G2
Ἀαρών
(hebr. „wysoki” lub „oświecony”). Syn Amrama i Jokebed, brat Mojżesza i Miriam, pierwszy arcykapłan Izraela.
G5
Ἀββᾶ
„Ojciec” w aramejskim; Tytuł w modlitwie, wyrażający bliską relację (czasem tłum. „Tatusiu”).
G6
Ἄβελ
(hebr. „tchnienie, ulotność”). Drugi syn Adama i Ewy, brat Kaina i Seta, który zginął z ręki Kaina.
G7
Ἀβιά
(hebr. „mój ojciec jest Jahwe”). Król Judy, syn i następca Roboama; także naczelnik ósmej grupy kapłańskiej.
G8
Ἀβιάθαρ
(hebr. „ojciec obfitości”). Arcykapłan za czasów króla Dawida, towarzysz i doradca władcy.
G10
Ἀβιούδ
(hebr. „mój ojciec jest majestatem”). Wymieniony w rodowodzie Jezusa (Mt 1:13).
G11
Ἀβραάμ
(hebr. „ojciec mnóstwa”). Patriarcha Izraela, wcześniej Abram; ojciec wielu narodów.
G12
ἄβυσσος
Bezdenna otchłań, głębia, dół bez dna.; Świat podziemny jako miejsce pobytu zmarłych/demonów w tradycji żydowskiej.; Przenośnie: najgłębsza część piekła.
G15
ἀγαθοποιέω
Dokonywać dobra, czynić coś pożytecznego.; Pomagać innym i wyświadczać przysługi.; Działać słusznie z moralnego punktu widzenia.
G17
ἀγαθοποιός
Czyniący dobro, dobroczynny.; Pomocny, cnotliwy w działaniu.; Radosny w spełnianiu szlachetnych uczynków.
G18
ἀγαθός
Dobry (w sensie moralnym), szlachetny, prawy.; Pożyteczny, zdolny, przydatny.; Przyjemny, radosny.
G19
ἀγαθωσύνη
Dobroć, wewnętrzna szlachetność.; Życzliwość przejawiająca się w działaniu.; Cnota moralnej prawości i hojności.
G20
ἀγαλλίασις
Wielka uciecha, intensywna radość.; Wybuch szczęścia i wesela.; Uniesienie i euforia duchowa.
G21
ἀγαλλιάω
Radować się intensywnie, unosić się radością.; Okazywać wielkie wesele, świętować z entuzjazmem.; Przeżywać duchowe uniesienie, wyrażać szczęście.
G22
ἄγαμος
Nieżonaty lub niezamężna.; Osoba stanu wolnego (np. wdowiec, wdowa).; Ktoś bez małżonka w danej chwili.
G23
ἀγανακτέω
Być oburzonym, odczuwać silną irytację.; Reagować gniewem na niesprawiedliwość.; Wyrażać sprzeciw z emocjonalnym wzburzeniem.
G25
ἀγαπάω
Kochać bezinteresownie i z oddaniem, podejmując świadomą decyzję.; Okazywać dobroć, troskę, poświęcenie dla dobra drugiej osoby.; Pierwotnie: pozytywne nastawienie, akceptacja, życzliwość.
G26
ἀγάπη
Miłość ofiarna, oparta na decyzji i działaniu, a nie emocjach.; Postawa życzliwości i poświęcenia wobec innych.; W starożytności: uczta miłości (agape).
G27
ἀγαπητός
Umiłowany, kochany, drogi sercu.; Ceniony, godny miłości i troski.; W kontekście społecznym: szanowany, przychylnie przyjmowany.
G28
Ἄγαρ
(hebr. „ucieczka”). Nałożnica Abrahama, matka Izmaela, wspominana w alegoriach biblijnych.
G30
ἀγγεῖον
Naczynie, pojemnik.; Bukłak, zbiornik na płyny.; Określenie dużych naczyń lub wiader.
G31
ἀγγελία
Wieść, wiadomość, nowina.; Ogłoszenie, obwieszczenie.; Nakaz, rozkaz do wykonania.
G32
ἄγγελος
Posłaniec, wysłannik niosący wiadomość.; Anioł, istota duchowa posłana przez Boga.; W starożytności: urzędowy posłaniec, emisariusz.
G34
ἀγέλη
Trzoda, stado (zwłaszcza bydła); Tłum lub większa gromada; Grupa istot przebywających razem.
G37
ἁγιάζω
Uświęcić, oddzielić dla Boga.; Poświęcić rzeczy lub osoby, konsekrować.; Oczyścić moralnie i wewnętrznie.
G38
ἁγιασμός
Uświęcenie, poświęcenie.; Oczyszczenie obrzędowe i moralne.; Stan świętości serca i życia.
G40
ἅγιος
Święty, poświęcony Bogu.; Osoba oczyszczona i oddzielona dla Boga (tak nazywali się pierwsi chrześcijanie).; Bez skazy moralnej, prawy.
G41
ἁγιότης
Świętość, stan poświęcenia.; Nieskazitelność moralna.; Majestat wynikający z odłączenia od świata.
G42
ἁγιωσύνη
Świętość, majestat.; Nieskazitelność moralna.; Wzniosłość godna uwielbienia.
G43
ἀγκάλη
Zgięte ramię, kąt ramienia.; Coś ściśle otaczającego (jak zatoka).; Przenośnie: czułe objęcie.
G44
ἄγκιστρον
Haczyk na ryby.; Mały hak do połowu.; Symboliczne narzędzie „wyłapywania”.
G47
ἁγνεία
Czystość, nieskalanie moralne.; Dziewiczość, wstrzemięźliwość.; Idealna prawość wolna od zarzutów.
G48
ἁγνίζω
Oczyścić, obmyć (rytualnie lub moralnie).; Usunąć winę przez przebłaganie.; Wewnętrznie odnowić duszę.
G49
ἁγνισμός
Oczyszczenie, akt przebłagania.; Usunięcie winy przez ofiarę lub obrzęd.; Przywrócenie do stanu niewinności.
G50
ἀγνοέω
Nie wiedzieć, być nieświadomym.; Nie rozumieć, pozostawać w błędzie.; Grzeszyć z niewiedzy lub braku poznania.
G51
ἀγνόημα
Omyłka wynikająca z niewiedzy.; Grzech popełniony nieświadomie lub przez nieuwagę.; Błąd moralny z powodu braku poznania.
G52
ἄγνοια
Niewiedza, brak poznania.; Nieświadomość moralna, duchowe zaślepienie.; Popełnianie błędów z powodu braku wiedzy.
G53
ἁγνός
Czysty, nieskalany moralnie.; Poświęcony Bogu, wolny od nieczystości duchowej.; Wstrzemięźliwy, skromny w postępowaniu.
G56
ἀγνωσία
Nieznajomość, nieświadomość.; Brak rozpoznania istotnych spraw.; Ignorancja prowadząca do błędów.
G57
ἄγνωστος
Nieznany, zapomniany.; Nierozpoznany, pozostający w ukryciu.; Nieświadomy, niejawny.
G58
ἀγορά
Rynek lub plac publiczny (jako miejsce zgromadzeń, debat, handlu). Centrum życia społecznego w starożytności.
G59
ἀγοράζω
Bywać na rynku, kupować i sprzedawać.; Prowadzić interesy lub targować się.; Włóczyć się po rynku (próżnować).
G64
ἀγρεύω
Polować, łowić.; Zdobywać zwierzynę wodną lub lądową.; Przenośnie: usidlać kogoś podstępnie.
G66
ἄγριος
Dziki, nieudomowiony (o zwierzętach).; Nieuprawiany, nieujarzmiony (o ziemi).; Gwałtowny, okrutny, nieokrzesany.
G68
ἀγρός
Pole, rola, wieś.; Gospodarstwo, zabudowania.; Teren wiejski poza miastem.
G69
ἀγρυπνέω
Nie spać, czuwać w nocy.; Strzec i być w gotowości.; Duchowo zachowywać przytomność umysłu.
G70
ἀγρυπνία
Niespanie, czuwanie nocne.; Długotrwała warta lub straż.; Stan wzmożonej uwagi w nocy.
G71
ἄγω
Prowadzić, zaprowadzać, doprowadzić (do celu).; Obchodzić święto lub spędzać czas.; Doprowawdzić przed sąd.
G72
ἀγωγή
Prowadzenie, kierowanie.; Sposób życia, zachowanie.; Szkolenie, kształcenie, karność.
G73
ἀγών
Zgromadzenie lub zawody (igrzyska).; Walka sportowa, współzawodnictwo.; Rozprawa sądowa, spór publiczny.
G74
ἀγωνία
Walka o zwycięstwo, zmaganie.; Bolesne zmagania wewnętrzne, udręka.; Skrajne emocje, agonia.
G75
ἀγωνίζομαι
Walczyć w igrzyskach, współzawodniczyć.; Zmagać się z trudnościami i niebezpieczeństwami.; Zabiegać o coś gorliwie, starać się z zapałem.
G76
Ἀδάμ
(hebr. „czerwona ziemia”). Pierwszy człowiek, praojciec ludzkości, symbol upadku i grzechu pierworodnego.
G78
Ἀδδί
(hebr. „ozdoba”). Syn Kosama i ojciec Melchiego w rodowodzie Jezusa; rzadko wspominany poza genealogią.
G79
ἀδελφή
Siostra rodzona lub przyrodnia.; Kuzynka lub bliska krewna.; Siostra w wierze, złączona wspólną religią.
G80
ἀδελφός
Brat rodzony lub przyrodni.; Krewny, rodak, towarzysz.; Współwyznawca, członek wspólnoty chrześcijańskiej.
G81
ἀδελφότης
Braterstwo, więź rodzinna.; Wspólnota wiary lub przyjaźni.; Solidarność i życzliwość wzajemna.
G82
ἄδηλος
Niewidoczny, niejawny.; Nieznany lub niepewny.; Pozostający w sferze przypuszczeń.
G86
ᾅδης
(dosł. „podziemie” lub „niewidzialny”). W mitologii bóg podziemi; w Nowym Testamencie określenie świata zmarłych, często tłumaczone jako grób lub piekło.
G87
ἀδιάκριτος
Bezstronny, niepoddany rozróżnieniu.; Niewyraźny, trudny do uchwycenia.; Wolny od wątpliwości i niepewności.
G89
ἀδιαλείπτως
Nieprzerwanie, w sposób ciągły.; Bez żadnej przerwy.; Bez wytchnienia i zatrzymania.
G91
ἀδικέω
Działać niesprawiedliwie, łamać prawo, grzeszyć.; Krzywdzić, traktować niesprawiedliwie, wyrządzać zło.
G92
ἀδίκημα
Przestępstwo, zły czyn.; Przewinienie przeciw prawu.; Grzech wymagający odpokutowania.
G93
ἀδικία
Niesprawiedliwość, nieprawość.; Wewnętrzna niegodziwość serca i życia.; Akt gwałcący prawo Boże i ludzkie.
G94
ἄδικος
Niesprawiedliwy, nieprawy.; Grzeszny, moralnie zepsuty, bezbożny.; Zdolny do czynów podstępnych i niegodziwych.
G95
ἀδίκως
Niesprawiedliwie, niesłusznie.; Krzywdząco, bez podstaw.; Wbrew temu, co jest sprawiedliwe i godne.
G96
ἀδόκιμος
Niezdatny, nieprzeszedł próby (jak zły metal).; Bezwartościowy, nieprzydatny.; Fałszywy, nieautentyczny moralnie.
G101
ἀδυνατέω
Nie mieć możliwości, być pozbawionym siły lub władzy.; Być zbyt słabym, by coś wykonać.; Okazywać się niemożliwym do zrealizowania.
G102
ἀδύνατος
Bezsilny, niesprawny, niedołężny.; Słabowity fizycznie lub moralnie.; Niemożliwy do wykonania, niewykonalny.
G103
ᾄδω
Śpiewać, zwłaszcza na cześć kogoś.; Oddawać hołd pieśnią pochwalną.; Uroczyście intonować lub występować wokalnie.
G104
ἀεί
Zawsze, stale.; Nieustannie, nieprzerwanie.; Za każdym razem, bez ustanku.
G105
ἀετός
Orzeł (ptak drapieżny). Symbol siły, wolności i wyniosłości. W literaturze starożytnej (w tym biblijnej grece) używany zarówno w sensie dosłownym („orzeł”), jak i metaforycznym (np. symbol dumy lub władzy).
G106
ἄζυμος
Chleb przaśny, bez zakwasu.; Niefermentowany, czysty w sensie rytualnym.; Obraz wolności od „kwasu” zła i nieprawości.
G107
Ἀζώρ
(hebr. „pomocnik”). Syn Eliakima w genealogii Jezusa; niewiele ponad to wiadomo z NT.
G108
Ἄζωτος
(dosł. „twierdza”). Miasto filistyńskie (Aszdod), jedno z pięciu głównych miast Filistii, leżące między Aszkelonem a Jamną.
G109
ἀήρ
Powietrze, atmosfera (szczególnie ta niższa jej warstwa, odróżniana od „wyższej”, eterycznej sfery).; W literaturze starożytnej i biblijnej może także symbolizować przestrzeń żywiołów (Ef 2:2 – „władca mocarstwa powietrza”), a czasem bywa używane w znaczeniu nieba w kontekście bliższym ziemi (1 Tes 4:17).
G110
ἀθανασία
Nieśmiertelność, wieczne trwanie.; Brak podlegania śmierci.; Ciągłość istnienia w nieskończoność.
G111
ἀθέμιτος
Bezprawny, zakazany, niegodziwy, niedozwolony, sprzeczny z prawem.; Coś sprzecznego z ustalonym porządkiem moralnym i prawnym.
G113
ἄθεσμος
Łamiący prawo, nikczemny.; Zły, nieobyczajny.; Działający wbrew ustalonemu porządkowi.
G114
ἀθετέω
Unieważnić, anulować, znosić.; Odrzucić, pominąć.; Lekceważyć, nie przyjąć do wiadomości.
G115
ἀθέτησις
Zniesienie, anulowanie, usunięcie.; Odrzucenie czyichś roszczeń.; Unieważnienie umowy lub decyzji.
G117
Ἀθηναῖος
Ateński, odnoszący się do Aten.; Obywatel lub mieszkaniec Aten.; Charakterystyczny dla kultury i filozofii ateńskiej.
G120
ἀθυμέω
Być zniechęconym, przybitym na duchu.; Popadać w przygnębienie.; Tracić werwę i nadzieję.
G121
ἀθῷος
Niewinny, niezasługujący na karę.; Wolny od zarzutów w oczach prawa.; Czysty moralnie.
G122
αἴγειος
Kozi, z koziej skóry.; Wytworzony z materiału koziego.; Symbol prostego, surowego pochodzenia.
G123
αἰγιαλός
Brzeg morza, plaża.; Linia brzegowa umożliwiająca postój statków.; Nadmorska strefa wypoczynku lub handlu.
G124
Αἰγύπτιος
Egipski, należący do kultury Egiptu.; Egipcjanin, mieszkaniec Egiptu.; Cechujący się zwyczajami i tradycjami egipskimi.
G125
Αἴγυπτος
(dosł. „podwójna cieśnina” – etymologia dyskusyjna). Kraj w północno-wschodniej Afryce; w Apokalipsie symbol miejsca wrogiego Bożemu ludowi.
G126
ἀΐδιος
Wieczny, trwały bez początku i końca.; Niezmienny w perspektywie boskiej.; W teologii – wiekuista Boża natura.
G127
αἰδώς
Wstyd, skromność, bojaźń, cześć, szacunek (zarówno wobec innych, jak i wobec samego siebie).; W kontekście moralnym i społecznym w starożytnej Grecji wyrażał uczucie powstrzymujące przed czynem haniebnym lub niehonorowym.
G128
Αἰθίοψ
Etiop - dosłownie „człowiek o spalonej (ciemnej) twarzy”.; W starożytności stosowany do mieszkańców obszarów na południe od Egiptu (Etiopii lub Nubii). W Nowym Testamencie pojawia się np. w Dz 8:27 (Etiopczyk, eunuch dworzanin królowej Kandaki).
G129
αἷμα
Krew.; Przelana krew (ofiary lub z powodu przemocy).
G131
αἱμορροέω
Cierpieć krwotok, tracić krew.; Doznawać wycieńczenia wskutek utraty krwi.; W Ewangeliach: kobieta z upływem krwi (Mt 9:20).
G133
αἴνεσις
Uwielbienie, pochwała.; Dziękczynienie, ofiara wysławiająca.; Publiczne wyrażenie wdzięczności.
G134
αἰνέω
Chwalić, wysławiać (szczególnie Boga).; Mówić dobrze o kimś, zalecać.; Rzadziej: obiecywać, przyrzekać coś.
G135
αἴνιγμα
Enigma, zagadka.; Niejasna wypowiedź, symbol wymagający interpretacji.; Coś widzianego mgliście, niewyraźnie.
G136
αἶνος
Pochwała.; Porzekadło, przysłowie.; Przemowa lub wypowiedź pochwalna.
G137
Αἰνών
(hebr. „źródła”). Miejsce niedaleko Salim, gdzie Jan chrzcił (J 3:23); znane z obfitości wody.
G138
αἱρέω
Wybierać (spośród opcji).; Brać, przyjmować (np. naukę czy przykazania).
G139
αἵρεσις
Akt wyboru, także szturm czy pojmanie.; Grupa ludzi o wspólnych naukach (sekta, partia).; Rozłam, odszczepieństwo wśród wierzących.
G140
αἱρετίζω
Wybierać, dokonywać selekcji.; Deklarować przynależność do określonej grupy (sekty).; Wyodrębniać się jako frakcja.
G142
αἴρω
Podnosić, brać na siebie, dźwigać.; Zabierać, usuwać, odbierać coś (nawet siłą).; Spowodować koniec lub odebrać życie.
G143
αἰσθάνομαι
Dostrzegać zmysłami.; Rozumieć umysłem, zauważać subtelne szczegóły.; Wychwytywać niuanse i interpretować.
G144
αἴσθησις
Postrzeganie zmysłowe i intelektualne.; Poznanie, rozeznanie (np. etyczne).; Umiejętność analizy na podstawie obserwacji.
G145
αἰσθητήριον
Zdolność umysłu do postrzegania i rozumienia.; Właściwy osąd i przenikliwość.; Narzędzie rozeznania dobra i zła.
G150
αἰσχρός
Nieprzyzwoity, sprośny.; Podły, hańbiący.; Sprzeczny z powszechnymi normami przyzwoitości.
G152
αἰσχύνη
Wstyd, zakłopotanie.; Sromota, hańba.; Coś, czego należy się wstydzić i unikać.
G153
αἰσχύνω
Wstydzić się, doznawać wstydu, czuć się zawstydzonym (upokorzonym).; Doświadczać hańby.; Unikać czegoś z obawy przed wstydem.
G154
αἰτέω
Prosić, błagać.; Pożądać, pragnąć.; Żądać, domagać się.
G155
αἴτημα
Prośba, żądanie.; Ważna petycja, wymaganie.; Formalne błaganie o określoną sprawę.
G156
αἰτία
Przyczyna, powód.; Podstawa do kary, wina.; Zarzut przestępstwa, formalne oskarżenie.
G159
αἴτιος
Sprawca, powodujący dany skutek.; Odpowiedzialny (np. za przewinienie).
G160
αἰφνίδιος
Nagły, niespodziewany.; Nieprzewidziany, przychodzący bez ostrzeżenia.; Zaskakujący w normalnym biegu rzeczy.
G161
αἰχμαλωσία
Niewola, stan uwięzienia.; Pozbawienie wolności, niemożność decydowania.; Zależność od siły zewnętrznej.
G162
αἰχμαλωτεύω
Wziąć do niewoli, zniewolić.; Porwać kogoś siłą.; Zmusić do zależności od siebie.
G163
αἰχμαλωτίζω
Pojmać w niewolę.; Ująć czyjś umysł lub serce (przenośnie).; Sprawić, że ktoś staje się całkowicie poddany.
G164
αἰχμάλωτος
Jeniec wojenny.; Osoba zniewolona wbrew własnej woli.; W sensie duchowym: podlegający dominacji grzechu.
G165
αἰών
Wiek, epoka, eon.; Długi okres dziejowy, także wieczność.; Nieskończony czas Boskiej rzeczywistości.
G166
αἰώνιος
Wieczny, odwieczny.; Nieskończony w perspektywie boskiej.; Trwały na zawsze, zwłaszcza w kontekście zbawienia.
G167
ἀκαθαρσία
Nieczystość fizyczna.; Rozwiązłość, pożądliwe życie.; Moralna nieczystość, „brud” serca.
G169
ἀκάθαρτος
Nieczysty - w sensie rytualnym lub moralnym (skażony złem). Taki, od którego należy się oddzielać (wg Prawa).
G171
ἀκαίρως
Nie w porę, w czasie nieodpowiednim.; Niepomyślnie lub bez dobrego skutku.; Przynoszący stratę lub porażkę.
G172
ἄκακος
Pozbawiony podstępu i fałszu, nieszkodliwy.; Ufny i niepodejrzliwy wobec innych.; Wolny od winy, niewinny w zamiarach.
G173
ἄκανθα
Cierń, ciernisty krzew.; Kolczasta roślina (np. dzika róża).; Symbol cierpienia lub trudności.
G174
ἀκάνθινος
Ciernisty, spleciony z gałązek kolczastych.; Przygotowany z cierni (np. korona cierniowa).; Powodujący ból przy dotknięciu.
G175
ἄκαρπος
Bezowocny, jałowy.; Nieprzynoszący plonu, bezużyteczny.; Niespełniający zamierzonej funkcji.
G176
ἀκατάγνωστος
Bez zarzutu, nie do potępienia.; Nienaganny w oczach prawa.; Wolny od oskarżeń i winy.
G177
ἀκατακάλυπτος
Niezakryty, niezasłonięty.; Odsłonięty w pełnym świetle.; Jawny, nieukrywany przed wzrokiem.
G179
ἀκατάλυτος
Niezniszczalny, trwały.; Odporny na czas i wszelkie czynniki zewnętrzne.; Nienaruszalny w wymiarze duchowym.
G181
ἀκαταστασία
Nieład, stan zamieszania.; Niestałość i brak stabilizacji.; Rozchwianie, wywołujące trudności.
G182
ἀκατάστατος
Niestały, zmienny, niestabilny.; Niespokojny, niepewny.; Zdolny do szerzenia zamętu i wahań.
G183
ἀκατάσχετος
Nie do opanowania, niepowstrzymany.; Niemożliwy do powściągnięcia w działaniu.; Porywający wszystko przed sobą.
G185
ἀκέραιος
Bez domieszek, czysty (np. wino, metal).; Prostoduszny, niewinny w zamiarach.; Wolny od wszelkiego podstępu.
G186
ἀκλινής
Niezachwiany, stabilny.; Nieruchomy wobec przeciwności.; Nieporuszony trudnościami czy oporem.
G187
ἀκμάζω
Dojrzewać, rozkwitać.; Osiągać pełnię rozwoju.; Wydawać obfite owoce w sensie przenośnym.
G189
ἀκοή
Zmysł słuchu, ucho.; Coś usłyszanego: nauka, relacja, pogłoska.; Głoszenie Dobrej Nowiny.
G190
ἀκολουθέω
Iść za kimś, towarzyszyć mu.; Stać się uczniem, dołączyć jako orszak.; Naśladować czyjeś nauczanie i sposób życia.
G191
ἀκούω
Słyszeć, poznawać przez słuch.; Dowiadywać się i zwracać uwagę na naukę.; Rozważać i rozumieć treść wypowiedzi.
G192
ἀκρασία
Nieopanowanie, brak powściągliwości.; Niepohamowane emocje lub namiętności.; Skłonność do popadania w skrajności.
G193
ἀκρατής
Nieopanowany, niepohamowany.; Działający pod wpływem impulsywnych namiętności.; Pozbawiony wszelkich hamulców moralnych.
G194
ἄκρατος
Bez domieszek, czysty (np. płyn).; W stanie nienaruszonej natury.; Wolny od fałszu i zanieczyszczeń.
G195
ἀκρίβεια
Dokładność, ścisłość.; Drobiazgowe przestrzeganie przepisów (np. Prawa).; Rygorystyczne stosowanie tradycji.
G199
ἀκριβῶς
Dokładnie, ściśle, skrupulatnie.; Z należytą uwagą i wnikliwością.; Bez pomijania detali i niedopowiedzeń.
G200
ἀκρίς
Szarańcza, zwłaszcza uciążliwa odmiana na Bliskim Wschodzie.; Źródło pożywienia w krajach Orientu (spożywana surowa, pieczona lub solona).; Dozwolona również Żydom, niszcząca plony w ogromnych rojach.
G202
ἀκροατής
Słuchacz, odbiorca nauki.; Osoba ucząca się poprzez słuchanie.; Uczeń przyswajający informacje ustnie.
G203
ἀκροβυστία
Nieobrzezanie, stan posiadania napletka.; Określenie osób niebędących Żydami.; W przenośni: stan ciała, w którym żądze nie są wykorzenione.
G204
ἀκρογωνιαῖος
Kamień węgielny w narożu budowli.; Fundament scalający całą konstrukcję.; Symbol niezbędnego elementu struktury.
G206
ἄκρον
Najodleglejszy lub najwyższy punkt, skraj.; Kres terytorium lub granicy.; Skraj nieba lub ziemi.
G208
ἀκυρόω
Anulować, pozbawić mocy prawnej.; Uczynić nieważnym lub nieskutecznym.; Zniweczyć obowiązywanie przepisu czy decyzji.
G210
ἄκων
Wbrew własnej woli, niechętny.; Robiący coś pod przymusem.; Postawa wewnętrznego oporu w działaniu.
G211
ἀλάβαστρον
Kamień alabastrowy.; Naczynie lub flakonik z alabastru na drogocenne maści.; Szkatułka chroniąca perfumy.
G212
ἀλαζονεία
Chełpliwe, czcze przechwalanie się.; Zuchwała pewność siebie ignorująca prawa Boże.; Pycha oparta na przekonaniu o trwałości dóbr ziemskich.
G213
ἀλαζών
Chwalipięta, pyszałek.; Osoba przepełniona dumą i próżnością.; Ktoś ufający wyłącznie własnym zdolnościom.
G214
ἀλαλάζω
Wydawać okrzyk „alala” (zwyczaj bojowy).; Radośnie wykrzykiwać lub głośno lamentować.; Brzęczeć, dzwonić donośnie.
G216
ἄλαλος
Niemy, oniemiały.; Pozbawiony zdolności mówienia.; Nieposiadający daru artykulacji.
G217
ἅλας
Sól do przyprawiania pokarmów i ofiar.; Substancja konserwująca, istotna w diecie.; Symbol trwałego przymierza lub zgody.
G218
ἀλείφω
Namaścić oliwą.; Stosować olej w celach duchowych lub leczniczych.; Wykonać rytuał namaszczenia.
G220
ἀλέκτωρ
W klasycznej i hellenistycznej grece był to po prostu samiec kury domowej (czyli kogut), czasem występujący także w znaczeniu symbolicznym (np. zapowiedzi poranka, czujności).
G221
Ἀλεξανδρεύς
(dosł. „Aleksandryjczyk”). Obywatel lub mieszkaniec Aleksandrii w Egipcie, reprezentujący kulturę aleksandryjską.
G223
Ἀλέξανδρος
Aleksander („obrońca ludzi”). Imię kilku postaci w NT (m.in. syn Szymona z Cyreny, krewny arcykapłana, brązownik przeciwstawny Pawłowi); popularne w świecie helleńskim.
G224
ἄλευρον
Mąka (drobno zmielone ziarno).
G225
ἀλήθεια
Prawda obiektywna, zwłaszcza o Bogu i moralności.; Prawda subiektywna – szczerość wolna od fałszu.; Prawda chrześcijańska jako objawienie Bożych zamiarów.
G226
ἀληθεύω
Mówić prawdę, głosić ją otwarcie.; Nauczać i wyznawać prawdziwe treści.; Wskazywać rzeczy zgodne z rzeczywistością.
G227
ἀληθής
Prawdziwy, zgodny z faktami.; Mówiący prawdę, niezawodny.; Autentyczny, wierny rzeczywistości.
G228
ἀληθινός
Rzeczywisty, autentyczny, w pełni odpowiadający swej nazwie.; Prawdomówny i szczery.; Uosabiający istotę idei w praktyce.
G229
ἀλήθω
Mleć zboże.; Obrabiać ziarno na mąkę.; Rozdrabniać w procesie produkcji żywności.
G230
ἀληθῶς
Zaprawdę, naprawdę, w rzeczy samej.; Partykuła wzmacniająca stwierdzenie.; Podkreślenie pewności i prawdziwości słów.
G231
ἁλιεύς
Rybak. Zawód popularny w rejonie Morza Śródziemnego.
G232
ἁλιεύω
Łowić ryby, prowadzić rybołówstwo.; W przenośni: pozyskiwać ludzi.; Uprawiać zawód rybaka regularnie.
G233
ἁλίζω
Solić, posypywać solą.; Przyprawiać solą.; Konserwować solą (np. mięso).
G235
ἀλλά
Ale, jednak.; Niemniej, pomimo.; „Raczej” – partykuła przeciwstawna wzmacniająca wypowiedź.
G236
ἀλλάσσω
Zmieniać, przemieniać, wymieniać (coś na coś innego).; Odwracać role i kontekst.
G237
ἀλλαχόθεν
Z innego miejsca.; Skądinąd, obcy w danym środowisku.; Pochodzący z odmiennego źródła.
G239
ἀλληλούϊα
Alleluja! („Chwalcie Pana!”).; Radosne wezwanie liturgiczne.; Wyraz czci i uwielbienia Boga.
G240
ἀλλήλων
Siebie nawzajem, jedni drugich, wzajemnie.
G241
ἀλλογενής
Cudzoziemiec, wywodzący się z innego pokolenia.; Obcy w narodzie.; Pozbawiony naszej tożsamości etnicznej.
G242
ἅλλομαι
Skakać, wyskakiwać.; O wodzie: tryskać, wylewać się.; Gwałtowny wybuch ruchu.
G243
ἄλλος
Inny, różniący się.; Odrębny w sensie jakości lub istoty.; Następny, kolejny.
G245
ἀλλότριος
Należący do kogoś innego, cudzy.; Obcy, wróg lub ktoś spoza wspólnoty.; Nieznajomy w opozycji do „swoich”.
G246
ἀλλόφυλος
Cudzoziemski, z innego narodu.; Nienależący do naszej grupy etnicznej.; Obcy mentalnie lub kulturowo.
G247
ἄλλως
Inaczej, w inny sposób.; Odmiennie lub alternatywnie.; Niezgodnie z normalną praktyką.
G248
ἀλοάω
Młócić, obrabiać zboże po żniwach.; Wyłuskiwać ziarno przez uderzanie.; Przygotowywać ziarno do dalszej obróbki.
G249
ἄλογος
Bezrozumny, pozbawiony rozsądku.; Sprzeczny z logiką i zdrowym myśleniem.; Absurdalny, nieracjonalny.
G251
ἅλς
Sól. Używana jako przyprawa ale również do konserwowania żywności.
G252
ἁλυκός
Słony, przesycony solą.; W literaturze starożytnej bywa używany w odniesieniu do słonej wody (np. morskiej) oraz do słonego smaku (np. potraw).
G254
ἅλυσις
Łańcuch, kajdany.; Więzy unieruchamiające ciało.; Narzędzie niewoli fizycznej.
G257
ἅλων
Klepisko. Utwardzone miejsce na polu, służące do omłotu po żniwach.
G258
ἀλώπηξ
Lis. W przenośni: człowiek podstępny i przebiegły. Symbol chytrości w literaturze.
G259
ἅλωσις
Schwytanie, złapanie.; Uprowadzenie lub wzięcie do niewoli.; Akt użycia przemocy w pojmaniu kogoś.
G260
ἅμα
Równocześnie, jednocześnie.; Od razu, w tym samym czasie.; Wespół z innymi.
G263
ἀμάραντος
Niegasnący, nieprzemijający.; Trwały i odporny na upływ czasu.; Wiecznie żywy w naturze lub pamięci.
G264
ἁμαρτάνω
Chybiać celu, błądzić, popełniać błąd.; W Nowym Testamencie najczęściej dotyczy postępowania sprzecznego z wolą Boga (grzeszyć, uchybiać Bożemu prawu).; W klasycznej grece może odnosić się do wszelkiej pomyłki (np. nieprecyzyjnie rzucona strzała),
G265
ἁμάρτημα
Grzech, zły czyn.; Przewinienie moralne wynikające z chybienia celu.; Akt wykroczenia wobec Prawa Bożego.
G266
ἁμαρτία
Grzech jako zbłądzenie i chybienie celu.; Pogwałcenie Prawa Bożego, zły czyn.; Zbiorowo: suma grzechów człowieka lub ludzkości.
G268
ἁμαρτωλός
Grzeszny, oddany złu.; Rzeczownikowo: grzesznik, człowiek niegodziwy.; W ujęciu szerokim: każdy skażony przez grzech.
G270
ἀμάω
Żąć, kosić.; Dokonywać żniw i zbierać plon.; W przenośni: zbierać owoce czyichś działań.
G271
ἀμέθυστος
Ametyst – fioletowy kamień szlachetny.; Ceniony w jubilerstwie.; Symbol trzeźwości i szlachetności w starożytności.
G272
ἀμελέω
Zaniedbywać, nie zważać na coś.; Lekceważyć, pomijać przez brak zainteresowania.; Świadomie nie brać w rachubę.
G273
ἄμεμπτος
Nienaganny, nieskazitelny.; Wolny od win i wad.; Godny pełnego uznania za prawość.
G274
ἀμέμπτως
Nieskazitelnie, bez podstaw do zarzutu.; Godnie z pełnym zaufaniem.; Wzorowo i uczciwie.
G275
ἀμέριμνος
Wolny od trosk, niepokoju.; Beztroski w pozytywnym sensie.; Nieobciążony problemami.
G276
ἀμετάθετος
Niezmienialny, nieprzeniesiony.; Trwały i nieulegający przemianom.; Niepodlegający przekazaniu lub wygaśnięciu.
G281
ἀμήν
Stały, pewny, wierny.; „Zaprawdę, amen” – potwierdzenie prawdziwości.; W liturgii: „Tak jest, niech tak się stanie”.
G283
ἀμίαντος
Nieskalany, wolny od zniekształceń.; Czysty, pełen żywotności.; Bez naruszenia moralnego.
G284
Ἀμιναδάβ
Aminadab („jeden z ludu księcia”). Przodek Jezusa w rodowodach biblijnych (np. Mt 1); postać występująca w ST.
G285
ἄμμος
Piasek, piaszczyste podłoże.; Miejsce niestabilne i ulotne.; W przenośni: coś niepewnego.
G286
ἀμνός
Jagnię, baranek.; Ofiarny baranek w obrzędach.; Symbol niewinności i łagodności.
G288
ἄμπελος
Winorośl, krzew winny.; Źródło winogron.; Symbol obfitości w kulturze biblijnej.
G289
ἀμπελουργός
Winogrodnik, hodowca winnych krzewów.; Rolnik specjalizujący się w winnicach.; Uprawiający winorośl na produkcję wina.
G290
ἀμπελών
Winnica, plantacja winorośli.; Obszar uprawy gron.; W przypowieściach: metafora Królestwa Bożego.
G292
ἀμύνω
Bronić, odpierać atak.; Odganiać, nie dopuszczać zagrożenia.; Niekiedy: wziąć odwet na napastniku.
G293
ἀμφίβληστρον
Sieć zarzucana dla unieruchomienia ryb lub kogoś.; Przeszkoda blokująca ruch.; Symboliczne utrudnienie duchowe.
G294
ἀμφιέννυμι
Odziewać się, wkładać ubranie.; Przywdziewać określoną szatę lub rolę.; Okrywać się czymś ochronnym.
G296
ἄμφοδον
Droga wokół czegoś, ulica okrężna.; Trakt obwodowy.; Przejście biegnące wokół terenu.
G297
ἀμφότερος
Obaj spośród dwóch.; Zarówno jeden, jak i drugi.; Tworzący duet lub parę.
G299
ἄμωμος
Bez skazy (ofiara doskonała).; Nieskazitelny moralnie.; Wolny od wszelkiego zepsucia i winy.
G300
Ἀμών
Amon (= „budowniczy”) – król Judy, syn Manassesa, ojciec Jozjasza; zginął zamordowany we własnym pałacu.
G301
Ἀμώς
Amos (= „brzemię”) – przodek Jezusa w genealogii Łk 3:25; nie mylić z prorokiem Amosem z innej epoki.
G302
ἄν
Partykuła warunkowa, wskazująca możliwość lub niepewność.; Wzmacnia tryb warunkowy czasownika.; Nie ma własnego znaczenia leksykalnego.
G303
ἀνά
W środek, pomiędzy.; Pośród, w środku grupy.; W wyrażeniach z liczebnikami może oznaczać „po” lub „każdy”.
G304
ἀναβαθμός
Wstępowanie, wchodzenie na wyższy poziom.; Schody, klatka schodowa.; Metaforycznie: droga wzwyż lub proces awansu.
G305
ἀναβαίνω
Wznieść się, iść w górę.; Unosić się lub skoczyć w górę.; Być zabranym na wyższy poziom (fizycznie lub symbolicznie).
G306
ἀναβάλλω
Odkładać, odwlekać, przekładać (na później), odraczać (np. spotkanie, wizytę, czy decyzję).; Dosł.: rzucić w górę, cisnąć do góry, ale używane w znaczeniu odrzucenia (w czasie, na później).
G307
ἀναβιβάζω
Spowodować pójście w górę, podciągnąć.; Podnosić wraz z kimś lub czymś.; Zainicjować ruch na wyższy poziom.
G308
ἀναβλέπω
Podnieść wzrok w górę.; Odzyskać utracony wzrok.; Symbolicznie: przejrzeć na nowo, dostrzec prawdę duchową.
G309
ἀνάβλεψις
Odzyskanie wzroku.; Przywrócenie zdolności widzenia.; Przenośnie: powrót do rozeznania duchowego.
G310
ἀναβοάω
Wykrzyknąć głośno, wznieść okrzyk.; Głośno zawołać z emocją.; Dać upust uczuciom krzykiem.
G311
ἀναβολή
Zwłoka, odroczenie.; Przełożenie na późniejszy czas.; Opóźnienie w rozpoczęciu działania.
G312
ἀναγγέλλω
Oznajmiać, podawać do wiadomości.; Donosić, zdawać sprawę ze szczegółami.; Wyjawiać coś publicznie lub prywatnie.
G314
ἀναγινώσκω
Czytać, odczytywać.; Rozpoznawać (treść tekstu).
G315
ἀναγκάζω
Przymuszać, zmuszać, nakłaniać kogoś do czegoś wbrew jego woli.; Nakładać konieczność, wywierać presję (zarówno fizyczną, jak i moralną).
G316
ἀναγκαῖος
Konieczny, nieodzowny.; Związany więzami natury lub przyjaźni.; Wymagany przez prawo czy obowiązek.
G318
ἀνάγκη
Konieczność narzucona przez prawo lub okoliczności.; Klęska, nieszczęście, niedola.; Przymus lub stan przymusowego działania.
G319
ἀναγνωρίζω
Dać się rozpoznać.; Uznać ponownie czyjąś tożsamość.; Dociec, kim ktoś jest.
G320
ἀνάγνωσις
Czytanie, odczytywanie.; Poznanie, ponowne uznanie.; Akt zdobycia wiedzy z tekstu.
G321
ἀνάγω
Poprowadzić w górę, wyprowadzić.; O żegludze: wypłynąć w morze.; Wyprowadzić z jednego miejsca do drugiego.
G322
ἀναδείκνυμι
Ukazywać (coś) publicznie, wydobywać na światło.; Ogłaszać, mianować (kogoś), wyznaczać do funkcji.; W literaturze starożytnej może wyrażać oficjalne objęcie urzędu lub uroczyste wyznaczenie kogoś na stanowisko.
G323
ἀνάδειξις
Publiczne pokazanie, wskazanie.; Ogłoszenie przed zgromadzeniem.; Formalna prezentacja kandydata czy urzędnika.
G324
ἀναδέχομαι
Podnieść, wziąć na siebie.; Przyjąć gościnnie, podjąć kogoś.; Podjąć się zadania wymagającego wysiłku.
G325
ἀναδίδωμι
Wydać, wypuścić w górę (jak ziemia rośliny).; Przekazać w czyjeś ręce.; Pozwolić, by coś się ukazało lub wyrosło.
G327
ἀναζητέω
Wyszukiwać, poszukiwać starannie.; Przeszukiwać i dociekać.; Próbować znaleźć coś ukrytego.
G328
ἀναζώννυμι
Przepasać się wysoko.; Przywiązać się w sensie przenośnym.; Być przygotowanym czy gotowym.
G329
ἀναζωπυρέω
Rozpalić na nowo, rozniecać zapał.; Rozbudzać entuzjazm i siłę w działaniu.; Podsycać gorliwość duchową.
G330
ἀναθάλλω
Ponownie wypuścić pędy, zakwitnąć.; Odżyć i odzyskać energię.; Symbolicznie: powrócić do duchowej żywotności.
G331
ἀνάθεμα
Przekleństwo, wyklęcie, oddzielenie na zgubę; odłączenie czegoś (kogoś) na zagładę.; W grece klasycznej i LXX: ofiara, dar (poświęcony Bogu), coś oddzielonego dla Boga.
G332
ἀναθεματίζω
Przeznaczyć na zniszczenie.; Zadeklarować siebie pod karą Bożą.; Ogłosić się podległym najcięższej karze.
G334
ἀνάθημα
Dar poświęcony w świątyni (wotum).; Ofiara wynikająca ze złożonego ślubu.; Oddanie Bogu czegoś jako „świętego”.
G335
ἀναίδεια
Bezwstydność, zuchwałość.; Nadmierna pewność siebie bez poszanowania norm.; Rażąca arogancja.
G336
ἀναίρεσις
Zabicie, zgładzenie, morderstwo.; Akt pozbawienia życia z premedytacją.; Niszczenie i uśmiercanie.
G337
ἀναιρέω
Usuwać, odbierać, eliminować, znosić. Może odnosić się do fizycznego usunięcia (np. obalenia, wykorzenienia czegoś) lub do metaforycznego zniesienia, anulowania, zniszczenia (np. przeklętego elementu lub postawy).
G338
ἀναίτιος
Bez winy, niewinny.; Niepodlegający oskarżeniu.; Moralnie czysty.
G340
ἀνακαινίζω
Odnowić, odświeżyć.; Przywrócić do poprzedniej jakości.; Sprawić, by coś odzyskało pierwotny stan.
G343
ἀνακαλύπτω
Odsłonić, zdjąć zasłonę.; Ujawnić coś skrywanego.; Sprawić, że stanie się widoczne dla oczu.
G344
ἀνακάμπτω
Zawrócić, wykręcić z powrotem.; Powrócić na poprzednią drogę.; Zmienić kierunek podróży.
G345
ἀνάκειμαι
Spoczywać przy stole w pozycji półleżącej.; Delektować się wspólnym posiłkiem.; Rozsiąść się wygodnie podczas uczty.
G347
ἀνακλίνω
Oprzeć się lub położyć.; Sprawić, by ktoś usiadł albo się położył.; Przyjąć wygodną pozycję spoczynku.
G348
ἀνακόπτω
Powstrzymać, opanować.; Kontrolować sytuację.; Przeszkodzić czemuś w dalszym działaniu.
G349
ἀνακράζω
Krzyknąć donośnie, wrzasnąć.; Głośno zawołać z głębi emocji.; Dać upust uczuciom głosem.
G350
ἀνακρίνω
Badać, wnikliwie analizować, dochodzić do prawdy.; Przesłuchiwać (świadków).
G351
ἀνάκρισις
Wstępne dochodzenie w prawie greckim.; Zbieranie dowodów.; Badanie przed właściwym procesem sądowym.
G352
ἀνακύπτω
Podźwignąć się, wyprostować.; Być zachwyconym, unieść się radością.; Wznieść się emocjonalnie do wyżyn.
G353
ἀναλαμβάνω
Podnieść, wznieść.; Brać ze sobą do góry.; Używać czegoś, co zostało podniesione.
G354
ἀνάληψις
Wzięcie do góry, podniesienie.; Akt uniesienia fizycznego lub symbolicznego.; Przyjęcie na siebie jakiegoś zadania.
G355
ἀναλίσκω
Wydawać, trwonić (pieniądze).; Trawić, zużywać, niszczyć zasoby.; Obracać wniwecz zapasy.
G357
ἀναλογίζομαι
Przemyśleć dogłębnie, zważać na coś.; Rozważyć różne możliwości.; Ułożyć w umyśle potencjalne rozwiązania.
G360
ἀναλύω
Rozwiązać, odwiązać, rozkładać na części – zarówno w sensie fizycznym (np. rozwiązywanie węzła) jak i abstrakcyjnym (analizowanie, rozkładanie czegoś na elementy).; Odejść, rozstać się, wyruszyć w drogę, także w sensie „rozstać się z życiem” (umrzeć) – szczególnie w kontekście eufemistycznym (np. Flp 1:23 jako „odejść do Chrystusa”).; Zwolnić się z obowiązku, pożegnać się, zakończyć jakiś etap – może oznaczać rozwiązanie zobowiązania, koniec służby lub uwolnienie się od jakiegoś ciężaru.
G361
ἀναμάρτητος
Bez grzechu, niezdolny do grzechu.; Ktoś, kto faktycznie nie zgrzeszył.; Idealnie prawy w czynach.
G362
ἀναμένω
Oczekiwać na kogoś cierpliwie.; Trwać w nadziei na przybycie.; Czekać w ufności.
G363
ἀναμιμνήσκω
Przypomnieć komuś lub sobie.; Przywołać na pamięć, rozważyć.; Napomnieć w celu refleksji.
G364
ἀνάμνησις
Przypomnienie, wspomnienie.; Odświeżenie pamięci.; Upomnienie się o minione sprawy.
G365
ἀνανεόω
Odnowić się w umyśle.; Przywołać dawną myśl z nową siłą.; Ożywić pamięć i przemyśleć na nowo.
G367
Ἀνανίας
Ananiasz (= „JHWH łaskawie dał”). Kilku mężczyzn o tym imieniu w NT (mąż Safiry, chrześcijanin w Damaszku, arcykapłan w Dz 23–24).
G370
ἀνάξιος
Niegodny, niezdatny do czegoś.; Niekwalifikujący się moralnie lub fizycznie.; Pozbawiony niezbędnych zalet.
G371
ἀναξίως
Niegodnie, bez zasługi.; W sposób niezasługujący na uznanie.; Niespełniający kryteriów honoru.
G372
ἀνάπαυσις
Odpoczynek, wytchnienie.; Przerwa, zaprzestanie pracy.; Pauza w działaniu dla odzyskania sił.
G373
ἀναπαύω
Dawać odpoczynek, pozwalać odpocząć, sprawić, by ktoś odpoczął.; Dać wytchnienie, dać ukojenie (np. przez zrobienie przerwy, zatrzymanie się).; Uspokajać, wyciszać.
G374
ἀναπείθω
Namawiać, przekonywać.; Pobudzać do działania.; Wzbudzać zapał w kimś do wykonania czynu.
G376
ἀνάπηρος
Chromy, kaleki.; Ułomny, zraniony lub pozbawiony części ciała.; Ograniczony w poruszaniu się.
G377
ἀναπίπτω
Położyć się na plecach, spocząć.; W pozycji półleżącej przy stole.; Przyjąć wygodną postawę do jedzenia.
G378
ἀναπληρόω
Napełnić, wypełnić.; Zapełnić brak, dostarczyć czegoś.; Wypełnić coś po brzegi.
G380
ἀναπτύσσω
Rozwijać zwój.; Rozwinąć pergamin lub księgę.; Zyskać dostęp do spisanej treści.
G381
ἀνάπτω
Rozpalać, rozniecać ogień.; Wzniecać światło lub płomień.; Przenośnie: rozpalić emocje lub pasję.
G382
ἀναρίθμητος
Niezliczony, niepoliczalny.; Bardzo wielki w liczbie.; Poza możliwością dokładnego ustalenia.
G385
ἀνασπάω
Wyciągać, wciągać siłą.; Porwać w głąb lub na zewnątrz.; Przyciągnąć kogoś wbrew jego woli.
G386
ἀνάστασις
Powstanie, zmartwychwstanie.; Wskrzeszenie Chrystusa lub wiernych.; Przywrócenie do życia (Hbr 11:35).
G387
ἀναστατόω
Poruszyć, wzniecić, wzburzyć.; Wywołać zamieszki w państwie.; Wzburzyć umysły błędną nauką.
G389
ἀναστενάζω
Westchnąć głęboko.; Zaczerpnąć oddech z ulgą lub żalem.; Wyrazić emocje intensywnym westchnieniem.
G390
ἀναστρέφω
Odwracać, obracać, zawracać – wskazuje na zmianę kierunku ruchu lub powrót.; Przebywać, żyć, postępować – w sensie stylu życia lub zachowania.; Zmieniać, przewracać coś do góry nogami – oznacza gwałtowną zmianę sytuacji.
G391
ἀναστροφή
Sposób życia, zachowanie.; Styl bycia w różnych okolicznościach.; Postępowanie społeczne lub moralne.
G393
ἀνατέλλω
Wschodzić, wznosić się (np. słońce, gwiazdy).; Wyrastać, rozwijać się (np. rośliny, nowe rzeczy).; Pojawiać się, powstawać (w sensie metaforycznym, np. nowa era, Mesjasz).
G394
ἀνατίθημι
Przedstawić coś słowami.; Oznajmić, objaśnić.; Zrelacjonować szczegółowo.
G395
ἀνατολή
Wschód słońca lub gwiazd.; Kierunek wschodni.; Symbol nadchodzącego światła i nowego początku.
G396
ἀνατρέπω
Wywracać, przewracać.; Podważać prawdziwość lub ważność.; Zniszczyć dotychczasowy stan rzeczy.
G397
ἀνατρέφω
Karmić, żywić małe dzieci.; Wychowywać, kształtować umysłowo.; Zapewniać wzrost i rozwój.
G398
ἀναφαίνω
Wywieść na światło dzienne, pokazać.; Okazać się publicznie.; Objawić i uczynić widocznym.
G399
ἀναφέρω
Zabierać w górę, unieść.; Składać ofiarę na ołtarzu.; Wziąć na siebie brzemię, ponieść skutki.
G400
ἀναφωνέω
Zakrzyknąć głośno, wykrzyknąć.; Zawołać energicznie.; Podnieść głos w silnych emocjach.
G402
ἀναχωρέω
Odejść, wycofać się.; Oddalić się jak przy wychodzeniu z pomieszczenia.; Trzymać się poza zasięgiem, by uniknąć niebezpieczeństwa.
G403
ἀνάψυξις
Ochłoda, orzeźwienie.; Ulga od skwaru.; Przyjemne wytchnienie w trudnych warunkach.
G404
ἀναψύχω
Ochłonąć, doznać ulgi.; Pokrzepić się wewnętrznie, odżyć.; Złapać oddech i nabrać sił.
G407
ἀνδρίζομαι
Stać się, okazać się mężczyzną.; Zachować się dzielnie i odważnie.; Przyjąć postawę dojrzałego męża.
G408
Ἀνδρόνικος
(grec. „mąż zwycięstwa”). Żydowski chrześcijanin, krewny Pawła (Rz 16:7), współwięzień i współpracownik w Ewangelii.
G409
ἀνδροφόνος
Morderca.; Osoba odbierająca komuś życie z premedytacją.; Zabójca w sensie prawa karnego.
G410
ἀνέγκλητος
Nienaganny, bez zarzutu.; Niepodlegający odpowiedzialności prawnej.; Całkowicie wolny od winy.
G415
ἀνελεήμων
Bez miłosierdzia, bezlitosny.; Surowy, pozbawiony współczucia.; Niewzruszony na cudze cierpienie.
G417
ἄνεμος
Wiatr, podmuch powietrza.; Gwałtowny wicher.; Cztery główne wiatry wyznaczające krańce niebios.
G421
ἀνεξιχνίαστος
Nieprzenikniony, niepojęty.; Niemożliwy do wyśledzenia rozumem.; Tajemniczy w swej głębi.
G424
ἀνέρχομαι
Iść w górę, wspinać się.; Podążać do wyższego miejsca, np. Jerozolimy.; Wyruszać wyżej w sensie geograficznym lub symbolicznym.
G425
ἄνεσις
Poluźnienie, złagodzenie warunków.; Ulga, wytchnienie w niewoli lub ucisku.; Odpoczynek od prześladowań.
G426
ἀνετάζω
Dociekać, badać coś.; Rozpatrywać w sądzie, przesłuchiwać.; Szukać wyjaśnienia sprawy.
G427
ἄνευ
Bez czyjegoś udziału, bez współpracy.; Nieintencjonalnie, bez zgody.; Niezależnie od czyjegoś zamiaru.
G429
ἀνευρίσκω
Odnaleźć po starannym poszukiwaniu.; Zebrać informacje, dojść do faktów.; Ustalić prawdę śledztwem.
G430
ἀνέχω
Trzymać się mocno wbrew trudnościom.; Znosić, wytrzymywać presję.; Stać niewzruszenie pomimo przeciwności.
G431
ἀνεψιός
Kuzyn, krewny w linii bocznej.; Bliski członek rodziny.; Pokrewieństwo dalsze niż brat/siostra.
G433
ἀνήκω
Przybyć, dotrzeć do miejsca.; Odnosić się do obowiązku lub powinności.; Przypadać komuś z racji prawa.
G435
ἀνήρ
Mężczyzna, mąż lub narzeczony.; Dorosły w odróżnieniu od chłopca.; Ogólnie o człowieku (czasem także kobieta w pewnych kontekstach).
G436
ἀνθίστημι
Przeciwstawić się, sprzeciwić.; Opierać się lub stawiać opór.; Ustawić coś przeciw komuś w walce.
G437
ἀνθομολογέομαι
Publicznie dziękować, składać wyznanie wdzięczności.; Wyrażać wspólną zgodę lub ugodę.; Odpowiadać przyznaniem racji.
G438
ἄνθος
Kwiat.; Etap rozkwitu rośliny.; Symbol młodości i przemijania.
G439
ἀνθρακιά
Stos płonących węgli drzewnych.; Zgromadzenie rozżarzonych węgli do ogrzewania.; Ogień podtrzymujący żar.
G440
ἄνθραξ
Rozżarzony węgiel.; Żarzący się materiał grzewczy.; Symbol oczyszczającej mocy.
G441
ἀνθρωπάρεσκος
Starający się przypodobać ludziom pochlebstwem.; Polegający na ludzkiej przychylności ponad prawdę.; Prowadzący politykę ustępstw kosztem zasad.
G442
ἀνθρώπινος
Ludzki, właściwy człowiekowi.; Słaby i podlegający ograniczeniom.; Charakterystyczny dla natury człowieka.
G444
ἄνθρωπος
Człowiek w ogólności.; Istota słaba i skłonna do grzechu, odróżniona od zwierząt i aniołów.; W pewnych kontekstach: mężczyzna.
G447
ἀνίημι
Odesłać, rozluźnić uścisk.; Zrezygnować, odpuścić.; Pozwolić na zatonięcie lub zaprzestanie.
G450
ἀνίστημι
Sprawić, by ktoś wstał lub wzbudzić z martwych.; Powstać, wstać z miejsca leżącego czy siedzącego.; Objawić się publicznie (królowie, prorocy, przywódcy).
