας
Juda lub Judasz („będzie chwalony”). Wiele osób w NT: Judasz Iskariota (zdrajca), Judasz Tadeusz, brat Pański, itd.
G2460 ἱππεύς
Jeździec.; Członek jazdy konnej.; W armiach starożytnych: żołnierz konny.
G2461 ἱππικός
Konny, jeździecki (przymiotnik).; Odnoszący się do kawalerii.; Rzadkie w NT.
G2462 ἵππος
Koń. Symbol siły, zwłaszcza w Apokalipsie.
G2463 ἶρις
Tęcza, aureola świetlna.; Barwny łuk na niebie.; Rzadziej: pierścień kolorowego światła.
G2464 Ἰσαάκ
Izaak („śmiech”) – syn Abrahama i Sary.
G2470 ἴσος
Równy w ilości lub jakości.; Podobny, tożsamy w pewnym aspekcie.; Odpowiadający komuś w pozycji.
G2471 ἰσότης
Równość, podobieństwo w proporcjach.; Sprawiedliwy rozdział.; Wzajemne wyrównanie potrzeb (2 Kor 8:14).
G2473 ἰσόψυχος
Podobnie myślący, jednej duszy.; Zgodny w pragnieniach i poglądach.; Najlepiej oddaje brak rozbieżności wewnętrznej.
G2474 Ἰσραήλ
Izrael („ten, który walczy z Bogiem”). Imię Jakuba; naród potomków; w NT również wspólnota duchowa.
G2475 Ἰσραηλίτης
Izraelita – przedstawiciel narodu izraelskiego.
G2476 ἵστημι
Postawić, sprawić by ktoś stanął.; Stać, trwać, pozostać niewzruszonym.; Ustanowić, zatwierdzić (np. urząd).
G2477 ἱστορέω
Badać, dociekać, poznawać przez zapytanie.; Dowiadywać się szczegółowo.; Poznać kogoś w osobistym spotkaniu (Ga 1:18?).
G2478 ἰσχυρός
Silny, potężny.; Zdolny w ciele lub umyśle.; Gwałtowny, wywierający wielki wpływ.
G2479 ἰσχύς
Moc, siła, zdolność.; Energia, potencjał.; Zasób sił fizycznych bądź duchowych.
G2480 ἰσχύω
Być mocnym, silnym, skutecznym.; Być zdrowym, w formie.; Przynosić rezultat, działać z powodzeniem.
G2481 ἴσως
Być może, prawdopodobnie.; Możliwa ewentualność.; Sugeruje przypuszczenie.
G2484 Ἰτουραῖος
Iturea – górzysty region na północ od Palestyny, na zachód od Damaszku (Łk 3:1).
G2486 ἰχθύς
Ryba.; Symbol chrześcijan (akronim ΙΧΘΥΣ).; Żywność powszednia w rejonach nadmorskich.
G2487 ἴχνος
Ślad stopy, odcisk.; Krok do naśladowania (1 P 2:21).; Dowód czyjejś obecności lub drogi.
G2488 Ἰωάθαμ
Joatam („JHWH jest prawy”) – król Judy (2 Krl 15:32).
G2491 Ἰωάννης
Jan („JHWH jest łaskawym dawcą”). Jan Chrzciciel, Jan Apostoł, Jan zw. Markiem, itd.
G2492 Ἰώβ
Hiob („prześladowany”) – wzór wytrwałości i cierpliwości.
G2493 Ἰωήλ
Joel („JHWH jest Bogiem”) – prorok, syn Petuela.
G2494 Ἰωνάν
Jonam („JHWH łaskawy”) – przodek Jezusa (Łk 3:30?).
G2495 Ἰωνᾶς
Jonasz („gołębica”). Prorok ST; także ojciec Piotra (Mt 16:17).
G2496 Ἰωράμ
Joram („JHWH wywyższył”) – król Judy, syn Jozafata.
G2498 Ἰωσαφάτ
Jozafat („JHWH sądzi”) – król Judy, syn Asy.
G2501 Ἰωσήφ
Józef („niech Bóg doda”). Kilka postaci w NT: patriarcha Józef (syn Jakuba); przodkowie Jezusa (syn Jony/Jody/Mattata); mąż Marii, matki Jezusa; Józef z Arymatei; Józef zw. Barnabą; Józef Barsaba (Justus).
G2502 Ἰωσίας
Jozjasz („JHWH uzdrawia”). Król Judy, reformator kultu (2 Krl 22–23).
G2504 κἀγώ
I ja, ja również.; Także ja, podobnie i ja.; Nawet ja sam.
G2505 καθά
Jak, w jaki sposób.; Odpowiednio do, według.; W sensie porównania: tak jak ktoś/coś czyni.
G2506 καθαίρεσις
Zburzenie, unicestwienie.; Zniweczenie jakiejś budowli lub systemu.; Usunięcie czegoś przez zniszczenie.
G2507 καθαιρέω
Zniszczyć, ściągnąć, obalić.; Zdjąć coś z wyższego miejsca.; Rozebrać, doprowadzić do upadku.
G2508 καθαίρω
Oczyszczać z brudu, odcinać zbędne pędy.; W przenośni: oczyszczać z winy, grzechu, zmazywać nieczystość moralną.
G2509 καθάπερ
Tak jak, w taki sposób jak.; Dokładnie na wzór czegoś.; Mocne porównanie, „tak samo jak gdyby”.
G2511 καθαρίζω
Oczyszczenie (rytualne lub fizyczne).; W NT: uwolnienie od grzechu przez ofiarę Chrystusa.; Obmycie jako znak duchowej czystości.
G2512 καθαρισμός
1) Oczyścić fizycznie (z brudu, choroby). (2) Uwolnić od winy, grzechu. (3) Ogłosić kogoś czystym rytualnie.
G2513 καθαρός
Czysty, nieskalany fizycznie.; Rytualnie dopuszczony, zgodny z prawem.; Moralnie bez zarzutu, wolny od grzechu.
G2514 καθαρότης
Czystość (fizyczna lub duchowa).; Stan wolny od skazy.; Rytualna przejrzystość i świętość.
G2515 καθέδρα
Krzesło, fotel.; Tron nauczycielski lub sędziowski (Mt 23:2).; Miejsce zasiadania osoby o pewnym autorytecie.
G2516 καθέζομαι
Usiąść, usadowić się.; Zająć miejsce.; Pozostać w pozycji siedzącej.
G2518 καθεύδω
Spać, zasnąć.; W przen.: być nieczułym, obojętnym duchowo.; Popadać w gnuśność i letarg.
G2520 καθήκω
Zejść w dół, dosł. „przychodzić”.; W formie bezosobowej: „przystoi”, „słuszne jest”.; Odpowiadać stosowności sytuacji.
G2521 κάθημαι
Siedzieć, zasiadać.; Mieszkać, przebywać gdzieś na stałe.; Utrzymywać się w danym miejscu lub stanie.
G2522 καθημερινός
Codzienny, powszedni.; Powtarzający się każdego dnia.; Zwyczajny w rytmie doby.
G2523 καθίζω
Sprawić, by ktoś usiadł; posadzić.; Usiąść samemu, osiąść w jednym miejscu.; Osiedlić się, przebywać.
G2524 καθίημι
Spuścić w dół, opuścić.; Zesłać z góry.; Pozwolić czemuś zstąpić.
G2525 καθίστημι
Ustanowić, wyznaczyć.; Umieścić kogoś w urzędzie.; Przedstawić kogoś w określonej roli.
G2526 καθό
Jak, w takiej mierze jak.; Ponieważ, kiedy.; Rzadsze wyrażenie przyrównawcze.
G2527 καθόλου
W całości, całkowicie.; Ogólnie, bez wyjątku.; Na sposób powszechny, generalny.
G2528 καθοπλίζω
Uzbroić, wyposażyć w broń.; Przygotować do walki.; Rzadko w NT.
G2529 καθοράω
Spojrzeć w dół, z góry.; Dostrzec wyraźnie i uważnie.; Patrzeć z pewnej wyższej perspektywy.
G2530 καθότι
Ponieważ, skoro.; Tak jak, w taki sposób.; Miesza znaczenie przyczyny i porównania.
G2531 καθώς
Tak jak, zgodnie z tym.; Ponieważ, jako że.; Kiedy, skoro już (szerszy kontekst).
G2532 καί
I, a także, co więcej.; Również, nawet.; Łącznik wielofunkcyjny, często wzmacniający.
G2535 Κάϊν
Kain („kowal”). Pierworodny syn Adama, zabójca Abla.
G2536 Καϊνάν
Kainam (Kenan) („ich kowal”). Syn Enosza; w Łk 3:36 syn Arfaksada (różnice w tekście).
G2537 καινός
Nowy, świeży.; Niedawno stworzony, nieznany wcześniej.; W Nowym Testamencie oraz literaturze greckiej odnosi się do rzeczy, idei lub stanów, które są odmienne od poprzednich (np. nowy testament, nowe życie).
G2538 καινότης
Nowość.; Stan bycia nowym lub odnowionym.
G2539 καίπερ
Chociaż, mimo że.
G2540 καιρός
Czas właściwy, określona pora; konkretny moment na osi czasu.; Okazja, sprzyjający moment.
G2543 καίτοι
Mimo to, chociaż.; Partykuła wzmacniająca sprzeczność.; Rzadsze wyrażenie koncesywne.
G2545 καίω
Zapalić, rozpalić.; Palić w ogniu, niszczyć ogniem.; Pozostawać w stanie płonięcia.
G2546 κἀκεῖ
I tam, tam też.; Również w tamtym miejscu.; Wzmocnienie „w tamtej lokalizacji”.
G2548 κἀκεῖνος
I on, on także, tamten również.; Połączenie καί + ἐκεῖνος.; Podkreśla dołączenie kolejnej osoby/rzeczy.
G2549 κακία
Zło, złośliwość, podłość.; Nieprawość, niegodziwość charakteru.; Trud, utrapienie spowodowane złymi działaniami.
G2550 κακοήθεια
Zły charakter, przewrotność.; Podstępna nieprawość.; Złośliwość serca i myśli.
G2551 κακολογέω
Złorzeczyć, lżyć.; Mówić źle o kimś, przeklinać.; Ubliżać słowami.
G2552 κακοπάθεια
ZnOSZENIE zła, utrapienia.; Doświadczanie trudnych warunków.; Wytrwałe cierpienie w przeciwnościach.
G2553 κακοπαθέω
Cierpieć, doznawać zła.; Być w ucisku i trudnościach.; Znosić przeciwności losu.
G2554 κακοποιέω
Czynić zło, wyrządzać krzywdę.; Postępować niegodziwie.; Działać na szkodę innych.
G2555 κακοποιός
Złoczyńca, czyniący zło.; Ktoś wyrządzający zło innym.; Przestępca w pojęciu moralnym lub prawnym.
G2556 κακός
Zły, nieprawy, niegodziwy.; Szkodliwy, groźny, niszczycielski.; Uciążliwy, powodujący cierpienie.
G2557 κακοῦργος
Złoczyńca, czyniący zło.; Przestępca, łotr.; Ktoś dopuszczający się niegodziwości.
G2559 κακόω
Krzywdzić, uciskać, dręczyć.; Czynić zgubę, niszczyć kogoś.; Wprowadzać w stan rozgoryczenia.
G2560 κακῶς
Niewłaściwie, źle, błędnie.; Szkodliwie, z uszczerbkiem.; Ciężko (w kontekście choroby lub opętania).
G2561 κάκωσις
Złe traktowanie, nadużycie.; Udręczenie fizyczne lub psychiczne.
G2562 καλάμη
Łodyga zboża, źdźbło.; Ściernisko po żniwach.; Cienka słomka bez kłosa.
G2563 κάλαμος
Trzcina, laska trzcinowa.; „Trzcina miernicza”, dawniej też pióro.; Przedmiot z rośliny trzciny używany w wielu celach.
G2564 καλέω
Wołać, wzywać głośno.; Nazywać po imieniu; zapraszać.; Nadać komuś imię lub tytuł.
G2566 καλλίον
Lepszy.; Piękniejszy, doskonalszy.
G2570 καλός
Piękny, dobry, szlachetny.; Wartościowy, przydatny, godny pochwały.; Moralnie prawy, doskonały w jakości.
G2571 κάλυμμα
Zasłona, okrycie.; Coś, co ukrywa przed wzrokiem.; Przenośnie: przykrywka tajemnicy.
G2572 καλύπτω
Zakryć, zasłonić.; Trzymać w tajemnicy, ukryć informację.; Chronić coś przed odkryciem.
G2573 καλῶς
Dobrze, pięknie, należycie.; Poprawnie, zaszczytnie.; Wygodnie, korzystnie (rzadziej).
G2574 κάμηλος
Wielbłąd. Zwierzę powszechnie używane na Bliskim Wschodzie. Symbol trudności (Mt 19:24).
G2575 κάμινος
Piec do wypalania (naczyń, chleba).; Miejsce intensywnego ognia.; Przenośnie: próba ogniowa.
G2576 καμμύω
Zamknąć oczy, przymknąć powieki.; Celowo nie patrzeć, ignorować.
G2577 κάμνω
Zmęczyć się, być wyczerpanym.; Stracić siły, opaść z energii.; Chorować.
G2578 κάμπτω
Zginać się, zginać ciało, kłaniać się, pochylać. Używany zarówno w sensie fizycznym (np. zginać ciało, kłaniać się) jak i przenośnie (wyrażając uległość czy podporządkowanie).
G2579 κἄν
Nawet jeśli, choćby.; Warunkowe „a jeśli”.; Złożenie καί (a) + ἐάν (jeśli).
G2580 Κανά
Kana („miejsce trzcin”). W Galilei, gdzie Jezus dokonał cudu wody w wino (J 2:1).
G2583 κανών
Pręt, laska pomiarowa (kanon).; Zasada, norma postępowania.; Określony zakres czyjejś działalności (2 Kor 10:13).
G2586 καπνός
Dym.; Substancja gazowa powstająca przy spalaniu.; Obraz sądu, kary.
G2587 Καππαδοκία
Kapadocja („kraina dobrych koni”). Region w Azji Mniejszej (1 P 1:1).
G2588 καρδία
Serce – ośrodek fizycznego i duchowego życia.; Siedlisko uczuć, myśli, decyzji.; Najgłębsza część człowieka.
G2590 καρπός
Owoc roślin, plon.; Potomstwo, owoc łona.; Skutek, wynik, owoc w sensie duchowym lub życiowym.
G2592 καρποφορέω
Przynosić owoc, rodzić plon.; Czynić postępy duchowe.; Wydawać rezultaty dobrych czynów.
G2593 καρποφόρος
Owocny, wydający owoc.; Skuteczny w działaniu.; Przynoszący pożyteczny rezultat.
G2594 καρτερέω
Być wytrwałym, cierpliwym.; Trwać mimo trudności.; Oznacza niezłomne znoszenie przeciwności.
G2595 κάρφος
Źdźbło, drobna słomka.; W przenośni: drobna wada w kimś (Mt 7:3).; Pozostałość po kłosie.
G2596 κατά
Wiele znaczeń: w dół, wzdłuż, według, zgodnie z, przeciwko, odnośnie do. Może wyrażać kierunek, normę, rozdział.
G2597 καταβαίνω
Schodzić, zstępować.; Spaść w dół, zostać zrzuconym.; Przenośnie: przejść do niższego stanu czy miejsca.
G2598 καταβάλλω
Strącić, zrzucić.; Obalić, doprowadzić do upadku.; Założyć fundament.
G2599 καταβαρέω
Obciążać, przygnieść ciężarem.; Napełnić kogoś troską, przytłoczyć.; Wywołać stan przygnębienia.
G2600 κατάβασις
Zstąpienie, akt schodzenia w dół.; Miejsce zstępowania ze wzniesienia.; Przenośnie: przejście z wyższego do niższego poziomu.
G2601 καταβιβάζω
Sprowadzić, sprawić że ktoś/coś zstąpi.; Strącić, zrzucić.; Zepchnąć z wyższego miejsca.
G2602 καταβολή
Założenie, położenie fundamentu.; Poczęcie, wstrzyknięcie nasienia.; Rzucenie ziarna w glebę.
G2605 καταγγέλλω
Ogłaszać, rozgłaszać publicznie.; Donosić, wyjawiać (czasem w złym sensie).; Głosić oficjalnie jako naukę lub wieść.
G2606 καταγελάω
Drwić, szydzić.; Naśmiewać się otwarcie z kogoś.; Wzbudzać pogardliwy śmiech.
G2607 καταγινώσκω
Obarczać winą, oskarżać.; Potępiać kogoś wyrokiem.; Wskazać czyjąś winę na forum publicznym.
G2608 καταγράφω
Łamać, kruszyć.; Rozbijać na części.; Skruszyć całość w drobne kawałki.
G2609 κατάγω
Sprowadzać, prowadzić w dół.; Wciągnąć łódź na brzeg, przybić do portu.; Zaciągać siłą w niższe miejsce.
G2611 καταδέω
Zawiązać, obwiązać.; Skrępować coś tkaniną lub powrozem.; Owinąć w celach zabezpieczenia.
G2613 καταδικάζω
Uznać winnym, potępić wyrokiem.; Obarczyć kogoś ostateczną winą.; Skazać publicznie.
G2614 καταδιώκω
Podążać za kimś, śledzić.; Czasem: ścigać w celu schwytania.
G2615 καταδουλόω
Zniewolić, wziąć do niewoli.; Podporządkować sobie jako niewolnika.; Pozbawić wolności drugą osobę.
G2616 καταδυναστεύω
Władać przemocą, uciskać.; Sprawować tyranię nad kimś.; Nadużywać siły i autorytetu.
G2617 καταισχύνω
Hańbić, zawstydzić.; Okryć kogoś wstydem i dezaprobatą.; Rozczarować, wzbudzając poczucie klęski.
G2618 κατακαίω
Spalać, niszczyć ogniem.; Całkowicie trawić płomieniem.; Przen.: unicestwiać bez litości.
G2619 κατακαλύπτω
Zakrywać, zasłaniać.; Okryć się czymś w celu skrycia.; Przykryć przed widokiem innych.
G2620 κατακαυχάομαι
Chełpić się nad kimś, wynosić się.; Przechwalać się cudzym kosztem.; Okazywać wyższość w sposób arogancki.
G2621 κατάκειμαι
Leżeć, spoczywać (chory, bądź przy posiłku).; Być w pozycji półleżącej podczas uczty.; Znajdować się w stanie unieruchomienia.
G2622 κατακλάω
Połamać na kawałki.; Pociąć lub rozbić.; Zniszczyć spójność przedmiotu.
G2623 κατακλείω
Zamykać, uniemożliwiać wyjście.; Zamykać czyjeś usta.; Odcinać dostęp, blokować.
G2624 κατακληροδοτέω
Rozdzielić przez los, dać jako dziedzictwo.; Ustanowić czyjeś posiadanie.; Wydzielić część do czyjejś dyspozycji.
G2625 κατακλίνω
Kazać zasiąść przy stole, posadzić do biesiady.; Położyć się do posiłku w stylu antycznym.; Rozmieścić przy wspólnej uczcie.
G2626 κατακλύζω
Zatopić, zalać wodą.; Pogrążyć w odmętach.; Spowodować powódź.
G2627 κατακλυσμός
Potop (jak za dni Noego).; Wielka powódź.; Metaforycznie: katastrofa na szeroką skalę.
G2628 κατακολουθέω
Iść za kimś, podążać śladem.; Towarzyszyć w drodze.; Rzadkie w literaturze biblijnej.
G2629 κατακόπτω
Pociąć, posiekać na kawałki.; Rozdrobnić przez bicie lub cięcie.; Okrutnie potraktować kogoś.
G2630 κατακρημνίζω
Zrzucić w przepaść.; Strącić gwałtownie w dół.; Spowodować śmiertelny upadek.
G2632 κατακρίνω
Potępić, osądzić, uznać winnym.; Postawić wyraźny zarzut.
G2634 κατακυριεύω
Ujarzmić, przejąć władzę.; Panować nad kimś w sposób pełny.; Stać się niekwestionowanym władcą.
G2635 καταλαλέω
Obmawiać, oskarżać słowem.; Zniesławiać kogoś.; Werbalnie niszczyć czyjąś dobrą opinię.
G2636 καταλαλιά
Zniesławienie, oszczerstwo.; Złośliwe obmowy.; Mowa raniąca reputację.
G2638 καταλαμβάνω
Chwycić, pochwycić.; Zrozumieć, pojąć umysłem.; Ogarnąć, zawładnąć siłą lub władzą.
G2639 καταλέγω
Położyć, odkładać.; Szczegółowo opowiedzieć, opisać.; Zapisać w jakimś rejestrze lub spisie.
G2640 κατάλειμμα
Resztka, pozostałość.; Niewielka cząstka ocalała z całości.; W Rz 11:5 o ocalonych przez łaskę.
G2641 καταλείπω
Opuścić, porzucić.; Pozostawić w spokoju lub w stanie nietkniętym.; Zaniechać dalszego zajmowania się czymś.
G2643 καταλλαγή
Pojednanie, przywrócenie relacji.; Wymiana wrogości na pokój.; Odnowienie więzi z Bogiem.
G2644 καταλλάσσω
Zmieniać wrogość w pojednanie.; Przywrócić do łask.; Osiągnąć zgodę i pokój.
G2645 κατάλοιπος
Pozostały, zalegający.; Ostatnia część po odjęciu reszty.
G2646 κατάλυμα
Kwatera, gospoda.; Pomieszczenie do noclegu lub uczty.; Przestrzeń tymczasowo wynajmowana.
G2647 καταλύω
Zniszczyć, zburzyć.; Unieważnić, znosić.; Przenocować, zatrzymać się (w starożytnej gościnie).
G2648 καταμανθάνω
Przyjrzeć się, dostrzec uważnie.; Poznać głębiej przez obserwację.; Wnikliwie rozważyć.
G2649 καταμαρτυρέω
Świadczyć przeciw, składać zeznanie.; Ujawniać dowody na czyjąś winę.; Oskarżać w sądzie.
G2650 καταμένω
Trwać, pozostać.; Nie ruszać się z miejsca, zostać do końca.; Wytrwać w danym stanie.
G2654 καταναλίσκω
Pochłaniać, trawić (np. ogień).; Unicestwiać całkowicie.; Wywoływać zniszczenie bez śladu.
G2657 κατανοέω
Zauważyć, dostrzec coś uważnie.; Rozważyć dogłębnie.; Skupić wzrok lub myśli na czymś szczególnym.
G2658 καταντάω
Przybyć, dotrzeć do miejsca.; Dosięgnąć celu w sensie przenośnym.; Zbliżyć się do granicy możliwości.
G2659 κατάνυξις
Ukłucie, głębokie poruszenie.; Przejmujący smutek lub wstrząs.; Stan otępienia duchowego.
G2660 κατανύσσω
Kłuć, przekłuwać.; Dręczyć umysł głębokim bólem.; Powodować silne wzburzenie.
G2661 καταξιόω
Uznać za godnego, przyznać zaszczyt.; Okazać się godnym w oczach kogoś.; Zezwolić na przywilej.
G2662 καταπατέω
Zdeptać, rozgnieść pod stopami.; Poniżyć, gardzić.; Sponiewierać fizycznie lub moralnie.
G2663 κατάπαυσις
Odpoczynek, uspokojenie.; Zaprzestanie trudu, ulga.; „Odpoczynek Boży” (Hbr 4:9).
G2664 καταπαύω
Uspokoić, dać odpoczynek.; Sprawić ustanie zgiełku czy pracy.; Zakończyć wysiłek.
G2665 καταπέτασμα
Zasłona w świątyni.; Kurtyna oddzielająca Miejsce Święte od Najświętszego.; Symbol przegrody między Bogiem a ludźmi.
G2666 καταπίνω
Połknąć, przełknąć.; Pochłonąć lub unicestwić.; Przen.: zniszczyć całkowicie.
G2667 καταπίπτω
Upaść w dół.; Rzadziej: runąć bezwładnie.; Przewrócić się z wysokości.
G2669 καταπονέω
Zmęczyć, zadręczyć.; Przytłoczyć ciężką pracą lub udręką.; Dręczyć prześladowaniami.
G2670 καταποντίζω
Zanurzyć, zatopić (w wodzie).; Spuścić na dno, utopić.; Pogrążyć się w topieli.
G2671 κατάρα
Przekleństwo, złorzeczenie.; Klątwa wyklinająca kogoś.; Sprowadzenie nieszczęścia słowem.
G2672 καταράομαι
Złorzeczyć, przeklinać.; Wypowiadać formuły klątwy.; Życzyć komuś zła publicznie.
G2673 καταργέω
Uczynić bezskutecznym, unieważnić.; Pozbawić mocy, obalić.; Sprawić, że coś przestaje działać.
G2674 καταριθμέω
Zaliczać do określonej grupy.; Włączyć do wykazu.; Przydzielić kogoś do kategorii.
G2675 καταρτίζω
Uczynić sprawnym, wyposażyć, naprawić.; Dopasować, wzmocnić, ulepszyć.; Ukształtować duchowo ku dojrzałości.
G2678 κατασείω
Strząsnąć, potrząsnąć.; Zasygnalizować ruchem dłoni.; Zrzucić coś w gwałtownym geście.
G2679 κατασκάπτω
Podkopać, burzyć od fundamentów.; Kopać w głąb, powodując zniszczenie.; Rozwalić całkowicie przez rozkopanie.
G2680 κατασκευάζω
Przygotować, uczynić gotowym.; Zbudować, zapewnić konstrukcję.; Zaopatrzyć we wszystko, co niezbędne.
G2681 κατασκηνόω
Rozbić namiot, zamieszkać przejściowo.; Osiąść na stałe w danym miejscu.; Znaleźć schronienie w obozie.
G2682 κατασκήνωσις
Rozbicie namiotu, obozowisko.; Siedziba, domostwo.; Gniazdo w przenośni (np. u ptaków).
G2684 κατασκοπέω
Badać, szpiegować.; Przyglądać się dla zdobycia informacji.; Knuć sekretnie przeciwko komuś.
G2685 κατάσκοπος
Szpieg, zwiadowca.; Osoba oglądająca teren w tajemnicy.; Rzadkie określenie rozpoznawczych działań.
G2686 κατασοφίζομαι
Podejść kogoś podstępem, oszukać.; Zastawić przebiegłą pułapkę.; Przechytrzyć w złowrogim zamiarze.
G2687 καταστέλλω
Uciszyć, stłumić gwałtowność.; Ujarzmić kogoś wzburzonego.; Zredukować napięcie siłą lub perswazją.
G2689 καταστολή
Obniżenie, spuszczenie (rzadkie).; Zmiana lub zdjęcie szaty.; Symbol uznania pokory.
G2690 καταστρέφω
Wywrócić, obalić.; Zrujnować poprzez przewrócenie.; Doprowadzić do zniszczenia.
G2692 καταστροφή
Zniszczenie, ruina.; Nagła katastrofa.; Przen.: wygaszenie wcześniejszego zapału.
G2693 καταστρώννυμι
Rozsypać, rozrzucić.; Powalić, zgładzić w ataku.; Rozsiać coś niszczycielsko.
G2694 κατασύρω
Ściągnąć w dół, wlec.; Ciągnąć kogoś siłą za sobą.; W przen.: wciągnąć w nieszczęście.
G2695 κατασφάζω
Wymordować, zarżnąć.; Zabić wielu naraz.; Posłużyć się masową rzezią.
G2696 κατασφραγίζω
Zapieczętować, zamknąć pieczęcią.; Uczynić sekretnym i niedostępnym.; Oficjalnie zabezpieczyć blokadą.
G2697 κατάσχεσις
Powstrzymanie, utrudnianie.; Trzymanie przy sobie, posiadanie.; Bycie balastem i ciężarem.
G2698 κατατίθημι
Składać, gromadzić.; Zyskiwać czyjąś łaskę, przychylność.; Zapewniać sobie czyjeś względy.
G2700 κατατοξεύω
Ustrzelić kogoś strzałą.; Przebić kogoś za pomocą łuku i strzały.; W przen.: zranić precyzyjnym ciosem.
G2701 κατατρέχω
Biec w dół, schodzić pośpiesznie.; Zbiegać szybko z wyższego miejsca.; W przyp. Łk 19:6 – natychmiast zejść, by kogoś przywitać.
G2702 καταφέρω
Zrzucić, rzucić w dół; spaść.; Rzucić głos do urny (rzadko).; W przen.: być przytłoczonym, zasnąć.
G2703 καταφεύγω
Zbiec, uciec w poszukiwaniu schronienia.; Schronić się w bezpiecznym miejscu.; Ratować się ucieczką w nagłej potrzebie.
G2704 καταφθείρω
Zepsuć, zdeprawować.; Zniszczyć, doprowadzić do zguby.; W przen.: zniweczyć duchowo lub moralnie.
G2705 καταφιλέω
Pocałować czule.; Okryć kogoś pocałunkami.; Wylewnie okazywać uczucia przez całowanie.
G2706 καταφρονέω
Gardzić, lekceważyć.; Mieć kogoś lub coś za nic.; Okazywać pogardę i wyższość.
G2707 καταφρονητής
Ten, kto gardzi.; Osoba lekceważąca innych.; Pogardliwie nastawiony sędzia cudzych czynów.
G2708 καταχέω
Wylać na coś, lać z góry.; Oblać obficie płynem.; Rozlać w sposób niekontrolowany.
G2710 καταχράομαι
Niewłaściwie używać, nadużywać.; Nadmiernie korzystać z czegoś.; W 1 Kor 7:31? – używać „tak, jakby się nie używało”.
G2711 καταψύχω
Ochłodzić, schłodzić.; Uczynić chłodnym powiewem.; Przynieść ulgę od gorąca.
G2713 κατέναντι
Naprzeciw, naprzeciwko.; Przed kimś jako sędzią.; Po przeciwnej stronie w znaczeniu fizycznym lub formalnym.
G2714 κατενώπιον
Przed obliczem, w obecności.; Zwrócony twarzą do kogoś.; W przen.: „przed oczyma Boga”.
G2716 κατεργάζομαι
Wykonać, dokonać, zrealizować.; Spowodować, doprowadzić do czegoś.; Ukształtować lub przekształcić.
G2718 κατέρχομαι
Zstąpić, zejść.; Przybyć od strony morza (rzadziej).; O kimś schodzącym z wyższych rejonów na niższe.
G2719 κατεσθίω
Pożreć, pochłonąć jedzeniem.; W przen.: zniszczyć, pozbawić mienia.; Roztrwonić lub unicestwić.
G2720 κατευθύνω
Prostować, ukierunkowywać.; Naprowadzać na właściwą drogę.; Łk 1:79 – skierować stopy na drogę pokoju.
G2722 κατέχω
Powstrzymać, utrzymać w miejscu.; Zatrzymać lub kontrolować.; Być przeszkodą, uniemożliwiać.
G2723 κατηγορέω
Oskarżać, wysuwać zarzut.; Przedstawiać czyjeś winy w sądzie.; Głośno obwiniać kogoś.
G2725 κατήγορος
Oskarżyciel, w ST określenie diabła.; Ten, kto wnosi oskarżenia.; Rabini używali tego tytułu względem szatana.
G2728 κατιόω
Zardzewieć, pokryć się rdzą.; Doznać korozji.; Stać się bezużytecznym z powodu rdzy.
G2729 κατισχύω
Przemóc, pokonać.; Być silniejszym, mieć przewagę.; Zdominować kogoś swoją mocą.
G2730 κατοικέω
Mieszkać, osiedlać się.; W przen.: zamieszkiwać w czyjejś duszy (np. Bóg).; Przebywać stale w danym miejscu.
G2731 κατοίκησις
Zamieszkiwanie, przebywanie.; Osiedlenie się na stałe.; Bycie lokatorem danego terenu.
G2732 κατοικητήριον
Miejsce przebywania, mieszkanie.; Stała siedziba.; Lokum czy dom.
G2733 κατοικία
Mieszkanie, proces zamieszkania.; Sposób bytowania w miejscu.; Rzadko używane.
G2736 κάτω
Na dół, w dole.; Poniżej (miejsca lub stanu).; W odróżnieniu od „góry” (anō).
G2737 κατώτερος
Niższy, położony niżej.; O niższym stopniu lub statusie.; Przeciwieństwo wyższego poziomu.
G2738 καῦμα
Żar, gorąco.; Silne promienie słońca.; W przen.: palący ucisk lub kara.
G2740 καῦσις
Palenie, spalanie.; Proces unicestwiania ogniem.; Rzadkie określenie w NT.
G2742 καύσων
Upał, piekący żar słońca.; Ekstremalnie wysoka temperatura.; Długotrwały skwar.
G2744 καυχάομαι
Chlubić się, szczycić.; Odczuwać dumę z czegoś.; Czerpać radość z osiągnięcia.
G2745 καύχημα
To, czym się chlubimy.; Podstawa chluby i dumy.; Akt samego chełpienia się.
G2746 καύχησις
Akt chlubienia się, chełpienia.; Duma wyrażona publicznie.; Okazywanie chwalebnej radości z czegoś.
G2748 Κεδρών
Cedron („mętny”) – sezonowy potok obok Jerozolimy.; Dolina Cedron u stóp Góry Oliwnej.; Wypełnia się wodą w porze deszczowej.
G2749 κεῖμαι
Leżeć, spoczywać (np. miasto na wzgórzu, niemowlę w żłobie).; Być przeznaczonym, ustanowionym.; Spoczywać w mocy kogoś (1 J 5:19).
G2750 κειρία
Opaska, bandaż.; Płótno do owijania zwłok.; Materiał do obwiązywania ran.
G2751 κείρω
Strzyc owcę.; Być ostrzyżonym (Dz 18:18?).; Skracać włosy na głowie.
G2752 κέλευσμα
Rozkaz, nakaz donośnym okrzykiem.; Komenda wydawana publicznie.; Pobudzający zew wodza.
G2753 κελεύω
Nakazywać, rozkazywać.; Wydawać polecenie władcze.; Dawać sygnał do działania.
G2754 κενοδοξία
Próżna chwała, zarozumialstwo.; Duma bez podstaw.; Fałszywe mniemanie o własnej wielkości.
G2756 κενός
Pusty, próżny.; Bezowocny, daremny.; Pozbawiony realnej wartości.
G2758 κενόω
Opróżnić, uczynić pustym.; Pozbawić mocy, unieważnić.; Flp 2:7 – „ogołocić samego siebie”.
G2759 κέντρον
Żądło (u pszczół, skorpionów).; Oścień do poganiania zwierząt.; Symbol bólu lub dręczenia.
G2761 κενῶς
Daremnie, na próżno.; Bez żadnego rezultatu.; Pusto, bezskutecznie.
G2763 κεραμεύς
Garncarz.; Rzemieślnik pracujący w glinie.; Wykonawca naczyń i innych wyrobów glinianych.
G2764 κεραμικός
Garncarski, z gliny.; Materiał z ceramiki.; Rzadko stosowane w NT.
G2765 κεράμιον
Gliniane naczynie, dzban.; Garnek, słój.; Pojemnik na wodę lub żywność.
G2766 κέραμος
Glina.; Dachówka, wyrób z gliny.; Określenie materiału budowlanego.
G2767 κεράννυμι
Mieszać, łączyć.; Rozlewać do picia (np. wino z wodą).; Tworzyć mieszankę w naczyniu.