G451
Ἄννα
(hebr. „łaska”). Prorokini z plemienia Asera, świadek ofiarowania Jezusa w świątyni (Łk 2:36–38), wdowa w podeszłym wieku.
G452
Ἄννας
(hebr. „pokorny”). Arcykapłan żydowski (6–7 r. n.e.), teść Kajfasza, miał wpływ na proces Jezusa; zginął w 66 r. z rąk Sykaryjczyków.
G453
ἀνόητος
Bezmyślny, niemądry.; Pozbawiony rozsądku lub zrozumienia.; Niezdolny do pojęcia sensu.
G454
ἄνοια
Niedostatek zrozumienia, głupota.; Szaleństwo prowadzące do gwałtowności.; Skrajny brak rozwagi wyrażający się w wściekłości.
G455
ἀνοίγω
Otwierać fizycznie.; Udostępnić przejście lub dostęp.; Umożliwić zrozumienie (w przenośni).
G456
ἀνοικοδομέω
Odbudować zniszczoną konstrukcję.; Przywrócić coś do dawnego stanu.; W przenośni: odnowić relacje lub struktury.
G458
ἀνομία
Bezprawie, naruszenie prawa.; Wzgarda wobec prawa Bożego i jego łamanie.; Stan nieprawości i niegodziwości.
G459
ἄνομος
Bez prawa (np. Mojżeszowego), poganie.; Łamiący prawo, bezprawny.; Działający nikczemnie, wbrew przepisom.
G460
ἀνόμως
Bez znajomości prawa, bez dyscypliny.; Niezależnie od norm Mojżeszowych.; Poza uregulowaniami prawnymi.
G461
ἀνορθόω
Wyprostować kogoś zniekształconego fizycznie.; Odbudować, wznieść na nowo.; Przywrócić do dawnej formy.
G462
ἀνόσιος
Bezbożny, niepobożny.; Niegodziwy w zachowaniu.; Lekceważący to, co święte.
G463
ἀνοχή
Cierpliwe znoszenie błędów.; Wyrozumiałość i powściągliwość.; Tolerancja wynikająca z cierpliwości.
G464
ἀνταγωνίζομαι
Walczyć, zmagać się.; Podjąć fizyczną lub duchową potyczkę.; Stawiać opór w konflikcie.
G465
ἀντάλλαγμα
Rzecz dana w zamian.; Cena wykupu lub wymiany.; Ekwiwalent za coś, co chcemy zatrzymać lub nabyć.
G467
ἀνταποδίδωμι
Odpłacić, wynagrodzić.; Pomścić, ukarać za zło.; Odpowiedzieć czynem na czyjeś postępowanie.
G468
ἀνταπόδομα
Wynagrodzenie, zapłata.; Skutek odwzajemnienia czyjegoś działania.; Rezultat odpłaty za dobro lub zło.
G469
ἀνταπόδοσις
Odpłata, wynagrodzenie.; Spłata długu lub świadczenia.; Efekt odwzajemnionej reakcji.
G470
ἀνταποκρίνομαι
Dać odpowiedź zaprzeczającą.; Sprzeciwić się twierdzeniu.; Ogłosić odmowę lub negatywny odzew.
G471
ἀντέπω
Mówić przeciw komuś, zaprzeczać.; Okazywać sprzeciw słowem.; Odmawiać posłuszeństwa ustnie.
G472
ἀντέχω
Trwać naprzeciw trudności.; Wytrzymywać ciśnienie i nie rezygnować.; Uchwycić się kogoś i nie puszczać.
G473
ἀντί
Naprzeciw, w miejsce kogoś/czegoś.; Z powodu, ponieważ.; Zamiast lub w zamian za coś.
G474
ἀντιβάλλω
Rzucać wzajemnie, wymieniać ciosy lub argumenty.; Przerzucać się słowami.; Wdać się w słowny pojedynek.
G476
ἀντίδικος
Przeciwnik w sprawie sądowej.; Nieprzyjaciel, wróg.; Ten, kto stoi w opozycji.
G478
ἀντικαθίστημι
Umieścić coś lub kogoś naprzeciw.; Ustawić wojsko w szyku przeciwko.; Stworzyć opór lub przeciwstawienie.
G480
ἀντίκειμαι
Znajdować się na wprost, naprzeciw.; Trwać w opozycji, sprzeciwiać się.; Być przeciwnym czyimś planom.
G481
ἀντικρύ
Naprzeciw, na wprost.; W pozycji przeciwnej, „twarzą w twarz”.; Zajmujący miejsce dokładnie naprzeciwko.
G482
ἀντιλαμβάνω
Mocno się uchwycić (czegoś).; Pomóc (komuś), wesprzeć (kogoś), uczestniczyć wspólnie.; Skorzystać ze wsparcia, pomocy lub pracy innej osoby.
G483
ἀντιλέγω
Sprzeciwiać się słowem, zaprzeczać.; Odmawiać posłuszeństwa.; Ogłaszać sprzeciw wobec kogoś.
G484
ἀντίληψις
Uchwycenie, spostrzeżenie.; Wsparcie, pomoc.; Zastrzeżenie w dyskusji jako punkt niezgody.
G485
ἀντιλογία
Sprzeciw, bunt.; Zaprzeczenie, zerwanie wspólnoty.; Wyparcie się i odrzucenie współpracy.
G488
ἀντιμετρέω
Odmierzyć w rewanżu, odpłacić.; Wymierzyć należność dodatnią lub ujemną.; Zrekompensować lub ukarać.
G490
Ἀντιόχεια
(grec. „prowadzona przeciwko” – etymologia sporna). Stolica Syrii nad Orontesem; założona przez Seleukosa, liczna społeczność żydowska; w Dz 11:26 po raz pierwszy uczniowie nazwani „chrześcijanami”.
G491
Ἀντιοχεύς
(dosł. mieszkaniec Antiochii). Ktoś urodzony w Antiochii, obywatel tego miasta.
G492
ἀντιπαρέρχομαι
Przejść obok kogoś naprzeciw.; Spotkać się i skonfrontować.; Przeprowadzić się tuż przed kimś.
G496
ἀντιπίπτω
Napaść, ruszyć przeciw komuś.; Zmagać się z czymś w walce.; Uderzyć w przeciwnika w akcie oporu.
G498
ἀντιτάσσω
Ustawić się do bitwy przeciwko.; Sprzeciwić się i stworzyć opór.; Przygotować szyk defensywny lub ofensywny.
G501
ἀντλέω
Czerpać wodę (np. ze statku lub studni).; Usuwać wodę, wypompować.; Opróżniać zbiornik z cieczy.
G503
ἀντοφθαλμέω
Patrzeć wprost na coś.; Znieść wzrokiem, wytrzymać.; Skupić uwagę, stawić czoło.
G504
ἄνυδρος
Bez wody, suchy.; Pusty, pozbawiony życiodajnej wilgoci.; W przenośni: bez „ducha” ożywienia.
G505
ἀνυπόκριτος
Nieudawany, nieskrywany, szczery.; Wolny od hipokryzji.; Otwarty w intencjach.
G507
ἄνω
U góry, w górze.; Na wysokości, wyżej położony region.; W kierunku północnym lub w głębi lądu.
G509
ἄνωθεν
Z góry, z wysoka (od Boga).; Od początku, na nowo.; Ponownie, powtórnie.
G511
ἀνώτερος
Wyższy, ulokowany wyżej.; Ku górze w ruchu.; Miejsce położone nad innymi.
G512
ἀνωφελής
Nieprzydatny, bezużyteczny.; Niespełniający funkcji.; Niegodny zatrzymania.
G513
ἀξίνη
Siekiera do rąbania drewna.; Narzędzie tnące.; Symbol kary lub cięcia ostatecznego.
G514
ἄξιος
Godny, zasługujący na coś.; Warty tyle, co inna rzecz (równa wartość).; Stosowny, odpowiedni.
G515
ἀξιόω
Uważać za właściwe i godne.; Uznać za odpowiednie.; Oceniać, że coś pasuje do sytuacji.
G516
ἀξίως
Godnie, należycie.; Zgodnie z zasadami i oczekiwaniami.; W sposób zasługujący na pochwałę.
G517
ἀόρατος
Niewidzialny, niedostrzegalny fizycznie.; Ukryty przed wzrokiem.; Niemożliwy do zobaczenia okiem ludzkim.
G518
ἀπαγγέλλω
Oznajmić, przynieść wieści.; Donieść, powiadomić o stanie rzeczy.; Obwieścić publicznie.
G519
ἀπάγχω
Dławić, dusić (celem zabójstwa).; Powiesić się, popełnić samobójstwo.; Zadusić śmiertelnie.
G520
ἀπάγω
Odprowadzić (np. na rozprawę, do więzienia).; Zaprowadzić kogoś w określone miejsce.; Wprowadzić kogoś w czyjeś ręce.
G521
ἀπαίδευτος
Bez wyszkolenia, niewykształcony.; Niezdyscyplinowany, prostacki.; Ograniczony w wiedzy i kulturze.
G522
ἀπαίρω
Oderwać od ziemi, unieść.; Zostać zabranym komuś.; Uniknąć pozostawania w tym samym miejscu.
G523
ἀπαιτέω
Żądać zwrotu lub rekompensaty.; Domagać się należnego świadczenia.; Upominać się o coś w zamian.
G525
ἀπαλλάσσω
Usunąć się, odejść, wyzwolić się.; Zniknąć z pola widzenia.; Zerwać więzy, uwolnić się.
G526
ἀπαλλοτριόω
Oddalić, odstręczać kogoś.; Być rozdzielonym od czyjegoś towarzystwa.; Zerwać bliskość relacji.
G527
ἁπαλός
Delikatny, miękki (gałąź z sokami).; Soczysty, przepojony życiodajną wilgocią.; Łatwy do kształtowania.
G528
ἀπαντάω
Spotkać się, wyjść naprzeciw.; Stawić czoło w potyczce; zmierzyć się z wrogiem.
G529
ἀπάντησις
Spotkanie z kimś twarzą w twarz.; Okoliczność konfrontacji lub powitania.; Akt zetknięcia się.
G530
ἅπαξ
Raz, pewnego razu.; Raz na zawsze, jeden jedyny raz.; W określonym, wyjątkowym czasie.
G533
ἀπαρνέομαι
Wypierać się kogoś, zapierać się relacji.; Zapomnieć o sobie, zaniechać własnych interesów.; Odcinać się od przeszłości.
G536
ἀπαρχή
Pierwociny, pierwsze plony dla Boga.; Pierwsza część ciasta na chleby święte.; Określenie osób poświęconych Bogu jako „pierwszych”.
G537
ἅπας
Cały, całkowity.; Każdy, wszystko.; Obejmujący wszystko, pełny, bez wyjątku.
G538
ἀπατάω
Oszukiwać, zwodzić.; Mamić wbrew prawdzie.; Działać podstępnie dla własnej korzyści.
G539
ἀπάτη
Fałsz, oszustwo.; Działanie wbrew prawdzie i uczciwości.; Wytwór kłamstwa i podstępu.
G541
ἀπαύγασμα
Odbita jasność, promieniowanie (Chrystusa).; Manifestacja światła z jaśniejącego ciała.; Symbol majestatu i chwały Bożej.
G543
ἀπείθεια
Nieposłuszeństwo, upór wobec woli Bożej.; Zawzięta odmowa poddania się.; Zatwardziałość serca.
G544
ἀπειθέω
Być nieposłusznym, odmawiać wiary.; Nie dawać się przekonać, wstrzymać się od posłuszeństwa Bogu.; Nie stosować się do poleceń.
G545
ἀπειθής
Nieustępliwy, nieuległy.; Oporny, nieposłuszny.; Trwający w zatwardziałości.
G546
ἀπειλέω
Grozić, zagrażać.; Mieć zamiar wyrządzić szkodę.; Budzić strach wizją kary.
G547
ἀπειλή
Pogróżka, groźba.; Ostrzeżenie o karze.; Sposób wywierania presji strachem.
G548
ἄπειμι
(G548): Być nieobecnym, daleko.; Przebywać w oddaleniu.; Opuścić dane miejsce.
G549
ἄπειμι
(G549): Odejść, oddalić się.; Usunąć się z czyjegoś życia.; Wycofać się ze sceny wydarzeń.
G550
ἀπεῖπον
Powiedzieć głośno, ogłosić.; Zakazać, zaniechać czegoś.; Wyrzec się publicznie.
G552
ἄπειρος
Niedoświadczony, bez praktyki.; Nieprzetestowany w trudnościach.; Brak znajomości w danej dziedzinie.
G556
ἀπελαύνω
Odpędzać, odganiać.; Zmuszać do odwrotu siłą.; Usuwać kogoś lub coś przemocą.
G560
ἀπελπίζω
Spodziewać się czegoś całkowicie, mieć nadzieję.; Trwać w ufności mimo przeciwności.; Przetrwać dzięki pełnemu zaufaniu.
G561
ἀπέναντι
Na wprost, naprzeciwko.; W obecności kogoś, przed kimś.; Wbrew, przeciwko.
G562
ἀπέραντος
Nieskończony, niezmierzony.; Bez ograniczeń w przestrzeni lub czasie.; Absolutnie nieograniczony.
G564
ἀπερίτμητος
Nieobrzezany.; W przenośni: serce i uszy zamknięte na Boże napomnienie.; Obcy przymierzu i drogom Bożym.
G565
ἀπέρχομαι
Odejść, oddalić się.; Ulotność rzeczy dobrych – mogą odejść.; Wyruszyć za kimś lub skądś.
G567
ἀπέχομαι
Wstrzymać się, powstrzymać.; Zaniechać działań.; Zaprzestać kontynuowania czegoś.
G568
ἀπέχω
Wstrzymywać, nie dopuszczać.; Mieć w pełni – „otrzymać zapłatę”.; Być daleko, odległym, powstrzymać się.
G569
ἀπιστέω
Nie wierzyć, zawodzić czyjeś zaufanie.; Okazać się niewiernym wobec Boga.; Opuścić wiarę i stać się niewiarygodnym.
G570
ἀπιστία
Brak wiary, niewiara.; Niewierność, wiarołomstwo.; Słabość duchowa sprzeciwiająca się ufności Bogu.
G571
ἄπιστος
Niewierny, wiarołomny.; Trudny do uwierzenia, nieprawdopodobny.; Bez ufności w Boga, zdradziecki.
G572
ἁπλότης
Prostolinijność, szczerość.; Nieszukanie własnej korzyści.; Wolność od pozorów i obłudy.
G573
ἁπλοῦς
Prosty, prostolinijny.; Całkowicie szczery i zdrowy w intencjach.; Spójny, dobrze wypełniający swoją funkcję.
G574
ἁπλῶς
Prosto, szczerze.; Bez ukrytych motywów.; Uczciwie, z otwartością.
G575
ἀπό
Z, od, przez (o wyjściu, przejściu).; Od (o pochodzeniu).; Z powodu (o przyczynie).
G576
ἀποβαίνω
Zejść np. ze statku.; Okazać się, wyniknąć jako skutek.; Wypływać logicznie z czegoś.
G577
ἀποβάλλω
Zrzucić, odrzucić.; Pozbyć się czegoś niepotrzebnego.; Wyeliminować przeszkodę.
G578
ἀποβλέπω
Odwrócić wzrok od reszty i skupić na jednym.; Patrzeć uważnie i wyłącznie.; Kontemplować w skupieniu.
G582
ἀπογραφή
Spis, rejestr publiczny.; Odpis z jakiegoś wzoru.; Spis ludności dla celów podatkowych.
G583
ἀπογράφω
Spisać, odnotować w rejestrze.; Skopiować z wzoru.; Wpisać do archiwów publicznych.
G584
ἀποδείκνυμι
Ukazywać, wskazywać kierunek.; Oznajmiać, wykazywać argumentami.; Dowodzić, kim ktoś jest.
G585
ἀπόδειξις
Wykazanie, dowód.; Czynienie czegoś jawnym.; Publiczne obwieszczenie tożsamości.
G586
ἀποδεκατόω
Dać dziesięcinę, płacić ją.; Pobierać dziesięcinę od kogoś.; Uczestniczyć w systemie dziesięcin.
G588
ἀποδέχομαι
Przyjąć coś od kogoś, otrzymać.; Odebrać rzecz ofiarowaną.; Wziąć w swoje ręce z zewnątrz.
G591
ἀποδίδωμι
Oddać, sprzedać, wydać.; Spłacić dług lub powinność.; Odpłacić wzajemnie dobrem lub złem.
G593
ἀποδοκιμάζω
Nie pochwalać, odrzucić.; Zganić coś jako niewłaściwe.; Wykluczyć z uznania.
G596
ἀποθήκη
Magazyn, skład.; Spichlerz na zboże.; Miejsce przechowywania zapasów.
G597
ἀποθησαυρίζω
Odkładać, gromadzić w magazynie.; Zachować na przyszłość.; Zbierać obficie do wykorzystania później.
G598
ἀποθλίβω
Napierać, ściskać (jak przy tłoczeniu).; Wyciskać winogrona lub oliwki.; Wywierać silną presję.
G599
ἀποθνήσκω
Umrzeć naturalnie lub gwałtownie.; O drzewach: uschnąć.; Ponieść śmierć wieczną w sensie potępienia.
G600
ἀποκαθίστημι
Przywrócić do poprzedniego stanu.; Odzyskać dawną kondycję (np. zdrowie).; Ponownie znaleźć się w pierwotnym stanie.
G601
ἀποκαλύπτω
Odsłonić, odkryć to, co zakryte.; Ujawnić, wyjawić dotąd nieznane.; Objawić publicznie.
G602
ἀποκάλυψις
Odsłanianie, obnażanie.; Ujawnienie prawdy lub nauki dotąd nieznanej.; Objawienie – ukazanie się czegoś lub kogoś dla wszystkich.
G606
ἀπόκειμαι
Odłożyć na później, zarezerwować.; Trzymać coś w zapasie.; Czekać na właściwy moment użycia.
G607
ἀποκεφαλίζω
Odciąć głowę, ściąć kogoś.; Dokonać egzekucji przez dekapitację.; Uśmiercić poprzez ścięcie.
G608
ἀποκλείω
Zamknąć (np. drzwi).; Zatrzasnąć i uniemożliwić otwarcie.; Odciąć dostęp do wnętrza.
G609
ἀποκόπτω
Odciąć, amputować.; Usunąć część przez wycięcie.; Pozbawić czegoś w sposób radykalny.
G611
ἀποκρίνομαι
Udzielić odpowiedzi na zadane pytanie.; Zacząć mówić w reakcji na coś poprzedzającego.; Odpowiedzieć, odnosząc się do słów lub czynu innej osoby.
G612
ἀπόκρισις
Odpowiedź, replika.; Krótki komunikat zwrotny.; Reakcja na wcześniejszą wypowiedź.
G613
ἀποκρύπτω
Schować, ukryć.; Trzymać w tajemnicy.; Zataić przed wzrokiem innych.
G614
ἀπόκρυφος
Ukryty, tajemny.; Zachowany w sekrecie.; Niedostępny dla otoczenia.
G615
ἀποκτείνω
Zabić w jakikolwiek sposób.; Niszczyć, skazywać na zgubę.; W przenośni: doprowadzić do duchowej śmierci lub potępienia.
G616
ἀποκυέω
Wydać na świat, urodzić.; „Wyciągnąć coś na zewnątrz” – zrodzić nowe życie.; Sprawić narodziny czegoś nowego.
G617
ἀποκυλίω
Odsunąć, przetoczyć (np. kamień).; Zmienić położenie ciężkiego obiektu.; Wziąć z jednego miejsca i przenieść w inne.
G618
ἀπολαμβάνω
Odebrać, przyjąć coś należnego.; Wziąć ponownie, odzyskać.; Zabierać kogoś na stronę, gościnnie przyjąć.
G619
ἀπόλαυσις
Przyjemne wykorzystanie.; Radość, satysfakcja z czegoś.; Ukojenie czyjegoś pragnienia.
G620
ἀπολείπω
Odejść, pozostawić za sobą.; Opuścić, porzucić kogoś lub coś.; Zerwać więzi z kimś lub miejscem.
G622
ἀπόλλυμι
Niszczyć, zabijać, tracić.; Zniweczyć, przeznaczyć na zgubę.; Zginąć, ulec zatraceniu lub potępieniu.
G626
ἀπολογέομαι
Bronić się (słownie), występować w obronie.; Składać wyjaśnienia, zdawać relację.; Przemyśleć coś starannie.
G627
ἀπολογία
Słowna obrona, mowa obrończa.; Uzasadnienie stanowiska w dyskusji lub na sądzie.; Rozsądna i uporządkowana argumentacja.
G628
ἀπολούω
Obmyć, zmyć.; Dokonać rytualnego oczyszczenia wodą.; Zmyć brud lub plamę.
G629
ἀπολύτρωσις
Odkupienie przez zapłatę okupu.; Uwolnienie, wyzwolenie.; W sensie duchowym: zbawienie od grzechu.
G630
ἀπολύω
Wyzwolić, uwolnić (jeńca, więźnia, dłużnika).; Dać rozwód, odprawić żonę.; Puścić kogoś wolno, zaprzestać roszczeń.
G631
ἀπομάσσω
Ścierać, zeskrobać.; Pozbyć się czegoś przez wytarcie.; Wyczyścić energicznym ruchem.
G632
ἀπονέμω
Przydzielić, wydzielić dział.; Rozdzielić schedę lub część majątku.; Okazać coś komuś (np. szacunek).
G633
ἀπονίπτω
Zmyć, obmyć się.; Umyć ciało lub jego część.; W sensie rytualnym: oczyścić się z winy.
G634
ἀποπίπτω
Wypaść, ześliznąć się.; Stracić równowagę i odpaść od czegoś.; Zniknąć lub ulec wypadnięciu.
G635
ἀποπλανάω
Sprowadzić kogoś na manowce.; Odwodzić od prawdy ku kłamstwu.; Wywołać błądzenie.
G637
ἀποπλύνω
Obmyć, oczyścić wodą.; Zanurzyć części ciała w celu usunięcia brudu.; Symbolicznie usunąć skazę.
G638
ἀποπνίγω
Dławić się, dusić (np. płynem).; Tonąć w wodzie.; Zachłysnąć się z zagrożeniem życia.
G639
ἀπορέω
Pozostać bez środków, przyciśniętym do muru.; Nie wiedzieć, co począć, być w rozterce.; Być zakłopotanym i bezradnym.
G640
ἀπορία
Stan bezradności, przyparcia do muru.; Zakłopotanie lub niepewność.; Trudność w wyborze właściwej drogi.
G641
ἀπορρίπτω
Odrzucić, cisnąć czymś.; Rzucić się w dół.; Porzucić coś gwałtownie.
G643
ἀποσκευάζω
Zabrać dobytek, spakować mienie.; Wywieźć swoje dobra.; Zorganizować przeprowadzkę, wywóz majątku.
G645
ἀποσπάω
Odciągnąć, oderwać przemocą.; Oddzielić kogoś lub coś gwałtownie.; Usunąć, odsunąć siłą.
G646
ἀποστασία
Odstępstwo, zdrada.; Oddalenie się od dotychczasowej wspólnoty.; Porzucenie wiary lub zasad.
G647
ἀποστάσιον
Dokument rozwodowy, list odprawny żony.; Oficjalne zakończenie małżeństwa.; Oddalenie kobiety w sensie prawnym.
G649
ἀποστέλλω
Posłać, polecić komuś odejść.; Odesłać i uwolnić od obowiązku.; Pozwolić na odejście, zakończyć czyjąś służbę.
G650
ἀποστερέω
Okradać, rabować.; Brać bezprawnie czyjeś dobra.; Czerpać zyski z kradzieży.
G651
ἀποστολή
Wyprawienie, wysłanie (także floty).; Odesłanie, posłanie darów lub ludzi.; W NT: urząd apostolski, apostolstwo.
G654
ἀποστρέφω
Odwrócić się, zawrócić.; Skłonić kogoś do zdrady lub porzucenia wierności.; Zdjąć coś z kogoś, przywrócić do poprzedniego stanu (rzadziej).
G657
ἀποτάσσω
Rozstać się, pożegnać.; Odsunąć się, odłożyć na bok.; Zrezygnować z więzi, wyrzec się.
G658
ἀποτελέω
Doprowadzić do końca, zwieńczyć proces.; Wykończyć dzieło w pełni.; Zrealizować plan w całości.
G659
ἀποτίθημι
Odkładać, przełożyć.; Przesunąć w czasie lub miejscu.; Wstrzymać do momentu późniejszego.
G660
ἀποτινάσσω
Strząsnąć, otrzepać.; Usunąć coś zdecydowanym ruchem.; Pozbyć się resztek i zanieczyszczeń.
G661
ἀποτίνω
Spłacić, odpłacić.; Uregulować zobowiązanie.; Zwrócić w formie rekompensaty.
G664
ἀποτόμως
Raptem, nagle.; Ostro, surowo.; Zaskakująco dla otoczenia.
G665
ἀποτρέπω
Odwracać się od czegoś.; Trzymać się z dala, unikać.; Wycofać się celem bezpieczeństwa.
G667
ἀποφέρω
Uprowadzić, zabrać przemocą.; Porwać z obecnego miejsca.; Wywieźć kogoś wbrew jego woli.
G668
ἀποφεύγω
Zbiec, uciec dla ratunku.; Odejść tajemnie, wymknąć się.; Oddalić się z obawy przed zagrożeniem.
G669
ἀποφθέγγομαι
Mówić głośno, przemawiać uroczyście.; Wygłaszać mowę wzniosłego stylu.; Wypowiadać słowa w podniosły sposób.
G672
ἀποχωρέω
Odejść, oddalić się.; Zrezygnować z obecności w danym miejscu.; Udać się gdzie indziej.
G673
ἀποχωρίζω
Rozdzielić, rozerwać więź.; Przestać być połączonym.; Odejść lub oddzielić się od kogoś.
G674
ἀποψύχω
Wydać ostatnie tchnienie, umrzeć.; Zemdleć, stracić przytomność.; „Wydać oddech” w sensie końca życia.
G677
ἀπρόσκοπος
Niegroźny, niepotykający się (dosł. „gładki”).; Wolny od powodowania upadku innych, nienaganny.; Nieprzywodzący do grzechu, bez zarzutu.
G679
ἄπταιστος
Nie potykający się, stojący mocno.; Pewny i stabilny.; Odporny na upadek czy pokusę.
G680
ἅπτομαι
Dotknąć, przyczepić się.; Mieć kontakt cielesny lub fizyczny.; Współuczestniczyć blisko w relacji.
G681
ἅπτω
Dotykać (ręką lub dowolną częścią ciała), chwytać, uchwycić (ręką).; Przymocować, przyczepić, przytwierdzić.; Podpalać, rozpalać (ogień, namiętności).
G683
ἀπωθέω
Odepchnąć, odrzucić od siebie.; Odpędzić, odmówić.; Zaprzeczyć czyimś roszczeniom.
G684
ἀπώλεια
Zniszczenie, zagłada.; Całkowite unicestwienie lub strata.; Wieczne potępienie w przenośni.
G685
ἀρά
Modlitwa, błaganie.; Przekleństwo, klątwa, złorzeczenie.; Inwokacja duchowa (pozytywna lub negatywna).
G686
ἄρα
Zatem, stąd też.; Dlatego, wobec tego.; Konkluzja wynikająca z wcześniejszej wypowiedzi.
G687
ἆρα
Czy, czyżby, zatem?; Partykuła pytająca, sugerująca niepokój lub wątpliwość.; Wyraz irytacji w pytaniu.
G688
Ἀραβία
Arabia – „pustynna, jałowa ziemia”.; Półwysep w Azji graniczący z Afryką i innymi regionami.; Rozległy obszar między Morzem Czerwonym a Oceanem Indyjskim.
G689
Ἀράμ
Aram/Ram (= „wysoki”). Jeden z przodków Jezusa. Postać genealogiczna w Mt 1 i Łk 3.
G690
Ἄραψ
Arab – mieszkaniec Arabii.; Człowiek pochodzenia arabskiego.; Ludność zamieszkująca ten półwysep.
G691
ἀργέω
Próżnować, być bezczynnym.; Zwlekać z potrzebnym działaniem.; Pozostawać w bezruchu i czekać.
G692
ἀργός
Wolny od pracy, leniwy.; Bezużyteczny, próżnujący.; Mający wolny czas, ale unikający obowiązków.
G693
ἀργύρεος
Srebrny, zrobiony ze srebra.; Moneta lub naczynie srebrne.; Metal szlachetny o określonej wartości.
G694
ἀργύριον
Srebro lub srebrne monety (srebrniki).; Środki pieniężne, pieniądze.; Wartość służąca do kupna/sprzedaży.
G695
ἀργυροκόπος
Rzemieślnik obrabiający srebro (też złotnik).; Twórca naczyń i figurek bóstw z metalu.; Osoba specjalizująca się w pracy z metalami szlachetnymi.
G696
ἄργυρος
Srebro.; Wyroby srebrne (naczynia, posążki).; Dobra materialne o wartości pieniężnej.
G699
ἀρέσκεια
Pragnienie, by się przypodobać lub zadowolić kogoś.; Zabieganie o czyjąś aprobatę.; Staranie o przychylność innych.
G700
ἀρέσκω
Zadowolić, usiłować dogodzić.; Dostosować się do opinii i pragnień innych.; Sprawić komuś satysfakcję.
G701
ἀρεστός
Przyjemny, miły.; Sprawiający radość otoczeniu.; Uprzyjemniający relacje społeczne.
G702
Ἀρέτας
Aretas (= „rytownik”) – pewien król arabski wzmiankowany w NT; panował w rejonie Damaszku (2 Kor 11:32).
G703
ἀρετή
Cnotliwy sposób myślenia, dobroć moralna.; Wszelka zaleta typu skromność, czystość.; Szczytna postawa w uczuciach i działaniu.
G704
ἀρήν
Owca, jagnię.; Zwierzę hodowane na wełnę i mięso.; Symbol łagodności i ofiary.
G705
ἀριθμέω
Liczyć, ustalać liczbę.; Określać ilość.; Sumować, podawać dokładny wynik.
G706
ἀριθμός
Ustalona, określona liczba.; Liczba nieokreślona, mnóstwo.; Zbiór policzalny i zamknięty.
G709
ἀριστάω
Jeść śniadanie.; W późniejszym użyciu: spożywać obiad.; Zaspokajać głód w pierwszej części dnia.
G710
ἀριστερός
Lewy (strona, ręka).; Pozostawiony lub pozostały.; Kierunek wyróżniony „z lewej strony”.
G711
Ἀριστόβουλος
Arystobulos (= „najlepszy doradca”) – pewien chrześcijanin wymieniony w Rz 16:14(?); być może przywódca domowego kościoła.
G712
ἄριστον
Pierwszy posiłek rano (śniadanie).; W późniejszym rozumieniu: obiad.; Lżejszy pokarm przed głównym daniem dnia.
G714
ἀρκέω
Być wystarczającym, mieć niezawodną siłę.; Odpędzać, bronić (rzadziej).; Być zaspokojonym, usatysfakcjonowanym.
G715
ἄρκτος
Niedźwiedź, dzikie zwierzę.; Symbol niebezpieczeństwa, okrucieństwa.; Istota budząca lęk.
G716
ἅρμα
Rydwan.; Rydwan wojenny (często uzbrojony w kosy).; Wóz bojowy ciągnięty przez konie.
G718
ἁρμόζω
Złączyć, dopasować (np. elementy budowy).; Zaręczyć kogoś (córkę, członka rodziny).; Połączyć w małżeństwo.
G719
ἁρμός
Połączenie, dopasowanie elementów.; Związek, zespolenie.; Przenośnie: połączenie umowne (np. zaręczyny).
G720
ἀρνέομαι
Wypierać się, zapierać.; Odmawiać czegoś, wyrzekać się.; Odrzucać lub nie przyjmować oferty.
G721
ἀρνίον
Jagniątko, mały baranek.; Symbol ofiary i niewinności.; Owieczka w miniaturowej postaci.
G722
ἀροτριάω
Orać ziemię.; Przygotowywać pole pod zasiew.; Praca rolnicza.
G723
ἄροτρον
Pług, radło.; Narzędzie do orki.; Symbol ciężkiej pracy rolniczej.
G724
ἁρπαγή
Plądrowanie, rabowanie.; Łup, grabież.; Zaborcze przejmowanie cudzej własności.
G726
ἁρπάζω
Pochwycić, zabrać siłą.; Wyrwać kogoś lub coś z miejsca.; Przywłaszczyć gwałtownie.
G727
ἅρπαξ
Rabuś, złodziej, łupieżca.; Zachłanny, żarłoczny w sensie przenośnym.; Pragnący cudzych dóbr bez skrupułów.
G728
ἀρραβών
Zadatek, zaliczka.; Zapłata wstępna gwarantująca dalsze zobowiązania.; „Arrabon” w umowach i transakcjach.
G730
ἄρσην
Mężczyzna, samiec.; Dorosły płci męskiej.; Przeciwieństwo kobiety lub dziewczyny.
G732
ἄρρωστος
Słaby, chory, bezsilny.; Wątły w sensie fizycznym lub moralnym.; Pozbawiony zdolności działania.
G737
ἄρτι
Akurat teraz, w tej chwili.; W tym konkretnym momencie.; Obecnie, natychmiastowo.
G740
ἄρτος
Chleb z mąki i wody wypiekany w formie placka.; Chleb poświęcony Bogu (np. chleby pokładne).; Symbol Chrystusa jako „chleba życia”.
G742
Ἀρφαξάδ
Arfaksad (= „warownia Chaldejczyków”) – syn Sema, przodek Ebera, wspomniany w genealogiach biblijnych (Rdz 10:22; Łk 3:36).
G744
ἀρχαῖος
Pierwotny, prastary.; Odnoszący się do dawnych czasów.; Mający charakter źródła lub pierwszej przyczyny.
G746
ἀρχή
Początek, źródło.; Przyczyna sprawcza.; Urząd, władza (zwł. aniołów/demonów).
G747
ἀρχηγός
Główny przywódca, „książę”.; Ten, kto przewodzi lub daje przykład (np. Chrystus).; Twórca, autor zbawienia.
G749
ἀρχιερεύς
Arcykapłan, najwyższy kapłan.; Także byli arcykapłani i ich rodziny.; Chrystus w roli najwyższego kapłana duchowego.
G753
ἀρχιτέκτων
Budowniczy, mistrz, architekt.; Projektant wznoszonych obiektów.; Metaforycznie: ktoś planujący fundamenty.
G757
ἄρχω
Sprawować władzę, rządzić.; Być przełożonym, mieć autorytet.; Kierować grupą lub organizacją.
G758
ἄρχων
Władca, dowódca, naczelnik.; Przywódca administracyjny.; „Archón” – także w kontekście anielskim/demonicznym.
G759
ἄρωμα
Aromatyczna substancja, pachnidło.; Przyprawa lub składnik perfum.; Dodatkowy zapach w użyciu liturgicznym lub domowym.
G760
Ἀσά
Asa (= „lekarz” / „lekarstwo”) – król Judy, syn Abiasza (~911–870 p.n.e.), reformator kultu w Królestwie Judy (1 Krl 15:9–24).
G761
ἀσάλευτος
Niewstrząśnięty, niewzruszony.; Odporny na wszelkie wstrząsy.; Trwały i niepodatny na zachwianie.
G763
ἀσέβεια
Bezbożność, brak czci wobec Boga.; Postępowanie niepobożne.; Zaniedbanie respektu wobec sacrum.
G764
ἀσεβέω
Postępować niepobożnie, być bezbożnym.; Działać wbrew woli Bożej.; Odcinać się od nabożności.
G765
ἀσεβής
Bezbożny, pozbawiony bojaźni Bożej.; Prowadzący życie dalekie od czci dla Boga.; Zuchwały i niepobożny.
G766
ἀσέλγεια
Rozpasanie, nieokiełznana żądza.; Bezstydna rozpusta, zuchwałość.; Uleganie zepsutym pożądliwościom.
G767
ἄσημος
Nieoznaczony, nieostemplowany (pieniądz).; Bez znaczenia, mierny.; Nieodróżniający się i nieistotny.
G768
Ἀσήρ
Aser (= „błogosławiony”) – ósmy syn Jakuba, eponim plemienia Asera; jedno z dwunastu pokoleń Izraela.
G769
ἀσθένεια
Brak siły, słabość, niemoc.; Chorobliwość ciała lub duszy.; Niezdolność do rzeczy wielkich.
G770
ἀσθενέω
Być słabym, chorym.; Być ubogim w zasoby lub możliwości.; Cierpieć na niedostatki fizyczne lub duchowe.
G772
ἀσθενής
Słaby, niedołężny.; Pozbawiony sił i energii.; Niezdolny do skutecznego działania.
G773
Ἀσία
Azja (= „orient”) – rzymska prowincja obejmująca Myzję, Lidię, Frygię i Karię (dzisiejsza północno-zachodnia Turcja).
G778
ἀσκέω
Ukształtować artystycznie, ozdabiać.; Wysiłek i trud w celu osiągnięcia doskonałości.; Mozolić się, intensywnie pracować nad czymś.
G779
ἀσκός
Skórzany bukłak na wodę lub wino.; Torba używana w podróży.; Naczynie typowe dla Bliskiego Wschodu.
G780
ἀσμένως
Z radością, zadowoleniem.; Ochoczo, chętnie.; W sposób wyrażający przyjemną aprobatę.
G782
ἀσπάζομαι
Pozdrawiać, powitać.; Wziąć kogoś w objęcia na powitanie.; Przyjąć z radością i sympatią.
G785
ἀσπίς
Żmija, jadowity wąż (np. kobra).; Bardzo niebezpieczna istota budząca lęk.; Metaforycznie: symbol zdradliwości.
G791
ἀστεῖος
Elegancki, urodziwy, piękny.; Wytworny w zachowaniu.; Odznaczający się wyrafinowaniem.
G792
ἀστήρ
Gwiazda, ciało niebieskie świecące.; Symbol światła i przewodnictwa.; Światło na firmamencie nieba.
G795
ἀστοχέω
Chybić celu, zboczyć z drogi.; Odejść od właściwego kierunku.; Popełnić błąd z powodu złego kursu.
G796
ἀστραπή
Błyskawica, rozjaśnienie.; Połysk lub blask.; Promień światła w ciemności.
G797
ἀστράπτω
Błyszczeć, rozświetlić.; Odbić intensywnie światło.; Sprawić, że coś staje się jasne.
G798
ἄστρον
Gwiazdozbiór, konstelacja.; Układ gwiazd na niebie.; Przenośnie: grupa wybitnych postaci.
G800
ἀσύμφωνος
Niewspółbrzmiący, fałszywy.; Nieharmonijny, wywołujący dysonans.; Rozbieżny, sprzeczny.
G801
ἀσύνετος
Nierozumny, nierozsądny.; Głupi w sensie moralno-duchowym.; Bezmyślny, niedorzeczny.
G802
ἀσύνθετος
Nie dotrzymujący umów, wiarołomny.; Łamiący przymierze, niewierny zobowiązaniom.; Nieskłonny do współdziałania.
G803
ἀσφάλεια
Niewzruszoność, stabilność.; Bezpieczeństwo, wolność od zagrożeń.; Pewność gwarantująca spokój.
G804
ἀσφαλής
Pewny, godny zaufania.; Niezawodny i trwały.; Łatwy do potwierdzenia, wiarygodny.
G805
ἀσφαλίζω
Utrwalić, umocnić.; Zabezpieczyć przed szkodą.; Zapewnić trwałą ochronę.
G806
ἀσφαλῶς
Pewnie, bezpiecznie.; Skutecznie zatrzymane lub uniemożliwione.; Niezawodnie w sensie braku ucieczki.
G807
ἀσχημονέω
Postępować nieprzyzwoicie, niegodnie.; Działać wbrew normom.; Okazywać brak szacunku czy taktu.
G808
ἀσχημοσύνη
Nieprzyzwoitość, gorszący czyn.; Sromota, wstydliwa nagość.; Znieważenie moralne lub społeczne.
G809
ἀσχήμων
Zniekształcony.; Nieprzystojny, nieprzyzwoity.; Haniebny w oczach ludzi.
G810
ἀσωτία
Niepohamowane, rozpustne życie.; Rozrzutność, marnotrawstwo.; Skrajna rozwiązłość obyczajowa.
G813
ἄτακτος
Nieporządny, bez ładu.; Przesadny w korzystaniu z przyjemności.; Odbiegający od ustalonych zasad.
G815
ἄτεκνος
Bezdzietny, bez potomstwa.; Pozbawiony następstwa w rodzie.; Nieposiadający przedłużenia linii rodzinnej.
G816
ἀτενίζω
Wpatrywać się intensywnie.; Skupić wzrok na kimś/czymś.; Zaglądać w głąb z uwagą.
G817
ἄτερ
Bez, poza.; Z dala od czyjegoś udziału.; Wykluczenie z czegoś.
G818
ἀτιμάζω
Znieważać, traktować z pogardą.; Urażać słowem lub czynem.; Wzgardzić czyimś honorem.
G819
ἀτιμία
Zniewaga, hańba, wstyd.; Obelga wobec kogoś.; Stan zhańbienia w oczach ludzi.
G820
ἄτιμος
Bez czci, nieczczony.; Znieważony, nisko ceniony.; Pospolity, wzgardzony.
G821
ἀτιμόω
Znieważyć publicznie, naznaczyć hańbą.; Upokorzyć kogoś moralnie.; Wystawić na pogardę.
G822
ἀτμίς
Para, opar.; Unosząca się mgła.; Symbol ulotności i nietrwałości.
G824
ἄτοπος
Nie na miejscu, niepasujący.; Niewłaściwy, niegodziwy.; Szkodliwy, wywołujący zamęt.
G826
αὐγάζω
Oświetlać, opromieniać.; Jaśnieć światłem.; Sprawiać, że coś staje się wyraźnie widoczne.
G827
αὐγή
Jasność, blask.; Światło dzienne lub promień.; Klarowność widzenia czy objawienia.
G829
αὐθάδης
Samolubny, samowolny.; Butny, lekceważący innych.; Skupiony na własnej korzyści.
G833
αὐλή
Dziedziniec, często owczarnia lub podwórze.; Odkryta przestrzeń otoczona murem w domach lub świątyniach.; Niekiedy cały budynek (pałac).
G835
αὐλίζομαι
Nocować na dziedzińcu lub pod gołym niebem.; Zatrzymać się w przestrzeni otoczonej murem.; Przebywać w prostej kwaterze.
G836
αὐλός
Flet, aulos.; Instrument dęty do muzyki starożytnej.; Używany w obrzędach i rozrywkach.
G837
αὐξάνω
Powodować wzrost, wzmagać rozwój.; Rozszerzać się, rosnąć.; Rozwijać się ilościowo lub duchowo.
G838
αὔξησις
Wzrost, zwiększenie się.; Rozwój ilościowy lub jakościowy.; Powiększanie się społeczności czy wartości.
G839
αὔριον
Jutro, nadchodzący dzień.; Przenośnie: bliska przyszłość.; Okres tuż po dniu dzisiejszym.
G840
αὐστηρός
Surowy, ostry, szorstki.; Trudny w relacjach międzyludzkich.; Niemiły, przykry w obyciu.
G841
αὐτάρκεια
Samowystarczalność życiowa.; Zadowolenie z własnego losu.; Niewymaganie wsparcia z zewnątrz.
G842
αὐτάρκης
Niezależny, wystarczający sam sobie.; Wolny od zewnętrznej pomocy.; Zadowolony i niewymagający wsparcia.
G844
αὐτόματος
Sam z siebie, działający spontanicznie.; Bez cudzej ingerencji (np. ziemia rodząca sama).; Pojawiający się niezależnie.
G846
αὐτός
On, ona, ono – zaimek osobowy trzeciej osoby (odpowiednik: on, ona, ono, jego, jej, ich itd.); Sam, sama, samo – gdy użyty emfatycznie (dla podkreślenia tożsamości); Ten sam – w połączeniu z rodzajnikiem.
G847
αὐτοῦ
Tutaj, w tym miejscu.; W bieżącym punkcie zdarzeń.; Bezpośrednio w danej lokalizacji.
G851
ἀφαιρέω
Odebrać, usunąć.; Odłączyć lub odciąć.; Pozbawić kogoś czegoś.
G852
ἀφανής
Niewidoczny, ukryty.; Zakryty przed wzrokiem.; Niedostrzegalny, pozostający w cieniu.
G853
ἀφανίζω
Zabrać sprzed oczu, spowodować zniknięcie.; Zniszczyć, pozbawić blasku.; Uczynić niewidocznym.
G854
ἀφανισμός
Zniknięcie, usunięcie.; Utrata istnienia, rozpadnięcie się.; Całkowity brak obecności.
G859
ἄφεσις
Uwolnienie, wypuszczenie z niewoli.; Przebaczenie, odpuszczenie grzechów.; Darowanie długu lub kary.
G860
ἁφή
Więź, związek.; Relacja łącząca osoby lub rzeczy.; Formalne zobowiązanie, np. małżeńskie.
G861
ἀφθαρσία
Niezniszczalność, trwałość.; Odporność na rozkład i zepsucie.; Brak podatności na rozpad w czasie.
G862
ἄφθαρτος
Niezniszczalny, nieulegający zepsuciu.; Nieśmiertelny w sensie wskrzeszenia.; Trwały w wymiarze wiecznym.
G863
ἀφίημι
Odesłać, pozwolić odejść.; Darować, odpuścić (winę, dług).; Zaniechać żądania, zostawić w spokoju.
G864
ἀφικνέομαι
Przybyć skądś, nadejść.; Pojawić się w danym miejscu.; Zbliżyć się z innego obszaru.
G867
ἄφιξις
Przybycie, nadejście.; Odejście (rzadziej, zależnie od kontekstu).; Moment zmiany obecności.
G868
ἀφίστημι
Sprawić, by ktoś się wycofał, odsunąć.; Podburzać do odstępstwa.; Zaniechać udziału w czymś i odejść.
G869
ἄφνω
Nagle, w jednej chwili.; Bez ostrzeżenia.; Zaskakująco szybko.
G870
ἀφόβως
Bez obawy, śmiało.; Odważnie, niezrażenie niebezpieczeństwem.; Z ufnością.
G871
ἀφομοιόω
Upodabniać według wzoru.; Tworzyć na podobieństwo czegoś już istniejącego.; Sporządzić kopię lub odwzorowanie.
G872
ἀφοράω
Skupić wzrok na czymś, odwracając się od innych rzeczy.; Dokładnie rozważyć spojrzeniem.; Patrzeć wyłącznie w jednym kierunku.
G873
ἀφορίζω
Oddzielić, odgraniczyć.; Wyznaczyć kogoś lub coś do określonego celu.; Wykluczyć z grupy lub przeznaczyć do innego zadania.
G874
ἀφορμή
Baza, punkt wyjścia.; Bodziec, zasób lub zaplecze.; Okoliczność dająca sposobność do działania.
G877
ἀφροσύνη
Głupota, brak rozumu.; Lekkomyślność prowadząca do błędów.; Bezmyślne działanie.
G878
ἄφρων
Bez rozumu, nierozumny.; Głupi, nierozsądny.; Pochopny w sądach i czynach.
G880
ἄφωνος
Niemy, pozbawiony głosu.; Bezgłośny, niezdolny do mówienia.; W odniesieniu do bożków: „nieme” i niezdolne do mowy.
G881
Ἀχάζ
Achaz (= „posiadacz”) – król Judy, syn Jotama, wspomniany w genealogii królów.
G884
ἀχάριστος
Niewdzięczny, nieżyczliwy.; Niemiły w kontaktach.; Chłodny emocjonalnie wobec innych.
G888
ἀχρεῖος
Bezużyteczny, nieprzydatny.; Niefunkcjonalny, pozbawiony wartości użytkowej.; Nie dający korzyści.
G889
ἀχρειόω
Uczynić bezużytecznym.; Unieważnić czyjąś wartość moralną lub praktyczną.; Zdegradować do stanu niefunkcjonalności.
G890
ἄχρηστος
Bezużyteczny, niekorzystny.; Nierentowny, niewart wysiłku.; Szkodliwy w pewnych sytuacjach.
G891
ἄχρι
Aż, dopóki.; Do granicy czasowej lub przestrzennej.; Ostateczny moment zmiany.
G892
ἄχυρον
Plewy, pozostałość po wymłóceniu.; Bez ziaren, bezużyteczny kłos.; Symbol bezwartościowej resztki.
G893
ἀψευδής
Bez kłamstwa, całkowicie prawdziwy.; Zgodny z faktycznym stanem.; Godny zaufania moralnie.
G895
ἄψυχος
Bez duszy, nieożywiony.; Martwy, pozbawiony życia.; O przedmiotach: niezdolny do działania duchowego.
G896
Βάαλ
Baal (= „pan”) – bóstwo Fenicjan i Kananejczyków, rywal Jahwe w ST; wielokrotnie potępiany przez proroków.
G897
Βαβυλών
Babilon (= „brama boga”) – wielkie miasto nad Eufratem, symbol zepsucia (1 P 5:13) i wrogości wobec Boga (Apokalipsa).
G898
βαθμός
Stopień, schodek, szczebel (np. w drabinie lub na schodach).; Poziom, etap, ranga (przenośnie).
G899
βάθος
Głębokość, otchłań.; Skrajne ubóstwo lub „głębia” Bożych tajemnic.; Dolina lub obniżenie terenu.
G900
βαθύνω
Uczynić coś głębokim.; Pogłębić, zwiększyć wymiary.; Tworzyć większą przepaść (rzadkie).
G901
βαθύς
Głęboki, trudny do przeniknięcia.; Znacząco przejmujący w treści.; Wywołujący silne wrażenie.
G902
βάϊον
Gałąź palmowa (często w procesjach).; Wieniec z liści palmowych.; Symbol zwycięstwa lub radości.
G903
Βαλαάμ
Balaam (= „cudzoziemiec”?) – prorok z Mezopotamii, wynajęty przez Balaka do przeklinania Izraela; w tradycji uznawany za zwodziciela (Lb 22–24).
G904
Βαλάκ
Balak (= „pustoszyciel, łupieżca”) – król Moabu z czasów Balaama; chciał przeklinać Izraela; symbol przeciwnika ludu Bożego.
G905
βαλλάντιον
Trzos, kiesa na pieniądze.; Sakiewka do przechowywania monet.; „Worek” Judasza (J 13:29).
G906
βάλλω
Rzucić lub wypuścić z ręki.; Wrzucić, włożyć coś do środka.; Przekazać coś komuś bez gwarancji rezultatu.
G907
βαπτίζω
Zanurzać, chrzcić.; Obmywać z rytualnym znaczeniem.; W przenośni: przytłaczać falą lub farbować tkaninę.
G911
βάπτω
Maczać, zanurzać w płynie.; Farbować tkaninę przez zanurzenie.; Zwilżać, smarować.
G913
Βαράκ
Barak (= „błyskawica”) – wódz Izraela z Księgi Sędziów (Sdz 4–5), współpracownik Debory, wspomniany w Hbr 11:32.
G914
Βαραχίας
Barachiasz (= „JHWH błogosławi”) – ojciec Zachariasza (Mt 23:35); w genealogiach ST raczej postać słabo udokumentowana.
G915
βάρβαρος
(tu poprawnie: βάρβαρος): Mówiący obcym językiem dla Greków.; „Barbarzyńca” – cudzoziemiec niezrozumiały w mowie.; Bez pejoratywnego sensu w NT – po prostu obcy językowo.
G916
βαρέω
Obciążać, przytłaczać.; Nakładać ciężar psychiczny lub fizyczny.; Powodować uciążliwość w życiu.
G917
βαρέως
Ciężko, z trudem.; Ponad ludzkie siły.; Dotkliwie lub boleśnie.
G922
βάρος
Ciężar, obciążenie.; Trud, brzemię do uniesienia.; Kłopot fizyczny lub emocjonalny.
G925
βαρύνω
Przygniatać, nadmiernie obciążać.; Obarczać ciężarem nie do uniesienia.; Wymagać przesadnego wysiłku.
G926
βαρύς
Ciężki, masywny.; Uciążliwy, szorstki.; Poważny, czasem brutalny lub okrutny.
G928
βασανίζω
Torturować, dręczyć (także psychicznie).; Testować metale kamieniem probierczym.; Być udręczonym, cierpieć boleśnie.
G929
βασανισμός
Tortura, męka.; Stan intensywnego bólu.; Udręka chorobowa lub eschatologiczna.
G931
βάσανος
Kamień probierczy, narzędzie testowania metalu.; Przyrząd tortur, męki.; Symbol dotkliwego cierpienia lub sprawdzania.
G932
βασιλεία
Królestwo, władza królewska.; Panowanie (np. Chrystusa).; Zakres i forma sprawowania władzy.
G933
βασίλειον
Pałac, dwór królewski.; Rezydencja władcy.; Przenośnie: rozległe, dostojne miejsce.
G934
βασίλειος
Królewski, należący do monarchy.; Godny króla, wspaniały.; Urzędowy, monarszy.
G935
βασιλεύς
Król, władca terytorialny.; Przywódca (czasem duchowy).; Mesjasz określany „Królem królów”.
G936
βασιλεύω
Sprawować władzę królewską, królować.; Panować w sensie duchowym (Chrystus i wierni).; Mieć dominujący wpływ lub kontrolę.
G937
βασιλικός
Królewski, należący do monarchy.; Urzędnik króla, dworzanin.; Godny króla, naczelny.
G938
βασίλισσα
Królowa.; Małżonka króla.; Kobieta z najwyższym tytułem w królestwie.
G939
βάσις
Podstawa, fundament, baza, punkt oparcia.; Krok, chód, sposób stania.
G940
βασκαίνω
Mówić źle, rzucać zły urok.; Oczerniać, sprowadzać zło oszczerstwem.; Złorzeczyć, „złe spojrzenie”.
G941
βαστάζω
Dźwigać, nieść na barkach.; Podnosić coś ciężkiego.; Przenośnie: wspierać, znosić trud.
G942
βάτος
: Kolczasty krzak, cierń.; Jeżyna; przeszkoda w terenie.; Symbol trudności lub cierpienia (w przenośni).
G944
βάτραχος
Żaba, płaz.; Kojarzony z plagą w Wj 8.; W Ap 16:13 – symbol nieczystości demonicznej.
G946
βδέλυγμα
Odrażająca rzecz, ohyda.; Szczególnie bożki i bałwochwalstwo.; Symbol obrzydzenia w oczach Boga.
G947
βδελυκτός
Obrzydliwy, wstrętny.; Nieznośny moralnie.; Budzący odrazę lub potępienie.
G948
βδελύσσω
Uczynić obrzydliwym, budzić wstręt.; Odwrócić się z odrazą.; Gardzić czymś skrajnie.
G949
βέβαιος
Stały, trwały, niewzruszony.; Pewny, godny zaufania.; Niepodatny na zachwianie.
G950
βεβαιόω
Utrwalić, umocnić.; Nadać stabilną postać.; Sprawić, że coś staje się pewne.
G951
βεβαίωσις
Utwierdzenie, potwierdzenie.; Trwała stabilność.; Gwarancja lub solidne oparcie.
G952
βέβηλος
Dostępny publicznie, niepoświęcony.; Świecki, pospolity.; Bluźnierczy w odniesieniu do kultu.
G953
βεβηλόω
Bezcześcić, profanować.; Traktować coś świętego jako pospolite.; Nadużywać sacrum w niewłaściwy sposób.
G955
Βελίαλ
Belial (= „nikczemny” / „bezwartościowy”) – w 2 Kor 6:15 synonim szatana; uosobienie zła w ST i NT.
G956
βέλος
Pocisk, oszczep, strzała.; Rzutka używana w walce.; Symbol ataku („ogniste pociski Złego”).