G2768 κέρας
Róg (zwierzęcia).; Wierzchołek ołtarza.; Symbol siły i potęgi (np. Mesjasz „róg zbawienia”).
G2774 κεφάλαιον
Najważniejsza sprawa, sedno.; Suma, kapitał pieniężny.; Hebr 8:1 – „główna rzecz”.
G2775 κεφαλαιόω
Odciąć głowę (poprzez egzekucję lub w trakcie bitwy).; Zranić w głowę.
G2776 κεφαλή
Głowa (u ludzi i zwierząt).; W przen.: zwierzchnik, głowa Kościoła (Chrystus).; Kamień węgielny, coś najwyższego.
G2777 κεφαλίς
Mała głowa, główka.; Wierzchołek zwoju (drążek), końcówka kolumny.; Złącze czy gałka u krańca belki.
G2779 κῆπος
Ogród.; Miejsce uprawne obok domu.; Przestrzeń upiększona roślinami.
G2781 κηρίον
Plaster miodu.; Zastygła struktura z wosku pszczelego.; Pożywienie słodkie i naturalne.
G2782 κήρυγμα
Obwieszczenie herolda, głoszenie.; Orędzie.
G2783 κῆρυξ
Herold, posłaniec publiczny.; Zwiastun Słowa Bożego (w NT).; Ten, kto ogłasza wolę władcy.
G2784 κηρύσσω
Głosić, obwieszczać publicznie.; Pełnić urząd herolda.; Zwiastować Ewangelię.
G2785 κῆτος
Wielka ryba, potwór morski.; Wieloryb, rekin (Mt 12:40?).; Symbol ogromnego stworzenia morskiego.
G2787 κιβωτός
Drewniana skrzynia.; Arka Noego, Arka Przymierza.; Miejsce bezpiecznego przechowania.
G2788 κιθάρα
Harfa, kitara.; Instrument strunowy.; Zwykle używana w akompaniamencie hymnów.
G2789 κιθαρίζω
Grać na harfie (kitarze).; Tworzyć muzykę strunową.; Rzadko wzmiankowane w tekstach NT.
G2791 Κιλικία
Cylicja – prowincja Azji Mniejszej.; Ojczyzna Pawła (Dz 22:3).; Południowo-wschodnia część Turcji.
G2792 κιννάμωμον
Cynamon – aromatyczna przyprawa.; Składnik pachnideł i kadzideł.; Używany w ofiarach i kuchni.
G2793 κινδυνεύω
Być w niebezpieczeństwie, zagrożeniu.; Grozić komuś (Dz 19:27?).; Narażać się na ryzyko utraty życia czy zdrowia.
G2794 κίνδυνος
Niebezpieczeństwo, zagrożenie.; Ryzyko ujemnych skutków.; Trudna sytuacja zagrażająca życiu.
G2795 κινέω
Poruszyć, wprawić w ruch.; Wywołać zamieszki, wzburzenie.; Społecznie: podburzyć lud.
G2796 κίνησις
Ruch, poruszenie.; Wzburzenie, zamieszanie (Dz 19:40?).; Pobudzenie aktywności ludu.
G2797 Κίς
Kisz („sidło”) – ojciec Saula.; Rodzic pierwszego króla Izraela.; 1 Sm 9–10: kontekst o Saulu.
G2798 κλάδος
Gałąź, młody pęd.; Odgałęzienie do szczepienia.; Przen.: potomkowie ojców (Rz 11).
G2799 κλαίω
Płakać, lamentować.; Opłakiwać kogoś lub coś.; Wyrażać żal łzami.
G2801 κλάσμα
Kawałek, ułamany fragment.; Resztki po jedzeniu.; Fragment pozostały po podziale.
G2805 κλαυθμός
Płacz, lament.; Biadanie, głośne zawodzenie.; Wyraz skrajnego żalu.
G2806 κλάω
Łamać, zwłaszcza chleb.; Dzielić na części.; Symboliczne łamanie w obrzędach (np. Wieczerzy).
G2807 κλείς
Klucz w sensie dosłownym.; W przenośni: władza lub możliwość dostępu.; Środek do „otwierania” lub „zamknięcia” spraw.
G2808 κλείω
Zamykać, blokować dostęp.; Uniemożliwić lub stłumić coś (np. współczucie).; W przen.: zamknąć drogę do Królestwa.
G2809 κλέμμα
Akt kradzieży.; Rzecz ukradziona.; Określenie nielegalnego przywłaszczenia.
G2811 κλέος
Sława, chwała.; Pogłoska, rozgłos.; Pochwała w znaczeniu uznania.
G2812 κλέπτης
Złodziej.; Przestępca działający podstępnie.; W przenośni: ktoś żerujący na innych.
G2813 κλέπτω
Kraść.; Zabierać podstępnie.; Przywłaszczać skrycie.
G2814 κλῆμα
Gałązka winorośli.; Latorośl, delikatny pęd.; Sprężysta odnoga rośliny.
G2816 κληρονομέω
Dziedziczyć.; Otrzymywać dział w zbawieniu.; Być uczestnikiem czegoś przez przydział.
G2817 κληρονομία
Dziedzictwo.; Mienie otrzymane w spadku.; Wieczne błogosławieństwo Królestwa Bożego.
G2818 κληρονόμος
Dziedzic.; Otrzymujący błogosławieństwo.; Współposiadacz wyznaczonego działu.
G2819 κλῆρος
Przedmiot do rzucania losów.; Przydział w drodze losowania.; Udział w zbawieniu lub służbie.
G2820 κληρόω
Rzucić los, wyznaczyć przez los.; Przyznać w drodze losowania.; Uczynić częścią dziedzictwa.
G2821 κλῆσις
Powołanie, wezwanie (Boże).; Zaproszenie do udziału w zbawieniu.; Ogólne przywołanie lub wezwanie.
G2822 κλητός
Wezwany, zaproszony.; Powołany do zbawienia.; Wyznaczony przez Boga do konkretnej misji.
G2823 κλίβανος
Gliniany piec do chleba.; Piec domowy.; Przenośny piecyk gliniany (rzadkie).
G2824 κλίμα
Nachylenie, spadek terenu.; Strefa lub obszar geograficzny.; Pochyłość Ziemi w ujęciu antycznym.
G2825 κλίνη
Małe łóżko, leżanka.; Sofa przy posiłku.; Nosze dla chorego.
G2827 κλίνω
Skłonić, pochylić.; Chylić się (o dniu).; Sprawić, by coś się przechyliło lub zakończyło.
G2828 κλισία
Szałas, namiot.; Miejsce grupowego noclegu bądź posiłku.; Grupa leżących razem (przy stole).
G2829 κλοπή
Kradzież.; Czyn polegający na zabraniu cudzej własności.; Lżejsze przestępstwo w odróżnieniu od rabunku.
G2830 κλύδων
Wzbierająca fala morska.; Gwałtownie wzburzone morze.; Bałwan morski wywołujący niepokój.
G2831 κλυδωνίζομαι
Być miotanym przez fale.; W przenośni: doświadczać niepokoju.; Być targanym emocjami.
G2834 Κνίδος
Knidos („rozdrażniony”). Półwysep i miasto w Azji Mniejszej (Dz 27:7).
G2836 κοιλία
Brzuch, jama brzuszna.; Łono, macica.; Wnętrze jako siedlisko uczuć lub pragnień.
G2837 κοιμάω
Położyć kogoś spać, uśpić.; Uspokoić, uciszyć.; Eufemizm: umrzeć.
G2838 κοίμησις
Odpoczynek, sen.; Leżenie w pozycji półleżącej.; Metaforyczne określenie stanu spoczynku.
G2839 κοινός
Pospolity, zwykły.; Niekonsekr. u Żydów: nieczysty.; Świecki, niepoświęcony w rozumieniu rytuału.
G2840 κοινόω
Uczynić pospolitym.; Uczynić nieczystym (w sensie rytualnym).; Ogłosić lub uznać kogoś za nieczystego.
G2841 κοινωνέω
Nawiązać wspólnotę.; Mieć udział we wspólnym przedsięwzięciu.; Stać się współuczestnikiem czegoś.
G2842 κοινωνία
Wspólnota, więź, łączność.; Wspólny dar lub zbiórka.; Ręka podawana jako znak jedności.
G2844 κοινωνός
Wspólnik, towarzysz.; Współuczestnik kultu religijnego.; Ten, kto dzieli udział z innymi (nawet z demonami).
G2845 κοίτη
Łóżko, leżanka.; Stosunek płciowy.; W przen. cudzołóstwo (Hbr 13:4).
G2846 κοιτών
Komnata sypialna.; Łożnica.; Szambelan (rzadkie użycie).
G2847 κόκκινος
Karmazynowy, szkarłatny.; Barwnik lub tkanina w tym kolorze.; Ubranie szkarłatne.
G2848 κόκκος
Pojedyncze ziarno.; Małe nasiono.; Podstawa wzrostu rośliny (np. ziarno pszeniczne).
G2849 κολάζω
Przycinać, ograniczać.; Powstrzymywać, karcić.; Karać, wymierzać dyscyplinę.
G2851 κόλασις
Kara, mająca aspekt poprawy.; Ukaranie za wykroczenie.; Pouczenie w kontekście dyscyplinowania.
G2853 κολλάω
Sklejać, łączyć.; Przylgnąć do kogoś lub czegoś.; Związać się z kimś ściśle.
G2856 κολοβόω
Okaleczać, skracać.; Redukować, ograniczyć (np. czas).; Uczynić coś krótszym lub słabszym.
G2859 κόλπος
Pierś, zanadrze.; Fałda szaty służąca za kieszeń.; Zatoka lub wnęka (przenośnie).
G2861 κολυμβήθρα
Sadzawka do pływania.; Basen, zbiornik wodny.; Miejsce do kąpieli lub rytualnego obmycia.
G2864 κόμη
Włosy.; Owłosienie głowy.; Fryzura jako ozdoba.
G2865 κομίζω
Troszczyć się o kogoś, przynieść ze sobą.; Odebrać, zabrać do siebie.; Otrzymać, odzyskać.
G2867 κονιάω
Pobielić, otynkować.; W przenośni: obłudnie upiększyć.; Pokryć wapnem w celu ostrzeżenia (grobowce).
G2868 κονιορτός
Wzbity pył, kurz.; Proch unoszący się w powietrzu.; Zamglenie spowodowane pyłem.
G2869 κοπάζω
Znużyć się, zmęczyć.; Ustać w naporze lub wściekłości.; Uciszyć się (jak sztorm).
G2870 κοπετός
Opłakiwanie z biciem się w piersi.; Wielki żal, lament.; Głośny wyraz smutku i skruchy.
G2871 κοπή
Cięcie, nacięcie.; Rzeź, posiekanie.; Rozdrabnianie czegoś na kawałki.
G2872 κοπιάω
Trudzić się, mozolić.; Zmęczyć się pracą fizyczną lub psychiczną.; Wycieńczyć się z powodu ciężaru lub żalu.
G2873 κόπος
Trud, ciężka praca.; Ucisk, zmęczenie.; Bicie się w piersi z żalu (rzadkie).
G2874 κοπρία
Łajno, gnój.; Odchody zwierzęce używane jako nawóz.; Metafora rzeczy bez wartości (Flp 3:8).
G2875 κόπτω
Ciąć, rąbać, ścinać.; W literaturze greckiej używany jest zarówno w sensie dosłownym (np. ścinanie drzew, cięcie materiałów) jak i przenośnym (np. „odejmować” część czegoś, usuwać elementy).; Może odnosić się również do gwałtownego cięcia lub usuwania (np. odcinania, eliminacji).
G2876 κόραξ
Kruk (ptak).; Czarny ptak z rodziny krukowatych.; Symbol chciwości lub złych omenów (rzadkie).
G2877 κοράσιον
Dziewczynka.; Młoda panna.; Dziewica w sensie niewinności.
G2879 Κορέ
Kore, Korach („łysina”). Buntownik przeciw Mojżeszowi (Lb 16).
G2881 Κορίνθιος
Koryntianin. Mieszkaniec miasta Korynt w Grecji.
G2884 κόρος
Kor, największa miara objętości (ok. 300–400 l).; Miara stosowana do ziaren lub płynów.; Symbol obfitości.
G2885 κοσμέω
Uporządkować, poustawiać.; Ozdobić, przystroić.; Uhonorować, dodać blasku.
G2887 κόσμιος
Należycie ułożony, skromny.; Stosowny w zachowaniu.; Umiarkowany, zdyscyplinowany.
G2889 κόσμος
Porządek, ład, harmonijna całość.; Świat, wszechświat, ziemia, ludzkość.; System rzeczy ziemskich lub bezbożnych, całość danego rodzaju.
G2893 κουφίζω
Być lekkim.; Uczynić coś lżejszym, odciążyć.; Wyrzucić ładunek w celu zmniejszenia ciężaru (Dz 27:18).
G2894 κόφινος
Kosz wiklinowy.; Pojemnik do zbierania resztek.; Zwyczajny kosz używany przez Żydów.
G2896 κράζω
Krzyczeć, wołać, wykrzykiwać.; Używany jest zarówno w sensie dosłownym (np. głośne wołanie o pomoc lub alarm), jak i w przenośnym (wyrażanie intensywnych emocji, protestu).; W Nowym Testamencie pojawia się w momentach dramatycznych, podkreślając emocjonalność wypowiedzi.
G2898 κρανίον
Czaszka.; Miejsce czaszki (Golgota).; Symbol śmierci lub grozy.
G2899 κράσπεδον
Krawędź, skraj szaty.; Frędzel przy szacie żydowskiej.; Obramowanie stanowiące znak posłuszeństwa Prawu.
G2900 κραταιός
Potężny, silny.; Odnoszący się do wielkiej mocy lub siły.; W kontekście biblijnym: Boża wszechmoc.
G2901 κραταιόω
Umacniać, wzmacniać.; Nabrać siły fizycznej lub duchowej.; Stać się silnym w sensie moralnym.
G2902 κρατέω
Trzymać mocno, uchwycić.; Objąć w posiadanie, zająć, przejąć kontrolę.; Powstrzymywać, utrzymywać w ryzach; także wiernie przestrzegać.
G2904 κράτος
Siła, moc, potęga.; Manifestacja wielkiej mocy lub działania.; Władza, panowanie nad kimś lub czymś.
G2905 κραυγάζω
Krzyknąć głośno, wydać okrzyk.; Zawołać kogoś podniesionym głosem.; Wystosować intensywne wezwanie.
G2906 κραυγή
Krzyk, głośne wołanie.; Wrzawa, podniesiony hałas.; Gwałtowna reakcja dźwiękowa wyrażająca emocje.
G2907 κρέας
Mięso zwierzęce.; Mięso przeznaczone na ofiarę.; Pokarm mięsny w obrzędach ofiarnych.
G2908 κρεῖσσον
Lepsze, korzystniejsze.; Bardziej odpowiednie w danej sytuacji.; W moralnym sensie: wartościowsze rozwiązanie.
G2909 κρείσσων
Użyteczniejszy, bardziej korzystny.; Doskonalszy, wyższej jakości.; Bardziej szlachetny w wymiarze duchowym.
G2910 κρεμάννυμι
Zawiesić, powiesić.; Wisieć w sensie bycia podtrzymywanym od góry.; W przenośni: „opierać się” na czymś (Mt 22:40).
G2911 κρημνός
Urwisko, strome zbocze.; Przepaść, spadek terenu.; Miejsce gwałtownego załamania się gruntu.
G2914 Κρήτη
Kreta („cielesna”). Największa wyspa grecka na Morzu Śródziemnym, znana z rolnictwa i bogatej kultury (Dz 27:7).
G2915 κριθή
Jęczmień. Zboże popularne w starożytności jako pokarm ludzi i zwierząt. Podstawa niektórych dań i wypieków.
G2916 κρίθινος
Jęczmienny.; Przygotowany z jęczmienia.; Wytworzony na bazie mąki jęczmiennej.
G2917 κρίμα
Orzeczenie, wyrok sądowy.; Kara lub potępienie za przewinienie.; Sprawa sądowa, proces wymagający rozstrzygnięcia.
G2918 κρίνον
Lilia, kwiat.; Symbol piękna i kruchości.; W przenośni: ulotna wspaniałość (Mt 6:28).
G2919 κρίνω
Sądzić, oceniać.; Rozróżniać, dzielić.; Podjąc decyzję lub dokonać oceny (moralnej lub prawnej) na podstawie obserwacji lub dowodów.
G2920 κρίσις
Sąd, wyrok, decyzja sądowa.; Kara, potępienie.; Opinia lub rozstrzygnięcie w sprawach moralnych/prawnych.
G2922 κριτήριον
Miejsce sądowe, trybunał.; Narzędzie lub reguła osądu.; Sprawa sądowa tocząca się przed trybunałem.
G2923 κριτής
Sędzia, arbiter.; Urzędnik rzymski, wymierzający sprawiedliwość.; Bóg jako najwyższy sędzia.
G2925 κρούω
Pukać, stukać do drzwi.; Naciskać lub próbować się przebić gdzieś.; Symbolicznie: zabiegać o czyjąś uwagę (Mt 7:7).
G2927 κρυπτός
Ukryty, tajemny.; Niewidoczny dla oczu.; Niejawny, pozostający w sekrecie.
G2928 κρύπτω
Ukryć, schować.; Uczynić niewidocznym, zakamuflować.; Umknąć uwadze, pozostać w tajemnicy.
G2930 κρύσταλλος
Kryształ (cenny kamień).; Symbol czystości i przejrzystości.; W Apokalipsie: obraz lśniącej powierzchni.
G2931 κρυφῇ
Skrycie, potajemnie.; W ukryciu, w tajemnicy.; Niejawnie, bez rozgłosu.
G2932 κτάομαι
Nabywać, zdobywać.; Posiadać na własność.; W kontekście małżeństwa: poślubić (archaicznie).
G2933 κτῆμα
Majątek, własność.; Posiadłość, dobro materialne.; Szersze znaczenie: to, co ktoś posiada.
G2934 κτῆνος
Bydlę, zwierzę pociągowe.; Zwierzę domowe (czworonożne).; W ujęciu ogólnym: istota juczna, bestia.
G2936 κτίζω
Tworzyć, budować.; Stwarzać (np. o Bożym dziele stworzenia).; Przekształcać, kształtować od podstaw.
G2937 κτίσις
Akt stwarzania.; Stworzenie (w sensie tego wszystkiego, co zostało stworzone).; Ustanowienie (powołanie do istnienia) np. jakiejś instytucji lub jakiegoś nowego rozporządzenia, prawa.
G2938 κτίσμα
Coś stworzonego, wytworzonego.; Dzieło powstałe w wyniku aktu kreacji.; To, co zostało ustanowione przez ludzi lub przez Boga.
G2939 κτίστης
Stwórca, twórca.; Założyciel dzieła lub instytucji.; Ten, kto dokonuje powstania czegoś z niczego.
G2941 κυβέρνησις
Zarządzanie, kierowanie.; Sprawowanie rządów lub władzy.; Administracja nad jakimś obszarem lub grupą.
G2942 κυβερνήτης
Sternik, nawigator statku.; Przywódca kierujący grupą.; „Kapitan” odpowiedzialny za kurs i bezpieczeństwo.
G2943 κυκλόθεν
Dookoła, ze wszystkich stron.; Otaczająco, okrężnie.; Z każdej strony w jednakowym stopniu.
G2944 κυκλόω
Otaczać, okrążać.; Poruszać się dookoła.; Oblegać z każdej strony.
G2945 κύκλῳ
Wokół, dookoła.; Po okręgu, naokoło.; Ze wszystkich stron w pobliżu.
G2947 κυλίω
Tarzać się, przewracać się.; Nurzać się (np. w błocie).; Toczyć po ziemi w sposób niekontrolowany.
G2949 κῦμα
Fala wodna, wzburzona woda.; Symbol niepokoju i miotania (w sensie przenośnym).; Poruszenie masy ludzkiej niczym fale.
G2950 κύμβαλον
Cymbał, instrument perkusyjny.; Mosiężna misa, wydająca dźwięk przy uderzeniu.; Obraz pustego dźwięku (1 Kor 13:1).
G2951 κύμινον
Kminek.; Popularna przyprawa w kuchni.; Roślina aromatyczna do przyprawiania potraw.
G2953 Κύπριος
Cypryjczyk („mieszkaniec Cypru”). Określenie etniczne dla urodzonych na wyspie Cypr.
G2954 Κύπρος
Cypr („ziemia cyprysów”). Żyzna i piękna wyspa na Morzu Śródziemnym, między Cylicją a Syrią.
G2955 κύπτω
Schylić się, pochylić.; Zgiąć się w geście uniżenia.; Skłonić głowę w dół.
G2956 Κυρηναῖος
Cyrenejczyk („mieszkaniec Cyreny”). Określenie mieszkańca Cyreny w Afryce Północnej.
G2957 Κυρήνη
Cyrena („wolna królowa”). Wielkie miasto w Libii (Cyrenajka), zamieszkane także przez wielu Żydów.
G2959 κυρία
Pani, tytuł szacunku wobec kobiety.; Gospodyni, właścicielka domu.; W przenośni: wspólnota wierzących (2 J).
G2961 κυριεύω
Panować, sprawować władzę.; Mieć nad kimś kontrolę, rządzić.; Wywierać wpływ, dominować.
G2962 κύριος
Pan, władca, właściciel.; Tytuł szacunku (np. „panie” wobec przełożonego).; W kontekście biblijnym: Bóg, Chrystus jako najwyższy Pan.
G2964 κυρόω
Potwierdzać, ustanawiać jako prawomocne.; Uczynić ważnym, obowiązującym.; Uroczyście zatwierdzić w sferze publicznej.
G2965 κύων
Pies.; W przenośni: człowiek nieczysty lub zuchwały.; Obraźliwe określenie kogoś niegodnego (Flp 3:2).
G2966 κῶλον
Człon zdania (w retoryce).; Kończyna, część ciała.; Zwłoki, szczątki (rzadsze użycie).
G2967 κωλύω
Zabraniać, powstrzymywać.; Przeszkadzać, utrudniać.; Odmawiać komuś dostępu lub działania.
G2968 κώμη
Wieś, mała osada.; Miejsce wspólnego noclegu robotników.; Zaplecze miejskie przynależne do większego miasta.
G2970 κῶμος
Hulanka, pijatyka.; Uczta połączona z zabawą.; Rozwiązła zabawa nocna.
G2972 Κώς
Kos („publiczne więzienie”?). Mała wyspa na Morzu Egejskim, znana z żyzności i produkcji wina.
G2974 κωφός
Głuchy.; Niemy, niezdolny do mówienia.; Przytępiony w sensie percepcji lub wymowy.
G2975 λαγχάνω
Otrzymać przez losowanie.; Dostać coś według Bożego przydziału.; Rzucić losy, aby rozstrzygnąć sprawę.
G2977 λάθρα
Potajemnie, skrycie.; W ukryciu przed innymi.; Niejawnie, bez wiedzy otoczenia.
G2978 λαῖλαψ
Nawałnica, burza.; Gwałtowny wicher, huragan.; Porywisty sztorm na morzu.
G2980 λαλέω
Mówić, rozmawiać.; Przemawiać, głosić.; Wydawać dźwięki artykułowane (w tym sensie także „nauczać”).
G2981 λαλιά
Mowa, sposób mówienia.; Gwara, wymowa zdradzająca pochodzenie.; Opowieść, narracja ustna.
G2983 λαμβάνω
Brać, przyjmować.; Otrzymywać, zdobywać.; Schwytać lub przejąć (także podstępem).
G2984 Λάμεχ
Lamech („bardzo silny człowiek”). Postać biblijna, ojciec Noego.
G2985 λαμπάς
Pochodnia.; Lampa oliwna dająca światło.; Symbol światła w ciemności.
G2986 λαμπρός
Jasny, lśniący.; Wspaniały, okazały.; Przejrzysty, błyszczący (także metaforycznie).
G2987 λαμπρότης
Blask, wspaniałość.; Jasność o wielkim natężeniu.; Uroczysty splendor.
G2989 λάμπω
Świecić, jaśnieć.; Błyszczeć mocnym światłem.; Promieniować (również w sensie przenośnym).
G2990 λανθάνω
Być ukrytym, pozostać niezauważonym.; Być nieświadomym, nie wiedzieć.
G2991 λαξευτός
Wykuty (w skale).; Wyciosany z kamienia.; Rzeźbiony w materiale skalnym.
G2992 λαός
Lud, naród.; Grupa etniczna wspólnego pochodzenia.; Wielka rzesza ludzi zgromadzonych w jednym miejscu.
G2995 λάρυγξ
Gardło, krtań.; Narząd mowy.; Kanał wiodący powietrze do płuc.
G2998 λατομέω
Wydobywać kamień, pracować w kamieniołomie.; Ciosać kamienie.; Przygotowywać materiał budowlany z surowego skalnego bloku.
G2999 λατρεία
Służba religijna, kult.; Oddawanie czci Bogu.; Wypełnianie obrzędów (zgodnych np. z Prawem Mojżeszowym).
G3000 λατρεύω
Służyć, oddawać cześć.; Pełnić funkcję religijną, sprawować święte obrzędy.; W NT: wielbić Boga przez ofiary, modlitwę i posługę.
G3001 λάχανον
Warzywo, ziele.; Roślina jadalna.; Jarzyna uprawiana w ogrodzie.
G3004 λέγω
Mówić, powiedzieć.; Oznajmiać, wyjaśniać, stwierdzać.; Myśleć lub rozważać (w sensie „mówić w sobie”).
G3005 λεῖμμα
Resztka.; Pozostałość.; Niewielka część ocalała z całości.
G3006 λεῖος
Gładki.; Równy w dotyku.; Wolny od nierówności.
G3007 λείπω
Zostawiać, opuszczać.; Brakować, być pozbawionym czegoś.; Pozostawać w tyle, nie dorównywać.
G3008 λειτουργέω
Pełnić służbę religijną lub publiczną.; Służyć Bogu w świątyni lub w zborze.; Wspierać innych zasobami, modlitwą lub posługą.
G3009 λειτουργία
Służba, liturgia.; Posługa publiczna pełniona na koszt własny.; Obrzędy kapłańskie i dobroczynne wsparcie potrzebujących.
G3010 λειτουργικός
Związany ze służbą lub liturgią.; Używany w posłudze kapłańskiej.; Dotyczący sprawowania obrzędów.
G3011 λειτουργός
Sługa publiczny lub liturgiczny.; Urzędnik, wojskowy, kapłan pełniący służbę.; Każdy angażujący się w posługę dla wspólnoty.
G3013 λεπίς
Łuska.; Cienka warstwa okrywająca (np. rybę).; Fragment o strukturze łuskowatej.
G3014 λέπρα
Trąd.; Choroba skóry objawiająca się zmianami i łuszczeniem.; W Biblii: symbol nieczystości rytualnej.
G3015 λεπρός
Trędowaty.; Osoba zarażona chorobą skóry (trądem).; W przenośni: ktoś dotknięty nieszczęściem i wykluczeniem.
G3017 Λευΐ
Lewi („przyłączony”). Syn Jakuba i Lei, protoplasta plemienia Lewiego.
G3018 Λευΐς
Lewi („przyłączony”). Syn Alfeusza, celnik powołany przez Jezusa, utożsamiany z Mateuszem.
G3019 Λευΐτης
Lewita („z rodu Lewiego”). Członek pokolenia Lewiego pełniący posługi przy Przybytku/Świątyni.
G3021 λευκαίνω
Bielić, wybielać.; Sprawiać, że coś staje się śnieżnobiałe.; Symbolicznie: oczyszczać ze skazy.
G3022 λευκός
Biały, jasny.; Lśniący, olśniewający (np. o szatach).; Symbol niewinności, czystości.
G3023 λέων
Lew.; Silne, dzikie zwierzę.; W przenośni: odważny wojownik.
G3024 λήθη
Zapomnienie.; Stan niepamięci.; Utrata wspomnień.
G3025 ληνός
Tłocznia winna.; Kadź na moszcz.; Zbiornik do zgniatania winogron.
G3026 λῆρος
Brednia, nonsens.; Bezsensowne gadanie.; Puste, pozbawione wartości słowa.
G3027 λῃστής
Rozbójnik, bandyta.; Rabuś, złodziej napadający z użyciem przemocy.; Bandyta drogowy zagrażający podróżnym.
G3028 λῆψις
Przyjęcie, odbiór.; Otrzymanie czegoś.; Proces lub akt uzyskania.
G3029 λίαν
Bardzo, nadmiernie.; Ponad miarę.; W znaczeniu wzmacniającym: „ogromnie”.
G3030 Λίβανος
Kadzidło.; Żywica zapachowa.; Substancja używana do okadzania w kulcie.
G3031 λιβανωτός
Kadzidło, żywica zapachowa.; Gumożywica z drzewa kadzidłowca.; W przenośni: „wonność ofiary”.
G3034 λιθάζω
Kamienować.; Obrzucać kogoś kamieniami jako formą kary.; Skazywać na śmierć przez kamienie.
G3035 λίθινος
Kamienny, wykonany z kamienia.; Twardy, surowy materiał.; Przedmiot z litego kamienia (np. dzban).
G3036 λιθοβολέω
Ukamienować, obrzucać kamieniami.; Egzekwować wyrok przez kamienie.; Kara wymierzana za ciężkie przewinienia wg Prawa Mojżeszowego.
G3037 λίθος
Kamień.; Mały głaz lub kamyk budowlany.; W przenośni: Chrystus jako „kamień węgielny”.
G3038 λιθόστρωτος
Wyłożony kamieniami, brukowany.; Posadzka lub droga z mozaiki kamiennej.; Miejsce sądu (Piłat miał „brukowane” podium).
G3039 λικμάω
Przesiewać, oddzielać plewy od ziarna.; Rozkruszać, miażdżyć.; Rozpraszać w pył.
G3040 λιμήν
Port, przystań.; Miejsce schronienia statków.; Bezpieczna zatoka do cumowania.
G3041 λίμνη
Jezioro.; Duży akwen śródlądowy.; Zbiornik wodny otoczony lądem.
G3042 λιμός
Głód, niedostatek żywności.; Klęska nieurodzaju.; Brak pożywienia w szerokim zakresie.
G3043 λίνον
Len, włókno lniane.; Knot lniany (przy lampie).; Tkanina lniana używana do wyrobu ubrań.
G3045 λιπαρός
Tłusty, oleisty, natłuszczony.; Połyskujący, błyszczący, lśniący – w literaturze często w kontekście skóry, włosów czy powierzchni, odbijającej światło.; Zamożny, bogaty, obfity, żyzny
G3047 λίψ
Wiatr zachodni lub południowo-zachodni.; Kierunek wiatru z tej strony nieba.; Ćwiartka firmamentu, skąd wieje ten wiatr.
G3049 λογίζομαι
Liczyć, kalkulować.; Rozważać, brać pod uwagę.; Wnioskować, dojść do konkluzji.
G3051 λόγιον
Słowo objawienia, wyrocznia.; Boże wypowiedzi (np. Prawo, prorocze przesłania).; Krótka, ważna sentencja duchowa.
G3053 λογισμός
Rozważanie, myśl.; Kalkulacja, obliczenie.; Rozumowanie sprzeczne lub przychylne wierze.
G3056 λόγος
Słowo, wypowiedź, mowa.; Myśl, przesłanie, nauka.; Rozum, podstawa (także rachunek lub rozliczenie).
G3057 λόγχη
Włócznia, oszczep.; Żelazny grot włóczni.; Broń drzewcowa używana przez żołnierzy.
G3058 λοιδορέω
Znieważać, ubliżać.; Wyzywać słownie, złorzeczyć.; Rzucać obelgami w gniewie.
G3059 λοιδορία
Obelga, zniewaga.; Lżenie słowne.; Napastliwe wyzwiska i oszczerstwa.
G3060 λοίδορος
Oszczerca, znieważacz.; Człowiek złorzeczący innym.; Ktoś, kto stale wypowiada się obelżywie.
G3061 λοιμός
Zaraza, plaga.; Rozprzestrzeniająca się śmiertelna choroba.; Szkodnik pustoszący (w przenośni).
G3062 λοιπός
Pozostali, reszta.; Inni ludzie lub rzeczy.; Ci, którzy pozostają po odliczeniu części.
G3063 λοιπόν
Więc, zatem (wniosek).; Odtąd, na przyszłość.; W końcu, już (podsumowanie).
G3067 λουτρόν
Kąpiel, obmycie ciała.; Symbol oczyszczenia (także duchowego).; Akt zanurzenia w wodzie.
G3068 λούω
Myć, obmywać (siebie lub kogoś).; Oczyszczać wodą z brudu.; Kąpać, przygotowywać ciało (np. do pogrzebu).
G3069 Λύδδα
Lydda („zwady”). Miasto w Judei, ok. 15 km od Jafy, wzmiankowane w Dz 9:32.
G3070 Λυδία
Lidia („mozół”). Handlarka purpurą z Tiatyry, pierwsza nawrócona w Europie (Dz 16).
G3073 Λυκία
Licja („wilcza”). Górzysty region w Azji Mniejszej nad Morzem Śródziemnym.
G3074 λύκος
Wilk.; Groźne, drapieżne zwierzę.; W przenośni: człowiek chciwy, okrutny.
G3075 λυμαίνομαι
Niszczyć, pustoszyć.; Zbezcześcić, skalać.; Potraktować haniebnie, rujnować.
G3076 λυπέω
Zasmucać, martwić.; Wywoływać żal lub przykrość.; Wzbudzać niepokój i poczucie winy.
G3077 λύπη
Smutek, żal.; Ból wewnętrzny, przygnębienie.; Utrapienie emocjonalne, żałoba.
G3079 Λυσίας
Lizjasz („ten, który uwalnia”). Rzymski trybun (chiliarcha) wspomniany w Dz 23:26.
G3080 λύσις
Uwolnienie, rozwiązanie.; Unieważnienie lub zakończenie zobowiązania.; Rozwód bądź wykupienie z długu.
G3081 λυσιτελέω
Opłaca się, jest korzystnie.; Lepiej, bardziej się przydaje.; Warto, bo przynosi większą korzyść.
G3083 λύτρον
Okup, cena wykupu.; Suma za uwolnienie niewolnika lub więźnia.; W teologii: wykupienie z niewoli grzechu.
G3084 λυτρόω
Wykupić, uwolnić za cenę.; Odkupić z niewoli lub kary.; Uwolnić od zła dzięki okupowi.
G3085 λύτρωσις
Odkupienie, wybawienie.; W teologii: wyzwolenie z grzechu i kary.; Akt uwolnienia dzięki zapłaconej cenie.
G3086 λυτρωτής
Odkupiciel, wybawiciel.; Ten, kto płaci cenę za uwolnienie innych.; W sensie duchowym: Chrystus jako Wyzwoliciel.
G3087 λυχνία
Świecznik, podstawka na lampę.; Stojak do umieszczenia źródła światła.; Symbol zboru (Ap 1:20).
G3088 λύχνος
Lampa, światło.; Pochodnia lub świeca, którą stawia się na świeczniku.; W przenośni: źródło duchowego oświecenia.
G3089 λύω
Rozwiązać (np. węzeł), odwiązać, uwolnić (np. kogoś z więzów), zdjąć ograniczenie.; Zniszczyć, zburzyć, rozmontować, zakończyć coś przez rozłożenie na części.; Unieważnić, anulować, znieść (np. prawo, umowę).
G3091 Λώτ
Lot („zasłona, nakrycie”). Syn Harana, bratanek Abrahama (Rdz 11–19).
G3092 Μαάθ
Maath („mały”). Postać genealogiczna w rodowodzie Jezusa (Łk 3:26).
G3097 μάγος
Mag, mędrzec ze Wschodu.; Astrolog, kapłan w religiach Persji.; Fałszywy prorok lub czarnoksiężnik w negatywnym kontekście.
G3098 Μαγώγ
Magog („zakrycie”). Kraina (lub lud) na północy, z której król Gog wyruszył przeciw Izraelowi (Ez 38–39).
G3099 Μαδιάν
Madian („spór, zwada”). Kraina w pobliżu Morza Czerwonego, wywodząca się od syna Abrahama i Keturze.
G3103 Μαθουσαλά
Matuzalem („jego śmierć przyniesie sąd”). Syn Henocha, dziad Noego; według Biblii żył 969 lat.
G3105 μαίνομαι
Oszaleć, postępować jak szaleniec.; Wpadać w szał lub gwałtowność.; Bredzić nieprzytomnie.
G3106 μακαρίζω
Nazwać kogoś szczęśliwym.; Uznać za błogosławionego.; Wychwalać kogoś z powodu jego pomyślności.
G3107 μακάριος
Błogosławiony, szczęśliwy.; Wolny od trosk, sprzyjający dobrobytowi.; W sensie duchowym: będący w stanie błogosławieństwa Bożego.
G3110 Μακεδών
Macedończyk. Mieszkaniec bądź pochodzący z Macedonii.
G3112 μακράν
Daleko.; Na znaczną odległość.; W sensie przestrzennym: spory dystans.
G3113 μακρόθεν
Z daleka, z oddali.; W pewnym oddaleniu.; Przyglądanie się lub podążanie z pewnego dystansu.
G3114 μακροθυμέω
Być cierpliwym, wyrozumiałym.; Znosić trudności i krzywdy bez odwetu.; Okazywać łagodność i powściągliwość w gniewie.
G3115 μακροθυμία
Cierpliwość, wyrozumiałość.; Wytrwałość w obliczu przeciwności.; Nieskłonność do szybkiego gniewu i mszczenia się.
G3117 μακρός
Długi w sensie wymiaru.; Odległy, daleki.; Długotrwały, rozciągnięty w czasie.
G3118 μακροχρόνιος
Długotrwały, długo trwający.; Długowieczny.; Rozciągający się na wiele lat.
G3119 μαλακία
Niemoc, słabość fizyczna.; Choroba, niedomaganie.; W znaczeniu negatywnym: zniewieściałość (rzadkie).
G3120 μαλακός
Miękki w dotyku.; Zniewieściały w postępowaniu.; W pejoratywnym sensie: mężczyzna praktykujący niemoralne relacje (homoseksualne).
G3121 Μαλελεήλ
Mahalaleel („chwała Boga”). Przodek Jezusa, syn Kainama, przedstawiciel czwartego pokolenia po Adamie.
G3122 μάλιστα
Szczególnie, zwłaszcza.; Najbardziej, w najwyższym stopniu.; Głównie, przede wszystkim.
G3123 μᾶλλον
Bardziej, w większym stopniu.; Raczej (w opozycji do innej możliwości).; Chętniej, ochoczo w porównaniu z czymś innym.
G3125 μάμμη
Babcia, matka (w języku dziecięcym).; Czułe określenie kogoś bliskiego („mama/babcia”).; Słowo używane przez dzieci do matki bądź starszej kobiety.
G3128 Μανασσῆς
Manasses („zapominający”). Imię syna Józefa w Egipcie, a także króla Judy w Starym Testamencie.
G3129 μανθάνω
Uczyć się, poznawać.; Dowiadywać się, być poinformowanym.; Nabywać wiedzę lub zwyczaj przez praktykę.
G3130 μανία
Szaleństwo, szał.; Obłąkanie, brak kontaktu z rzeczywistością.; Gwałtowne uniesienie prowadzące do irracjonalnych działań.
G3131 μάννα
Manna, pokarm z nieba wędrowców izraelskich.; „Co to jest?” – etymologiczne znaczenie.; W sensie symbolicznym: Boże zaopatrzenie i błogosławieństwo.
G3132 μαντεύομαι
Wróżyć, przepowiadać.; Głosić wyrocznię, wieszczyć.; Używać mocy okultystycznych do przewidywania.
G3133 μαραίνω
Więdnąć, słabnąć.; Gasić płomień lub energię.; Powodować niszczenie, obumieranie.
G3137 Μαρία
Maria („umiłowana”). Imię noszone przez kilka kobiet w NT: m.in. Matka Jezusa, Maria Magdalena, Maria z Betanii.
G3139 μάρμαρος
Marmur.; Trwały kamień stosowany w budownictwie i sztuce.; W przenośni: coś twardego i gładkiego.
G3140 μαρτυρέω
Świadczyć, dawać świadectwo.; Potwierdzać coś, co się widziało lub słyszało.; Składać uroczyste oświadczenie, również w imię Boże.
G3141 μαρτυρία
Świadectwo, zeznanie.; Dowód potwierdzający prawdę.; Działanie prorockie lub sądowe przekazujące prawdziwe informacje.
G3142 μαρτύριον
Świadectwo.; Dowód na poparcie czyichś słów.; Każda forma potwierdzenia faktycznego stanu rzeczy.
G3143 μαρτύρομαι
Zaświadczać, wzywać na świadka.; Uroczyste oświadczenie, często z odwołaniem do Boga.; Zaklinać, błagać kogoś w imię prawdy.
G3144 μάρτυς
Świadek (osoba zaświadczająca o jakimś fakcie w kontekście prawnym lub publicznym.; W literaturze chrześcijańskiej (NT i późniejszej) nabiera znaczenia „męczennika”, czyli kogoś, kto składa świadectwo wiary nawet kosztem własnego życia.
G3145 μασσάομαι
Dotykać, badać dotykiem (rzadkie).; Żuć, spożywać.; Pożerać, wgryzać się w coś.
G3146 μαστιγόω
Biczować, chłostać.; Wymierzać karę cielesną.; W przenośni: ciężko doświadczać kogoś.
G3147 μαστίζω
Smagać, karać uderzeniami.; Biczować, chłostać.; Zadawać dotkliwe ciosy (również metaforycznie).
G3148 μάστιξ
Bicz, bat.; Plaga, dopust dotykający kogoś.; W przenośni: kara lub nieszczęście zesłane przez Boga.
G3149 μαστός
Pierś, sutek (u kobiety).; Pierś męska (rzadziej).; Symbol karmienia i macierzyństwa.
G3152 μάταιος
Próżny, bezużyteczny.; Pozbawiony prawdy i skuteczności.; Bezcelowy, nie przynoszący rezultatu.
G3153 ματαιότης
Próżność, marność.; Brak wartości, pustka.; Wątłość, bezsilność wobec rzeczywistości.
G3154 ματαιόω
Czynić próżnym, unieważniać.; Sprawiać, że coś staje się daremne.; Pogrążać w głupocie lub bezowocności.
G3155 μάτην
Na próżno, daremnie.; Bezowocnie, bez skutku.; Bez powodu, bez sensu.
G3157 Ματθάν
Matthan („dar”). Jeden z przodków Jezusa w rodowodzie ewangelicznym.
G3161 Ματταθίας
Matatiasz („dar JHWH”). Kilku przodków Jezusa w rodowodzie (np. Łk 3).
G3162 μάχαιρα
Miecz, sztylet.; Krótki, czasem zakrzywiony oręż.; Duży nóż do zabijania zwierząt lub do obrony.
G3163 μάχη
Walka, bój.; Spór, kłótnia.; Konflikt zbrojny albo słowny.
G3164 μάχομαι
Walczyć, toczyć bój.; Sprzeczać się, spierać.; Angażować się w poważny konflikt.
G3165 μέ
Mnie, forma biernikowa „ja”.; Odniesienie do pierwszej osoby w zdaniu.; Zależna forma zaimka osobowego ἐγώ.
G3166 μεγαλαυχέω
Chełpić się, wynosić się.; Przechwalać się wielkimi rzeczami.; Okazywać dumę w mowie i postępowaniu.
G3167 μεγαλεῖος
Wspaniały, wzniosły.; Wyjątkowy i godny podziwu.; Przepełniony wielkością i doskonałością.
G3168 μεγαλειότης
Wielkość, majestat.; Okazałość, wspaniałość.; Widzialny blask czyjejś chwały (np. Boga).
G3169 μεγαλοπρεπής
Majestatyczny, wspaniały.; Królewsko wyniosły.; Odznaczający się wielkim splendorem.
G3170 μεγαλύνω
Czynić wielkim, powiększać.; Wywyższać, chwalić.; Wysławiać kogoś, oddawać mu cześć.
G3171 μεγάλως
Wielce, wspaniale.; Z rozmachem i okazałością.; W nadzwyczajnym stopniu.
G3172 μεγαλωσύνη
Majestat, wielkość.; Doniosłość i chwała (zwłaszcza Boża).; Świetność, wzbudzająca podziw.
G3173 μέγας
Wielki, ogromny.; Wybitny rangą lub znaczeniem.; Donośny (o głosie), potężny w działaniu.
G3174 μέγεθος
Wielkość, rozmiar.; Okazałość, zakres.; Wspaniałość, imponujący wymiar czegoś.
G3175 μεγιστᾶνες
Dostojnicy, wielmoże.; Rządzący, możni władcy.; Wysocy rangą doradcy czy dworzanie króla.
G3177 μεθερμηνεύω
Tłumaczyć z jednego języka na drugi.; Objaśniać znaczenie słów.; Przekładać w sposób zrozumiały dla odbiorcy.
G3178 μέθη
Pijaństwo, odurzenie.; Stan upojenia alkoholem.; Przesadna uciecha prowadząca do nietrzeźwości.
G3179 μεθίστημι
Przenosić, przesuwać.; Zmieniać pozycję lub status kogoś.; Obalać, usuwać z urzędu.
G3181 μεθόριος
Graniczny, położony na granicy.; Dotyczący strefy przygranicznej.; Służący do wyznaczania granic.
G3182 μεθύσκω
Upijać kogoś, odurzać.; Sprawiać stan nietrzeźwości.; Samemu się upić (forma zwrotna).
G3183 μέθυσος
Pijak, człowiek nadużywający alkoholu.; Osoba żyjąca w stanie ciągłego pijaństwa.; Synonim nieopanowanego nałogowca.
G3184 μεθύω
Być pijanym, nietrzeźwym.; Upoić się (również w przenośni, np. przemocą).; Nadmiernie korzystać z trunków.
G3185 μεῖζον
Większe, bardziej znaczące.; Jeszcze większy stopień czegoś.; To, co przekracza porównywalną miarę.
G3187 μείζων
Większy (przymiotnik w stopniu wyższym).; Starszy, silniejszy.; Wyżej postawiony w hierarchii lub jakości.
G3189 μέλας
Czarny (kolor).; Ciemny, ponury (przenośnie).; Odcień czerni w kontraście do bieli.
G3191 μελετάω
Rozważać, obmyślać.; Ćwiczyć się, praktykować (np. mowę).; Troszczyć się, dbać starannie o coś.
G3192 μέλι
Miód.; Słodka substancja wytwarzana przez pszczoły.; Przenośnie: coś bardzo przyjemnego i dobroczynnego.
G3195 μέλλω
Mieć zamiar, zamierzać coś zrobić.; Być bliskim zrobienia czegoś.; Zwlekać, ociągać się z rozpoczęciem.
G3196 μέλος
Członek ciała.; Element większej całości, np. wspólnoty.; (Rzadsze w NT) Pieśń, melodia (klasycznie).
G3198 Μελχισέδεκ
Melchizedek („król sprawiedliwości”). Król Szalemu i kapłan Boga Najwyższego za czasów Abrahama.
G3199 μέλει
Obchodzić, troszczyć się.; Zależeć na kimś lub czymś.; Martwić się, mieć na uwadze dobro kogoś.
G3201 μέμφομαι
Obwiniać, oskarżać.; Ganić, narzekać.; Czynić wyrzuty.
G3303 μέν
Wprawdzie, co prawda (często w kontraście z δέ).; Tak więc, z kolei.; Prawdziwie, z pewnością (rzadsze, emfatyczne użycie).
G3305 μέντοι
Jednak, ale.; Niemniej jednak, mimo to.; Wciąż, w każdym razie (łagodniejszy sprzeciw).
G3306 μένω
Pozostawać (w danym miejscu), trwać (np. w danym stanie).; Oczekiwać, wyczekiwać, spodziewać się; cierpliwie czekać na coś, zachować postawę wyczekiwania.; Kontynuować istnienie, przetrwać w czasie, być trwałym.
G3307 μερίζω
Dzielić, rozdzielać.; Kroić na części, rozczłonkowywać.; Udzielać, obdarzać.
G3308 μέριμνα
Troska, zmartwienie.; Niepokój, obawa.; Udręka umysłowa.
G3309 μεριμνάω
Troszczyć się, martwić się.; Niepokoić się, dbać o coś.; Zabiegać o interesy, mieć staranie.
G3310 μερίς
Część, cząstka.; Dział, przydział.; Udział w czymś.
G3311 μερισμός
Podział, rozdział.; Oddzielenie, rozgraniczenie.; Rozłączenie na części.
G3313 μέρος
Część, porcja, udział, dział (np. przy podziale majątku, zadania czy terytorium).; W tekstach starożytnych i biblijnych może też znaczyć „obszar, region” (np. część jakiegoś kraju) albo „rola, funkcja” (np. czyjś wyznaczony udział w jakimś zadaniu).
G3314 μεσημβρία
Południe (pora dnia).; Region lub strona południowa.; Punkt kulminacji słońca.
G3316 μεσίτης
Pośrednik, mediator.; Ten, kto interweniuje w sporze.; Rozjemca, poręczyciel porozumienia.
G3317 μεσονύκτιον
Północ, środek nocy.; Najciemniejsza pora nocna.; Symbolicznie: czas największej ciemności.
G3318 Μεσοποταμία
Mezopotamia („między rzekami”). Region w Azji między Eufratem a Tygrysem.
G3319 μέσος
Środkowy, pośrodku.; Pomiędzy czymś/kimś.; Centralny punkt lub obszar.
G3322 μεσόω
Być w połowie, osiągać środek.; Sięgać punktu środkowego w czasie lub przestrzeni.; Zbliżać się do połowy drogi.
G3324 μεστός
Pełny, wypełniony.; Obfity (w coś).; Całkowicie zapełniony lub przepełniony.
G3326 μετά
Z dopełniaczem (Gen.): z, razem z, w towarzystwie (wskazuje na towarzystwo lub wspólne działanie).; Z biernikiem (Acc.): po, następnie, w wyniku (oznacza czasową lub logiczną kolejność wydarzeń).; W znaczeniu abstrakcyjnym: w związku z, w ramach (oznacza bliskość lub wewnętrzne połączenie).
G3327 μεταβαίνω
Przechodzić, przenosić się.; Odejść, usunąć się.; Zmienić położenie lub stan.
G3328 μεταβάλλω
Zmieniać, przeobrażać.; Odwrócić się, obrócić w drugą stronę.; Zmienić zdanie, przejść wewnętrzną przemianę.
G3329 μετάγω
Prowadzić, przenosić.; Przeprowadzać, kierować.; Przenieść się w inne miejsce.
G3330 μεταδίδωμι
Udzielać, przekazywać.; Dzielić się czymś, rozdawać.; Pozwalać komuś mieć udział w czymś.
G3331 μετάθεσις
Zmiana, przeniesienie.; Przestawienie, przegrupowanie.; Zmiana ustalonego stanu rzeczy.
G3332 μεταίρω
Podnosić, przesuwać.; Przenieść z jednego miejsca w inne.; Odejść, oddalić się.
G3333 μετακαλέω
Wzywać ponownie, przywoływać.; Wezwać z jednego miejsca w inne.; Powoływać w nowej roli.
G3334 μετακινέω
Przemieszczać, przesuwać.; Usuwać z miejsca.; Zmieniać pozycję lub stan.
G3335 μεταλαμβάνω
Brać udział, uczestniczyć.; Przyjmować (np. pokarm).; Znaleźć, zyskać coś (wspólnego, duchowego).
G3337 μεταλλάσσω
Zmieniać, przekształcać.; Wymieniać jedną rzecz na inną.; Poddawać transformacji wewnętrznej lub moralnej.
G3338 μεταμέλομαι
Żałować, odczuwać żal.; Zmieniać zdanie pod wpływem skruchy.; Odczuwać wyrzuty sumienia.
G3340 μετανοέω
Zmieniać myślenie, nawracać się.; Pokutować, okazać skruchę.; Odwracać się od dawnych grzechów, poprawiać się.
G3341 μετάνοια
Zmiana myślenia, nawrócenie.; Pokuta, skrucha.; Głębokie wewnętrzne przewartościowanie.
G3342 μεταξύ
Pomiędzy, w środku.; Tymczasem, w trakcie.; Potem, później (rzadsze użycie czasowe).
G3343 μεταπέμπω
Wzywać, wysyłać po kogoś.; Przywołać kogoś z innego miejsca.; Sprowadzić w konkretnej sprawie.
G3344 μεταστρέφω
Zmieniać, odwracać.; Przekręcać sens, przeinaczać.; Obracać się w kierunku przeciwnym.
G3345 μετασχηματίζω
Przekształcać, zmieniać formę.; Przemieniać zewnętrzny kształt.; Adaptować do innej postaci lub sytuacji.
G3346 μετατίθημι
Przenosić, zmieniać położenie.; Przekładać, zamieniać miejscami.; Zmieniać stan lub zasady.
G3347 μετέπειτα
Potem, później.; W dalszej kolejności.; Po pewnym czasie.
G3348 μετέχω
Uczestniczyć, mieć udział.; Brać we współudziale.; Partycypować zarówno materialnie, jak i duchowo.
G3349 μετεωρίζω
Być unoszonym w górę, wznieść się.; Martwić się, niepokoić (przenośnie).; Wzburzać się rozterkami.
G3350 μετοικεσία
Przesiedlenie, wygnanie.; Zmiana miejsca zamieszkania (przymusowa).; Przeniesienie do innego kraju lub regionu.
G3351 μετοικίζω
Przesiedlać, przenosić.; Sprawić, by ktoś zamieszkał gdzieś indziej.; Deportować w sensie przymusowym.
G3352 μετοχή
Udział, współuczestnictwo.; Wspólnota, społeczność.; Dzielenie się czymś (dobrami, ideami).
G3353 μέτοχος
Uczestnik, współuczestnik.; Wspólnik, towarzysz.; Ktoś mający udział w urzędzie lub przywileju.
G3354 μετρέω
Mierzyć, odmierzać.; Oceniać według miary, szacować.; Rozdzielać według ustalonej normy.
G3355 μετρητής
Miarka, naczynie pomiarowe.; Miara płynów (ok. 40 litrów), amfora.; Przyrząd do odmierzania w kontekstach handlowych.
G3357 μετρίως
Umiarkowanie, rozsądnie.; W stosownej mierze, nieco.; Bez przesady, z zachowaniem umiaru.
G3358 μέτρον
Miara, narzędzie miernicze.; Określona ilość, granica.; Reguła lub norma (przenośnie).
G3359 μέτωπον
Czoło.; Przestrzeń między oczami.; Przenośnie: przednia część czegoś.
G3360 μέχρι
Aż do (jakiegoś punktu).; Tak daleko, do tego miejsca.; Dopóki coś innego nie nastąpi.
G3361 μή
Partykuła przecząca: „nie”.; Ostrzeżenie „aby nie”.; W pytaniu retorycznym „czyż nie?”.
G3365 μηδαμῶς
W żadnym wypadku, w żaden sposób.; Absolutne zaprzeczenie.; Niemożliwe, by się stało.
G3366 μηδέ
Ani, także nie.; Również nie, i nie.; Nawet nie w sytuacjach skrajnych.
G3367 μηδείς
Nikt, żaden.; Nic (w formie nijakiej).; Żadna osoba ani rzecz.
G3368 μηδέποτε
Nigdy.; W żadnym czasie.; Zupełnie nie w historii zdarzeń.
G3370 Μῆδος
Med. Mieszkaniec Medii w Azji, której stolicą było Ekbatana.
G3371 μηκέτι
Już nie.; Nigdy więcej.; Koniec z tym, odtąd nie.
G3372 μῆκος
Długość.; Rozciągłość (przestrzenna lub czasowa).; Zasięg w wymiarze liniowym.
G3373 μηκύνω
Przedłużać, wydłużać.; Powodować wzrost.; Zwiększać zasięg lub rozmiar.
G3374 μηλωτή
Owcza skóra.; Szata lub płaszcz z owczej skóry.; Tradycyjne okrycie wierzchnie.
G3375 μήν
(pierwsze znaczenie – zaprawdę): Zaprawdę, rzeczywiście.; Z pewnością, niewątpliwie.; Wzmocnienie wypowiedzi („naprawdę tak jest”).
G3376 μήν
(drugie znaczenie – miesiąc): Miesiąc.; Czas nowiu, początek miesiąca.; Jednostka miary czasu w kalendarzu.
G3377 μηνύω
Oznajmiać, donosić, wyjawiać.; Ujawniać coś ukrytego, oskarżać (sądowo).; Ogłaszać publicznie.
G3379 μήποτε
Aby nie, czyżby (w pytaniach).; Czy czasem nie, w razie gdyby.; Być może, przypadkiem (obawa).
G3381 μήπως
Czy przypadkiem, czyżby (obawa lub wątpliwość).; Ażeby nie, żeby nie.; Być może (lęk przed niepożądanym wynikiem).
G3382 μηρός
Udo.; Górna część nogi.; Symbol siły w niektórych tekstach.
G3383 μήτε
Ani, również nie.; Ani… ani (w konstrukcjach łącznych).; Wykluczenie obu elementów.
G3384 μήτηρ
Matka.; Rodzicielka lub źródło czegoś.; Przenośnie: ojczyzna, miejsce pochodzenia.
G3385 μήτι
Czy może, czyżby (pytanie oczekujące zaprzeczenia).; Żeby czasem nie (obawa).; W ogóle, przypadkiem (potocznie).
G3388 μήτρα
Łono, macica.; Miejsce rozwoju płodu.; Przenośnie: źródło życia, płodność.
G3390 μητρόπολις
Metropolia, główne miasto.; Stolica, miasto macierzyste kolonii.; Centralny ośrodek administracji.
G3392 μιαίνω
Kalać, zanieczyszczać.; Plamić moralnie lub rytualnie.; Farbować, barwić.
G3393 μίασμα
Splugawienie, nieczystość.; To, co kala moralnie lub rytualnie.; Zaraza, zatruta atmosfera (przenośnie).
G3394 μιασμός
Zanieczyszczenie, profanacja.; Akt skalania, zbrukania.; Poważne wykroczenie moralne lub religijne.
G3396 μίγνυμι
Mieszać, łączyć.; Wymieszać składniki.; Scalanie w jedną całość.
G3398 μικρός
Mały, niewielki.; Krótki (czas), niski (wzrost).; Nieznaczny w randze lub ilości.
G3399 Μίλητος
Milet („miasto słynące z białej wełny”). Nadmorskie miasto w Azji Mniejszej, ok. 55 km od Efezu, znane m.in. jako miejsce narodzin Talesa.
G3401 μιμέομαι
Naśladować, imitować.; Postępować według czyjegoś wzoru.; Próbować odwzorować zachowanie lub styl innej osoby.
G3403 μιμνήσκω
Przypominać (sobie lub innym), pamiętać, odzyskiwać z pamięci.; Wspominać, przywoływać w myśli.
G3404 μισέω
Nienawidzić.; Żywić niechęć, wrogość.; Brzydzić się kimś lub czymś, odrzucać kogoś z powodu silnej niechęci.
G3407 μίσθιος
Najemnik.; Pracownik najemny.; Osoba odpłatnie zatrudniona do określonej pracy.
G3408 μισθός
Zapłata, wynagrodzenie.; Nagroda, należność za usługę lub pracę.; Odpłata (także w sensie kary lub gratyfikacji od Boga).
G3409 μισθόω
Wynająć, najmować.; Zawrzeć umowę najmu.; Korzystać z czyichś usług za ustaloną zapłatę.
G3410 μίσθωμα
Czynsz, należność za najem.; Wynajęty lokal lub przedmiot.; Cena, za którą coś jest użyczane lub dzierżawione.
G3411 μισθωτός
Najemnik, pracownik najemny.; Osoba pracująca za zapłatę.; Zatrudniony do czasowego wykonywania obowiązków.
G3413 Μιχαήλ
(któż jest jak Bóg). Imię anielskie, Archanioł wspominany w tekstach biblijnych, opiekun Izraela.
G3414 μνᾶ
Mina, starożytna jednostka wagi lub pieniędzy.; Odpowiadała ok. 0:5–1:15 kg (w różnych epokach).; W NT również suma pieniędzy równa 100 drachmom lub 1/60 talentu.
G3415 μνάομαι
Pamiętać, wspominać.; Przypominać sobie, przywoływać w pamięci.; Mieć na uwadze, zachowywać w świadomości.
G3417 μνεία
Wzmianka, wspomnienie.; Pamięć o kimś lub czymś.; Krótka uwaga na temat przeszłych wydarzeń.
G3418 μνῆμα
Grób, miejsce pochówku.; Pomnik upamiętniający.; Miejsce pamięci danej osoby.
G3419 μνημεῖον
Grobowiec, pomnik nagrobny.; Miejsce mające przypominać osobę zmarłą.; Monument, w którym składano ciało.
G3420 μνήμη
Pamięć, wspomnienie.; Zachowanie w umyśle przeszłych zdarzeń.; Wspominanie w modlitwie lub mowie.
G3421 μνημονεύω
Pamiętać, wspominać.; Przywoływać na myśl, zachowywać w pamięci.; Napominać lub mówić o czymś, co się pamięta.
G3422 μνημόσυνον
Pamiątka, wspomnienie.; Coś, co utrwala pamięć o wydarzeniu lub osobie.; Znak upamiętniający, np. ofiara lub zapis w księdze.
G3423 μνηστεύω
Zaręczać się, przyobiecywać w małżeństwie.; Zawierać umowę przyszłego ślubu.; Być w okresie narzeczeństwa.
G3425 μόγις
Ledwie, z trudem.; O mały włos, prawie nie.; Po mozolnych staraniach.
G3427 μοι
Mi, mnie (celownik).; Forma zaimka osobowego w dativus.; Używane do wskazania, komu coś przysługuje lub jest oddawane.
G3428 μοιχαλίς
Cudzołożnica.; Kobieta winna zdrady małżeńskiej.; Przenośnie: osoba niewierna Bogu lub zasadom.
G3429 μοιχάω
Popełniać cudzołóstwo.; Wejść w zakazany związek z cudzą żoną.; Łamać przysięgę małżeńską.
G3430 μοιχεία
Cudzołóstwo.; Złamanie wierności małżeńskiej.; Grzech polegający na wiązaniu się z cudzą żoną lub cudzym mężem.
G3431 μοιχεύω
Cudzołożyć, popełniać cudzołóstwo.; Zdradzać małżonka.; Przenośnie: zdradzać przymierze z Bogiem (bałwochwalstwo).
G3432 μοιχός
Cudzołożnik.; Mężczyzna dopuszczający się cudzołóstwa.; Przenośnie: ktoś niewierny, odstępca.
G3433 μόλις
Z trudem, ledwie.; Prawie wcale, z wielkim wysiłkiem.; Niewiele brakowało, że coś się nie uda.
G3434 Μολόχ
(król). Bóstwo Ammonitów, któremu składano w ofierze dzieci; kult potępiany w Biblii.
G3435 μολύνω
Kalać, zanieczyszczać.; Plugawić, czynić nieczystym (rytualnie lub moralnie).; Wprowadzać w stan skażenia grzechem.
G3436 μολυσμός
Zanieczyszczenie, skalanie.; Akt lub stan splugawienia.; Moralne lub rytualne zabrudzenie.
G3439 μονογενής
Jednorodzony, jedyny w swoim rodzaju.; Jedynak, jedyna córka lub syn.; O Chrystusie: jedyny prawdziwy Syn Boży, niepowtarzalny co do natury.
G3440 μόνον
Tylko, jedynie (ograniczające wypowiedź).; Samo w sobie, wyłącznie.; Bez dodatków lub wyjątków.
G3441 μόνος
Sam, jedyny.; Opuszczony, samotny, bez towarzyszy.; Niezrównany, nie mający równego sobie.
G3444 μορφή
Kształt, postać.; Forma zewnętrzna widoczna dla oczu.; Sposób istnienia lub wyglądu.
G3448 μόσχος
Cielę, młode bydło.; Młode zwierzę bydlęce (byczek, jałówka).; Przenośnie: coś młodego, delikatnego, „początkującego”.
G3449 μόχθος
Trud, ciężka praca.; Mozół, wysiłek fizyczny lub psychiczny.; Strapienie wynikające z dużego wysiłku.
G3450 μου
Mnie, mojego (forma dopełniacza).; Zaimek osobowy w genitivus.; Oznacza przynależność lub związek z mówcą.
G3451 μουσικός
Muzyczny, związany z muzyką.; Zdolny w sztuce muzycznej.; Biegły w sztukach wyzwolonych (starożytne znaczenie szersze).
G3452 μυελός
Szpik kostny.; Istota (rdzeń) w kości.; Przenośnie: sedno, wnętrze czegoś.
G3454 μῦθος
Opowieść, mit.; Narracja często o charakterze legendarnym.; Historia przekazana ustnie, nie zawsze oparta na faktach.
G3456 μυκτηρίζω
Drwić, szydzić.; Wyśmiewać, okazywać pogardę.; Gardzić kimś, traktować z lekceważeniem.
G3458 μύλος
Młynek, kamień młyński.; Urządzenie do mielenia zboża.; Cały młyn (w szerszym znaczeniu, gdy kontekst wskazuje).
G3461 μυριάς
Dziesięć tysięcy.; Niezliczona liczba, mnóstwo.; Ogromna, wielka ilość (przenośnie).
G3463 μύριοι
Dziesięć tysięcy (dosł. liczba).; Niezliczone, bardzo wiele (przenośnie).; Ogromna liczba (używane hiperbolicznie).
G3464 μύρον
Maść, olejek (zazwyczaj wonny).; Nard lub inny cenny balsam.; Substancja używana do namaszczania lub celów kosmetycznych.
G3466 μυστήριον
Tajemnica, sekret.; Rzecz ukryta, znana wtajemniczonym.; Ukryty plan Boga, misterium wiary.
G3468 μώλωψ
Siniec, pręga.; Rana powstała od uderzenia.; Krwawiące obrażenie, obraza ciała.
G3469 μωμάομαι
Ganić, czynić zarzuty.; Wyśmiewać, drwić z kogoś.; Oskarżać kogoś o błąd lub winę.
G3470 μῶμος
Wada, skaza.; Zarzut, nagana.; Stosowany w literaturze greckiej w sensie oskarżenia, usterki czy defektu, często w kontekście krytykowania lub wypominania niedoskonałości.
G3471 μωραίνω
Czynić głupim, pozbawiać mądrości.; Tracić smak, stawać się bezużytecznym (jak sól).; Działać bezmyślnie, wykazywać głupotę.
G3472 μωρία
Głupota, nierozsądek.; Brak mądrości lub rozsądku.; Coś postrzegane jako niedorzeczne.
G3474 μωρός
Głupi, nierozumny.; Pozbawiony roztropności, beztroski.; W kontekście religijnym: niepobożny, bezbożny.
G3475 Μωσεύς
(wyciągnięty z wody). Mojżesz, największy prawodawca w Starym Testamencie, przewodnik Izraela.
G3476 Ναασσών
(zaklinacz). Postać biblijna, przodek Dawida i Jezusa (Rt 4:20–21).
G3481 Νάθαν
(dawca). Natan, prorok biblijny czasów Dawida.
G3482 Ναθαναήλ
(dar Boga). Uczeń Jezusa, często utożsamiany z Bartłomiejem (J 1:45–49).
G3483 ναί
Tak, zaiste.; Zaprawdę, rzeczywiście (potwierdzenie).; Mocne przytaknięcie („o tak!”).
G3485 ναός
Świątynia, sanktuarium.; Przybytek (m.in. w Jerozolimie, część Święta i Najświętsza).; Przenośnie: wspólnota wierzących jako duchowa świątynia Boga.
G3486 Ναούμ
(pocieszenie). Nahum, postać z genealogii Jezusa (Łk 3:25).
G3487 νάρδος
Nard, pachnący olejek.; Droga substancja z roślin indyjskich.; Cenny balsam używany w czasach biblijnych do namaszczania.
G3491 ναῦς
Statek.; Duża jednostka pływająca do transportu towarów lub wojska.; Okręt używany w wyprawach morskich.
G3493 Ναχώρ
(parskający). Imię wspólne dla pradziadka i brata Abrahama (Rdz 11:22–29).
G3494 νεανίας
Młodzieniec, młody człowiek.; Osoba w wieku młodzieńczym, często pełna sił.; Bywa używane na określenie sługi lub pomocnika.
G3495 νεανίσκος
Młodzieniec, młody mężczyzna.; Ktoś w sile młodego wieku.; Może oznaczać sługę, giermka czy ucznia.
G3498 νεκρός
Martwy, nieżywy.; Zmarły (l.mn. „zmarli”).; Przenośnie: pozbawiony życia duchowego, bierny, bez mocy.
G3501 νέος
Młody.; Nowy (świeży co do formy).; Młodzieniec (w pewnych kontekstach).
G3502 νεοσσός
Pisklę, młode zwierzę.; Młody ptak.; Młode osobniki zwierząt domowych lub dzikich.
G3503 νεότης
Młodość.; Wczesny etap życia.; Okres energii i niewielkiego doświadczenia.
G3504 νεόφυτος
Nowo posadzony (o roślinie).; Nowicjusz.; Neofita, dopiero co nawrócony chrześcijanin.
G3506 νεύω
Kiwać, skinąć głową.; Dawać znak gestem.; Wskazywać dyskretnym ruchem głowy.
G3507 νεφέλη
Obłok, chmura.; Zjawisko meteorologiczne na niebie.; W Biblii obraz Bożego prowadzenia (Słup Obłoku).
G3508 Νεφθαλείμ
Neftali („mocujący się”). Jedno z pokoleń Izraela, wywodzące się od syna Jakuba i Bilhy.
G3509 νέφος
Chmura, mgła.; Gęsty obłok.; Przenośnie: wielka grupa, tłum.
G3510 νεφρός
Nerka.; Symbol najskrytszych uczuć i myśli (w tradycji hebrajskiej).; Lędźwia jako siedlisko emocji.
G3512 νεωτερικός
Młodzieńczy.; Nowoczesny, właściwy młodszym ludziom.; Charakterystyczny dla wieku młodzieńczego.
G3513 νή
Tak, doprawdy (używane przy przysięgach).; Zaiste, rzeczywiście.; Partykuła wzmacniająca zapewnienie.
G3514 νήθω
Prząść, tkać.; Obracać wrzeciono, wytwarzać nić.; (Dawniej) wirująco zwijać włókna.
G3516 νήπιος
Dziecko, niemowlę.; Niedojrzały (umysłowo lub emocjonalnie).; W przenośni: nieuczony, nieświadomy.