G958
Βενιαμίν
Beniamin (= „syn prawicy”) – dwunasty syn Jakuba, nazwa jednego z pokoleń Izraela.
G960
Βέροια
Berea (= „dobrze nawodniona”) – miasto w Macedonii, znane z gorliwego badania Pism (Dz 17:10–12).
G962
Βηθαβαρά
Betabara (= „dom brodu”) – miejscowość za Jordanem, gdzie chrzcił Jan (wg niektórych manuskryptów J 1:28); starodawny bród rzeki.
G965
Βηθλέεμ
Betlejem (= „dom chleba”) – ok. 10 km na płd. od Jerozolimy; miejsce narodzenia Jezusa; miasto Dawida.
G968
βῆμα
Stopień, podwyższenie.; Miejsce sędziego lub trybuna.; Trybuna do przemówień publicznych.
G969
βήρυλλος
Beryl, kamień szlachetny o odcieniu zielonkawym.; Jeden z fundamentów Nowej Jerozolimy (Ap 21:20).; Ceniony w starożytnej biżuterii.
G970
βία
Siła fizyczna lub psychiczna.; Gwałtowność, przemoc.; Energia do intensywnego działania.
G971
βιάζω
Używać przemocy, stosować siłę.; Zmuszać kogoś do czegoś.; Działać gwałtownie lub brutalnie.
G972
βίαιος
Gwałtowny, oparty na sile.; Pełen przemocy.; „Mocny” w złym sensie.
G975
βιβλίον
Zwój, książka.; Dokument spisany (np. list rozwodowy).; Każdy zapis na pergaminie lub papirusie.
G976
βίβλος
Zwój księgi, „Pismo”.; Obszerniejsza książka lub dzieło.; Zapis sakralny (ST, dokumenty).
G977
βιβρώσκω
Jeść, spożywać.; Wgryzać się w pokarm.; Pochłaniać coś w celu zaspokojenia głodu.
G979
βίος
Życie doczesne, środki do życia.; „Bios” – codzienne sprawy tego świata.; Majątek zapewniający utrzymanie.
G980
βιόω
żyć.; Wieść życie.; Trwać w doczesności, funkcjonować.
G981
βίωσις
Tryb życia, sposób postępowania.; Codzienna aktywność człowieka.; Zwyczajowe normy zachowania.
G983
βλαβερός
Szkodliwy, raniący.; Krzywdzący moralnie lub fizycznie.; Niszczycielski w działaniu.
G984
βλάπτω
Zaszkodzić, wyrządzić krzywdę.; Spowodować straty materialne lub psychiczne.; Ranić, niszczyć.
G985
βλαστάνω
Kiełkować, pączkować (o roślinach).; Zrodzić się na nowo.; Wypuszczać nowe liście lub pędy.
G987
βλασφημέω
Bluźnić, lżyć, oczerniać.; Zniesławiać kogoś słowem.; Wyrzucać oskarżenia bezpodstawnie.
G988
βλασφημία
Bluźnierstwo, potwarz.; Oczernianie naruszające honor.; Słowa krzywdzące wobec Boga lub ludzi.
G989
βλάσφημος
Oszczerczy, obelżywy.; Zniesławiający w treści.; Bluźnierczy wobec świętości.
G991
βλέπω
Widzieć, patrzeć, dostrzegać (spostrzegać wzrokiem).; Zauważać, rozumieć.
G994
βοάω
Wołać, wznosić okrzyk radości lub bólu.; Krzyczeć głośno, błagać.; Wyrażać silne emocje donośnym głosem.
G995
βοή
Krzyk, okrzyk.; Wołanie w emocjonalnej sytuacji.; Wzywanie pomocy lub wyrażanie radości.
G996
βοήθεια
Pomoc, wsparcie.; Działanie na czyjąś korzyść w potrzebie.; Ratunek w naglącej sytuacji.
G997
βοηθέω
Pomagać, przychodzić z odsieczą.; Wspierać w trudach.; Dopomagać w chwili kryzysu.
G998
βοηθός
Pomocnik, osoba wspierająca.; Asystent w zadaniach.; Wspólnik w trudnych okolicznościach.
G999
βόθυνος
Dół, rów.; Wykop w ziemi, zagłębienie.; Jama lub kanał o pewnej głębokości.
G1000
βολή
Rzut, wyrzut.; Wypuszczenie czegoś w przestrzeń.; Akt rzucenia.
G1002
βολίς
Pocisk, strzała, oszczep.; Rzutka używana w walce.; Przedmiot miotany z siłą.
G1003
Βοόζ
Booz (= „w nim jest siła”). Powinowaty Rut, później został jej mężem.
G1004
βόρβορος
Łajno, błoto.; Osad lub nieczystość.; Rzecz wymagająca usunięcia.
G1005
βορρᾶς
Boreasz – północno-wschodni wiatr.; Kierunek północny.; W literaturze: wiatr północny.
G1006
βόσκω
Karmić zwierzęta.; Paść trzodę.; W przenośni: troszczyć się duchowo o ludzi.
G1007
Βοσόρ
Bosor (= „pochodnia”?) – ojciec Balaama.
G1008
βοτάνη
Ziele nadające się na paszę.; Roślina zielona do karmienia.; Każda świeża trawa użytkowa.
G1009
βότρυς
Kiść, grono winogron.; Zbiór owoców winorośli.; Skupienie jagód w jednym pędzie.
G1010
βουλευτής
Członek rady lub senatu.; Urzędnik w radzie zarządzającej.; W kontekście żydowskim: członek Sanhedrynu.
G1011
βουλεύω
Roztrząsać w sobie, rozważać.; Uchwalać, podejmować decyzję.; Dokonywać przemyślanego postanowienia.
G1012
βουλή
Rada, zamysł.; Wola, plan.; Postanowienie wyrażające czyjąś myśl.
G1013
βούλημα
Wola, postanowienie.; Zamysł, plan (również Boży).; Decyzja po przemyśleniu.
G1014
βούλομαι
Świadomie chcieć, zamierzać.; Żywić pragnienie.; Ukierunkować wolę na coś.
G1015
βουνός
Wzgórze, kopiec.; Pagórek lub wzniesienie terenu.; Wypukłość w krajobrazie.
G1016
βοῦς
Wół, krowa.; Zwierzę domowe do pracy.; Szerzej: bydło rogate.
G1018
βραβεύω
Być sędzią w zawodach.; Postanawiać, rozstrzygać.; Kierować, rządzić (rzadziej).
G1019
βραδύνω
Opóźniać się, działać powoli.; Zwlekać, ociągać się.; Robić coś z rozwlekłym tempem.
G1023
βραχίων
Ramię.; Obrazowo: ramię Boże jako idiom mocy.; Przenośnie: siła i władza kogoś.
G1024
βραχύς
Krótki, mały.; Niewielki dystans lub czas.; W przenośni: nieznaczny, ograniczony.
G1025
βρέφος
Nienarodzone dziecko, płód.; Noworodek, niemowlę.; Bardzo małe dziecko.
G1026
βρέχω
Zwilżyć, zmoczyć.; Sprowadzić deszcz, wylać wodę.; Obficie nawodnić.
G1027
βροντή
Grzmot.; Głośny odgłos burzy.; Symbol potężnego dźwięku.
G1028
βροχή
Podlanie, deszcz.; Ulewa z burzą.; Intensywne opady chwilowe.
G1029
βρόχος
Pętla do wiązania.; Zarzucony węzeł wymuszający uległość.; Przymuszenie kogoś podstępem.
G1030
βρυγμός
Zgrzytanie zębami (ból, rozpacz).; Warczenie w gniewie.; Ekspresja skrajnego cierpienia.
G1031
βρύχω
Mielić, rozgniatać zębami.; Gryźć, żuć.; Wyrażać zaciskanie szczęk w intensywnym napięciu.
G1033
βρῶμα
To, co się je, pokarm.; Produkt do spożycia.; W sensie duchowym: treść, którą się „karmi” dusza.
G1034
βρώσιμος
Jadalny, zdatny do spożycia.; Nadający się na pokarm.; Zdrowy w sensie przyjmowania do organizmu.
G1035
βρῶσις
Czynność jedzenia, konsumpcja.; W przenośni: korozja, niszczenie.; Pokarm lub „pokarm duchowy”.
G1036
βυθίζω
Pogrążać się w głębinie.; Zatapiać, spadać w dół.; Być wciągniętym przez wodę.
G1037
βυθός
Dno morza, głębina.; Rozległe, głębokie wody.; Głębokość nie do spenetrowania.
G1039
βύσσινος
Wykonany z najlepszego lnu.; Delikatne płótno lniane.; Tkanina wysokiej jakości.
G1040
βύσσος
Szczególny egipski len, bardzo drogi.; Delikatna tkanina biała lub żółtawa.; Materiał o wysokiej wartości.
G1041
βωμός
Podwyższone miejsce, ołtarz.; Platforma do składania ofiar.; Wzniesienie dla obrzędów.
G1043
Γαβριήλ
Gabriel (= „mąż Boży”). Jeden z anielskich książąt, posłaniec o szczególnym znaczeniu (Łk 1).
G1045
Γάδ
Gad (= „gromada” lub „szczęście”). Siódmy syn Jakuba.
G1047
γάζα
Skarbiec królewski, bogactwa.; Zasoby kosztowności.; W starożytności: zapasy cennego kruszczu.
G1048
Γάζα
Gaza (= „umocniona”). Jedno z głównych miast filistyńskich w Palestynie.
G1049
γαζοφυλάκιον
Miejsce przechowywania skarbów, skarbiec.; Skrzynia ofiar świątynnych.; Świątynna skarbona na datki.
G1051
γάλα
Mleko.; W przenośni: podstawowe nauki chrześcijańskie.; Pierwotne pożywienie duchowe.
G1056
Γαλιλαία
Galilea (= „obwód”). Region północnej Palestyny, miejsce działalności Jezusa; dzieli się na Górną i Dolną.
G1059
Γαμαλιήλ
Gamaliel (= „Bóg jest moją zapłatą”). Faryzeusz, nauczyciel Pawła, słynny autorytet w Prawie (Dz 5:34; 22:3).
G1060
γαμέω
Zawrzeć małżeństwo, wziąć za żonę.; Pobrać się w sensie wzajemnym.; Oddać córkę w związek małżeński (rzadziej).
G1062
γάμος
Zaślubiny, wesele.; Uczta weselna.; Stan małżeński.
G1063
γάρ
Gdyż, bowiem.; Jako partykuła uzasadniająca.; Ponieważ, skoro tak.
G1064
γαστήρ
Brzuch, żołądek.; Łono.; Przenośnie: popęd żądzy lub obżarstwo.
G1065
γέ
Zaprawdę, naprawdę.; Nawet, przynajmniej.; Podkreślenie potwierdzenia „rzeczywiście”.
G1066
Γεδεών
Gedeon (= „ścinacz”). Sędzia wyzwalający Izrael od Madianitów (Hbr 11:32).
G1069
γείτων
Sąsiad, sąsiadka.; Osoba mieszkająca obok.; Ktoś blisko spokrewniony geograficznie.
G1070
γελάω
Śmiać się.; W pewnym kontekście: wyśmiewać.; Okazywać radość głośnym śmiechem.
G1071
γέλως
Śmiech.; Radość wyrażona głośnym chichotem.; Reakcja wesołości.
G1072
γεμίζω
Napełnić, wypełnić.; Uczynić coś pełnym.; Włożyć tyle, by osiągnąć brzeg lub granicę.
G1073
γέμω
Być napełnionym, stać się pełnym.; Osiągnąć pełnię zawartości.; Występować w dużym nagromadzeniu.
G1074
γενεά
Pokolenie, ród ludzi.; Grupa żyjąca w określonym czasie.; W przenośni: okres ~30 lat, epoka.
G1075
γενεαλογέω
Prześledzić rodowód.; Wywieść czyjeś pochodzenie.; Mieć ustaloną linię przodków.
G1078
γένεσις
Źródło, pochodzenie.; Urodzenie, życie.; Księga rodowodowa lub przebieg istnienia.
G1079
γενετή
Narodziny.; Akt zrodzenia się.; Początek życia w sensie biologicznym.
G1080
γεννάω
Płodzić (mężczyźni), rodzić (kobiety).
G1081
γέννημα
To, co zrodzone, potomstwo.; Owoce ziemi, płody rolne.; Rezultat narodzin lub wzrostu.
G1083
γέννησις
Ten, kto zrodził; rodzący.; Urodzenie, narodziny.; Akt wydania na świat.
G1084
γεννητός
Zrodzony, urodzony.; Pochodzący z określonych rodziców.; Będący efektem narodzin.
G1085
γένος
Ród, krewni, plemię.; Naród lub gatunek.; Grupa jednego pochodzenia bądź natury.
G1087
γερουσία
Rada starszych, senat.; W niektórych kontekstach: Sanhedryn.; Zgromadzenie przywódców.
G1088
γέρων
Starzec.; Osoba w podeszłym wieku.; Szacowny wiekiem człowiek.
G1089
γεύω
Skosztować, posmakować.; Doświadczyć wrażeń smakowych.; Przyjmować pokarm, jeść.
G1090
γεωργέω
Zajmować się rolnictwem.; Uprawiać rolę lub winnicę.; Pracować na roli.
G1091
γεώργιον
Pole uprawne.; Gospodarstwo rolne.; Miejsce przeznaczone pod zasiew.
G1092
γεωργός
Rolnik, gospodarz.; Winiarz pielęgnujący krzewy.; Ten, kto uprawia ziemię.
G1093
γῆ
Ziemia orna, grunt.; Ląd stały w odróżnieniu od morza.; Kraj, terytorium, region.
G1094
γῆρας
Starość.; Zaawansowany wiek.; Okres schyłkowy życia.
G1095
γηράσκω
Zestarzeć się.; Stracić ważność lub użyteczność (o rzeczach).; Przestać być aktualnym wraz z upływem czasu.
G1096
γίνομαι
Stać się, zaistnieć, powstać.; Zdarzyć się, dokonać.; Pojawić się publicznie, zostać uczynionym.
G1097
γινώσκω
Poznawać, rozumieć, uświadamiać sobie, wiedzieć.; W klasycznej grece obejmuje zarówno zdobywanie wiedzy, jak i rozpoznawanie (np. „rozpoznać twarz”).
G1098
γλεῦκος
Niesfermentowane, słodkie wino.; Sok z winogron jeszcze nieprzetworzony.; W niektórych kontekstach: nowy moszcz winny.
G1099
γλυκύς
Słodki.; Przyjemny w smaku.; Łagodny, miły.
G1100
γλῶσσα
Narząd mowy w ustach (język fizyczny).; Język w znaczeniu mowy lub dialektu.; System komunikacji charakterystyczny dla danego ludu.
G1101
γλωσσόκομον
Kasetka na ustniki instrumentów dętych.; Szkatułka lub sakiewka na pieniądze.; Skrzyneczka do przechowywania drobnych przedmiotów.
G1102
γναφεύς
Folusznik - pracownik czyszczący i bielący tkaniny.
G1103
γνήσιος
Prawowity, autentyczny.; Niefałszywy, rzeczywisty.; Szczery, godny zaufania.
G1104
γνησίως
Prawdziwie, bez udawania.; Wiernie, lojalnie.; Szczerze, z autentyczną intencją.
G1105
γνόφος
Ciemność, mrok.; Gęsty obłok, przyćmienie.; Występowanie braku światła budzącego grozę.
G1106
γνώμη
Zdolność myślenia, rozum.; Pogląd, opinia, zamysł.; Wola, decyzja, postanowienie umysłu.
G1107
γνωρίζω
Uczynić coś znanym, podać do wiadomości.; Oznajmić lub wyjawić.
G1108
γνῶσις
Wiedza, zrozumienie.; Znajomość prawd wiary, ogólna biegłość w nauce chrześcijańskiej.; Mądrość moralna stosowana w praktyce życia.
G1109
γνώστης
Znawca, rzeczoznawca.; Osoba biegle poinformowana w danej dziedzinie.; Ktoś o eksperckiej wiedzy.
G1110
γνωστός
Znany, rozpoznawalny.; Słynny w danym środowisku.; Dobrze zakorzeniony w świadomości ludzi.
G1111
γογγύζω
Gruchać (o gołębiach) lub szemrać cicho.; Szeptać lub naradzać się potajemnie.; Narzekać półgłosem z niezadowoleniem.
G1112
γογγυσμός
Szmer, pomruk, mamrotanie.; Potajemna dyskusja.; Skryte i niespokojne niezadowolenie.
G1116
Γόμορρα
Gomora (= „zanurzenie”?) – miasto zniszczone ogniem i siarką (Rdz 19), położone przypuszczalnie w okolicach Morza Martwego.
G1117
γόμος
Ładunek, fracht na statku.; Towary przewożone drogą morską.; Zapas przewożony podczas rejsu.
G1118
γονεύς
Rodzic, ojciec.; Przedstawiciel starszego pokolenia w rodzinie.; W liczbie mnogiej: rodzice.
G1119
γόνυ
Kolano, zgięcie nogi.; Przenośnie: postawa modlitewna.; Miejsce podparcia przy klękaniu.
G1121
γράμμα
Litera (znak pisma).; Dokument lub zapisany tekst.; W kontekście religijnym: Pismo (np. ST).
G1122
γραμματεύς
Pisarz, uczony w Piśmie.; Interpretator Prawa Mojżeszowego, członek Sanhedrynu.; Urzędnik publiczny czy nauczyciel religijny.
G1124
γραφή
Napis, tekst.; Pismo Święte lub jego fragment.; Każdy oficjalny dokument spisany.
G1125
γράφω
Pisać, stawiać litery.; Sporządzać list lub dokument.; Być zapisanym w Piśmie (np. „jest napisane”).
G1127
γρηγορέω
Pilnować, czuwać.; Zwracać baczną uwagę i być ostrożnym.; Strzec się duchowego zaniedbania.
G1128
γυμνάζω
Trenować nago (starożytna palestra).; Ćwiczyć fizycznie lub umysłowo z wysiłkiem.; Wyrabiać wytrzymałość w dyscyplinie.
G1129
γυμνασία
Ćwiczenia cielesne, gimnastyka.; Asceza i umartwienie ciała w pewnych kontekstach.; Trening prowadzący do sprawności.
G1131
γυμνός
Nagi, bez odzienia.; Niedostatecznie ubrany.; Przenośnie: obnażony, odsłonięty.
G1132
γυμνότης
Nagość, odsłonięcie ciała.; W przenośni: brak ochrony.; Stan pozbawienia okrycia.
G1134
γυναικεῖος
Kobiecy, żeński.; Należący do sfery kobiet.; Charakterystyczny dla płci żeńskiej.
G1135
γυνή
Kobieta w różnym wieku.; Żona (w kontekście małżeńskim).; Każda dorosła osoba płci żeńskiej.
G1136
Γώγ
Gog (= „góra” lub „ukryty”). Król Magog, symbol wrogiego przywódcy (Ez 38–39; Ap 20:8).
G1137
γωνία
Narożnik, kąt.; Róg zewnętrzny lub wewnętrzny.; Zakątek, ukryty zakręt.
G1138
Δαβίδ
Dawid – król Izraela, przodek Mesjasza, kluczowa postać w ST.
G1140
δαιμόνιον
Duch niższy od Boga, często zły.; Złe duchy w służbie diabła.; Pogańskie bóstwa lub demony.
G1142
δαίμων
Bóg, bóstwo w religii pogańskiej.; Duch wyższy (dobry lub zły).; Istota nadludzka różna od Boga Najwyższego.
G1143
δάκνω
Gryźć zębami.; Ranić boleśnie (dosł. i w przenośni).; Dręczyć lub kąsać duszę wyrzutami.
G1144
δάκρυ
Łza.; Kropelka płynu ze wzruszenia.; Symbol smutku i żalu.
G1145
δακρύω
Płakać, ronić łzy.; Wyrażać żal lub smutek.; Okazywać ból duszy łzami.
G1146
δακτύλιος
Pierścień na palec.; Symbol urzędu lub godności.; Oznaka władzy lub przynależności rodzinnej.
G1147
δάκτυλος
Palec.; Kończyna służąca do dotyku i chwytania.; Jednostka pomiaru w starożytności (rzadko).
G1150
δαμάζω
Poskramiać, ujarzmiać.; Powstrzymywać czyjąś gwałtowność.; Zmuszać do uległości.
G1151
δάμαλις
Jałówka, młoda krowa.; Czasem używana w obrzędach oczyszczenia (czerwona krowa).; Zwierzę ofiarne w ST.
G1153
Δαμασκηνός
Damasceński, pochodzący z Damaszku; określenie mieszkańca lub rzeczy z Damaszku.
G1154
Δαμασκός
Damaszek (= „dobrze nawodniony”) – stolica Syrii, jedno z najstarszych miast Bliskiego Wschodu.
G1155
δανείζω
Pożyczać komuś pieniądze.; Zaciągać pożyczkę od kogoś (zależnie od formy).; Udzielać lub brać kredyt.
G1156
δάνειον
Pożyczka.; Suma pieniędzy oddawana do dyspozycji.; Dług, który należy spłacić.
G1157
δανειστής
Pożyczkodawca, wierzyciel.; Osoba dająca fundusze na procent.; Ten, kto oczekuje zwrotu długu.
G1158
Δανιήλ
Daniel (= „Bóg jest sędzią”) – prorok żydowski z ST, znany z mądrości i proroctw.
G1159
δαπανάω
Ponosić koszty, wydawać.; Zużywać środki, trwonić.; Wydatkować pieniądze lub zasoby.
G1160
δαπάνη
Wydatek, koszt.; Suma przeznaczona na potrzeby.; Obciążenie finansowe.
G1161
δέ
Lecz, a jednak.; Partykuła łącząca wątek: „zaś”, „natomiast”.; Co więcej, w dalszej części.
G1162
δέησις
Potrzeba, niedostatek.; Błaganie, prośba.; Nędza, brak środków – prowadząca do modlitwy.
G1163
δεῖ
Trzeba, należy, potrzeba.; Konieczność wynikająca z prawa lub woli Bożej.; Nieodzowność wypełnienia proroctw.
G1166
δεικνύω
Pokazywać, wskazywać, przedstawiać, demonstrować.
G1167
δειλία
Bojaźliwość, strachliwość.; Tchórzostwo, brak odwagi.; Postawa unikająca ryzyka z powodu lęku.
G1168
δειλιάω
Być bojaźliwym, przestraszonym.; Okazywać lęk i niepewność.; Trząść się ze strachu.
G1169
δειλός
Zalękniony, pełen strachu.; Tchórzliwy w obliczu niebezpieczeństwa.; Pasywny z powodu obaw.
G1171
δεινῶς
Strasznie, boleśnie.; W sposób budzący grozę.; Nad wyraz dotkliwie.
G1172
δειπνέω
Spożywać wieczerzę.; Jeść główny posiłek wieczorny.; Uczestniczyć w uroczystej kolacji.
G1173
δεῖπνον
Wieczerza, uczta wieczorna.; Główny posiłek doby.; W NT: uczta mesjańska lub Ostatnia Wieczerza.
G1176
δέκα
Dziesięć.; Liczba oznaczająca pełnię jednostkowych grup (p. „dziesiątki”).; W symbolicznym sensie: całość pewnej skali.
G1181
δεκάτη
Dziesięcina, dziesiąta część.; Ustalona proporcja oddawana Bogu.; Ofiarny udział w świątynnych potrzebach.
G1182
δέκατος
Dziesiąty.; Kolejność w szeregu od 1 do 10.; W kontekście Prawa: określenie dziesięciny.
G1183
δεκατόω
Wyegzekwować dziesięcinę.; Otrzymać lub płacić dziesiątą część.; Uczestniczyć w systemie ofiarnym Prawa.
G1184
δεκτός
Uznany, przyjęty, akceptowany.; Godny aprobaty i zadowolenia.; W odniesieniu do łaski lub ofiary: mile widziany przez Boga.
G1186
δένδρον
Drzewo rosnące w gruncie.; Roślina z pniem zdrewniałym.; Drewno w stanie żyjącym (przed wyrębem).
G1188
δεξιός
Prawica, prawa ręka.; Strona zaszczytu lub władzy.; Symbol przychylności i honoru.
G1189
δέομαι
Odczuwać brak, potrzebować.; Prosić, błagać usilnie.; Modlić się z głębokim pragnieniem.
G1192
δέρμα
Skóra zwierzęca, wyprawiona.; Materiał do wyrobów różnych przedmiotów.; W starożytności surowiec do pergaminu.
G1193
δερμάτινος
Ze skóry, skórzany.; Wytworzony z materiału zwierzęcego.; Powszechny w wyrobie toreb, pasów itp.
G1194
δέρω
Obdzierać ze skóry.; Bić, walić (silnie razić).; Przenośnie: zadawać cierpienie fizyczne.
G1195
δεσμεύω
Zakuć w łańcuchy, skrępować.; Związać kogoś, uniemożliwić ruch.; Uniemożliwić wolność działania.
G1197
δέσμη
Snopek, wiązka.; Zbiór powiązanych rzeczy.; W starożytności: pakiet łodyg zboża.
G1198
δέσμιος
Spętany, w więzach.; Więzień lub jeniec.; Ktoś pozbawiony wolności.
G1199
δεσμός
Taśma, opaska, więź.; Kajdany lub pęta.; Cokolwiek służące do skrępowania.
G1200
δεσμοφύλαξ
Dozorca więzienny.; Strażnik odpowiedzialny za pilnowanie uwięzionych.; Urzędnik sprawujący nadzór nad całością bezpieczeństwa w więzieniu.
G1201
δεσμωτήριον
Więzienie, areszt.; Miejsce przetrzymywania zatrzymanych.; Budowla przeznaczona do odosobnienia skazańców.
G1202
δεσμώτης
Ktoś spętany, więzień.; Osoba pozbawiona wolności.; Jeniec pozostający w niewoli.
G1203
δεσπότης
Władca, pan, mistrz.; Ten, kto ma najwyższą władzę.; Tytuł używany w odniesieniu do Chrystusa („Pan”).
G1204
δεῦρο
„Chodź tutaj!”, wezwanie skierowane do kogoś w pobliżu.; Określenie „teraz, dotąd” w odniesieniu do czasu.; Zawołanie wzywające do natychmiastowego przyjścia.
G1205
δεῦτε
Wykrzyknik: „Chodźcie!”, „Chodźże!”; Zaproszenie do pójścia za mówiącym.; Zachęta do podejścia bliżej.
G1208
δεύτερος
Drugi w kolejności.; Następny spośród dwóch lub więcej.; „Po drugie” w wyliczaniu argumentów.
G1209
δέχομαι
Wziąć ręką, chwycić.; Przyjmować, otrzymywać, akceptować, gościć (osobę, dar, przesłanie).
G1210
δέω
Przywiązać, przymocować.; Skrępować, zakuć w łańcuchy.; W przenośni: zobowiązać prawnie lub zakazać czegoś.
G1211
δή
Zatem, więc, zaprawdę.; Podkreślenie pewności („naprawdę, na pewno”).; Niekiedy: „natychmiast, już teraz”.
G1212
δῆλος
Jasny, oczywisty, widoczny.; Pozbawiony wątpliwości.; Łatwy do rozpoznania dla wszystkich.
G1213
δηλόω
Uczynić widocznym, wyraźnym.; Ogłosić coś i przedstawić jasno.; Wskazać w sposób niepozostawiający wątpliwości.
G1215
δημηγορέω
Przemawiać do zgromadzenia publicznego.; Wygłaszać mowę oficjalną w sprawach państwowych.; Zwracać się do ludu z ważnym orędziem.
G1216
Δημήτριος
(grec. „należący do Demeter”). Pogański złotnik z Efezu (Dz 19:24) lub chrześcijanin wspomniany w 3 J 12.
G1217
δημιουργός
Rzemieślnik, wytwórca.; Projektant, budowniczy.; Robotnik publiczny wykonujący prace dla społeczeństwa.
G1218
δῆμος
Lud, rzesza ludzi w miejscu publicznym.; Zgromadzenie społeczne.; Społeczność obywateli w mieście.
G1219
δημόσιος
Publiczny, należący do narodu/państwa.; Otwarty i jawny dla wszystkich.; Oficjalny, państwowy.
G1223
διά
Przez (o miejscu, czasie, środku).; Z powodu, z racji, ponieważ.; Za pośrednictwem czegoś lub kogoś.
G1224
διαβαίνω
Przejść, przeprawić się.; Pokonać przeszkodę, np. rzekę.; Przedostać się z jednej strony na drugą.
G1225
διαβάλλω
Przerzucić coś przez przeszkodę (rzadziej).; Oczernić, spotwarzyć.; Obrzucić fałszywymi oskarżeniami.
G1228
διάβολος
Skłonny do oszczerstw, potwarca.; Fałszywy oskarżyciel wrogi Bogu – diabeł.; Ten, kto działa w sposób zwodniczy, by zniszczyć.
G1229
διαγγέλλω
Rozgłaszać, rozpowszechniać wieść.; Ogłaszać publicznie w wielu miejscach.; Szerzyć informację lub komunikat.
G1230
διαγίνομαι
Być w trakcie, toczyć się.; Upływać (o czasie).; Zajść, wydarzyć się w ciągu pewnego okresu.
G1231
διαγινώσκω
Rozeznać dokładnie, stwierdzić ściśle.; Ustalać orzeczenie sądowe.; Określić prawdziwy stan rzeczy drogą analizy.
G1233
διάγνωσις
Rozpoznanie, badanie.; W sensie prawnym: opinia, orzeczenie.; Dokładne ustalenie stanu sprawy.
G1234
διαγογγύζω
Szemrać w tłumie, wyrażać zbiorowe niezadowolenie.; Narzekać półgłosem w grupie.; Okazywać oburzenie w ukrytej formie.
G1236
διάγω
Prowadzić przez jakieś miejsce.; Wysyłać kogoś przez przeszkodę.; Spędzać dni, żyć w danym czasie.
G1237
διαδέχομαι
Otrzymać coś za pośrednictwem (np. spadek).; Objąć po kimś w dziedziczeniu.; Przyjąć uprawnienia lub własność po poprzedniku.
G1238
διάδημα
Diadem, królewska opaska na głowę.; Symbol monarszej władzy.; Rodzaj insygnium wskazującego najwyższe rządy.
G1239
διαδίδωμι
Rozdzielać, podawać dalej.; Udzielać czegoś innym.; Przekazywać w czyjeś ręce do dyspozycji.
G1240
διάδοχος
Następca, ktoś kto przejmuje rolę po kimś.; Kontynuator dzieła poprzednika.; Dziedzic urzędu lub władzy.
G1242
διαθήκη
Testament, ostatnia wola.; Układ, przymierze między stronami.; Przymierze Boże w rozumieniu religijnym.
G1243
διαίρεσις
Podział, rozdzielenie.; Różnica, rozróżnienie.; Akt oddzielenia jednej części od drugiej.
G1244
διαιρέω
Dzielić na części, rozcinać.; Rozłupywać, rozdzielać.; Powodować rozłam lub rozróżnienie.
G1248
διακονία
Służba, posługiwanie.; Urząd diakoński lub apostolski w kościele.; Dzieło miłosierdzia i troski o wiernych.
G1249
διάκονος
Sługa, pomocnik, wykonawca poleceń.; Diakon w zborze lub kościele.; Osoba odpowiedzialna za obsługę i posługę innym.
G1250
διακόσιοι
Dwieście.; Określenie liczby 200 w rachubie.; Symboliczna suma dwustu jednostek.
G1251
διακούω
Uważnie wysłuchać do końca.; Przyjąć czyjeś słowa ze skupieniem.; Dopuścić do pełnego wyrażenia opinii.
G1252
διακρίνω
Rozróżniać, odróżniać.; Osądzać i decydować w sporze.; Wahać się, wątpić lub spierać.
G1253
διάκρισις
Rozróżnienie, rozpoznanie.; Oddzielenie lub wyodrębnienie.; Osąd mający ustalić różnicę.
G1254
διακωλύω
Powstrzymywać, nie dopuszczać do czegoś.; Blokować rozwój lub działanie.; Być przeszkodą uniemożliwiającą kontynuację.
G1256
διαλέγομαι
Zastanawiać się, rozważać w myślach.; Rozmawiać, spierać się.; Omawiać argumenty i dowody.
G1257
διαλείπω
Wprowadzać przerwę lub opóźnienie.; Odkładać rozpoczętą sprawę na później.; Zaprzestać dotychczasowego działania.
G1258
διάλεκτος
Rozmowa, przemowa w określonej mowie.; Język lub dialekt charakterystyczny dla jakiegoś ludu.; Sposób komunikacji ustnej w danym regionie.
G1259
διαλλάσσω
Zmienić nastawienie, pojednać się.; Odnowić przyjaźń przez usunięcie sporu.; Przywrócić zgodę między stronami.
G1260
διαλογίζομαι
Rozważać różne racje, zestawiać argumenty.; W myślach prowadzić analizę.; Zastanawiać się nad motywacjami.
G1261
διαλογισμός
Myślenie wewnętrzne, rozumowanie.; Wątpliwość, wahanie.; Zamysł w głębi serca.
G1262
διαλύω
Rozwiązać, unieważnić coś.; Rozproszyć lub rozpuścić zgromadzenie (rzadko).; Spowodować, że przestaje obowiązywać.
G1263
διαμαρτύρομαι
Świadczyć rzetelnie, sumiennie.; Zaświadczać, potwierdzać powagą świadka.; Wezwać do uwierzenia poprzez mocne świadectwo.
G1264
διαμάχομαι
Walczyć do końca, zaciekle.; Stanowczo się spierać lub upierać.; Bronić czegoś z determinacją (rzadkie).
G1265
διαμένω
Trwać, pozostawać niezmiennie.; Osiedlić się na stałe.; Kontynuować byt w danym miejscu lub stanie.
G1266
διαμερίζω
Rozłupać, rozdzielić na części.; Spowodować podział lub niezgodę.; Rozdzielać coś między wielu.
G1267
διαμερισμός
Podział, rozdzielenie.; Stan braku jedności, niezgoda.; Rozłam wśród społeczności.
G1268
διανέμω
Rozprowadzać, dzielić pomiędzy innych.; Rozsiać informację lub przedmioty (rzadziej).; Udzielać i rozdzielać zasoby.
G1269
διανεύω
Gestykulować w celu przekazania myśli.; Kiwnąć głową lub dać znak.; Komunikować się niewerbalnie (mrugnięcie, skinienie).
G1270
διανόημα
Myśl, idea.; Koncepcja pojawiająca się w umyśle.; Zamysł lub projekt intelektualny.
G1271
διάνοια
Umysł jako zdolność rozumienia.; Rozumienie, myślenie, sposób pojmowania.; Cała sfera intelektualno-emocjonalna człowieka.
G1272
διανοίγω
Otworzyć przez rozdzielenie.; Otworzyć oczy, uszy lub umysł na prawdę.; Umożliwić pełny dostęp do zrozumienia.
G1273
διανυκτερεύω
Przenocować, spędzić całą noc.; Zostać na nocleg w jakimś miejscu.; Czuwać bądź trwać przez noc.
G1274
διανύω
Doprowadzić do końca, ukończyć.; Zamknąć pewien etap w pełni.; Skutecznie dokończyć rozpoczęte dzieło.
G1276
διαπεράω
Przejść, przeprawić się przez przeszkodę.; Pokonać teren lub wodę w poprzek.; Przedostać się na drugą stronę.
G1278
διαπονέω
Wysilać się intensywnie, trudzić się z mozołem.; Być strapionym, zirytowanym.; Dopracowywać coś z dużym wysiłkiem.
G1279
διαπορεύομαι
Przenieść kogoś przez dane miejsce.; Odbyć podróż przechodząc przez region.; Przemierzać teren w drodze do celu.
G1283
διαρπάζω
Rozgrabić, łupić.; Zabierać przemocą.; Rabować dobra innych.
G1284
διαρρήσσω
Rozbić, rozrywać na kawałki.; Rozdzierać szaty w geście oburzenia.; Zniszczyć poprzez gwałtowne rozerwanie.
G1285
διασαφέω
Przedstawić jasno, wytłumaczyć.; Ogłosić dokonany czyn.; Sprecyzować, by stało się zrozumiałe dla słuchaczy.
G1286
διασείω
Wstrząsnąć do głębi, przerazić.; Zastraszyć w celu wymuszenia.; Grozić komuś silnym lękiem.
G1287
διασκορπίζω
Rozrzucić, rozproszyć.; Przewiać ziarno, oddzielając plewy.; Rozsiać na dużej przestrzeni.
G1288
διασπάω
Rozrywać na części.; W skrajnych wypadkach – rozerwać ciało.; Dokonać podziału przez rozszarpanie.
G1289
διασπείρω
Rozsiać, rozrzucić.; Sprawić, że coś się szeroko rozchodzi.; Rozproszyć ludzi lub przedmioty w różne strony.
G1290
διασπορά
Rozproszenie (diaspora) Izraelitów wśród innych ludów.; Chrześcijanie rozrzuceni po świecie.; Stan rozsiania poza ojczysty kraj.
G1291
διαστέλλω
Nakazać wyraźnie, stanowczo.; Rozciągnąć lub uporządkować coś.; Wyjaśnić dokładnie, by zrozumiano sens.
G1292
διάστημα
Odstęp, odległość.; Przerwa czasowa.; Dystans między dwiema granicami (miejscem lub czasem).
G1293
διαστολή
Różnica dźwięków lub brzmienia.; Rozróżnienie w barwie lub tonie.; Odmienność powodująca inny efekt akustyczny.
G1294
διαστρέφω
Wypaczyć, wykrzywić.; Sprzeciwić się planom Bożym, zbaczać z drogi.; Przekręcać sens i wprowadzać zamieszanie.
G1295
διασώζω
Ocalić, przeprowadzić bezpiecznie przez niebezpieczeństwo.; Wyleczyć, wybawić od zguby.; Uratować w trudnej sytuacji.
G1296
διαταγή
Rozporządzenie, zarządzenie.; Ustanowienie formalne.; Polecenie wprowadzające określony porządek.
G1297
διάταγμα
Nakaz, edykt.; Polecenie wydane władczo.; Rozkaz do wykonania o mocy prawnej.
G1299
διατάσσω
Ustalić, wyznaczyć.; Dać nakaz lub rozkaz.; Określić porządek działań lub obowiązki.
G1300
διατελέω
Trwać w czymś, kontynuować bez przerwy.; Wytrwale robić coś dalej, nie ustawać.; Doprowadzić działanie do końca, zakończyć.
G1301
διατηρέω
Strzec pilnie, chronić przed zagrożeniem.; Przestrzegać skrupulatnie, zachowywać starannie.; Nieprzerwanie czuwać nad czymś.
G1303
διατίθεμαι
Rozporządzać swoimi sprawami (np. testament).; Wydawać postanowienia, przekazywać ustalenia.; Zawrzeć przymierze lub umowę.
G1304
διατρίβω
Spędzać czas, przebywać.; Zużywać, ścierać.; Tracić środki lub siły w przenośni.
G1305
διατροφή
Pożywienie, wyżywienie.; Środki utrzymania.; Całokształt opieki żywieniowej.
G1307
διαφανής
Przejrzysty, przezroczysty.; Klarowny, łatwy do dostrzeżenia.; Jawny, oczywisty w przenośni.
G1308
διαφέρω
Różnić się, wyróżniać, przewyższać.; Przenosić, nieść w różnych kierunkach.; Być istotnym, dokonywać rozróżnień (np. dobro–zło).
G1309
διαφεύγω
Uciec, zbiec w niebezpieczeństwie.; Ratować się ucieczką.; Uniknąć zagrożenia.
G1311
διαφθείρω
Niszczyć, psuć, burzyć.; Demoralizować, psuć od wewnątrz.; Pochłaniać, wyniszczać (np. przez pasożyty).
G1312
διαφθορά
Zniszczenie, zepsucie.; Rozkład, zagłada (po śmierci ciała).; Upadek moralny.
G1313
διάφορος
Różny, odmienny.; Wyróżniający się, wybitny, celujący.; Doskonały w porównaniu z innymi.
G1314
διαφυλάσσω
Ustrzec, ochronić skutecznie.; Strzec pilnie i nieprzerwanie.; W LXX często o Bożej opiece.
G1316
διαχωρίζω
Rozdzielać się, oddzielać.; Całkowicie się odłączyć, odejść.; Rozstawać się definitywnie.
G1318
διδακτός
Nauczony, wyuczony.; Dający się pouczać, chłonny wiedzy.; Wykształcony w określonej dziedzinie.
G1319
διδασκαλία
Nauczanie, pouczanie.; Treść nauki, doktryna.; System zasad, wykład doktrynalny.
G1320
διδάσκαλος
Nauczyciel, ten który poucza.; W NT: tytuł Jezusa, apostołów lub fałszywych nauczycieli.; Każdy, kto naucza spraw Bożych.
G1321
διδάσκω
Uczyć, przekazywać wiedzę.; Wyjaśniać, wykładać.; Pouczać publicznie lub prywatnie.
G1322
διδαχή
Nauka, treść nauczania.; Akt nauczania, przekazywanie doktryny.; Mówienie pouczające we wspólnocie.
G1323
δίδραχμον
Moneta dwudrachmowa, srebrna.; Odpowiednik połowy szekla.; Środek płatniczy w starożytnej Grecji.
G1325
δίδωμι
Dać, dawać, przekazać, ofiarować.; Powierzyć, przydzielić, uczynić odpowiedzialnym za coś.
G1326
διεγείρω
Budzić kogoś ze snu.; Wzburzać, pobudzać do działania.; Poruszać czyjś umysł w przenośni.
G1327
διέξοδος
Wyjście, wylot drogi.; Rozstaje, miejsce rozchodzenia się dróg.; Granice lub krańce obszaru.
G1329
διερμηνεύω
Tłumaczyć na inny język.; Wyjaśniać, wykładać sens.; Odsłaniać głębsze znaczenie słów.
G1330
διέρχομαι
Przejść, podróżować przez obszar.; Wędrować za granicę, przemieszczać się.; Rozchodzić się (o wieściach).
G1332
διετής
Dwuletni.; Trwający dwa lata.; Określający istotę lub okres dwóch lat.
G1334
διηγέομαι
Relacjonować, opowiadać.; Przedstawić coś w pełni.; Zrelacjonować w uporządkowanej formie.
G1335
διήγησις
Relacja, opowieść.; Narracja literacka.; Rozbudowane sprawozdanie.
G1338
διϊκνέομαι
Przenikać, przedostawać się.; Przebijać się przez coś.; Pokonywać przeszkodę drogą penetracji.
G1339
διΐστημι
Rozdzielić, usunąć.; Odejść, odłączyć się.; Upłynąć (o czasie).
G1342
δίκαιος
Sprawiedliwy, prawy.; Przestrzegający Bożych praw.; Oddający każdemu należne, zgodny z wolą Bożą.
G1343
δικαιοσύνη
Sprawiedliwość jako stan prawości.; Oddawanie każdemu tego, co mu się należy.; Cnota i zgodność z przykazaniami Bożymi.
G1344
δικαιόω
Usprawiedliwić, uznać za sprawiedliwego.; Dowieść prawości kogoś.; Ogłosić sprawiedliwym w sensie sądowym.
G1345
δικαίωμα
Słuszne zarządzenie, nakaz.; Wyrok Boży – uniewinnienie lub potępienie.; Sprawiedliwy czyn wynikający z nakazu.
G1346
δικαίως
Sprawiedliwie, słusznie.; Zgodnie z prawem i zasadami.; Zacnie, moralnie nienagannie.
G1347
δικαίωσις
Usprawiedliwienie (akt ogłoszenia kogoś sprawiedliwym).; Orzeczenie Boże uwalniające od winy.; Przyznanie statusu prawości przed Bogiem.
G1348
δικαστής
Sędzia, rozjemca.; Arbiter rozstrzygający spory.; Decydent z prawem wydawania wyroków.
G1349
δίκη
Sprawiedliwość, proces sądowy.; Wyrok, kara wykonana.; W mitologii – bogini Dike.
G1350
δίκτυον
Sieć rybacka.; Narzędzie połowu w wodach.; Każda rozciągnięta „sieć” używana w łowieniu.
G1352
διό
Dlatego, z tego powodu.; Stąd wynika, więc.; Konsekwencja poprzednich okoliczności.
G1353
διοδεύω
Przechodzić przez różne miejsca.; Podróżować tu i tam, krążyć.; Pokonywać dłuższy szlak.
G1355
διόπερ
Dlatego właśnie, z tego też powodu.; Zatem w konsekwencji.; W wyniku wyżej wspomnianych faktów.
G1358
διορύσσω
Przekopać się, podkopać.; Włamać się (np. przez ścianę).; Otworzyć przejście siłą.
G1360
διότι
Ponieważ, dlatego że.; Z tego powodu.; Wskazanie na logiczną przyczynę.
G1362
διπλοῦς
Dwojaki, podwójny.; Mający dwie warstwy lub aspekty.; Dwukrotnie większy.
G1364
δίς
Dwa razy, podwójnie, dwukrotnie.; Powtórnie, ponownie.
G1366
δίστομος
O dwóch ostrzach, obosieczny.; Rozdwojony na końcu (jak ujście rzeki).; Wielokrotnie tnący z różnych stron.
G1367
δισχίλιοι
Dwa tysiące.; Stosowane w podliczeniach większych grup.; Przybliżone określenie dużej ilości.
G1368
διϋλίζω
Przecedzać, filtrować.; Przelać przez sitko/filtr.; Oczyszczać płyn z zanieczyszczeń.
G1370
διχοστασία
Niezgoda, waśń.; Rozłam, podział.; Bunt wywołujący zamęt.
G1371
διχοτομέω
Rozcinać na dwie części (ekstremalna kara).; Okrutnie ubiczować (przenośnia).; Przerzynać człowieka na dwoje (rzadko).
G1372
διψάω
Cierpieć pragnienie, brak wody.; Tęsknić za duchowym zaspokojeniem.; Boleśnie odczuwać brak czegoś ożywczego.
G1373
δίψος
Pragnienie, brak wody.; Skrajne odwodnienie.; Metaforyczny głód wody.
G1375
διωγμός
Prześladowanie.; Gnębienie z powodu poglądów.; Ciągły ucisk wrogi.
G1377
διώκω
Gonić, ścigać.; Prześladować, dręczyć.; Zabiegać gorliwie (pozytywnie).
G1378
δόγμα
Zarządzenie, dekret, nakaz.; Przepis prawny/religijny.; Postanowienie władcze lub apostolskie.
G1379
δογματίζω
Zarządzić, nakazać.; Ogłosić obowiązujące rozporządzenie.; Poddać się czyjemuś nakazowi (rzadko).
G1380
δοκέω
Myśleć, sądzić, przypuszczać.; Wydawać się, uchodzić za kogoś/coś.; Rozważać możliwość.
G1381
δοκιμάζω
Badać, testować (np. metale).; Uznawać za wartościowe po próbie.; Zaaprobować, przyjąć za godne.
G1383
δοκίμιον
Próba, proces sprawdzania.; Narzędzie testu.; Metoda wykazania prawdziwości czegoś.
G1384
δόκιμος
Sprawdzony, przyjęty.; Godny aprobaty (jak dobra moneta).; Uznany za zdatny po badaniu.
G1385
δοκός
Belka drewniana.; Kawał drewna w konstrukcji.; Przeszkoda w oku (przenośnia Mt 7).
G1386
δόλιος
Podstępny, oszukańczy.; Zwodniczy, używający kłamstwa.; Działający w ukryciu z niecnym zamiarem.
G1387
δολιόω
Oszukiwać, stosować podstęp.; Wprowadzać w błąd świadomie.; Knuć intrygi (rzadko).
G1388
δόλος
Podstęp, oszustwo, zdrada.; Przebiegłość w działaniu.; Zwodzenie, manipulacja.
G1389
δολόω
Fałszować, przekręcać prawdę.; Usidlać, zastawiać pułapkę.; Niszczyć treść przez zniekształcanie.
G1390
δόμα
Dar, prezent.; Upominek.; Akt hojności.
G1391
δόξα
Chwała, cześć, dobra opinia.; Blask, majestat (także Boży).; Wywyższony stan, doskonałość.
G1392
δοξάζω
Oddawać cześć, chwalić.; Obdarzać chwałą, wywyższać.; Ukazywać czyjąś wartość i godność.
G1394
δόσις
Akt dawania.; Dar, ofiara.; Czyn hojności.
G1395
δότης
Dawca, ofiarodawca.; Ten, kto udziela pomocy.; Ktoś, kto nieustannie obdarowuje.
G1397
δουλεία
Niewola, stan zniewolenia.; Przymusowa podległość.; W przenośni: poddaństwo grzechowi lub lękowi.
G1398
δουλεύω
Być niewolnikiem, służyć.; Okazywać posłuszeństwo, podporządkować się.; Służyć Bogu pozytywnie lub być w niewoli zła negatywnie.
G1399
δούλη
Niewolnica, służąca.; Kobieta podległa władzy pana.; W przenośni: służebnica Boża lub czyjaś.
G1400
δοῦλον
Niewolniczy, będący w stanie poddaństwa.; Podporządkowany, służalczy, podwładny.; Określający stan niewoli bądź służebności.
G1401
δοῦλος
Niewolnik (mężczyzna w niewoli).; Osoba oddana bez względu na własne interesy, sługa lub pomocnik.; W sensie duchowym: ten, kto dobrowolnie służy Chrystusowi w szerzeniu Ewangelii.
G1402
δουλόω
Uczynić kogoś niewolnikiem, zniewolić.; Całkowicie się komuś oddać (w przenośni).; Podporządkować kogoś lub siebie czyimś potrzebom i służbie.
G1403
δοχή
Uczta, przyjęcie, bankiet.; Spotkanie towarzyskie z jedzeniem i piciem.; Okazja do wspólnego biesiadowania.
G1404
δράκων
Smok, wielki wąż.; W Apokalipsie: symbol szatana.; Uosobienie siły złowrogiej.
G1405
δράσσομαι
Chwycić dłonią.; Wziąć, złapać coś szybko.; Przywłaszczyć sobie coś zdecydowanym ruchem.
G1406
δραχμή
Drachma, grecka srebrna moneta.; Wartość zbliżona do rzymskiego denara.; W obiegu w starożytnej Grecji.
G1407
δρέπανον
Sierp.; Zakrzywiony nóż rolniczy lub ogrodniczy.; Sekator do zbioru winogron bądź żniw.
G1408
δρόμος
Bieg, przebieg (np. życia).; Tok lub ciąg wydarzeń, urząd.; Przenośnie: życiowa droga lub „wyścig” obowiązków.
G1410
δύναμαι
Być w stanie, móc coś zrobić.; Mieć siłę lub zdolność (wrodzoną bądź nabytą).; Działać z racji sprzyjających okoliczności bądź prawa.
G1411
δύναμις
Moc, siła, zdolność (także do czynienia cudów).; Siła moralna i doskonałość duszy.; Moc wynikająca z wojska, bogactwa czy wpływów.
G1412
δυναμόω
Umacniać, czynić silnym.; Utwierdzać w jakimś przekonaniu lub postawie.; Dawać wewnętrzną moc.
G1413
δυνάστης
Mocarz, ktoś bardzo wpływowy.; Książę, dworzanin, dostojnik.; Urzędnik wyższej rangi.
G1415
δυνατός
Zdolny, silny, potężny.; Mający możliwości (fizyczne, duchowe lub społeczne).; Wybitny pod względem chrześcijańskiej cnoty czy bogactwa i sławy.
G1416
δύνω
Zanurzać się, schodzić w dół.; Tonąć.; W NT: zachodzić – o słońcu.
G1417
δύο
Dwa.; Para, liczba podwójna.; Zwykłe oznaczenie „2” w wyliczeniach.
G1419
δυσβάστακτος
Trudny do uniesienia.; Zbyt uciążliwy w przenośni.; Ciężar prawie niemożliwy do dźwignięcia.
G1422
δύσκολος
Trudny do zadowolenia.; Wybredny (np. w jedzeniu).; Marudny, szukający dziury w całym.
G1424
δυσμή
Zachód słońca, strona zachodnia.; Czas schyłku dnia.; Obszar na zachód (punkt orientacyjny).
G1426
δυσφημία
Infamia, zniesławienie.; Zła sława, gorszące zachowanie.; Oszczerstwo wynikające z wulgarnego języka.
G1427
δώδεκα
Dwanaście.; Liczba odnosząca się do Dwunastu Apostołów.; Symbol pełni w kontekście narodu izraelskiego.
G1428
δωδέκατος
Dwunasty.; Pozycja w kolejności.; Używane także w podziale czasu lub genealogii.
G1430
δῶμα
Budynek, dom.; Dach (płaski, często wykorzystywany do modlitwy).; Sala, jadalnia w starożytnej architekturze.
G1431
δωρεά
Dar.; Podarunek, prezent.; Wyraz niezasłużonej łaski.
G1432
δωρεάν
Darmo, bez zapłaty.; Niezasłużenie, z łaski.; Bezinteresownie, za nic.
G1433
δωρέομαι
Dać w darze, obdarzyć.; Sprawić komuś prezent.; Ofiarować coś z życzliwości.
G1434
δώρημα
Dar, szczodrość.; Dobrodziejstwo.; Prezent świadczący o hojności.
G1435
δῶρον
Dar, podarunek.; Ofiara składana Bogu lub pieniądze na cele świątynne.; Pomoc charytatywna lub wsparcie ubogich.
G1436
ἔα
„Ach!”, wykrzyknik oburzenia lub zdumienia.; Wyraz silnej emocji.; Ekspresja zaskoczenia bądź lęku.
G1437
ἐάν
Jeśli, gdyby (tryb warunkowy).; Na wypadek gdyby, byleby.; Zapowiedź możliwości.
G1438
ἑαυτοῦ
Siebie samego/samej.; W liczbie mnogiej: siebie nawzajem, między sobą.; Zaimek zwrotny podkreślający własne działanie.
G1439
ἐάω
Pozwolić, zezwolić.; Zostawić w spokoju, nie przeszkadzać.; Ustąpić, dać wolną rękę.
G1440
ἑβδομήκοντα
Siedemdziesiąt.; W NT: „siedemdziesięciu uczniów” (Łk 10).; Symbol pewnej pełni liczbowej.
G1441
ἑβδομηκοντάκις
Siedemdziesiąt siedem razy.; Przenośnie: bardzo wiele (Mt 18:22).; Niezliczona ilość powtórzeń.
G1442
ἕβδομος
Siódmy.; Określenie kolejności w ciągu.; Używane też przy podziałach czasowych (np. dni tygodnia).
G1443
Ἐβέρ
Heber („region dalej położony”). Jeden z przodków Abrahama, syn Szelacha, prawnuk Sema.
G1445
Ἑβραῖος
Hebrajczyk, Żyd.; Mieszkaniec Palestyny posługujący się hebrajskim/aram.; W NT: każdy Izraelita, także chrześcijanin pochodzenia żydowskiego.
G1446
Ἑβραΐς
Język hebrajski (w NT często aramejski).; „Hebrajszczyzna”.; Odniesienie do mowy używanej w Palestynie.
G1447
Ἑβραϊστί
Po hebrajsku (w NT często po aramejsku).; W języku Żydów z Palestyny.; W dialekcie semickim potocznie zwanym hebrajskim.
G1448
ἐγγίζω
Zbliżać się, podejść.; Wejść w bliską relację.; Przybliżyć coś do czegoś innego.
G1449
ἐγγράφω
Wypisać, napisać, wyryć.; Odnotować, zarejestrować.; Zapisać do oficjalnego spisu.
G1450
ἔγγυος
Poręczyciel, gwarant.; Ten, kto odpowiada za cudzy dług lub zobowiązanie.; Osoba dająca rękojmię.
G1451
ἐγγύς
Blisko (miejsca lub czasu).; W sensie duchowym: blisko Boga.; O nadchodzących zdarzeniach, które są tuż-tuż.
G1453
ἐγείρω
Wzbudzić, spowodować powstanie (ze snu lub śmierci).; Wskrzesić, podnieść z łóżka bądź z martwych.; Wywołać do publicznego wystąpienia.
G1454
ἔγερσις
Poruszenie, pobudzenie.; Powstanie (czasem zmartwychwstanie).; Wskrzeszenie do nowego życia.
G1455
ἐγκάθετος
Szpieg, czyhający w ukryciu.; Donosiciel przekupiony, by zastawić pułapkę.; Podstępny obserwator działający na czyjeś polecenie.
G1456
ἐγκαίνια
Oddanie, poświęcenie (np. świątyni).; Doroczne święto Chanuka.; Obchody oczyszczenia świątyni z czasów Machabeuszy.
G1457
ἐγκαινίζω
Odnowić, zrobić coś na nowo.; Poświęcić ponownie.; Zapoczątkować świeży początek kultu lub budowli.
G1458
ἐγκαλέω
Oskarżać, występować z zarzutami.; Być oskarżonym.; Wnosić sprawę do sądu.
G1459
ἐγκαταλείπω
Opuścić, porzucić kogoś lub coś.; Zostawić bez pomocy w ciężkiej sytuacji.; Pozostawić przy życiu lub wśród czegoś (rzadziej).
G1461
ἐγκεντρίζω
Wszczepiać (szczepkę w roślinę).; Naciąć i wstawić nową gałązkę.; W przenośni: włączyć kogoś do wspólnoty.
G1466
ἐγκράτεια
Panowanie nad sobą, wstrzemięźliwość.; Opanowanie zwłaszcza w sferze cielesnej.; Cnota kontrolowania swoich pragnień i namiętności.
G1467
ἐγκρατεύομαι
Być wstrzemięźliwym, powściągliwym.; Powstrzymać żądze i pragnienia.; Zachować się z umiarem i opanowaniem.
G1468
ἐγκρατής
Silny, posiadający władzę nad czymś.; Panujący nad sobą, powściągliwy, opanowany.; W niektórych kontekstach: opętany, trzymany w mocy kogoś (rzadziej).
G1470
ἐγκρύπτω
Schować w czymś, ukryć.; Włożyć coś do środka.; Zataić, tak by nie było widoczne.
G1471
ἔγκυος
Ciężarna, brzemienna.; Kobieta nosząca dziecko w łonie.; W przenośni: obarczona nowym „zasianym” zadaniem.
G1472
ἐγχρίω
Pomazać, namaścić.; Zabrudzić lub wetrzeć coś.; W kontekście religijnym: namaszczanie dla poświęcenia.
G1473
ἐγώ
Ja (zaimek osobowy 1. osoby).; Mnie, mną, mój.; Podkreślenie własnej tożsamości.
G1474
ἐδαφίζω
Powalić na ziemię, zburzyć (miasta, budynki).; Zrównać z ziemią.; W przenośni: obalić ludzi czy ich plany.
G1475
ἔδαφος
Ziemia, grunt, podstawa.; Dno, podłoże.; Fundament w sensie fizycznym lub metaforycznym.
G1478
Ἐζεκίας
Ezechiasz („moc Jahwe”). Dwunasty król Judy, znany z reform religijnych i ufności w Bożą pomoc.
G1480
ἐθίζω
Być przyzwyczajonym (zwyczajowo).; Nabywać nawyk.; Funkcjonować według ustalonej rutyny.
G1481
ἐθνάρχης
Etnarcha, zarządca ludu.; Władca pozbawiony tytułu królewskiego.; Zwierzchnik określonego narodu lub prowincji.
G1484
ἔθνος
Naród, lud.; W ST/NT: poganie (nie-Żydzi).; Grupa, gromada o wspólnej naturze lub kulturze.
G1485
ἔθος
Zwyczaj, obyczaj.; Coś nakazanego prawem lub tradycją.; Stała praktyka społeczna.
G1486
ἔθω
Być przyzwyczajonym, mieć nawyk.; Postępować według nawyku.; Zwyczaj praktykowany od dawna.
G1487
εἰ
Jeśli, jeżeli, o ile, gdyby (spójnik warunkowy).; „Czy” w pytaniach pośrednich.; „Skoro” w pewnych konstrukcjach.
G1491
εἶδος
Kształt, wygląd zewnętrzny.; Sylwetka, postać.; Forma lub rodzaj czegoś.
G1492
εἴδω
Widzieć, dostrzec, zauważyć.; Wiedzieć, znać, rozumieć (bardzo częste w NT).; Zwracać uwagę, doglądać, doświadczać, troszczyć się.
G1493
εἰδωλεῖον
Świątynia bóstwa pogańskiego.; Miejsce kultu bożków.; Obszar związany z idolatrią.
G1494
εἰδωλόθυτος
Mięso ofiarowane bożkom.; Spożywane na ucztach ofiarnych lub sprzedawane na rynku.; Resztki ofiary pogańskiej, czasem trafiające do handlu.
G1497
εἴδωλον
Posąg bóstwa, idol.; Fałszywe wyobrażenie w kulcie.; Widmo, zjawa lub urojenie umysłu.
G1500
εἰκῇ
Bez powodu, nieistotnie, bez uzasadnionej przyczyny.; Na próżno, bez skutku.; Bez celu, daremnie.
G1501
εἴκοσι
Dwadzieścia.; Podstawowy liczebnik.; Oznaczenie liczby 20 w grece.
G1503
εἴκω
(być podobnym): Być podobnym do kogoś lub czegoś.; Wykazywać podobieństwo.; Przypominać w cechach zewnętrznych lub charakterze.
G1504
εἰκών
Obraz, wizerunek, podobizna.; Reprezentacja (np. „obraz Boży” w człowieku).; Moralne podobieństwo do Chrystusa.
G1506
εἰλικρινής
Czysty, nieskażony.; Sprawdzony w świetle słońca (metafora).; Szczery, wolny od fałszu.
G1510
εἰμί
Być, istnieć.; Żyć, trwać.; Występować w określonym stanie.
G1512
εἴπερ
(1512): Skoro, ponieważ.; Wskazanie przyczyny lub przesłanki.; Warunkowe połączenie z konkluzją.
G1514
εἰρηνεύω
Czynić, zachowywać pokój.; Pogodzić się, żyć w harmonii.; Utrzymywać relacje bez konfliktów.
G1515
εἰρήνη
Pokój, stan spokoju.; Harmonia, zgoda między ludźmi.; W NT: pokój Boży zapewniający bezpieczeństwo i zbawienie w Chrystusie.
G1516
εἰρηνικός
Pokojowy, niosący pokój.; Dobroczynny, sprzyjający zgodzie.; Żyjący w zgodzie z innymi.
G1517
εἰρηνοποιέω
Zaprowadzić pokój.; Wprowadzić harmonię.; Zakończyć konflikty.
G1519
εἰς
Do, ku (jakiegoś miejsca, celu).; W, na (przeniesienie w określone miejsce lub stan). (4) Dla, w celu (określenie przeznaczenia).
G1520
εἷς
(1520): Jeden.; Unikalny, pojedynczy.; Najprostsza jednostka liczebna.
G1521
εἰσάγω
Wprowadzać, wnosić.; Sprowadzać kogoś do środka.; Wprowadzać nowy element do danej przestrzeni.
G1522
εἰσακούω
Wysłuchać, nakłonić ucha.; Zgodzić się na prośbę.; Przyjąć modlitwę i ją spełnić.
G1523
εἰσδέχομαι
Wpuścić kogoś, życzliwie przyjąć.; Potraktować łaskawie.; Okazać gościnność i uprzejmość.
G1524
εἴσειμι
Wejść, wkraczać.; Przekroczyć próg danego miejsca.; Rozpocząć udział w czymś.
G1525
εἰσέρχομαι
Wejść, przybyć.; W przenośni: wejść w stan istnienia.; Pojawić się publicznie lub dołączyć do jakiejś społeczności.
G1529
εἴσοδος
Wejście, przybycie.; Droga prowadząca do wnętrza (np. brama).; Akt wstąpienia w nowe miejsce.
G1530
εἰσπηδάω
Wskoczyć, wpaść gwałtownie.; Zaatakować wejście energicznym ruchem.; Nagle wtargnąć do środka.
G1531
εἰσπορεύομαι
Wchodzić, wkroczyć do.; W przenośni: uczucie lub myśl wchodząca do duszy.; Być wnoszonym, pojawiać się wewnątrz.
G1532
εἰστρέχω
Wbiegać.; Szybko dostać się do wnętrza.; Wtargnąć biegiem.
G1533
εἰσφέρω
Wprowadzać, wnosić.; Donieść coś do środka.; Dodać jako nowy element wewnątrz.
G1534
εἶτα
Potem, następnie.; W dalszej kolejności logicznej.; Później w przebiegu zdarzeń.
G1535
εἴτε
Bądź… bądź…, czy… czy…; Alternatywna konstrukcja warunkowa.; Łącznik możliwości „jeśli…jeśli”.
G1537
ἐκ
Z, spośród, od.; Z powodu, wskutek czegoś.; Połączenie z czasem: „od” danego momentu.
G1538
ἕκαστος
Każdy.; Każdy z osobna, poszczególny.; Wszyscy indywidualnie w grupie.
G1540
ἑκατόν
Sto.; Podstawowy liczebnik.; Określenie setki w języku greckim.
G1541
ἑκατονταετής
Stuletni.; Mający sto lat.; Dotyczący wieku stu lat.
G1542
ἑκατονταπλασίων
Stokrotnie.; Zwielokrotniony sto razy.; Wyolbrzymione błogosławieństwo lub zysk.
G1543
ἑκατοντάρχης
Setnik, centurion w armii rzymskiej.; Oficer dowodzący setką żołnierzy.; Żołnierz średniego szczebla w legionie.
G1544
ἐκβάλλω
Wyrzucić, wypędzić, odesłać.; Wykluczyć, pozbawić kogoś społeczności.; Wyciągnąć, wyprowadzić siłą.
G1545
ἔκβασις
Wyjście, droga wyjścia.; Koniec życia, sposób wyjścia z pokusy.; Rozwiązanie w trudnej sytuacji.
G1546
ἐκβολή
Wyrzucenie precz.; Zrzucenie ładunku za burtę (odciążenie statku).; Usunięcie czegoś, aby uniknąć niebezpieczeństwa.
G1549
ἔκγονος
Potomek, syn lub córka.; Dziecko, wnuk.; Całe potomstwo w linii rodowej.
G1551
ἐκδέχομαι
Oczekiwać, czekać z nadzieją.; Przyjąć, uznać.; Wyczekiwać z wiarą i wypatrywać.
G1552
ἔκδηλος
Oczywisty, widoczny, jasny.; Niepozostawiający wątpliwości.; W pełni jawny.
G1554
ἐκδίδωμι
Dać, wynająć, oddać w dzierżawę.; Rozdawać ze swoich zasobów.; Udzielać dostępu do posiadanych dóbr.
G1555
ἐκδιηγέομαι
Opowiedzieć (zrelacjonować, wyjaśnić, przedstawić) coś wyczerpująco (szczegółowo, dokładnie).
G1556
ἐκδικέω
Bronić, pomścić.; Wziąć odwet, ukarać.; Oddać sprawiedliwość w czyimś imieniu.
G1557
ἐκδίκησις
Odpłata, zemsta, kara.; Wymierzenie sprawiedliwości.; Egzekucja kary jako odwetu.
G1558
ἔκδικος
Bezprawny, niesprawiedliwy.; Karzący, mszczący się.; Działający poza prawem w formie odwetu.
G1559
ἐκδιώκω
Prześladować, wypędzać.; Ścigać, gnębić.; Ciemiężyć, nękać wrogością.
G1560
ἔκδοτος
Przekazany, wydany.; Oddany w czyjeś ręce.; Poddany cudzej władzy.
G1562
ἐκδύω
Zdjąć szaty, rozebrać.; Rozebrać kogoś z odzieży.; W przenośni: pozbawić ciało „ubrania duszy”.
G1563
ἐκεῖ
Tam.; W tamtym miejscu.; Do tamtego rejonu.
G1564
ἐκεῖθεν
Stamtąd, z tamtego miejsca.; Od tamtego położenia.; Opuszczając lub wywodząc się z tego obszaru.
G1565
ἐκεῖνος
Tamten, ów, ten sam.; Przywołanie osoby lub rzeczy wspomnianej wcześniej.; Wskazanie na kogoś/coś dalekiego w tekście lub przestrzeni.
G1566
ἐκεῖσε
Tam, do tamtego miejsca.; W tamtą stronę.; (rzadko) Określenie celu podróży.
G1567
ἐκζητέω
Szukać usilnie, żądać.; Badać, dociekać.; Domagać się intensywnie, dopominać się o coś.
G1568
ἐκθαμβέω
Zdumiewać, przerażać.; Być przejętym strachem i zdumieniem.; Wprawiać kogoś w osłupienie.
G1569
ἔκθαμβος
Zdumiony, przestraszony.; Budzący trwogę.; Będący w stanie wielkiego zdziwienia.
G1571
ἐκκαθαίρω
Oczyścić gruntownie.; Usunąć wszelkie zanieczyszczenia.; Doprowadzić do pełnej czystości.
G1572
ἐκκαίω
Zapalić, podpalić.; Spalić do końca.; Płonąć, palić się.
G1573
ἐκκακέω
Upadać na duchu, być wyczerpanym.; Całkowicie tracić energię.; Być zrezygnowanym i bezsilnym.
G1574
ἐκκεντέω
Przebić, przekłuć.; Przekopać się przez coś (rzadziej).; Wbić, przewiercić ostrzem.
G1575
ἐκκλάω
Odłamać, przeciąć.; Zerwać z całości.; Rozdzielić część od czegoś większego.
G1577
ἐκκλησία
Zgromadzenie (w klasyce: obywateli).; W NT: lokalna wspólnota wierzących.; Cały Kościół – ogół uczniów Chrystusa.
G1578
ἐκκλίνω
Zboczyć z właściwej drogi, odsunąć się.; Stronić od kogoś, unikać.; Odejść, trzymać się z dala.
G1581
ἐκκόπτω
Wycinać, ścinać.; Odbierać okazję (przenośnie).; Uniemożliwić dalszy rozwój.
G1582
ἐκκρέμαμαι
Zwisać z czegoś.; Wisieć w powietrzu.; Kołysać się, będąc zawieszonym.
G1583
ἐκλαλέω
Mówić otwarcie, wyjawić.; Głośno ogłaszać.; Upublicznić lub zdradzić tajemnicę.
G1584
ἐκλάμπω
Zabłysnąć, jaśnieć.; Rozbłysnąć mocnym światłem.; Być pełnym blasku (rzadkie w NT).
G1586
ἐκλέγω
Wybierać, upatrywać spośród wielu.; Wyznaczać do szczególnego zadania w Bożym planie.; Oddzielać kogoś jako godnego służby.
G1587
ἐκλείπω
Pominąć, zaniechać.; Ustawać, przestać (np. o świetle).; Skończyć się, wygasnąć.
G1588
ἐκλεκτός
Wybrany, powołany przez Boga.; Mesjasz jako „Wybrany”; wybrani wierzący.; Wyborny, najlepszy w swoim rodzaju.
G1589
ἐκλογή
Wybór, wybranie (szczególnie Boże).; Akt selekcji do misji.; Boży plan zbawienia przez Chrystusa.
G1590
ἐκλύω
Osłabnąć, zmęczyć się.; Uwolnić, rozwiązać (rzadziej).; Upadać na duchu z powodu wyczerpania.
G1591
ἐκμάσσω
Wycierać, ścierać.; Wymazać, usunąć.; Zetrzeć doszczętnie jakiś ślad.
G1592
ἐκμυκτηρίζω
Wyśmiewać, szydzić z kogoś.; Kpić unosząc nos do góry.; Okazywać pogardę drwiną.
G1593
ἐκνεύω
Przechylić się na bok, odsunąć.; Uciec potajemnie, wyśliznąć się.; Stronić od kogoś z premedytacją.
G1594
ἐκνήφω
Oprzytomnieć, wytrzeźwieć.; Odzyskać przytomność umysłu.; Wrócić do równowagi po upojeniu.
G1595
ἑκούσιος
Dobrowolny.; Bez zewnętrznego przymusu.; Podejmowany z własnej inicjatywy.
G1596
ἑκουσίως
Dobrowolnie, chętnie.; Rozmyślnie, świadomie.; Z przekonaniem, z własnego wyboru.
G1598
ἐκπειράζω
Wystawiać na próbę, testować gruntownie.; Kusić, badać granice.; Wystawiać Boga na próbę (negatywnie).
G1599
ἐκπέμπω
Wysyłać, posyłać dokądś.; Odesłać z konkretnego miejsca.; Rozesłać, wyprawić w podróż.
G1600
ἐκπετάννυμι
Rozciągać, rozpościerać.; Rozłożyć coś na pełną szerokość.; Rozciągać powierzchnię (np. płótno, skrzydła).
G1601
ἐκπίπτω
Wypaść, spaść, odpaść.; Utracić pozycję lub przynależność, być daremnym.; W przenośni: odpaść od łaski, nie przynieść spodziewanego skutku.
G1603
ἐκπληρόω
Napełnić całkowicie.; Wypełnić, zrealizować (przenośnie).; Spełnić w całości zamierzenie lub obietnicę.
G1604
ἐκπλήρωσις
Dokonanie, wypełnienie.; Realizacja czegoś do końca.; Ostateczne spełnienie obietnicy.
G1605
ἐκπλήσσω
Uderzyć, wypędzić uderzeniem.; W przenośni: wytrącić z równowagi, przejąć zdumieniem.; Doznać wielkiego oszołomienia lub lęku.
G1607
ἐκπορεύομαι
Wychodzić, odejść.; W przenośni: wyjść na jaw, wyniknąć.; Pojawić się, rozprzestrzeniać się (o uczuciach, pogłoskach).
G1608
ἐκπορνεύω
Uprawiać nierząd, rozwiązłość seksualną.; Być nieczystym w sferze seksualnej.; (rzadko) Korzystać z treści pornograficznych (pozabiblijnie).
G1610
ἐκριζόω
Wykorzenić.; Wyrwać wraz z korzeniami.; Usunąć całkowicie z podłoża.
G1611
ἔκστασις
Wytrącenie ze stanu normalnego, ekstaza.; Silne zdumienie lub lęk połączony z zachwytem.; Skupienie uwagi na Bożych sprawach, wyobcowanie umysłu.
G1612
ἐκστρέφω
Wywrócić na drugą stronę, przewrócić.; Przestawić, odwrócić.; Zmienić na gorsze, wypaczyć.
G1613
ἐκταράσσω
Wzburzyć, utrapić ponad miarę.; Spowodować głęboki niepokój.; Zakłócić wewnętrzny spokój w skrajnym stopniu.
G1614
ἐκτείνω
Wyciągnąć, wyprostować (np. rękę).; Skierować działanie ku komuś lub czemuś.; Wyciągnąć w stronę, okazać gest.
G1615
ἐκτελέω
Ukończyć, doprowadzić do końca.; Zakończyć proces w pełni.; Spełnić w całości, domknąć zadanie.
G1616
ἐκτένεια
Rozszerzanie, przedłużanie (rzadkie).; Powiększanie zasięgu lub trwania.; Wydłużony stan lub przestrzeń.
G1618
ἐκτενής
Wyciągnięty, wyprostowany.; Zdecydowany, szczery, gorliwy (przenośnie).; Intensywny w działaniu.
G1619
ἐκτενῶς
Szczerze, gorliwie.; Z zapałem, z zaangażowaniem.; W sposób intensywny i zdecydowany.
G1620
ἐκτίθημι
Wyłożyć, wystawić na zewnątrz.; Odsłonić, pokazać.; W przenośni: przedstawić lub wyjaśnić.
G1621
ἐκτινάσσω
Strząsnąć coś (symbolicznie oznaczając pogardę).; Otrzepać się dla oczyszczenia.; Zerwać wszelkie więzy i relacje.
G1622
ἐκτός
Na zewnątrz, poza.; Oprócz, z wyjątkiem.; Nie licząc kogoś/czegoś.
G1623
ἕκτος
Szósty.; Dotyczący kolejności (np. dnia, godziny).; W odniesieniu do podziałów czasowych lub hierarchii.
G1624
ἐκτρέπω
Wywrócić, wykręcić (np. zwichnąć kończynę).; Zboczyć z drogi, zejść na bok.; Stronić od kogoś, unikać kontaktu.
G1625
ἐκτρέφω
Wykarmić do dojrzałości.; Wychować, kształcić.; Zapewnić rozwój fizyczny i intelektualny.
G1626
ἔκτρωμα
Poronienie, przedwczesny poród.; Aborcja (rzadki kontekst).; Dziecko urodzone w sposób niepełny (1 Kor 15:8?).
G1627
ἐκφέρω
Wynieść (np. zmarłego do pochówku).; Wyprowadzić, przyprowadzić.; Wytwarzać (o ziemi rodzącej).
G1628
ἐκφεύγω
Uciec, zbiec.; Schronić się przed niebezpieczeństwem.; Wymknąć się prześladowcom.
G1629
ἐκφοβέω
Wystraszyć, przerazić kogoś.; Wzbudzić paniczną ucieczkę.; Doprowadzić do wielkiego lęku.
G1630
ἔκφοβος
Przerażony, ogarnięty strachem.; Bardzo wystraszony.; Pogrążony w wielkim lęku.
G1632
ἐκχέω
Wylać, rozlać.; Rozsiewać, obficie rozprowadzać.; W przenośni: obdarowywać szczodrze.
G1633
ἐκχωρέω
Odejść, oddalić się.; Uciec w bezpieczne miejsce.; Wycofać się z danej przestrzeni.
G1634
ἐκψύχω
Skonać, umrzeć.; Wydać ostatnie tchnienie.; Odejść w sposób ostateczny.
G1635
ἑκών
Nieprzymuszony, dobrowolny.; Z własnej woli.; Chętnie podjęty czyn.
G1636
ἐλαία
Drzewo oliwne, oliwka.; Owoc oliwki.; Materiał do produkcji oliwy.
G1637
ἔλαιον
Oliwa z oliwek.; Używana jako paliwo do lamp i środek leczniczy.; Olej do namaszczania ciała lub głowy.
G1638
ἐλαιών
Gaj oliwny, sad drzew oliwnych.; Często w NT: Góra Oliwna.; Obszar porośnięty drzewami oliwnymi.
G1640
ἐλάσσων
Mniejszy, młodszy, gorszy.; Zmniejszony w zasobach lub godności.; O niższym statusie lub randze.
G1641
ἐλαττονέω
Być kimś mniejszym lub gorszym w posiadaniu.; Uszczuplić, zmniejszyć.; Pozbawić kogoś części zasobów.
G1642
ἐλαττόω
Uczynić mniejszym, zdegradować.; Stracić autorytet lub popularność.; Stać się niższym w godności.
G1643
ἐλαύνω
Napędzać (o wietrze), pędzić.; Wiosłować, płynąć statkiem.; Być pędzonym (np. przez demona).
G1645
ἐλαφρός
Lekki (masa), zwinny.; Niestały, łatwy do uniesienia (przenośnie).; Szybki, nieobciążony.
G1646
ἐλάχιστος
Najmniejszy w rozmiarze, ilości lub ważności.; Najbardziej nieistotny w hierarchii.; O kimś/ czymś o minimalnym znaczeniu.
G1648
Ἐλεάζαρ
Eleazar („pomoc Boża”) – jeden z przodków Jezusa.
G1649
ἔλεγξις
Odrzucenie, nagana.; Wyrażenie dezaprobaty.; Sroga reprymenda (rzadkie).
G1650
ἔλεγχος
Dowód, argument potwierdzający.; Przekonanie, wykazanie prawdy.; Środek używany do udowadniania czegoś.
G1651
ἐλέγχω
Wykazać czyjąś winę, obnażyć błąd.; Skarcić, surowo upomnieć.; Wydać wyrok, osądzić i ujawnić winę.
G1652
ἐλεεινός
Pożałowania godny, nędzny.; Wzbudzający litość.; Godny współczucia.
G1653
ἐλεέω
Litować się, okazywać miłosierdzie.; Udzielać pomocy i wsparcia.; Doświadczyć miłosierdzia samemu (strona bierna).
G1654
ἐλεημοσύνη
Miłosierdzie, jałmużna.; Dobroczynność jako akt okazania łaski.; Wsparcie uciśnionych lub biednych.
G1655
ἐλεήμων
Miłosierny, litościwy.; Pełen współczucia.; Okazujący łaskę w potrzebie.
G1656
ἔλεος
Miłosierdzie, życzliwość wobec cierpiących.; Łaskawa postawa Boga zapewniająca zbawienie.; Wzajemna litość między ludźmi.
G1657
ἐλευθερία
Wolność, swoboda (w sprawach neutralnych).; Niezależność, brak przymusu.; Prawdziwa wolność w Chrystusie, wolność od grzechu.
G1658
ἐλεύθερος
Wolny, urodzony wolnym (nie niewolnik).; Wyzwolony z niewoli.; Nieskrępowany jarzmem Prawa (w NT).
G1659
ἐλευθερόω
Uwolnić, dać wolność.; Wyzwolić od grzechu.; Uczynić niezależnym od niewoli duchowej.
G1661
ἐλεφάντινος
Z kości słoniowej (przymiotnik).; Wykonany z kości słoniowej.; Określenie materiału luksusowego.
G1662
Ἐλιακείμ
Eliakim („Bóg wzbudza”) – przodek Jezusa (Mt 1:13; Łk 3:30–31).
G1663
Ἐλιέζερ
Eliezer („Bóg jest pomocą”) – syn Jorima w genealogii Jezusa (Łk 3:29).
G1665
Ἐλισάβετ
Elżbieta („przysięga Boża”) – żona Zachariasza, matka Jana Chrzciciela.
G1667
ἑλίσσω
Zwinąć, złożyć (np. płótno).; Skręcić w rulon.; Zgromadzić, zawinąć.
G1668
ἕλκος
Rana, zwłaszcza ropiejąca.; Wrzód, bolesne miejsce.; Zmiana chorobowa skóry.
G1670
ἑλκύω
Ciągnąć, wlec.; Przyciągnąć wewnętrzną mocą, pociągnąć łaską.; Zachęcić lub zmusić do przyjścia.
G1671
Ἑλλάς
Grecja („kraj światła”) – państwo w południowej Europie.
G1672
Ἕλλην
Grek (narodowość).; Poganin, nie-Żyd przyjmujący język i kulturę grecką.; W sensie ogólnie o nie-Żydach.
G1673
Ἑλληνικός
Grecki (o języku).; Helleński, związany z kulturą Grecji.; Charakterystyczny dla świata greckiego.
G1674
Ἑλληνίς
Greczynka.; Poganka (nie-Żydówka).; Kobieta z kultury greckiej.
G1679
ἐλπίζω
Mieć nadzieję, oczekiwać z ufnością.; Pokładać nadzieję w Bogu.; Liczyć na przyszłe dobro (religijnie: zbawienie).
G1680
ἐλπίς
Nadzieja, oczekiwanie dobra (zwłaszcza zbawienia).; Radosne, pewne zaufanie.; Podstawa ufności lub przedmiot nadziei.
G1682
ἐλωΐ
Eloi („Boże mój”) – aramejskie zawołanie (Mk 15:34).
G1683
ἐμαυτοῦ
Mnie samego.; Zaimek zwrotny 1. os.; Wyrażenie własnej osoby w odniesieniu do siebie.
G1684
ἐμβαίνω
Wejść, wkraczać (do budynku lub miasta).; Stąpać w nowe miejsce.; Rozpocząć wejście w jakąś sferę.
G1685
ἐμβάλλω
Wrzucić, cisnąć do środka.; Rzucić gwałtownie w dane miejsce.; Wprowadzić kogoś lub coś w przestrzeń.
G1687
ἐμβατεύω
Wstąpić, bywać (u bóstw, duchów – rzadziej).; Napaść, dokonać najazdu.; Wnikać dogłębnie w analizę (przenośnie).
G1688
ἐμβιβάζω
Włożyć do/na coś.; Sprowadzić kogoś, sprawić przybycie.; Umieścić wewnątrz określonego obszaru.
G1689
ἐμβλέπω
Spojrzeć na, zwrócić wzrok.; W przenośni: rozważyć umysłem.; Skupić uwagę na kimś lub czymś.
G1690
ἐμβριμάομαι
Surowo nakazać, często z groźbą.; Oburzyć się, wyrazić silne emocje.; Żarliwie upomnieć kogoś.
G1691
ἐμέ
Mnie, mię (forma 1 os.).; Zaimek dopełnienia bliższego.; Oznacza „mnie” w sposób bezpośredni.
G1692
ἐμέω
Wymiotować, zwracać.; Wypluć wewnętrzną zawartość.; Odrzucić fizycznie coś połkniętego.
G1694
Ἐμμανουήλ
Emmanuel („Bóg z nami”) – tytuł Mesjasza (Iz 7:14, Mt 1:23).
G1696
ἐμμένω
Pozostawać w czymś, trwać.; Być wiernym, przestrzegać zasad.; Trwać mocno w wyznawanej prawdzie lub zobowiązaniu.
G1698
ἐμοί
Mnie, mi (inna forma 1 os.).; Zaimek celownika (komu? czemu?).; Oznacza własne odniesienie do siebie.
G1699
ἐμός
Mój, moje (zaimek dzierżawczy).; Należący do mnie.; Określający własność pierwszej osoby.
G1700
ἐμοῦ
Mnie.; Mojego (forma dzierżawcza w 1 os.).; Odniesienie do „mnie samego” w dopełniaczu.
G1701
ἐμπαιγμός
Wyśmiewanie, szyderstwo.; Drwina z kogoś.; Okazywanie pogardy słowem i gestem.
G1702
ἐμπαίζω
Szydzić, żartować z kogoś.; Wyśmiewać, zwodzić drwiną.; Igrać z czyimś uczuciem lub sytuacją, mamić.
G1703
ἐμπαίκτης
Prześmiewca, szyderca.; Osoba kpiąca z innych.; Ten, kto drwi i wytyka cudze słabości.
G1704
ἐμπεριπατέω
Chodzić w czymś, nosić się w (rzadkie).; Przechadzać się wewnątrz jakiegoś miejsca.; Postępować w określony sposób (przenośnie).
G1705
ἐμπίπλημι
Napełnić, zaspokoić do pełna.; Przynieść sytość lub nadmiar.; Zaspokoić czyjeś pragnienia nawet ponad miarę.
G1706
ἐμπίπτω
Wpaść (np. w złe towarzystwo).; Dostać się pod czyjąś władzę lub wpływ.; Popaść w niekorzystne okoliczności.
G1707
ἐμπλέκω
Wpleść, wciągnąć.; Zaplątać coś w coś innego.; Uwikłać kogoś w skomplikowaną sytuację.
G1709
ἐμπνέω
Wdychać lub oddychać czymś.; Dyszeć (gniewem, pragnieniem).; Ujawniać wewnętrzną siłę w oddechu.
G1710
ἐμπορεύομαι
Handlować, prowadzić handel.; Sprowadzać coś w celach zarobkowych.; Metaforycznie: wykorzystywać kogoś/coś dla zysku.
G1711
ἐμπορία
Handel.; Towar (rzadziej w NT).; Przedmiot kupna i sprzedaży.
G1712
ἐμπόριον
Miejsce handlu, szczególnie port.; Ośrodek targowy.; Główny punkt wymiany towarów.
G1713
ἔμπορος
Kupiec podróżujący w celach handlowych.; Kupiec hurtowy, kontrastujący z detalistą.; Osoba zyskująca na wymianie towarów.
G1714
ἐμπρήθω
Podpalić, spalić.; Zniszczyć ogniem.; Dokonać podpalenia celem zrujnowania czegoś.
G1715
ἔμπροσθεν
Przed (o miejscu lub czasie).; W obecności, na oczach kogoś.; Wcześniej w szeregu lub randze.
G1716
ἐμπτύω
Pluć, splunąć na kogoś.; Okazać pogardę przez oplucie.; Odtrącić gestem plucia.
G1717
ἐμφανής
Jawny, widoczny.; Objawiony przez Boga jako dowód łaski.; Łatwo dostrzegalny, oczywisty.
G1718
ἐμφανίζω
Pokazywać, wystawiać na widok.; Ujawniać, wyjawiać.; Stać się widocznym, ukazać się.
G1719
ἔμφοβος
Ogarnięty strachem, przerażony.; Zatrwożony do głębi.; W wielkiej trwodze.
G1720
ἐμφυσάω
Dmuchnąć, tchnąć na.; Ożywić czymś oddechem (J 20:22).; Wydmuchnąć powietrze w czyjąś stronę.
G1721
ἔμφυτος
Wrodzony, wpojony z natury.; Zaszczepiony w kimś przez naukę.; Głęboko zakorzeniony w czyjejś osobowości.
G1722
ἐν
W, wewnątrz, w środku.; W czasie, w trakcie.; Za pomocą, przez.
G1723
ἐναγκαλίζομαι
Wziąć w ramiona, objąć.; Przytulić kogoś czule.; Uścisnąć w geście bliskości.
G1725
ἔναντι
Przed, wcześniej (rzadkie).; Uprzednio w czasie.; Poprzedzający coś w kolejności.
G1726
ἐναντίον
Naprzeciw, przeciw.; Wrogi, sprzeciwiający się.; W kontrze do czyjegoś miejsca lub uczuć.
G1727
ἐναντίος
Naprzeciw, przeciwny.; Wrogi, sprzeciwiający się.; Przeciwległy w sensie geograficznym lub mentalnym.
G1728
ἐνάρχομαι
Zacząć, zapoczątkować.; Inicjować pewien proces.; Rozpocząć projekt lub działanie (rzadkie).
G1729
ἐνδεής
Potrzebujący, ubogi.; Cierpiący nędzę.; Będący w niedostatku.
G1731
ἐνδείκνυμι
Wskazywać, wykazywać przez argumenty.; Objawiać, okazywać czynem.; Pokazywać wyraźnie, dowodzić czegoś.
G1733
ἕνδεκα
Jedenaście.; „Jedenastu” uczniów po zdradzie Judasza.; Oznaczenie liczby 11.
G1734
ἑνδέκατος
Jedenasty.; Kolejność następująca po dziesiątej.; Określenie miejsca w szeregu.
G1735
ἐνδέχομαι
Jest możliwe, da się przyjąć.; Być może.; Otwiera się perspektywa lub dopuszczalność czegoś.
G1737
ἐνδιδύσκω
Ubierać się, wdziać odzież.; Przyodziać kogoś.; Być przyodzianym (strona bierna).
G1740
ἐνδοξάζω
Uwielbić, otoczyć chwałą.; Uczynić kogoś chwalebnym lub sławnym.; Wzniosle wywyższyć (rzadziej w NT).
G1741
ἔνδοξος
Wspaniały, szacowny, wybitny.; Szanowany, wysoce ceniony.; Doskonały moralnie (rzadko).
G1742
ἔνδυμα
Odzienie, strój, szata.; Płaszcz lub ubranie wierzchnie.; Każdy rodzaj ubioru.
G1743
ἐνδυναμόω
Być silnym, wzmocnić.; Uzyskać siłę, dodać mocy.; Negatywnie: stać się zuchwałym (rzadko w przenośni).
G1745
ἔνδυσις
Ubranie się (rzadkie).; Akt założenia stroju.; Proces przyodziania się.
G1746
ἐνδύω
Przyoblec, włożyć na siebie (np. szatę).; Zanurzyć się w coś (symbolicznie).; Ubrać się w określone odzienie.
G1747
ἐνέδρα
Zasadzka, czyhanie.; Planowe oczekiwanie na ofiarę.; Ukryte miejsce ataku.
G1748
ἐνεδρεύω
Zastawiać pułapkę, czyhać na kogoś.; Przygotować zasadzkę.; Dybać, oczekiwać w ukryciu.
G1749
ἔνεδρον
Zasadzka, czyhanie.; Podstępne miejsce ukrycia.; Planowany atak z zaskoczenia.
G1750
ἐνειλέω
Wtaczać, owijać.; Zawijać w coś.; Okrywać szczelnie materiałem.
G1751
ἔνειμι
Być wewnątrz, w środku.; Znajdować się w kimś/czymś.; (rzadko) Być obecnym jako dusza wewnątrz ciała.
G1752
ἕνεκα
Z powodu, ze względu na, dla.; Wskazanie przyczyny lub celu.; „Z tej racji, dlatego też”.
G1753
ἐνέργεια
Działanie, skuteczność.; Siła nadludzka (Boska lub diabelska) w NT.; Przejaw mocy aktywnie działającej.
G1754
ἐνεργέω
Być czynnym, pracować.; Wspomagać kogoś działaniem.; Ukazywać moc, przejawiać się w czynach.
G1757
ἐνευλογέω
Obdarzyć dobrodziejstwami, pobłogosławić.; Dać błogosławieństwo lub łaskę.; Sprawić, że ktoś doznaje pomyślności.
G1758
ἐνέχω
Mieć w sobie, trzymać wewnątrz.; Być spętanym, uwięzionym czymś.; Występować przeciw komuś, żywić urazę.
G1759
ἐνθάδε
Tu, tutaj, w tym miejscu.; Dotąd, w tym obszarze.; Lokalny wskazujący na najbliższe miejsce.
G1760
ἐνθυμέομαι
Rozważać, zastanawiać się.; Pogrążać się w myślach.; Myśleć głęboko i uważnie.
G1762
ἔνι
Jest w, jest pośród.; Ma miejsce, jest dopuszczalny.; Funkcjonuje, występuje wewnątrz danego kontekstu.
G1763
ἐνιαυτός
Rok.; Ustalony przedział czasowy.; Określony okres w kalendarzu.
G1764
ἐνίστημι
Umieścić w czymś, włożyć wewnątrz.; Być blisko, nadchodzić, zagrażać.; Stać się obecnym, nadeszłym (np. o czasie).
G1765
ἐνισχύω
Wzmocnić, zyskać siłę.; Uczynić kogoś silnym.; Wspierać, by mógł być odporny.
G1766
ἔνατος
Dziewiąty.; Określenie godziny dziewiątej (~15:00).; Porządek czasowy dziewiąty w kolejności.
G1767
ἐννέα
Dziewięć.; Liczba 9 w wyliczeniach.; Symbol pojedynczego cyfrowego zestawu.
G1769
ἐννεός
Niemy, niezdolny do mówienia.; Oniemiały z przerażenia.; Bez możności wyrażenia słów.
G1770
ἐννεύω
Skinąć głową, zrobić gest.; Dać znak w milczący sposób.; Porozumieć się przez ruch głowy lub ręki.
G1771
ἔννοια
Rozważanie, myśl, koncepcja.; Umysł, rozum, wola.; Sposób odczuwania i myślenia.
G1772
ἔννομος
Przywiązany do prawa, zgodny z prawem.; Uprawniony, zobowiązany legalnie.; Przepisowy, praworządny.
G1773
ἔννυχος
Nocny (rzadkie).; Odnoszący się do pory nocnej.; Dziejący się w ciemnościach.
G1774
ἐνοικέω
Zamieszkiwać w, mieszkać wewnątrz.; W przenośni: przebywać w kimś (o duchu).; Wywierać wpływ od wewnątrz.
G1776
ἐνοχλέω
Wzburzać, niepokoić.; Denerwować, zakłócać spokój.; Dokuczać, wywoływać uciążliwe zamieszanie.
G1777
ἔνοχος
Zobowiązany, podlegający odpowiedzialności.; Winny, zasługujący na karę.; Ogarnięty (np. pasją lub procesem sądowym).
G1778
ἔνταλμα
Nakaz, zasada, reguła.; Przepis wynikający z autorytetu.; Polecenie do wykonania (rzadkie).
G1779
ἐνταφιάζω
Przygotować ciało do pochówku (obmyć, namaścić).; Ubrać i złożyć w grobie.; Zorganizować pogrzebowe rytuały.
G1781
ἐντέλλομαι
Rozkazać, nakazać wykonanie czegoś.; Wydać polecenie z autorytetem.; Ustanowić obowiązek do wypełnienia.
G1782
ἐντεῦθεν
Odtąd, stąd.; Po obu stronach (rzadziej).; W konsekwencji czegoś, od tego miejsca dalej.
G1783
ἔντευξις
Spotkanie, natknięcie się.; Narada, rozmowa, błaganie.; Modlitewna prośba lub wstawiennictwo.
G1784
ἔντιμος
Czczony, cenny, drogi.; O wysokiej wartości i pozycji.; Wysoce szanowany, godny czci.
G1785
ἐντολή
Przykazanie, rozkaz, nakaz.; Polecenie wydane z autorytetem.; Zasada etyczna (np. w Prawie Mojżeszowym).
G1787
ἐντός
Wewnątrz, w środku.; Pośród was, w was.; Wewnętrznie, w duchu.
G1788
ἐντρέπω
Zawstydzić, wstydzić się.; Okazać szacunek, uszanować.; Odwrócić się lub wycofać ze wstydu.
G1790
ἔντρομος
Drżący, przerażony.; W stanie lęku i niepewności.; Ztrzęsiony strachem.
G1791
ἐντροπή
Zawstydzenie, hańba.; Szacunek lub cześć (rzadkie drugie znaczenie).; Poczucie wstydu prowadzące do poprawy.
G1792
ἐντρυφάω
Rozkoszować się, żyć w luksusie.; Dogadzać sobie w przyjemnościach.; Znajdować wykwintną rozkosz w czymś.
G1793
ἐντυγχάνω
Natknąć się na kogoś, spotkać.; Udać się do kogoś w celu rozmowy, prośby.; Błagać, wstawiać się za kimś.
G1797
ἐνυπνιάζομαι
Śnić, miewać sny (od Boga lub zwykłe).; Być zwiedzionym przez senne wyobrażenia.; Pozostawać w stanie marzeń sennych.
G1798
ἐνύπνιον
Sen, marzenie senne.; Przenośnie: wizja nocna.; Wyobrażenie we śnie.
G1799
ἐνώπιος
Przed, przed obliczem kogoś.; W obecności, wobec kogoś.; Na oczach, w zasięgu wzroku lub autorytetu.
G1800
Ἐνώς
Enos („śmiertelnik”) – syn Seta.
G1801
ἐνωτίζομαι
Wysłuchać uważnie, nakłonić ucha.; Zwrócić uwagę na czyjeś słowa.; Przyjąć posłusznie usłyszane pouczenie.
G1802
Ἐνώχ
Henoch („poświęcony”) – syn Jareda, ojciec Metuszelacha.
G1803
ἕξ
Sześć.; Liczba 6 w grece.; Podstawowy liczebnik porządkowy.
G1804
ἐξαγγέλλω
Rozpowiadać, rozgłaszać.; Obwieszczać wszem i wobec, ujawniać wieści.; Wysławiać przez głoszenie chwalebnej informacji.
G1805
ἐξαγοράζω
Odkupić – wykupić za cenę z niewoli.; Chrystus wyzwala spod Prawa przez swoją śmierć.; Wykorzystywać dobrze każdą okazję (Ef 5:16).
G1806
ἐξάγω
Wyprowadzać.; Wywodzić kogoś/coś z określonego miejsca.; Przenośnie: prowadzić ku wolności.
G1807
ἐξαιρέω
Wyrywać, wyciągać z korzeniami.; Wybrać sobie, upatrzyć spośród wielu.; Uratować, wyzwolić z niebezpieczeństwa.
G1808
ἐξαίρω
Podnieść lub zabrać z miejsca.; Usunąć, uprzątnąć.; Odłączyć na bok.
G1810
ἐξαίφνης
Nagle, znienacka.; Nieoczekiwanie, bez zapowiedzi.; W jednej chwili.
G1811
ἐξακολουθέω
Iść za kimś, podążać jego śladami.; Naśladować czyjeś zachowanie, stosować się do wskazówek.; Być podporządkowanym komuś.
G1812
ἑξακόσιοι
Sześćset.; Sześćsetny w kolejności (np. rok).; Oznaczenie liczebnika 600.
G1813
ἐξαλείφω
Namaścić lub obmyć.; Pokryć wapnem, wybielić.; Wytrzeć, zatrzeć, usunąć (wymazać).
G1814
ἐξάλλομαι
Podskoczyć (rzadkie).; Skoczyć nagle w górę.; Zerwać się do skoku.
G1815
ἐξανάστασις
Powstanie, ponowne wstanie.; Zmartwychwstanie.; Wyjście z grobu do nowego życia.
G1816
ἐξανατέλλω
Sprawić, że coś wyrośnie.; Wyrosnąć, wykiełkować.; Wzejść (o roślinie).
G1817
ἐξανίστημι
Sprawić powstanie, zrodzić.; Powstać w zgromadzeniu, zabrać głos.; Wzbudzić kogoś do działania.
G1818
ἐξαπατάω
Zwieść, oszukać.; Wprowadzić w błąd w sposób zdradliwy.; Zmylić czyjeś zaufanie.
G1819
ἐξάπινα
Nagle, niespodziewanie.; W jednej chwili, bez ostrzeżenia.; Raptem, gwałtownie.
G1821
ἐξαποστέλλω
Posłać, odesłać, odprawić.; Skierować kogoś w określone miejsce.; Wyprawić w podróż z poleceniem.
G1823
ἐξαστράπτω
Wypuścić błyskawicę, rozbłysnąć.; Jaśnieć intensywnie jak błyskawica.; Emablować światłem (np. o szatach).
G1825
ἐξεγείρω
Obudzić, wzbudzić ze snu.; Pobudzić do działania.; Powstać gwałtownie do czynu.
G1826
ἔξειμι
Wyjść, odejść.; Opuszczać dotychczasowe miejsce.; Udać się w inną lokalizację.
G1827
ἐξελέγχω
Dowieść winy, uznać kogoś winnym (rzadkie).; Ujawnić błędy.; Wydać wyrok potwierdzający czyjeś uchybienie.
G1828
ἐξέλκω
Wyciągnąć (przedmiot, ofiarę).; Zwabić do wyjścia (np. do grzechu, Jk 1:14).; Wabić jak w polowaniu.
G1830
ἐξερευνάω
Pilnie przeszukiwać, dociekać z niepokojem.; Badać starannie każdy szczegół.; Poszukiwać wytrwale rozwiązania.
G1831
ἐξέρχομαι
Iść, wychodzić, opuścić.; W przenośni: wyjść na jaw lub rozchodzić się (o pogłosce).; Uchodzić, zniknąć, ustąpić.
G1832
ἔξεστι
Wolno, można.; Godzi się, jest dozwolone.; Coś jest prawnie lub moralnie dopuszczalne.
G1833
ἐξετάζω
Przeszukiwać, badać szczegółowo.; Pytać kogoś, wypytywać.; Prowadzić wnikliwe dochodzenie.
G1834
ἐξηγέομαι
Wyprowadzać, iść na czele.; Opowiadać, relacjonować, tłumaczyć (np. wizje).; Być przywódcą w przekazywaniu nauki.
G1835
ἑξήκοντα
Sześćdziesiąt.; Liczba 60 w zapisie greckim.; Określenie wielokrotności dziesięciu.
G1836
ἑξῆς
Po kolei, kolejno.; Następnego dnia, w następującym porządku.; W sekwencji zdarzeń.
G1837
ἐξηχέω
Rozlegać się, brzmieć, wydawać dźwięk.; Zabrzmieć szeroko, roznosić się.; Dawać odgłos słyszalny w oddali.
G1838
ἕξις
Nawyki ciała lub umysłu.; Zdolność nabyta praktyką, przyzwyczajenie.; Stan ukształtowany przez częste używanie.
G1839
ἐξίστημι
Zadziwić, zdumieć, wprawić w oszołomienie.; Być zdumionym, wyjść z siebie.; Stracić zmysły w zachwycie lub szoku.
G1841
ἔξοδος
Wyjście, odejście.; Koniec drogi życiowej, śmierć (Hbr 13:7).; Ostateczne opuszczenie tego świata.
G1842
ἐξολοθρεύω
Wygubić, zniszczyć, wytępić (rzadkie).; Zlikwidować całkowicie.; Doprowadzić do zupełnego zniszczenia.
G1843
ἐξομολογέω
Zgadzać się, wyznawać, uznawać otwarcie.; Wychwalać, oddawać chwałę.; Deklarować, obiecywać coś publicznie.
G1844
ἐξορκίζω
Wymusić przysięgę, zmusić do zaprzysiężenia.; Zaprzysiąc kogoś.; W kontekście: nakazać w imię wyższej władzy.
G1846
ἐξορύσσω
Wygrzebać (dziurę), wyłupać (oko).; Przekopać (rzadko).; Wydobyć coś z wnętrza ziemi lub ciała (np. wyłupanie oczu).
G1847
ἐξουδενόω
Uważać za nic, gardzić kimś skrajnie.; Traktować kogoś jako nieistotnego.; Odrzucić z całkowitą pogardą.
G1848
ἐξουθενέω
Nie liczyć się z kimś, wzgardzić.; Całkowicie odrzucić kogoś jako bezwartościowego.; Poniżyć czyjąś godność.
G1849
ἐξουσία
Władza wyboru, swoboda; Upoważnienie, autorytet.; Zdolność lub prawo rządzenia.; System władzy, urząd, władca.
G1850
ἐξουσιάζω
Mieć władzę nad kimś lub czymś.; Panować nad ciałem, nad umysłem.; Być pod czyjąś władzą lub zwierzchnością.
G1852
ἐξυπνίζω
Zbudzić ze snu, rozbudzić.; Wywołać czyjeś ocknięcie się.; Sprawić, by ktoś się przebudził do działania.
G1853
ἔξυπνος
Obudzony, rozbudzony.; Czujny po przebudzeniu.; W stanie gotowości po śnie.
G1854
ἔξω
Na zewnątrz, poza.; „Na dworze” (Mk 3:31).; Oddalony od wewnętrznego obszaru.
G1855
ἔξωθεν
Od środka, na zewnątrz.; W kierunku zewnętrznym.; (rzadziej) Wypchnięty czy wypływający na zewnątrz.
G1856
ἐξωθέω
Wypchnąć na zewnątrz, wypędzić.; Nadać pęd, przymusić do wyjścia.; Wyrzucić z miejsca przebywania.
G1857
ἐξώτερος
Bardziej zewnętrzny, dalszy.; Położony dalej od centrum.; Dalsza sfera lub warstwa zewnętrzna.
G1858
ἑορτάζω
Obchodzić święto, świętować.; Uroczyście celebrować dzień świąteczny.; Wspólnie cieszyć się obrzędami święta.
G1859
ἑορτή
Święto, dzień świąteczny.; Uroczystość religijna.; Okazja do wspólnego świętowania.
G1860
ἐπαγγελία
Ogłoszenie, zapowiedź.; Obietnica, coś przyrzeczonego.; Dobro obiecane, błogosławieństwo.
G1861
ἐπαγγέλλω
Obiecać, ogłosić zamiar.; Zapowiedzieć dobrowolnie.; „Występować zawodowo” (rzadko: deklarować fach).
G1863
ἐπάγω
Sprowadzić coś na kogoś.; Sprawić, by kogoś dotknęło jakieś zdarzenie.; Przywołać określony skutek lub karę.
G1867
ἐπαινέω
Pochwalić, wyrazić uznanie.; Zarekomendować publicznie.; Docenić kogoś słowami.
G1868
ἔπαινος
Aprobata, rekomendacja, pochwała.; Uznanie za dobre postępowanie.; Wyrażanie pozytywnej oceny.
G1869
ἐπαίρω
Podnosić, wznieść wysoko.; W przenośni: unosić się pychą.; Dumnie się wynosić.
G1870
ἐπαισχύνομαι
Wstydzić się.; Odczuwać zażenowanie lub hańbę.; Czuć się zawstydzonym czynem własnym lub cudzym.
G1871
ἐπαιτέω
Żebrać, prosić natarczywie o więcej.; Domagać się uporczywie.; Ponawiać prośbę z uporem.
G1872
ἐπακολουθέω
Następować zaraz po czymś.; Iść w czyjeś ślady, naśladować przykład.; Podążać tuż za kimś.
G1873
ἐπακούω
Nakłonić ucha, posłuchać uważnie.; Życzliwie wysłuchać czyjejś prośby.; Spełnić prośbę, okazując przychylność.
G1875
ἐπάν
Skoro tylko, kiedy.; Natychmiast gdy spełni się warunek.; W momencie nastania określonej sytuacji.
G1877
ἐπανάγω
Wyprowadzić statek na głębię, wyruszyć w rejs.; Przyprowadzić z powrotem.; Wrócić z podróży.
G1879
ἐπαναπαύομαι
Sprawić, że ktoś spocznie na czymś.; Polegać na czymś, oprzeć się.; Osiąść lub zamieszkać.
G1880
ἐπανέρχομαι
Wrócić, powrócić.; Przybyć ponownie do wcześniej opuszczonego miejsca.; Zwrócić się z powrotem do sprawy.
G1881
ἐπανίστημι
Skłonić do powstania (przeciw).; Podburzyć przeciwko komuś.; Wszcząć bunt, wystąpić wrogo.
G1882
ἐπανόρθωσις
Przywrócenie do właściwego stanu, poprawa.; Ulepszenie życia lub charakteru.; Naprawa błędów i wad.
G1883
ἐπάνω
Ponad, nad (miejsce).; Większe w liczbie, wyższe.; Na (np. na wężach – przenośnie lub literalnie).
G1884
ἐπαρκέω
Dawać radę, być wystarczająco silnym.; Pomagać, wspierać z własnych zasobów.; Odpierać zagrażające niebezpieczeństwo.
G1886
ἔπαυλις
Gospodarstwo, domostwo, mieszkanie (rzadkie).; Siedziba w terenie wiejskim.; Posiadłość wraz z zabudowaniami.
G1887
ἐπαύριον
Nazajutrz, następnego dnia.; W dniu kolejnym po obecnym.; Następujące jutro.
G1892
ἐπεγείρω
Wzniecić bunt, wywołać rozruchy.; Rozpalić emocje przeciw komuś.; Pobudzić grupę do wrogości.
G1893
ἐπεί
Kiedy, odkąd.; Skoro, ponieważ.; Wskazuje czas lub przyczynę.
G1894
ἐπειδή
Kiedy, skoro.; Ponieważ, jako że.; Złączenie czasowo-przyczynowe.
G1896
ἐπεῖδον
Spojrzeć na, wejrzeć.; Zwrócić wzrok, dostrzec.; Przyjrzeć się uważnie.
G1899
ἔπειτα
Niezwłocznie, następnie, później.; Kolejny etap w czasie.; Potem, w dalszej kolejności.
G1900
ἐπέκεινα
Poza (miejsce lub warunek).; Dalej niż wyznaczona granica.; Odrębny obszar.
G1903
ἐπενδύτης
Strój wierzchni, bluza rybacka.; Nakładana na pozostałe ubranie.; Okrycie chroniące ciało podczas pracy (J 21:7).
G1904
ἐπέρχομαι
Przyjść, nadejść (o czasie, chorobie, Duchu).; Spaść na kogoś, ogarnąć go.; Zaatakować lub przyjść niespodziewanie.
G1905
ἐπερωτάω
Pytać, wypytywać.; Zwrócić się z prośbą lub żądaniem.; Przesłuchiwać, zadawać pytania wnikliwe.
G1906
ἐπερώτημα
Pytanie, zadanie.; Żądanie, gorliwe zabieganie o coś.; Silna prośba lub kwestia do rozważenia.