G3520 νῆσος
Wyspa.; Terytorium otoczone ze wszystkich stron wodą.; Miejsce często odseparowane kulturowo.
G3521 νηστεία
Post, wstrzemięźliwość.; Dobrowolne powstrzymanie się od jedzenia.; Praktyka religijna (indywidualna lub publiczna).
G3522 νηστεύω
Pościć.; Powstrzymać się od pokarmu (i często picia).; Dotrzymywać postu jako aktu pobożności.
G3523 νῆστις
Będący na czczo.; Głodny, poszczący.; Ktoś, kto jeszcze nic nie jadł (np. od rana).
G3527 Νικάνωρ
Nikanor („zdobywca”). Jeden z siedmiu diakonów pierwszego Kościoła w Jerozolimie (Dz 6:5).
G3528 νικάω
Zwyciężać, pokonywać.; Odnosić sukces w walce lub sporze.; Przezwyciężać przeciwności (również duchowe).
G3529 νίκη
Zwycięstwo.; Wygrana w starciu lub zawodach.; Triumf nad przeszkodami.
G3534 νῖκος
Zwycięstwo.; Triumf w walce.; Sukces osiągnięty w rywalizacji.
G3535 Νινευΐ
Niniwa („dom ryb”). Stolica Asyrii, wielkie starożytne miasto nad Tygrysem.
G3536 Νινευίτης
Mieszkaniec Niniwy.
G3538 νίπτω
Myć, obmywać.; Dokonywać rytualnego oczyszczenia.; Obmyć części ciała (ręce, stopy, twarz).
G3539 νοέω
Rozumieć, pojmować.; Myśleć, dostrzegać umysłem.; Rozważać, zastanawiać się.
G3540 νόημα
Myśl, zamiar.; Rozum, proces myślowy.; Zamierzenie, wewnętrzna koncepcja.
G3541 νόθος
Nieślubny, z nieprawego łoża.; Bękart w sensie prawnym.; Fałszywy potomek (w przenośni).
G3542 νομή
Pastwisko, pasza.; Żywienie (zwierząt).; Wzrost lub rozprzestrzenianie się (np. choroby).
G3543 νομίζω
Uważać, sądzić.; Mniemać, przypuszczać.; Mieć w zwyczaju, przyjmować za normę.
G3544 νομικός
Uczony w Prawie (znawca Tory).; Prawnik.; Ktoś specjalizujący się w interpretacji przepisów (Mojżeszowych lub rzymskich).
G3545 νομίμως
Zgodnie z prawem.; Praworządnie, należycie.; W sposób przestrzegający ustalonych norm.
G3546 νόμισμα
Moneta.; Pieniądz jako środek płatniczy.; Coś usankcjonowanego przez prawo lub zwyczaj.
G3548 νομοθεσία
Nadanie prawa.; Legislacja, ustanowienie przepisów.; Proces formalnego wprowadzania norm.
G3549 νομοθετέω
Ustanawiać prawo.; Nadawać przepisy regulujące.; Sankcjonować normy w drodze przepisów.
G3550 νομοθέτης
Prawodawca.; Ten, kto ustanawia prawo.; Osoba mająca autorytet legislacyjny.
G3551 νόμος
Prawo (często Prawo Mojżeszowe – Tora).; Zasada, reguła postępowania.; Utrwalony zwyczaj lub nakaz, także „prawo wiary” w opozycji do litery Prawa.
G3552 νοσέω
Chorować, cierpieć na dolegliwość.; Być ogarniętym „chorobliwą” skłonnością.; W przenośni: być obsesyjnie pochłoniętym czymś.
G3554 νόσος
Choroba.; Dolegliwość wymagająca leczenia.; Występujące cierpienie organizmu.
G3555 νοσσιά
Ptasie gniazdo z pisklętami.; Potomstwo ptaków.; Lęg, wyląg małych ptaków.
G3556 νοσσίον
Pisklę.; Młode ptaków.; Potomstwo ptasie dopiero wyklute.
G3557 νοσφίζω
Przywłaszczać sobie.; Oddzielać, rozdzielać coś (często potajemnie).; Sprzeniewierzyć, wziąć dla własnej korzyści.
G3558 νότος
Południe (strona świata).; Południowy wiatr.; Kierunek lub region południowy.
G3559 νουθεσία
Napomnienie, pouczenie.; Zachęta do poprawy.; Życzliwe ostrzeżenie.
G3560 νουθετέω
Napominać, upominać.; Pouczać, ostrzegać.; Kierować kogoś ku rozsądnemu zachowaniu.
G3561 νουμηνία
Nowy miesiąc, nów księżyca.; Święto nowiu w tradycji żydowskiej.; Początek kolejnego cyklu księżycowego.
G3563 νοῦς
Umysł, rozum.; Zdolność pojmowania i podejmowania decyzji.; Władzę myślenia, postrzegania duchowego i moralnego.
G3565 νύμφη
Panna młoda, oblubienica.; Żona świeżo poślubiona.; Synowa; w przenośni: Kościół jako Oblubienica Chrystusa.
G3566 νυμφίος
Pan młody, oblubieniec.; W roli symbolicznej – Chrystus wobec Kościoła.; Mężczyzna w momencie zaślubin.
G3567 νυμφών
Komnata weselna, dom weselny.; Pomieszczenie przygotowane na zaślubiny.; Symbol radości związanej z weselem.
G3568 νῦν
Teraz, obecnie.; W tej chwili.; Niezwłocznie, niedługo (w pewnych kontekstach).
G3570 νυνί
Właśnie teraz.; W tej danej chwili.; Natychmiast, w tej sekundzie.
G3571 νύξ
Noc, pora ciemności.; Czas odpoczynku i snu.; Przenośnie: czas grzechu, zaniedbania, duchowej ciemności.
G3572 νύσσω
Dźgać, przebijać.; Przebić ostrym narzędziem.; Zadać poważną ranę (czasem śmiertelną).
G3573 νυστάζω
Drzemać, przysypiać.; Zapadać w sen z powodu zmęczenia.; Zaniedbywać coś z powodu ospałości.
G3575 Νῶε
Noe („odpoczynek”). Postać biblijna, która wraz z rodziną przetrwała potop; z nim Bóg zawarł przymierze.
G3576 νωθρός
Powolny, leniwy.; Ospały, gnuśny.; Opieszały w działaniu i myśleniu.
G3577 νῶτος
Plecy, grzbiet.; Tylna część ciała.; Miejsce narażone na atak „z tyłu”.
G3578 ξενία
Gościnność, przyjęcie gości.; Tymczasowe schronienie.; Życzliwe ugościenie podróżnych.
G3579 ξενίζω
Przyjmować gości, gościć.; Zdumiewać, zadziwiać (nowością lub niezwykłością).; Uważać za obce lub dziwne.
G3581 ξένος
Obcy, cudzoziemiec.; Gość (w sensie przybysza).; Nowy lub nieznany w danym miejscu.
G3583 ξηραίνω
Wysuszać, usychać.; Sprawiać, że coś więdnie, traci wilgoć.; Niszczeć z braku życiodajnych soków (np. roślina, część ciała).
G3584 ξηρός
Suchy, wyschnięty.; Uschły (o roślinach lub członkach ciała).; Suchy ląd (w opozycji do wody).
G3585 ξύλινος
Drewniany.; Wykonany z drewna.; Mający cechy drewna (np. sztywny).
G3586 ξύλον
Drewno, kij, belka.; Drzewo (w niektórych kontekstach).; Pal, krzyż lub inny przedmiot z drewna.
G3587 ξυράω
Golić, strzyc.; Usuwać włosy ostrzem.; Ścinać włosy, brodę w celach higienicznych lub rytualnych.
G3588
Rodzajnik określony „ten, ta, to” (w j. greckim zwykle nieprzekładalny dosłownie).; Może pełnić funkcję zaimka wskazującego.; Wskazuje na konkretną osobę lub rzecz w kontekście.
G3589 ὀγδοήκοντα
Osiemdziesiąt.; Liczba 80.; W języku potocznym często używane bez odmiany.
G3590 ὄγδοος
Ósmy.; Kolejność 8 w serii.; Oznaczenie ósmej pozycji lub elementu.
G3592 ὅδε
Ten oto, ta oto, to oto (zaimek wskazujący).; Wskazanie na coś bliskiego w kontekście.; Podkreślenie obecności danej osoby/rzeczy.
G3593 ὁδεύω
Podróżować, iść drogą.; Wędrować na pewną odległość.; Przemieszczać się dłuższy czas.
G3594 ὁδηγέω
Prowadzić, kierować.; Być przewodnikiem.; Uczyć, wskazywać drogę w sensie przenośnym.
G3595 ὁδηγός
Przewodnik.; Osoba wskazująca drogę.; Nauczyciel prowadzący niedoświadczonych.
G3597 ὁδοιπορία
Podróż, wędrówka.; Pokonywanie drogi pieszo.; Sposób podróżowania.
G3598 ὁδός
Droga, ścieżka, trasa.; Trakt, szlak komunikacyjny.; Przenośnie: sposób postępowania lub myślenia („droga życia”).
G3599 ὀδούς
Ząb.; Narząd do rozdrabniania pokarmu.; W przenośni: symbol bólu (zgrzytanie zębów).
G3600 ὀδυνάω
Doznawać bólu, cierpieć fizycznie lub psychicznie.; Być w udręce, przeżywać katusze.; Dręczyć się, zamartwiać się wewnętrznie.
G3601 ὀδύνη
Ból, cierpienie.; Silny smutek, udręka wewnętrzna.; Przejmujący żal, trwoga duchowa.
G3602 ὀδυρμός
Lament, żałoba.; Opłakiwanie, narzekanie.; Głośna skarga na los.
G3604 Ὀζίας
Ozjasz („siła JHWH”). Król judzki, syn Amazjasza (810–758 p.n.e.).
G3605 ὄζω
Wydzielać zapach (przyjemny lub nieprzyjemny).; Pachnieć, być wonnym.; Śmierdzieć (o rozkładających się zwłokach).
G3606 ὅθεν
Skąd, z czego (miejsce lub źródło).; Z tej przyczyny, dlatego.; Od kogo lub z którego (pośrednio o przyczynie).
G3608 ὀθόνιον
Chusta, bandaż lniany.; Paski płótna do owijania zmarłego.; Niewielki kawałek tkaniny.
G3609 οἰκεῖος
Domownik, osoba z bliskiego kręgu.; Krewny, należący do rodziny.; Należący do wspólnoty lub do „domu Bożego”.
G3610 οἰκέτης
Sługa, domownik.; Ktoś zamieszkujący ten sam dom (np. niewolnik).; Osoba podlegająca władzy pana domu.
G3611 οἰκέω
Mieszkać, zamieszkiwać.; Przebywać na stałe w jakimś miejscu.; Osiedlać się, rezydować.
G3612 οἴκημα
Mieszkanie, pomieszczenie.; Prywatna komnata lub izba.; Eufemistycznie: więzienie, miejsce odosobnienia.
G3613 οἰκητήριον
Miejsce zamieszkania, dom.; Przybytek dla ducha (metaforycznie o ciele).; Stała siedziba.
G3614 οἰκία
Dom, gospodarstwo.; Budynek mieszkalny wraz z rodziną.; Majątek, dobra domowe.
G3618 οἰκοδομέω
Budować, wznosić.; Odbudowywać, odnawiać.; W przenośni: wzmacniać kogoś duchowo i moralnie.
G3619 οἰκοδομή
Budowla, akt budowania.; Budynek lub gmach.; Przenośnie: rozwój duchowy, wzmocnienie.
G3621 οἰκονομέω
Zarządzać, gospodarować.; Być administratorem czyjegoś majątku.; Regulować, porządkować sprawy domowe.
G3622 οἰκονομία
Zarządzanie, administracja.; Plan, dyspozycja (w tym Boży plan zbawienia).; Obowiązki i stanowisko zarządcy.
G3623 οἰκονόμος
Zarządca, gospodarz majątku.; Majordomus, nadzorca domu.; W przenośni: apostoł lub starszy jako szafarz powierzonych dóbr duchowych.
G3624 οἶκος
Dom, rodzina.; Siedziba, miejsce zamieszkania.; Ród, potomstwo; także społeczność wierzących.
G3625 οἰκουμένη
Zamieszkany świat (zwł. Cesarstwo Rzymskie w starożytności).; Ziemia (w sensie terytorium ludzi cywilizowanych).; Cała zamieszkana ziemia, jej mieszkańcy.
G3627 οἰκτείρω
Litować się, okazywać współczucie.; Użalać się nad czyimś losem.; Odczuwać głębokie miłosierdzie.
G3628 οἰκτιρμός
Miłosierdzie, współczucie.; Litość, głębokie poruszenie serca.; Uczucie tęsknoty lub zrozumienia dla czyjegoś cierpienia.
G3629 οἰκτίρμων
Litościwy, miłosierny.; Współczujący, okazujący serdeczną troskę.; Skłonny do wybaczania i zmiłowania.
G3630 οἰνοπότης
Pijak, opój.; Osoba nadużywająca wina.; Człowiek skłonny do nadmiernego picia.
G3631 οἶνος
Wino.; Napoje fermentowane z winogron.; Przenośnie: wino gniewu Bożego (metafora w tekstach biblijnych).
G3633 οἴομαι
Sądzić, mniemać.; Przypuszczać, być zdania.; Domyślać się, zgadywać.
G3634 οἷος
Jaki, jakiego rodzaju.; Taki jak, odpowiadający pewnej jakości.; Określający cechę lub rodzaj.
G3635 ὀκνέω
Wahać się, ociągać.; Nie spieszyć się z działaniem.; Odczuwać niechęć lub opóźniać się.
G3636 ὀκνηρός
Leniwy, ospały.; Gnuśny, opieszały.; Zwlekający z obowiązkami.
G3638 ὀκτώ
Osiem.; Liczba 8.; Ósemka w wyliczeniu.
G3639 ὄλεθρος
Zniszczenie, zagłada.; Śmierć, unicestwienie.; Katastrofa prowadząca do upadku lub ruiny.
G3641 ὀλίγος
Mały, niewielki.; Nieliczny, ograniczony (ilościowo lub czasowo).; Nieznaczny w randze czy wielkości.
G3642 ὀλιγόψυχος
Zniechęcony, słaby na duchu.; Bojaźliwy, mało odważny.; Łatwo tracący nadzieję.
G3643 ὀλιγωρέω
Lekceważyć, nie zważać na coś.; Nie przykładać do czegoś wagi.; Traktować coś obojętnie.
G3646 ὁλοκαύτωμα
Całopalenie, ofiara spalana w całości.; Dar ofiarny, który jest całkowicie spalany.; Symbol całkowitego poświęcenia.
G3648 ὁλόκληρος
Zupełny, kompletny, bez skazy.; Pełny, nienaruszony.; Wolny od braków (także moralnych lub duchowych).
G3649 ὀλολύζω
Zawodzić, lamentować.; Wznosić głośne wołanie (z bólu lub radości).; Biadać, skarżyć się krzykliwie.
G3650 ὅλος
Cały, zupełny.; Kompletny w każdym wymiarze.; W całości, bez reszty.
G3653 ὄλυνθος
Niedojrzała figa.; Wczesny owoc, który nie dojrzewa i opada.; Zawiązek figi spadający wiosną.
G3655 ὄμβρος
Deszcz, ulewa.; Gwałtowne opady atmosferyczne.; Burza z silnym wiatrem i grzmotami.
G3656 ὁμιλέω
Rozmawiać, przebywać z kimś.; Pozostawać w czyimś towarzystwie.; Utrzymywać bliską więź lub zażyłość.
G3657 ὁμιλία
Rozmowa, towarzystwo.; Zażyłość, bliskie stosunki.; Koleżeńskie obcowanie.
G3659 ὄμμα
Oko.; Narząd wzroku.; Symbol spostrzegania lub rozeznania.
G3660 ὀμνύω
Przysięgać.; Składać uroczyste przyrzeczenie.; Wzywać kogoś lub coś na świadka przysięgi.
G3661 ὁμοθυμαδόν
Jednomyślnie, zgodnie.; W jedności serca, z pełną zgodnością.; Wspólnie, solidarnie.
G3663 ὁμοιοπαθής
Podlegający tym samym uczuciom.; Cierpiący to samo.; Mający podobne doświadczenia i emocje.
G3664 ὅμοιος
Podobny, taki sam.; Przypominający coś w cechach.; Odpowiadający wzorcowi lub modelowi.
G3665 ὁμοιότης
Podobieństwo.; Zbieżność cech lub właściwości.; Pokrewieństwo w pewnym wymiarze.
G3666 ὁμοιόω
Upodabniać, porównywać.; Czynić podobnym do czegoś.; Opisywać coś poprzez analogię.
G3667 ὁμοίωμα
Podobieństwo, obraz.; Wyobrażenie o niemal identycznych cechach.; Postać, forma zbliżona do oryginału.
G3668 ὁμοίως
Podobnie, w ten sam sposób.; Jednakowo, naśladując.; Równorzędnie z innymi.
G3669 ὁμοίωσις
Uczynienie podobnym, upodobnienie.; Stan podobieństwa.; W teologii: upodobnienie do Boga.
G3670 ὁμολογέω
Wyznać, przyznać się.; Zgodzić się, potwierdzić to samo zdanie.; Publicznie ogłosić (wyznać wiarę lub grzech).
G3671 ὁμολογία
Wyznanie, zgoda.; Deklaracja przynależności lub wiary.; Publiczne oświadczenie przekonań.
G3672 ὁμολογουμένως
Zgodnie, powszechnie uznane.; Bezsprzecznie, bezspornie.; Jednomyślnie, ogólnie przyjmowane przez wszystkich.
G3674 ὁμοῦ
Razem, wspólnie.; W jednym miejscu, w zebraniu.; W towarzystwie innych.
G3676 ὅμως
Jednak, mimo to.; Niemniej jednak.; Pomimo przeszkód lub sprzeczności.
G3679 ὀνειδίζω
Ganić, ubliżać.; Czynić wyrzuty, łajać kogoś.; Wypominać otrzymane łaski z naganą.
G3680 ὀνειδισμός
Zniewaga, obelga.; Hańbiąca uwaga skierowana do kogoś.; Pogarda wyrażona w słowach.
G3681 ὄνειδος
Hańba, wstyd.; Coś przynoszącego ujmę.; Źródło pogardy i upokorzenia.
G3685 ὀνίνημι
Przynosić korzyść, pomagać.; Być pożytecznym, wspierać kogoś.; Uzyskiwać pożytek, cieszyć się z pomocy.
G3686 ὄνομα
Imię, nazwa.; Określenie osoby wraz z jej tożsamością i charakterem.; Symboliczny wyraz cech i natury kogoś (szczególnie w kulturze semickiej).
G3687 ὀνομάζω
Nazywać, określać.; Nadawać imię, przywoływać z imienia.; Wypowiadać czyjeś imię lub nazwę rzeczy.
G3688 ὄνος
Osioł, oślica.; Zwierzę pociągowe lub juczne.; Symbol pokory, pracowitości, czasem pogardy.
G3689 ὄντως
Rzeczywiście, faktycznie.; Naprawdę, bez wątpienia.; Z całą pewnością, autentycznie.
G3690 ὄξος
Ocet.; Kwaśne wino pite przez żołnierzy.; Rozcieńczona mieszanka octu i wody.
G3691 ὀξύς
Ostry, przenikliwy (np. krawędź, dźwięk).; Szybki, prędki.; Dotkliwy w odczuciu (np. ból).
G3692 ὀπή
Otwór, szczelina.; Miejsce, przez które można patrzeć lub przejść.; Dziura, nora, jaskinia.
G3693 ὄπισθεν
Z tyłu, za czymś.; W tyle, spoza.; W odniesieniu do położenia: za plecami.
G3694 ὀπίσω
Z tyłu, do tyłu.; Za kimś, po kimś (podążając).; W dalszej kolejności lub później.
G3696 ὅπλον
Broń, oręż.; Narzędzie (szczególnie używane w wojnie).; Sprzęt do przygotowania lub obrony.
G3697 ὁποῖος
Jaki, jakiego rodzaju.; Taki, o jakim mowa.; Który pasuje do pewnej cechy lub typu.
G3698 ὁπότε
Kiedy, ilekroć.; W czasie, gdy następuje coś innego.; Zdarza się, że... (nawiązując do sytuacji).
G3699 ὅπου
Gdzie, w którym miejscu.; Tam, gdzie coś się dzieje.; Podczas gdy, w sytuacji gdy.
G3700 ὀπτάνομαι
Ukazywać się, pojawiać się.; Widzieć w sposób nadprzyrodzony lub w wizji.; Dać się zobaczyć, objawić się.
G3701 ὀπτασία
Wizja, objawienie.; Ukazanie się (nadprzyrodzone).; Zjawa, widzenie senne lub na jawie.
G3702 ὀπτός
Pieczony, przygotowany na ogniu.; Gotowany lub przypieczony.; Metaforycznie: gotowy, przyrządzony.
G3703 ὀπώρα
Późne lato, wczesna jesień.; Dojrzały owoc.; Czas zbiorów (kanikuła).
G3704 ὅπως
Aby, żeby (cel).; Jak, w jaki sposób.; W jaki sposób (zależne pytanie).
G3705 ὅραμα
Wizja, obraz ukazany umysłowi.; Zjawisko nadprzyrodzone.; Widowisko czy obraz dany przez Boga (w ekstazie lub śnie).
G3706 ὅρασις
Widzenie, wzrok.; Wizja nadprzyrodzona.; Akt spostrzegania, ujrzenia formy.
G3707 ὁρατός
Widzialny, dostrzegalny.; Widoczny gołym okiem.; Zrozumiały (rzadziej, w sensie jasny do pojęcia).
G3708 ὁράω
Widzieć, ujrzeć.; Dostrzegać, zauważać.; Rozumieć, dbać o coś, pilnować.
G3709 ὀργή
Gniew, złość.; Poryw emocjonalny prowadzący do zemsty.; Kara wynikająca z gniewu.
G3710 ὀργίζω
Pobudzać do gniewu, rozgniewać.; Wzbudzać złość.; Gniewać się, złościć się (forma medialna).
G3711 ὀργίλος
Skłonny do gniewu, wybuchowy.; Impulsywny, łatwo dający się sprowokować.; Unoszący się szybko złością.
G3714 ὀρεινός
Górski, położony w górach.; Pagórkowaty, nierówny.; Odnoszący się do wyżynnej krainy.
G3715 ὄρεξις
Pragnienie, pożądanie.; Dążenie do czegoś.; Żądza, skłonność (tak dobra, jak i zła).
G3717 ὀρθός
Prosty, wyprostowany.; Poprawny, prawidłowy.; Sprawiedliwy, słuszny.
G3718 ὀρθοτομέω
Poprawnie rozdzielać (np. słowo prawdy).; Właściwie wykładać, nie zbaczać z drogi.; Postępować prosto, wytyczać prawidłową ścieżkę.
G3719 ὀρθρίζω
Wstawać bardzo wcześnie.; Działać o brzasku.; Przybywać z samego rana.
G3720 ὀρθρινός
Poranny, wczesny.; Odnoszący się do wczesnych godzin dnia.; Bliski brzaskowi.
G3721 ὄρθριος
Przed świtem, bardzo wczesny.; Odnoszący się do czasu tuż po brzasku.; Wstający o świcie.
G3722 ὄρθρος
Świt, brzask.; Wczesny poranek.; Początek dnia, czas przed pełnym wschodem słońca.
G3723 ὀρθῶς
Poprawnie, właściwie.; Słusznie, należycie.; Zgodnie z prawidłową zasadą.
G3724 ὁρίζω
Wyznaczać granice, określać.; Postanawiać, zarządzać.; Ustalać coś definitywnie.
G3725 ὅριον
Granica (terytorium).; Okręg przyległy do granicy.; Teren określony przez wyznaczone linie.
G3726 ὁρκίζω
Zaprzysięgać kogoś, zmuszać do przysięgi.; Zaklinać, błagać uroczyście.; Zobowiązywać przysięgą.
G3727 ὅρκος
Przysięga.; Zobowiązanie powiązane z przysięgą.; Ślubowanie z wezwaniem bóstwa na świadka.
G3728 ὁρκωμοσία
Akt przysięgi.; Uroczyste złożenie ślubu.; Publiczne potwierdzenie słowem honoru.
G3729 ὁρμάω
Ruszyć, zaczynać z impetem.; Atakować, gwałtownie nacierać.; Pobudzać się do działania, pospieszać.
G3730 ὁρμή
Impuls, ruch.; Napaść, natarcie.; Gwałtowne poruszenie lub poryw.
G3731 ὅρμημα
Rozmach, pęd.; Przedsięwzięcie w energicznym stylu.; Gwałtowny poryw, napęd do działania.
G3732 ὄρνεον
Ptak (ogólnie).; Ptactwo, zwierzęta latające.; Określenie wszelkich ptaków bez rozróżnienia gatunku.
G3733 ὄρνις
Ptak (czasem kogut lub kura).; Jakikolwiek rodzaj ptaka.; Kogut/kura w kontekście gospodarstwa.
G3735 ὄρος
Góra, wzniesienie.; Wyżyna, masyw górski.; Trudno dostępny teren górzysty.
G3736 ὀρύσσω
Kopać, wykopywać.; Drążyć w ziemi.; Tworzyć dół, otwór.
G3737 ὀρφανός
Sierota, pozbawiony rodziców.; Opuszczony, pozbawiony opieki.; Przenośnie: pozbawiony nauczyciela lub wsparcia.
G3738 ὀρχέομαι
Tańczyć.; Wykonywać taneczne ruchy z radością.; Obchodzić tanecznie święto lub uroczystość.
G3739 ὅς
Który, która, które (zaimek względny).; Ten, co.; Coś/ktoś, o czym/kim mowa w zdaniu nadrzędnym.
G3741 ὅσιος
Święty, pobożny.; Wolny od nieprawości, bogobojny.; Zachowujący obowiązki moralne wobec Boga.
G3742 ὁσιότης
Pobożność, świątobliwość.; Wierność przykazaniom, dbałość o cześć Boga.; Stan bycia świętym w postępowaniu.
G3743 ὁσίως
Pobożnie, święcie.; Z zachowaniem zasad religijnych.; W sposób zgodny z nakazami moralnymi.
G3744 ὀσμή
Zapach, woń.; Aromat (przyjemny lub nie).; Przenośnie: aura lub atmosfera towarzysząca komuś/czemuś.
G3745 ὅσος
Tak wielki, jak…; Tak liczny, jak…; Jak wiele, jak dużo (w zależności od kontekstu).
G3746 ὅσπερ
Dokładnie ten, który.; Właśnie ów.; Ten sam, co poprzednio wspomniany.
G3747 ὀστέον
Kość.; Twarda tkanka szkieletu.; W przenośni: szkielet lub struktura czegoś.
G3748 ὅστις
Ktokolwiek, ktokolwiek by.; Kto, co (w zdaniu względnym o nieokreślonym podmiocie).; Ktoś, kto spełnia pewien warunek.
G3749 ὀστράκινος
Gliniany, ceramiczny.; Kruchy (jak naczynia z wypalanej gliny).; Przenośnie: nietrwały, słaby.
G3751 ὀσφύς
Biodra, lędźwie.; Rejon pasa (w sensie anatomicznym).; Siedlisko mocy rozrodczej (w myśli żydowskiej).
G3752 ὅταν
Kiedy, ilekroć (warunkowo).; Za każdym razem, gdy nastąpi coś.; Dopóki się nie stanie coś innego.
G3753 ὅτε
Kiedy, gdy, podczas gdy.; Ilekroć, w określonym czasie.; Gdy tylko, ponieważ (w niektórych kontekstach).
G3754 ὅτι
Że.; Ponieważ, bo.; W pytaniach: „dlaczego?” (rzadsze użycie).
G3756 οὐ
Partykuła przecząca: „nie”.; Czyż nie (w pytaniu z oczekiwaną odpowiedzią twierdzącą).; Mocne zaprzeczenie.
G3757 οὗ
Gdzie.; Miejsce, w którym coś się dzieje.; Określenie położenia.
G3759 οὐαί
Biada!; Wołanie żalu, ubolewania.; Okrzyk przestrogi przed nieszczęściem.
G3760 οὐδαμῶς
W żadnym wypadku, w żaden sposób.; Absolutne zaprzeczenie.; Zupełnie nie.
G3761 οὐδέ
Ani, również nie.; Lecz nie, ani nawet nie.; Ani… ani (w połączeniach).
G3762 οὐδείς
Nikt, nic.; Żaden (przy rzeczownikach).; Całkowite wykluczenie kogoś/czegoś.
G3763 οὐδέποτε
Nigdy.; W żadnym czasie.; W ogóle się nie zdarzyło.
G3764 οὐδέπω
Jeszcze nie.; Dotąd nie.; Nie w tej chwili.
G3765 οὐκέτι
Już nie.; Więcej nie, dłużej nie.; Koniec czegoś, zakończenie stanu.
G3767 οὖν
Więc, zatem.; Dlatego też, stąd (wniosek).; Spójnik konkluzji w zdaniu.
G3768 οὔπω
Jeszcze nie.; Nadal nie wypełnione.; Czasowo: nie nadszedł jeszcze moment.
G3769 οὐρά
Ogon.; Końcowa część ciała zwierzęcia.; Przenośnie: koniec, ostatni fragment czegoś.
G3770 οὐράνιος
Niebiański.; Pochodzący z nieba, boski.; Związany z rzeczywistością niebios.
G3771 οὐρανόθεν
Z nieba, z Niebios.; Pochodzący z góry (duchowo).; Z wyższego, boskiego źródła.
G3772 οὐρανός
Niebo, niebiosa.; Nieboskłon, przestrzeń, gdzie są chmury i gwiazdy.; Sfera duchowa, w której przebywa Bóg.
G3774 Οὐρίας
Uriasz („świętość JHWH”). Mąż Batszeby, żołnierz Dawida (2 Sm 11).
G3775 οὖς
Ucho.; Narząd słuchu i poznania.; Przenośnie: zdolność rozumienia, posłuszeństwo.
G3776 οὐσία
Istota, esencja.; Majątek, dobra materialne.; Własność, posiadanie.
G3777 οὔτε
Ani, i nie.; Także nie.; Ani… ani (konstrukcja łączna).
G3778 οὗτος
Ten, ta, to (zaimek wskazujący).; Oto, ów (do wskazania bliższego kontekstu).; Ci, te (w l.mn.).
G3779 οὕτως
Tak, w ten sposób.; Tak oto, właśnie tak.; Tak więc (podkreślenie).
G3780 οὐχί
Czyż nie, zdecydowane „nie”.; Zaprzeczenie mocniejsze niż οὐ.; W żadnym razie, absolutnie nie.
G3783 ὀφείλημα
Dług, należność.; Zobowiązanie, coś winnego do spłacenia.; Przenośnie: wina, grzech.
G3784 ὀφείλω
Być zobowiązanym, mieć powinność.; Być dłużnym (materialnie).; Mieć obowiązek moralny.
G3785 ὄφελον
O, gdyby tylko…; Wyrażenie życzenia, które się nie spełniło.; „Oby tak się stało” (marzenie).
G3786 ὄφελος
Korzyść, zysk.; Pożytek, dobrodziejstwo.; Coś, co przynosi wartość dodatnią.
G3788 ὀφθαλμός
Oko.; Wzrok, narząd wzroku.; Przenośnie: zdolność rozpoznawania, „oczy umysłu”.
G3789 ὄφις
Wąż.; Symbol przebiegłości lub mądrości.; Uosobienie zła (diabeł w narracji biblijnej).
G3790 ὀφρύς
Brew.; Wzniesienie, grzbiet wzgórza.; Coś wystającego, wybrzuszenie (przenośnie).
G3791 ὀχλέω
Nękać, niepokoić.; Dręczyć, wzburzać tłum przeciw komuś.; Być zakłócanym (w pasywnym sensie).
G3793 ὄχλος
Tłum, rzesza.; Zgromadzenie przypadkowych ludzi.; Pospólstwo, tłuszcza (w ujemnym sensie).
G3794 ὀχύρωμα
Twierdza, warownia.; Fortyfikacja, zamek.; Przenośnie: argument obronny, „forteca” rozumowania.
G3795 ὀψάριον
Ryba.; Rybka podawana jako posiłek.; Przysmak rybny (zdrobniale).
G3796 ὀψέ
Późno, po zakończeniu dnia.; Wieczorem, o późnej godzinie.; Długo potem, z opóźnieniem.
G3797 ὄψιμος
Późny (np. deszcz wiosenny).; Spóźniony w odniesieniu do pory żniw.; Końcowy, występujący później.
G3798 ὄψιος
Wieczorny, późny.; Przypadający na koniec dnia.; Okres zmierzchu.
G3799 ὄψις
Wygląd, zewnętrzne oblicze.; Wzrok, widzenie.; Wizja, obraz postrzegany.
G3800 ὀψώνιον
Zapłata żołnierska, żołd.; Wynagrodzenie wypłacane w naturze lub pieniądzach.; Przenośnie: odpłata, zapłata za grzech.
G3802 παγιδεύω
Zastawiać pułapkę, sidła.; Schwytać w pułapkę.; Przenośnie: usiłować skłonić kogoś do wypowiedzi, którą można wykorzystać przeciw niemu.
G3803 παγίς
Sidła, pułapka.; Zasadzka.; Przenośnie: niebezpieczeństwo utraty, zguby (także „sidła miłości”).
G3806 πάθος
Cierpienie, doznanie zła.; Namiętność (często zabarwiona negatywnie).; Silna emocja, przeżycie wewnętrzne.
G3808 παιδάριον
Małe dziecko, chłopiec.; Chłopczyk w wieku wczesnodziecięcym.; Dziecię w kontekście czułym lub pieszczotliwym.
G3809 παιδεία
Wychowanie, edukacja (umysłowa i moralna).; Karcenie, dyscyplinowanie.; Proces kształtowania cnoty, także praktykowany przez Boga wobec wiernych.
G3810 παιδευτής
Wychowawca, opiekun.; Ten, kto karci lub dyscyplinuje.; Niewolnik odprowadzający dziecko do nauczyciela (w kontekście antycznym).
G3811 παιδεύω
Wychowywać, uczyć, trenować.; Karcić; stosować środki dyscyplinujące.
G3813 παιδίον
Dziecko, niemowlę.; Chłopczyk lub dziewczynka w wieku wczesnodziecięcym.; Przenośnie: ktoś niedojrzały umysłowo.
G3814 παιδίσκη
Dziewczynka, służąca.; Młoda niewolnica.; Mała dziewczyna pozostająca w służbie.
G3815 παίζω
Bawić się, żartować.; Grać, oddawać się zabawie.; Wyrażać radość tańcem lub śpiewem.
G3816 παῖς
Dziecko (chłopiec lub dziewczynka).; Sługa, młody niewolnik.; W kontekście królewskim: doradca lub minister.
G3817 παίω
Uderzać, bić.; Porazić, zranić.; Ukłuć, użądlić (w przenośni lub dosłownie).
G3819 πάλαι
Dawno temu, niegdyś.; Od dawna, przedtem.; W zamierzchłych czasach.
G3820 παλαιός
Stary, dawny.; Prastary, zużyty.; Z poprzedniego okresu, niemodny.