G1907
ἐπέχω
Przytrzymać się czegoś, stosować się do czegoś.; Skupić uwagę, zwracać baczną uwagę.; Żywić uczucie (pozytywne/negatywne).
G1909
ἐπί
Z dopełniaczem (Gen.): na, nad, w czasie, za (określa położenie nad czymś lub autorytet, wskazuje na czas wydarzenia).; Z celownikiem (Dat.): na, przy, w oparciu o (oznacza bliskość lub miejsce kontaktu; może wyrażać podstawę czegoś.; Z biernikiem (Acc.): na, do, przeciw, względem (określa ruch w kierunku czegoś lub działanie przeciwko komuś).
G1910
ἐπιβαίνω
Wejść na, wznieść się.; Wsiąść na statek.; Przystąpić do czegoś, wkroczyć.
G1911
ἐπιβάλλω
Zarzucić na, nałożyć.; Rzucić się na kogoś, wpaść na.; Przyłożyć się do czegoś (w myśli), poświęcić uwagę.
G1913
ἐπιβιβάζω
Sprawić, że ktoś się wznosi lub siada.; Umieścić kogoś na czymś wyżej.; Pozwolić wejść (np. na zwierzę, pojazd).
G1914
ἐπιβλέπω
Spojrzeć, zwrócić wzrok na.; Szanować, mieć wzgląd na kogoś.; Skierować uwagę w sposób przychylny.
G1915
ἐπίβλημα
Naszywka, łata.; Dodatek przyszyty do okrycia.; Część materiału doszyta do ubrania.
G1916
ἐπιβοάω
Zawołać, krzyknąć do kogoś.; Głośno przywołać w czyimś kierunku.; Błagać donośnym głosem.
G1917
ἐπιβουλή
Spisek, plan przeciwko komuś.; Zmowa, intryga wrogiego charakteru.; Potajemne zamiary zaszkodzenia komuś.
G1918
ἐπιγαμβρεύω
Być spowinowaconym przez małżeństwo.; Poślubić wdowę po bracie (lewirat).; Stać się teściem/zięciem.
G1920
ἐπιγίνομαι
Przyjść później, zdarzyć się po czymś.; Pojawić się w czasie późniejszym.; Urodzić się lub wyrosnąć (następne pokolenie).
G1921
ἐπιγινώσκω
Poznać gruntownie, rozpoznać dokładnie.; Wiedzieć w pełni, rozumieć.; Dowiedzieć się i upewnić.
G1922
ἐπίγνωσις
Uznanie, dokładne poznanie.; Szczegółowa wiedza, pełna świadomość.; Dokładne rozeznanie w danej sprawie.
G1924
ἐπιγράφω
Wypisać, wyryć na czymś.; Metaforycznie: wyryć w umyśle.; Opatrzyć napisem lub dedykacją.
G1925
ἐπιδείκνυμι
Pokazać, wystawić na pokaz.; Dowieść, wykazać.; Ukazać, by inni mogli rozpoznać lub potwierdzić.
G1926
ἐπιδέχομαι
Zaznać gościnności, wpuścić.; Przyjąć, nie odrzucić.; Otwarcie zaakceptować kogoś/coś.
G1929
ἐπιδίδωμι
Wręczyć, dać do rąk.; Oddać we władanie, przekazać.; Podać lub umożliwić korzystanie z czegoś.
G1931
ἐπιδύω
Zapadać się, zachodzić (o słońcu).; Zniknąć z widoku, schować się za horyzontem.; Powoli zanikać w mroku.
G1932
ἐπιείκεια
Łagodność, delikatność, dobroć.; Wyrozumiałość w stosunkach międzyludzkich.; Postawa pełna taktu i zrozumienia.
G1933
ἐπιεικής
Stosowny, delikatny, łagodny.; Sprawiedliwy, słuszny.; Odpowiedni w zachowaniu i charakterze.
G1934
ἐπιζητέω
Szukać, badać, dociekać.; Żywić silne pragnienie, żądać.; Domagać się głośno, usilnie.
G1935
ἐπιθανάτιος
Skazany na śmierć.; Przeznaczony na ostateczną karę.; W sytuacji bez odwrotu, prowadzącej do egzekucji.
G1936
ἐπίθεσις
Nakładanie (rzadko w NT).; Akt przyłożenia rąk (czasem sakramentalnie).; Fizyczne umieszczenie czegoś na czymś.
G1937
ἐπιθυμέω
Pożądać, pragnąć mocno.; Żywić żądzę, zwłaszcza zakazaną.; Tęsknić gorąco za czymś.
G1938
ἐπιθυμητής
Pożądający czegoś, miłośnik.; Ktoś, kto gorąco pragnie.; Entuzjasta czegoś (rzadko w NT).
G1939
ἐπιθυμία
Pożądanie, żądza.; Silna tęsknota lub namiętne dążenie.; Pragnienie często odnoszące się do rzeczy zakazanych.
G1940
ἐπικαθίζω
Sprawić, że ktoś usiądzie na czymś.; Samemu zająć miejsce na czymś.; Osiąść na tym, co jest wyżej lub przygotowane.
G1941
ἐπικαλέω
Nadać przydomek, nazwać.; Wezwać w czyjąś obronę lub przeciw komuś.; Wzywać Boga w modlitwie (odwoływać się do imienia).
G1942
ἐπικάλυμμα
Osłona, zasłona.; Pretekst w przenośni.; Coś przykrywającego prawdziwy stan.
G1943
ἐπικαλύπτω
Zakryć, zasłonić.; Ukryć przed wzrokiem.; Okryć, by uniemożliwić wgląd.
G1944
ἐπικατάρατος
Przeklęty, podlegający klątwie.; Ohydny, obrzydliwy w oczach Boga (Ga 3:10).; Znienawidzony przez prawo Boże.
G1945
ἐπίκειμαι
Leżeć, spoczywać na kimś/czymś.; Napierać gwałtownie (burza, fale).; Wywierać silną presję.
G1947
ἐπικουρία
Wsparcie, pomoc (rzadkie).; Dodatkowe zabezpieczenie.; Posługa wspierająca czyjąś potrzebę.
G1948
ἐπικρίνω
Osądzać, zatwierdzać decyzją.; Wydać wyrok, werdykt.; Przesądzić o czyimś losie.
G1949
ἐπιλαμβάνομαι
Uchwycić, pojąć w posiadanie.; Przylgnąć do czegoś, ocalić.; Przybyć z pomocą w potrzebie.
G1950
ἐπιλανθάνομαι
Zapomnieć, zaniedbać.; Porzucić coś w pamięci.; Stracić wspomnienie o czymś.
G1951
ἐπιλέγω
Powiedzieć ponadto; dodać słowo.; Przezwać, nadać dodatkowe miano.; Wybrać dla siebie (rzadkie).
G1953
ἐπιλησμονή
Zapomnienie.; Utrata pamięci o czymś.; Odkładanie na bok w niepamięć.
G1954
ἐπίλοιπος
Pozostający dodatkowo, zostawiony.; Reszta, to co jeszcze zostało.; Ocalony fragment.
G1957
ἐπιμαρτυρέω
Zaświadczyć (rzadkie).; Potwierdzić swoim świadectwem.; Dodać dowód na poparcie twierdzenia.
G1958
ἐπιμέλεια
Troska, uwaga.; Dbałość, staranne zabieganie.; Skupiona opieka.
G1959
ἐπιμελέομαι
Opiekować się kimś, troszczyć się.; Zadbać o kogoś lub coś.; Zapewnić właściwe wsparcie.
G1960
ἐπιμελῶς
Pilnie, starannie.; Z troską i uwagą.; Dokładając wszelkich starań.
G1961
ἐπιμένω
Trwać, pozostawać, zwlekać.; Kontynuować zadanie lub postawę.; Wytrwać w nadziei na błogosławieństwo.
G1962
ἐπινεύω
Skinąć głową komuś.; Potwierdzić, wyrazić aprobatę gestem.; Przytaknąć na znak zgody.
G1963
ἐπίνοια
Zamiar, myśl.; Plan lub koncept w głowie.; Przedsięwzięcie rodzące się w umyśle.
G1964
ἐπιορκέω
Fałszywie przysięgać.; Zapierać się przyrzeczenia.; Postępować wiarołomnie.
G1965
ἐπίορκος
Fałszywie przysięgający, wiarołomny.; Łamiący przysięgę (rzadkie).; Niegodny zaufania przez złamanie słowa.
G1968
ἐπιπίπτω
Spaść na, wpaść na.; Rzucić się w ramiona (przytulić).; Duch Boży ogarnia człowieka, zstępuje.
G1971
ἐπιποθέω
Pragnąć, łaknąć.; Tęsknić, żywić miłość.; Pożądać niedozwolonego (negatywnie).
G1975
ἐπιπορεύομαι
Podróżować, zdążać dokądś.; Przemierzać region.; Najeżdżać terytorium nieprzyjaźnie.
G1977
ἐπιρρίπτω
Rzucić na coś, umieścić na.; Wrzucić gwałtownie w jakieś miejsce.; Przerzucić ciężar lub troskę (por. 1 P 5:7).
G1978
ἐπίσημος
Oznakowany, opieczętowany.; Wybitny, godny uwagi.; Niesławny (negatywnie).
G1979
ἐπισιτισμός
Żywność, zapasy.; Zaopatrzenie na podróż.; Zapas jedzenia dla grupy.
G1980
ἐπισκέπτομαι
Odwiedzić, przyjrzeć się.; Troszczyć się, dopomagać (zwł. Boże nawiedzenie).; Rozglądać się za kimś, by udzielić wsparcia.
G1982
ἐπισκιάζω
Zacienić, przyćmiewać.; Osłaniać (jak obłok).; Rzucać cień symbolicznej ochrony.
G1983
ἐπισκοπέω
Spoglądać, doglądać.; Nadzorować, troszczyć się o wspólnotę.; Uważnie obserwować, pilnując porządku.
G1984
ἐπισκοπή
Badanie, dochodzenie, nadzór.; Urząd biskupi/zwierzchni w zborze.; Akt Bożego zbadania ludzkich uczynków.
G1985
ἐπίσκοπος
Dosłownie: strażnik, nadzorca, dozorca.; W Nowym Testamencie - określenie każdego ze starszych (prezbiterów, przełożonych wspólnoty).; W późniejszych czasach (poapostolskich): przełożony gminy wierzących (biskup).
G1986
ἐπισπάομαι
Naciągać napletek (1 Kor 7:18?), by cofnąć obrzezanie.; Unikać rytualnego wyglądu.; Postępować tak, by ukryć przeszłe znamię obrzezki.
G1987
ἐπίσταμαι
Zwrócić uwagę na coś, skupić myśli.; Rozumieć, wiedzieć.; Być zaznajomionym, mieć świadomość czegoś.
G1988
ἐπιστάτης
Mistrz, przełożony, zwierzchnik.; Ktoś, kto sprawuje nadzór.; Tytuł honorowy w stosunku do autorytetu.
G1990
ἐπιστήμων
Rozumny, doświadczony, znający się na rzeczy.; Mający wiedzę ekspercką.; Biegły w danej dziedzinie (rzadkie).
G1991
ἐπιστηρίζω
Utwierdzić, wzmocnić bardziej.; Dodatkowo umocnić w wierze lub stanowisku.; Zwiększyć siłę przekonań.
G1992
ἐπιστολή
List.; Dokument pisany zawierający wiadomość.; Oficjalne pismo do wspólnoty lub osoby.
G1994
ἐπιστρέφω
Zwrócić się (ku Bogu), nawrócić się.; Sprowadzić kogoś z powrotem.; Obrócić się, zawrócić wstecz.
G1995
ἐπιστροφή
Nawrócenie, zwrot ku Bogu.; Zmiana kierunku życia (zwłaszcza u pogan).; Powrót do prawdziwej wiary.
G1996
ἐπισυνάγω
Zgromadzić razem.; Połączyć dodatkowo w jednym miejscu.; Sprowadzić wspólnie, często przeciw komuś.
G1997
ἐπισυναγωγή
Zgromadzenie razem, synagoga.; Spotkanie religijne (Jk 2:2).; Zbiórka wierzących w jednym miejscu.
G1999
ἐπισύστασις
Wrogie zgromadzenie, burzliwy tłum.; Tłoczenie się wokół w złym celu.; Nagonka zbiorowa przeciw komuś.
G2001
ἐπισχύω
Dodać sił, wzmocnić.; Uzyskać większą moc, umocnić się.; (rzadko) Wytrwale nalegać, utrzymywać się przy czymś.
G2003
ἐπιταγή
Nakaz, polecenie, rozkaz.; Decyzja wydana z autorytetem.; Obowiązek nałożony na kogoś.
G2004
ἐπιτάσσω
Nakazać, polecić z urzędu.; Zawrócić kogoś lub coś rozkazem.; Wydać polecenie, którego należy się bezwzględnie trzymać.
G2005
ἐπιτελέω
Doprowadzić do końca, dopełnić.; Dokonać, ukończyć, wypełnić.; Nałożyć coś, narzucić (rzadziej w przenośni).
G2006
ἐπιτήδειος
Odpowiedni, stosowny, korzystny.; Niezbędny w życiu, przydatny.; Wygodny do użycia.
G2007
ἐπιτίθημι
Położyć na, dołożyć, dołączyć.; Umieścić (kogoś lub coś) w konkretnym miejscu.; Nadać (imię), w sensie przypisać lub przyznać coś.
G2008
ἐπιτιμάω
Okazywać cześć lub szacunek (rzadkie znaczenie).; Upominać, gromić surowo, nakładać karę.; Ocenić, postanowić (osądzić), w tym także zganić lub obarczyć winą.
G2009
ἐπιτιμία
Kara, wymierzona sankcja.; Skutek postanowienia sądowego.; Konsekwencja błędnego czynu.
G2010
ἐπιτρέπω
Pozwolić, upoważnić, zezwolić.; Powierzyć, przekazać czyjeś sprawy.; Wyrazić zgodę na działanie.
G2011
ἐπιτροπή
Zezwolenie, upoważnienie.; Prawo do decydowania w czyimś imieniu.; Akt przeniesienia odpowiedzialności.
G2012
ἐπίτροπος
Zarządca, opiekun, nadzorca.; Ten, kto odpowiada za dzieci, wychowawca.; Osoba sprawująca pieczę i mająca władzę w czyimś imieniu.
G2013
ἐπιτυγχάνω
Natrafić na coś lub kogoś, uderzyć w coś.; Dostąpić czegoś, otrzymać.; Osiągnąć cel przez trafienie lub znalezienie.
G2014
ἐπιφαίνω
Pokazać, ujawnić, wyprowadzić na światło.; Ukazać się, stać się widocznym.; Dać się wyraźnie poznać.
G2015
ἐπιφάνεια
Pojawienie się, ukazanie.; Widoczne objawienie się kogoś/czegoś.; W NT: szczególnie „objawienie” Chrystusa.
G2016
ἐπιφανής
Wyraźnie widoczny, rzucający się w oczy.; Słynny, jawny.; Wyróżniający się, budzący podziw.
G2017
ἐπιφαύσκω
Dawać światło, jaśnieć.; (w kontekście Łk 1:78?) Rozbłysnąć łaską jak światło o poranku.; Oświecić duchowo lub metaforycznie.
G2018
ἐπιφέρω
Sprowadzić na, nałożyć (karę, obowiązek).; Przedstawić, obarczyć kogoś czymś.; Zwiększyć czyjeś brzemię.
G2019
ἐπιφωνέω
Wołać, krzyknąć w czyjąś stronę.; Głośno przywołać uwagę.; Wzywać kogoś donośnym głosem.
G2021
ἐπιχειρέω
Usiłować, próbować czegoś.; Przyłożyć rękę do dzieła, podjąć się zadania.; Zacząć wykonywać zamiar.
G2022
ἐπιχέω
Polewa się, wylewać do czegoś.; Napełnić wnętrze płynem.; (rzadko) Rozlewać nadmiar.
G2023
ἐπιχορηγέω
Dostarczyć, zaopatrzyć, obdarzyć.; Uzyskać pomoc lub wsparcie.; Zapewnić potrzebne środki.
G2028
ἐπονομάζω
Nadać imię, nazwać kogoś.; Ktoś jest tak przezwany.; Formalnie określić mianem.
G2030
ἐπόπτης
Nadzorca, inspektor.; Widz, naoczny świadek.; Ten, kto ma wgląd w sytuację i dokumentuje ją.
G2031
ἔπος
Słowo (starsza lub poetycka forma).; Opowieść słowna, rzadko w NT.; Może oznaczać wypowiedź krótką i doniosłą.
G2032
ἐπουράνιος
Niebieski, pochodzący z Niebios.; Dotyczący sfer niebiańskich, siedziby Boga.; W NT: „w niebiosach” – miejsce chwały Bożej.
G2033
ἑπτά
Siedem.; Podstawowy liczebnik 7.; Często w Biblii symbol pełni.
G2034
ἑπτάκις
Siedem razy, siedmiokrotnie.; Powtórzony siedmiokrotnie.; W intensywnym sensie „wiele razy”.
G2035
ἑπτακισχίλιοι
Siedem tysięcy.; Określenie dużej liczby 7000.; Symboliczna liczba wiernych.
G2036
ἔπω
Powiedzieć, zapytać (starsza forma czasownika „mówić”).; W użyciu NT głównie w aoryście – „rzekł”.; Krótka forma do „wypowiadać słowa”.
G2038
ἐργάζομαι
Pracować, trudzić się, wykonywać pracę.; Zarabiać, handlować.; Działać, wypełniać zadanie bądź przedsięwzięcie.
G2039
ἐργασία
Praca, wysiłek.; Zysk z pracy, biznes.; Działanie, prowadzenie interesu.
G2040
ἐργάτης
Robotnik, pracownik (zwykle najemny).; Wykonawca konkretnej pracy lub zlecenia.; Ktoś zatrudniony w polu lub przy rzemiośle.
G2041
ἔργον
Uczynek, czyn, dzieło.; Praca, coś wytworzonego, produkcja.; Działanie lub przedsięwzięcie określonego rodzaju.
G2042
ἐρεθίζω
Podburzać, pobudzić, wywołać.; Wzniecać konflikt, pobudzać do gniewu.; Podjudzać w celu wywołania sporu.
G2043
ἐρείδω
Zamocować, podeprzeć.; Ugruntować coś solidnie.; Oprzeć na stabilnym fundamencie.
G2044
ἐρεύγομαι
Splunąć bądź wypluć.; Wpływać do morza (o rzece).; Wylewać słowa w donośnej mowie (rzadziej).
G2045
ἐρευνάω
Dociekać, badać coś.; Przeszukiwać wnikliwie.; Analizować drobiazgowo fakty.
G2046
ἐρέω
Powiedzieć, wypowiadać.; Komunikować, wyrażać słowem.; Używane w kontekstach mówienia.
G2047
ἐρημία
Pustkowie, niezamieszkany teren.; Pustynia, odludzie.; Obszar daleki od cywilizacji.
G2048
ἔρημος
Odludny, opustoszały (miejsce).; W przenośni: opuszczony przez ludzi.; Pustynny, pozbawiony obecności mieszkańców.
G2049
ἐρημόω
Pustoszyć, zniszczyć.; Zrujnować, złupić obszar.; Uczynić miejsce wyludnionym.
G2050
ἐρήμωσις
Spustoszenie, uczynienie czegoś pustym.; Zrujnowanie.; Rezultat działań niszczycielskich.
G2051
ἐρίζω
Spierać się, sprzeczać.; Wdawać się w kłótnię słowną.; Wchodzić w konflikt werbalny.
G2053
ἔριον
Wełna.; Materiał pozyskiwany z owiec.; Surowiec włókienniczy.
G2054
ἔρις
Kłótnia, spór, zwada.; Ostra sprzeczka.; Niezgoda wynikająca z różnic zdań.
G2055
ἐρίφιον
Koźlę.; Młody koziołek.; Często w kontekście ofiarnym lub pokarmowym.
G2056
ἔριφος
Koziołek, koźlę.; Młody kozioł.; (rzadziej) Stado kóz w znaczeniu zbiorowym.
G2058
ἑρμηνεία
Interpretacja (słów, tekstów).; Wyjaśnienie znaczenia.; Tłumaczenie na zrozumiały język.
G2059
ἑρμηνεύω
Tłumaczyć, wyjaśniać.; Przekładać na obcy język.; Interpretować sens wypowiedzi.
G2062
ἑρπετόν
Istota pełzająca, gad.; Zwykle węże, jaszczurki, zwierzęta pełzające.; Ogólnie: stworzenia niskie lub płazowe.
G2063
ἐρυθρός
Czerwony (przymiotnik).; W NT często w kontekście Morza Czerwonego (Hbr 11:29).; O kolorze krwi lub barwie ognia.
G2064
ἔρχομαι
Przyjść, przybyć, pojawić się.; Ukazać się publicznie, powstać.; W przenośni: wyłonić się, rozpocząć istnienie.
G2065
ἐρωτάω
Pytać, zadawać pytania.; Prosić, błagać kogoś.; Upraszać czegoś w formie pytania.
G2066
ἐσθής
Szata, odzienie.; Strój zewnętrzny.; Ubranie w ogólnym znaczeniu.
G2067
ἔσθησις
Szata, ubiór (rzadkie).; Forma odzieży.; Może oznaczać elegancki lub specyficzny strój.
G2068
ἐσθίω
Jeść, spożywać.; Pochłaniać, pożerać (metaforycznie).; Przyjmować pokarm w normalnych lub agresywnych kontekstach.
G2072
ἔσοπτρον
Zwierciadło, lustro (1 Kor 13:12).; Powierzchnia odbijająca obraz.; Metaforycznie: niedoskonałe odbicie rzeczywistości.
G2073
ἑσπέρα
Wieczór, zmierzch.; Pora po zachodzie słońca.; Koniec dnia.
G2074
Ἐσρώμ
Esrom/Ezron („zamknięty”?) – syn Rubena, przodek Ezronitów.; Jeden z patriarchów w genealogii plemiennej.; Czasem zapisywany jako Hezron.
G2078
ἔσχατος
Ostatni w czasie lub miejscu.; Skrajny, krańcowy.; Wartościowo najniższy lub najbardziej oddalony.
G2080
ἔσω
Wewnątrz, do wewnątrz.; O sferze wewnętrznej człowieka (dusza).; Zwrócony ku wnętrzu lub sercu.
G2081
ἔσωθεν
Ze środka, od wewnątrz.; Z wnętrza człowieka (np. serca).; Wewnątrz budynku czy przestrzeni.
G2082
ἐσώτερος
Bardziej wewnętrzny.; O miejscu Najświętszym w świątyni (Hbr 6:19).; Głębszy poziom wnętrza.
G2083
ἑταῖρος
Towarzysz, partner, współtowarzysz.; Uprzejmy zwrot „przyjacielu”.; Kumpel lub ktoś bliski we wspólnym celu.
G2087
ἕτερος
Drugi, inny.; Niejednakowy co do jakości.; Ktoś odmienny od wspomnianego pierwszego.
G2089
ἔτι
Jeszcze, ciągle.; Wciąż trwający, w dalszym ciągu.; Dodatkowo, ponadto.
G2090
ἑτοιμάζω
Przygotować, czynić gotowym.; Wyrównać drogę (metaforycznie).; Zorganizować wszystko, co konieczne przed przybyciem kogoś.
G2091
ἑτοιμασία
Przygotowanie, stan gotowości.; Akt czynienia wszystkiego, co potrzebne.; Bycie w pełnej gotowości do akcji.
G2092
ἑτοίμος
Gotowy, przygotowany.; Odpowiedni, stosowny.; Zdolny do natychmiastowego działania.
G2093
ἑτοίμως
Ochoczo, z gotowością.; Z chęcią i szybko.; (Rzadko) Entuzjastycznie.
G2094
ἔτος
Rok.; Okres 12 miesięcy.; Przedział czasu dla wydarzeń kalendarzowych.
G2095
εὖ
Dobrze, pomyślnie.; Korzystnie, pozytywnie.; Czyniąc dobro.
G2096
Εὖα
Ewa („życie”) – pierwsza kobieta w Biblii (Rdz 2–3).
G2097
εὐαγγελίζω
Zwiastować dobrą nowinę, ewangelizować.; Ogłaszać Ewangelię o zbawieniu w Chrystusie.; Przynosić radosną wieść (w ST kontekście).
G2098
εὐαγγέλιον
Dobra Nowina o Chrystusie.; Gatunek literacki opisujący życie Jezusa.; Radosne wieści zbawienia.
G2100
εὐαρεστέω
Podobać się, być miłym.; Mieć w czymś upodobanie.; Sprawiać radość i satysfakcję.
G2101
εὐάρεστος
Podobający się, miły.; Wzbudzający przyjemne odczucia.; Korzystny w czyichś oczach.
G2104
εὐγενής
Dobrze urodzony, szlachetnego rodu.; Szlachetny w myśleniu i usposobieniu.; Wyróżniający się rodowodem lub cnotami.
G2105
εὐδία
Ładna pogoda, czyste niebo.; Spokojna aura, bezchmurny czas.; Słoneczna i przyjemna pogoda.
G2106
εὐδοκέω
Uważać coś za dobre, wybierać.; Być chętnym, gotowym, postanawiać.; Znajdować upodobanie, czerpać przyjemność z czegoś.
G2107
εὐδοκία
Dobra wola, życzliwość, przychylność.; Rozkosz, przyjemność.; Pragnienie lub wola (Boża albo ludzka).
G2108
εὐεργεσία
Dobry czyn, dobrodziejstwo.; Przysługa wyświadczona potrzebującym.; Akt pomocy i życzliwości.
G2109
εὐεργετέω
1) Czynić dobrze, być dobroczyńcą. (2) Wyświadczać pomoc, przysługę. (3) Okazać łaskawość w działaniu.
G2110
εὐεργέτης
Dobroczyńca.; Tytuł honorowy tych, którzy okazali wybitne zasługi.; W starożytności „Soter”, „Patris Patriae”.
G2111
εὔθετος
Pożyteczny, zdatny.; Odpowiednio umieszczony, korzystny.; Przydatny do konkretnego celu.
G2112
εὐθέως
Natychmiast, niezwłocznie.; Od razu, bez opóźnienia.; W tym samym momencie.
G2115
εὔθυμος
Życzliwy, pełen otuchy.; Pogodnie nastawiony.; Mający dobry humor i pozytywne usposobienie.
G2116
εὐθύνω
Prostować, czynić równym.; Prowadzić prosto do celu.; Nadawać kierunek w linii prostej.
G2117
εὐθύς
Prosty, równy.; Szczery, uczciwy (w niektórych kontekstach).; Natychmiast, od razu (przysłówek).
G2118
εὐθύτης
Prawość, uczciwość.; Prostolinijność charakteru.; Niezachwiana poprawność moralna.
G2120
εὐκαιρία
Sposobny czas, korzystna okazja.; Możliwość przystąpienia do czegoś.; Czas szczególnie sprzyjający działaniu.
G2121
εὔκαιρος
W porę, stosowny.; Odpowiedni moment, dogodny termin.; Na czas, bez spóźnienia.
G2122
εὐκαίρως
Stosownie, w odpowiednim momencie.; Kiedy nadarza się okazja.; W samą porę.
G2123
εὔκοπος
Łatwiejszy, niewymagający wysiłku.; Mniej trudny do zrobienia.; Bardziej dogodny w realizacji.
G2124
εὐλάβεια
Ostrożność, roztropność.; Bojaźń Boża, pobożność.; Głęboki szacunek, powaga w stosunku do Boga lub ludzi.
G2125
εὐλαβέομαι
Postępować ostrożnie, przezornie.; Strzec się, bać się.; Okazywać cześć, szacunek (wobec Boga lub autorytetu).
G2126
εὐλαβής
Bogobojny, pobożny.; Sumienny, roztropny.; Trzymający się bojaźni Bożej i czci.
G2127
εὐλογέω
Błogosławić, wypraszać pomyślność.; Chwalić, sławić (o człowieku względem Boga).; Obdarzyć kogoś pomyślnością (o Bogu).
G2128
εὐλογητός
Błogosławiony, pochwalony.; Godzien chwały i czci.; Wychwalany za doskonałość.
G2129
εὐλογία
Pochwała, dziękczynienie.; Błogosławieństwo, dobrodziejstwo.; Łaskawy dar, łaska.
G2132
εὐνοέω
Życzyć komuś dobrze, być życzliwym.; Mieć przyjazne nastawienie.; Odnosić się do kogoś z sympatią i łagodnością.
G2133
εὔνοια
Dobra wola, łaskawość.; Przyjazne usposobienie.; Wewnętrzna życzliwość serca.
G2135
εὐνοῦχος
Eunuch, stróż łoża (nadzorca haremu).; Ten, kto nie ma zdolności do małżeństwa.; Dobrowolnie żyjący w celibacie.
G2137
εὐοδόω
Dobrze poprowadzić w podróży, zapewnić pomyślność.; Mieć powodzenie, obfitować.; Cieszyć się szczęśliwym wynikiem.
G2141
εὐπορέω
Być zamożnym, mieć zasoby.; Dysponować środkami finansowymi.; Żyć w dostatku.
G2143
εὐπρέπεια
Dobry wygląd, zgrabna sylwetka, uroda.; Estetyczna prezencja.; Powab zewnętrzny.
G2147
εὑρίσκω
Znaleźć, natknąć się na coś.; Odkryć przez szukanie lub badanie.; Uzyskać, otrzymać.
G2149
εὐρύχωρος
Szeroki, rozległy.; Przestronny, dający dużo miejsca.; Swobodny w zakresie ruchu.
G2150
εὐσέβεια
Pobożność, oddanie Bogu.; Cześć, szacunek religijny.; Bogobojne nastawienie.
G2151
εὐσεβέω
Być pobożnym, postępować z bojaźnią Bożą.; Okazywać szacunek, cześć Bogu i bliźnim.; Praktykować bogobojny sposób życia.
G2152
εὐσεβής
Oddany, sumienny, pobożny.; Żyjący w bojaźni Bożej.; Godny szacunku za swą religijną postawę.
G2154
εὔσημος
Dobrze oznaczony, wyraźny, odrębny.; Łatwy do rozpoznania.; O wyrazistych cechach.
G2155
εὔσπλαγχνος
Współczujący, litościwy (dosł. „o dobrych wnętrznościach”).; Pełen miłosierdzia.; Czuły na cudze cierpienie.
G2157
εὐσχημοσύνη
Urok, wytworność, skromność zewnętrzna.; Elegancki wygląd bądź postawa.; Przyzwoitość, stosowność.
G2158
εὐσχήμων
O dobrej sylwetce, kształtny, dostojny.; Wpływowy, szanowany (rzadko).; Budzący szacunek przez swój wygląd lub pozycję.
G2159
εὐτόνως
Gwałtownie, mocno.; Z dużą siłą lub przymusem.; Z zapałem i intensywnością.
G2165
εὐφραίνω
Cieszyć się, świętować.; Rozweselić, wywołać radość.; Być w stanie radości i dobrej zabawy.
G2166
Εὐφράτης
Eufrat („dobra rzeka”) – wielka rzeka na Bliskim Wschodzie.
G2167
εὐφροσύνη
Otucha, radość, wesele.; Pogoda ducha.; Stan pełen szczęścia.
G2168
εὐχαριστέω
Dziękować, być wdzięcznym.; Wyrażać podziękowanie Bogu lub ludziom.; Odczuwać i okazywać wdzięczność.
G2169
εὐχαριστία
Wdzięczność, dziękczynienie.; „Eucharystia” jako forma liturgii dziękczynnej.; Postawa czy modlitwa pochwalna.
G2170
εὐχάριστος
Wdzięczny, miły.; Przyjemny, życzliwy.; Hojny, dobroczynny (rzadziej).
G2171
εὐχή
Modlitwa, prośba do Boga.; Ślubowanie, przyrzeczenie.; Pobożne życzenie.
G2172
εὔχομαι
Modlić się do Boga, prosić.; Wyrażać życzenie lub pragnienie.; W niektórych tekstach: „Otwórz się!” (mylnie przyp. Mk 7:34 to „ἐφφαθά”).
G2173
εὔχρηστος
Łatwy do wykorzystania, przydatny.; Pożyteczny dla innych.; Użyteczny w codziennych czynnościach.
G2175
εὐωδία
Miła woń, aromat (Ef 5:2).; Przyjemny zapach.; W przenośni: coś miłego Bogu.
G2176
εὐώνυμος
Z lewej strony (eufemizm: „dobrego imienia”).; Określenie strony lewej w języku gr.; Rzadko: odnoszące się do czegoś „szczęśliwego” w przenośni.
G2177
ἐφάλλομαι
Skorzyć się na jakieś działanie (niejasne, rzadkie).; Wzbić się, skoczyć na coś.; (rzadkie w źródłach).
G2183
ἐφημερία
Zmiana kapłanów w Świątyni (podział na 24).; Usługa ograniczona do określonego czasu.; Okres służby liturgicznej.
G2186
ἐφίστημι
Stanąć przy, być obecnym.; Nadejść, spaść na kogoś (o chorobie, czasie).; Być blisko, gotowym do spełnienia się.
G2187
Ἐφραίμ
Efraim („podwójna płodność”) – miasto koło Jerozolimy (J 11:54).; Także imię syna Józefa w ST, lecz tu: miejscowość w pobliżu stolicy.; Używane w kontekście schronienia Jezusa.
G2189
ἔχθρα
Nieprzyjaźń, wrogość.; Przyczyna niechęci.; Stan konfliktu.
G2190
ἐχθρός
Nienawistny, wrogi.; Sprzeciwiający się Bogu (Rz 5:10).; Wróg, przeciwnik.
G2192
ἔχω
Mieć, posiadać, dzierżyć.; Trzymać się czegoś, być związanym.; Znajdować się w stanie lub relacji.
G2193
ἕως
Dopóki, aż do.; Tak długo, jak.; Do pewnego momentu w czasie.
G2194
Ζαβουλών
Zebulon – syn Jakuba, przodek pokolenia Zebulona (por. Mt 4:13–15).
G2195
Ζακχαῖος
Zacheusz („czysty”) – zwierzchnik celników z Jerycha (Łk 19:2).
G2196
Ζαρά
Zara („wschodzący jak słońce”) – syn Judy, przodek Jezusa.
G2197
Ζαχαρίας
Zachariasz („pamiętany przez JHWH”) – ojciec Jana Chrzciciela; także syn Barachiasza zabity w Świątyni.
G2198
ζάω
Żyć, być żywym, trwać w życiu.; Żyć w sensie fizycznym, duchowym lub wiecznym.
G2201
ζεῦγος
Zaprzęg dwóch zwierząt w jarzmie.; Para zwierząt gospodarskich (wołów, mułów, koni).; W liczbie mnogiej: kilka takich par.
G2203
Ζεύς
("ojciec wspomożenia"). Główne bóstwo Greków, odpowiednik rzymskiego Jowisza.
G2204
ζέω
Wrzeć, gotować się (o wodzie).; Kipieć gniewem, zapałem, intensywną emocją.; Okazywać silną żarliwość (dobrą lub złą).
G2205
ζῆλος
Gorliwość, żarliwość, entuzjazm.; Zapalczywość gniewu, zazdrość, zawistna rywalizacja.; Głębokie uczuciowe podekscytowanie w jakiejś sprawie.
G2206
ζηλόω
Pałać gorliwością, kipieć intensywnym uczuciem.; Zabiegać usilnie o czyjeś dobro bądź łaskę.; Odczuwać zazdrość lub być obiektem czyjejś zazdrości.
G2207
ζηλωτής
Gorliwiec pałający żarliwością.; Ktoś bezkompromisowy w obronie sprawy (czasem Bóg „zazdrosny”).; Obrońca lub atakujący z silnym uczuciem.
G2209
ζημία
Szkoda, strata.; Zniszczenie, uszczerbek.; Porażka w znaczeniu materialnym lub moralnym.
G2210
ζημιόω
Dokonać zniszczenia, wyrządzić szkodę.; Doznać straty, ponieść uszczerbek.; Zostać pozbawionym czegoś cennego.
G2212
ζητέω
Szukać, poszukiwać, dążyć do, zabiegać o coś.; Pragnąć, domagać się.
G2214
ζήτησις
Poszukiwanie, dociekanie.; Debata, spór koncepcyjny.; Dyskusja nad kwestią prawną lub religijną.
G2216
Ζοροβαβέλ
("urodzony w Babel"). Naczelnik Judy po niewoli babilońskiej.
G2218
ζυγός
Jarzmo (dla zwierząt).; Przenośnie: brzemię, niewola (Prawa lub Chrystusa).; Cokolwiek mocno wiąże lub ogranicza.
G2219
ζύμη
Zaczyn, zakwas.; Rozprzestrzeniający się wpływ (umysłowy, moralny).; Coś pobudzającego całość do fermentacji.
G2220
ζυμόω
Zakwaszać ciasto.; Powodować fermentację i wzrost.; W przenośni: przenikać i kształtować od wewnątrz.
G2221
ζωγρέω
Schwytać kogoś żywcem.; Pojmać bez zabicia.; W przenośni: pozyskać kogoś na swoją stronę.
G2222
ζωή
Życie (fizyczne, duchowe, bądź wieczne).
G2223
ζώνη
Pas do przewiązania szat.; Pasek służący też jako sakiewka.; Element stroju spinający ubranie.
G2224
ζώννυμι
Przepasać (się).; Owinąć pasem lub tkaniną.; W przenośni: przygotować się do działania.
G2225
ζωογονέω
Dać życie, zachować przy życiu.; Ocalić od śmierci.; Zabezpieczyć istnienie w trudnych warunkach.
G2226
ζῷον
Istota żywa, zwierzę.; Bestia (czasem o ludziach brutalnych).; Apokaliptyczne „istoty żywe” wokół tronu (Obj 4–5).
G2227
ζωοποιέω
Ożywić, powołać do życia.; Sprawić kiełkowanie (o nasionach).; Duchowo: obdarzyć życiem w Chrystusie.
G2228
ἤ
Albo, lub, czy.; Ani… ani (konstrukcje negatywne).; Niż (w porównaniach).
G2229
ἦ
Z całą pewnością, rzeczywiście.; Słowo wzmacniające stwierdzenie.; Niewątpliwie, bezsprzecznie.
G2231
ἡγεμονία
Najwyższe zwierzchnictwo, władza cesarska.; Rządy, panowanie.; Zwierzchność polityczna.
G2232
ἡγεμών
Zwierzchnik, władca, namiestnik.; Urzędnik rządzący prowincją.; Pierwszy w danym regionie (stolica).
G2233
ἡγέομαι
Kierować, stać na czele.; Uważać za, myśleć, sądzić.; Osądzać wartość, oceniać.
G2234
ἡδέως
Z przyjemnością, chętnie.; Ochoczo.; W pełni zadowolenia.
G2235
ἤδη
Teraz, już.; Właśnie w tej chwili.; Już (z naciskiem na aktualność).
G2237
ἡδονή
Przyjemność, rozkosz.; Dążenie do przyjemnych doznań.; Skłonność do pożądania rzeczy cielesnych.
G2239
ἦθος
Zwyczajowe miejsce przebywania (rzadko).; Charakter, moralność, przyzwyczajenie.; Wzorzec postępowania.
G2240
ἥκω
Przyjść, przybyć, nadejść.; W przenośni: zabiegać o kogoś.; Spaść na kogoś (o cierpieniu lub losie).
G2242
Ἡλί
("wstępujący"). Ojciec Józefa, męża Marii (Łk 3:23).
G2243
Ἠλίας
("moim Bogiem jest Jahwe"). Wielki prorok ST.
G2244
ἡλικία
Wiek, dojrzałość.; Wzrost, postawa.; Odpowiedni czas życia (rozumiany różnie).
G2246
ἥλιος
Słońce.; Promienie słoneczne, światło dnia.; Symbol jasności, ciepła.
G2247
ἧλος
Gwóźdź.; Metalowy kołek do mocowania.; Odniesienie do Kol 2:14 (przyp. „przybity do krzyża”).
G2248
ἡμᾶς
Nas (biernik my).; Określenie zbiorcze grupy.
G2249
ἡμεῖς
My (zaimek 1 os. l.mn.).; Grupa, do której należy mówiący.; Zaimek osobowy.
G2250
ἡμέρα
Dzień (od świtu do zmierzchu).; Pełna doba (24h).; Określenie czasu eschatycznego („Dzień Pański”).
G2251
ἡμέτερος
Nasz (zaimek dzierżawczy).; Przynależność grupy „my”.; Wskazuje własność wspólną.
G2252
ἤμην
Byłem (1 os. l.poj. imperf. „być”).; Oznacza czas niedokonany w przeszłości.; Istniałem w jakimś stanie dawniej.
G2253
ἡμιθανής
Na wpół martwy.; W stanie skrajnego wyczerpania.; Bezbronny i prawie bez życia.
G2254
ἡμῖν
Nam (celownik 1 os. l.mn.).; Wskazuje „komu?”.; Zaimek osobowy w roli dopełnienia dalszego.
G2255
ἥμισυς
Połowa.; Stanowiąca 50%.; Również część czyjegoś mienia, udziału.
G2257
ἡμῶν
Nas, nasz (dopełniacz 1 os. l.mn.).; Oznacza przynależność do „my”.; Formuła dzierżawcza.
G2259
ἡνίκα
Wtedy gdy, kiedy to.; Kiedy tylko, zaraz gdy (rzadkie).; Wskazuje na moment w czasie.
G2260
ἤπερ
Niż (porównanie).; Rzadka partykuła wzmacniająca kontrast.; Porównanie w wyrażeniach retorycznych.
G2262
Ἤρ
("czujny"). Syn Josego, ojciec Elmadana.
G2268
Ἡσαΐας
("zbawienie Jahwe"). Wielki prorok ST.
G2269
Ἠσαῦ
("owłosiony"). Syn Izaaka, brat bliźniak Jakuba.
G2270
ἡσυχάζω
Zamilknąć, zachować spokój.; Odpocząć, przerwać działalność.; Wieść ciche życie, unikać zgiełku.
G2271
ἡσυχία
Spokój, cisza, milczenie.; Wewnętrzna równowaga.; Stan nieaktywności lub pokoju.
G2272
ἡσύχιος
Cichy, spokojny.; Osoba nielubiąca zamieszania.; Łagodny w kontaktach.
G2273
ἤτοι
Czy, albo (łącznik alternatywny).; Zapowiada alternatywę w zdaniu.; Może wprowadzać pytanie rozłączne.
G2274
ἡττάω
Pokonać, uczynić mniejszym.; Być zmuszonym do ustąpienia.; Zostać pozbawionym sił.
G2275
ἥττημα
Umniejszenie, strata.; Porażka w działaniu.; Deficyt lub brak czegoś.
G2276
ἥττον
Niższy, mniejszy.; Słabszy w pozycji.; Ustępujący komuś w hierarchii.
G2278
ἠχέω
Rozbrzmiewać, huczeć (jak fale).; Wydawać głośny dźwięk.; Rozlegać się z mocą.
G2279
ἦχος
Dźwięk, odgłos, hałas.; Echo lub pogłoska.; Roznosząca się wieść.
G2281
θάλασσα
Morze (np. Śródziemne, Czerwone).; Każdy duży zbiornik wodny.; Pojęcie „wody głębokie” w kontraście do lądu.
G2282
θάλπω
Ogrzewać, utrzymywać ciepło.; W przenośni: otaczać czułą opieką.; Dbać serdecznie o kogoś (Ef 5:29).
G2283
Θάμαρ
("palma"). Żona synów Judy (Rdz 38).
G2284
θαμβέω
Być zdumionym, przerażonym.; Wzbudzać ogromne zaskoczenie.; Reagować lękiem i oniemieniem.
G2285
θάμβος
Oszołomienie, wielkie zdumienie.; Stan utraty słów z powodu podziwu lub grozy.; Uderzająca niespodzianka.
G2287
θανατηφόρος
Śmiercionośny.; Wywołujący skrajne zagrożenie życia.; Mogący doprowadzić do końca istnienia.
G2288
θάνατος
Śmierć fizyczna.; Śmierć duchowa (jako oddzielenie od Boga).; Antyteza życia w Bożej rzeczywistości.
G2289
θανατόω
Zabijać, uśmiercać.; Niszczyć duchowo.; Być umarłym dla pewnych spraw (przenośnie).
G2290
θάπτω
Pogrzebać, dokonać pochówku.; Złożyć do grobu.; Okazać ostatni szacunek zmarłemu.
G2291
Θάρα
("wędrowiec"). Ojciec Abrahama.
G2292
θαρρέω
Nabierać odwagi, być dobrej myśli.; Czuć się pewnie.; Kroczyć śmiało bez lęku.
G2293
θαρσέω
Bądź odważny!; Ośmielać się.; Czerpać otuchę.
G2294
θάρσος
Odwaga, pewność.; Śmiałość w działaniu.; Zapał do przekraczania trudności.
G2295
θαῦμα
Cud, zdumiewające zjawisko.; Coś wzbudzającego podziw i niedowierzanie.; Nadnaturalna manifestacja.
G2296
θαυμάζω
Dziwić się, zdumiewać.; Podziwiać coś wyjątkowego.; Wzbudzać zachwyt i ciekawość.
G2297
θαυμάσιος
Przedziwny, cudowny.; Wyjątkowo zaskakujący.; Napawający niezwykłym podziwem.
G2298
θαυμαστός
Cudowny, uderzająco niezwykły.; Budzący podziw i lęk.; Przekraczający ludzkie wyobrażenie.
G2299
θεά
("bogini"). Żeńskie bóstwo, np. Diana.
G2300
θεάομαι
Oglądać, przyglądać się uważnie.; Doświadczyć wzrokiem, odwiedzić kogoś.; Dowiadywać się przez obserwację.
G2303
θεῖον
Siarka jako minerał.; Substancja uważana za oczyszczającą.; Stosowana w obrzędach lub do dezynfekcji.
G2304
θεῖος
Boski, odnoszący się do Boga.; Przymiot określający bóstwo lub bożki.; W NT: Boży, związany z naturą Boga.
G2305
θειότης
Boskość, boska natura.; Stan bycia boskim.; Atrybut Boży objawiający się w mocy i świętości.
G2307
θέλημα
Wola, pragnienie, zamiar.; Postanowienie kogoś, czegoś.; Skłonność lub upodobanie, zwłaszcza w Bożych planach.
G2308
θέλησις
Ochotna wola, chęć.; Dobrowolne postanowienie.; Wewnętrzna gotowość działania.
G2309
θέλω
Chcieć, pragnąć, zamierzać.; Lubić, kochać coś robić.; Być gotowym, mieć upodobanie w czynności.
G2310
θεμέλιος
Fundament budowli.; Podstawa, pierwiastek w przenośni.; Punkt wyjścia dla dalszej konstrukcji.
G2311
θεμελιόω
Położyć fundament, ufundować.; Uczynić trwałym, utrwalić.; Ustanowić stabilnie coś, co ma się oprzeć próbie czasu.
G2313
θεομαχέω
Walczyć z Bogiem.; Przeciwstawiać się Jego planom.; Trwać w uporze wobec Bożej woli.
G2316
θεός
Bóg (w chrześcijaństwie: Ojciec, Syn, Duch).; Bóstwo w sensie pogańskim.; Metonimicznie: władca, sędzia (rzadko w ST).
G2317
θεοσέβεια
Szacunek wobec Bożej dobroci.; Pobożna postawa serca.; Rzadkie słowo wyrażające ufną cześć Bogu.
G2318
θεοσεβής
Czczący Boga, pobożny.; Wypełniający religijne obowiązki.; Skupiony na bojaźni Bożej.
G2322
θεραπεία
Usługa, leczenie.; Służba domowa bądź medyczna.; Pomoc w potrzebach ciała i duszy.
G2323
θεραπεύω
Uzdrawiać, leczyć.; Służyć pomocą, obsługiwać.; W kontekście ewangelicznym: przywracać zdrowie duchowe i fizyczne.
G2324
θεράπων
Sługa, usługujący.; Mojżesz jako sługa Boży (Hbr 3:5).; Ktoś wiernie wykonujący wolę przełożonego.
G2325
θερίζω
Żąć, zbierać plon.; Zniszczyć, ściąć (przenośnie).; Przypowieściowo: zgładzić czy pozbawić czegoś.
G2326
θερισμός
Żniwo, czas zbierania plonów.; W przenośni: zebranie ludzi (Mt 13:39).; Moment rozstrzygnięcia lub sądu.
G2327
θεριστής
Żniwiarz.; Osoba ścinająca zboże.; Symbol służby dokonującej zbioru w przypowieściach.
G2328
θερμαίνω
Grzać się, ogrzewać.; Podnosić temperaturę ciała lub otoczenia.; Względnie: czerpać ciepło z ogniska.
G2330
θέρος
Lato.; Okres ciepłej pory roku.; Używane o żniwach przypadających na ten czas.
G2334
θεωρέω
Patrzeć uważnie, obserwować, przyglądać się z uwagą.; W literaturze greckiej (klasycznej i hellenistycznej) może także oznaczać oglądanie publicznego widowiska/uroczystości czy ogólnie bycie wnikliwym świadkiem (czegoś).
G2335
θεωρία
Patrzenie, oglądanie.; Widowisko, widok.; Refleksja nad tym, co się widzi.
G2336
θήκη
Pojemnik, skrzynia.; Pochwa na miecz.; Skład lub schowek na wartościowe przedmioty.
G2337
θηλάζω
Karmić piersią.; Dawać pierś dziecku.; Ssać pierś (od strony niemowlęcia).
G2338
θῆλυς
Płci żeńskiej, niewiasta.; Samica w odniesieniu do zwierząt.; W kontekście narodzin i płodności.
G2339
θήρα
Polowanie na zwierzęta.; Próba schwytania ofiary w pułapkę.; W przenośni: czyhać na człowieka.
G2340
θηρεύω
Polować, upolować.; Starać się usidlić, zręcznie schwytać (przenośnie).; Tropić ofiarę z zamiarem jej złapania.
G2342
θηρίον
Zwierzę, dzikie stworzenie.; Bestia (Ap 13).; W przenośni: okrutny człowiek.
G2343
θησαυρίζω
Gromadzić skarby, zapasy.; Zbierać bogactwo lub dobra materialne.; W przenośni: odkładać coś w sercu, także gniew lub łaskę.
G2344
θησαυρός
Skarbiec, magazyn cennych rzeczy.; Zgromadzone bogactwa.; Miejsce przechowywania kosztowności.
G2345
θιγγάνω
Dotykać, chwytać.; Skrzywdzić siłą, użyć przemocy (rzadko).; Złapać kogoś lub coś przez kontakt fizyczny.
G2346
θλίβω
Ściskać, tłoczyć.; Uciskać, dręczyć, prześladować.; Sprawiać utrapienie i dyskomfort.
G2347
θλῖψις
Ucisk, udręka.; Trud, niedola, przeciwności.; Głębokie cierpienie i prześladowanie.
G2348
θνήσκω
Umrzeć, być martwym.; W przenośni: być odłączonym od duchowego życia.; Stracić siły żywotne.
G2349
θνητός
Śmiertelny, podlegający śmierci.; Ograniczony w czasie życia.; W przeciwieństwie do boskiej nieśmiertelności.
G2350
θορυβέω
Czynić wrzawę, zamieszanie.; Być niespokojnym i głośnym.; Martwić się, hałasować.
G2351
θόρυβος
Wrzawa, hałas.; Wzburzony tłum łamiący porządek.; Zamieszanie wywołujące niepokój.
G2352
θραύω
Złamać, rozbić, roztrzaskać.; Skruszyć na kawałki.; Spowodować zgniecenie lub zniszczenie.
G2354
θρηνέω
Biadać, lamentować.; Opłakiwać kogoś pieśniami żałobnymi.; Wznosić głos w bólu i żalu.
G2355
θρῆνος
Lament, tren żałobny.; Uroczysta pieśń żalu (rzadko).; Wyraz głębokiego smutku.
G2356
θρησκεία
Kult religijny, zewnętrzna forma religii.; Praktykowanie obrzędów (Jk 1:27).; Dyscyplina religijna w widocznej postaci.
G2359
θρίξ
Włos, owłosienie głowy.; Sierść zwierząt.; Symbol drobnego szczegółu.
G2360
θροέω
Krzyknąć głośno.; Być zaniepokojonym myślami.; Reagować paniką lub lękiem.
G2362
θρόνος
Tron, siedzisko władcy.; Metaforycznie: królewska godność Boga lub Chrystusa.; Władza sprawowana z tego miejsca.
G2364
θυγάτηρ
Córka.; Kobieta blisko spokrewniona, często w kontekście izraelskich rodów.; Nawiązanie do relacji rodzinnej lub mieszkańców miasta.
G2366
θύελλα
Nawałnica, silna burza.; Orkan, gwałtowny podmuch wiatru.; Burza szybko nadciągająca.
G2368
θυμίαμα
Kadzidło, wonna substancja.; Ofiara zapachowa spalana ku czci Boga.; Specyfik aromatyczny w obrzędach.
G2369
θυμιατήριον
Kadzielnica, naczynie do spalania kadzidła.; Ołtarz kadzenia (Hbr 9:4).; Przyrząd kultowy służący ofiarom zapachowym.
G2370
θυμιάω
Palić kadzidło.; Wytwarzać wonny dym w obrzędach.; Okadzać miejsca i przedmioty w kulcie.
G2372
θυμός
Gniew zapalczywy, łatwo wybuchający.; Zapał, żar wewnętrzny.; Wino gniewu, przejściowe wzburzenie.
G2373
θυμόω
Rozgniewać się, pałać gniewem.; Być złym, rozzłoszczonym.; Szybko zapalić się do negatywnej emocji.
G2374
θύρα
Drzwi, wrota.; Wejście, przejście.; W przenośni: droga do Królestwa Bożego.
G2375
θυρεός
Duża, prostokątna tarcza.; Chroniąca cały tułów.; Symbol obrony w duchowej walce (Ef 6:16?).
G2376
θυρίς
Okno.; Otwór w ścianie przepuszczający światło.; Miejsce do wyglądania na zewnątrz.
G2377
θυρωρός
Odźwierny, stróż drzwi.; Ktoś pilnujący wejścia (J 10:3).; Strażnik dostępu do wewnętrznych pomieszczeń.
G2378
θυσία
Ofiara, dar składany Bogu.; Akt poświęcenia czegoś.; Duchowy lub materialny wyraz oddania.
G2379
θυσιαστήριον
Ołtarz ofiarniczy lub do kadzenia.; Przenośnie: krzyż Chrystusa (Hbr 13:10?).; Miejsce składania świętych darów.
G2380
θύω
Składać w ofierze, zarzynać ofiarne zwierzę.; Zabić w celu rytualnym lub gastronomicznym.; Dopuścić się zgładzenia jako poświęcenia.
G2382
θώραξ
Pancerz, zbroja na tułów.; Chroni pierś i plecy (Ef 6:14).; Dwie części łączone w celu obronnym.
G2384
Ἰακώβ
(Jakub – „chwytający za piętę”) Syn Izaaka.
G2386
ἴαμα
Uzdrowienie, środek leczniczy.; Dar przywracający zdrowie.; Skutek Bożej mocy uzdrawiającej.
G2390
ἰάομαι
Uzdrawiać, uleczyć.; Przywracać zdrowie fizyczne bądź duchowe.; Czynić kogoś całkowicie zdrowym.
G2391
Ἰάρεδ
(Jared – „zejście”) Ojciec Henocha (Rdz 5:18).
G2392
ἴασις
Uzdrowienie, wyleczenie.; Czynność przywrócenia zdrowia.; Proces leczniczy powodujący poprawę.