G3822 παλαιόω
Starzeć się, czynić przestarzałym.; Zużywać się, ulegać zużyciu.; Ogłosić coś za stare i podlegające zniesieniu.
G3825 πάλιν
Znowu, ponownie.; Na nowo, powtórnie.; Z drugiej strony, co więcej.
G3828 Παμφυλία
Pamfilia („ze wszystkich plemion”). Region w Azji Mniejszej graniczący z Morzem Śródziemnym (nazwa własna, bez poziomów znaczeń).
G3831 πανήγυρις
Publiczne święto, zgromadzenie.; Uroczystość masowa.; Radosne zebranie z okazji igrzysk lub innej fety.
G3833 πανοπλία
Pełna zbroja.; Kompletne uzbrojenie hoplity.; Całkowity rynsztunek bojowy.
G3834 πανουργία
Przebiegłość, chytrość.; Podstępność, fałszywa mądrość.; W sensie pozytywnym: roztropność, zręczność.
G3835 πανοῦργος
Przebiegły, chytry (negatywnie).; Zręczny, biegły (pozytywnie).; Dwuznaczne: sprytny, ale potencjalnie podstępny.
G3836 πανταχόθεν
Zewsząd, ze wszystkich stron.; Z każdego kierunku.; Z każdego możliwego miejsca.
G3837 πανταχοῦ
Wszędzie.; Na każdym miejscu świata.; Bez ograniczeń lokalnych.
G3838 παντελής
Zupełny, całkowity.; Doskonały w pełni.; Całkowity i niepodważalny.
G3839 πάντῃ
Wszędzie, w każdym miejscu.; Zupełnie, pod każdym względem.; Wszechstronnie, z każdej strony.
G3840 πάντοθεν
Ze wszystkich stron.; Z każdego zakątka.; Bez możliwości ucieczki.
G3841 παντοκράτωρ
Wszechmogący, Wszechwładny.; Ten, kto ma wszystko w swej władzy.; Boski tytuł Boga panującego nad całym światem.
G3842 πάντοτε
Zawsze.; W każdym czasie.; Nieprzerwanie, bez ustanku.
G3843 πάντως
Całkowicie, koniecznie.; Z pewnością, absolutnie.; Czasem też: wcale (przy zaprzeczeniu lub w ironii).
G3844 παρά
Przy, obok, wśród.; Od (kogoś), ze strony.; W porównaniu z, wbrew czemuś.
G3845 παραβαίνω
Przekraczać (np. granicę), naruszać (np. prawo, zasady).; Odstępować, sprzeniewierzać się.
G3846 παραβάλλω
Porównywać, zestawiać.; Rzucać obok, przemieszczać.; Uciekać gdzieś, przenosić się w inne miejsce.
G3847 παράβασις
Przestępstwo, naruszenie.; Pogwałcenie prawa.; Zaniedbanie lub świadome przełamanie ustalonej normy.
G3849 παραβιάζομαι
Zmuszać, przymuszać.; Stosować siłę wbrew naturze.; Wymuszać coś natarczywymi błaganiami.
G3850 παραβολή
Przypowieść, porównanie.; Opowieść ilustrująca prawdę duchową.; Aforyzm lub maksyma wykazująca podobieństwo do rzeczywistości królestwa Bożego.
G3853 παραγγέλλω
Nakazywać, polecać.; Przekazywać wieść lub rozkaz.; Ogłaszać coś formalnie.
G3854 παραγίνομαι
Pojawiać się, stawać się obecnym.; Przybywać w dane miejsce.; Publicznie występować, okazywać się.
G3855 παράγω
Przechodzić obok, mijać.; Odchodzić, znikać.; Prowadzić na manowce, sprowadzać z drogi.
G3856 παραδειγματίζω
Wystawiać na pośmiewisko, zawstydzać publicznie.; Czynić kogoś przykładem (negatywnym).; Obnosić czyjąś hańbę w celu przestrogi.
G3857 παράδεισος
Raj, ogród.; Rozległy park, zwykle ogrodzony (u Persów).; W NT: miejsce szczęśliwości po śmierci, część Hadesu dla wiernych lub eschatologiczny raj.
G3858 παραδέχομαι
Przyjmować, akceptować.; Wziąć kogoś do siebie, nie odrzucić.; Uznawać za swoje (np. synostwo).
G3860 παραδίδωμι
Wydać, oddać (w czyjeś ręce).; Przekazać tradycję, relację.; Powierzyć kogoś lub coś pod czyjąś opiekę; zdradzić kogoś.
G3861 παράδοξος
Niezwykły, dziwny.; Nieoczekiwany, zaskakujący.; Trudno uwierzyć z racji swojej osobliwości.
G3862 παράδοσις
Tradycja, przekaz.; Nauka ustnie przekazywana (zwłaszcza zwyczaje rytualne).; Treść nauczania powtarzana z pokolenia na pokolenie.
G3863 παραζηλόω
Wzbudzać zazdrość.; Pobudzać do rywalizacji lub gniewu.; Celowo wywoływać zawiść czy zapał.
G3864 παραθαλάσσιος
Nadmorski.; Położony przy morzu.; Znajdujący się na wybrzeżu.
G3866 παραθήκη
Depozyt, powierzone dobro.; Rzecz przekazana komuś pod opiekę.; Przenośnie: czysta nauka Ewangelii, którą należy strzec.
G3867 παραινέω
Doradzać, pouczać.; Zachęcać, napominać do czegoś dobrego.; Udzielać rad w duchu troski.
G3868 παραιτέομαι
Odrzucać, unikać.; Odmawiać, robić wymówki.; Błagać o odsunięcie czegoś, usprawiedliwiać się.
G3869 παρακαθίζω
Siadać obok kogoś.; Posadzić kogoś w pobliżu.; Ustawić się w bezpośrednim sąsiedztwie.
G3870 παρακαλέω
Wzywać do siebie, prosić, zachęcać.; Pocieszać, umacniać.; Błagać usilnie, wspierać duchowo.
G3871 παρακαλύπτω
Zakrywać, zasłaniać.; Skrywać, chować przed wzrokiem.; Ukrywać coś, nie ujawniać.
G3872 παρακαταθήκη
Depozyt, rzecz powierzona.; Dobro złożone na przechowanie.; W NT: przekaz prawdy Ewangelii do wiernego strzeżenia.
G3873 παράκειμαι
Leżeć obok.; Być w pobliżu, tuż obok.; Być dostępne na miejscu.
G3874 παράκλησις
Pocieszenie, pokrzepienie.; Zachęta, napomnienie.; Wzywanie na pomoc, prośba o wsparcie.
G3877 παρακολουθέω
Podążać za kimś, iść w ślad.; Uważnie śledzić, badać.; Współuczestniczyć, być wiernym naśladowcą lub obserwatorem.
G3878 παρακούω
Nie słuchać, ignorować.; Lekceważyć rozkaz lub prośbę.; Być nieposłusznym z powodu niedbałego słuchania.
G3879 παρακύπτω
Zajrzeć, schylić się, by coś zobaczyć.; Pochylić się nad czymś z ciekawością.; Wnikliwie badać, dociekać.
G3880 παραλαμβάνω
Brać ze sobą, przyjmować.; Uznawać, akceptować (np. naukę).; Zabierać kogoś jako towarzysza lub współpracownika.
G3882 παράλιος
Przybrzeżny, nadmorski.; Znajdujący się blisko linii brzegowej.; Położony w pobliżu morza.
G3883 παραλλαγή
Zmiana, różnica.; Odmiana, modyfikacja.; Rozbieżność w porównaniu z poprzednim stanem.
G3884 παραλογίζομαι
Zwodzić, oszukiwać.; Błędnie kalkulować, fałszować rozumowanie.; Wykorzystać podstępnie mylne wywody.
G3886 παραλύω
Paraliżować, osłabiać.; Rozwiązać, rozerwać więzi.; Pozbawić sił, doprowadzić do rozstroju.
G3887 παραμένω
Pozostawać obok, trwać.; Wytrwać na miejscu.; Przetrwać, nie ustąpić.
G3888 παραμυθέομαι
Pocieszać, uspokajać.; Napominać łagodnie, dodawać otuchy.; Dawać słowa pokrzepienia lub zachęty.
G3889 παραμυθία
Pocieszenie.; Ukojenie w trudnej sytuacji.; Zachęta, dodanie otuchy.
G3890 παραμύθιον
Słowa pocieszenia.; Przemowa pokrzepiająca.; Delikatna rada dająca otuchę.
G3891 παρανομέω
Postępować bezprawnie.; Łamać ustanowione przepisy.; Czynić coś wbrew prawu i sprawiedliwości.
G3892 παρανομία
Bezprawie.; Przestępstwo, łamanie prawa.; Niegodziwość, występek przeciw normom.
G3893 παραπικραίνω
Drażnić, prowokować.; Pobudzać do gniewu.; Budzić urazę i złość.
G3894 παραπικρασμός
Prowokacja, drażnienie.; Zachowanie wywołujące zgorszenie lub gniew.; Akt rozdrażnienia innej osoby.
G3895 παραπίπτω
Upadać, ześlizgiwać się na bok.; Odchodzić od właściwej drogi, błądzić.; Odpaść od prawdy lub wiary.
G3899 παραπορεύομαι
Przechodzić obok.; Mijać bokiem, iść z dala od głównej drogi.; Obeść coś, nie zatrzymując się.
G3900 παράπτωμα
Upadek, potknięcie się.; Grzech, wykroczenie.; Odejście ze słusznej drogi (zboczenie z prawdy i prawości).
G3901 παραρρέω
Wymykać się, prześlizgiwać obok.; Mijać się z celem, zbłądzić.; Popełnić błąd przez nieuwagę.
G3902 παράσημος
Oznaczony, noszący znak.; Szczególny, nadzwyczajny.; Fałszywie oznaczony, podrobiony; wyjątkowy, wybitny.
G3903 παρασκευάζω
Przygotowywać, szykować.; Organizować się do działania.; Wyposażyć, zaopatrzyć w potrzebne środki.
G3904 παρασκευή
Przygotowanie.; Dzień przygotowania (piątek przed szabatem).; Stan czy też proces przygotowania, a także wyposażenie, które zostało zgromadzone.
G3905 παρατείνω
Przedłużać, wydłużać.; Rozciągać wzdłuż lub poza określone granice.; Zwiększać czas trwania.
G3906 παρατηρέω
Uważnie obserwować, pilnować.; Oglądać z bliska, śledzić wzrokiem.; Dbać o coś, zachowywać (z intencją wypełnienia lub wyśledzenia).
G3908 παρατίθημι
Położyć, podać (np. jedzenie).; Przedstawić, wyłożyć (np. przypowieść).; Powierzyć komuś, zdeponować pod czyjąś pieczę.
G3910 παραυτίκα
Natychmiast.; W tej właśnie chwili.; Chwilowo (rzadziej).
G3911 παραφέρω
Przenieść, przynieść obok.; Sprowadzać z właściwej drogi, uprowadzać.; Usunąć, odsunąć, pominąć.
G3912 παραφρονέω
Szaleć, odchodzić od zmysłów.; Być nierozsądnym.; Postępować jak obłąkany.
G3916 παραχρῆμα
Od razu, natychmiast.; Niezwłocznie.; W tym samym momencie.
G3917 πάρδαλις
Pantera (lampart). Agresywne, cętkowane zwierzę z rodziny kotowatych.
G3918 πάρειμι
Być obecnym, przybywać.; Być obok, pod ręką.; Być gotowym do dyspozycji.
G3924 παρεμβάλλω
Z wyjątkiem, poza.; Wykluczywszy coś, pomijając.; Ponadto, na zewnątrz zakresu czegoś.
G3925 παρεμβολή
Obóz, obozowisko.; Strażnica, koszary (np. rzymskie).; Zgromadzenie wojskowe, warowne miejsce obrony.
G3926 παρενοχλέω
Niepokoić, utrudniać.; Sprawiać kłopot lub przeszkodę.; Martwić, dręczyć czyjąś sprawę.
G3927 παρεπίδημος
Przybysz, cudzoziemiec.; Ktoś mieszkający w obcym miejscu.; W NT: człowiek, którego prawdziwą ojczyzną są Niebiosa.
G3928 παρέρχομαι
Przechodzić obok, mijać.; Przemijać, zanikać.; W kontekście norm, zasad: obejść, pominąć, naruszyć.
G3930 παρέχω
Dawać, udostępniać.; Sprawiać, powodować.; Okazywać, użyczać czegoś komuś.
G3931 παρηγορία
Pocieszenie, ulga.; Uspokojenie przez słowa lub rozmowę.; Przemówienie niosące pokrzepienie.
G3932 παρθενία
Dziewictwo.; Stan zachowania czystości płciowej.; Niekiedy: wstrzemięźliwość moralna.
G3933 παρθένος
Dziewica, panna.; Młoda kobieta zdolna do zamążpójścia.; Mężczyzna zachowujący czystość (rzadkie użycie).
G3935 παρίημι
Pozwalać, przepuszczać.; Zaniedbać, opuścić.; Zwolnić, odpuścić, osłabić.
G3936 παρίστημι
Postawić obok, dostarczyć.; Przedstawić, pokazać (kogoś lub coś).; Być obecnym, stać przy kimś, nastać (o czasie, wydarzeniu).
G3938 πάροδος
Przejście, droga przechodzenia.; Droga prowadząca obok.; Przepłynięcie, przejazd.
G3939 παροικέω
Mieszkać jako cudzoziemiec, przybysz.; Przebywać w pobliżu kogoś.; Tymczasowo zamieszkiwać w obcym miejscu.
G3940 παροικία
Zamieszkanie w obcym kraju.; Przebywanie czasowe.; Przenośnie: doczesne życie w oczekiwaniu na niebieską ojczyznę.
G3941 πάροικος
Obcy, cudzoziemiec.; Człowiek nieposiadający pełnych praw obywatelskich.; W sensie duchowym: pielgrzym na tej ziemi.
G3942 παροιμία
Przysłowie, powiedzenie.; Przypowieść, metaforyczna wypowiedź.; Niekiedy: zagadkowa, symboliczna mowa.
G3947 παροξύνω
Drażnić, pobudzać do gniewu.; Poruszać, wzmagać emocje.; Wzniecać niechęć lub oburzenie.
G3948 παροξυσμός
Rozdrażnienie, pobudzenie.; Spór, gwałtowna kłótnia.; Stan wzbudzonego gniewu lub zapału.
G3949 παροργίζω
Pobudzać do gniewu, rozgniewać.; Wywoływać rozdrażnienie.; Wzniecać w kimś silną złość.
G3950 παροργισμός
Gniew, wzburzenie.; Stan intensywnego oburzenia.; Uniesienie złości.
G3952 παρουσία
Obecność, przybycie.; Nadejście, szczególnie w kontekście eschatologicznym (powrót Chrystusa).; Pojawienie się kogoś publicznie.
G3954 παρρησία
Otwartość, szczerość mówienia.; Pewność siebie, śmiałość.; Swoboda wypowiedzi bez obaw i zahamowań.
G3955 παρρησιάζομαι
Mówić odważnie, swobodnie.; Przemawiać otwarcie, bez lęku.; Zachowywać się z ufnością i śmiałością.
G3956 πᾶς
Każdy, wszelki, dowolny.; Cały (w sensie całości).; Wszyscy, wszystko (w wymiarze zbiorowym).
G3957 πάσχα
Pascha, święto żydowskie, upamiętnienie wyjścia Izraela z Egiptu (14–20 Nisan).; Ofiara paschalna, baranek paschalny.
G3958 πάσχω
Cierpieć, doświadczać.; Znosić niedolę lub trudy.; Doświadczać także pozytywnie (rzadziej).
G3960 πατάσσω
Uderzać, ranić.; Ugodzić mieczem, porazić.; Zabić, uśmiercić (w intensywnych kontekstach).
G3961 πατέω
(częściej: πατέω): Deptać, stąpać po czymś.; Chodzić, kroczyć.; Rozdeptać, zniszczyć pod stopami.
G3962 πατήρ
Ojciec, protoplasta.; Przodek, założyciel rodu.; Bóg jako Ojciec (w sensie duchowym).
G3965 πατριά
Ród, familia.; Pokolenie pochodzące od wspólnego przodka.; Naród, plemię (w sensie szerokim).
G3966 πατριάρχης
Patriarcha, założyciel plemienia.; Protoplasta rodu.; Jeden z wielkich przodków (Abraham, Izaak, Jakub).
G3967 πατρικός
Ojcowski, rodowy.; Dziedziczny.; Przekazany z pokolenia na pokolenie.
G3968 πατρίς
Ojczyzna, kraj urodzenia.; Miejsce rodzinne, miasto rodzinne.; Dom rodzinny.
G3971 πατρῷος
Ojcowski, dziedziczny.; Pochodzący od przodków, przekazywany z pokolenia na pokolenie.
G3973 παύω
Zatrzymać, przerwać.; Przestać coś robić.; Zaprzestać, zaprowadzić koniec jakiegoś działania.
G3975 παχύνω
Pogrubiać, utuczyć.; Odrętwiać, otępiać (przenośnie).; Sprawiać, że ktoś staje się niewrażliwy.
G3976 πέδη
Dyby, kajdany.; Więzy zakładane na nogi.; Narzędzie krępowania więźniów.
G3977 πεδινός
Równinny, płaski.; Poziomy.; Dotyczący nizin lub terenów nisko położonych.
G3979 πεζῇ
Pieszo.; Na piechotę (w odróżnieniu od konnej lub morskiej podróży).; Drogą lądową.
G3980 πειθαρχέω
Być posłusznym (władzy, zwierzchnikowi).; Słuchać nakazów przełożonych.; Okazywać posłuszeństwo autorytetowi.
G3982 πείθω
Przekonywać, namawiać, skłaniać kogoś do czegoś.; Zachęcać, nakłaniać, perswadować, wywierać wpływ (na czyjeś myślenie lub decyzję).; Ufać, polegać (na kimś/czymś).
G3983 πεινάω
Być głodnym, cierpieć głód.; Odczuwać niedostatek.; Przenośnie: mieć żarliwe pragnienie czegoś.
G3984 πεῖρα
Próba, doświadczenie.; Test, sprawdzenie.; Praktyka wynikająca z doświadczenia.
G3985 πειράζω
Wystawiać na próbę, doświadczyć kogoś.; Kusić (negatywnie, przez zło).; Testować wytrzymałość lub wiarę.
G3986 πειρασμός
Próba, doświadczenie.; Pokusa, bodziec do grzechu.; Trudna okoliczność weryfikująca postawę lub wiarę człowieka.
G3987 πειράω
Próbować, podejmować próbę.; W sensie kuszenia: nakłaniać do grzechu.; Starać się coś zrobić.
G3989 πέλαγος
Otwarte morze, głębia.; Rozległy obszar wodny.; Symbol chaosu lub niezmierzonego żywiołu.
G3991 πέμπτος
Piąty z kolei.; Oznaczający liczbę 5 w porządku.
G3992 πέμπω
Wysyłać, posyłać kogoś (przedstawiciela, posłańca, np. z wiadomością, listem, poleceniem, darem).; Przekazywać, przesyłać coś (np. list, wiadomość, dar, polecenie).; Odprawiać, odsyłać kogoś (posłańca lub np gości).
G3993 πένης
Biedak, ubogi.; Potrzebujący środków do życia.; W niedostatku finansowym.
G3994 πενθερά
Teściowa (matka żony).
G3995 πενθερός
Teść (ojciec żony).
G3996 πενθέω
Opłakiwać, żałować.; Smucić się intensywnie.; Przeżywać żałobę.
G3997 πένθος
Smutek, żałoba.; Opłakiwanie czyjegoś odejścia.; Stany przygnębienia i lamentu.
G3998 πενιχρός
Biedny, ubogi; człowiek w potrzebie.
G3999 πεντάκις
Pięć razy.; Pięciokrotnie, w pięciu powtórzeniach.
G4000 πεντακισχίλιοι
Pięć tysięcy.; Liczba 5000.
G4001 πεντακόσιοι
Pięćset.; Liczba 500.
G4002 πέντε
Pięć.; Liczba 5.
G4003 πεντεκαιδέκατος
Piętnasty.; Liczba porządkowa „15”.; Oznaczenie piętnastego w kolejności.
G4004 πεντήκοντα
Pięćdziesiąt.; Liczba 50.; „50” jako wielkość lub miara.
G4006 πεποίθησις
Zaufanie, pewność.; Ufność (wobec kogoś).; Poleganie na kimś z przekonaniem o jego rzetelności.
G4008 πέραν
Po drugiej stronie, za czymś.; „Poza” lub „po tamtej stronie”.; Przesunięcie poza określony punkt lub granicę.
G4009 πέρας
Kres, granica.; Koniec czegoś.; Ostateczny punkt lub obręb.
G4012 περί
O, na temat czegoś; z powodu czegoś.; Wokół, dookoła (miejsce).; Około (czas, przybliżona liczba).
G4013 περιάγω
Prowadzić dookoła, obchodzić.; Okrążać coś lub kogoś.; Chodzić wokoło, przenosić się okrężną drogą.
G4014 περιαιρέω
Usuwać, zdejmować.; Ściągać coś otaczającego, np. bandaż lub okrycie.; Przenośnie: całkowicie gładzić czyjąś winę.
G4015 περιαστράπτω
Rozbłyskiwać dookoła.; Olśnić kogoś jasnym światłem wokół.; Sprawić, że coś stanie się jasne, oświetlone z każdej strony.
G4016 περιβάλλω
Otaczać, oblekać.; Ubierać kogoś, narzucać płaszcz.; Ogradzać, wznosić obwarowanie dookoła.
G4017 περιβλέπω
Spojrzeć wokoło, rozejrzeć się.; Obejrzeć kogoś lub coś z każdej strony.; Patrzeć uważnie wokół siebie.
G4018 περιβόλαιον
Narzucone okrycie, szata.; Zasłona, płaszcz, narzuta.; Materiał do okrywania.
G4019 περιδέω
Związać, obwiązać.; Opatrzyć (ranę) poprzez owinięcie bandażem.; Spiąć, zawinąć mocno wokół.
G4020 περιεργάζομαι
Zajmować się zbędnymi rzeczami, krzątać się próżno.; Wtrącać się w cudze sprawy, być ciekawskim.; Spędzać czas na bezowocnych działaniach.
G4022 περιέρχομαι
Chodzić dookoła, krążyć.; Wędrować obszernie.; Okrążać teren lub podróżować wokół.
G4023 περιέχω
Obejmować, otaczać.; Zawierać w sobie (treść).; Posiadać, wziąć w posiadanie.
G4024 περιζώννυμι
Przepasać, opasać.; Przygotowywać się (przenośnie – na wzór przepasywania się do pracy lub podróży).; Założyć pas lub szarfę wokół bioder.
G4026 περιΐστημι
Otaczać, stanąć wokół.; Odsuwać, unikać (przenośnie).; Być w pobliżu, pojawiać się, nadchodzić.
G4027 περικάθαρμα
Odpady, śmieci.; Ofiara zmazy, zgładzenie win (starożytne rytuały oczyszczające).; Przenośnie: coś lub ktoś wzgardzony, traktowany jak odpadek społeczny.
G4028 περικαλύπτω
Zasłaniać, okrywać dookoła.; Całkowicie coś skryć.; Przykryć tak, by nic nie było widoczne.
G4029 περίκειμαι
Być położonym wokół, otaczać.; Leżeć dookoła czegoś.; Być otoczonym, znajdować się w środku.
G4030 περικεφαλαία
Hełm.; Nakrycie głowy używane w zbroi.; Symbol ochrony głowy w walce.
G4033 περικυκλόω
Okrążyć, otoczyć ze wszystkich stron.; Oblężać (miasto).; Utworzyć krąg wokół czegoś lub kogoś.
G4035 περιλείπω
Pozostawiać, zostawać.; Być pozostawionym, przetrwać.; Ocaleć, zostać w tyle, gdy inni odeszli.
G4036 περίλυπος
Bardzo zasmucony, przygnębiony.; Skrajnie przybity żalem.; W stanie głębokiego smutku zagrażającego życiu.
G4037 περιμένω
Oczekiwać, czekać na kogoś.; Czekać wokół, kręcić się w pobliżu.; Wytrwać w miejscu do czyjegoś przyjścia.
G4040 περίοικος
Sąsiad, ktoś mieszkający w pobliżu.; Osoba z okolicznego domu lub okolicznej wsi.
G4041 περιούσιος
Szczególny, wyjątkowy (własność).; Należący do Boga (lud wybrany).; Przeznaczony w sposób szczególny dla kogoś.
G4042 περιοχή
Okręg, obręb.; Wyciąg, streszczenie.; Zawartość, treść (tekstu).
G4043 περιπατέω
Chodzić, wędrować.; Prowadzić życie (przenośnie).; „Spacerować” zgodnie z nauką lub zasadami (termin filozoficzny i teologiczny).
G4045 περιπίπτω
Wpaść w coś (pułapkę, sytuację).; Natknąć się, popaść w jakieś okoliczności.; Zostać przytłoczonym przez coś, co nas ogarnia.
G4046 περιποιέω
Zachowywać, ocalać.; Nabywać, zdobywać dla siebie.; Zatrzymać coś w swojej dyspozycji.
G4047 περιποίησις
Zachowanie, utrzymanie.; Posiadanie, własność.; Nabycie czegoś w trwałe posiadanie.
G4048 περιρρήγνυμι
Rozdzierać na części (wokół).; Oderwać coś kawałkami.; Zniszczyć, rozedrzeć całkowicie.
G4049 περισπάω
Być zajętym, rozproszonym, odciąganym uwagą.; Krzątać się wokół wielu rzeczy.; Być strapionym nadmiarem trosk.
G4050 περισσεία
Obfitość, nadmiar.; Przewaga, wyższość.; Korzyść, zysk wynikający z nadmiaru.
G4051 περίσσευμα
Nadmiar, obfitość.; To, co pozostaje, pozostałość.; Dorobek ponad to, co konieczne.
G4052 περισσεύω
Obfitować, mieć w nadmiarze.; Przewyższać miarę lub normę.; Wyróżniać się, rosnąć w wielkości lub znaczeniu.
G4053 περισσός
Nadmierny, niezwykły.; Obfity, przewyższający (ilość lub jakość).; Ponad to, co konieczne.
G4057 περισσῶς
Bardziej, ponad miarę.; Obficie, niebywale.; Wielce, nadzwyczajnie.
G4058 περιστερά
Gołąb, gołębica.; Symbol łagodności lub Ducha Świętego (w tekstach biblijnych).
G4059 περιτέμνω
Obrzezać.; Wyciąć napletek w rytuale przymierza.; Przenośnie: „obrzezanie serca” jako usunięcie grzesznej natury.
G4060 περιτίθημι
Nakładać, zakładać wokół.; Ogrodzić, umieścić wkoło.; Podarować, przekazać coś komuś dookoła lub nań.
G4061 περιτομή
Obrzezanie (rytuał żydowski).; Stan bycia obrzezanym.; Przenośnie: wewnętrzne oczyszczenie (obrzezanie serca).
G4062 περιτρέπω
Obracać, zawracać.; Wywołać zmianę kierunku.; Wprawiać kogoś w stan wzburzenia lub szału.
G4063 περιτρέχω
Biegać wokół, obiegać.; Krążyć dookoła w biegu.
G4064 περιφέρω
Obnosić dookoła, nosić w różne miejsca.; Przenosić z miejsca na miejsce.; Chodzić z czymś wszędzie.
G4065 περιφρονέω
Gardzić, lekceważyć.; Wzniosić się myślą ponad coś.; Pogardzać, uznawać za bezwartościowe.
G4066 περίχωρος
Sąsiednia okolica.; Obszar przyległy do miasta lub wsi.; Rejon pobliski, otaczający.
G4067 περίψημα
Odpadki, śmieci.; Coś startego, zeskrobanego.; Przenośnie: skrajnie wzgardzona rzecz.
G4069 Περσίς
Persis („Persjanka”). Chrześcijanka z Rzymu, wymieniona w Rz 16:12 (nazwa własna).
G4071 πετεινός
Ptak, zwierzę latające.; Ogólne określenie drobiu lub dzikiego ptactwa.; Stworzenie ze skrzydłami.
G4072 πέτομαι
Latać, poruszać się w powietrzu.; Szybować (o ptakach, owadach).
G4073 πέτρα
Skała, lita opoka.; Masyw skalny, kamień (nieprzetworzony).; Często metafora trwałości (w Biblii – Bóg lub Chrystus jako skała).
G4077 πηγή
Źródło, krynica.; Początek strumienia, fontanna.; Symbol życia lub obfitości wody.
G4078 πήγνυμι
Wbijać, umieszczać.; Umacniać, łączyć.; Budować przez mocowanie części.
G4080 πηλίκος
Jak wielki?; Jak znaczący lub duży?; O wielkości, stopniu, ważności czegoś.
G4081 πηλός
Glina, błoto.; Materiał, z którego garncarz wyrabia naczynia.
G4082 πήρα
Torba, sakwa.; Skórzana torba wędrowna.
G4083 πῆχυς
Łokieć (miara długości, ok. 0:45–0:52 m).; Ramię (przedramię).
G4084 πιάζω
Chwytać, pochwycić.; Zatrzymać, pojmać.; Uchwycić szybko w zamiarze uwięzienia.
G4085 πιέζω
Naciskać, przygniatać.; Ugniatać, ściskać.
G4087 πικραίνω
Czynić gorzkim.; Wywoływać rozgoryczenie, zasmucać.; Rozdrażniać kogoś do złości.
G4088 πικρία
Rozgoryczenie, gorzka uraza.; Złośliwość, gorycz serca.; W przenośni: niechęć, nienawiść.
G4089 πικρός
Gorzki w smaku.; Zgorzkniały, usposobiony negatywnie.
G4090 πικρῶς
Gorzko, z goryczą.; W przenośni: przejmująco, wypełniając smutkiem.
G4095 πίνω
Pić (płyn).; W przenośni: przyjmować coś w duszy (np. naukę, łaskę).
G4096 πιότης
Tłustość, urodzajność.; Bogata żyzność gleby.
G4097 πιπράσκω
Sprzedawać.; Oddawać w zamian za zapłatę.; Przenośnie: zaprzedać się (np. w niewolę).
G4098 πίπτω
Upadać, spaść.; Ginąć, niszczeć.; Przenośnie: doznawać porażki, tracić pozycję.
G4100 πιστεύω
Wierzyć, dawać wiarę.; Ufać, polegać na kimś/czymś.; W NT: pokładać ufność w Jezusie lub Bogu (wiara prowadząca do zbawienia).
G4102 πίστις
Wiara, przekonanie.; Zaufanie, ufność.; Wierność wynikająca z pewności co do prawdy Bożych obietnic i dzieła Chrystusa.
G4103 πιστός
Wierny, godny zaufania.; Ufny, ufający (wobec Boga).; Wierzący w Jezusa jako Mesjasza i Zbawiciela.
G4104 πιστόω
Czynić wiernym, godnym zaufania.; Upewniać, utwierdzać w przekonaniu.; Sprawić, że ktoś staje się stały i pewny w wierze.
G4105 πλανάω
Zwodzić, wprowadzać w błąd.; Błądzić, błąkać się.; Odwodzić od prawdy, sprowadzać na manowce.
G4106 πλάνη
Zwiedzenie, błąd.; Fałszywe przekonanie, oszustwo.; Tułaczka, błąkanie się (przenośnie: moralne lub umysłowe błądzenie).
G4107 πλανήτης
Wędrowiec, tułacz.; Błądzący, niezakorzeniony.
G4108 πλάνος
Zwodziciel, oszust.; Wprowadzający w błąd.; Włóczęga, tułacz (rzadziej).
G4109 πλάξ
Tablica.; Płaska powierzchnia, deska.; Płaszczyzna.
G4110 πλάσμα
Stworzenie, wyrób (np. gliniany).; Coś ukształtowanego, formowanie.
G4111 πλάσσω
Kształtować, formować (z gliny, wosku).; Ulepić coś.
G4113 πλατεῖα
Ulica, plac.; Szeroka droga.
G4114 πλάτος
Szerokość.; Rozległość w poziomie.
G4115 πλατύνω
Poszerzać, rozszerzać.; Otwierać się (np. serce dla kogoś).
G4116 πλατύς
Szeroki.; Przestronny.
G4118 πλεῖστος
Największy, najliczniejszy.; Bardzo duży, najobfitszy.; W największym stopniu, w maksymalnej liczbie.
G4119 πλείων
Większy, więcej.; Liczniejszy.; Względnie wyższa ilość lub jakość.
G4120 πλέκω
Splatać, wić.; Zaplatać warkocz, tworzyć splot.
G4121 πλεονάζω
Obfitować, mnożyć się.; Powiększać, wzrastać.; Dostarczać komuś czegoś w nadmiarze.
G4122 πλεονεκτέω
Mieć przewagę, górować.; Wykorzystywać kogoś, oszukiwać dla zysku.; Pragnąć większej części, być chciwym.
G4123 πλεονέκτης
Chciwiec, zachłanny.; Ktoś pragnący posiadać więcej (cudzej własności).
G4124 πλεονεξία
Chciwość, zachłanność.; Pożądanie posiadania więcej.
G4125 πλευρά
Bok (ciała).; Żebro.
G4126 πλέω
Płynąć, żeglować.; Podróżować drogą morską.
G4127 πληγή
Cios, uderzenie.; Rana, plaga.
G4128 πλῆθος
Mnóstwo, wielka liczba.; Tłum, rzesza (o ludziach).
G4129 πληθύνω
Mnożyć, pomnażać.; Wzrastać, zwiększać się.
G4130 πλήθω
Wypełniać, napełniać.; Być pełnym (czegoś).
G4132 πλήμμυρα
Powódź.; Wylanie wody (rzeki, morza).
G4133 πλήν
Oprócz, z wyjątkiem.; Jednak, niemniej.; Tylko, jedynie.
G4134 πλήρης
Pełny, napełniony.; Całkowity, kompletny.
G4135 πληροφορέω
Wypełniać w pełni, dopełniać.; Upewniać, utwierdzać.; Doprowadzić do pełnego przekonania.
G4137 πληρόω
Napełniać, wypełniać.; Spełniać, dokonywać.; Doprowadzić do końca (urzeczywistnić wolę, obietnicę, proroctwo).
G4138 πλήρωμα
Pełnia, uzupełnienie.; To, co jest wypełnione (zawartość).; W NT: Kościół napełniony obecnością Chrystusa; pełnia czasu, rzeczy.
G4139 πλησίον
Bliźni, sąsiad.; Ktoś blisko, inna osoba (według Chrystusa: każdy człowiek).
G4140 πλησμονή
Obfitość, nasycenie.; Pełne zaspokojenie (czasem z kontekstem folgowania sobie).
G4141 πλήσσω
Uderzać, razić.; Zadać cios (np. piorunem, mieczem).
G4143 πλοῖον
Statek, łódź.; Środek transportu morskiego.
G4145 πλούσιος
Bogaty, zamożny.; Obfitujący w dobra materialne lub duchowe.
G4147 πλουτέω
Być bogatym, zamożnym.; Opływać w dostatki.
G4148 πλουτίζω
Wzbogacać, czynić bogatym.; Zaopatrywać w obfitość.
G4149 πλοῦτος
Bogactwo, majątek.; Obfitość (też duchowa).
G4150 πλύνω
Prać, myć.; Czyścić tkaninę.