G2393
ἴασπις
Jaspis, kamień szlachetny (Ap 4:3).; Wielobarwny minerał ceniony w starożytności.; Symbol trwałości i piękna.
G2394
Ἰάσων
(Jazon – „ten, który uzdrawia”) Tesaloniczanin (Dz 17:5–9).
G2395
ἰατρός
Lekarz.; Osoba zajmująca się medycyną (Kol 4:14?).; Uzdrowiciel w sensie codziennej praktyki.
G2397
ἰδέα
Kształt, wygląd, postać.; Powierzchowność widoczna dla oczu.; W Flp 2:7? forma zewnętrzna.
G2398
ἴδιος
Własny, należący do siebie.; Odrębny, charakterystyczny dla danej osoby.; Oznaczający czyjąś indywidualną własność.
G2399
ἰδιώτης
Osoba prywatna, w przeciwieństwie do oficjalnej.; Człowiek nieuczony, prosty.; W Dz 4:13? niepiśmienny, nieznający studiów.
G2400
ἰδού
Oto, spójrz, zwróć uwagę.; Sygnał wykrzyknikowy w tekście biblijnym, wskazujący na ważne zdarzenie.; Wezwanie czytelnika, by dostrzegł coś istotnego.
G2401
Ἰδουμαία
Idumea („region między Palestyną a Petreą”). Kraj zamieszkany przez Edomitów (potomków Ezawa); w czasach NT leżał na południe od Judei.
G2402
ἱδρώς
Pot.; Wydzielina ciała spowodowana wysiłkiem lub gorącem.; Oznaka zmęczenia lub stresu.
G2403
Ἰεζαβήλ
Jezabel („nieskalana?” lub ironicznie „bez wstydu”). Żona króla Achaba, wspierająca bałwochwalstwo, prześladowała proroków Bożych; w Ap 2:20 uosobienie fałszywej prorokini.
G2405
ἱερατεία
Kapłaństwo, urząd kapłana.; Posługa ofiarnicza w świątyni.; Godność sprawowana przez kapłanów.
G2406
ἱεράτευμα
Funkcja kapłańska, zbiór kapłanów.; Zmiana służby kapłańskiej.; Społeczność kapłańska w sensie duchowym (1 P 2:9).
G2407
ἱερατεύω
Pełnić urząd kapłański.; Sprawować świętą służbę w przybytku lub świątyni.; Dokonywać obrzędów ofiarniczych.
G2408
Ἱερεμίας
Jeremiasz („ustanowiony przez JHWH”). Prorok ST, syn Chilkiasza, działający w trudnym okresie zagłady Judy.
G2409
ἱερεύς
Kapłan (pogański lub żydowski).; W przenośni chrześcijanin poświęcający swe życie Bogu.; Ten, kto sprawuje funkcje ofiarne.
G2410
Ἱεριχώ
Jerycho („wonne miejsce”). Miasto w dolinie Jordanu, słynne z upraw balsamu i miodu, położone między Jerozolimą a rzeką Jordan.
G2411
ἱερόν
Święte miejsce, świątynia.; Zarówno pogańskie sanktuarium, jak i przybytek żydowski w Jerozolimie.; Miejsce kultu i ofiar.
G2412
ἱεροπρεπής
Nadający się dla Boga, godzien świętości.; Odznaczający się powagą sakralną.; Wyrażający postawę bogobojną.
G2413
ἱερός
Święty, poświęcony Bogu.; Mający szczególne znaczenie w kulcie.; „Święte Pisma” (2 Tm 3:15) – natchnione Słowo.
G2414
Ἱεροσόλυμα
Jerozolima („miasto pokoju”). Stolica religijna Izraela, siedziba Świątyni; w NT także „Górna Jerozolima” – rzeczywistość niebiańska.
G2415
Ἱεροσολυμίτης
Mieszkaniec Jerozolimy.
G2416
ἱεροσυλέω
Popełnić świętokradztwo, ograbić świątynię.; Bezczelnie zbezcześcić miejsce święte.; Dopuścić się czynu uznawanego za profanację kultu.
G2417
ἱερόσυλος
Winny świętokradztwa.; Ktoś, kto zbezcześcił dobra poświęcone Bogu.; Świętokradca – łamiący tabu sacrum.
G2419
Ἱερουσαλήμ
Jeruzalem („miasto pokoju”). Wariant pisowni Jerozolimy w NT, znaczenie to samo co G2414.
G2420
ἱερωσύνη
Kapłaństwo, urząd kapłański.; Funkcja zarezerwowana dla wybranych w kulcie.; Godność i posługa kapłana.
G2421
Ἰεσσαί
Jesse („bogaty”) – ojciec króla Dawida.
G2422
Ἰεφθάε
Jefte („tego Bóg wyzwala”) – sędzia w Izraelu (Sdz 11).
G2423
Ἰεχονίας
Jechoniasz („JHWH ustanawia”) – król Judy, wzięty do niewoli babilońskiej.
G2424
Ἰησοῦς
Jezus („JHWH zbawia”). Syn Boży, Zbawiciel świata; także Jezus Barabasz, Jozue, inni w NT.
G2425
ἱκανός
Wystarczający, dostateczny.; Liczny, odpowiednio duży.; Zdolny, zdatny do czegoś.
G2427
ἱκανόω
Uczynić zdatnym, wystarczającym.; Wyposażyć w moc do wykonywania obowiązków.; Przystosować do określonej roli.
G2428
ἱκετηρία
Błaganie, wołanie o pomoc.; Gałąź oliwna z wełną – symbol pokornego proszenia.; Publiczne okazanie prośby.
G2429
ἰκμάς
Wilgoć (Łk 8:6).; Niewielka ilość wody w ziemi lub powietrzu.; Czynnik sprzyjający wzrostowi roślin.
G2431
ἱλαρός
Wesoły, radosny.; Ochoczy do czynienia czegoś dobrego.; Przyjazny i uśmiechnięty.
G2432
ἱλαρότης
Radosny nastrój, ochoczy umysł.; Pogodny stan ducha.; Skłonność do dobrodusznego działania.
G2433
ἱλάσκομαι
Uśmierzyć gniew, dokonać przebłagania.; Uczynić kogoś przychylnym.; Zmazać winę, pojednać z Bogiem.
G2434
ἱλασμός
Zjednanie, pojednanie, przebłaganie.; Ofiara łagodząca gniew.; Akt przywracający przychylność.
G2435
ἱλαστήριος
Ofiara przebłagalna.; „Przebłagalnia” – pokrywa Arki Przymierza.; Symbol pojednania między Bogiem a ludźmi.
G2436
ἵλεως
Życzliwy, miłosierny.; Łaskawy w okazywaniu dobroci.; Gotowy wybaczać.
G2438
ἱμάς
Rzemień, pasek skórzany.; Czasem do wiązania sandałów (Łk 3:16).; Używany też do bicia lub krępowania.
G2440
ἱμάτιον
Szata, płaszcz.; Górna część garderoby.; Używane do nakrycia podczas snu.
G2441
ἱματισμός
Odzienie, ubiór.; Zestaw szat.; Ogólne pojęcie ubrań.
G2442
ἱμείρομαι
Tęsknić, pragnąć z miłością.; Odczuwać głębokie przyciąganie.; Żywić serdeczne pożądanie.
G2443
ἵνα
Aby, po to aby.; Wyraża cel lub zamierzony skutek.; W zdaniach warunkujących wynik działania.
G2445
Ἰόππη
Jafa („piękna”). Nadmorskie miasto w Palestynie, posiadało port.
G2446
Ἰορδάνης
Jordan („zstępujący”). Główna rzeka Palestyny, wpływa do Morza Martwego.
G2447
ἰός
Jad żmij, trucizna.; Złośliwość słów, kąśliwość.; Rdza (Jk 5:3) w przenośni o niszczeniu bogactw.
G2448
Ἰουδά
Juda („będzie chwalony”). Czwarty syn Jakuba, protoplasta plemienia Judy; czasem obszar Judy.
G2449
Ἰουδαία
Judea („będzie chwalony”). Południowa część Palestyny; szerzej cała Ziemia Święta.
G2450
Ἰουδαΐζω
Przyjąć żydowskie obyczaje.; Judaizować (Ga 2:14?).; Dostosować się do form religii żydowskiej.
G2451
Ἰουδαϊκός
Żydowski (przymiotnik).; Odnoszący się do żydowskiego stylu życia.; Cechujący tradycje Izraela.
G2453
Ἰουδαῖος
Żyd, Judejczyk.; Ktoś należący do narodu lub religii żydowskiej.; Odpowiadający kulturze Izraela.
G2454
Ἰουδαϊσμός
Judaizm – religia, kult Żydów.; System obrzędów i zwyczajów Izraela.; Mentalność i praktyka zgodna z Prawem Mojżeszowym.
G2455
Ἰούδας
Juda lub Judasz („będzie chwalony”). Wiele osób w NT: Judasz Iskariota (zdrajca), Judasz Tadeusz, brat Pański, itd.
G2460
ἱππεύς
Jeździec.; Członek jazdy konnej.; W armiach starożytnych: żołnierz konny.
G2461
ἱππικός
Konny, jeździecki (przymiotnik).; Odnoszący się do kawalerii.; Rzadkie w NT.
G2462
ἵππος
Koń. Symbol siły, zwłaszcza w Apokalipsie.
G2463
ἶρις
Tęcza, aureola świetlna.; Barwny łuk na niebie.; Rzadziej: pierścień kolorowego światła.
G2464
Ἰσαάκ
Izaak („śmiech”) – syn Abrahama i Sary.
G2470
ἴσος
Równy w ilości lub jakości.; Podobny, tożsamy w pewnym aspekcie.; Odpowiadający komuś w pozycji.
G2471
ἰσότης
Równość, podobieństwo w proporcjach.; Sprawiedliwy rozdział.; Wzajemne wyrównanie potrzeb (2 Kor 8:14).
G2473
ἰσόψυχος
Podobnie myślący, jednej duszy.; Zgodny w pragnieniach i poglądach.; Najlepiej oddaje brak rozbieżności wewnętrznej.
G2474
Ἰσραήλ
Izrael („ten, który walczy z Bogiem”). Imię Jakuba; naród potomków; w NT również wspólnota duchowa.
G2475
Ἰσραηλίτης
Izraelita – przedstawiciel narodu izraelskiego.
G2476
ἵστημι
Postawić, sprawić by ktoś stanął.; Stać, trwać, pozostać niewzruszonym.; Ustanowić, zatwierdzić (np. urząd).
G2477
ἱστορέω
Badać, dociekać, poznawać przez zapytanie.; Dowiadywać się szczegółowo.; Poznać kogoś w osobistym spotkaniu (Ga 1:18?).
G2478
ἰσχυρός
Silny, potężny.; Zdolny w ciele lub umyśle.; Gwałtowny, wywierający wielki wpływ.
G2479
ἰσχύς
Moc, siła, zdolność.; Energia, potencjał.; Zasób sił fizycznych bądź duchowych.
G2480
ἰσχύω
Być mocnym, silnym, skutecznym.; Być zdrowym, w formie.; Przynosić rezultat, działać z powodzeniem.
G2481
ἴσως
Być może, prawdopodobnie.; Możliwa ewentualność.; Sugeruje przypuszczenie.
G2484
Ἰτουραῖος
Iturea – górzysty region na północ od Palestyny, na zachód od Damaszku (Łk 3:1).
G2486
ἰχθύς
Ryba.; Symbol chrześcijan (akronim ΙΧΘΥΣ).; Żywność powszednia w rejonach nadmorskich.
G2487
ἴχνος
Ślad stopy, odcisk.; Krok do naśladowania (1 P 2:21).; Dowód czyjejś obecności lub drogi.
G2488
Ἰωάθαμ
Joatam („JHWH jest prawy”) – król Judy (2 Krl 15:32).
G2491
Ἰωάννης
Jan („JHWH jest łaskawym dawcą”). Jan Chrzciciel, Jan Apostoł, Jan zw. Markiem, itd.
G2492
Ἰώβ
Hiob („prześladowany”) – wzór wytrwałości i cierpliwości.
G2493
Ἰωήλ
Joel („JHWH jest Bogiem”) – prorok, syn Petuela.
G2494
Ἰωνάν
Jonam („JHWH łaskawy”) – przodek Jezusa (Łk 3:30?).
G2495
Ἰωνᾶς
Jonasz („gołębica”). Prorok ST; także ojciec Piotra (Mt 16:17).
G2496
Ἰωράμ
Joram („JHWH wywyższył”) – król Judy, syn Jozafata.
G2498
Ἰωσαφάτ
Jozafat („JHWH sądzi”) – król Judy, syn Asy.
G2501
Ἰωσήφ
Józef („niech Bóg doda”). Kilka postaci w NT: patriarcha Józef (syn Jakuba); przodkowie Jezusa (syn Jony/Jody/Mattata); mąż Marii, matki Jezusa; Józef z Arymatei; Józef zw. Barnabą; Józef Barsaba (Justus).
G2502
Ἰωσίας
Jozjasz („JHWH uzdrawia”). Król Judy, reformator kultu (2 Krl 22–23).
G2504
κἀγώ
I ja, ja również.; Także ja, podobnie i ja.; Nawet ja sam.
G2505
καθά
Jak, w jaki sposób.; Odpowiednio do, według.; W sensie porównania: tak jak ktoś/coś czyni.
G2506
καθαίρεσις
Zburzenie, unicestwienie.; Zniweczenie jakiejś budowli lub systemu.; Usunięcie czegoś przez zniszczenie.
G2507
καθαιρέω
Zniszczyć, ściągnąć, obalić.; Zdjąć coś z wyższego miejsca.; Rozebrać, doprowadzić do upadku.
G2508
καθαίρω
Oczyszczać z brudu, odcinać zbędne pędy.; W przenośni: oczyszczać z winy, grzechu, zmazywać nieczystość moralną.
G2509
καθάπερ
Tak jak, w taki sposób jak.; Dokładnie na wzór czegoś.; Mocne porównanie, „tak samo jak gdyby”.
G2511
καθαρίζω
Oczyszczenie (rytualne lub fizyczne).; W NT: uwolnienie od grzechu przez ofiarę Chrystusa.; Obmycie jako znak duchowej czystości.
G2512
καθαρισμός
1) Oczyścić fizycznie (z brudu, choroby). (2) Uwolnić od winy, grzechu. (3) Ogłosić kogoś czystym rytualnie.
G2513
καθαρός
Czysty, nieskalany fizycznie.; Rytualnie dopuszczony, zgodny z prawem.; Moralnie bez zarzutu, wolny od grzechu.
G2514
καθαρότης
Czystość (fizyczna lub duchowa).; Stan wolny od skazy.; Rytualna przejrzystość i świętość.
G2515
καθέδρα
Krzesło, fotel.; Tron nauczycielski lub sędziowski (Mt 23:2).; Miejsce zasiadania osoby o pewnym autorytecie.
G2516
καθέζομαι
Usiąść, usadowić się.; Zająć miejsce.; Pozostać w pozycji siedzącej.
G2518
καθεύδω
Spać, zasnąć.; W przen.: być nieczułym, obojętnym duchowo.; Popadać w gnuśność i letarg.
G2520
καθήκω
Zejść w dół, dosł. „przychodzić”.; W formie bezosobowej: „przystoi”, „słuszne jest”.; Odpowiadać stosowności sytuacji.
G2521
κάθημαι
Siedzieć, zasiadać.; Mieszkać, przebywać gdzieś na stałe.; Utrzymywać się w danym miejscu lub stanie.
G2522
καθημερινός
Codzienny, powszedni.; Powtarzający się każdego dnia.; Zwyczajny w rytmie doby.
G2523
καθίζω
Sprawić, by ktoś usiadł; posadzić.; Usiąść samemu, osiąść w jednym miejscu.; Osiedlić się, przebywać.
G2524
καθίημι
Spuścić w dół, opuścić.; Zesłać z góry.; Pozwolić czemuś zstąpić.
G2525
καθίστημι
Ustanowić, wyznaczyć.; Umieścić kogoś w urzędzie.; Przedstawić kogoś w określonej roli.
G2526
καθό
Jak, w takiej mierze jak.; Ponieważ, kiedy.; Rzadsze wyrażenie przyrównawcze.
G2527
καθόλου
W całości, całkowicie.; Ogólnie, bez wyjątku.; Na sposób powszechny, generalny.
G2528
καθοπλίζω
Uzbroić, wyposażyć w broń.; Przygotować do walki.; Rzadko w NT.
G2529
καθοράω
Spojrzeć w dół, z góry.; Dostrzec wyraźnie i uważnie.; Patrzeć z pewnej wyższej perspektywy.
G2530
καθότι
Ponieważ, skoro.; Tak jak, w taki sposób.; Miesza znaczenie przyczyny i porównania.
G2531
καθώς
Tak jak, zgodnie z tym.; Ponieważ, jako że.; Kiedy, skoro już (szerszy kontekst).
G2532
καί
I, a także, co więcej.; Również, nawet.; Łącznik wielofunkcyjny, często wzmacniający.
G2535
Κάϊν
Kain („kowal”). Pierworodny syn Adama, zabójca Abla.
G2536
Καϊνάν
Kainam (Kenan) („ich kowal”). Syn Enosza; w Łk 3:36 syn Arfaksada (różnice w tekście).
G2537
καινός
Nowy, świeży.; Niedawno stworzony, nieznany wcześniej.; W Nowym Testamencie oraz literaturze greckiej odnosi się do rzeczy, idei lub stanów, które są odmienne od poprzednich (np. nowy testament, nowe życie).
G2538
καινότης
Nowość.; Stan bycia nowym lub odnowionym.
G2539
καίπερ
Chociaż, mimo że.
G2540
καιρός
Czas właściwy, określona pora; konkretny moment na osi czasu.; Okazja, sprzyjający moment.
G2543
καίτοι
Mimo to, chociaż.; Partykuła wzmacniająca sprzeczność.; Rzadsze wyrażenie koncesywne.
G2545
καίω
Zapalić, rozpalić.; Palić w ogniu, niszczyć ogniem.; Pozostawać w stanie płonięcia.
G2546
κἀκεῖ
I tam, tam też.; Również w tamtym miejscu.; Wzmocnienie „w tamtej lokalizacji”.
G2548
κἀκεῖνος
I on, on także, tamten również.; Połączenie καί + ἐκεῖνος.; Podkreśla dołączenie kolejnej osoby/rzeczy.
G2549
κακία
Zło, złośliwość, podłość.; Nieprawość, niegodziwość charakteru.; Trud, utrapienie spowodowane złymi działaniami.
G2550
κακοήθεια
Zły charakter, przewrotność.; Podstępna nieprawość.; Złośliwość serca i myśli.
G2551
κακολογέω
Złorzeczyć, lżyć.; Mówić źle o kimś, przeklinać.; Ubliżać słowami.
G2552
κακοπάθεια
ZnOSZENIE zła, utrapienia.; Doświadczanie trudnych warunków.; Wytrwałe cierpienie w przeciwnościach.
G2553
κακοπαθέω
Cierpieć, doznawać zła.; Być w ucisku i trudnościach.; Znosić przeciwności losu.
G2554
κακοποιέω
Czynić zło, wyrządzać krzywdę.; Postępować niegodziwie.; Działać na szkodę innych.
G2555
κακοποιός
Złoczyńca, czyniący zło.; Ktoś wyrządzający zło innym.; Przestępca w pojęciu moralnym lub prawnym.
G2556
κακός
Zły, nieprawy, niegodziwy.; Szkodliwy, groźny, niszczycielski.; Uciążliwy, powodujący cierpienie.
G2557
κακοῦργος
Złoczyńca, czyniący zło.; Przestępca, łotr.; Ktoś dopuszczający się niegodziwości.
G2559
κακόω
Krzywdzić, uciskać, dręczyć.; Czynić zgubę, niszczyć kogoś.; Wprowadzać w stan rozgoryczenia.
G2560
κακῶς
Niewłaściwie, źle, błędnie.; Szkodliwie, z uszczerbkiem.; Ciężko (w kontekście choroby lub opętania).
G2561
κάκωσις
Złe traktowanie, nadużycie.; Udręczenie fizyczne lub psychiczne.
G2562
καλάμη
Łodyga zboża, źdźbło.; Ściernisko po żniwach.; Cienka słomka bez kłosa.
G2563
κάλαμος
Trzcina, laska trzcinowa.; „Trzcina miernicza”, dawniej też pióro.; Przedmiot z rośliny trzciny używany w wielu celach.
G2564
καλέω
Wołać, wzywać głośno.; Nazywać po imieniu; zapraszać.; Nadać komuś imię lub tytuł.
G2566
καλλίον
Lepszy.; Piękniejszy, doskonalszy.
G2570
καλός
Piękny, dobry, szlachetny.; Wartościowy, przydatny, godny pochwały.; Moralnie prawy, doskonały w jakości.
G2571
κάλυμμα
Zasłona, okrycie.; Coś, co ukrywa przed wzrokiem.; Przenośnie: przykrywka tajemnicy.
G2572
καλύπτω
Zakryć, zasłonić.; Trzymać w tajemnicy, ukryć informację.; Chronić coś przed odkryciem.
G2573
καλῶς
Dobrze, pięknie, należycie.; Poprawnie, zaszczytnie.; Wygodnie, korzystnie (rzadziej).
G2574
κάμηλος
Wielbłąd. Zwierzę powszechnie używane na Bliskim Wschodzie. Symbol trudności (Mt 19:24).
G2575
κάμινος
Piec do wypalania (naczyń, chleba).; Miejsce intensywnego ognia.; Przenośnie: próba ogniowa.
G2576
καμμύω
Zamknąć oczy, przymknąć powieki.; Celowo nie patrzeć, ignorować.
G2577
κάμνω
Zmęczyć się, być wyczerpanym.; Stracić siły, opaść z energii.; Chorować.
G2578
κάμπτω
Zginać się, zginać ciało, kłaniać się, pochylać. Używany zarówno w sensie fizycznym (np. zginać ciało, kłaniać się) jak i przenośnie (wyrażając uległość czy podporządkowanie).
G2579
κἄν
Nawet jeśli, choćby.; Warunkowe „a jeśli”.; Złożenie καί (a) + ἐάν (jeśli).
G2580
Κανά
Kana („miejsce trzcin”). W Galilei, gdzie Jezus dokonał cudu wody w wino (J 2:1).
G2583
κανών
Pręt, laska pomiarowa (kanon).; Zasada, norma postępowania.; Określony zakres czyjejś działalności (2 Kor 10:13).
G2586
καπνός
Dym.; Substancja gazowa powstająca przy spalaniu.; Obraz sądu, kary.
G2587
Καππαδοκία
Kapadocja („kraina dobrych koni”). Region w Azji Mniejszej (1 P 1:1).
G2588
καρδία
Serce – ośrodek fizycznego i duchowego życia.; Siedlisko uczuć, myśli, decyzji.; Najgłębsza część człowieka.
G2590
καρπός
Owoc roślin, plon.; Potomstwo, owoc łona.; Skutek, wynik, owoc w sensie duchowym lub życiowym.
G2592
καρποφορέω
Przynosić owoc, rodzić plon.; Czynić postępy duchowe.; Wydawać rezultaty dobrych czynów.
G2593
καρποφόρος
Owocny, wydający owoc.; Skuteczny w działaniu.; Przynoszący pożyteczny rezultat.
G2594
καρτερέω
Być wytrwałym, cierpliwym.; Trwać mimo trudności.; Oznacza niezłomne znoszenie przeciwności.
G2595
κάρφος
Źdźbło, drobna słomka.; W przenośni: drobna wada w kimś (Mt 7:3).; Pozostałość po kłosie.
G2596
κατά
Wiele znaczeń: w dół, wzdłuż, według, zgodnie z, przeciwko, odnośnie do. Może wyrażać kierunek, normę, rozdział.
G2597
καταβαίνω
Schodzić, zstępować.; Spaść w dół, zostać zrzuconym.; Przenośnie: przejść do niższego stanu czy miejsca.
G2598
καταβάλλω
Strącić, zrzucić.; Obalić, doprowadzić do upadku.; Założyć fundament.
G2599
καταβαρέω
Obciążać, przygnieść ciężarem.; Napełnić kogoś troską, przytłoczyć.; Wywołać stan przygnębienia.
G2600
κατάβασις
Zstąpienie, akt schodzenia w dół.; Miejsce zstępowania ze wzniesienia.; Przenośnie: przejście z wyższego do niższego poziomu.
G2601
καταβιβάζω
Sprowadzić, sprawić że ktoś/coś zstąpi.; Strącić, zrzucić.; Zepchnąć z wyższego miejsca.
G2602
καταβολή
Założenie, położenie fundamentu.; Poczęcie, wstrzyknięcie nasienia.; Rzucenie ziarna w glebę.
G2605
καταγγέλλω
Ogłaszać, rozgłaszać publicznie.; Donosić, wyjawiać (czasem w złym sensie).; Głosić oficjalnie jako naukę lub wieść.
G2606
καταγελάω
Drwić, szydzić.; Naśmiewać się otwarcie z kogoś.; Wzbudzać pogardliwy śmiech.
G2607
καταγινώσκω
Obarczać winą, oskarżać.; Potępiać kogoś wyrokiem.; Wskazać czyjąś winę na forum publicznym.
G2608
καταγράφω
Łamać, kruszyć.; Rozbijać na części.; Skruszyć całość w drobne kawałki.
G2609
κατάγω
Sprowadzać, prowadzić w dół.; Wciągnąć łódź na brzeg, przybić do portu.; Zaciągać siłą w niższe miejsce.
G2611
καταδέω
Zawiązać, obwiązać.; Skrępować coś tkaniną lub powrozem.; Owinąć w celach zabezpieczenia.
G2613
καταδικάζω
Uznać winnym, potępić wyrokiem.; Obarczyć kogoś ostateczną winą.; Skazać publicznie.
G2614
καταδιώκω
Podążać za kimś, śledzić.; Czasem: ścigać w celu schwytania.
G2615
καταδουλόω
Zniewolić, wziąć do niewoli.; Podporządkować sobie jako niewolnika.; Pozbawić wolności drugą osobę.
G2616
καταδυναστεύω
Władać przemocą, uciskać.; Sprawować tyranię nad kimś.; Nadużywać siły i autorytetu.
G2617
καταισχύνω
Hańbić, zawstydzić.; Okryć kogoś wstydem i dezaprobatą.; Rozczarować, wzbudzając poczucie klęski.
G2618
κατακαίω
Spalać, niszczyć ogniem.; Całkowicie trawić płomieniem.; Przen.: unicestwiać bez litości.
G2619
κατακαλύπτω
Zakrywać, zasłaniać.; Okryć się czymś w celu skrycia.; Przykryć przed widokiem innych.
G2620
κατακαυχάομαι
Chełpić się nad kimś, wynosić się.; Przechwalać się cudzym kosztem.; Okazywać wyższość w sposób arogancki.
G2621
κατάκειμαι
Leżeć, spoczywać (chory, bądź przy posiłku).; Być w pozycji półleżącej podczas uczty.; Znajdować się w stanie unieruchomienia.
G2622
κατακλάω
Połamać na kawałki.; Pociąć lub rozbić.; Zniszczyć spójność przedmiotu.
G2623
κατακλείω
Zamykać, uniemożliwiać wyjście.; Zamykać czyjeś usta.; Odcinać dostęp, blokować.
G2624
κατακληροδοτέω
Rozdzielić przez los, dać jako dziedzictwo.; Ustanowić czyjeś posiadanie.; Wydzielić część do czyjejś dyspozycji.
G2625
κατακλίνω
Kazać zasiąść przy stole, posadzić do biesiady.; Położyć się do posiłku w stylu antycznym.; Rozmieścić przy wspólnej uczcie.
G2626
κατακλύζω
Zatopić, zalać wodą.; Pogrążyć w odmętach.; Spowodować powódź.
G2627
κατακλυσμός
Potop (jak za dni Noego).; Wielka powódź.; Metaforycznie: katastrofa na szeroką skalę.
G2628
κατακολουθέω
Iść za kimś, podążać śladem.; Towarzyszyć w drodze.; Rzadkie w literaturze biblijnej.
G2629
κατακόπτω
Pociąć, posiekać na kawałki.; Rozdrobnić przez bicie lub cięcie.; Okrutnie potraktować kogoś.
G2630
κατακρημνίζω
Zrzucić w przepaść.; Strącić gwałtownie w dół.; Spowodować śmiertelny upadek.
G2632
κατακρίνω
Potępić, osądzić, uznać winnym.; Postawić wyraźny zarzut.
G2634
κατακυριεύω
Ujarzmić, przejąć władzę.; Panować nad kimś w sposób pełny.; Stać się niekwestionowanym władcą.
G2635
καταλαλέω
Obmawiać, oskarżać słowem.; Zniesławiać kogoś.; Werbalnie niszczyć czyjąś dobrą opinię.
G2636
καταλαλιά
Zniesławienie, oszczerstwo.; Złośliwe obmowy.; Mowa raniąca reputację.
G2638
καταλαμβάνω
Chwycić, pochwycić.; Zrozumieć, pojąć umysłem.; Ogarnąć, zawładnąć siłą lub władzą.
G2639
καταλέγω
Położyć, odkładać.; Szczegółowo opowiedzieć, opisać.; Zapisać w jakimś rejestrze lub spisie.
G2640
κατάλειμμα
Resztka, pozostałość.; Niewielka cząstka ocalała z całości.; W Rz 11:5 o ocalonych przez łaskę.
G2641
καταλείπω
Opuścić, porzucić.; Pozostawić w spokoju lub w stanie nietkniętym.; Zaniechać dalszego zajmowania się czymś.
G2643
καταλλαγή
Pojednanie, przywrócenie relacji.; Wymiana wrogości na pokój.; Odnowienie więzi z Bogiem.
G2644
καταλλάσσω
Zmieniać wrogość w pojednanie.; Przywrócić do łask.; Osiągnąć zgodę i pokój.
G2645
κατάλοιπος
Pozostały, zalegający.; Ostatnia część po odjęciu reszty.
G2646
κατάλυμα
Kwatera, gospoda.; Pomieszczenie do noclegu lub uczty.; Przestrzeń tymczasowo wynajmowana.
G2647
καταλύω
Zniszczyć, zburzyć.; Unieważnić, znosić.; Przenocować, zatrzymać się (w starożytnej gościnie).
G2648
καταμανθάνω
Przyjrzeć się, dostrzec uważnie.; Poznać głębiej przez obserwację.; Wnikliwie rozważyć.
G2649
καταμαρτυρέω
Świadczyć przeciw, składać zeznanie.; Ujawniać dowody na czyjąś winę.; Oskarżać w sądzie.
G2650
καταμένω
Trwać, pozostać.; Nie ruszać się z miejsca, zostać do końca.; Wytrwać w danym stanie.
G2654
καταναλίσκω
Pochłaniać, trawić (np. ogień).; Unicestwiać całkowicie.; Wywoływać zniszczenie bez śladu.
G2657
κατανοέω
Zauważyć, dostrzec coś uważnie.; Rozważyć dogłębnie.; Skupić wzrok lub myśli na czymś szczególnym.
G2658
καταντάω
Przybyć, dotrzeć do miejsca.; Dosięgnąć celu w sensie przenośnym.; Zbliżyć się do granicy możliwości.
G2659
κατάνυξις
Ukłucie, głębokie poruszenie.; Przejmujący smutek lub wstrząs.; Stan otępienia duchowego.
G2660
κατανύσσω
Kłuć, przekłuwać.; Dręczyć umysł głębokim bólem.; Powodować silne wzburzenie.
G2661
καταξιόω
Uznać za godnego, przyznać zaszczyt.; Okazać się godnym w oczach kogoś.; Zezwolić na przywilej.
G2662
καταπατέω
Zdeptać, rozgnieść pod stopami.; Poniżyć, gardzić.; Sponiewierać fizycznie lub moralnie.
G2663
κατάπαυσις
Odpoczynek, uspokojenie.; Zaprzestanie trudu, ulga.; „Odpoczynek Boży” (Hbr 4:9).
G2664
καταπαύω
Uspokoić, dać odpoczynek.; Sprawić ustanie zgiełku czy pracy.; Zakończyć wysiłek.
G2665
καταπέτασμα
Zasłona w świątyni.; Kurtyna oddzielająca Miejsce Święte od Najświętszego.; Symbol przegrody między Bogiem a ludźmi.
G2666
καταπίνω
Połknąć, przełknąć.; Pochłonąć lub unicestwić.; Przen.: zniszczyć całkowicie.
G2667
καταπίπτω
Upaść w dół.; Rzadziej: runąć bezwładnie.; Przewrócić się z wysokości.
G2669
καταπονέω
Zmęczyć, zadręczyć.; Przytłoczyć ciężką pracą lub udręką.; Dręczyć prześladowaniami.
G2670
καταποντίζω
Zanurzyć, zatopić (w wodzie).; Spuścić na dno, utopić.; Pogrążyć się w topieli.
G2671
κατάρα
Przekleństwo, złorzeczenie.; Klątwa wyklinająca kogoś.; Sprowadzenie nieszczęścia słowem.
G2672
καταράομαι
Złorzeczyć, przeklinać.; Wypowiadać formuły klątwy.; Życzyć komuś zła publicznie.
G2673
καταργέω
Uczynić bezskutecznym, unieważnić.; Pozbawić mocy, obalić.; Sprawić, że coś przestaje działać.
G2674
καταριθμέω
Zaliczać do określonej grupy.; Włączyć do wykazu.; Przydzielić kogoś do kategorii.
G2675
καταρτίζω
Uczynić sprawnym, wyposażyć, naprawić.; Dopasować, wzmocnić, ulepszyć.; Ukształtować duchowo ku dojrzałości.
G2678
κατασείω
Strząsnąć, potrząsnąć.; Zasygnalizować ruchem dłoni.; Zrzucić coś w gwałtownym geście.
G2679
κατασκάπτω
Podkopać, burzyć od fundamentów.; Kopać w głąb, powodując zniszczenie.; Rozwalić całkowicie przez rozkopanie.
G2680
κατασκευάζω
Przygotować, uczynić gotowym.; Zbudować, zapewnić konstrukcję.; Zaopatrzyć we wszystko, co niezbędne.
G2681
κατασκηνόω
Rozbić namiot, zamieszkać przejściowo.; Osiąść na stałe w danym miejscu.; Znaleźć schronienie w obozie.
G2682
κατασκήνωσις
Rozbicie namiotu, obozowisko.; Siedziba, domostwo.; Gniazdo w przenośni (np. u ptaków).
G2684
κατασκοπέω
Badać, szpiegować.; Przyglądać się dla zdobycia informacji.; Knuć sekretnie przeciwko komuś.
G2685
κατάσκοπος
Szpieg, zwiadowca.; Osoba oglądająca teren w tajemnicy.; Rzadkie określenie rozpoznawczych działań.
G2686
κατασοφίζομαι
Podejść kogoś podstępem, oszukać.; Zastawić przebiegłą pułapkę.; Przechytrzyć w złowrogim zamiarze.
G2687
καταστέλλω
Uciszyć, stłumić gwałtowność.; Ujarzmić kogoś wzburzonego.; Zredukować napięcie siłą lub perswazją.
G2689
καταστολή
Obniżenie, spuszczenie (rzadkie).; Zmiana lub zdjęcie szaty.; Symbol uznania pokory.
G2690
καταστρέφω
Wywrócić, obalić.; Zrujnować poprzez przewrócenie.; Doprowadzić do zniszczenia.
G2692
καταστροφή
Zniszczenie, ruina.; Nagła katastrofa.; Przen.: wygaszenie wcześniejszego zapału.
G2693
καταστρώννυμι
Rozsypać, rozrzucić.; Powalić, zgładzić w ataku.; Rozsiać coś niszczycielsko.
G2694
κατασύρω
Ściągnąć w dół, wlec.; Ciągnąć kogoś siłą za sobą.; W przen.: wciągnąć w nieszczęście.
G2695
κατασφάζω
Wymordować, zarżnąć.; Zabić wielu naraz.; Posłużyć się masową rzezią.
G2696
κατασφραγίζω
Zapieczętować, zamknąć pieczęcią.; Uczynić sekretnym i niedostępnym.; Oficjalnie zabezpieczyć blokadą.
G2697
κατάσχεσις
Powstrzymanie, utrudnianie.; Trzymanie przy sobie, posiadanie.; Bycie balastem i ciężarem.
G2698
κατατίθημι
Składać, gromadzić.; Zyskiwać czyjąś łaskę, przychylność.; Zapewniać sobie czyjeś względy.
G2700
κατατοξεύω
Ustrzelić kogoś strzałą.; Przebić kogoś za pomocą łuku i strzały.; W przen.: zranić precyzyjnym ciosem.
G2701
κατατρέχω
Biec w dół, schodzić pośpiesznie.; Zbiegać szybko z wyższego miejsca.; W przyp. Łk 19:6 – natychmiast zejść, by kogoś przywitać.
G2702
καταφέρω
Zrzucić, rzucić w dół; spaść.; Rzucić głos do urny (rzadko).; W przen.: być przytłoczonym, zasnąć.
G2703
καταφεύγω
Zbiec, uciec w poszukiwaniu schronienia.; Schronić się w bezpiecznym miejscu.; Ratować się ucieczką w nagłej potrzebie.
G2704
καταφθείρω
Zepsuć, zdeprawować.; Zniszczyć, doprowadzić do zguby.; W przen.: zniweczyć duchowo lub moralnie.
G2705
καταφιλέω
Pocałować czule.; Okryć kogoś pocałunkami.; Wylewnie okazywać uczucia przez całowanie.
G2706
καταφρονέω
Gardzić, lekceważyć.; Mieć kogoś lub coś za nic.; Okazywać pogardę i wyższość.
G2707
καταφρονητής
Ten, kto gardzi.; Osoba lekceważąca innych.; Pogardliwie nastawiony sędzia cudzych czynów.
G2708
καταχέω
Wylać na coś, lać z góry.; Oblać obficie płynem.; Rozlać w sposób niekontrolowany.
G2710
καταχράομαι
Niewłaściwie używać, nadużywać.; Nadmiernie korzystać z czegoś.; W 1 Kor 7:31? – używać „tak, jakby się nie używało”.
G2711
καταψύχω
Ochłodzić, schłodzić.; Uczynić chłodnym powiewem.; Przynieść ulgę od gorąca.
G2713
κατέναντι
Naprzeciw, naprzeciwko.; Przed kimś jako sędzią.; Po przeciwnej stronie w znaczeniu fizycznym lub formalnym.
G2714
κατενώπιον
Przed obliczem, w obecności.; Zwrócony twarzą do kogoś.; W przen.: „przed oczyma Boga”.
G2716
κατεργάζομαι
Wykonać, dokonać, zrealizować.; Spowodować, doprowadzić do czegoś.; Ukształtować lub przekształcić.
G2718
κατέρχομαι
Zstąpić, zejść.; Przybyć od strony morza (rzadziej).; O kimś schodzącym z wyższych rejonów na niższe.
G2719
κατεσθίω
Pożreć, pochłonąć jedzeniem.; W przen.: zniszczyć, pozbawić mienia.; Roztrwonić lub unicestwić.
G2720
κατευθύνω
Prostować, ukierunkowywać.; Naprowadzać na właściwą drogę.; Łk 1:79 – skierować stopy na drogę pokoju.
G2722
κατέχω
Powstrzymać, utrzymać w miejscu.; Zatrzymać lub kontrolować.; Być przeszkodą, uniemożliwiać.
G2723
κατηγορέω
Oskarżać, wysuwać zarzut.; Przedstawiać czyjeś winy w sądzie.; Głośno obwiniać kogoś.
G2725
κατήγορος
Oskarżyciel, w ST określenie diabła.; Ten, kto wnosi oskarżenia.; Rabini używali tego tytułu względem szatana.
G2728
κατιόω
Zardzewieć, pokryć się rdzą.; Doznać korozji.; Stać się bezużytecznym z powodu rdzy.
G2729
κατισχύω
Przemóc, pokonać.; Być silniejszym, mieć przewagę.; Zdominować kogoś swoją mocą.
G2730
κατοικέω
Mieszkać, osiedlać się.; W przen.: zamieszkiwać w czyjejś duszy (np. Bóg).; Przebywać stale w danym miejscu.
G2731
κατοίκησις
Zamieszkiwanie, przebywanie.; Osiedlenie się na stałe.; Bycie lokatorem danego terenu.
G2732
κατοικητήριον
Miejsce przebywania, mieszkanie.; Stała siedziba.; Lokum czy dom.
G2733
κατοικία
Mieszkanie, proces zamieszkania.; Sposób bytowania w miejscu.; Rzadko używane.
G2736
κάτω
Na dół, w dole.; Poniżej (miejsca lub stanu).; W odróżnieniu od „góry” (anō).
G2737
κατώτερος
Niższy, położony niżej.; O niższym stopniu lub statusie.; Przeciwieństwo wyższego poziomu.
G2738
καῦμα
Żar, gorąco.; Silne promienie słońca.; W przen.: palący ucisk lub kara.
G2740
καῦσις
Palenie, spalanie.; Proces unicestwiania ogniem.; Rzadkie określenie w NT.
G2742
καύσων
Upał, piekący żar słońca.; Ekstremalnie wysoka temperatura.; Długotrwały skwar.
G2744
καυχάομαι
Chlubić się, szczycić.; Odczuwać dumę z czegoś.; Czerpać radość z osiągnięcia.
G2745
καύχημα
To, czym się chlubimy.; Podstawa chluby i dumy.; Akt samego chełpienia się.
G2746
καύχησις
Akt chlubienia się, chełpienia.; Duma wyrażona publicznie.; Okazywanie chwalebnej radości z czegoś.
G2748
Κεδρών
Cedron („mętny”) – sezonowy potok obok Jerozolimy.; Dolina Cedron u stóp Góry Oliwnej.; Wypełnia się wodą w porze deszczowej.
G2749
κεῖμαι
Leżeć, spoczywać (np. miasto na wzgórzu, niemowlę w żłobie).; Być przeznaczonym, ustanowionym.; Spoczywać w mocy kogoś (1 J 5:19).
G2750
κειρία
Opaska, bandaż.; Płótno do owijania zwłok.; Materiał do obwiązywania ran.
G2751
κείρω
Strzyc owcę.; Być ostrzyżonym (Dz 18:18?).; Skracać włosy na głowie.
G2752
κέλευσμα
Rozkaz, nakaz donośnym okrzykiem.; Komenda wydawana publicznie.; Pobudzający zew wodza.
G2753
κελεύω
Nakazywać, rozkazywać.; Wydawać polecenie władcze.; Dawać sygnał do działania.
G2754
κενοδοξία
Próżna chwała, zarozumialstwo.; Duma bez podstaw.; Fałszywe mniemanie o własnej wielkości.
G2756
κενός
Pusty, próżny.; Bezowocny, daremny.; Pozbawiony realnej wartości.
G2758
κενόω
Opróżnić, uczynić pustym.; Pozbawić mocy, unieważnić.; Flp 2:7 – „ogołocić samego siebie”.
G2759
κέντρον
Żądło (u pszczół, skorpionów).; Oścień do poganiania zwierząt.; Symbol bólu lub dręczenia.
G2761
κενῶς
Daremnie, na próżno.; Bez żadnego rezultatu.; Pusto, bezskutecznie.
G2763
κεραμεύς
Garncarz.; Rzemieślnik pracujący w glinie.; Wykonawca naczyń i innych wyrobów glinianych.
G2764
κεραμικός
Garncarski, z gliny.; Materiał z ceramiki.; Rzadko stosowane w NT.
G2765
κεράμιον
Gliniane naczynie, dzban.; Garnek, słój.; Pojemnik na wodę lub żywność.
G2766
κέραμος
Glina.; Dachówka, wyrób z gliny.; Określenie materiału budowlanego.
G2767
κεράννυμι
Mieszać, łączyć.; Rozlewać do picia (np. wino z wodą).; Tworzyć mieszankę w naczyniu.
G2768
κέρας
Róg (zwierzęcia).; Wierzchołek ołtarza.; Symbol siły i potęgi (np. Mesjasz „róg zbawienia”).
G2774
κεφάλαιον
Najważniejsza sprawa, sedno.; Suma, kapitał pieniężny.; Hebr 8:1 – „główna rzecz”.
G2775
κεφαλαιόω
Odciąć głowę (poprzez egzekucję lub w trakcie bitwy).; Zranić w głowę.
G2776
κεφαλή
Głowa (u ludzi i zwierząt).; W przen.: zwierzchnik, głowa Kościoła (Chrystus).; Kamień węgielny, coś najwyższego.
G2777
κεφαλίς
Mała głowa, główka.; Wierzchołek zwoju (drążek), końcówka kolumny.; Złącze czy gałka u krańca belki.
G2779
κῆπος
Ogród.; Miejsce uprawne obok domu.; Przestrzeń upiększona roślinami.
G2781
κηρίον
Plaster miodu.; Zastygła struktura z wosku pszczelego.; Pożywienie słodkie i naturalne.
G2782
κήρυγμα
Obwieszczenie herolda, głoszenie.; Orędzie.
G2783
κῆρυξ
Herold, posłaniec publiczny.; Zwiastun Słowa Bożego (w NT).; Ten, kto ogłasza wolę władcy.
G2784
κηρύσσω
Głosić, obwieszczać publicznie.; Pełnić urząd herolda.; Zwiastować Ewangelię.
G2785
κῆτος
Wielka ryba, potwór morski.; Wieloryb, rekin (Mt 12:40?).; Symbol ogromnego stworzenia morskiego.
G2787
κιβωτός
Drewniana skrzynia.; Arka Noego, Arka Przymierza.; Miejsce bezpiecznego przechowania.
G2788
κιθάρα
Harfa, kitara.; Instrument strunowy.; Zwykle używana w akompaniamencie hymnów.
G2789
κιθαρίζω
Grać na harfie (kitarze).; Tworzyć muzykę strunową.; Rzadko wzmiankowane w tekstach NT.
G2791
Κιλικία
Cylicja – prowincja Azji Mniejszej.; Ojczyzna Pawła (Dz 22:3).; Południowo-wschodnia część Turcji.
G2792
κιννάμωμον
Cynamon – aromatyczna przyprawa.; Składnik pachnideł i kadzideł.; Używany w ofiarach i kuchni.
G2793
κινδυνεύω
Być w niebezpieczeństwie, zagrożeniu.; Grozić komuś (Dz 19:27?).; Narażać się na ryzyko utraty życia czy zdrowia.
G2794
κίνδυνος
Niebezpieczeństwo, zagrożenie.; Ryzyko ujemnych skutków.; Trudna sytuacja zagrażająca życiu.
G2795
κινέω
Poruszyć, wprawić w ruch.; Wywołać zamieszki, wzburzenie.; Społecznie: podburzyć lud.
G2796
κίνησις
Ruch, poruszenie.; Wzburzenie, zamieszanie (Dz 19:40?).; Pobudzenie aktywności ludu.
G2797
Κίς
Kisz („sidło”) – ojciec Saula.; Rodzic pierwszego króla Izraela.; 1 Sm 9–10: kontekst o Saulu.
G2798
κλάδος
Gałąź, młody pęd.; Odgałęzienie do szczepienia.; Przen.: potomkowie ojców (Rz 11).
G2799
κλαίω
Płakać, lamentować.; Opłakiwać kogoś lub coś.; Wyrażać żal łzami.
G2801
κλάσμα
Kawałek, ułamany fragment.; Resztki po jedzeniu.; Fragment pozostały po podziale.
G2805
κλαυθμός
Płacz, lament.; Biadanie, głośne zawodzenie.; Wyraz skrajnego żalu.
G2806
κλάω
Łamać, zwłaszcza chleb.; Dzielić na części.; Symboliczne łamanie w obrzędach (np. Wieczerzy).
G2807
κλείς
Klucz w sensie dosłownym.; W przenośni: władza lub możliwość dostępu.; Środek do „otwierania” lub „zamknięcia” spraw.
G2808
κλείω
Zamykać, blokować dostęp.; Uniemożliwić lub stłumić coś (np. współczucie).; W przen.: zamknąć drogę do Królestwa.
G2809
κλέμμα
Akt kradzieży.; Rzecz ukradziona.; Określenie nielegalnego przywłaszczenia.
G2811
κλέος
Sława, chwała.; Pogłoska, rozgłos.; Pochwała w znaczeniu uznania.
G2812
κλέπτης
Złodziej.; Przestępca działający podstępnie.; W przenośni: ktoś żerujący na innych.
G2813
κλέπτω
Kraść.; Zabierać podstępnie.; Przywłaszczać skrycie.
G2814
κλῆμα
Gałązka winorośli.; Latorośl, delikatny pęd.; Sprężysta odnoga rośliny.
G2816
κληρονομέω
Dziedziczyć.; Otrzymywać dział w zbawieniu.; Być uczestnikiem czegoś przez przydział.
G2817
κληρονομία
Dziedzictwo.; Mienie otrzymane w spadku.; Wieczne błogosławieństwo Królestwa Bożego.
G2818
κληρονόμος
Dziedzic.; Otrzymujący błogosławieństwo.; Współposiadacz wyznaczonego działu.
G2819
κλῆρος
Przedmiot do rzucania losów.; Przydział w drodze losowania.; Udział w zbawieniu lub służbie.
G2820
κληρόω
Rzucić los, wyznaczyć przez los.; Przyznać w drodze losowania.; Uczynić częścią dziedzictwa.
G2821
κλῆσις
Powołanie, wezwanie (Boże).; Zaproszenie do udziału w zbawieniu.; Ogólne przywołanie lub wezwanie.
G2822
κλητός
Wezwany, zaproszony.; Powołany do zbawienia.; Wyznaczony przez Boga do konkretnej misji.
G2823
κλίβανος
Gliniany piec do chleba.; Piec domowy.; Przenośny piecyk gliniany (rzadkie).
G2824
κλίμα
Nachylenie, spadek terenu.; Strefa lub obszar geograficzny.; Pochyłość Ziemi w ujęciu antycznym.
G2825
κλίνη
Małe łóżko, leżanka.; Sofa przy posiłku.; Nosze dla chorego.
G2827
κλίνω
Skłonić, pochylić.; Chylić się (o dniu).; Sprawić, by coś się przechyliło lub zakończyło.
G2828
κλισία
Szałas, namiot.; Miejsce grupowego noclegu bądź posiłku.; Grupa leżących razem (przy stole).
G2829
κλοπή
Kradzież.; Czyn polegający na zabraniu cudzej własności.; Lżejsze przestępstwo w odróżnieniu od rabunku.
G2830
κλύδων
Wzbierająca fala morska.; Gwałtownie wzburzone morze.; Bałwan morski wywołujący niepokój.
G2831
κλυδωνίζομαι
Być miotanym przez fale.; W przenośni: doświadczać niepokoju.; Być targanym emocjami.
G2834
Κνίδος
Knidos („rozdrażniony”). Półwysep i miasto w Azji Mniejszej (Dz 27:7).
G2836
κοιλία
Brzuch, jama brzuszna.; Łono, macica.; Wnętrze jako siedlisko uczuć lub pragnień.
G2837
κοιμάω
Położyć kogoś spać, uśpić.; Uspokoić, uciszyć.; Eufemizm: umrzeć.
G2838
κοίμησις
Odpoczynek, sen.; Leżenie w pozycji półleżącej.; Metaforyczne określenie stanu spoczynku.
G2839
κοινός
Pospolity, zwykły.; Niekonsekr. u Żydów: nieczysty.; Świecki, niepoświęcony w rozumieniu rytuału.
G2840
κοινόω
Uczynić pospolitym.; Uczynić nieczystym (w sensie rytualnym).; Ogłosić lub uznać kogoś za nieczystego.
G2841
κοινωνέω
Nawiązać wspólnotę.; Mieć udział we wspólnym przedsięwzięciu.; Stać się współuczestnikiem czegoś.
G2842
κοινωνία
Wspólnota, więź, łączność.; Wspólny dar lub zbiórka.; Ręka podawana jako znak jedności.
G2844
κοινωνός
Wspólnik, towarzysz.; Współuczestnik kultu religijnego.; Ten, kto dzieli udział z innymi (nawet z demonami).
G2845
κοίτη
Łóżko, leżanka.; Stosunek płciowy.; W przen. cudzołóstwo (Hbr 13:4).
G2846
κοιτών
Komnata sypialna.; Łożnica.; Szambelan (rzadkie użycie).
G2847
κόκκινος
Karmazynowy, szkarłatny.; Barwnik lub tkanina w tym kolorze.; Ubranie szkarłatne.
G2848
κόκκος
Pojedyncze ziarno.; Małe nasiono.; Podstawa wzrostu rośliny (np. ziarno pszeniczne).
G2849
κολάζω
Przycinać, ograniczać.; Powstrzymywać, karcić.; Karać, wymierzać dyscyplinę.
G2851
κόλασις
Kara, mająca aspekt poprawy.; Ukaranie za wykroczenie.; Pouczenie w kontekście dyscyplinowania.
G2853
κολλάω
Sklejać, łączyć.; Przylgnąć do kogoś lub czegoś.; Związać się z kimś ściśle.
G2856
κολοβόω
Okaleczać, skracać.; Redukować, ograniczyć (np. czas).; Uczynić coś krótszym lub słabszym.
G2859
κόλπος
Pierś, zanadrze.; Fałda szaty służąca za kieszeń.; Zatoka lub wnęka (przenośnie).
G2861
κολυμβήθρα
Sadzawka do pływania.; Basen, zbiornik wodny.; Miejsce do kąpieli lub rytualnego obmycia.
G2864
κόμη
Włosy.; Owłosienie głowy.; Fryzura jako ozdoba.
G2865
κομίζω
Troszczyć się o kogoś, przynieść ze sobą.; Odebrać, zabrać do siebie.; Otrzymać, odzyskać.
G2867
κονιάω
Pobielić, otynkować.; W przenośni: obłudnie upiększyć.; Pokryć wapnem w celu ostrzeżenia (grobowce).
G2868
κονιορτός
Wzbity pył, kurz.; Proch unoszący się w powietrzu.; Zamglenie spowodowane pyłem.
G2869
κοπάζω
Znużyć się, zmęczyć.; Ustać w naporze lub wściekłości.; Uciszyć się (jak sztorm).
G2870
κοπετός
Opłakiwanie z biciem się w piersi.; Wielki żal, lament.; Głośny wyraz smutku i skruchy.
G2871
κοπή
Cięcie, nacięcie.; Rzeź, posiekanie.; Rozdrabnianie czegoś na kawałki.
G2872
κοπιάω
Trudzić się, mozolić.; Zmęczyć się pracą fizyczną lub psychiczną.; Wycieńczyć się z powodu ciężaru lub żalu.
G2873
κόπος
Trud, ciężka praca.; Ucisk, zmęczenie.; Bicie się w piersi z żalu (rzadkie).
G2874
κοπρία
Łajno, gnój.; Odchody zwierzęce używane jako nawóz.; Metafora rzeczy bez wartości (Flp 3:8).
G2875
κόπτω
Ciąć, rąbać, ścinać.; W literaturze greckiej używany jest zarówno w sensie dosłownym (np. ścinanie drzew, cięcie materiałów) jak i przenośnym (np. „odejmować” część czegoś, usuwać elementy).; Może odnosić się również do gwałtownego cięcia lub usuwania (np. odcinania, eliminacji).
G2876
κόραξ
Kruk (ptak).; Czarny ptak z rodziny krukowatych.; Symbol chciwości lub złych omenów (rzadkie).
G2877
κοράσιον
Dziewczynka.; Młoda panna.; Dziewica w sensie niewinności.
G2879
Κορέ
Kore, Korach („łysina”). Buntownik przeciw Mojżeszowi (Lb 16).
G2881
Κορίνθιος
Koryntianin. Mieszkaniec miasta Korynt w Grecji.
G2884
κόρος
Kor, największa miara objętości (ok. 300–400 l).; Miara stosowana do ziaren lub płynów.; Symbol obfitości.
G2885
κοσμέω
Uporządkować, poustawiać.; Ozdobić, przystroić.; Uhonorować, dodać blasku.
G2887
κόσμιος
Należycie ułożony, skromny.; Stosowny w zachowaniu.; Umiarkowany, zdyscyplinowany.
G2889
κόσμος
Porządek, ład, harmonijna całość.; Świat, wszechświat, ziemia, ludzkość.; System rzeczy ziemskich lub bezbożnych, całość danego rodzaju.
G2893
κουφίζω
Być lekkim.; Uczynić coś lżejszym, odciążyć.; Wyrzucić ładunek w celu zmniejszenia ciężaru (Dz 27:18).
G2894
κόφινος
Kosz wiklinowy.; Pojemnik do zbierania resztek.; Zwyczajny kosz używany przez Żydów.
G2896
κράζω
Krzyczeć, wołać, wykrzykiwać.; Używany jest zarówno w sensie dosłownym (np. głośne wołanie o pomoc lub alarm), jak i w przenośnym (wyrażanie intensywnych emocji, protestu).; W Nowym Testamencie pojawia się w momentach dramatycznych, podkreślając emocjonalność wypowiedzi.
G2898
κρανίον
Czaszka.; Miejsce czaszki (Golgota).; Symbol śmierci lub grozy.
G2899
κράσπεδον
Krawędź, skraj szaty.; Frędzel przy szacie żydowskiej.; Obramowanie stanowiące znak posłuszeństwa Prawu.
G2900
κραταιός
Potężny, silny.; Odnoszący się do wielkiej mocy lub siły.; W kontekście biblijnym: Boża wszechmoc.
G2901
κραταιόω
Umacniać, wzmacniać.; Nabrać siły fizycznej lub duchowej.; Stać się silnym w sensie moralnym.
G2902
κρατέω
Trzymać mocno, uchwycić.; Objąć w posiadanie, zająć, przejąć kontrolę.; Powstrzymywać, utrzymywać w ryzach; także wiernie przestrzegać.
G2904
κράτος
Siła, moc, potęga.; Manifestacja wielkiej mocy lub działania.; Władza, panowanie nad kimś lub czymś.
G2905
κραυγάζω
Krzyknąć głośno, wydać okrzyk.; Zawołać kogoś podniesionym głosem.; Wystosować intensywne wezwanie.
G2906
κραυγή
Krzyk, głośne wołanie.; Wrzawa, podniesiony hałas.; Gwałtowna reakcja dźwiękowa wyrażająca emocje.
G2907
κρέας
Mięso zwierzęce.; Mięso przeznaczone na ofiarę.; Pokarm mięsny w obrzędach ofiarnych.
G2908
κρεῖσσον
Lepsze, korzystniejsze.; Bardziej odpowiednie w danej sytuacji.; W moralnym sensie: wartościowsze rozwiązanie.
G2909
κρείσσων
Użyteczniejszy, bardziej korzystny.; Doskonalszy, wyższej jakości.; Bardziej szlachetny w wymiarze duchowym.
G2910
κρεμάννυμι
Zawiesić, powiesić.; Wisieć w sensie bycia podtrzymywanym od góry.; W przenośni: „opierać się” na czymś (Mt 22:40).
G2911
κρημνός
Urwisko, strome zbocze.; Przepaść, spadek terenu.; Miejsce gwałtownego załamania się gruntu.
G2914
Κρήτη
Kreta („cielesna”). Największa wyspa grecka na Morzu Śródziemnym, znana z rolnictwa i bogatej kultury (Dz 27:7).
G2915
κριθή
Jęczmień. Zboże popularne w starożytności jako pokarm ludzi i zwierząt. Podstawa niektórych dań i wypieków.
G2916
κρίθινος
Jęczmienny.; Przygotowany z jęczmienia.; Wytworzony na bazie mąki jęczmiennej.
G2917
κρίμα
Orzeczenie, wyrok sądowy.; Kara lub potępienie za przewinienie.; Sprawa sądowa, proces wymagający rozstrzygnięcia.
G2918
κρίνον
Lilia, kwiat.; Symbol piękna i kruchości.; W przenośni: ulotna wspaniałość (Mt 6:28).
G2919
κρίνω
Sądzić, oceniać.; Rozróżniać, dzielić.; Podjąc decyzję lub dokonać oceny (moralnej lub prawnej) na podstawie obserwacji lub dowodów.
G2920
κρίσις
Sąd, wyrok, decyzja sądowa.; Kara, potępienie.; Opinia lub rozstrzygnięcie w sprawach moralnych/prawnych.
G2922
κριτήριον
Miejsce sądowe, trybunał.; Narzędzie lub reguła osądu.; Sprawa sądowa tocząca się przed trybunałem.
G2923
κριτής
Sędzia, arbiter.; Urzędnik rzymski, wymierzający sprawiedliwość.; Bóg jako najwyższy sędzia.
G2925
κρούω
Pukać, stukać do drzwi.; Naciskać lub próbować się przebić gdzieś.; Symbolicznie: zabiegać o czyjąś uwagę (Mt 7:7).
G2927
κρυπτός
Ukryty, tajemny.; Niewidoczny dla oczu.; Niejawny, pozostający w sekrecie.
G2928
κρύπτω
Ukryć, schować.; Uczynić niewidocznym, zakamuflować.; Umknąć uwadze, pozostać w tajemnicy.
G2930
κρύσταλλος
Kryształ (cenny kamień).; Symbol czystości i przejrzystości.; W Apokalipsie: obraz lśniącej powierzchni.
G2931
κρυφῇ
Skrycie, potajemnie.; W ukryciu, w tajemnicy.; Niejawnie, bez rozgłosu.
G2932
κτάομαι
Nabywać, zdobywać.; Posiadać na własność.; W kontekście małżeństwa: poślubić (archaicznie).
G2933
κτῆμα
Majątek, własność.; Posiadłość, dobro materialne.; Szersze znaczenie: to, co ktoś posiada.
G2934
κτῆνος
Bydlę, zwierzę pociągowe.; Zwierzę domowe (czworonożne).; W ujęciu ogólnym: istota juczna, bestia.
G2936
κτίζω
Tworzyć, budować.; Stwarzać (np. o Bożym dziele stworzenia).; Przekształcać, kształtować od podstaw.
G2937
κτίσις
Akt stwarzania.; Stworzenie (w sensie tego wszystkiego, co zostało stworzone).; Ustanowienie (powołanie do istnienia) np. jakiejś instytucji lub jakiegoś nowego rozporządzenia, prawa.
G2938
κτίσμα
Coś stworzonego, wytworzonego.; Dzieło powstałe w wyniku aktu kreacji.; To, co zostało ustanowione przez ludzi lub przez Boga.
G2939
κτίστης
Stwórca, twórca.; Założyciel dzieła lub instytucji.; Ten, kto dokonuje powstania czegoś z niczego.
G2941
κυβέρνησις
Zarządzanie, kierowanie.; Sprawowanie rządów lub władzy.; Administracja nad jakimś obszarem lub grupą.
G2942
κυβερνήτης
Sternik, nawigator statku.; Przywódca kierujący grupą.; „Kapitan” odpowiedzialny za kurs i bezpieczeństwo.
G2943
κυκλόθεν
Dookoła, ze wszystkich stron.; Otaczająco, okrężnie.; Z każdej strony w jednakowym stopniu.
G2944
κυκλόω
Otaczać, okrążać.; Poruszać się dookoła.; Oblegać z każdej strony.
G2945
κύκλῳ
Wokół, dookoła.; Po okręgu, naokoło.; Ze wszystkich stron w pobliżu.
G2947
κυλίω
Tarzać się, przewracać się.; Nurzać się (np. w błocie).; Toczyć po ziemi w sposób niekontrolowany.
G2949
κῦμα
Fala wodna, wzburzona woda.; Symbol niepokoju i miotania (w sensie przenośnym).; Poruszenie masy ludzkiej niczym fale.
G2950
κύμβαλον
Cymbał, instrument perkusyjny.; Mosiężna misa, wydająca dźwięk przy uderzeniu.; Obraz pustego dźwięku (1 Kor 13:1).
G2951
κύμινον
Kminek.; Popularna przyprawa w kuchni.; Roślina aromatyczna do przyprawiania potraw.
G2953
Κύπριος
Cypryjczyk („mieszkaniec Cypru”). Określenie etniczne dla urodzonych na wyspie Cypr.
G2954
Κύπρος
Cypr („ziemia cyprysów”). Żyzna i piękna wyspa na Morzu Śródziemnym, między Cylicją a Syrią.
G2955
κύπτω
Schylić się, pochylić.; Zgiąć się w geście uniżenia.; Skłonić głowę w dół.
G2956
Κυρηναῖος
Cyrenejczyk („mieszkaniec Cyreny”). Określenie mieszkańca Cyreny w Afryce Północnej.
G2957
Κυρήνη
Cyrena („wolna królowa”). Wielkie miasto w Libii (Cyrenajka), zamieszkane także przez wielu Żydów.
G2959
κυρία
Pani, tytuł szacunku wobec kobiety.; Gospodyni, właścicielka domu.; W przenośni: wspólnota wierzących (2 J).
G2961
κυριεύω
Panować, sprawować władzę.; Mieć nad kimś kontrolę, rządzić.; Wywierać wpływ, dominować.
G2962
κύριος
Pan, władca, właściciel.; Tytuł szacunku (np. „panie” wobec przełożonego).; W kontekście biblijnym: Bóg, Chrystus jako najwyższy Pan.
G2964
κυρόω
Potwierdzać, ustanawiać jako prawomocne.; Uczynić ważnym, obowiązującym.; Uroczyście zatwierdzić w sferze publicznej.
G2965
κύων
Pies.; W przenośni: człowiek nieczysty lub zuchwały.; Obraźliwe określenie kogoś niegodnego (Flp 3:2).
G2966
κῶλον
Człon zdania (w retoryce).; Kończyna, część ciała.; Zwłoki, szczątki (rzadsze użycie).
G2967
κωλύω
Zabraniać, powstrzymywać.; Przeszkadzać, utrudniać.; Odmawiać komuś dostępu lub działania.
G2968
κώμη
Wieś, mała osada.; Miejsce wspólnego noclegu robotników.; Zaplecze miejskie przynależne do większego miasta.
G2970
κῶμος
Hulanka, pijatyka.; Uczta połączona z zabawą.; Rozwiązła zabawa nocna.
G2972
Κώς
Kos („publiczne więzienie”?). Mała wyspa na Morzu Egejskim, znana z żyzności i produkcji wina.
G2974
κωφός
Głuchy.; Niemy, niezdolny do mówienia.; Przytępiony w sensie percepcji lub wymowy.
G2975
λαγχάνω
Otrzymać przez losowanie.; Dostać coś według Bożego przydziału.; Rzucić losy, aby rozstrzygnąć sprawę.
G2977
λάθρα
Potajemnie, skrycie.; W ukryciu przed innymi.; Niejawnie, bez wiedzy otoczenia.
G2978
λαῖλαψ
Nawałnica, burza.; Gwałtowny wicher, huragan.; Porywisty sztorm na morzu.
G2980
λαλέω
Mówić, rozmawiać.; Przemawiać, głosić.; Wydawać dźwięki artykułowane (w tym sensie także „nauczać”).
G2981
λαλιά
Mowa, sposób mówienia.; Gwara, wymowa zdradzająca pochodzenie.; Opowieść, narracja ustna.
G2983
λαμβάνω
Brać, przyjmować.; Otrzymywać, zdobywać.; Schwytać lub przejąć (także podstępem).
G2984
Λάμεχ
Lamech („bardzo silny człowiek”). Postać biblijna, ojciec Noego.
G2985
λαμπάς
Pochodnia.; Lampa oliwna dająca światło.; Symbol światła w ciemności.
G2986
λαμπρός
Jasny, lśniący.; Wspaniały, okazały.; Przejrzysty, błyszczący (także metaforycznie).
G2987
λαμπρότης
Blask, wspaniałość.; Jasność o wielkim natężeniu.; Uroczysty splendor.
G2989
λάμπω
Świecić, jaśnieć.; Błyszczeć mocnym światłem.; Promieniować (również w sensie przenośnym).
G2990
λανθάνω
Być ukrytym, pozostać niezauważonym.; Być nieświadomym, nie wiedzieć.
G2991
λαξευτός
Wykuty (w skale).; Wyciosany z kamienia.; Rzeźbiony w materiale skalnym.
G2992
λαός
Lud, naród.; Grupa etniczna wspólnego pochodzenia.; Wielka rzesza ludzi zgromadzonych w jednym miejscu.
G2995
λάρυγξ
Gardło, krtań.; Narząd mowy.; Kanał wiodący powietrze do płuc.
G2998
λατομέω
Wydobywać kamień, pracować w kamieniołomie.; Ciosać kamienie.; Przygotowywać materiał budowlany z surowego skalnego bloku.
G2999
λατρεία
Służba religijna, kult.; Oddawanie czci Bogu.; Wypełnianie obrzędów (zgodnych np. z Prawem Mojżeszowym).
G3000
λατρεύω
Służyć, oddawać cześć.; Pełnić funkcję religijną, sprawować święte obrzędy.; W NT: wielbić Boga przez ofiary, modlitwę i posługę.
G3001
λάχανον
Warzywo, ziele.; Roślina jadalna.; Jarzyna uprawiana w ogrodzie.
G3004
λέγω
Mówić, powiedzieć.; Oznajmiać, wyjaśniać, stwierdzać.; Myśleć lub rozważać (w sensie „mówić w sobie”).
G3005
λεῖμμα
Resztka.; Pozostałość.; Niewielka część ocalała z całości.
G3006
λεῖος
Gładki.; Równy w dotyku.; Wolny od nierówności.
G3007
λείπω
Zostawiać, opuszczać.; Brakować, być pozbawionym czegoś.; Pozostawać w tyle, nie dorównywać.
G3008
λειτουργέω
Pełnić służbę religijną lub publiczną.; Służyć Bogu w świątyni lub w zborze.; Wspierać innych zasobami, modlitwą lub posługą.
G3009
λειτουργία
Służba, liturgia.; Posługa publiczna pełniona na koszt własny.; Obrzędy kapłańskie i dobroczynne wsparcie potrzebujących.
G3010
λειτουργικός
Związany ze służbą lub liturgią.; Używany w posłudze kapłańskiej.; Dotyczący sprawowania obrzędów.
G3011
λειτουργός
Sługa publiczny lub liturgiczny.; Urzędnik, wojskowy, kapłan pełniący służbę.; Każdy angażujący się w posługę dla wspólnoty.
G3013
λεπίς
Łuska.; Cienka warstwa okrywająca (np. rybę).; Fragment o strukturze łuskowatej.
G3014
λέπρα
Trąd.; Choroba skóry objawiająca się zmianami i łuszczeniem.; W Biblii: symbol nieczystości rytualnej.
G3015
λεπρός
Trędowaty.; Osoba zarażona chorobą skóry (trądem).; W przenośni: ktoś dotknięty nieszczęściem i wykluczeniem.
G3017
Λευΐ
Lewi („przyłączony”). Syn Jakuba i Lei, protoplasta plemienia Lewiego.
G3018
Λευΐς
Lewi („przyłączony”). Syn Alfeusza, celnik powołany przez Jezusa, utożsamiany z Mateuszem.
G3019
Λευΐτης
Lewita („z rodu Lewiego”). Członek pokolenia Lewiego pełniący posługi przy Przybytku/Świątyni.
G3021
λευκαίνω
Bielić, wybielać.; Sprawiać, że coś staje się śnieżnobiałe.; Symbolicznie: oczyszczać ze skazy.
G3022
λευκός
Biały, jasny.; Lśniący, olśniewający (np. o szatach).; Symbol niewinności, czystości.
G3023
λέων
Lew.; Silne, dzikie zwierzę.; W przenośni: odważny wojownik.
G3024
λήθη
Zapomnienie.; Stan niepamięci.; Utrata wspomnień.
G3025
ληνός
Tłocznia winna.; Kadź na moszcz.; Zbiornik do zgniatania winogron.
G3026
λῆρος
Brednia, nonsens.; Bezsensowne gadanie.; Puste, pozbawione wartości słowa.
G3027
λῃστής
Rozbójnik, bandyta.; Rabuś, złodziej napadający z użyciem przemocy.; Bandyta drogowy zagrażający podróżnym.
G3028
λῆψις
Przyjęcie, odbiór.; Otrzymanie czegoś.; Proces lub akt uzyskania.
G3029
λίαν
Bardzo, nadmiernie.; Ponad miarę.; W znaczeniu wzmacniającym: „ogromnie”.
G3030
Λίβανος
Kadzidło.; Żywica zapachowa.; Substancja używana do okadzania w kulcie.
G3031
λιβανωτός
Kadzidło, żywica zapachowa.; Gumożywica z drzewa kadzidłowca.; W przenośni: „wonność ofiary”.
G3034
λιθάζω
Kamienować.; Obrzucać kogoś kamieniami jako formą kary.; Skazywać na śmierć przez kamienie.
G3035
λίθινος
Kamienny, wykonany z kamienia.; Twardy, surowy materiał.; Przedmiot z litego kamienia (np. dzban).
G3036
λιθοβολέω
Ukamienować, obrzucać kamieniami.; Egzekwować wyrok przez kamienie.; Kara wymierzana za ciężkie przewinienia wg Prawa Mojżeszowego.
G3037
λίθος
Kamień.; Mały głaz lub kamyk budowlany.; W przenośni: Chrystus jako „kamień węgielny”.
G3038
λιθόστρωτος
Wyłożony kamieniami, brukowany.; Posadzka lub droga z mozaiki kamiennej.; Miejsce sądu (Piłat miał „brukowane” podium).
G3039
λικμάω
Przesiewać, oddzielać plewy od ziarna.; Rozkruszać, miażdżyć.; Rozpraszać w pył.
G3040
λιμήν
Port, przystań.; Miejsce schronienia statków.; Bezpieczna zatoka do cumowania.
G3041
λίμνη
Jezioro.; Duży akwen śródlądowy.; Zbiornik wodny otoczony lądem.
G3042
λιμός
Głód, niedostatek żywności.; Klęska nieurodzaju.; Brak pożywienia w szerokim zakresie.
G3043
λίνον
Len, włókno lniane.; Knot lniany (przy lampie).; Tkanina lniana używana do wyrobu ubrań.
G3045
λιπαρός
Tłusty, oleisty, natłuszczony.; Połyskujący, błyszczący, lśniący – w literaturze często w kontekście skóry, włosów czy powierzchni, odbijającej światło.; Zamożny, bogaty, obfity, żyzny
G3047
λίψ
Wiatr zachodni lub południowo-zachodni.; Kierunek wiatru z tej strony nieba.; Ćwiartka firmamentu, skąd wieje ten wiatr.
G3049
λογίζομαι
Liczyć, kalkulować.; Rozważać, brać pod uwagę.; Wnioskować, dojść do konkluzji.
G3051
λόγιον
Słowo objawienia, wyrocznia.; Boże wypowiedzi (np. Prawo, prorocze przesłania).; Krótka, ważna sentencja duchowa.
G3053
λογισμός
Rozważanie, myśl.; Kalkulacja, obliczenie.; Rozumowanie sprzeczne lub przychylne wierze.
G3056
λόγος
Słowo, wypowiedź, mowa.; Myśl, przesłanie, nauka.; Rozum, podstawa (także rachunek lub rozliczenie).
G3057
λόγχη
Włócznia, oszczep.; Żelazny grot włóczni.; Broń drzewcowa używana przez żołnierzy.
G3058
λοιδορέω
Znieważać, ubliżać.; Wyzywać słownie, złorzeczyć.; Rzucać obelgami w gniewie.
G3059
λοιδορία
Obelga, zniewaga.; Lżenie słowne.; Napastliwe wyzwiska i oszczerstwa.
G3060
λοίδορος
Oszczerca, znieważacz.; Człowiek złorzeczący innym.; Ktoś, kto stale wypowiada się obelżywie.
G3061
λοιμός
Zaraza, plaga.; Rozprzestrzeniająca się śmiertelna choroba.; Szkodnik pustoszący (w przenośni).
G3062
λοιπός
Pozostali, reszta.; Inni ludzie lub rzeczy.; Ci, którzy pozostają po odliczeniu części.
G3063
λοιπόν
Więc, zatem (wniosek).; Odtąd, na przyszłość.; W końcu, już (podsumowanie).
G3067
λουτρόν
Kąpiel, obmycie ciała.; Symbol oczyszczenia (także duchowego).; Akt zanurzenia w wodzie.
G3068
λούω
Myć, obmywać (siebie lub kogoś).; Oczyszczać wodą z brudu.; Kąpać, przygotowywać ciało (np. do pogrzebu).
G3069
Λύδδα
Lydda („zwady”). Miasto w Judei, ok. 15 km od Jafy, wzmiankowane w Dz 9:32.
G3070
Λυδία
Lidia („mozół”). Handlarka purpurą z Tiatyry, pierwsza nawrócona w Europie (Dz 16).
G3073
Λυκία
Licja („wilcza”). Górzysty region w Azji Mniejszej nad Morzem Śródziemnym.
G3074
λύκος
Wilk.; Groźne, drapieżne zwierzę.; W przenośni: człowiek chciwy, okrutny.
G3075
λυμαίνομαι
Niszczyć, pustoszyć.; Zbezcześcić, skalać.; Potraktować haniebnie, rujnować.
G3076
λυπέω
Zasmucać, martwić.; Wywoływać żal lub przykrość.; Wzbudzać niepokój i poczucie winy.
G3077
λύπη
Smutek, żal.; Ból wewnętrzny, przygnębienie.; Utrapienie emocjonalne, żałoba.
G3079
Λυσίας
Lizjasz („ten, który uwalnia”). Rzymski trybun (chiliarcha) wspomniany w Dz 23:26.
G3080
λύσις
Uwolnienie, rozwiązanie.; Unieważnienie lub zakończenie zobowiązania.; Rozwód bądź wykupienie z długu.
G3081
λυσιτελέω
Opłaca się, jest korzystnie.; Lepiej, bardziej się przydaje.; Warto, bo przynosi większą korzyść.
G3083
λύτρον
Okup, cena wykupu.; Suma za uwolnienie niewolnika lub więźnia.; W teologii: wykupienie z niewoli grzechu.
G3084
λυτρόω
Wykupić, uwolnić za cenę.; Odkupić z niewoli lub kary.; Uwolnić od zła dzięki okupowi.
G3085
λύτρωσις
Odkupienie, wybawienie.; W teologii: wyzwolenie z grzechu i kary.; Akt uwolnienia dzięki zapłaconej cenie.
G3086
λυτρωτής
Odkupiciel, wybawiciel.; Ten, kto płaci cenę za uwolnienie innych.; W sensie duchowym: Chrystus jako Wyzwoliciel.
G3087
λυχνία
Świecznik, podstawka na lampę.; Stojak do umieszczenia źródła światła.; Symbol zboru (Ap 1:20).
G3088
λύχνος
Lampa, światło.; Pochodnia lub świeca, którą stawia się na świeczniku.; W przenośni: źródło duchowego oświecenia.
G3089
λύω
Rozwiązać (np. węzeł), odwiązać, uwolnić (np. kogoś z więzów), zdjąć ograniczenie.; Zniszczyć, zburzyć, rozmontować, zakończyć coś przez rozłożenie na części.; Unieważnić, anulować, znieść (np. prawo, umowę).
G3091
Λώτ
Lot („zasłona, nakrycie”). Syn Harana, bratanek Abrahama (Rdz 11–19).
G3092
Μαάθ
Maath („mały”). Postać genealogiczna w rodowodzie Jezusa (Łk 3:26).
G3097
μάγος
Mag, mędrzec ze Wschodu.; Astrolog, kapłan w religiach Persji.; Fałszywy prorok lub czarnoksiężnik w negatywnym kontekście.
G3098
Μαγώγ
Magog („zakrycie”). Kraina (lub lud) na północy, z której król Gog wyruszył przeciw Izraelowi (Ez 38–39).
G3099
Μαδιάν
Madian („spór, zwada”). Kraina w pobliżu Morza Czerwonego, wywodząca się od syna Abrahama i Keturze.
G3103
Μαθουσαλά
Matuzalem („jego śmierć przyniesie sąd”). Syn Henocha, dziad Noego; według Biblii żył 969 lat.
G3105
μαίνομαι
Oszaleć, postępować jak szaleniec.; Wpadać w szał lub gwałtowność.; Bredzić nieprzytomnie.
G3106
μακαρίζω
Nazwać kogoś szczęśliwym.; Uznać za błogosławionego.; Wychwalać kogoś z powodu jego pomyślności.
G3107
μακάριος
Błogosławiony, szczęśliwy.; Wolny od trosk, sprzyjający dobrobytowi.; W sensie duchowym: będący w stanie błogosławieństwa Bożego.
G3110
Μακεδών
Macedończyk. Mieszkaniec bądź pochodzący z Macedonii.
G3112
μακράν
Daleko.; Na znaczną odległość.; W sensie przestrzennym: spory dystans.
G3113
μακρόθεν
Z daleka, z oddali.; W pewnym oddaleniu.; Przyglądanie się lub podążanie z pewnego dystansu.
G3114
μακροθυμέω
Być cierpliwym, wyrozumiałym.; Znosić trudności i krzywdy bez odwetu.; Okazywać łagodność i powściągliwość w gniewie.
G3115
μακροθυμία
Cierpliwość, wyrozumiałość.; Wytrwałość w obliczu przeciwności.; Nieskłonność do szybkiego gniewu i mszczenia się.
G3117
μακρός
Długi w sensie wymiaru.; Odległy, daleki.; Długotrwały, rozciągnięty w czasie.
G3118
μακροχρόνιος
Długotrwały, długo trwający.; Długowieczny.; Rozciągający się na wiele lat.
G3119
μαλακία
Niemoc, słabość fizyczna.; Choroba, niedomaganie.; W znaczeniu negatywnym: zniewieściałość (rzadkie).
G3120
μαλακός
Miękki w dotyku.; Zniewieściały w postępowaniu.; W pejoratywnym sensie: mężczyzna praktykujący niemoralne relacje (homoseksualne).
G3121
Μαλελεήλ
Mahalaleel („chwała Boga”). Przodek Jezusa, syn Kainama, przedstawiciel czwartego pokolenia po Adamie.
G3122
μάλιστα
Szczególnie, zwłaszcza.; Najbardziej, w najwyższym stopniu.; Głównie, przede wszystkim.
G3123
μᾶλλον
Bardziej, w większym stopniu.; Raczej (w opozycji do innej możliwości).; Chętniej, ochoczo w porównaniu z czymś innym.
G3125
μάμμη
Babcia, matka (w języku dziecięcym).; Czułe określenie kogoś bliskiego („mama/babcia”).; Słowo używane przez dzieci do matki bądź starszej kobiety.
G3128
Μανασσῆς
Manasses („zapominający”). Imię syna Józefa w Egipcie, a także króla Judy w Starym Testamencie.
G3129
μανθάνω
Uczyć się, poznawać.; Dowiadywać się, być poinformowanym.; Nabywać wiedzę lub zwyczaj przez praktykę.
G3130
μανία
Szaleństwo, szał.; Obłąkanie, brak kontaktu z rzeczywistością.; Gwałtowne uniesienie prowadzące do irracjonalnych działań.
G3131
μάννα
Manna, pokarm z nieba wędrowców izraelskich.; „Co to jest?” – etymologiczne znaczenie.; W sensie symbolicznym: Boże zaopatrzenie i błogosławieństwo.
G3132
μαντεύομαι
Wróżyć, przepowiadać.; Głosić wyrocznię, wieszczyć.; Używać mocy okultystycznych do przewidywania.
G3133
μαραίνω
Więdnąć, słabnąć.; Gasić płomień lub energię.; Powodować niszczenie, obumieranie.
G3137
Μαρία
Maria („umiłowana”). Imię noszone przez kilka kobiet w NT: m.in. Matka Jezusa, Maria Magdalena, Maria z Betanii.
G3139
μάρμαρος
Marmur.; Trwały kamień stosowany w budownictwie i sztuce.; W przenośni: coś twardego i gładkiego.
G3140
μαρτυρέω
Świadczyć, dawać świadectwo.; Potwierdzać coś, co się widziało lub słyszało.; Składać uroczyste oświadczenie, również w imię Boże.
G3141
μαρτυρία
Świadectwo, zeznanie.; Dowód potwierdzający prawdę.; Działanie prorockie lub sądowe przekazujące prawdziwe informacje.
G3142
μαρτύριον
Świadectwo.; Dowód na poparcie czyichś słów.; Każda forma potwierdzenia faktycznego stanu rzeczy.
G3143
μαρτύρομαι
Zaświadczać, wzywać na świadka.; Uroczyste oświadczenie, często z odwołaniem do Boga.; Zaklinać, błagać kogoś w imię prawdy.
G3144
μάρτυς
Świadek (osoba zaświadczająca o jakimś fakcie w kontekście prawnym lub publicznym.; W literaturze chrześcijańskiej (NT i późniejszej) nabiera znaczenia „męczennika”, czyli kogoś, kto składa świadectwo wiary nawet kosztem własnego życia.
G3145
μασσάομαι
Dotykać, badać dotykiem (rzadkie).; Żuć, spożywać.; Pożerać, wgryzać się w coś.
G3146
μαστιγόω
Biczować, chłostać.; Wymierzać karę cielesną.; W przenośni: ciężko doświadczać kogoś.
G3147
μαστίζω
Smagać, karać uderzeniami.; Biczować, chłostać.; Zadawać dotkliwe ciosy (również metaforycznie).
G3148
μάστιξ
Bicz, bat.; Plaga, dopust dotykający kogoś.; W przenośni: kara lub nieszczęście zesłane przez Boga.
G3149
μαστός
Pierś, sutek (u kobiety).; Pierś męska (rzadziej).; Symbol karmienia i macierzyństwa.
G3152
μάταιος
Próżny, bezużyteczny.; Pozbawiony prawdy i skuteczności.; Bezcelowy, nie przynoszący rezultatu.
G3153
ματαιότης
Próżność, marność.; Brak wartości, pustka.; Wątłość, bezsilność wobec rzeczywistości.
G3154
ματαιόω
Czynić próżnym, unieważniać.; Sprawiać, że coś staje się daremne.; Pogrążać w głupocie lub bezowocności.
G3155
μάτην
Na próżno, daremnie.; Bezowocnie, bez skutku.; Bez powodu, bez sensu.
G3157
Ματθάν
Matthan („dar”). Jeden z przodków Jezusa w rodowodzie ewangelicznym.
G3161
Ματταθίας
Matatiasz („dar JHWH”). Kilku przodków Jezusa w rodowodzie (np. Łk 3).
G3162
μάχαιρα
Miecz, sztylet.; Krótki, czasem zakrzywiony oręż.; Duży nóż do zabijania zwierząt lub do obrony.
G3163
μάχη
Walka, bój.; Spór, kłótnia.; Konflikt zbrojny albo słowny.
G3164
μάχομαι
Walczyć, toczyć bój.; Sprzeczać się, spierać.; Angażować się w poważny konflikt.
G3165
μέ
Mnie, forma biernikowa „ja”.; Odniesienie do pierwszej osoby w zdaniu.; Zależna forma zaimka osobowego ἐγώ.
G3166
μεγαλαυχέω
Chełpić się, wynosić się.; Przechwalać się wielkimi rzeczami.; Okazywać dumę w mowie i postępowaniu.
G3167
μεγαλεῖος
Wspaniały, wzniosły.; Wyjątkowy i godny podziwu.; Przepełniony wielkością i doskonałością.
G3168
μεγαλειότης
Wielkość, majestat.; Okazałość, wspaniałość.; Widzialny blask czyjejś chwały (np. Boga).
G3169
μεγαλοπρεπής
Majestatyczny, wspaniały.; Królewsko wyniosły.; Odznaczający się wielkim splendorem.
G3170
μεγαλύνω
Czynić wielkim, powiększać.; Wywyższać, chwalić.; Wysławiać kogoś, oddawać mu cześć.
G3171
μεγάλως
Wielce, wspaniale.; Z rozmachem i okazałością.; W nadzwyczajnym stopniu.
G3172
μεγαλωσύνη
Majestat, wielkość.; Doniosłość i chwała (zwłaszcza Boża).; Świetność, wzbudzająca podziw.
G3173
μέγας
Wielki, ogromny.; Wybitny rangą lub znaczeniem.; Donośny (o głosie), potężny w działaniu.
G3174
μέγεθος
Wielkość, rozmiar.; Okazałość, zakres.; Wspaniałość, imponujący wymiar czegoś.
G3175
μεγιστᾶνες
Dostojnicy, wielmoże.; Rządzący, możni władcy.; Wysocy rangą doradcy czy dworzanie króla.
G3177
μεθερμηνεύω
Tłumaczyć z jednego języka na drugi.; Objaśniać znaczenie słów.; Przekładać w sposób zrozumiały dla odbiorcy.
G3178
μέθη
Pijaństwo, odurzenie.; Stan upojenia alkoholem.; Przesadna uciecha prowadząca do nietrzeźwości.
G3179
μεθίστημι
Przenosić, przesuwać.; Zmieniać pozycję lub status kogoś.; Obalać, usuwać z urzędu.
G3181
μεθόριος
Graniczny, położony na granicy.; Dotyczący strefy przygranicznej.; Służący do wyznaczania granic.
G3182
μεθύσκω
Upijać kogoś, odurzać.; Sprawiać stan nietrzeźwości.; Samemu się upić (forma zwrotna).
G3183
μέθυσος
Pijak, człowiek nadużywający alkoholu.; Osoba żyjąca w stanie ciągłego pijaństwa.; Synonim nieopanowanego nałogowca.
G3184
μεθύω
Być pijanym, nietrzeźwym.; Upoić się (również w przenośni, np. przemocą).; Nadmiernie korzystać z trunków.
G3185
μεῖζον
Większe, bardziej znaczące.; Jeszcze większy stopień czegoś.; To, co przekracza porównywalną miarę.
G3187
μείζων
Większy (przymiotnik w stopniu wyższym).; Starszy, silniejszy.; Wyżej postawiony w hierarchii lub jakości.
G3189
μέλας
Czarny (kolor).; Ciemny, ponury (przenośnie).; Odcień czerni w kontraście do bieli.
G3191
μελετάω
Rozważać, obmyślać.; Ćwiczyć się, praktykować (np. mowę).; Troszczyć się, dbać starannie o coś.
G3192
μέλι
Miód.; Słodka substancja wytwarzana przez pszczoły.; Przenośnie: coś bardzo przyjemnego i dobroczynnego.
G3195
μέλλω
Mieć zamiar, zamierzać coś zrobić.; Być bliskim zrobienia czegoś.; Zwlekać, ociągać się z rozpoczęciem.
G3196
μέλος
Członek ciała.; Element większej całości, np. wspólnoty.; (Rzadsze w NT) Pieśń, melodia (klasycznie).
G3198
Μελχισέδεκ
Melchizedek („król sprawiedliwości”). Król Szalemu i kapłan Boga Najwyższego za czasów Abrahama.
G3199
μέλει
Obchodzić, troszczyć się.; Zależeć na kimś lub czymś.; Martwić się, mieć na uwadze dobro kogoś.
G3201
μέμφομαι
Obwiniać, oskarżać.; Ganić, narzekać.; Czynić wyrzuty.
G3303
μέν
Wprawdzie, co prawda (często w kontraście z δέ).; Tak więc, z kolei.; Prawdziwie, z pewnością (rzadsze, emfatyczne użycie).
G3305
μέντοι
Jednak, ale.; Niemniej jednak, mimo to.; Wciąż, w każdym razie (łagodniejszy sprzeciw).
G3306
μένω
Pozostawać (w danym miejscu), trwać (np. w danym stanie).; Oczekiwać, wyczekiwać, spodziewać się; cierpliwie czekać na coś, zachować postawę wyczekiwania.; Kontynuować istnienie, przetrwać w czasie, być trwałym.
G3307
μερίζω
Dzielić, rozdzielać.; Kroić na części, rozczłonkowywać.; Udzielać, obdarzać.
G3308
μέριμνα
Troska, zmartwienie.; Niepokój, obawa.; Udręka umysłowa.
G3309
μεριμνάω
Troszczyć się, martwić się.; Niepokoić się, dbać o coś.; Zabiegać o interesy, mieć staranie.
G3310
μερίς
Część, cząstka.; Dział, przydział.; Udział w czymś.
G3311
μερισμός
Podział, rozdział.; Oddzielenie, rozgraniczenie.; Rozłączenie na części.
G3313
μέρος
Część, porcja, udział, dział (np. przy podziale majątku, zadania czy terytorium).; W tekstach starożytnych i biblijnych może też znaczyć „obszar, region” (np. część jakiegoś kraju) albo „rola, funkcja” (np. czyjś wyznaczony udział w jakimś zadaniu).
G3314
μεσημβρία
Południe (pora dnia).; Region lub strona południowa.; Punkt kulminacji słońca.
G3316
μεσίτης
Pośrednik, mediator.; Ten, kto interweniuje w sporze.; Rozjemca, poręczyciel porozumienia.
G3317
μεσονύκτιον
Północ, środek nocy.; Najciemniejsza pora nocna.; Symbolicznie: czas największej ciemności.
G3318
Μεσοποταμία
Mezopotamia („między rzekami”). Region w Azji między Eufratem a Tygrysem.
G3319
μέσος
Środkowy, pośrodku.; Pomiędzy czymś/kimś.; Centralny punkt lub obszar.
G3322
μεσόω
Być w połowie, osiągać środek.; Sięgać punktu środkowego w czasie lub przestrzeni.; Zbliżać się do połowy drogi.
G3324
μεστός
Pełny, wypełniony.; Obfity (w coś).; Całkowicie zapełniony lub przepełniony.
G3326
μετά
Z dopełniaczem (Gen.): z, razem z, w towarzystwie (wskazuje na towarzystwo lub wspólne działanie).; Z biernikiem (Acc.): po, następnie, w wyniku (oznacza czasową lub logiczną kolejność wydarzeń).; W znaczeniu abstrakcyjnym: w związku z, w ramach (oznacza bliskość lub wewnętrzne połączenie).
G3327
μεταβαίνω
Przechodzić, przenosić się.; Odejść, usunąć się.; Zmienić położenie lub stan.
G3328
μεταβάλλω
Zmieniać, przeobrażać.; Odwrócić się, obrócić w drugą stronę.; Zmienić zdanie, przejść wewnętrzną przemianę.
G3329
μετάγω
Prowadzić, przenosić.; Przeprowadzać, kierować.; Przenieść się w inne miejsce.
G3330
μεταδίδωμι
Udzielać, przekazywać.; Dzielić się czymś, rozdawać.; Pozwalać komuś mieć udział w czymś.
G3331
μετάθεσις
Zmiana, przeniesienie.; Przestawienie, przegrupowanie.; Zmiana ustalonego stanu rzeczy.
G3332
μεταίρω
Podnosić, przesuwać.; Przenieść z jednego miejsca w inne.; Odejść, oddalić się.
G3333
μετακαλέω
Wzywać ponownie, przywoływać.; Wezwać z jednego miejsca w inne.; Powoływać w nowej roli.
G3334
μετακινέω
Przemieszczać, przesuwać.; Usuwać z miejsca.; Zmieniać pozycję lub stan.
G3335
μεταλαμβάνω
Brać udział, uczestniczyć.; Przyjmować (np. pokarm).; Znaleźć, zyskać coś (wspólnego, duchowego).
G3337
μεταλλάσσω
Zmieniać, przekształcać.; Wymieniać jedną rzecz na inną.; Poddawać transformacji wewnętrznej lub moralnej.
G3338
μεταμέλομαι
Żałować, odczuwać żal.; Zmieniać zdanie pod wpływem skruchy.; Odczuwać wyrzuty sumienia.
G3340
μετανοέω
Zmieniać myślenie, nawracać się.; Pokutować, okazać skruchę.; Odwracać się od dawnych grzechów, poprawiać się.
G3341
μετάνοια
Zmiana myślenia, nawrócenie.; Pokuta, skrucha.; Głębokie wewnętrzne przewartościowanie.
G3342
μεταξύ
Pomiędzy, w środku.; Tymczasem, w trakcie.; Potem, później (rzadsze użycie czasowe).
G3343
μεταπέμπω
Wzywać, wysyłać po kogoś.; Przywołać kogoś z innego miejsca.; Sprowadzić w konkretnej sprawie.
G3344
μεταστρέφω
Zmieniać, odwracać.; Przekręcać sens, przeinaczać.; Obracać się w kierunku przeciwnym.
G3345
μετασχηματίζω
Przekształcać, zmieniać formę.; Przemieniać zewnętrzny kształt.; Adaptować do innej postaci lub sytuacji.
G3346
μετατίθημι
Przenosić, zmieniać położenie.; Przekładać, zamieniać miejscami.; Zmieniać stan lub zasady.
G3347
μετέπειτα
Potem, później.; W dalszej kolejności.; Po pewnym czasie.
G3348
μετέχω
Uczestniczyć, mieć udział.; Brać we współudziale.; Partycypować zarówno materialnie, jak i duchowo.
G3349
μετεωρίζω
Być unoszonym w górę, wznieść się.; Martwić się, niepokoić (przenośnie).; Wzburzać się rozterkami.
G3350
μετοικεσία
Przesiedlenie, wygnanie.; Zmiana miejsca zamieszkania (przymusowa).; Przeniesienie do innego kraju lub regionu.
G3351
μετοικίζω
Przesiedlać, przenosić.; Sprawić, by ktoś zamieszkał gdzieś indziej.; Deportować w sensie przymusowym.
G3352
μετοχή
Udział, współuczestnictwo.; Wspólnota, społeczność.; Dzielenie się czymś (dobrami, ideami).
G3353
μέτοχος
Uczestnik, współuczestnik.; Wspólnik, towarzysz.; Ktoś mający udział w urzędzie lub przywileju.
G3354
μετρέω
Mierzyć, odmierzać.; Oceniać według miary, szacować.; Rozdzielać według ustalonej normy.
G3355
μετρητής
Miarka, naczynie pomiarowe.; Miara płynów (ok. 40 litrów), amfora.; Przyrząd do odmierzania w kontekstach handlowych.
G3357
μετρίως
Umiarkowanie, rozsądnie.; W stosownej mierze, nieco.; Bez przesady, z zachowaniem umiaru.
G3358
μέτρον
Miara, narzędzie miernicze.; Określona ilość, granica.; Reguła lub norma (przenośnie).
G3359
μέτωπον
Czoło.; Przestrzeń między oczami.; Przenośnie: przednia część czegoś.
G3360
μέχρι
Aż do (jakiegoś punktu).; Tak daleko, do tego miejsca.; Dopóki coś innego nie nastąpi.
G3361
μή
Partykuła przecząca: „nie”.; Ostrzeżenie „aby nie”.; W pytaniu retorycznym „czyż nie?”.
G3365
μηδαμῶς
W żadnym wypadku, w żaden sposób.; Absolutne zaprzeczenie.; Niemożliwe, by się stało.
G3366
μηδέ
Ani, także nie.; Również nie, i nie.; Nawet nie w sytuacjach skrajnych.
G3367
μηδείς
Nikt, żaden.; Nic (w formie nijakiej).; Żadna osoba ani rzecz.
G3368
μηδέποτε
Nigdy.; W żadnym czasie.; Zupełnie nie w historii zdarzeń.
G3370
Μῆδος
Med. Mieszkaniec Medii w Azji, której stolicą było Ekbatana.
G3371
μηκέτι
Już nie.; Nigdy więcej.; Koniec z tym, odtąd nie.
G3372
μῆκος
Długość.; Rozciągłość (przestrzenna lub czasowa).; Zasięg w wymiarze liniowym.
G3373
μηκύνω
Przedłużać, wydłużać.; Powodować wzrost.; Zwiększać zasięg lub rozmiar.
G3374
μηλωτή
Owcza skóra.; Szata lub płaszcz z owczej skóry.; Tradycyjne okrycie wierzchnie.
G3375
μήν
(pierwsze znaczenie – zaprawdę): Zaprawdę, rzeczywiście.; Z pewnością, niewątpliwie.; Wzmocnienie wypowiedzi („naprawdę tak jest”).
G3376
μήν
(drugie znaczenie – miesiąc): Miesiąc.; Czas nowiu, początek miesiąca.; Jednostka miary czasu w kalendarzu.
G3377
μηνύω
Oznajmiać, donosić, wyjawiać.; Ujawniać coś ukrytego, oskarżać (sądowo).; Ogłaszać publicznie.
G3379
μήποτε
Aby nie, czyżby (w pytaniach).; Czy czasem nie, w razie gdyby.; Być może, przypadkiem (obawa).
G3381
μήπως
Czy przypadkiem, czyżby (obawa lub wątpliwość).; Ażeby nie, żeby nie.; Być może (lęk przed niepożądanym wynikiem).
G3382
μηρός
Udo.; Górna część nogi.; Symbol siły w niektórych tekstach.
G3383
μήτε
Ani, również nie.; Ani… ani (w konstrukcjach łącznych).; Wykluczenie obu elementów.
G3384
μήτηρ
Matka.; Rodzicielka lub źródło czegoś.; Przenośnie: ojczyzna, miejsce pochodzenia.
G3385
μήτι
Czy może, czyżby (pytanie oczekujące zaprzeczenia).; Żeby czasem nie (obawa).; W ogóle, przypadkiem (potocznie).
G3388
μήτρα
Łono, macica.; Miejsce rozwoju płodu.; Przenośnie: źródło życia, płodność.
G3390
μητρόπολις
Metropolia, główne miasto.; Stolica, miasto macierzyste kolonii.; Centralny ośrodek administracji.
G3392
μιαίνω
Kalać, zanieczyszczać.; Plamić moralnie lub rytualnie.; Farbować, barwić.
G3393
μίασμα
Splugawienie, nieczystość.; To, co kala moralnie lub rytualnie.; Zaraza, zatruta atmosfera (przenośnie).
G3394
μιασμός
Zanieczyszczenie, profanacja.; Akt skalania, zbrukania.; Poważne wykroczenie moralne lub religijne.
G3396
μίγνυμι
Mieszać, łączyć.; Wymieszać składniki.; Scalanie w jedną całość.
G3398
μικρός
Mały, niewielki.; Krótki (czas), niski (wzrost).; Nieznaczny w randze lub ilości.
G3399
Μίλητος
Milet („miasto słynące z białej wełny”). Nadmorskie miasto w Azji Mniejszej, ok. 55 km od Efezu, znane m.in. jako miejsce narodzin Talesa.
G3401
μιμέομαι
Naśladować, imitować.; Postępować według czyjegoś wzoru.; Próbować odwzorować zachowanie lub styl innej osoby.
G3403
μιμνήσκω
Przypominać (sobie lub innym), pamiętać, odzyskiwać z pamięci.; Wspominać, przywoływać w myśli.
G3404
μισέω
Nienawidzić.; Żywić niechęć, wrogość.; Brzydzić się kimś lub czymś, odrzucać kogoś z powodu silnej niechęci.
G3407
μίσθιος
Najemnik.; Pracownik najemny.; Osoba odpłatnie zatrudniona do określonej pracy.
G3408
μισθός
Zapłata, wynagrodzenie.; Nagroda, należność za usługę lub pracę.; Odpłata (także w sensie kary lub gratyfikacji od Boga).
G3409
μισθόω
Wynająć, najmować.; Zawrzeć umowę najmu.; Korzystać z czyichś usług za ustaloną zapłatę.
G3410
μίσθωμα
Czynsz, należność za najem.; Wynajęty lokal lub przedmiot.; Cena, za którą coś jest użyczane lub dzierżawione.
G3411
μισθωτός
Najemnik, pracownik najemny.; Osoba pracująca za zapłatę.; Zatrudniony do czasowego wykonywania obowiązków.
G3413
Μιχαήλ
(któż jest jak Bóg). Imię anielskie, Archanioł wspominany w tekstach biblijnych, opiekun Izraela.
G3414
μνᾶ
Mina, starożytna jednostka wagi lub pieniędzy.; Odpowiadała ok. 0:5–1:15 kg (w różnych epokach).; W NT również suma pieniędzy równa 100 drachmom lub 1/60 talentu.
G3415
μνάομαι
Pamiętać, wspominać.; Przypominać sobie, przywoływać w pamięci.; Mieć na uwadze, zachowywać w świadomości.
G3417
μνεία
Wzmianka, wspomnienie.; Pamięć o kimś lub czymś.; Krótka uwaga na temat przeszłych wydarzeń.
G3418
μνῆμα
Grób, miejsce pochówku.; Pomnik upamiętniający.; Miejsce pamięci danej osoby.
G3419
μνημεῖον
Grobowiec, pomnik nagrobny.; Miejsce mające przypominać osobę zmarłą.; Monument, w którym składano ciało.
G3420
μνήμη
Pamięć, wspomnienie.; Zachowanie w umyśle przeszłych zdarzeń.; Wspominanie w modlitwie lub mowie.
G3421
μνημονεύω
Pamiętać, wspominać.; Przywoływać na myśl, zachowywać w pamięci.; Napominać lub mówić o czymś, co się pamięta.
G3422
μνημόσυνον
Pamiątka, wspomnienie.; Coś, co utrwala pamięć o wydarzeniu lub osobie.; Znak upamiętniający, np. ofiara lub zapis w księdze.
G3423
μνηστεύω
Zaręczać się, przyobiecywać w małżeństwie.; Zawierać umowę przyszłego ślubu.; Być w okresie narzeczeństwa.
G3425
μόγις
Ledwie, z trudem.; O mały włos, prawie nie.; Po mozolnych staraniach.
G3427
μοι
Mi, mnie (celownik).; Forma zaimka osobowego w dativus.; Używane do wskazania, komu coś przysługuje lub jest oddawane.
G3428
μοιχαλίς
Cudzołożnica.; Kobieta winna zdrady małżeńskiej.; Przenośnie: osoba niewierna Bogu lub zasadom.
G3429
μοιχάω
Popełniać cudzołóstwo.; Wejść w zakazany związek z cudzą żoną.; Łamać przysięgę małżeńską.
G3430
μοιχεία
Cudzołóstwo.; Złamanie wierności małżeńskiej.; Grzech polegający na wiązaniu się z cudzą żoną lub cudzym mężem.
G3431
μοιχεύω
Cudzołożyć, popełniać cudzołóstwo.; Zdradzać małżonka.; Przenośnie: zdradzać przymierze z Bogiem (bałwochwalstwo).
G3432
μοιχός
Cudzołożnik.; Mężczyzna dopuszczający się cudzołóstwa.; Przenośnie: ktoś niewierny, odstępca.
G3433
μόλις
Z trudem, ledwie.; Prawie wcale, z wielkim wysiłkiem.; Niewiele brakowało, że coś się nie uda.
G3434
Μολόχ
(król). Bóstwo Ammonitów, któremu składano w ofierze dzieci; kult potępiany w Biblii.
G3435
μολύνω
Kalać, zanieczyszczać.; Plugawić, czynić nieczystym (rytualnie lub moralnie).; Wprowadzać w stan skażenia grzechem.
G3436
μολυσμός
Zanieczyszczenie, skalanie.; Akt lub stan splugawienia.; Moralne lub rytualne zabrudzenie.
G3439
μονογενής
Jednorodzony, jedyny w swoim rodzaju.; Jedynak, jedyna córka lub syn.; O Chrystusie: jedyny prawdziwy Syn Boży, niepowtarzalny co do natury.
G3440
μόνον
Tylko, jedynie (ograniczające wypowiedź).; Samo w sobie, wyłącznie.; Bez dodatków lub wyjątków.
G3441
μόνος
Sam, jedyny.; Opuszczony, samotny, bez towarzyszy.; Niezrównany, nie mający równego sobie.
G3444
μορφή
Kształt, postać.; Forma zewnętrzna widoczna dla oczu.; Sposób istnienia lub wyglądu.
G3448
μόσχος
Cielę, młode bydło.; Młode zwierzę bydlęce (byczek, jałówka).; Przenośnie: coś młodego, delikatnego, „początkującego”.
G3449
μόχθος
Trud, ciężka praca.; Mozół, wysiłek fizyczny lub psychiczny.; Strapienie wynikające z dużego wysiłku.
G3450
μου
Mnie, mojego (forma dopełniacza).; Zaimek osobowy w genitivus.; Oznacza przynależność lub związek z mówcą.
G3451
μουσικός
Muzyczny, związany z muzyką.; Zdolny w sztuce muzycznej.; Biegły w sztukach wyzwolonych (starożytne znaczenie szersze).
G3452
μυελός
Szpik kostny.; Istota (rdzeń) w kości.; Przenośnie: sedno, wnętrze czegoś.
G3454
μῦθος
Opowieść, mit.; Narracja często o charakterze legendarnym.; Historia przekazana ustnie, nie zawsze oparta na faktach.
G3456
μυκτηρίζω
Drwić, szydzić.; Wyśmiewać, okazywać pogardę.; Gardzić kimś, traktować z lekceważeniem.
G3458
μύλος
Młynek, kamień młyński.; Urządzenie do mielenia zboża.; Cały młyn (w szerszym znaczeniu, gdy kontekst wskazuje).
G3461
μυριάς
Dziesięć tysięcy.; Niezliczona liczba, mnóstwo.; Ogromna, wielka ilość (przenośnie).
G3463
μύριοι
Dziesięć tysięcy (dosł. liczba).; Niezliczone, bardzo wiele (przenośnie).; Ogromna liczba (używane hiperbolicznie).
G3464
μύρον
Maść, olejek (zazwyczaj wonny).; Nard lub inny cenny balsam.; Substancja używana do namaszczania lub celów kosmetycznych.
G3466
μυστήριον
Tajemnica, sekret.; Rzecz ukryta, znana wtajemniczonym.; Ukryty plan Boga, misterium wiary.
G3468
μώλωψ
Siniec, pręga.; Rana powstała od uderzenia.; Krwawiące obrażenie, obraza ciała.
G3469
μωμάομαι
Ganić, czynić zarzuty.; Wyśmiewać, drwić z kogoś.; Oskarżać kogoś o błąd lub winę.
G3470
μῶμος
Wada, skaza.; Zarzut, nagana.; Stosowany w literaturze greckiej w sensie oskarżenia, usterki czy defektu, często w kontekście krytykowania lub wypominania niedoskonałości.
G3471
μωραίνω
Czynić głupim, pozbawiać mądrości.; Tracić smak, stawać się bezużytecznym (jak sól).; Działać bezmyślnie, wykazywać głupotę.
G3472
μωρία
Głupota, nierozsądek.; Brak mądrości lub rozsądku.; Coś postrzegane jako niedorzeczne.
G3474
μωρός
Głupi, nierozumny.; Pozbawiony roztropności, beztroski.; W kontekście religijnym: niepobożny, bezbożny.
G3475
Μωσεύς
(wyciągnięty z wody). Mojżesz, największy prawodawca w Starym Testamencie, przewodnik Izraela.
G3476
Ναασσών
(zaklinacz). Postać biblijna, przodek Dawida i Jezusa (Rt 4:20–21).
G3481
Νάθαν
(dawca). Natan, prorok biblijny czasów Dawida.
G3482
Ναθαναήλ
(dar Boga). Uczeń Jezusa, często utożsamiany z Bartłomiejem (J 1:45–49).