G4151 πνεῦμα
Duch, tchnienie (oddech, wiatr).; Istota duchowa, sfera duchowa człowieka.; Duch Święty jako Boża Osoba i moc (w NT).
G4154 πνέω
Wiać, dąć (o wietrze).; Oddychać (rzadziej).
G4155 πνίγω
Dusić, tłumić.; Zdławić, zadusić.
G4157 πνοή
Oddech, tchnienie.; Powiew, wiatr.
G4158 ποδήρης
Sięgający do stóp (o szacie).; Długa, zwisająca suknia.
G4159 πόθεν
Skąd?; Z jakiego źródła lub przyczyny?; Jak to możliwe?.
G4160 ποιέω
Czynić, robić, wytwarzać.; Wykonywać, spełniać zadanie.; Postępować, tworzyć (dzieła, czynności).
G4161 ποίημα
Dzieło, wytwór.; Rezultat działania twórczego.
G4162 ποίησις
Tworzenie, wytwarzanie.; Poezja (rzadsze konteksty).
G4163 ποιητής
Twórca, wykonawca.; Poeta.; Ten, kto wypełnia lub realizuje (prawo, dzieło).
G4164 ποικίλος
Różnorodny, rozmaity.; Kolorowy, pstry.
G4165 ποιμαίνω
Paść (owce).; Prowadzić, opiekować się (stadem).; W przenośni: troszczyć się o wiernych, rządzić.
G4166 ποιμήν
Pasterz.; W przenośni: Chrystus lub przywódca wspólnoty.
G4167 ποίμνη
Trzoda (owiec).; W przenośni: wspólnota wiernych.
G4168 ποίμνιον
Trzódka, mała trzoda.; Wspólnota uczniów Chrystusa (Kościół).
G4169 ποῖος
Jaki, jakiego rodzaju.; Który (czasem w pytaniach).
G4170 πολεμέω
Walczyć, toczyć wojnę.; Uczestniczyć w walce zbrojnej.
G4171 πόλεμος
Wojna, konflikt zbrojny.; Potyczka, bitwa.; Spór, zwada (przenośnie).
G4172 πόλις
Miasto.; W przenośni: niebiańska Jerozolima.; Społeczność miejska, mieszkańcy.
G4174 πολιτεία
Obywatelstwo.; Forma rządów, organizacja państwa.; Korzystanie z praw obywatelskich.
G4175 πολίτευμα
Państwo, wspólnota obywateli.; Ustanowienie formy rządów, obywatelstwo.
G4177 πολίτης
Obywatel.; Mieszkaniec miasta lub kraju.
G4178 πολλάκις
Wielokrotnie, często.; Raz po raz, wielokroć.
G4180 πολυλογία
Wielomówność, gadatliwość.; Przenośnie: zbyteczne rozwodzenie się w mowie.
G4183 πολύς
Wiele, liczny.; Wielki (rozmiarem lub ilością).
G4185 πολυτελής
Bardzo kosztowny.; Wystawny, luksusowy.
G4188 πόμα
Napój.; Coś, co się pije w celu orzeźwienia lub pożywienia.
G4189 πονηρία
Zło, niegodziwość.; Złośliwość, zepsucie.
G4190 πονηρός
Zły, niegodziwy.; W złym stanie (fizycznie lub moralnie).; Wrogi, przynoszący trud.
G4192 πόνος
Trud, ciężka praca.; Cierpienie, zmartwienie.
G4197 πορεία
Podróż, wyprawa.; Działanie w celu przemieszczania się.
G4198 πορεύομαι
Iść, podążać.; Wyruszać, podróżować.; Odejść, opuścić to miejsce (czasem eufemizm na śmierć).
G4199 πορθέω
Niszczyć, pustoszyć.; Obalać wrogo, przewracać porządek.; Działać gwałtownie w celu zniszczenia.
G4200 πορισμός
Zysk, korzyść.; Zdobywanie środków do życia.; Źródło zysku lub dochodu.
G4202 πορνεία
Nierząd, rozwiązłość seksualna.; Wyuzdanie i wszelkie nieczyste praktyki (także przedmałżeńskie, cudzołóstwo, homoseksualizm).; Przenośnie: bałwochwalstwo (duchowy „nierząd”).
G4203 πορνεύω
Dopuszczać się nierządu (aktywność seksualna sprzeczna z moralnością).; Być niewiernym w sferze seksualnej.; Przenośnie: oddawać się bałwochwalstwu.
G4204 πόρνη
Prostytutka, nierządnica.; Kobieta angażująca się w pozamałżeńskie stosunki płciowe.; Przenośnie: bałwochwalczyni, metafora np. dla „Babilonu”.
G4205 πόρνος
Rozpustnik, mężczyzna oddający się nierządowi.; Męska prostytutka, cudzołożnik.; Przenośnie: bałwochwalca.
G4206 πόρρω
Daleko.; W oddali (fizycznie lub przenośnie).; Znaczeniowo: „oddalony duchowo”.
G4207 πόρρωθεν
Z daleka, z oddali.; Z odległego miejsca.; Rzadsze: dawno temu (kontekstowe).
G4209 πορφύρα
Purpura, cenny barwnik z mięczaka morskiego.; Tkanina barwiona purpurą.; Szata purpurowa (oznaka wysokiego statusu).
G4210 πορφυροῦς
Purpurowy (barwa).; Farbowany purpurą.; Symbol królewskości bądź dostojeństwa.
G4212 ποσάκις
Ile razy.; Jak często.; Pytanie o częstotliwość.
G4213 πόσις
Napój.; Akt picia, spożycie płynu.
G4214 πόσος
Jak wielki.; Ile.; O zakresie, ilości lub liczbie.
G4215 ποταμός
Rzeka, strumień.; Nurt wodny.; Przenośnie: powódź, zalew.
G4217 ποταπός
Jakiego rodzaju, skąd się wywodzący.; Jaki z natury.; Pytanie o typ lub cechy.
G4218 ποτέ
Kiedyś, niegdyś.; Dawniej, w przeszłości.
G4219 πότε
Kiedy (pytanie o czas).; W jakiej porze.
G4220 πότερος
Czy (w pytaniu rozstrzygającym).; Który z dwóch.
G4221 ποτήριον
Kielich, puchar.; Przenośnie: czyjś los lub doświadczenie życiowe.; Naczynie do picia.
G4222 ποτίζω
Napoić, dać pić.; Nawodnić, podlać (rośliny).; W przenośni: napełnić czyjś umysł, wprowadzić w stan.
G4224 πότος
Picie, biesiada.; Uczta z alkoholem, popijawa.
G4225 πού
Gdzieś, może.; Wyrażenie przypuszczenia.
G4226 ποῦ
Gdzie?, Dokąd? (pytanie o miejsce).
G4228 πούς
Stopa (człowieka lub zwierzęcia).; Jednostka długości (rzadziej).
G4229 πρᾶγμα
Sprawa, rzecz, kwestia.; Fakt, dokonany czyn.; Transakcja, interes.
G4230 πραγματεία
Zajęcie, interes.; Handel, prowadzenie spraw.
G4231 πραγματεύομαι
Robić interesy, handlować.; Być czymś zajętym zawodowo.
G4233 πράκτωρ
Egzekutor, wykonawca (np. wyroków).; Poborca podatkowy bądź urzędnik sądowy.
G4234 πρᾶξις
Czyn, działanie.; Postępowanie, praktyka.; Interes lub transakcja; niekiedy złe uczynki.
G4235 πρᾷος
Łagodny, pokorny.; Cichy w usposobieniu.
G4236 πρᾳότης
Łagodność, cichość.; Pokora, delikatność.
G4237 πρασιά
Grządka, rabata.; Rząd lub grupa (np. usadzenie ludzi w gromadkach).
G4238 πράσσω
Czynić, robić (w sensie praktycznym).; Wykonywać, załatwiać sprawy.; Pobierać daninę, zarządzać (rzadziej).
G4239 πραΰς
Łagodny, spokojny.; Przychylny w usposobieniu.
G4240 πραΰτης
Pokora, łagodność.; Delikatność i cichość ducha.
G4241 πρέπω
Być stosownym, przystawać.; Wyróżniać się, rzucać się w oczy (rzadziej).
G4242 πρεσβεία
Poselstwo, misja dyplomatyczna.; Starszeństwo, godność.
G4245 πρεσβύτερος
Starszy (wiek, godność).; Członek rady, prezbiter, biskup.; W Apokalipsie: jeden z 24 „Starszych” w niebie.
G4246 πρεσβύτης
Starzec, człowiek w podeszłym wieku.; Ambasador (rzadziej).
G4247 πρεσβῦτις
Starsza kobieta.
G4248 πρηνής
Twarzą w dół (płasko przy ziemi).; Rzadsze: pochopny, nieostrożny (w niektórych tekstach).
G4249 πρίζω
Piłować, ciąć piłą.
G4250 πρίν
Zanim.; Wcześniej, przedtem.
G4253 πρό
Przed (czasowo lub miejscowo).; Wcześniej, wcześniej niż.
G4254 προάγω
Prowadzić naprzód, wyprowadzić.; Iść przed kimś, poprzedzać kogoś.; W sensie negatywnym: wychodzić przed szereg, przekraczać normy.
G4255 προαιρέω
Wybierać, postanowić.; Preferować, woleć.; Zdecydować się na coś (dobrowolnie).
G4260 προβαίνω
Iść dalej, posuwać się (np. w latach).; Postępować naprzód.
G4261 προβάλλω
Wypchnąć, wystawiać.; Kiełkować (o roślinach).; Postawić przed kimś.
G4262 προβατικός
Owczy, dotyczący owiec.; Brama Owcza (w Jerozolimie, J 5:2).
G4263 πρόβατον
Owca (lub koza), drobna trzoda.; Przenośnie: wierni w Kościele (Chrystusa).
G4264 προβιβάζω
Nakłaniać do wyjścia naprzód.; Pobudzić, podpuścić.
G4265 προβλέπω
Przewidywać.; Zapewnić z wyprzedzeniem (rzadziej).
G4266 προγίνομαι
Wydarzać się wcześniej.
G4267 προγινώσκω
Znać wcześniej, przewidzieć.; Przeznaczyć (w sensie Bożego planu).
G4268 πρόγνωσις
Uprzednia wiedza, wcześniejsze zaplanowanie.
G4269 πρόγονος
Przodek, urodzony wcześniej.
G4270 προγράφω
Zapisywać wcześniej, uprzednio.; Otwierać coś w piśmie, przedstawiać publicznie.
G4271 πρόδηλος
Jawny, oczywisty.; Jasno uwidoczniony, bez wątpliwości.
G4272 προδίδωμι
Zdradzać, wydawać.; Oddać przedwcześnie (rzadziej).
G4273 προδότης
Zdrajca, sprzedawczyk.
G4274 πρόδρομος
Zwiastun, poprzednik.; Ten, który wyprzedza (np. Jan Chrzciciel wobec Jezusa).
G4280 προερέω
Mówić wcześniej, zapowiadać.
G4281 προέρχομαι
Iść przed kimś.; Wyprzedzić, poprzedzić.
G4282 προετοιμάζω
Przygotowywać wcześniej.; Zapewnić środki z wyprzedzeniem.
G4285 προηγέομαι
Prowadzić, przewodzić.; Iść przed innymi i wskazywać drogę.
G4286 πρόθεσις
Zamiar, cel.; Wystawienie czegoś na widoku; chleb pokładny w świątyni.
G4288 προθυμία
Gotowość, zapał.; Ochocza postawa umysłu.
G4289 πρόθυμος
Ochoczy, chętny.; Gorliwy w działaniu.
G4290 προθύμως
Gorliwie, ochoczo.; Z chętnym sercem.
G4291 προΐστημι
Przewodzić, stać na czele.; Dbać, troszczyć się o kogoś.
G4292 προκαλέω
Wywoływać, prowokować.; Zachęcać bądź wyzwać do czegoś.
G4295 πρόκειμαι
Leżeć przed kimś, być wystawionym.; Być przeznaczonym, na widoku.
G4297 προκοπή
Postęp, rozwój.; Posuwanie się naprzód (duchowo bądź intelektualnie).
G4301 προλαμβάνω
Uprzedzać, wyprzedzać.; Uchwycić kogoś, zanim ucieknie.; Zaskoczyć, wykryć coś wcześniej.
G4302 προλέγω
Powiedzieć wcześniej, zapowiedzieć.; Przepowiedzieć.; Uprzedzić słowem.
G4306 προνοέω
Przewidywać, planować.; Zadbać o coś, zatroszczyć się.; Wcześniej dostrzec i przygotować środki.
G4307 πρόνοια
Opatrzność, przezorność.; Troska, zapobiegliwość.; Działanie zapobiegające przyszłym problemom.
G4308 προοράω
Widzieć z wyprzedzeniem.; Mieć przed oczami, mieć na względzie.; Dostrzec coś wcześniej w miejscu lub czasie.
G4310 προπάτωρ
Cierpieć wcześniej.; Doświadczać niedoli zawczasu.; Być poddanym próbom przed innymi.
G4311 προπέμπω
Wysyłać w drogę, eskortować.; Odprowadzać kogoś.; Zaopatrywać w potrzebne rzeczy na podróż.
G4312 προπετής
Pochopny, lekkomyślny.; Pośpieszny w działaniu.; „Pochylony do przodu” – symbol brawury.
G4313 προπορεύομαι
Iść przed kimś.; Wyruszać na przodzie.; Być wysłanym wcześniej.
G4314 πρός
Do, ku (w kierunku).; Dla, ze względu na, odnośnie do.; Przy, obok, przeciwko (zależnie od kontekstu).
G4315 προσάββατον
Dzień przed szabatem („przed szabatem”).
G4316 προσαγορεύω
Nazywać, zwracać się do kogoś.; Nadać komuś imię.; Pozdrawiać, zagadywać.
G4317 προσάγω
Przyprowadzać, zbliżać (kogoś do kogoś).; Prowadzić na rozprawę lub karę.; Umożliwiać dostęp, wprowadzać w relację.
G4319 προσαιτέω
Żebrać, prosić usilnie.; Przystępować do kogoś z błaganiem.; Domagać się dodatkowych dóbr.
G4320 προσαναβαίνω
Wejść wyżej, podejść w górę.; Przejść w wyższe rejony.; Zbliżyć się ku górze.
G4322 προσαναπληρόω
Dodatkowo uzupełniać.; Dopełnić brak.; Wypełnić jeszcze bardziej.
G4326 προσδέομαι
Potrzebować czegoś dodatkowo.; Pilnie domagać się dalszej pomocy.; Chcieć jeszcze czegoś poza już posiadanym.
G4327 προσδέχομαι
Przyjmować, wpuszczać.; Oczekiwać w nadziei lub lęku.; Z pokorą czekać na spełnienie obietnicy.
G4328 προσδοκάω
Oczekiwać, spodziewać się.; Wyczekiwać z nadzieją lub obawą.; Wypatrywać, liczyć na coś.
G4329 προσδοκία
Oczekiwanie.; Wyczekiwanie na rezultat.; Postawa wyczekująca czegoś.
G4331 προσεγγίζω
Zbliżyć się, podejść do.; Przynieść coś bliżej.; Przybliżyć się w celu kontaktu.
G4332 προσεδρεύω
Trwać przy kimś, usługiwać gorliwie.; Być w ciągłym gotowości.; Nie opuszczać czyjegoś boku.
G4334 προσέρχομαι
Podchodzić, przystępować.; Zbliżać się fizycznie lub duchowo.; Przyłączyć się do kogoś.
G4335 προσευχή
Modlitwa.; Prośba skierowana do Boga.; Miejsce modlitwy lub sam akt zanoszenia próśb.
G4336 προσεύχομαι
Modlić się.; Zanosić modły do Boga.; Prosić w ufnej rozmowie duchowej.
G4337 προσέχω
Zwracać uwagę, pilnować się.; Stronić, wystrzegać się.; Poświęcać czemuś myśli i wysiłki.
G4338 προσηλόω
Przygwoździć gwoździami.; Przymocować (np. do krzyża).; Wbić, utrwalić unieruchomieniem.
G4339 προσήλυτος
Prozelita („obcy, przybysz” – nawrócony na judaizm).
G4340 πρόσκαιρος
Tymczasowy, przemijający.; Niestały, krótkotrwały.; Doczesny, nietrwały.
G4341 προσκαλέω
Przywoływać do siebie, wzywać.; Zawołać kogoś, by przyszedł.; Zlecić komuś stawienie się.
G4342 προσκαρτερέω
Wytrwale trwać, być oddanym.; Pozostawać na czyjejś służbie.; Być nieustannie gotowym do pomocy.
G4344 προσκεφάλαιον
Podgłówek, poduszka.; Niewielka poduszka pod głowę.; Posłanie pod głowę.
G4347 προσκολλάω
Przylegać, przywrzeć.; Przykleić się, nalepić.; Złączyć się mocno z kimś/czymś.
G4348 πρόσκομμα
Przeszkoda, kamień potknięcia.; Przyczyna upadku.; Coś, o co potyka się sumienie.
G4350 προσκόπτω
Potknąć się, uderzyć o coś.; Obrazić się.; Wpaść na przeszkodę i doznać szkody.
G4352 προσκυνέω
Oddawać pokłon, kłaniać się z szacunkiem.; Padnąć na kolana przed kimś.; W NT: adorować, wielbić.
G4354 προσλαλέω
Mówić do kogoś, zwracać się słowami.; Przywołać słowem.; Wdać się w rozmowę z kimś.
G4355 προσλαμβάνω
Przyjąć kogoś do siebie.; Wziąć ze sobą, przygarnąć.; Otworzyć serce na kogoś, nawiązać przyjaźń.
G4357 προσμένω
Pozostawać, trwać przy czymś.; Czekać wiernie.; Trzymać się mocno łaski lub zasady.
G4360 προσοχθίζω
Rozgniewać się z powodu czegoś.; Być niezadowolonym, czuć wstręt.; Wyrazić swoje oburzenie.
G4363 προσπίπτω
Upadać na twarz przed kimś.; Rzucać się komuś do stóp.; (O wichrze) uderzać gwałtownie.
G4364 προσποιέομαι
Udawać, symulować.; Rościć sobie do czegoś prawo.; Zjednywać czyjąś uwagę pozorami.
G4365 προσπορεύομαι
Zbliżyć się do kogoś, przystąpić.; Przyjść, aby nawiązać kontakt.; Dołączyć do czyjegoś otoczenia.
G4367 προστάσσω
Nakazywać, zarządzać.; Przydzielić w czyjeś władanie.; Wyznaczyć, określić zadania.
G4369 προστίθημι
Dodawać, dołączać.; Ponownie czynić coś lub powiedzieć.; Włożyć coś do czegoś innego.
G4370 προστρέχω
Wybiec przed innych.; Być szybszym, prześcignąć.; Spieszyć się naprzód w pośpiechu.
G4372 πρόσφατος
Świeży, niedawny.; Nowy w sensie czasu.; Dopiero co powstały, niedawno zabity (o ofierze).
G4373 προσφάτως
Niedawno, ostatnio.; Świeżo (w czasie).; W właśnie minionym okresie.
G4374 προσφέρω
Przynieść, ofiarować.; Wręczyć dar lub podarunek.; Złożyć w ofierze, skierować się do kogoś.
G4375 προσφιλής
Miły, przyjemny.; Kochany.; Budzący sympatię.
G4376 προσφορά
Ofiara, dar.; Akt ofiarowania.; Prezent składany Bogu (krwawy lub bezkrwawy).
G4377 προσφωνέω
Przemawiać, mówić do kogoś.; Wołać, zwracać się bezpośrednio.; Przyzywać kogoś głosem.
G4383 πρόσωπον
Twarz, oblicze.; Osoba, postać.; Wygląd zewnętrzny lub rola społeczna.
G4384 προτάσσω
Postanawiać zawczasu.; Umieszczać coś na przedzie.; Określać wcześniej bieg rzeczy.
G4385 προτείνω
Wyciągać przed siebie.; Rozprostować coś w przód.; Wystawić do przodu.
G4386 πρότερον
Wcześniej (przysłówek).; Poprzednio.; Nieco wcześniej niż obecnie.
G4387 πρότερος
Wcześniejszy, poprzedni.; Dawniejszy w czasie.; Uprzedni (okres, stan).
G4388 προτίθημι
Postanowić, zamierzać.; Wystawiać coś na widok.; Przeznaczyć coś dla własnej decyzji.
G4389 προτρέπω
Zachęcać, poganiać.; Napominać do działania.; Popychać moralnie lub słowem do czegoś.
G4390 προτρέχω
Wybiegać przed innych.; Spieszyć w przód szybciej.; Biec w przyspieszonym tempie.
G4391 προϋπάρχω
Istnieć wcześniej, poprzednio być.; Być w stanie uprzednim.; Posiadać wcześniejszy byt.
G4392 πρόφασις
Pretekst, wymówka.; Rzekomy powód.; Fałszywe uzasadnienie.
G4393 προφέρω
Wynosić, przynosić.; Oznajmiać coś dalej.; Wydobywać na zewnątrz lub podnosić publicznie.
G4394 προφητεία
Proroctwo.; Wypowiedź z Bożego natchnienia.; Dar prorokowania w NT lub słowa proroków ST.
G4395 προφητεύω
Prorokować, przemawiać z natchnienia.; Głosić Boże poselstwo.; Zapowiadać przyszłe wydarzenia.
G4396 προφήτης
Prorok, interpretator wyroczni.; Ten, kto głosi wolę Bożą (ST, NT).; Poeta (w starożytnej Grecji) natchniony przez bóstwo.
G4398 προφῆτις
Prorokini.; Kobieta zapowiadająca lub interpretująca przesłania.; Żeński odpowiednik proroka w danej wspólnocie.
G4399 προφθάνω
Uprzedzić, wyprzedzić.; Być pierwszym w czymś.; Przyjść lub stać się wcześniej.
G4400 προχειρίζομαι
Mianować, wyznaczać.; Wybrać do jakiejś funkcji.; „Wziąć w ręce” i ustanowić w jakiejś roli.
G4404 πρωΐ
Rano, wcześnie rano.; Czwarta straż nocna, około 3–6 rano.; Rankiem, przed wschodem słońca.
G4405 πρώιος
Ranek, brzask.; Wczesna pora dnia.; Chwila tuż po świcie.
G4406 πρώϊμος
Wczesny (np. deszcz).; Pierwszy, nadejście wczesnej fazy czegoś.; Wcześnie pojawiający się.
G4407 πρωϊνός
Poranny.; Wczesnoporanny.; Odnoszący się do pory tuż po brzasku.
G4409 πρωτεύω
Być pierwszym.; Zajmować czołowe miejsce.; Wyróżniać się spośród innych.
G4412 πρῶτον
Najpierw, przede wszystkim.; Po raz pierwszy.; Początkowo w jakiejś kolejności.
G4413 πρῶτος
Pierwszy (w czasie lub miejscu).; Najważniejszy, główny.; Stojący na czele, wyróżniający się rangą.
G4414 πρωτοστάτης
Przywódca, naczelnik.; Ten, kto stoi w pierwszym szeregu.; Lider, mistrz w danej dziedzinie.
G4415 πρωτοτόκια
Pierworództwo.; Prawo i przywileje pierworodnego.; Status najstarszego syna związanego z dziedziczeniem.
G4416 πρωτότοκος
Pierworodny.; Pierwszy urodzony z danej matki.; W odniesieniu do Jezusa: Syn Boży, istniejący przed stworzeniem, a urodzony jako pierwszy i jedyny Syn Maryi.
G4417 πταίω
Potykać się, upadać.; Grzeszyć, błądzić.; Wpadać w nieszczęście lub wywołać czyjeś potknięcie.
G4418 πτέρνα
Pięta.; Tylna część stopy.; Symbol miejsca, w którym ktoś może zostać „ugryziony”.
G4419 πτερύγιον
Skrzydełko, małe skrzydło.; Wystający róg czy szczyt budowli.; Część krawędzi szaty lub wierzchołek budowli (np. świątyni).
G4420 πτέρυξ
Skrzydło (zwłaszcza ptasie).; Skrzydło symbolizujące osłonę lub ochronę.; Rozpięta część ciała ptaka do lotu.
G4422 πτοέω
Straszyć, przerażać.; Napełniać niepokojem.; Sprawiać, że ktoś drży ze strachu.
G4423 πτόησις
Strach, lęk.; Przerażenie, trwoga.; Silny niepokój ogarniający człowieka.
G4424 Πτολεμαΐς
Ptolemais (Ako, „wojenna”). Nadmorskie miasto Fenicji, nazwę łączy się z Ptolemeuszem Latyrosem.
G4429 πτύω
Pluć, splunąć.; Wyrzucać ślinę z ust.; Wyrazić wzgardę splunięciem.
G4430 πτῶμα
Zwłoki, padlina.; Upadek (rzadziej).; Coś, co padło i jest martwe.
G4431 πτῶσις
Upadek.; Porażka, runięcie.; Spadnięcie z jakiegoś miejsca lub stanu.
G4432 πτωχεία
Ubóstwo, nędza.; Skrajna bieda.; Niedostatek we wszelkich zasobach.
G4433 πτωχεύω
Być ubogim, zostać żebrakiem.; Popaść w nędzę.; Funkcjonować w skrajnej biedzie.
G4434 πτωχός
Ubogi, żebrzący.; Biedny, niskiego stanu.; Bezradny, pozbawiony środków do życia.
G4435 πυγμή
Pięść.; Walka na pięści, boks.; Zaciśnięta dłoń gotowa do uderzenia.
G4437 πυκνός
Gęsty, zwarty.; Częsty (przysłówek: często).; W dużym skupieniu lub o dużej częstotliwości.
G4439 πύλη
Brama.; Wejście do miasta lub posiadłości.; Metaforycznie: wejście w jakiś stan, w tym „bramy Otchłani”.
G4440 πυλών
Brama wejściowa, wrota.; Pałacowe czy świątynne wrota.; Przednia część domu, wejściowe podwoje.
G4441 πυνθάνομαι
Wypytywać się, dowiadywać czegoś.; Zadawać pytania, by ustalić fakty.; Badać, ustalać stan rzeczy.
G4442 πῦρ
Ogień.; Płomień, źródło ciepła i światła.; W NT często symbol sądu lub oczyszczenia.
G4443 πυρά
Ognisko, stos pogrzebowy.; Sterta płonącego opału.; Miejsce palenia zwłok lub ofiar.
G4444 πύργος
Wieża.; Wysoki słup obronny.; Wzniesienie fortyfikacyjne w murach miasta.
G4446 πυρετός
Gorączka.; Stan zapalny przebiegający z wysoką temperaturą.; „Ogniste” rozgrzanie organizmu.
G4447 πύρινος
Ognisty.; Świecący jak ogień, płomienny.; Pełen żaru czy barwy ognia.
G4448 πυρόω
Palić, podpalać.; Rozgrzewać ogniem.; Rozżarzać, rozpalać gniew lub namiętność.
G4450 πυρρός
Czerwony, ognisty.; O barwie żaru.; Rudawy, żarzący się kolorem czerwonym.
G4451 πύρωσις
Spalanie, próba ogniowa.; Proces wypalania czy wzmagania gorąca.; Przenośnie: trudny okres prób i prześladowań.
G4453 πωλέω
Sprzedawać.; Oferować towar za opłatą.; Dokonywać transakcji wymiennych.
G4454 πῶλος
Źrebię, oślątko.; Młode konia lub osła.; Młode zwierzę, jeszcze nieosiodłane.
G4455 πώποτε
Nigdy, przenigdy.; Kiedykolwiek (w przeczeniach: „nigdy dotąd”).; W pytaniach: „czy kiedykolwiek?”.
G4456 πωρόω
Zatwardzać, czynić nieczułym.; Skamienieć wskutek zgrubienia czy braku wrażliwości.; Stępiać duchowe lub intelektualne rozeznanie.
G4458 πώς
Jakoś, w pewien sposób.; Niewiadomy sposób, być może.; Czasem pytające: „jakim sposobem?”.
G4459 πῶς
Jak, jakże.; W jaki sposób.; W pytaniach retorycznych: „czemuż to...?”.
G4460 Ῥαάβ
Rachab („szeroka”). Postać biblijna – prostytutka z Jerycha, która udzieliła schronienia wysłannikom Izraela.
G4463 ῥαβδίζω
Bić rózgą.; Karać uderzeniami kijem.; Wymierzać chłostę rózgą.
G4464 ῥάβδος
Laska, kij.; Rózga do karcenia.; Berło królewskie w sensie władzy i surowości sądów.
G4466 Ῥαγαῦ
Ragau („łączcie/karmcie”). Przodek Jezusa w rodowodzie.
G4470 ῥάκος
Kawałek tkaniny, łachman.; Oderwany fragment materiału.; Szmatka używana do łat.
G4471 Ῥαμᾶ
Rama („wzgórze”). Miasto biblijne w ziemi Beniamina.
G4472 ῥαντίζω
Pokropić.; Skrapiać w obrzędach oczyszczenia.; Symbolicznie: oczyszczać kogoś krwią ofiarną.
G4473 ῥαντισμός
Pokropienie, skropienie.; Akt obrzędowy z użyciem wody/krwi.; Rytualne oczyszczenie przez skrapianie.
G4474 ῥαπίζω
Uderzyć w twarz.; Spoliczkować dłonią lub kijem.; Zadawać cios w policzek lub ucho.
G4475 ῥάπισμα
Policzkowanie, cios w policzek.; Uderzenie zadane dłonią lub rózgą w twarz.; Zniewaga poprzez cios w ucho czy w policzek.
G4478 Ῥαχήλ
Rachel („owca”). Ukochana żona Jakuba, siostra Lei w Starym Testamencie.
G4479 Ῥεβέκκα
Rebeka („usidlająca”). Żona Izaaka, matka Jakuba i Ezawa.
G4481 Ῥαιφάν
Remfan („skurczony/pozbawiony życia”). Bóstwo czczone potajemnie przez Izraelitów na pustyni.
G4482 ῥέω
Płynąć, ciec (o cieczy).; Spływać z góry.; W przenośni: lać się obficie.
G4485 ῥῆγμα
Rozdarcie, pęknięcie.; Szczelina, wyrwa.; Zniszczenie, ruina na skutek pęknięcia.
G4486 ῥήγνυμι
Rozerwać, roztrzaskać.; Szarpnąć czy cisnąć czymś.; Spowodować gwałtowny rozpad lub konwulsje (o demonie).
G4487 ῥῆμα
Słowo, wypowiedź.; Treść mówiona, temat rozmowy.; Każdy komunikat dźwiękowy lub logiczna całość mowy.
G4491 ῥίζα
Korzeń.; Czasem: odrośl, pęd wyrastający z korzenia.; W przenośni: źródło lub potomstwo.
G4492 ῥιζόω
Zakorzeniać, umacniać w korzeniu.; Ugruntować, utrwalić.; Sprawić, że coś zapuści głębokie korzenie.
G4494 ῥιπίζω
Poruszać, miotać tam i z powrotem.; Wzniecać ruch powietrza (np. przy rozpalaniu ognia).; Być niestałym jak coś targanego wiatrem.
G4495 ῥιπτέω
Rzucać, ciskać.; Powalać na ziemię.; Zrzucać z wysokości.
G4496 ῥίπτω
Wyrzucać, rozrzucać.; Strącać w dół.; Używane w różnych złożeniach oznaczających rzucenie czegoś.
G4497 Ῥοβοάμ
Roboam („ten, który powiększa lud”). Syn Salomona, król judzki.
G4499 Ῥόδος
Rodos („różany”). Znana wyspa grecka w archipelagu Cyklad, z miastem Rodos.
G4501 ῥομφαία
Miecz o szerokim ostrzu.; Wielki, długi miecz.; Pierwotnie tracka broń sieczna (zwana czasem oszczepem) noszona na prawym ramieniu.
G4502 Ῥουβήν
Ruben („oto syn”). Pierworodny syn Jakuba i Lei.
G4503 Ῥούθ
Rut („przyjaciółka”). Przodkini Dawida i Jezusa, żona Booza.
G4505 ῥύμη
Ulica, uliczka.; Aleja, odcinek drogi w mieście.; W dawnym użyciu: pęd, siła, ciągnący się ślad.
G4506 ῥύομαι
Ratować, wybawiać.; Wyzwalać, wyratować.; Przyciągnąć do siebie, ochronić.
G4508 ῥυπαρός
Brudny, nieczysty.; Splugawiony (również w sensie moralnym).
G4509 ῥύπος
Brud, plama.; Nieczystość.
G4511 ῥύσις
Wypływ, krwotok.; Wydzielina.
G4514 Ῥωμαῖος
Rzymianin.; Obywatel Rzymu.
G4516 Ῥώμη
Rzym („siła”). Stolica starożytnego świata.
G4517 ῥώννυμι
Wzmacniać, umacniać.; Być silnym, rozkwitać, prosperować.; Formuła pożegnalna w listach (np. „bądź zdrów”).
G4519 σαβαώθ
Sabaoth („Zastępy”). Tytuł Boży oznaczający „Pan Zastępów”.
G4521 σάββατον
Szabat.; Tydzień.; Siódmy dzień (lub rok) poświęcony Bogu.
G4522 σαγήνη
Sieć rybacka.; Wielki niewód.
G4524 Σαδώκ
Sadok („sprawiedliwy”). Potomek Zorobabela w rodowodzie Jezusa.
G4526 σάκκος
Wór pokutny, włosienny.; Szorstki materiał z sierści, noszony w żałobie lub pokucie.; Zwykły worek do przechowywania.
G4527 Σαλά
Sala („odrośl”). Syn Kainama, ojciec Ebera.
G4528 Σαλαθιήλ
Salatiel („poprosiłem Boga”). Syn Jechoniasza w rodowodzie Jezusa.
G4531 σαλεύω
Wstrząsać, poruszać.; Wzburzać, chwiać.; Wytrącać z równowagi, niepokoić.
G4532 Σαλήμ
Salem („pokój”). Miasto, w którym królował Melchizedek, utożsamiane z dawną Jerozolimą.
G4533 Σαλμών
Salmon („szaty, odzienie”). Ojciec Booza w rodowodzie Jezusa.
G4535 σάλος
Wzburzenie, wstrząs.; Zamieszanie, poruszenie.; Wzburzenie morza.
G4536 σάλπιγξ
Trąba (instrument dęty).
G4537 σαλπίζω
Trąbić.; Zadąć w trąbę.
G4540 Σαμάρεια
Samaria („kuratela”). Region biblijny w Palestynie ze stolicą w Samarii.
G4541 Σαμαρείτης
Samarytanin.; Mieszkaniec miasta/regionu Samaria.
G4542 Σαμαρεῖτις
Samarytanka.
G4544 Σάμος
Samos („piaszczyste urwisko”). Grecka wyspa u wybrzeży Azji Mniejszej.
G4545 Σαμουήλ
Samuel („imię od Boga”). Prorok i ostatni sędzia Izraela, namaścił Saula i Dawida.
G4546 Σαμψών
Samson („jak słońce”). Sędzia Izraela, znany z wielkiej siły.
G4547 σανδάλιον
Sandał.
G4549 Σαούλ
Saul („upragniony”). Pierwszy król Izraela; także żydowskie imię Apostoła Pawła.
G4552 σάπφειρος
Szafir (kamień szlachetny).
G4556 σάρδιος
Karneol (sard).; Wykonany z sardu.
G4558 Σάρεπτα
Sarepta („wytapianie”). Fenickie miasto między Tyrem a Sydonem.
G4560 σάρκινος
Z ciała, cielesny.; Dotyczący ziemskiej natury człowieka.; Całkowicie poddany cielesnym potrzebom.
G4561 σάρξ
Ciało.; Istota ludzka w wymiarze fizycznym.; Grzeszna natura człowieka przeciwna Bogu.
G4564 Σάρρα
Sara („księżniczka”). Żona Abrahama.
G4565 Σάρων
Saron („równina”). Żyzna równina od Cezarei do Jafy.
G4566 Σατάν
Szatan („przeciwnik”). Władca złych duchów, nieustępliwy rywal Boga i Chrystusa.
G4567 Σατανᾶς
Szatan („przeciwnik”). Ten sam tytuł złego ducha, używany zamiennie z Σατᾶν.
G4568 σάτον
Jednostka miary zbóż (ok. 13–14 litrów).
G4570 σβέννυμι
Gasić, tłumić.; Stłumić np. ogień lub wewnętrzne poruszenie.
G4571 σέ
Ciebie (zaimek osobowy 2. os. lp.).
G4572 σεαυτοῦ
Siebie samego (zaimek zwrotny 2. os. lp.).
G4574 σέβασμα
Obiekt kultu, świętość.; Wszelkie przedmioty oddawane czci (świątynie, posągi, ołtarze).
G4576 σέβομαι
Czczyć, oddawać cześć.; Wielbić.
G4577 σειρά
Sznur, lina.; Łańcuch.
G4578 σεισμός
Trzęsienie ziemi.; Gwałtowne poruszenie, burza.
G4579 σείω
Trząść, potrząsać, wstrząsać (powodując ruch drgający lub gwałtowne poruszenie czegoś).; Wzburzać, wprawiać w niepokój (w sensie przenośnym, odnosi się do wywoływania niepokoju, zamętu lub poruszenia).; Zamachnąć się, drgnąć w gniewie (np. gwałtowne poruszenie ciała w geście groźby lub agresji).
G4581 Σελεύκεια
Seleucja („białe światło”). Miasto w Syrii nad Orontesem, ok. 25 km od Antiochii.
G4582 σελήνη
Księżyc.
G4584 Σεμεΐ
Szimei („uważny słuchacz”). Ojciec Mattatiasza w rodowodzie Jezusa.
G4585 σεμίδαλις
Najlepsza (drobno mielona) mąka pszenna.
G4586 σεμνός
Godny szacunku, dostojny, czcigodny.
G4587 σεμνότης
Godność, powaga, dostojeństwo.
G4589 Σήθ
Set („wynagrodzenie”). Trzeci syn Adama, ojciec Enosza.
G4590 Σήμ
Sem („imię”). Najstarszy syn Noego.
G4591 σημαίνω
Oznaczać, dawać znak.; Wskazywać, zawiadamiać.; Ujawniać.
G4592 σημεῖον
Znak, sygnał.; Cud, niezwykłe wydarzenie.; Dowód potwierdzający prawdziwość.
G4593 σημειόω
Zauważać, zapisywać.; Zaznaczać, wyróżniać.
G4594 σήμερον
Dziś (dzisiejszy dzień).
G4595 σήπω
Gnić, psuć się.
G4597 σής
Mól.
G4600 σιαγών
Szczęka, kość szczękowa.; Policzek.
G4601 σιγάω
Milczeć, zamilknąć.; Uciszać się, nie odzywać się.; Być przemilczanym, zatajonym.
G4602 σιγή
Milczenie.; Cisza.
G4603 σιδήρεος
Żelazny.
G4604 σίδηρος
Żelazo.
G4605 Σιδών
Sydon („polowanie”). Starodawne miasto fenickie na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego, ok. 30 km na północ od Tyru.
G4606 Σιδώνιος
Sydonijczyk, mieszkaniec Sydonu (sydoński).
G4608 σίκερα
Mocny, fermentowany napój alkoholowy.; Sycera.
G4611 Σιλωάμ
Syloe („posłany”). Sadzawka w Jerozolimie (Siloam), źródło wody, obok którego stała również wieża Siloam.
G4613 Σίμων
Szymon („PAN wysłuchał”). Imię używane w Nowym Testamencie przez kilka postaci (np. Szymon Piotr, Szymon Zelota, Szymon z Cyreny).
G4614 Σινᾶ
Synaj („ciernisty”). Góry na Półwyspie Arabskim, miejsce nadania Prawa Mojżeszowego.
G4616 σινδών
Cienkie płótno, prześcieradło.; Delikatna tkanina lniana do owijania ciał zmarłych.
G4618 σιτευτός
Tuczny, dobrze karmiony.; Specjalnie tuczony na ucztę.
G4621 σῖτος
Pszenica.; Zboże.
G4622 Σιών
Syjon („miejsce wysokie”). Wzgórze w Jerozolimie, często używane jako nazwa całego miasta.
G4623 σιωπάω
Milczeć, zachowywać ciszę.; Zamilknąć, uspokoić się (o morzu: ucichnąć).
G4624 σκανδαλίζω
Gorszyć, prowadzić do upadku.; Wywołać zgorszenie lub niezadowolenie.; W przenośni: Sprowadzić kogoś do grzechu lub zwątpienia.
G4625 σκάνδαλον
Pułapka, przeszkoda.; Przyczyna upadku, zgorszenie.; Ruchomy pręt w pułapce; w przenośni: wszystko, co wiedzie do grzechu.
G4626 σκάπτω
Kopać, wykopywać.; Okopać.
G4627 σκάφη
Naczynie wydrążone (koryto, misa).; Łódź, szalupa.
G4628 σκέλος
Noga, kończyna dolna.; Udo aż po stopę.
G4631 σκευή
Sprzęt, wyposażenie.; Aparatura różnego rodzaju.
G4632 σκεῦος
Naczynie, pojemnik, sprzęt (dowolny przedmiot użytkowy, np. dzban, miska, narzędzie).; Broń, ekwipunek, narzędzia (używane w walce lub pracy).; Ciało jako „naczynie” duszy.
G4633 σκηνή
Namiot, siedziba.; Przenośny przybytek Boga (wzór późniejszej świątyni).
G4634 σκηνοπηγία
Święto Namiotów (dosł. „budowanie namiotu”), coroczne żydowskie święto na pamiątkę wędrówki Izraela.
G4636 σκῆνος
Namiot, mieszkanie.; W przenośni: ciało jako „namiot” duszy.
G4637 σκηνόω
Rozbić namiot.; Zamieszkać (czasowo) w namiocie.
G4638 σκήνωμα
Namiot, mieszkanie.; W przenośni: przybytek (np. ciało człowieka lub świątynia).
G4639 σκιά
Cień.; Osłona, sylwetka.
G4640 σκιρτάω
Podskakiwać.; Radować się, skakać z radości.
G4641 σκληροκαρδία
Zatwardziałość serca.
G4642 σκληρός
Twardy, szorstki.; Surowy.; W przenośni: trudny, nieznośny.
G4643 σκληρότης
Surowość, zatwardziałość.; Zawziętość, opór.
G4644 σκληροτράχηλος
Uparty, nieprzejednany.; „O twardym karku” (obraz uporu).
G4645 σκληρύνω
Zatwardzać, czynić surowym.; Uczynić kogoś nieprzejednanym, upartym.; Wpaść w zatwardziałość.
G4646 σκολιός
Krzywy, wykrzywiony.; Przewrotny, nikczemny.; Przekorny.
G4647 σκόλοψ
Cierń, kolec.; Zaostrzony kawałek drewna (pal).
G4648 σκοπέω
Uważać, obserwować.; Przypatrywać się, zwracać uwagę.; Brać sobie do serca.
G4649 σκοπός
Cel, punkt docelowy.; Obserwator, strażnik.; Kres, do którego się dąży.
G4650 σκορπίζω
Rozpraszać, rozsypywać.; Rozrzucać.
G4651 σκορπίος
Skorpion.
G4652 σκοτεινός
Ciemny, mroczny.; Okryty ciemnością.
G4653 σκοτία
Ciemność.; W przenośni: stan nieznajomości spraw Bożych prowadzący do upadku.
G4654 σκοτίζω
Zaciemniać, przyciemniać.; Okryć ciemnością.
G4655 σκότος
Ciemność, mrok.; Duchowa ślepota, stan bezbożności.
G4656 σκοτόω
Oślepiać, przyciemniać.; Zaćmiewać umysł.
G4657 σκύβαλον
Śmieć, odpadek.; W przenośni: to, co bezwartościowe lub odrażające.
G4658 Σκύθης
Scyta („nieokrzesany”). Mieszkaniec Scytii (obszar dzisiejszej południowej Rosji i Ukrainy).
G4659 σκυθρωπός
Ponury, smutny.; O posępnym wyrazie twarzy.
G4661 σκῦλον
Łupy wojenne.; W pierwotnym znaczeniu: skóra zdarta ze zwierzęcia.
G4663 σκώληξ
Robak (zwłaszcza żerujący na trupach).
G4665 σμάραγδος
Szmaragd.
G4666 σμύρνα
Mirra.
G4670 Σόδομα
Sodoma („płonące”). Miasto biblijne zniszczone deszczem ognia i siarki; w Apokalipsie użyte symbolicznie wobec Jerozolimy.
G4671 σοί
Tobie, dla ciebie.
G4672 Σολομών
Salomon („pełen pokoju”). Syn Dawida, król Izraela znany z mądrości, lecz ostatecznie odstąpił od Boga.
G4673 σορός
Urna, trumna.; Mary pogrzebowe.
G4674 σός
Twój.
G4675 σοῦ
Ciebie, twojego.
G4677 Σουσάννα
Zuzanna („lilia”). Jedna z kobiet towarzyszących i usługujących Jezusowi.
G4678 σοφία
Mądrość (ludzka i Boża).; Wszechstronna wiedza i roztropność w życiu.; Najwyższa mądrość przynależna tylko Bogu.
G4679 σοφίζω
Uczyć mądrości, czynić mądrym.; Obmyślać sprytnie lub podstępnie.
G4680 σοφός
Mądry, uczony.; Biegły w sztuce lub piśmie.; Roztropny w planach i środkach.
G4681 Σπανία
Hiszpania („niedostatek”). Półwysep na południe od Pirenejów.
G4682 σπαράσσω
Rozdzierać, szarpać.; Wstrząsać, targać.
G4683 σπαργανόω
Owijać w pieluszki.
G4684 σπαταλάω
Żyć w zbytku.; Prowadzić życie rozpustne.
G4685 σπάω
Wyciągać, dobywać (np. miecz) – odnosi się do gwałtownego ruchu wyjmowania czegoś, zwłaszcza broni.; Zrywać, rozdzierać, odrywać – może oznaczać gwałtowne oddzielenie czegoś od całości, np. rośliny lub materiału.; Pociągnąć, przyciągnąć siłą – np. kogoś za sobą lub jakiś przedmiot w nagłym ruchu.
G4686 σπεῖρα
Kohorta (rzymski oddział wojskowy).; Pierwotnie coś zwiniętego, skręconego.
G4687 σπείρω
Siać, rozsiewać.; W przenośni: Głosić Słowo.
G4689 σπένδω
Składać ofiarę płynną.; W przenośni: przelać krew w ofierze dla Boga.
G4690 σπέρμα
Nasienie (ziarno).; Potomstwo, dzieci.; W przenośni: to, co ma życiodajną moc (np. działanie Ducha Świętego).
G4692 σπεύδω
Spieszyć się.; Żarliwie pragnąć, ponaglać.
G4693 σπήλαιον
Jaskinia, grota.; Jama.
G4695 σπιλόω
Plamić, kalać.; Zanieczyszczać moralnie.
G4698 σπλάγχνον
Wnętrzności (serce, jelita).; Siedlisko uczuć, emocji.
G4700 σποδός
Popiół.
G4701 σπορά
Zasiew, rozsiewanie.; Nasiono rośliny.
G4702 σπόριμος
Nadający się do zasiania, obsiany (o polu).; Łany zboża, pola uprawne.
G4703 σπόρος
Nasienie, ziarno.; Sianie, zasiew.
G4704 σπουδάζω
Śpieszyć się, ponaglać.; Starać się, zabiegać, dokładać starań.
G4705 σπουδαῖος
Gorliwy, pilny, żarliwy.; Cenny.
G4709 σπουδαίως
Pilnie, gorliwie, pośpiesznie.
G4710 σπουδή
Pilność, gorliwość.; Pośpiech.
G4712 στάδιον
Jednostka miary ok. 185 m.; Stadion, tor wyścigu.
G4713 στάμνος
Dzban, naczynie do przechowywania (np. wina lub manny).
G4714 στάσις
Bunt, zamieszanie, powstanie.; Rozłam, podział.; Pozycja, stan.
G4717 σταυρόω
Ukrzyżować (uśmiercić na krzyżu).; Otaczać palisadą.; W przenośni: Zadać śmierć grzesznej naturze.
G4718 σταφυλή
Kiść winogron.
G4719 στάχυς
Kłos.
G4721 στέγη
Dach, schronienie.
G4722 στέγω
Osłaniać, zakrywać, ukrywać.; Znosić, wytrzymywać.
G4723 στείρος
Niepłodna (o kobiecie).
G4724 στέλλω
Wysyłać, posyłać.; Porządkować, przygotowywać.; Wycofać się, stronić od kogoś.
G4726 στεναγμός
Westchnienie, jęk.
G4727 στενάζω
Wzdychać, jęczeć.
G4728 στενός
Wąski, ciasny.
G4729 στενοχωρέω
Być ściśniętym w wąskim miejscu.; W przenośni: cierpieć ucisk wewnętrzny.
G4730 στενοχωρία
Ucisk, utrapienie (dosł. „wąskość przestrzeni”).
G4731 στερεός
Twardy, solidny.; Trwały, niezłomny.; W sensie negatywnym: uparty, nieprzejednany.
G4732 στερεόω
Umacniać, wzmacniać.
G4733 στερέωμα
Firmament, sklepienie.; Fundament, trwała podstawa.; Wytrwałość, stałość.
G4735 στέφανος
Wieniec, korona.; W przenośni: nagroda, chwała.
G4737 στεφανόω
Ukoronować, ozdobić.
G4738 στῆθος
Pierś, klatka piersiowa.
G4739 στήκω
Trwać, stać niewzruszenie.
G4741 στηρίζω
Utwierdzić, umocnić.
G4742 στίγμα
Znamię, blizna (wypalana lub nacinana na ciele).
G4743 στιγμή
Chwila, moment.
G4744 στίλβω
Błyszczeć, lśnić.
G4745 στοά
Portyk, kolumnada, krużganek.
G4747 στοιχεῖον
Element, pierwiastek.; Litera alfabetu.; Podstawowa zasada, żywioł.
G4748 στοιχέω
Iść w szeregu, maszerować.; Postępować według zasad.; Przebiegać pomyślnie (w przenośni).
G4749 στολή
Długa szata, odzienie.
G4750 στόμα
Usta, otwór.; Ostrze (miecza).
G4752 στρατεία
Wyprawa wojenna, kampania.; W przenośni: zmagania duchowe.
G4753 στράτευμα
Wojsko, armia.
G4754 στρατεύω
Pełnić służbę wojskową, walczyć.; Prowadzić wojnę.; W przenośni: prowadzić duchową walkę.
G4755 στρατηγός
Dowódca, naczelnik (także zwierzchnik straży świątynnej).
G4756 στρατία
Wojsko, zastęp.; W NT: zastępy aniołów lub gwiazd.
G4757 στρατιώτης
Żołnierz (w przenośni: bojownik o sprawę Chrystusa).
G4760 στρατόπεδον
Obóz wojskowy.
G4761 στρεβλόω
Wykrzywiać, torturować.; W przenośni: wypaczać sens.
G4762 στρέφω
Obracać, odwracać, skręcać, zwracać się w inną stronę.; Zmieniać kierunek (marszu, ale też np. myślenia).; . Zmieniac (kogoś/coś), odwracać (sytuację).
G4764 στρῆνος
Rozwiązłość, zbytek.
G4765 στρουθίον
Wróbel.
G4766 στρώννυμι
Rozpościerać, rozścielać.
G4768 στυγνάζω
Być posępnym, zachmurzyć się (o twarzy lub niebie).
G4769 στῦλος
Kolumna, filar.
G4771 σύ
Ty (zaimek 2. os. lp.).
G4772 συγγένεια
Pokrewieństwo, rodzina.
G4773 συγγενής
Krewny, spokrewniony.
G4774 συγγνώμη
Przebaczenie, wyrozumiałość.
G4775 συγκάθημαι
Siedzieć razem (z kimś).
G4776 συγκαθίζω
Posadzić razem, usiąść wspólnie.
G4779 συγκαλέω
Zwołać, wezwać wspólnie.
G4780 συγκαλύπτω
Zakrywać (całkowicie), ukrywać.
G4781 συγκάμπτω
Zginać, pochylać.
G4782 συγκαταβαίνω
Zejść razem (z kimś).
G4784 συγκατατίθεμαι
Zgadzać się, aprobować.
G4786 συγκεράννυμι
Zmieszać razem, połączyć.
G4788 συγκλείω
Zamknąć wspólnie, otoczyć.
G4792 συγκομίζω
Zbierać razem, zabierać (np. ciało do pogrzebu).
G4793 συγκρίνω
Porównywać, zestawiać, interpretować.
G4794 συγκύπτω
Pochylić się całkowicie.
G4796 συγχαίρω
Współradować się, cieszyć się razem.
G4797 συγχέω
Zmieszać, wzburzyć, wywołać zamęt.
G4799 σύγχυσις
Zamieszanie, chaos.
G4801 συζεύγνυμι
Łączyć, zaprzęgać w jedno jarzmo.; W przenośni: łączyć węzłem małżeńskim.
G4807 συκάμινος
Drzewo morwowe (często utożsamiane z sykomorą).
G4808 συκῆ
Drzewo figowe.
G4810 σῦκον
Figa.
G4811 συκοφαντέω
Fałszywie oskarżać, szantażować.; Wymuszać pieniądze, dręczyć złośliwie.
G4813 συλάω
Plądrować, rabować, łupić.
G4814 συλλαλέω
Rozmawiać, omawiać.
G4815 συλλαμβάνω
Pojmać, chwytać.; Począć (o dziecku).; Pomagać, wspomagać.
G4816 συλλέγω
Zbierać, gromadzić.; Zabrać kogoś (np. w celu uprowadzenia).
G4817 συλλογίζομαι
Rozważać, wnioskować.; Zliczać, zestawiać rachunki.
G4818 συλλυπέω
Współczuć, uczestniczyć w czyimś smutku.
G4819 συμβαίνω
Zdarzać się, wydarzać.; Spotykać się, schodzić się.
G4820 συμβάλλω
Zestawiać, rozważać, konfrontować.; Naradzać się lub ścierać w walce.
G4822 συμβιβάζω
Jednoczyć, prowadzić do zgody.; Wnioskować, pouczać.
G4823 συμβουλεύω
Doradzać.; Naradzać się.
G4824 συμβούλιον
Narada, plan.; Rada (grono doradców).
G4825 σύμβουλος
Doradca.
G4826 Συμεών
Symeon („nakłaniający ucha”). Drugi syn Jakuba i Lei; także imię kilku postaci biblijnych (np. starzec w świątyni, jeden z nauczycieli w Antiochii, pierwotne imię Apostoła Piotra).
G4834 συμπαθέω
Współczuć.
G4835 συμπαθής
Współczujący, wczuwający się w położenie innego.
G4836 συμπαραγίνομαι
Przybywać razem.; Przychodzić z pomocą.
G4838 συμπαραλαμβάνω
Zabierać ze sobą.
G4839 συμπαραμένω
Trwać razem.
G4840 συμπάρειμι
Być obecnym wspólnie z kimś (pisownia uwzględnia przybliżony zapis "σμπ", choć oryginalnie to συμπάρειμι).
G4841 συμπάσχω
Cierpieć razem.
G4843 συμπεριλαμβάνω
Obejmować, zawierać.
G4844 συμπίνω
Pić razem.
G4845 συμπληρόω
Dopełnić się, wypełnić całkowicie.
G4848 συμπορεύομαι
Podróżować razem, iść wspólnie.
G4849 συμπόσιον
Uczta, biesiada, grupa biesiadników.
G4851 συμφέρω
Przynosić pożytek, pomagać.; Gromadzić, dźwigać wspólnie.
G4854 σύμφυτος
Zrośnięty, wyrosły razem.; W przenośni: zjednoczony (w naturze lub pochodzeniu).
G4855 συμφύω
Rosnąć razem.
G4856 συμφωνέω
Zgodzić się, uzgodnić.
G4858 συμφωνία
Harmonia, muzyka.
G4859 σύμφωνος
Zgodny, współbrzmiący.
G4862 σύν
Z, razem z.
G4863 συνάγω
Gromadzić, zbierać.; W gościnności: przyjmować, ugościć.
G4864 συναγωγή
Zgromadzenie.; Synagoga (miejsce zgromadzeń).
G4867 συναθροίζω
Gromadzić się razem.
G4870 συνακολουθέω
Iść razem za kimś, towarzyszyć.
G4872 συναναβαίνω
Wchodzić wspólnie, wstępować razem wyżej.
G4873 συνανάκειμαι
Ucztować razem (półleżąc przy stole).
G4874 συναναμίγνυμι
Mieszać się z kimś, przestawać razem.
G4875 συναναπαύομαι
Odpoczywać razem.
G4876 συναντάω
Spotykać się (pisownia uwzględnia przybliżony zapis, w oryginale: συναντάω).
G4877 συνάντησις
Spotkanie.
G4878 συναντιλαμβάνομαι
Wspierać, pomagać.
G4879 συναπάγω
Zabierać ze sobą.; W przenośni: odciągać, uwodzić w złym kierunku.
G4880 συναποθνήσκω
Umierać razem.
G4881 συναπόλλυμι
Ginąć razem.; Zniszczyć wspólnie.
G4882 συναποστέλλω
Wysyłać razem.
G4884 συναρπάζω
Porywać, chwytać siłą.
G4885 συναυξάνω
Rosnąć razem.
G4886 σύνδεσμος
Więź, połączenie.
G4887 συνδέω
Wiązać razem.
G4889 σύνδουλος
Współsługa, towarzysz w jednej służbie.
G4890 συνδρομή
Zgromadzenie, zbiegowisko.
G4891 συνεγείρω
Wzbudzać razem, podnosić wspólnie.
G4892 συνέδριον
Rada, zgromadzenie urzędnicze lub sędziowskie.; Sanhedryn, najwyższa rada żydowska.
G4893 συνείδησις
Sumienie.
G4894 συνείδω
Być świadomym, rozumieć.
G4895 σύνειμι
Być z kimś, przebywać razem.
G4897 συνεισέρχομαι
Wchodzić razem.
G4900 συνελαύνω
Prowadzić/gnać wspólnie, wypędzać razem.; Przymuszać siłą, przynaglać.; W przenośni: nakłaniać do pojednania.
G4902 συνέπομαι
Podążać za kimś.; Towarzyszyć w drodze.; Iść wspólnie.
G4903 συνεργέω
Współpracować, działać razem.; Pomagać w pracy, być towarzyszem w trudzie.; Wspólnie wytężać siły.
G4904 συνεργός
Współpracownik, pomocnik.; Towarzysz w pracy.; Wspólny robotnik w zadaniu.
G4905 συνέρχομαι
Schodzić się, gromadzić się razem.; Przyjść/wyruszyć wspólnie.; Towarzyszyć komuś w drodze.
G4906 συνεσθίω
Jeść wspólnie.; Spożywać pokarm z kimś.; Biesiadować razem.
G4907 σύνεσις
Zrozumienie, inteligencja.; Wiedza i rozeznanie.; Zdolność kojarzenia, „płynięcie wraz z myślą”.
G4908 συνετός
Roztropny, rozumny.; Biegły w poznaniu.; Mądry, uczony.
G4909 συνευδοκέω
Zgadzać się, aprobować wspólnie.; Być zadowolonym razem z innymi.; Pochwalać, oklaskiwać czyjąś decyzję.
G4912 συνέχω
Trzymać razem, ściskać.; Ograniczać, przymuszać.; W przenośni: dręczyć, uciskać, ogarniać (o uczuciu).
G4914 συνήθεια
Nawy(k), przyzwyczajenie.; Bliska zażyłość, współżycie.; Obyczaj, wspólny zwyczaj.
G4917 συνθλάω
Razem roztrzaskiwać.; Rozbić na kawałki.; Poważnie uszkodzić wskutek uderzenia.
G4918 συνθλίβω
Ściskać, gnieść wspólnie.; Napierać ze wszystkich stron.; Mocno przyciskać.
G4920 συνίημι
Rozumieć, pojmować.; Zestawiać w umyśle, kojarzyć.; Jednoczyć pojęcia w myśli.
G4921 συνίστημι
Przedstawiać, rekomendować.; Zespalać, łączyć części w całość.; Dowodzić, wykazywać wartość.
G4922 συνοδεύω
Towarzyszyć w podróży.; Iść wspólnie.; Podążać w jednym kierunku.
G4923 συνοδία
Karawana, grupa podróżnych.; Wspólne wędrowanie.; Towarzystwo pielgrzymów.
G4924 συνοικέω
Mieszkać razem.; Wspólnie prowadzić dom.; W odniesieniu do małżeństwa: współżyć.
G4925 συνοικοδομέω
Budować wspólnie.; Wznosić coś w jedności.; Składać wiele elementów w jedną całość.
G4928 συνοχή
Ucisk, trudne położenie.; Zewrzenie, „ściśnięcie”.; Udręka, tarapaty.
G4929 συντάσσω
Nakazywać, ustalać.; Zarządzać, organizować.; Wyznaczyć (np. zadanie).
G4930 συντέλεια
Zakończenie, kres.; Dopełnienie planu.; Ostateczny finał.
G4931 συντελέω
Dokończyć, doprowadzić do kresu.; Realizować w pełni.; Skrócić drogę do końca.
G4932 συντέμνω
Skracać.; Ukończyć coś szybko.; Pociąć na mniejsze części.
G4933 συντηρέω
Zachowywać, strzec.; Chronić przed zepsuciem lub utratą.; Przechowywać w pamięci.
G4934 συντίθημι
Umawiać się, zawierać umowę.; Zgadzać się na coś wspólnie.; Połączyć w porozumieniu.
G4935 συντόμως
Krótko, zwięźle.; W paru słowach.; Szybko, bez rozwlekania.
G4936 συντρέχω
Biec razem, gromadzić się biegnąc.; Spieszyć wspólnie w jednym kierunku.; Przenośnie: rzucać się w coś wspólnie.
G4937 συντρίβω
Niszczyć przez rozbicie.; Kruszyć na kawałki, miażdżyć.; W przenośni: złamać czyjąś moc.
G4938 σύντριμμα
Ruina, rozbicie.; Rozpadnięcie się na kawałki.; Nieszczęście, zguba.
G4939 σύντροφος
Wychowany razem.; Towarzysz z lat dzieciństwa.; Ktoś żyjący w bliskiej młodzieńczej zażyłości.
G4940 συντυγχάνω
Spotkać się z kimś.; Trafić na kogoś.; Nadarzyć się (o okazji).
G4947 Συρία
Syria („wywyższona”). Region Azji między górami Taurus a Palestyną.
G4948 Σύρος
Syryjczyk.
G4951 σύρω
Ciągnąć, wlec.; Pociągać za sobą.; Przenośnie: wlec do miejsca sądu czy kary.
G4953 σύσσημον
Wspólny znak, sygnał.; Symbol umówiony.; Hasło rozpoznawcze.
G4958 συστέλλω
Skracać, ograniczać.; Zbliżać, zwijać coś wspólnie.; Opinać (np. bandażami).
G4962 συστρέφω
Skręcać, zwijać razem.; Gromadzić, łączyć.; Wspólnie formować jedną całość.
G4963 συστροφή
Spisek, zbiorowe zamieszanie.; Skręcenie, związanie razem.; Grupowe wzburzenie.
G4966 Συχέμ
Sychem („bark, ramię, pilność”). Miasto w Samarii; także imię biblijne.
G4967 σφαγή
Rzeź, zabicie.; Akt przelewu krwi.; Gwałtowna masakra.
G4968 σφάγιον
Ofiara zwierzęca przeznaczona na rzeź.; Zwierzę ofiarne.; To, co ma być zabite.
G4969 σφάζω
Zabijać, zarzynać.; Gwałtownie zadawać śmierć.; Ranić śmiertelnie.
G4970 σφόδρα
Bardzo, niezwykle.; Ogromnie, ponad miarę.; Z wielką siłą.
G4971 σφοδρῶς
Gwałtownie, silnie.; Intensywnie, nader mocno.; Porywczo.
G4972 σφραγίζω
Pieczętować, zapieczętować.; Ukrywać, zataić.; Potwierdzać, gwarantować wiarygodność.
G4973 σφραγίς
Pieczęć, znak.; Sygnet, pierścień pieczętujący.; Dowód autentyczności lub własności.
G4975 σχεδόν
Prawie, niemal.; Blisko, tuż obok.; Omal, ledwie.
G4976 σχῆμα
Kształt, wygląd.; Sylwetka, forma zewnętrzna.; Sposób bycia.
G4977 σχίζω
Rozdzierać, rozszczepiać.; Rozcinać, rozłupywać.; Powodować podział lub rozłam.
G4979 σχοινίον
Sznur, lina.; Powróz z trzciny.; Używany do wiązania lub ciągnięcia.
G4980 σχολάζω
Mieć wolny czas, odpoczywać.; Przestać pracować, próżnować.; Poświęcać się nauce lub innym zajęciom w wolnym czasie.
G4981 σχολή
Czas wolny.; Nauka, szkoła.; Przerwa od pracy fizycznej.
G4982 σώζω
Ratować, zbawiać.; Uleczyć, uzdrowić.; Ocalić od skutków grzechu i zła.
G4983 σῶμα
Ciało (fizyczne, ludzkie lub zwierzęce).; Wspólnota, np. Kościół jako Ciało Chrystusa.; Uwielbione ciało duchowe.
G4984 σωματικός
Fizyczny, cielesny.; Odnoszący się do żywego ciała.; Podkreślający naturalną, zmysłową stronę.
G4987 σωρεύω
Gromadzić, układać na stos.; Obciążać kogoś czymś (przenośnie).; Usypywać wiele rzeczy w jedno miejsce.
G4989 Σωσίπατρος
Sosipater („zbawca swego ojca”). Krewny/rodak Pawła.
G4990 σωτήρ
Zbawca, wybawiciel.; Wybawca od niebezpieczeństwa.; Wyzwoliciel.
G4991 σωτηρία
Zbawienie, ocalenie.; Wyzwolenie od grzechu i jego konsekwencji.; Bezpieczeństwo, pełnia życia wiecznego.
G4992 σωτήριος
Zbawczy, wybawienie.; Środek wybawienia.; Obrona, ratunek zapewniony przez Boga.
G4996 σωφρόνως
Rozsądnie, umiarkowanie.; Trzeźwo i opanowanie.; Ostrożnie i roztropnie.
G4997 σωφροσύνη
Opanowanie, zdrowy rozsądek.; Trzeźwość umysłu.; Panowanie nad sobą.
G4998 σώφρων
Trzeźwy, opanowany.; Przytomny, poskramiający żądze.; W pełni władz umysłowych.
G5001 τάγμα
Porządek, szyk.; Oddział, korpus (wojskowy).; Klasa, kategoria.
G5002 τακτός
Ustalony, uporządkowany, określony.
G5003 ταλαιπωρέω
Dręczyć, męczyć.; Cierpieć trudy, być udręczonym.
G5004 ταλαιπωρία
Udręka, niedola.; Cierpienie, przeciwności.
G5005 ταλαίπωρος
Nieszczęsny, udręczony.; Cierpiący znoje i przeciwności.
G5007 τάλαντον
Talent (jednostka wagi i wartości pieniężnej).
G5009 ταμεῖον
Wewnętrzna komnata, pokój.; Magazyn, spiżarnia, prywatne pomieszczenie.
G5010 τάξις
Porządek, właściwy układ.; Urząd, ranga, stanowisko.
G5011 ταπεινός
Pokorny, skromny.; Niski stan, poniżony.; W negatywnym sensie: służalczy.
G5013 ταπεινόω
Poniżać, upokarzać.; Obniżać rangę, sprowadzać do niskiego stanu.; W przenośni: uniżyć się, zachować skromnie.
G5014 ταπείνωσις
Poniżenie, upokorzenie.; Niska pozycja, uświadomienie sobie własnej małości.
G5015 ταράσσω
Wzburzać, niepokoić.; Dręczyć, zaniepokoić, zatrwożyć.
G5016 ταραχή
Zamieszanie, niepokój.; Wzburzenie, rozruchy.
G5017 τάραχος
Nieład, wzburzenie, wrzawa.
G5021 τάσσω
Ustanawiać (kogoś na jakieś stanowisko), wyznaczać (komuś jakąś funkcję, rolę, zadanie), porządkować.; Nakazywać, rozkazywać.; Umieszczać, lokować (coś lub kogoś w określonym miejscu).
G5022 ταῦρος
Byk, wół.
G5027 ταφή
Pochówek, pogrzeb.; W szerszym sensie: miejsce złożenia ciała.
G5028 τάφος
Grób, miejsce pochówku.
G5029 τάχα
Być może, prawdopodobnie.
G5030 ταχέως
Szybko, natychmiast.; Pośpiesznie.
G5031 ταχινός
Szybki, chyży.
G5032 τάχιον
Szybciej, prędzej.
G5033 τάχιστα
Najszybciej.
G5034 τάχος
Szybkość, prędkość.
G5035 ταχύ
Szybko, bez zwłoki.
G5036 ταχύς
Szybki, prędki.
G5037 τε
I, także; zarówno…jak i….
G5038 τεῖχος
Mur obronny (miasta).; Fortyfikacja.
G5039 τεκμήριον
Niepodważalny dowód, potwierdzenie.
G5043 τέκνον
Dziecko, potomek.; W przenośni: uczeń, duchowe „dziecko”.
G5045 τέκτων
Cieśla, stolarz.; Rzemieślnik, budowniczy.
G5046 τέλειος
Doskonały, kompletny.; Dojrzały, bez braków.
G5047 τελειότης
Doskonałość (moralna i duchowa).
G5048 τελειόω
Dokończyć, uczynić pełnym.; Udoskonalić, doprowadzić do końca.
G5049 τελείως
Całkowicie, doskonale.
G5050 τελείωσις
Wypełnienie, dokonanie.; Doprowadzenie do doskonałości.
G5052 τελεσφορέω
Przynosić dojrzały owoc, doprowadzać do doskonałości.
G5053 τελευτάω
Umierać.; Kończyć życie, osiągać kres.
G5054 τελευτή
Koniec, śmierć.; Kres życia.
G5055 τελέω
Dokończyć, wypełnić.; Uiścić, zapłacić.
G5056 τέλος
Koniec, zakończenie, cel.; Cło, podatek.
G5059 τέρας
Cud, znak.; Niezwykłe zjawisko.
G5062 τεσσαράκοντα
Czterdzieści.
G5064 τέσσαρες
Cztery.
G5065 τεσσαρεσκαιδέκατος
Czternasty.
G5067 τέταρτος
Czwarty.
G5068 τετράγωνος
Czworokątny, kwadratowy.
G5070 τετρακισχίλιοι
Cztery tysiące.
G5071 τετρακόσιοι
Czterysta.
G5072 τετράμηνος
Cztery miesiące.
G5074 τετράπους
Czworonożny (o zwierzęciu).
G5078 τέχνη
Sztuka, rzemiosło.
G5079 τεχνίτης
Rzemieślnik, artysta.
G5080 τήκω
Topić, rozpływać.
G5082 τηλικοῦτος
Tak wielki.; W takim wieku.
G5083 τηρέω
Strzec, zachowywać.; Pilnować, przestrzegać.
G5084 τήρησις
Zachowanie, przestrzeganie.; Więzienie (jako miejsce odosobnienia).
G5087 τίθημι
Kłaść, umieszczać.; Ustawiać, ustanawiać.
G5088 τίκτω
Rodzić, wydawać na świat.
G5089 τίλλω
Wyrywać, skubać.
G5091 τιμάω
Czczyć, szanować.; Wycenić.
G5092 τιμή
Cześć, honor.; Cena, wartość.
G5093 τίμιος
Cenny, kosztowny.; Szacowny, godny czci.
G5095 Τιμόθεος
Tymoteusz („czczący Boga”). Towarzysz i współpracownik Pawła.
G5097 τιμωρέω
Karać, mścić się.; W NT: pomścić, ukarać.
G5098 τιμωρία
Kara, pomsta.; Okazanie pomocy (w klasyce: obrona honoru).
G5099 τίνω
Płacić, odpłacać.; Ponosić karę.
G5100 τις
(zaimek nieokreślony): Ktoś, coś.; Jakiś, niejaki, pewien.; Niektórzy (l.mn.).
G5101 τίς
(zaimek pytajny): Kto? Co?; Który? Jaki?; Dlaczego? W jaki sposób?.
G5103 Τίτος
Tytus („dziki gołąb”). Uczeń Chrystusa pogańskiego pochodzenia, współpracownik i towarzysz Pawła.
G5104 τοι
Zaiste, w rzeczy samej.
G5105 τοιγαροῦν
Więc, dlatego, stąd też.
G5106 τοίνυν
: A więc, zatem, wobec tego.
G5107 τοιόσδε
Taki jak ten.
G5108 τοιοῦτος
Taki, tego rodzaju.; Owego typu.
G5109 τοῖχος
Mur, ściana (domu).
G5110 τόκος
Narodziny, potomstwo.; Zysk, odsetki.
G5111 τολμάω
Ośmielać się, mieć odwagę.; Być śmiałym, podejmować ryzyko.
G5112 τολμηρότερον
Śmielej, odważniej.
G5115 τόξον
Łuk (broń).
G5116 τοπάζιον
Topaz (zielonkawożółty kamień szlachetny).
G5117 τόπος
Miejsce, obszar.; Fragment (tekstu).; Pozycja, okazja.
G5118 τοσοῦτος
Tak wielki, tak liczny.; O czasie: tak długi.
G5119 τότε
Wtedy, wówczas.
G5121 τοὐναντίον
Przeciwnie, wręcz przeciwnie.
G5124 τοῦτο
To (zaimek wskazujący).
G5131 τράγος
Kozioł.
G5132 τράπεζα
Stół.; W zależności od kontekstu: ołtarz, bank (stoisko wymiany pieniędzy).
G5134 τραῦμα
Rana, uraz.
G5135 τραυματίζω
Ranić, zadawać rany.
G5137 τράχηλος
Szyja, kark.
G5138 τραχύς
Szorstki, twardy.; Skalisty, surowy.
G5140 τρεῖς
Trzy.
G5141 τρέμω
Drżeć, trząść się (ze strachu lub emocji).
G5142 τρέφω
Żywić, karmić.; Wychowywać, utrzymywać, troszczyć się.; Podtrzymywać, utrzymywać (np. kondycję, zdrowie, życie).
G5143 τρέχω
Biec, śpieszyć się.; W przenośni: gorliwie zabiegać o coś.
G5144 τριάκοντα
Trzydzieści.
G5145 τριακόσιοι
Trzysta.
G5146 τρίβολος
Cierń, roślina kolczasta.; Oset.
G5147 τρίβος
Ścieżka, droga.
G5150 τρίμηνος
Okres trzech miesięcy.
G5151 τρίς
Trzy razy, trzykrotnie.
G5153 τρισχίλιοι
Trzy tysiące.
G5154 τρίτος
Trzeci.
G5155 τρίχινος
Wykonany z włosia, zrobiony z włosów.
G5156 τρόμος
Drżenie, dygotanie (ze strachu).
G5157 τροπή
Zmiana, przemiana, obrót.
G5158 τρόπος
Sposób, metoda.; Charakter, styl życia.
G5160 τροφή
Pokarm, pożywienie.
G5162 τροφός
Opiekunka, żywicielka, niańka.
G5163 τροχιά
Ślad, tor (np. koła).
G5164 τροχός
Koło.
G5165 τρύβλιον
Misa, półmisek.
G5166 τρυγάω
Zrywać (plony, winogrona).
G5167 τρυγών
Turkawka, synogarlica.
G5168 τρυμαλιά
Otwór, dziurka (np. ucho igielne).
G5171 τρυφάω
Prowadzić wykwintne, wystawne życie.
G5172 τρυφή
Luksus, przepych, wygodnictwo.
G5177 τυγχάνω
Osiągnąć, otrzymać.; Zdarzyć się, trafić się.
G5178 τυμπανίζω
Torturować na kole.; Dosł. uderzać w bęben.
G5179 τύπος
Wzór, przykład.; Ślad uderzenia, odcisk, forma.; Typ zapowiadający coś w przyszłości.
G5180 τύπτω
Bić, uderzać.; W przenośni: zranić czyjeś sumienie.
G5183 Τύριος
Tyryjczyk, mieszkaniec Tyru.
G5184 Τύρος
Tyr („skała”). Starodawne fenickie miasto nad Morzem Śródziemnym.
G5185 τυφλός
Ślepy.; W przenośni: ślepy duchowo.
G5186 τυφλόω
Oślepiać.
G5191 ὑακίνθινος
Barwy hiacyntu (ciemnoniebieski).
G5192 ὑάκινθος
Hiacynt (kwiat lub ciemnoniebieski kamień szlachetny).
G5194 ὕαλος
Szkło, kryształ.
G5195 ὑβρίζω
Znieważać, traktować bezczelnie.; Wyrządzać krzywdę z arogancją.
G5196 ὕβρις
Pycha, zuchwalstwo, krzywda z niej wynikająca.
G5197 ὑβριστής
Zuchwalec, bluźnierca, krzywdziciel.
G5198 ὑγιαίνω
Być zdrowym, w dobrym stanie (również w sensie duchowym).
G5199 ὑγιής
Zdrowy, wolny od błędu (także o nauce).
G5200 ὑγρός
Wilgotny, mokry.; Soczysty, pełen żywotnych soków, zielony.
G5201 ὑδρία
Dzban na wodę.
G5202 ὑδροποτέω
Pić wodę.
G5204 ὕδωρ
Woda.; W przenośni: liczne ludy.
G5205 ὑετός
Deszcz.
G5207 υἱός
Syn, potomek.; W szerszym sensie: uczeń, członek czyjejś rodziny lub społeczności.; „Syn Boży” – tytuł Jezusa lub określenie ludzi/istot bliskich Bogu.
G5208 ὕλη
Las, drewno, opał.; Materia (w sensie filozoficznym).
G5209 ὑμᾶς
Was (biernik).
G5210 ὑμεῖς
Wy.
G5212 ὑμέτερος
Wasz.
G5213 ὑμῖν
Wam (celownik).
G5214 ὑμνέω
Śpiewać hymn lub pieśń pochwalną.; Chwalić w pieśni.
G5215 ὕμνος
Hymn, pieśń pochwalna.
G5216 ὑμῶν
Was (dopełniacz).
G5217 ὑπάγω
Odchodzić, oddalać się.; W przenośni: wycofać się, zniknąć.
G5218 ὑπακοή
Posłuszeństwo, uległość.
G5219 ὑπακούω
Być posłusznym, słuchać.; Ulegać czyjejś woli.
G5220 ὕπανδρος
Zamężna (dosł. „pod mężczyzną”, podporządkowana mężowi).
G5221 ὑπαντάω
Wychodzić na spotkanie.
G5222 ὑπάντησις
Spotkanie, powitanie.
G5223 ὕπαρξις
Istnienie, byt.; Majętności, dobra materialne.
G5224 ὑπάρχοντα
Majątek, posiadane dobra.
G5225 ὑπάρχω
Być, istnieć.; Pozostawać w danym stanie lub miejscu.
G5226 ὑπείκω
Ustępować, ulegać.
G5227 ὑπεναντίος
Przeciwny, ustawiony naprzeciw.
G5228 ὑπέρ
Nad, ponad, w imieniu.; Z powodu, przez wzgląd na.
G5229 ὑπεραίρω
Wywyższać się, pysznić się.
G5231 ὑπεράνω
Powyżej, ponad.
G5233 ὑπερβαίνω
Przekraczać, wykroczyć poza.; Naruszać granice, grzeszyć.
G5234 ὑπερβαλλόντως
Nadzwyczajnie, ponad miarę.
G5235 ὑπερβάλλω
Przewyższać, prześcignąć.; Wykraczać poza.
G5236 ὑπερβολή
Nadmiar, przesada.; Wybitność, niezwykła wyższość.
G5237 ὑπερεῖδον
Przeoczyć, zlekceważyć.
G5242 ὑπερέχω
Górować, wyróżniać się.; Mieć władzę nad kimś.
G5243 ὑπερηφανία
Pycha, wyniosłość.
G5244 ὑπερήφανος
Dumny, wyniosły.; Lekceważący innych, zarozumiały.
G5246 ὑπέρογκος
Przesadnie wielki, nadmierny.
G5247 ὑπεροχή
Wyższość, wybitność.
G5250 ὑπερπλεονάζω
Nadmiernie obfitować.
G5251 ὑπερυψόω
Wywyższać ponad wszystko, wychwalać bez granic.
G5252 ὑπερφρονέω
Myśleć o sobie wyniośle, być zarozumiałym.
G5253 ὑπερῷον
Górna izba, piętro.
G5254 ὑπέχω
Podtrzymywać, ponosić.; W przenośni: doznać, podlegać czemuś.
G5255 ὑπήκοος
Posłuszny.
G5256 ὑπηρετέω
Służyć, być pomocnikiem.; W pierwotnym sensie: wiosłować, wypełniać czyjeś polecenia.
G5257 ὑπηρέτης
Sługa, pomocnik.
G5258 ὕπνος
Sen.
G5259 ὑπό
Pod, przez (jako przyczyna sprawcza).; W pobliżu, wskutek działania kogoś/czegoś.
G5260 ὑποβάλλω
Podsuwać, podstawiać.; Nakłaniać do fałszywego działania.
G5261 ὑπογραμμός
Wzór, przykład; Dosł. linia lub tekst do naśladowania (w nauce pisania).
G5262 ὑπόδειγμα
Przykład, wzór.; Model, schemat.
G5263 ὑποδείκνυμι
Pokazywać (przez ukazanie czegoś, ale też przez nauczanie, słowa, argumenty).
G5264 ὑποδέχομαι
Przyjąć (kogoś) pod swój dach, gościć.
G5265 ὑποδέω
Obuwać się, związywać sandały.; Podwiązywać.
G5266 ὑπόδημα
Sandał, obuwie wiązane.
G5268 ὑποζύγιον
Zwierzę pociągowe, juczne.
G5269 ὑποζώννυμι
Przepasać (się) od dołu.
G5270 ὑποκάτω
Pod, poniżej.
G5271 ὑποκρίνομαι
Udawać, obłudnie mówić.; Dosł. odpowiadać (jak aktor na scenie), symulować.
G5272 ὑπόκρισις
Hipokryzja, obłuda.
G5273 ὑποκριτής
Hipokryta, obłudnik (dosł. aktor na scenie).
G5274 ὑπολαμβάνω
Przypuszczać, sądzić.; Podnieść, przyjąć w gościnę.
G5275 ὑπολείπω
Pozostawiać, zostawiać z tyłu.
G5276 ὑπολήνιον
Dół lub kadź pod tłocznią wina.
G5278 ὑπομένω
Wytrwać, przetrzymać.; Znosić cierpienie, pozostać wiernym.
G5279 ὑπομιμνήσκω
Przypominać.; Napominać, przywołać na myśl.
G5280 ὑπόμνησις
Przypomnienie, wspomnienie.
G5281 ὑπομονή
Cierpliwość, wytrwałość.; Niezłomność w próbach.
G5282 ὑπονοέω
Podejrzewać, przypuszczać.
G5283 ὑπόνοια
Domysł, podejrzenie.
G5286 ὑποπόδιον
Podnóżek.
G5287 ὑπόστασις
Istota, substancja, podstawa.; Pewność, solidny fundament.
G5288 ὑποστέλλω
Cofać się, unikać.; Być bojaźliwym, wycofać się.
G5290 ὑποστρέφω
Powracać, zawracać.
G5291 ὑποστρωννύω
Rozkładać pod nogi, rozpościerać.
G5293 ὑποτάσσω
Podporządkować, poddać.; Uznać czyjąś władzę, być posłusznym.
G5294 ὑποτίθημι
Podsuwać, sugerować.
G5297 ὑποφέρω
Znosić, dźwigać.; Wytrzymywać cierpienie.
G5298 ὑποχωρέω
Ustępować, wycofać się.
G5300 ὗς
Świnia.
G5301 ὕσσωπος
Hizop, roślina używana w rytuałach oczyszczenia.; Rodzaj ziół lub pnączy wiązanych w pęki do rytualnego pokrapiania.; Stosowany przez Hebrajczyków do oczyszczania ludzi i sprzętów.
G5302 ὑστερέω
Brakować, cierpieć niedostatek.; Być gorszym, ustępować w czymś.; Przybyć za późno, opóźniać się.
G5303 ὑστέρημα
Brak, niedostatek.; Niedobór, ubóstwo.
G5305 ὕστερον
Później, następnie.; Na końcu, wreszcie.
G5306 ὕστερος
Późniejszy, następny.; Ostatni, następujący jako drugi.
G5307 ὑφαντός
Utkany.; Wyrób tkacki.
G5308 ὑψηλός
Wysoki, wyniosły.; Wzniosły, potężny.; Dumny (w sensie postawy).
G5310 ὕψιστος
Najwyższy.; Tytuł Boga jako „Najwyższego”.
G5311 ὕψος
Wysokość, wzniosłość.; Wysoka ranga lub pozycja.
G5312 ὑψόω
Podnieść, wywyższyć.; Wynieść na pozycję honoru i szczęścia.
G5313 ὕψωμα
Wzgórze, wysokość.; Coś podniesionego lub wywyższonego.
G5315 φάγω
Jeść, spożywać.; W przenośni: pożerać, pochłaniać.
G5316 φαίνω
Świecić, emitować światło.; Ukazywać się, ujawniać się, objawiać, stawać się widocznym, jawnym, dostrzegalnym dla innych.
G5317 Φάλεκ
Falek („podział”). Syn Ebera w genealogii Jezusa.
G5318 φανερός
Jawny, widoczny.; Wyraźny, oczywisty.
G5319 φανερόω
Objawiać, czynić widocznym.; Ujawnić coś ukrytego.; Wystawić na widok, stać się w pełni zrozumiałym.
G5320 φανερῶς
Jawnie, otwarcie.
G5323 Φανουήλ
Fanuel („oblicze Boga”). Ojciec prorokini Anny z plemienia Aszera.
G5325 φαντασία
Widzenie, wizja.; Urojenie, widowiskowy pokaz.
G5326 φάντασμα
Zjawa, widmo.
G5327 φάραγξ
Wąwóz, przepaść.
G5328 Φαραώ
Faraon („wielki dom”). Tytuł władców starożytnego Egiptu.
G5329 Φαρές
Fares („wyłom”). Syn Judy i Tamar.
G5333 φαρμακός
Czarnoksiężnik, truciciel.
G5335 φάσκω
Twierdzić, mówić.; Utrzymywać, głosić.
G5336 φάτνη
Żłób, koryto (czasem stajnia).
G5337 φαῦλος
Bezwartościowy, marny.; W sensie etycznym: zły, podły.
G5338 φέγγος
Blask, światło.; Jasny promień (słoneczny lub lampy).
G5339 φείδομαι
Oszczędzać, chronić.; Wstrzymywać się od nadużycia.
G5342 φέρω
Nieść, dźwigać.; Dostarczać, przynosić (np. dary, owoce, korzyści, konsekwencje).; Znieść, wytrzymać.
G5343 φεύγω
Uciekać, unikać.; Umknąć niebezpieczeństwu, zbiec.
G5345 φήμη
Wieść, pogłoska.; Sława, rozgłos.
G5346 φημί
Mówić, twierdzić.; Oświadczyć, ogłosić.
G5348 φθάνω
Przyjść pierwszym, wyprzedzać.; Zdążyć przed innymi.
G5349 φθαρτός
Zniszczalny, śmiertelny.; Podatny na rozpad lub zepsucie.
G5350 φθέγγομαι
Wydawać dźwięk, mówić głośno.; Krzyknąć.
G5351 φθείρω
Niszczyć, psuć.; Deprawować, demoralizować.
G5353 φθόγγος
Dźwięk, głos.; Ton muzyczny.
G5354 φθονέω
Zazdrościć, żywić zawiść.
G5355 φθόνος
Zazdrość, zawiść.
G5356 φθορά
Zniszczenie, zepsucie, rozkład.; W NT: moralny upadek lub wieczne zatracenie.
G5357 φιάλη
Czasza, misa.; Płytka miska w kształcie szerokiej czary.
G5358 φιλάγαθος
Miłujący dobro.
G5360 φιλαδελφία
Braterska miłość (szczególnie między chrześcijanami).
G5361 φιλάδελφος
Kochający braci.; Żywiący silną miłość do rodaków lub współwyznawców.
G5363 φιλανθρωπία
Życzliwość, dobroczynność.; Miłość do ludzi, dobroduszność.
G5364 φιλανθρώπως
Życzliwie, litościwie.
G5365 φιλαργυρία
Miłość do pieniędzy.; Chciwość.
G5366 φιλάργυρος
Kochający pieniądze.; Chciwy.
G5368 φιλέω
Kochać, miłować (o przyjaźni i zaangażowaniu).; Całować.
G5370 φίλημα
Pocałunek.
G5373 φιλία
Przyjaźń, miłość.; Serdeczne uczucie.
G5376 Φίλιππος
Filip („miłośnik koni”). Imię kilku osób, m.in. Apostoła i diakona.
G5379 φιλονεικία
Spór, rywalizacja.; Kłótliwość, zamiłowanie do zwady.
G5380 φιλόνεικος
Kłótliwy, swarliwy.; W pozytywnym sensie: ambitny.
G5384 φίλος
Przyjaciel.; Ukochany, życzliwy.
G5385 φιλοσοφία
Filozofia (umiłowanie mądrości).
G5386 φιλόσοφος
Filozof.
G5387 φιλόστοργος
Serdecznie kochający.; Przywiązany czułą miłością.
G5388 φιλότεκνος
Miłujący dzieci.
G5390 φιλοφρόνως
Przyjaźnie, uprzejmie.
G5392 φιμόω
Zakładać kaganiec, zamykać usta.; W przenośni: uciszać kogoś, zmusić do milczenia.
G5394 φλογίζω
Zapalać, wzniecać ogień.; Niszczyć ogniem.
G5395 φλόξ
Płomień, ogień.
G5397 φλύαρος
Plotkarz, gaduła.
G5398 φοβερός
Straszny, budzący lęk.; Przerażający.
G5399 φοβέω
Bać się, lękać.; W przenośni: okazywać cześć lub respekt z bojaźni.
G5400 φόβητρον
Postrach, coś przerażającego.; Straszne zjawisko budzące grozę; przedmiot lub istota wywołująca lęk.
G5401 φόβος
Strach, lęk, bojaźń.; Przerażenie, obawa przed zagrożeniem.; Szacunek, cześć (w kontekście religijnym bądź społecznym).
G5403 Φοινίκη
Fenicja („kraina palm”). Nadmorska prowincja syryjska na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego.
G5404 φοῖνιξ
Palma, zwłaszcza daktylowa.; Purpura (rzadziej w tekstach klasycznych).
G5406 φονεύς
Zabójca, morderca.
G5407 φονεύω
Zabijać, mordować.; Wykonać egzekucję w sposób bezprawny lub gwałtowny.
G5408 φόνος
Zabójstwo, morderstwo.; Rzeź (gdy akcent pada na masowy charakter czynu).
G5409 φορέω
Nosić (ubranie, zbroję) w sposób stały.; Być w posiadaniu czegoś, używać regularnie.
G5411 φόρος
Podatek, danina.; Coroczna opłata nakładana na osoby lub nieruchomości.
G5412 φορτίζω
Obciążać, ładować (np. towar lub rytuały).; W przenośni: nakładać ciężary moralne lub religijne.
G5413 φορτίον
Ciężar, ładunek.; W przenośni: brzemię obowiązków lub przepisów.
G5418 φραγμός
Ogrodzenie, płot.; Bariera odgradzająca lub chroniąca.
G5419 φράζω
Mówić, wyjaśniać.; Wskazywać wyraźnie, oznajmiać, objaśniać sens.
G5420 φράσσω
Zamykać, blokować (np. wejście).; Zatkać, uciszyć (w przenośni).
G5421 φρέαρ
Studnia; dół, otchłań.
G5424 φρήν
Umysł, rozum (sfera myśli, ocen).; Przepona; serce w sensie emocjonalnym.
G5425 φρίσσω
Drżeć, wzdrygać się ze strachu.; Najeżyć się lub zesztywnieć z przerażenia.
G5426 φρονέω
Myśleć, rozumować.; Skupiać troskę lub dążenia na czymś.; Okazywać poparcie, być stronnikiem.
G5427 φρόνημα
Myśl, zamysł.; Nastawienie wewnętrzne.
G5428 φρόνησις
Roztropność, rozsądek.; Zrozumienie zgodne z wolą Bożą (w tekstach chrześcijańskich).
G5429 φρόνιμος
Mądry, roztropny.; Świadomy własnego dobra.; Negatywnie: nadmiernie ufny własnej mądrości.
G5431 φροντίζω
Troszczyć się, zabiegać.; Być ostrożnym, rozmyślać.
G5432 φρουρέω
Strzec, pilnować jak strażnik.; Chronić kogoś lub coś, sprawować nadzór.
G5433 φρυάσσω
Burzyć się, denerwować, parskać (jak koń).; Okazywać butność, wzburzenie.
G5434 φρύγανον
Chrust, sucha gałązka.
G5437 φυγή
Ucieczka.
G5438 φυλακή
Straż, warta.; Więzienie.; Określony „dyżur” w nocy.
G5441 φύλαξ
Strażnik, stróż.
G5442 φυλάσσω
Strzec, pilnować.; Czuwać, unikać czegoś groźnego.
G5443 φυλή
Plemię, ród.; Pokolenie (izraelskie).
G5444 φύλλον
Liść.
G5445 φύραμα
Zaczyn, ciasto (zagnieciona masa).; Bryła wymieszanej substancji (np. gliny).
G5449 φύσις
Natura, wrodzone właściwości.; Pochodzenie, sposób postępowania (utrwalony nawyk).
G5451 φυτεία
Roślina, sadzonka.; Proces sadzenia.
G5452 φυτεύω
Sadzić.
G5453 φύω
Rosnąć, wyrastać.; Zrodzić się, powstać, wykiełkować.
G5455 φωνέω
Wołać, krzyczeć.; Wydać dźwięk (np. kogut, zwierzę).; Wzywać kogoś.
G5456 φωνή
Głos, dźwięk.; Mowa, wypowiedź.
G5457 φῶς
Światło, jasność.; W przenośni: Bóg, prawda, pełnia poznania.
G5458 φωστήρ
Źródło światła (gwiazda, słońce, księżyc).; W przenośni: ktoś dający światło (nauczyciel).
G5460 φωτεινός
Jasny, pełen światła.; Oświetlony, świetlisty.
G5461 φωτίζω
Oświetlać, rozjaśniać.; Oświecać duchowo, pouczać.; Ujawniać, odsłaniać.
G5462 φωτισμός
Oświecenie, iluminacja.; Jasne światło.
G5463 χαίρω
Radować się, cieszyć się.; W pozdrowieniach: „witaj”, „bądź zdrów”.
G5464 χάλαζα
Grad.
G5465 χαλάω
Poluzować, spuścić z góry.; Rozluźnić, odpuścić.
G5466 Χαλδαῖος
Chaldejczyk.
G5467 χαλεπός
Trudny, ciężki do zniesienia.; Uciążliwy, niebezpieczny, brutalny.
G5469 χαλινός
Uzda, wędzidło.
G5470 χάλκεος
Miedziany, brązowy.; Z mosiądzu lub brązu.
G5471 χαλκεύς
Kowal (często specjalizujący się w miedzi lub żelazie).
G5473 χαλκίον
Miedziane (lub brązowe) naczynie.; Sprzęt wykonany z tego stopu.
G5475 χαλκός
Miedź, brąz.; Wyrób z miedzi lub brązu (np. moneta).
G5476 χαμαί
Na ziemi, na podłożu.
G5477 Χαναάν
Kanaan („nizina”). Kraina na zachód od Jordanu (w szerszym sensie cała Palestyna).
G5478 Χαναναῖος
Kananejczyk; dawny mieszkaniec Palestyny (w czasach NT – Fenicjanin).
G5479 χαρά
Radość, zadowolenie; przyczyna radości.
G5481 χαρακτήρ
Wyryty znak, odbicie.; Charakter, cecha.
G5482 χάραξ
Palisada, wał oblężniczy.; Słup lub pal.
G5483 χαρίζομαι
Darować, wybaczać.; Wyświadczyć przysługę, obdarzyć łaską.; Dać obficie, nie żądając w zamian.
G5485 χάρις
Łaska, niezasłużony dar.; Łaskawość, dobroć.; Dziękczynienie, wdzięczność.
G5488 Χαρράν
Haran („góral”). Miasto w Mezopotamii (miejsce klęski Krassusa).
G5489 χάρτης
Zwój papirusowy.; Karta, dokument.
G5490 χάσμα
Przepaść, głęboka szczelina.; Otchłań, wielka czeluść.
G5491 χεῖλος
Warga, usta.; Brzeg np. morza (w przenośni).
G5492 χειμάζω
Rzucać w burzę, miotać falami.; Narażać na niebezpieczeństwo sztormu.
G5494 χειμών
Zima.; Burzowa, niebezpieczna pogoda.
G5495 χείρ
Ręka.; W przenośni: moc, działanie, pomoc.
G5496 χειραγωγέω
Prowadzić kogoś za rękę.
G5498 χειρόγραφον
Ręcznie napisany dokument, zapis długu.; Odręczna notatka potwierdzająca zobowiązanie.
G5499 χειροποίητος
Uczyniony rękami ludzkimi.; Wykonany w sposób rzemieślniczy.
G5501 χείρων
Gorszy, o niższej wartości.; Słabszy, mniej skuteczny.
G5502 χερούβ
Cheruby, istoty niebiańskie otaczające tron Boży.; Wzmiankowane w Starym Testamencie – przedstawiane nad Arką Przymierza.; Symboliczne wyobrażenie strażników świętości w Przybytku.
G5503 χήρα
Wdowa.
G5504 χθές
Wczoraj.
G5505 χιλιάς
Tysiąc.; Grupa tysiąca.
G5506 χιλίαρχος
Dowódca tysiąca, tzw. chiliarcha.; W armii rzymskiej odpowiednik trybuna wojskowego.; Każdy wyższy dowódca wojskowy.
G5507 χίλιοι
Tysiąc (w znaczeniu przybliżonej lub wielkiej liczby).
G5509 χιτών
Tunika, szata spodnia.; Ubranie noszone pod płaszczem.
G5510 χιών
Śnieg.
G5511 χλαμύς
Wojskowy płaszcz (chlamida).; Krótka szata noszona przez żołnierzy bądź urzędników.
G5512 χλευάζω
Drwić, szydzić.; Wyśmiewać kogoś.
G5515 χλωρός
Zielony.; Bladożółtawy, sinawy (np. kolor zwiastujący chorobę).
G5518 χοῖνιξ
Miara pojemności (ok. litra).; Kwarta (dzienna racja zboża dla jednej osoby).
G5521 χολή
Żółć.; Gorycz (różne gorzkie substancje, np. piołun).
G5522 χοῦς
Pył, proch.
G5524 χορηγέω
Dostarczać, zaopatrywać.; Zapewnić obfite środki (pierw. „prowadzić chór”).
G5525 χορός
Taniec zespołowy, korowód.; Chór (w antycznej Grecji).
G5526 χορτάζω
Nakarmić, nasycić.; Wypełnić czyjeś pragnienia (również w sensie duchowym).
G5527 χόρτασμα
Pokarm, pożywienie.; Pasza, karma.
G5528 χόρτος
Trawa, siano.; Trawiasty obszar do wypasu.
G5530 χράομαι
Używać, stosować.; Wziąć do własnego użytku, wykorzystywać.
G5531 χράω
Radzić, doradzać.; Pożyczać (rzadziej).
G5532 χρεία
Potrzeba, konieczność.; Niedostatek, brak.
G5533 χρεωφειλέτης
Dłużnik.
G5534 χρή
Trzeba, należy (jest konieczne).
G5535 χρῄζω
Potrzebować.
G5536 χρῆμα
Rzecz, pieniądz.; Majątek, bogactwo.
G5537 χρηματίζω
Ostrzegać, radzić (objawienie z nieba).; Nadawać lub przyjmować nazwę urzędową.; Być pouczonym (przez wyrocznię lub Boga).
G5538 χρηματισμός
Wyrok, rada, orzeczenie.; Odpowiedź lub orzeczenie Boże.
G5539 χρήσιμος
Użyteczny, przydatny.
G5540 χρῆσις
Użycie, stosowanie.; Współżycie (np. seksualne).
G5541 χρηστεύομαι
Być łagodnym, życzliwym.
G5543 χρηστός
Dobry, łagodny, życzliwy.; Przydatny, odpowiedni.; Uprzejmy, miły.
G5544 χρηστότης
Dobroć, łagodność.; Prawość i życzliwość względem innych.
G5545 χρῖσμα
Namaszczenie, maść.; Dar Ducha Świętego (w sensie duchowym).
G5547 χριστός
Chrystus („Namaszczony”). Mesjasz, tytuł Jezusa z Nazaretu.
G5548 χρίω
Namaścić (symbolicznie lub duchowo).; Oddać do szczególnej służby.
G5549 χρονίζω
Zwlekać, opóźniać się.; Wydłużać się w czasie.
G5550 χρόνος
Czas (określony odcinek bądź czas w ogólności).
G5552 χρύσεος
Złoty (wykonany ze złota lub pokryty złotem).
G5553 χρυσίον
Złoto (jako metal cenny, ozdoby, monety).
G5555 χρυσόλιθος
Chryzolit (kamień szlachetny o złocistym kolorze).
G5557 χρυσός
Złoto.; Przedmioty ze złota, monety złote.
G5558 χρυσόω
Pozłacać, pokrywać złotem.; Ozdabiać złotem.
G5559 χρώς
Skóra, ciało na powierzchni.; Barwa skóry.
G5560 χωλός
Chromy, kulawy.; Niewładający nogami, kaleki.
G5561 χώρα
Kraj, ziemia, region.; Terytorium, obszar.
G5562 χωρέω
Mieścić się, zawierać.; Czynić miejsce, ustępować.
G5563 χωρίζω
Oddzielać, odłączać.; Rozdzielać się, rozwodzić, odchodzić.
G5564 χωρίον
Małe pole, działka.; Przestrzeń, miejsce, obszar.
G5565 χωρίς
Bez, oddzielnie, osobno.; Oprócz, poza.
G5567 ψάλλω
Śpiewać (przy akompaniamencie), grać na instrumentach strunowych.; W przenośni: pieśń religijna.; Uderzać palcami w struny.
G5568 ψαλμός
Psalm, pieśń do akompaniamentu.; Uderzenie w struny, brzdąknięcie.
G5571 ψευδής
Fałszywy, kłamliwy.
G5574 ψεύδομαι
Kłamać.
G5575 ψευδομάρτυς
Fałszywy świadek.
G5576 ψευδομαρτυρέω
Fałszywie świadczyć, składać fałszywe zeznania.
G5578 ψευδοπροφήτης
Fałszywy prorok.
G5579 ψεῦδος
Kłamstwo, świadomy fałsz.; Coś sprzecznego z prawdą.
G5583 ψεύστης
Kłamca, człowiek niewierny i fałszywy.
G5584 ψηλαφάω
Dotykać, badać dotykiem.; W przenośni: poszukiwać, zgłębiać.
G5586 ψῆφος
Kamyk do głosowania.; Głos w wyborach.
G5587 ψιθυρισμός
Szeptanie, plotkowanie.; Potajemne oskarżanie.
G5590 ψυχή
Dusza, życie.; Sfera uczuć, woli, pragnień.; W przenośni: istota żyjąca, nieśmiertelna cząstka człowieka.
G5591 ψυχικός
Zmysłowy, kierujący się naturalnymi popędami.; Doczesny, nieduchowy.
G5592 ψῦχος
Zimno.
G5593 ψυχρός
Zimny, chłodny.; Oziębły (w postawie duchowej).
G5594 ψύχω
Dąć, dmuchać, wiać, wydmuchiwać.; Chłodzić.; Osłabiać, gasić.
G5595 ψωμίζω
Karmić (czasem wkładając okruch do ust).; Żywić, dawać chleb.
G5599
O! (wykrzyknik wyrażający emocję lub przywołanie).
G5601 Ὠβήδ
Obed („służący”). Dziad króla Dawida.
G5602 ὧδε
Tutaj, w tym miejscu.; Dotąd, do tego stopnia.
G5603 ᾠδή
Pieśń.; Hymn (utwór liryczny).
G5604 ὠδίν
Bóle porodowe.; W przenośni: udręka nie do zniesienia.
G5605 ὠδίνω
Cierpieć bóle porodowe.; Mozolić się, trudzić w bólach.
G5606 ὦμος
Bark, ramię.
G5609 ᾠόν
Jajko.
G5610 ὥρα
Godzina, pora, czas.; Konkretny okres regulowany prawami przyrody.
G5611 ὡραῖος
Piękny, pełen wdzięku.; Dojrzały, właściwy czasowo.
G5612 ὠρύομαι
Ryczeć, wyć (u zwierząt).; Głośno wołać w uniesieniu.
G5613 ὥς
Jak, jakby, niby.; Ponieważ, aby.; Około, mniej więcej.
G5615 ὡσαύτως
Tak samo, podobnie.
G5616 ὡσεί
Jakby, niby.; Około, mniej więcej.
G5617 Ὡσηέ
Ozeasz („Bóg jest pomocą”). Prorok żydowski, syn Beeriego.
G5618 ὥσπερ
(Podobnie) jak, tak jak.
G5620 ὥστε
Tak że, aby.; Dlatego, wobec tego.
G5621 ὠτίον
Ucho (małżowina uszna).
G5622 ὠφέλεια
Pożytek, korzyść.
G5623 ὠφελέω
Przynosić korzyść, pomagać.; Być pożytecznym.