G3483
ναί
Tak, zaiste.; Zaprawdę, rzeczywiście (potwierdzenie).; Mocne przytaknięcie („o tak!”).
G3485
ναός
Świątynia, sanktuarium.; Przybytek (m.in. w Jerozolimie, część Święta i Najświętsza).; Przenośnie: wspólnota wierzących jako duchowa świątynia Boga.
G3486
Ναούμ
(pocieszenie). Nahum, postać z genealogii Jezusa (Łk 3:25).
G3487
νάρδος
Nard, pachnący olejek.; Droga substancja z roślin indyjskich.; Cenny balsam używany w czasach biblijnych do namaszczania.
G3491
ναῦς
Statek.; Duża jednostka pływająca do transportu towarów lub wojska.; Okręt używany w wyprawach morskich.
G3493
Ναχώρ
(parskający). Imię wspólne dla pradziadka i brata Abrahama (Rdz 11:22–29).
G3494
νεανίας
Młodzieniec, młody człowiek.; Osoba w wieku młodzieńczym, często pełna sił.; Bywa używane na określenie sługi lub pomocnika.
G3495
νεανίσκος
Młodzieniec, młody mężczyzna.; Ktoś w sile młodego wieku.; Może oznaczać sługę, giermka czy ucznia.
G3498
νεκρός
Martwy, nieżywy.; Zmarły (l.mn. „zmarli”).; Przenośnie: pozbawiony życia duchowego, bierny, bez mocy.
G3501
νέος
Młody.; Nowy (świeży co do formy).; Młodzieniec (w pewnych kontekstach).
G3502
νεοσσός
Pisklę, młode zwierzę.; Młody ptak.; Młode osobniki zwierząt domowych lub dzikich.
G3503
νεότης
Młodość.; Wczesny etap życia.; Okres energii i niewielkiego doświadczenia.
G3504
νεόφυτος
Nowo posadzony (o roślinie).; Nowicjusz.; Neofita, dopiero co nawrócony chrześcijanin.
G3506
νεύω
Kiwać, skinąć głową.; Dawać znak gestem.; Wskazywać dyskretnym ruchem głowy.
G3507
νεφέλη
Obłok, chmura.; Zjawisko meteorologiczne na niebie.; W Biblii obraz Bożego prowadzenia (Słup Obłoku).
G3508
Νεφθαλείμ
Neftali („mocujący się”). Jedno z pokoleń Izraela, wywodzące się od syna Jakuba i Bilhy.
G3509
νέφος
Chmura, mgła.; Gęsty obłok.; Przenośnie: wielka grupa, tłum.
G3510
νεφρός
Nerka.; Symbol najskrytszych uczuć i myśli (w tradycji hebrajskiej).; Lędźwia jako siedlisko emocji.
G3512
νεωτερικός
Młodzieńczy.; Nowoczesny, właściwy młodszym ludziom.; Charakterystyczny dla wieku młodzieńczego.
G3513
νή
Tak, doprawdy (używane przy przysięgach).; Zaiste, rzeczywiście.; Partykuła wzmacniająca zapewnienie.
G3514
νήθω
Prząść, tkać.; Obracać wrzeciono, wytwarzać nić.; (Dawniej) wirująco zwijać włókna.
G3516
νήπιος
Dziecko, niemowlę.; Niedojrzały (umysłowo lub emocjonalnie).; W przenośni: nieuczony, nieświadomy.
G3520
νῆσος
Wyspa.; Terytorium otoczone ze wszystkich stron wodą.; Miejsce często odseparowane kulturowo.
G3521
νηστεία
Post, wstrzemięźliwość.; Dobrowolne powstrzymanie się od jedzenia.; Praktyka religijna (indywidualna lub publiczna).
G3522
νηστεύω
Pościć.; Powstrzymać się od pokarmu (i często picia).; Dotrzymywać postu jako aktu pobożności.
G3523
νῆστις
Będący na czczo.; Głodny, poszczący.; Ktoś, kto jeszcze nic nie jadł (np. od rana).
G3527
Νικάνωρ
Nikanor („zdobywca”). Jeden z siedmiu diakonów pierwszego Kościoła w Jerozolimie (Dz 6:5).
G3528
νικάω
Zwyciężać, pokonywać.; Odnosić sukces w walce lub sporze.; Przezwyciężać przeciwności (również duchowe).
G3529
νίκη
Zwycięstwo.; Wygrana w starciu lub zawodach.; Triumf nad przeszkodami.
G3534
νῖκος
Zwycięstwo.; Triumf w walce.; Sukces osiągnięty w rywalizacji.
G3535
Νινευΐ
Niniwa („dom ryb”). Stolica Asyrii, wielkie starożytne miasto nad Tygrysem.
G3536
Νινευίτης
Mieszkaniec Niniwy.
G3538
νίπτω
Myć, obmywać.; Dokonywać rytualnego oczyszczenia.; Obmyć części ciała (ręce, stopy, twarz).
G3539
νοέω
Rozumieć, pojmować.; Myśleć, dostrzegać umysłem.; Rozważać, zastanawiać się.
G3540
νόημα
Myśl, zamiar.; Rozum, proces myślowy.; Zamierzenie, wewnętrzna koncepcja.
G3541
νόθος
Nieślubny, z nieprawego łoża.; Bękart w sensie prawnym.; Fałszywy potomek (w przenośni).
G3542
νομή
Pastwisko, pasza.; Żywienie (zwierząt).; Wzrost lub rozprzestrzenianie się (np. choroby).
G3543
νομίζω
Uważać, sądzić.; Mniemać, przypuszczać.; Mieć w zwyczaju, przyjmować za normę.
G3544
νομικός
Uczony w Prawie (znawca Tory).; Prawnik.; Ktoś specjalizujący się w interpretacji przepisów (Mojżeszowych lub rzymskich).
G3545
νομίμως
Zgodnie z prawem.; Praworządnie, należycie.; W sposób przestrzegający ustalonych norm.
G3546
νόμισμα
Moneta.; Pieniądz jako środek płatniczy.; Coś usankcjonowanego przez prawo lub zwyczaj.
G3548
νομοθεσία
Nadanie prawa.; Legislacja, ustanowienie przepisów.; Proces formalnego wprowadzania norm.
G3549
νομοθετέω
Ustanawiać prawo.; Nadawać przepisy regulujące.; Sankcjonować normy w drodze przepisów.
G3550
νομοθέτης
Prawodawca.; Ten, kto ustanawia prawo.; Osoba mająca autorytet legislacyjny.
G3551
νόμος
Prawo (często Prawo Mojżeszowe – Tora).; Zasada, reguła postępowania.; Utrwalony zwyczaj lub nakaz, także „prawo wiary” w opozycji do litery Prawa.
G3552
νοσέω
Chorować, cierpieć na dolegliwość.; Być ogarniętym „chorobliwą” skłonnością.; W przenośni: być obsesyjnie pochłoniętym czymś.
G3554
νόσος
Choroba.; Dolegliwość wymagająca leczenia.; Występujące cierpienie organizmu.
G3555
νοσσιά
Ptasie gniazdo z pisklętami.; Potomstwo ptaków.; Lęg, wyląg małych ptaków.
G3556
νοσσίον
Pisklę.; Młode ptaków.; Potomstwo ptasie dopiero wyklute.
G3557
νοσφίζω
Przywłaszczać sobie.; Oddzielać, rozdzielać coś (często potajemnie).; Sprzeniewierzyć, wziąć dla własnej korzyści.
G3558
νότος
Południe (strona świata).; Południowy wiatr.; Kierunek lub region południowy.
G3559
νουθεσία
Napomnienie, pouczenie.; Zachęta do poprawy.; Życzliwe ostrzeżenie.
G3560
νουθετέω
Napominać, upominać.; Pouczać, ostrzegać.; Kierować kogoś ku rozsądnemu zachowaniu.
G3561
νουμηνία
Nowy miesiąc, nów księżyca.; Święto nowiu w tradycji żydowskiej.; Początek kolejnego cyklu księżycowego.
G3563
νοῦς
Umysł, rozum.; Zdolność pojmowania i podejmowania decyzji.; Władzę myślenia, postrzegania duchowego i moralnego.
G3565
νύμφη
Panna młoda, oblubienica.; Żona świeżo poślubiona.; Synowa; w przenośni: Kościół jako Oblubienica Chrystusa.
G3566
νυμφίος
Pan młody, oblubieniec.; W roli symbolicznej – Chrystus wobec Kościoła.; Mężczyzna w momencie zaślubin.
G3567
νυμφών
Komnata weselna, dom weselny.; Pomieszczenie przygotowane na zaślubiny.; Symbol radości związanej z weselem.
G3568
νῦν
Teraz, obecnie.; W tej chwili.; Niezwłocznie, niedługo (w pewnych kontekstach).
G3570
νυνί
Właśnie teraz.; W tej danej chwili.; Natychmiast, w tej sekundzie.
G3571
νύξ
Noc, pora ciemności.; Czas odpoczynku i snu.; Przenośnie: czas grzechu, zaniedbania, duchowej ciemności.
G3572
νύσσω
Dźgać, przebijać.; Przebić ostrym narzędziem.; Zadać poważną ranę (czasem śmiertelną).
G3573
νυστάζω
Drzemać, przysypiać.; Zapadać w sen z powodu zmęczenia.; Zaniedbywać coś z powodu ospałości.
G3575
Νῶε
Noe („odpoczynek”). Postać biblijna, która wraz z rodziną przetrwała potop; z nim Bóg zawarł przymierze.
G3576
νωθρός
Powolny, leniwy.; Ospały, gnuśny.; Opieszały w działaniu i myśleniu.
G3577
νῶτος
Plecy, grzbiet.; Tylna część ciała.; Miejsce narażone na atak „z tyłu”.
G3578
ξενία
Gościnność, przyjęcie gości.; Tymczasowe schronienie.; Życzliwe ugościenie podróżnych.
G3579
ξενίζω
Przyjmować gości, gościć.; Zdumiewać, zadziwiać (nowością lub niezwykłością).; Uważać za obce lub dziwne.
G3581
ξένος
Obcy, cudzoziemiec.; Gość (w sensie przybysza).; Nowy lub nieznany w danym miejscu.
G3583
ξηραίνω
Wysuszać, usychać.; Sprawiać, że coś więdnie, traci wilgoć.; Niszczeć z braku życiodajnych soków (np. roślina, część ciała).
G3584
ξηρός
Suchy, wyschnięty.; Uschły (o roślinach lub członkach ciała).; Suchy ląd (w opozycji do wody).
G3585
ξύλινος
Drewniany.; Wykonany z drewna.; Mający cechy drewna (np. sztywny).
G3586
ξύλον
Drewno, kij, belka.; Drzewo (w niektórych kontekstach).; Pal, krzyż lub inny przedmiot z drewna.
G3587
ξυράω
Golić, strzyc.; Usuwać włosy ostrzem.; Ścinać włosy, brodę w celach higienicznych lub rytualnych.
G3588
ὁ
Rodzajnik określony „ten, ta, to” (w j. greckim zwykle nieprzekładalny dosłownie).; Może pełnić funkcję zaimka wskazującego.; Wskazuje na konkretną osobę lub rzecz w kontekście.
G3589
ὀγδοήκοντα
Osiemdziesiąt.; Liczba 80.; W języku potocznym często używane bez odmiany.
G3590
ὄγδοος
Ósmy.; Kolejność 8 w serii.; Oznaczenie ósmej pozycji lub elementu.
G3592
ὅδε
Ten oto, ta oto, to oto (zaimek wskazujący).; Wskazanie na coś bliskiego w kontekście.; Podkreślenie obecności danej osoby/rzeczy.
G3593
ὁδεύω
Podróżować, iść drogą.; Wędrować na pewną odległość.; Przemieszczać się dłuższy czas.
G3594
ὁδηγέω
Prowadzić, kierować.; Być przewodnikiem.; Uczyć, wskazywać drogę w sensie przenośnym.
G3595
ὁδηγός
Przewodnik.; Osoba wskazująca drogę.; Nauczyciel prowadzący niedoświadczonych.
G3597
ὁδοιπορία
Podróż, wędrówka.; Pokonywanie drogi pieszo.; Sposób podróżowania.
G3598
ὁδός
Droga, ścieżka, trasa.; Trakt, szlak komunikacyjny.; Przenośnie: sposób postępowania lub myślenia („droga życia”).
G3599
ὀδούς
Ząb.; Narząd do rozdrabniania pokarmu.; W przenośni: symbol bólu (zgrzytanie zębów).
G3600
ὀδυνάω
Doznawać bólu, cierpieć fizycznie lub psychicznie.; Być w udręce, przeżywać katusze.; Dręczyć się, zamartwiać się wewnętrznie.
G3601
ὀδύνη
Ból, cierpienie.; Silny smutek, udręka wewnętrzna.; Przejmujący żal, trwoga duchowa.
G3602
ὀδυρμός
Lament, żałoba.; Opłakiwanie, narzekanie.; Głośna skarga na los.
G3604
Ὀζίας
Ozjasz („siła JHWH”). Król judzki, syn Amazjasza (810–758 p.n.e.).
G3605
ὄζω
Wydzielać zapach (przyjemny lub nieprzyjemny).; Pachnieć, być wonnym.; Śmierdzieć (o rozkładających się zwłokach).
G3606
ὅθεν
Skąd, z czego (miejsce lub źródło).; Z tej przyczyny, dlatego.; Od kogo lub z którego (pośrednio o przyczynie).
G3608
ὀθόνιον
Chusta, bandaż lniany.; Paski płótna do owijania zmarłego.; Niewielki kawałek tkaniny.
G3609
οἰκεῖος
Domownik, osoba z bliskiego kręgu.; Krewny, należący do rodziny.; Należący do wspólnoty lub do „domu Bożego”.
G3610
οἰκέτης
Sługa, domownik.; Ktoś zamieszkujący ten sam dom (np. niewolnik).; Osoba podlegająca władzy pana domu.
G3611
οἰκέω
Mieszkać, zamieszkiwać.; Przebywać na stałe w jakimś miejscu.; Osiedlać się, rezydować.
G3612
οἴκημα
Mieszkanie, pomieszczenie.; Prywatna komnata lub izba.; Eufemistycznie: więzienie, miejsce odosobnienia.
G3613
οἰκητήριον
Miejsce zamieszkania, dom.; Przybytek dla ducha (metaforycznie o ciele).; Stała siedziba.
G3614
οἰκία
Dom, gospodarstwo.; Budynek mieszkalny wraz z rodziną.; Majątek, dobra domowe.
G3618
οἰκοδομέω
Budować, wznosić.; Odbudowywać, odnawiać.; W przenośni: wzmacniać kogoś duchowo i moralnie.
G3619
οἰκοδομή
Budowla, akt budowania.; Budynek lub gmach.; Przenośnie: rozwój duchowy, wzmocnienie.
G3621
οἰκονομέω
Zarządzać, gospodarować.; Być administratorem czyjegoś majątku.; Regulować, porządkować sprawy domowe.
G3622
οἰκονομία
Zarządzanie, administracja.; Plan, dyspozycja (w tym Boży plan zbawienia).; Obowiązki i stanowisko zarządcy.
G3623
οἰκονόμος
Zarządca, gospodarz majątku.; Majordomus, nadzorca domu.; W przenośni: apostoł lub starszy jako szafarz powierzonych dóbr duchowych.
G3624
οἶκος
Dom, rodzina.; Siedziba, miejsce zamieszkania.; Ród, potomstwo; także społeczność wierzących.
G3625
οἰκουμένη
Zamieszkany świat (zwł. Cesarstwo Rzymskie w starożytności).; Ziemia (w sensie terytorium ludzi cywilizowanych).; Cała zamieszkana ziemia, jej mieszkańcy.
G3627
οἰκτείρω
Litować się, okazywać współczucie.; Użalać się nad czyimś losem.; Odczuwać głębokie miłosierdzie.
G3628
οἰκτιρμός
Miłosierdzie, współczucie.; Litość, głębokie poruszenie serca.; Uczucie tęsknoty lub zrozumienia dla czyjegoś cierpienia.
G3629
οἰκτίρμων
Litościwy, miłosierny.; Współczujący, okazujący serdeczną troskę.; Skłonny do wybaczania i zmiłowania.
G3630
οἰνοπότης
Pijak, opój.; Osoba nadużywająca wina.; Człowiek skłonny do nadmiernego picia.
G3631
οἶνος
Wino.; Napoje fermentowane z winogron.; Przenośnie: wino gniewu Bożego (metafora w tekstach biblijnych).
G3633
οἴομαι
Sądzić, mniemać.; Przypuszczać, być zdania.; Domyślać się, zgadywać.
G3634
οἷος
Jaki, jakiego rodzaju.; Taki jak, odpowiadający pewnej jakości.; Określający cechę lub rodzaj.
G3635
ὀκνέω
Wahać się, ociągać.; Nie spieszyć się z działaniem.; Odczuwać niechęć lub opóźniać się.
G3636
ὀκνηρός
Leniwy, ospały.; Gnuśny, opieszały.; Zwlekający z obowiązkami.
G3638
ὀκτώ
Osiem.; Liczba 8.; Ósemka w wyliczeniu.
G3639
ὄλεθρος
Zniszczenie, zagłada.; Śmierć, unicestwienie.; Katastrofa prowadząca do upadku lub ruiny.
G3641
ὀλίγος
Mały, niewielki.; Nieliczny, ograniczony (ilościowo lub czasowo).; Nieznaczny w randze czy wielkości.
G3642
ὀλιγόψυχος
Zniechęcony, słaby na duchu.; Bojaźliwy, mało odważny.; Łatwo tracący nadzieję.
G3643
ὀλιγωρέω
Lekceważyć, nie zważać na coś.; Nie przykładać do czegoś wagi.; Traktować coś obojętnie.
G3646
ὁλοκαύτωμα
Całopalenie, ofiara spalana w całości.; Dar ofiarny, który jest całkowicie spalany.; Symbol całkowitego poświęcenia.
G3648
ὁλόκληρος
Zupełny, kompletny, bez skazy.; Pełny, nienaruszony.; Wolny od braków (także moralnych lub duchowych).
G3649
ὀλολύζω
Zawodzić, lamentować.; Wznosić głośne wołanie (z bólu lub radości).; Biadać, skarżyć się krzykliwie.
G3650
ὅλος
Cały, zupełny.; Kompletny w każdym wymiarze.; W całości, bez reszty.
G3653
ὄλυνθος
Niedojrzała figa.; Wczesny owoc, który nie dojrzewa i opada.; Zawiązek figi spadający wiosną.
G3655
ὄμβρος
Deszcz, ulewa.; Gwałtowne opady atmosferyczne.; Burza z silnym wiatrem i grzmotami.
G3656
ὁμιλέω
Rozmawiać, przebywać z kimś.; Pozostawać w czyimś towarzystwie.; Utrzymywać bliską więź lub zażyłość.
G3657
ὁμιλία
Rozmowa, towarzystwo.; Zażyłość, bliskie stosunki.; Koleżeńskie obcowanie.
G3659
ὄμμα
Oko.; Narząd wzroku.; Symbol spostrzegania lub rozeznania.
G3660
ὀμνύω
Przysięgać.; Składać uroczyste przyrzeczenie.; Wzywać kogoś lub coś na świadka przysięgi.
G3661
ὁμοθυμαδόν
Jednomyślnie, zgodnie.; W jedności serca, z pełną zgodnością.; Wspólnie, solidarnie.
G3663
ὁμοιοπαθής
Podlegający tym samym uczuciom.; Cierpiący to samo.; Mający podobne doświadczenia i emocje.
G3664
ὅμοιος
Podobny, taki sam.; Przypominający coś w cechach.; Odpowiadający wzorcowi lub modelowi.
G3665
ὁμοιότης
Podobieństwo.; Zbieżność cech lub właściwości.; Pokrewieństwo w pewnym wymiarze.
G3666
ὁμοιόω
Upodabniać, porównywać.; Czynić podobnym do czegoś.; Opisywać coś poprzez analogię.
G3667
ὁμοίωμα
Podobieństwo, obraz.; Wyobrażenie o niemal identycznych cechach.; Postać, forma zbliżona do oryginału.
G3668
ὁμοίως
Podobnie, w ten sam sposób.; Jednakowo, naśladując.; Równorzędnie z innymi.
G3669
ὁμοίωσις
Uczynienie podobnym, upodobnienie.; Stan podobieństwa.; W teologii: upodobnienie do Boga.
G3670
ὁμολογέω
Wyznać, przyznać się.; Zgodzić się, potwierdzić to samo zdanie.; Publicznie ogłosić (wyznać wiarę lub grzech).
G3671
ὁμολογία
Wyznanie, zgoda.; Deklaracja przynależności lub wiary.; Publiczne oświadczenie przekonań.
G3672
ὁμολογουμένως
Zgodnie, powszechnie uznane.; Bezsprzecznie, bezspornie.; Jednomyślnie, ogólnie przyjmowane przez wszystkich.
G3674
ὁμοῦ
Razem, wspólnie.; W jednym miejscu, w zebraniu.; W towarzystwie innych.
G3676
ὅμως
Jednak, mimo to.; Niemniej jednak.; Pomimo przeszkód lub sprzeczności.
G3679
ὀνειδίζω
Ganić, ubliżać.; Czynić wyrzuty, łajać kogoś.; Wypominać otrzymane łaski z naganą.
G3680
ὀνειδισμός
Zniewaga, obelga.; Hańbiąca uwaga skierowana do kogoś.; Pogarda wyrażona w słowach.
G3681
ὄνειδος
Hańba, wstyd.; Coś przynoszącego ujmę.; Źródło pogardy i upokorzenia.
G3685
ὀνίνημι
Przynosić korzyść, pomagać.; Być pożytecznym, wspierać kogoś.; Uzyskiwać pożytek, cieszyć się z pomocy.
G3686
ὄνομα
Imię, nazwa.; Określenie osoby wraz z jej tożsamością i charakterem.; Symboliczny wyraz cech i natury kogoś (szczególnie w kulturze semickiej).
G3687
ὀνομάζω
Nazywać, określać.; Nadawać imię, przywoływać z imienia.; Wypowiadać czyjeś imię lub nazwę rzeczy.
G3688
ὄνος
Osioł, oślica.; Zwierzę pociągowe lub juczne.; Symbol pokory, pracowitości, czasem pogardy.
G3689
ὄντως
Rzeczywiście, faktycznie.; Naprawdę, bez wątpienia.; Z całą pewnością, autentycznie.
G3690
ὄξος
Ocet.; Kwaśne wino pite przez żołnierzy.; Rozcieńczona mieszanka octu i wody.
G3691
ὀξύς
Ostry, przenikliwy (np. krawędź, dźwięk).; Szybki, prędki.; Dotkliwy w odczuciu (np. ból).
G3692
ὀπή
Otwór, szczelina.; Miejsce, przez które można patrzeć lub przejść.; Dziura, nora, jaskinia.
G3693
ὄπισθεν
Z tyłu, za czymś.; W tyle, spoza.; W odniesieniu do położenia: za plecami.
G3694
ὀπίσω
Z tyłu, do tyłu.; Za kimś, po kimś (podążając).; W dalszej kolejności lub później.
G3696
ὅπλον
Broń, oręż.; Narzędzie (szczególnie używane w wojnie).; Sprzęt do przygotowania lub obrony.
G3697
ὁποῖος
Jaki, jakiego rodzaju.; Taki, o jakim mowa.; Który pasuje do pewnej cechy lub typu.
G3698
ὁπότε
Kiedy, ilekroć.; W czasie, gdy następuje coś innego.; Zdarza się, że... (nawiązując do sytuacji).
G3699
ὅπου
Gdzie, w którym miejscu.; Tam, gdzie coś się dzieje.; Podczas gdy, w sytuacji gdy.
G3700
ὀπτάνομαι
Ukazywać się, pojawiać się.; Widzieć w sposób nadprzyrodzony lub w wizji.; Dać się zobaczyć, objawić się.
G3701
ὀπτασία
Wizja, objawienie.; Ukazanie się (nadprzyrodzone).; Zjawa, widzenie senne lub na jawie.
G3702
ὀπτός
Pieczony, przygotowany na ogniu.; Gotowany lub przypieczony.; Metaforycznie: gotowy, przyrządzony.
G3703
ὀπώρα
Późne lato, wczesna jesień.; Dojrzały owoc.; Czas zbiorów (kanikuła).
G3704
ὅπως
Aby, żeby (cel).; Jak, w jaki sposób.; W jaki sposób (zależne pytanie).
G3705
ὅραμα
Wizja, obraz ukazany umysłowi.; Zjawisko nadprzyrodzone.; Widowisko czy obraz dany przez Boga (w ekstazie lub śnie).
G3706
ὅρασις
Widzenie, wzrok.; Wizja nadprzyrodzona.; Akt spostrzegania, ujrzenia formy.
G3707
ὁρατός
Widzialny, dostrzegalny.; Widoczny gołym okiem.; Zrozumiały (rzadziej, w sensie jasny do pojęcia).
G3708
ὁράω
Widzieć, ujrzeć.; Dostrzegać, zauważać.; Rozumieć, dbać o coś, pilnować.
G3709
ὀργή
Gniew, złość.; Poryw emocjonalny prowadzący do zemsty.; Kara wynikająca z gniewu.
G3710
ὀργίζω
Pobudzać do gniewu, rozgniewać.; Wzbudzać złość.; Gniewać się, złościć się (forma medialna).
G3711
ὀργίλος
Skłonny do gniewu, wybuchowy.; Impulsywny, łatwo dający się sprowokować.; Unoszący się szybko złością.
G3714
ὀρεινός
Górski, położony w górach.; Pagórkowaty, nierówny.; Odnoszący się do wyżynnej krainy.
G3715
ὄρεξις
Pragnienie, pożądanie.; Dążenie do czegoś.; Żądza, skłonność (tak dobra, jak i zła).
G3717
ὀρθός
Prosty, wyprostowany.; Poprawny, prawidłowy.; Sprawiedliwy, słuszny.
G3718
ὀρθοτομέω
Poprawnie rozdzielać (np. słowo prawdy).; Właściwie wykładać, nie zbaczać z drogi.; Postępować prosto, wytyczać prawidłową ścieżkę.
G3719
ὀρθρίζω
Wstawać bardzo wcześnie.; Działać o brzasku.; Przybywać z samego rana.
G3720
ὀρθρινός
Poranny, wczesny.; Odnoszący się do wczesnych godzin dnia.; Bliski brzaskowi.
G3721
ὄρθριος
Przed świtem, bardzo wczesny.; Odnoszący się do czasu tuż po brzasku.; Wstający o świcie.
G3722
ὄρθρος
Świt, brzask.; Wczesny poranek.; Początek dnia, czas przed pełnym wschodem słońca.
G3723
ὀρθῶς
Poprawnie, właściwie.; Słusznie, należycie.; Zgodnie z prawidłową zasadą.
G3724
ὁρίζω
Wyznaczać granice, określać.; Postanawiać, zarządzać.; Ustalać coś definitywnie.
G3725
ὅριον
Granica (terytorium).; Okręg przyległy do granicy.; Teren określony przez wyznaczone linie.
G3726
ὁρκίζω
Zaprzysięgać kogoś, zmuszać do przysięgi.; Zaklinać, błagać uroczyście.; Zobowiązywać przysięgą.
G3727
ὅρκος
Przysięga.; Zobowiązanie powiązane z przysięgą.; Ślubowanie z wezwaniem bóstwa na świadka.
G3728
ὁρκωμοσία
Akt przysięgi.; Uroczyste złożenie ślubu.; Publiczne potwierdzenie słowem honoru.
G3729
ὁρμάω
Ruszyć, zaczynać z impetem.; Atakować, gwałtownie nacierać.; Pobudzać się do działania, pospieszać.
G3730
ὁρμή
Impuls, ruch.; Napaść, natarcie.; Gwałtowne poruszenie lub poryw.
G3731
ὅρμημα
Rozmach, pęd.; Przedsięwzięcie w energicznym stylu.; Gwałtowny poryw, napęd do działania.
G3732
ὄρνεον
Ptak (ogólnie).; Ptactwo, zwierzęta latające.; Określenie wszelkich ptaków bez rozróżnienia gatunku.
G3733
ὄρνις
Ptak (czasem kogut lub kura).; Jakikolwiek rodzaj ptaka.; Kogut/kura w kontekście gospodarstwa.
G3735
ὄρος
Góra, wzniesienie.; Wyżyna, masyw górski.; Trudno dostępny teren górzysty.
G3736
ὀρύσσω
Kopać, wykopywać.; Drążyć w ziemi.; Tworzyć dół, otwór.
G3737
ὀρφανός
Sierota, pozbawiony rodziców.; Opuszczony, pozbawiony opieki.; Przenośnie: pozbawiony nauczyciela lub wsparcia.
G3738
ὀρχέομαι
Tańczyć.; Wykonywać taneczne ruchy z radością.; Obchodzić tanecznie święto lub uroczystość.
G3739
ὅς
Który, która, które (zaimek względny).; Ten, co.; Coś/ktoś, o czym/kim mowa w zdaniu nadrzędnym.
G3741
ὅσιος
Święty, pobożny.; Wolny od nieprawości, bogobojny.; Zachowujący obowiązki moralne wobec Boga.
G3742
ὁσιότης
Pobożność, świątobliwość.; Wierność przykazaniom, dbałość o cześć Boga.; Stan bycia świętym w postępowaniu.
G3743
ὁσίως
Pobożnie, święcie.; Z zachowaniem zasad religijnych.; W sposób zgodny z nakazami moralnymi.
G3744
ὀσμή
Zapach, woń.; Aromat (przyjemny lub nie).; Przenośnie: aura lub atmosfera towarzysząca komuś/czemuś.
G3745
ὅσος
Tak wielki, jak…; Tak liczny, jak…; Jak wiele, jak dużo (w zależności od kontekstu).
G3746
ὅσπερ
Dokładnie ten, który.; Właśnie ów.; Ten sam, co poprzednio wspomniany.
G3747
ὀστέον
Kość.; Twarda tkanka szkieletu.; W przenośni: szkielet lub struktura czegoś.
G3748
ὅστις
Ktokolwiek, ktokolwiek by.; Kto, co (w zdaniu względnym o nieokreślonym podmiocie).; Ktoś, kto spełnia pewien warunek.
G3749
ὀστράκινος
Gliniany, ceramiczny.; Kruchy (jak naczynia z wypalanej gliny).; Przenośnie: nietrwały, słaby.
G3751
ὀσφύς
Biodra, lędźwie.; Rejon pasa (w sensie anatomicznym).; Siedlisko mocy rozrodczej (w myśli żydowskiej).
G3752
ὅταν
Kiedy, ilekroć (warunkowo).; Za każdym razem, gdy nastąpi coś.; Dopóki się nie stanie coś innego.
G3753
ὅτε
Kiedy, gdy, podczas gdy.; Ilekroć, w określonym czasie.; Gdy tylko, ponieważ (w niektórych kontekstach).
G3754
ὅτι
Że.; Ponieważ, bo.; W pytaniach: „dlaczego?” (rzadsze użycie).
G3756
οὐ
Partykuła przecząca: „nie”.; Czyż nie (w pytaniu z oczekiwaną odpowiedzią twierdzącą).; Mocne zaprzeczenie.
G3757
οὗ
Gdzie.; Miejsce, w którym coś się dzieje.; Określenie położenia.
G3759
οὐαί
Biada!; Wołanie żalu, ubolewania.; Okrzyk przestrogi przed nieszczęściem.
G3760
οὐδαμῶς
W żadnym wypadku, w żaden sposób.; Absolutne zaprzeczenie.; Zupełnie nie.
G3761
οὐδέ
Ani, również nie.; Lecz nie, ani nawet nie.; Ani… ani (w połączeniach).
G3762
οὐδείς
Nikt, nic.; Żaden (przy rzeczownikach).; Całkowite wykluczenie kogoś/czegoś.
G3763
οὐδέποτε
Nigdy.; W żadnym czasie.; W ogóle się nie zdarzyło.
G3764
οὐδέπω
Jeszcze nie.; Dotąd nie.; Nie w tej chwili.
G3765
οὐκέτι
Już nie.; Więcej nie, dłużej nie.; Koniec czegoś, zakończenie stanu.
G3767
οὖν
Więc, zatem.; Dlatego też, stąd (wniosek).; Spójnik konkluzji w zdaniu.
G3768
οὔπω
Jeszcze nie.; Nadal nie wypełnione.; Czasowo: nie nadszedł jeszcze moment.
G3769
οὐρά
Ogon.; Końcowa część ciała zwierzęcia.; Przenośnie: koniec, ostatni fragment czegoś.
G3770
οὐράνιος
Niebiański.; Pochodzący z nieba, boski.; Związany z rzeczywistością niebios.
G3771
οὐρανόθεν
Z nieba, z Niebios.; Pochodzący z góry (duchowo).; Z wyższego, boskiego źródła.
G3772
οὐρανός
Niebo, niebiosa.; Nieboskłon, przestrzeń, gdzie są chmury i gwiazdy.; Sfera duchowa, w której przebywa Bóg.
G3774
Οὐρίας
Uriasz („świętość JHWH”). Mąż Batszeby, żołnierz Dawida (2 Sm 11).
G3775
οὖς
Ucho.; Narząd słuchu i poznania.; Przenośnie: zdolność rozumienia, posłuszeństwo.
G3776
οὐσία
Istota, esencja.; Majątek, dobra materialne.; Własność, posiadanie.
G3777
οὔτε
Ani, i nie.; Także nie.; Ani… ani (konstrukcja łączna).
G3778
οὗτος
Ten, ta, to (zaimek wskazujący).; Oto, ów (do wskazania bliższego kontekstu).; Ci, te (w l.mn.).
G3779
οὕτως
Tak, w ten sposób.; Tak oto, właśnie tak.; Tak więc (podkreślenie).
G3780
οὐχί
Czyż nie, zdecydowane „nie”.; Zaprzeczenie mocniejsze niż οὐ.; W żadnym razie, absolutnie nie.
G3783
ὀφείλημα
Dług, należność.; Zobowiązanie, coś winnego do spłacenia.; Przenośnie: wina, grzech.
G3784
ὀφείλω
Być zobowiązanym, mieć powinność.; Być dłużnym (materialnie).; Mieć obowiązek moralny.
G3785
ὄφελον
O, gdyby tylko…; Wyrażenie życzenia, które się nie spełniło.; „Oby tak się stało” (marzenie).
G3786
ὄφελος
Korzyść, zysk.; Pożytek, dobrodziejstwo.; Coś, co przynosi wartość dodatnią.
G3788
ὀφθαλμός
Oko.; Wzrok, narząd wzroku.; Przenośnie: zdolność rozpoznawania, „oczy umysłu”.
G3789
ὄφις
Wąż.; Symbol przebiegłości lub mądrości.; Uosobienie zła (diabeł w narracji biblijnej).
G3790
ὀφρύς
Brew.; Wzniesienie, grzbiet wzgórza.; Coś wystającego, wybrzuszenie (przenośnie).
G3791
ὀχλέω
Nękać, niepokoić.; Dręczyć, wzburzać tłum przeciw komuś.; Być zakłócanym (w pasywnym sensie).
G3793
ὄχλος
Tłum, rzesza.; Zgromadzenie przypadkowych ludzi.; Pospólstwo, tłuszcza (w ujemnym sensie).
G3794
ὀχύρωμα
Twierdza, warownia.; Fortyfikacja, zamek.; Przenośnie: argument obronny, „forteca” rozumowania.
G3795
ὀψάριον
Ryba.; Rybka podawana jako posiłek.; Przysmak rybny (zdrobniale).
G3796
ὀψέ
Późno, po zakończeniu dnia.; Wieczorem, o późnej godzinie.; Długo potem, z opóźnieniem.
G3797
ὄψιμος
Późny (np. deszcz wiosenny).; Spóźniony w odniesieniu do pory żniw.; Końcowy, występujący później.
G3798
ὄψιος
Wieczorny, późny.; Przypadający na koniec dnia.; Okres zmierzchu.
G3799
ὄψις
Wygląd, zewnętrzne oblicze.; Wzrok, widzenie.; Wizja, obraz postrzegany.
G3800
ὀψώνιον
Zapłata żołnierska, żołd.; Wynagrodzenie wypłacane w naturze lub pieniądzach.; Przenośnie: odpłata, zapłata za grzech.
G3802
παγιδεύω
Zastawiać pułapkę, sidła.; Schwytać w pułapkę.; Przenośnie: usiłować skłonić kogoś do wypowiedzi, którą można wykorzystać przeciw niemu.
G3803
παγίς
Sidła, pułapka.; Zasadzka.; Przenośnie: niebezpieczeństwo utraty, zguby (także „sidła miłości”).
G3806
πάθος
Cierpienie, doznanie zła.; Namiętność (często zabarwiona negatywnie).; Silna emocja, przeżycie wewnętrzne.
G3808
παιδάριον
Małe dziecko, chłopiec.; Chłopczyk w wieku wczesnodziecięcym.; Dziecię w kontekście czułym lub pieszczotliwym.
G3809
παιδεία
Wychowanie, edukacja (umysłowa i moralna).; Karcenie, dyscyplinowanie.; Proces kształtowania cnoty, także praktykowany przez Boga wobec wiernych.
G3810
παιδευτής
Wychowawca, opiekun.; Ten, kto karci lub dyscyplinuje.; Niewolnik odprowadzający dziecko do nauczyciela (w kontekście antycznym).
G3811
παιδεύω
Wychowywać, uczyć, trenować.; Karcić; stosować środki dyscyplinujące.
G3813
παιδίον
Dziecko, niemowlę.; Chłopczyk lub dziewczynka w wieku wczesnodziecięcym.; Przenośnie: ktoś niedojrzały umysłowo.
G3814
παιδίσκη
Dziewczynka, służąca.; Młoda niewolnica.; Mała dziewczyna pozostająca w służbie.
G3815
παίζω
Bawić się, żartować.; Grać, oddawać się zabawie.; Wyrażać radość tańcem lub śpiewem.
G3816
παῖς
Dziecko (chłopiec lub dziewczynka).; Sługa, młody niewolnik.; W kontekście królewskim: doradca lub minister.
G3817
παίω
Uderzać, bić.; Porazić, zranić.; Ukłuć, użądlić (w przenośni lub dosłownie).
G3819
πάλαι
Dawno temu, niegdyś.; Od dawna, przedtem.; W zamierzchłych czasach.
G3820
παλαιός
Stary, dawny.; Prastary, zużyty.; Z poprzedniego okresu, niemodny.
G3822
παλαιόω
Starzeć się, czynić przestarzałym.; Zużywać się, ulegać zużyciu.; Ogłosić coś za stare i podlegające zniesieniu.
G3825
πάλιν
Znowu, ponownie.; Na nowo, powtórnie.; Z drugiej strony, co więcej.
G3828
Παμφυλία
Pamfilia („ze wszystkich plemion”). Region w Azji Mniejszej graniczący z Morzem Śródziemnym (nazwa własna, bez poziomów znaczeń).
G3831
πανήγυρις
Publiczne święto, zgromadzenie.; Uroczystość masowa.; Radosne zebranie z okazji igrzysk lub innej fety.
G3833
πανοπλία
Pełna zbroja.; Kompletne uzbrojenie hoplity.; Całkowity rynsztunek bojowy.
G3834
πανουργία
Przebiegłość, chytrość.; Podstępność, fałszywa mądrość.; W sensie pozytywnym: roztropność, zręczność.
G3835
πανοῦργος
Przebiegły, chytry (negatywnie).; Zręczny, biegły (pozytywnie).; Dwuznaczne: sprytny, ale potencjalnie podstępny.
G3836
πανταχόθεν
Zewsząd, ze wszystkich stron.; Z każdego kierunku.; Z każdego możliwego miejsca.
G3837
πανταχοῦ
Wszędzie.; Na każdym miejscu świata.; Bez ograniczeń lokalnych.
G3838
παντελής
Zupełny, całkowity.; Doskonały w pełni.; Całkowity i niepodważalny.
G3839
πάντῃ
Wszędzie, w każdym miejscu.; Zupełnie, pod każdym względem.; Wszechstronnie, z każdej strony.
G3840
πάντοθεν
Ze wszystkich stron.; Z każdego zakątka.; Bez możliwości ucieczki.
G3841
παντοκράτωρ
Wszechmogący, Wszechwładny.; Ten, kto ma wszystko w swej władzy.; Boski tytuł Boga panującego nad całym światem.
G3842
πάντοτε
Zawsze.; W każdym czasie.; Nieprzerwanie, bez ustanku.
G3843
πάντως
Całkowicie, koniecznie.; Z pewnością, absolutnie.; Czasem też: wcale (przy zaprzeczeniu lub w ironii).
G3844
παρά
Przy, obok, wśród.; Od (kogoś), ze strony.; W porównaniu z, wbrew czemuś.
G3845
παραβαίνω
Przekraczać (np. granicę), naruszać (np. prawo, zasady).; Odstępować, sprzeniewierzać się.
G3846
παραβάλλω
Porównywać, zestawiać.; Rzucać obok, przemieszczać.; Uciekać gdzieś, przenosić się w inne miejsce.
G3847
παράβασις
Przestępstwo, naruszenie.; Pogwałcenie prawa.; Zaniedbanie lub świadome przełamanie ustalonej normy.
G3849
παραβιάζομαι
Zmuszać, przymuszać.; Stosować siłę wbrew naturze.; Wymuszać coś natarczywymi błaganiami.
G3850
παραβολή
Przypowieść, porównanie.; Opowieść ilustrująca prawdę duchową.; Aforyzm lub maksyma wykazująca podobieństwo do rzeczywistości królestwa Bożego.
G3853
παραγγέλλω
Nakazywać, polecać.; Przekazywać wieść lub rozkaz.; Ogłaszać coś formalnie.
G3854
παραγίνομαι
Pojawiać się, stawać się obecnym.; Przybywać w dane miejsce.; Publicznie występować, okazywać się.
G3855
παράγω
Przechodzić obok, mijać.; Odchodzić, znikać.; Prowadzić na manowce, sprowadzać z drogi.
G3856
παραδειγματίζω
Wystawiać na pośmiewisko, zawstydzać publicznie.; Czynić kogoś przykładem (negatywnym).; Obnosić czyjąś hańbę w celu przestrogi.
G3857
παράδεισος
Raj, ogród.; Rozległy park, zwykle ogrodzony (u Persów).; W NT: miejsce szczęśliwości po śmierci, część Hadesu dla wiernych lub eschatologiczny raj.
G3858
παραδέχομαι
Przyjmować, akceptować.; Wziąć kogoś do siebie, nie odrzucić.; Uznawać za swoje (np. synostwo).
G3860
παραδίδωμι
Wydać, oddać (w czyjeś ręce).; Przekazać tradycję, relację.; Powierzyć kogoś lub coś pod czyjąś opiekę; zdradzić kogoś.
G3861
παράδοξος
Niezwykły, dziwny.; Nieoczekiwany, zaskakujący.; Trudno uwierzyć z racji swojej osobliwości.
G3862
παράδοσις
Tradycja, przekaz.; Nauka ustnie przekazywana (zwłaszcza zwyczaje rytualne).; Treść nauczania powtarzana z pokolenia na pokolenie.
G3863
παραζηλόω
Wzbudzać zazdrość.; Pobudzać do rywalizacji lub gniewu.; Celowo wywoływać zawiść czy zapał.
G3864
παραθαλάσσιος
Nadmorski.; Położony przy morzu.; Znajdujący się na wybrzeżu.
G3866
παραθήκη
Depozyt, powierzone dobro.; Rzecz przekazana komuś pod opiekę.; Przenośnie: czysta nauka Ewangelii, którą należy strzec.
G3867
παραινέω
Doradzać, pouczać.; Zachęcać, napominać do czegoś dobrego.; Udzielać rad w duchu troski.
G3868
παραιτέομαι
Odrzucać, unikać.; Odmawiać, robić wymówki.; Błagać o odsunięcie czegoś, usprawiedliwiać się.
G3869
παρακαθίζω
Siadać obok kogoś.; Posadzić kogoś w pobliżu.; Ustawić się w bezpośrednim sąsiedztwie.
G3870
παρακαλέω
Wzywać do siebie, prosić, zachęcać.; Pocieszać, umacniać.; Błagać usilnie, wspierać duchowo.
G3871
παρακαλύπτω
Zakrywać, zasłaniać.; Skrywać, chować przed wzrokiem.; Ukrywać coś, nie ujawniać.
G3872
παρακαταθήκη
Depozyt, rzecz powierzona.; Dobro złożone na przechowanie.; W NT: przekaz prawdy Ewangelii do wiernego strzeżenia.
G3873
παράκειμαι
Leżeć obok.; Być w pobliżu, tuż obok.; Być dostępne na miejscu.
G3874
παράκλησις
Pocieszenie, pokrzepienie.; Zachęta, napomnienie.; Wzywanie na pomoc, prośba o wsparcie.
G3877
παρακολουθέω
Podążać za kimś, iść w ślad.; Uważnie śledzić, badać.; Współuczestniczyć, być wiernym naśladowcą lub obserwatorem.
G3878
παρακούω
Nie słuchać, ignorować.; Lekceważyć rozkaz lub prośbę.; Być nieposłusznym z powodu niedbałego słuchania.
G3879
παρακύπτω
Zajrzeć, schylić się, by coś zobaczyć.; Pochylić się nad czymś z ciekawością.; Wnikliwie badać, dociekać.
G3880
παραλαμβάνω
Brać ze sobą, przyjmować.; Uznawać, akceptować (np. naukę).; Zabierać kogoś jako towarzysza lub współpracownika.
G3882
παράλιος
Przybrzeżny, nadmorski.; Znajdujący się blisko linii brzegowej.; Położony w pobliżu morza.
G3883
παραλλαγή
Zmiana, różnica.; Odmiana, modyfikacja.; Rozbieżność w porównaniu z poprzednim stanem.
G3884
παραλογίζομαι
Zwodzić, oszukiwać.; Błędnie kalkulować, fałszować rozumowanie.; Wykorzystać podstępnie mylne wywody.
G3886
παραλύω
Paraliżować, osłabiać.; Rozwiązać, rozerwać więzi.; Pozbawić sił, doprowadzić do rozstroju.
G3887
παραμένω
Pozostawać obok, trwać.; Wytrwać na miejscu.; Przetrwać, nie ustąpić.
G3888
παραμυθέομαι
Pocieszać, uspokajać.; Napominać łagodnie, dodawać otuchy.; Dawać słowa pokrzepienia lub zachęty.
G3889
παραμυθία
Pocieszenie.; Ukojenie w trudnej sytuacji.; Zachęta, dodanie otuchy.
G3890
παραμύθιον
Słowa pocieszenia.; Przemowa pokrzepiająca.; Delikatna rada dająca otuchę.
G3891
παρανομέω
Postępować bezprawnie.; Łamać ustanowione przepisy.; Czynić coś wbrew prawu i sprawiedliwości.
G3892
παρανομία
Bezprawie.; Przestępstwo, łamanie prawa.; Niegodziwość, występek przeciw normom.
G3893
παραπικραίνω
Drażnić, prowokować.; Pobudzać do gniewu.; Budzić urazę i złość.
G3894
παραπικρασμός
Prowokacja, drażnienie.; Zachowanie wywołujące zgorszenie lub gniew.; Akt rozdrażnienia innej osoby.
G3895
παραπίπτω
Upadać, ześlizgiwać się na bok.; Odchodzić od właściwej drogi, błądzić.; Odpaść od prawdy lub wiary.
G3899
παραπορεύομαι
Przechodzić obok.; Mijać bokiem, iść z dala od głównej drogi.; Obeść coś, nie zatrzymując się.
G3900
παράπτωμα
Upadek, potknięcie się.; Grzech, wykroczenie.; Odejście ze słusznej drogi (zboczenie z prawdy i prawości).
G3901
παραρρέω
Wymykać się, prześlizgiwać obok.; Mijać się z celem, zbłądzić.; Popełnić błąd przez nieuwagę.
G3902
παράσημος
Oznaczony, noszący znak.; Szczególny, nadzwyczajny.; Fałszywie oznaczony, podrobiony; wyjątkowy, wybitny.
G3903
παρασκευάζω
Przygotowywać, szykować.; Organizować się do działania.; Wyposażyć, zaopatrzyć w potrzebne środki.
G3904
παρασκευή
Przygotowanie.; Dzień przygotowania (piątek przed szabatem).; Stan czy też proces przygotowania, a także wyposażenie, które zostało zgromadzone.
G3905
παρατείνω
Przedłużać, wydłużać.; Rozciągać wzdłuż lub poza określone granice.; Zwiększać czas trwania.
G3906
παρατηρέω
Uważnie obserwować, pilnować.; Oglądać z bliska, śledzić wzrokiem.; Dbać o coś, zachowywać (z intencją wypełnienia lub wyśledzenia).
G3908
παρατίθημι
Położyć, podać (np. jedzenie).; Przedstawić, wyłożyć (np. przypowieść).; Powierzyć komuś, zdeponować pod czyjąś pieczę.
G3910
παραυτίκα
Natychmiast.; W tej właśnie chwili.; Chwilowo (rzadziej).
G3911
παραφέρω
Przenieść, przynieść obok.; Sprowadzać z właściwej drogi, uprowadzać.; Usunąć, odsunąć, pominąć.
G3912
παραφρονέω
Szaleć, odchodzić od zmysłów.; Być nierozsądnym.; Postępować jak obłąkany.
G3916
παραχρῆμα
Od razu, natychmiast.; Niezwłocznie.; W tym samym momencie.
G3917
πάρδαλις
Pantera (lampart). Agresywne, cętkowane zwierzę z rodziny kotowatych.
G3918
πάρειμι
Być obecnym, przybywać.; Być obok, pod ręką.; Być gotowym do dyspozycji.
G3924
παρεμβάλλω
Z wyjątkiem, poza.; Wykluczywszy coś, pomijając.; Ponadto, na zewnątrz zakresu czegoś.
G3925
παρεμβολή
Obóz, obozowisko.; Strażnica, koszary (np. rzymskie).; Zgromadzenie wojskowe, warowne miejsce obrony.
G3926
παρενοχλέω
Niepokoić, utrudniać.; Sprawiać kłopot lub przeszkodę.; Martwić, dręczyć czyjąś sprawę.
G3927
παρεπίδημος
Przybysz, cudzoziemiec.; Ktoś mieszkający w obcym miejscu.; W NT: człowiek, którego prawdziwą ojczyzną są Niebiosa.
G3928
παρέρχομαι
Przechodzić obok, mijać.; Przemijać, zanikać.; W kontekście norm, zasad: obejść, pominąć, naruszyć.
G3930
παρέχω
Dawać, udostępniać.; Sprawiać, powodować.; Okazywać, użyczać czegoś komuś.
G3931
παρηγορία
Pocieszenie, ulga.; Uspokojenie przez słowa lub rozmowę.; Przemówienie niosące pokrzepienie.
G3932
παρθενία
Dziewictwo.; Stan zachowania czystości płciowej.; Niekiedy: wstrzemięźliwość moralna.
G3933
παρθένος
Dziewica, panna.; Młoda kobieta zdolna do zamążpójścia.; Mężczyzna zachowujący czystość (rzadkie użycie).
G3935
παρίημι
Pozwalać, przepuszczać.; Zaniedbać, opuścić.; Zwolnić, odpuścić, osłabić.
G3936
παρίστημι
Postawić obok, dostarczyć.; Przedstawić, pokazać (kogoś lub coś).; Być obecnym, stać przy kimś, nastać (o czasie, wydarzeniu).
G3938
πάροδος
Przejście, droga przechodzenia.; Droga prowadząca obok.; Przepłynięcie, przejazd.
G3939
παροικέω
Mieszkać jako cudzoziemiec, przybysz.; Przebywać w pobliżu kogoś.; Tymczasowo zamieszkiwać w obcym miejscu.
G3940
παροικία
Zamieszkanie w obcym kraju.; Przebywanie czasowe.; Przenośnie: doczesne życie w oczekiwaniu na niebieską ojczyznę.
G3941
πάροικος
Obcy, cudzoziemiec.; Człowiek nieposiadający pełnych praw obywatelskich.; W sensie duchowym: pielgrzym na tej ziemi.
G3942
παροιμία
Przysłowie, powiedzenie.; Przypowieść, metaforyczna wypowiedź.; Niekiedy: zagadkowa, symboliczna mowa.
G3947
παροξύνω
Drażnić, pobudzać do gniewu.; Poruszać, wzmagać emocje.; Wzniecać niechęć lub oburzenie.
G3948
παροξυσμός
Rozdrażnienie, pobudzenie.; Spór, gwałtowna kłótnia.; Stan wzbudzonego gniewu lub zapału.
G3949
παροργίζω
Pobudzać do gniewu, rozgniewać.; Wywoływać rozdrażnienie.; Wzniecać w kimś silną złość.
G3950
παροργισμός
Gniew, wzburzenie.; Stan intensywnego oburzenia.; Uniesienie złości.
G3952
παρουσία
Obecność, przybycie.; Nadejście, szczególnie w kontekście eschatologicznym (powrót Chrystusa).; Pojawienie się kogoś publicznie.
G3954
παρρησία
Otwartość, szczerość mówienia.; Pewność siebie, śmiałość.; Swoboda wypowiedzi bez obaw i zahamowań.
G3955
παρρησιάζομαι
Mówić odważnie, swobodnie.; Przemawiać otwarcie, bez lęku.; Zachowywać się z ufnością i śmiałością.
G3956
πᾶς
Każdy, wszelki, dowolny.; Cały (w sensie całości).; Wszyscy, wszystko (w wymiarze zbiorowym).
G3957
πάσχα
Pascha, święto żydowskie, upamiętnienie wyjścia Izraela z Egiptu (14–20 Nisan).; Ofiara paschalna, baranek paschalny.
G3958
πάσχω
Cierpieć, doświadczać.; Znosić niedolę lub trudy.; Doświadczać także pozytywnie (rzadziej).
G3960
πατάσσω
Uderzać, ranić.; Ugodzić mieczem, porazić.; Zabić, uśmiercić (w intensywnych kontekstach).
G3961
πατέω
(częściej: πατέω): Deptać, stąpać po czymś.; Chodzić, kroczyć.; Rozdeptać, zniszczyć pod stopami.
G3962
πατήρ
Ojciec, protoplasta.; Przodek, założyciel rodu.; Bóg jako Ojciec (w sensie duchowym).
G3965
πατριά
Ród, familia.; Pokolenie pochodzące od wspólnego przodka.; Naród, plemię (w sensie szerokim).
G3966
πατριάρχης
Patriarcha, założyciel plemienia.; Protoplasta rodu.; Jeden z wielkich przodków (Abraham, Izaak, Jakub).
G3967
πατρικός
Ojcowski, rodowy.; Dziedziczny.; Przekazany z pokolenia na pokolenie.
G3968
πατρίς
Ojczyzna, kraj urodzenia.; Miejsce rodzinne, miasto rodzinne.; Dom rodzinny.
G3971
πατρῷος
Ojcowski, dziedziczny.; Pochodzący od przodków, przekazywany z pokolenia na pokolenie.
G3973
παύω
Zatrzymać, przerwać.; Przestać coś robić.; Zaprzestać, zaprowadzić koniec jakiegoś działania.
G3975
παχύνω
Pogrubiać, utuczyć.; Odrętwiać, otępiać (przenośnie).; Sprawiać, że ktoś staje się niewrażliwy.
G3976
πέδη
Dyby, kajdany.; Więzy zakładane na nogi.; Narzędzie krępowania więźniów.
G3977
πεδινός
Równinny, płaski.; Poziomy.; Dotyczący nizin lub terenów nisko położonych.
G3979
πεζῇ
Pieszo.; Na piechotę (w odróżnieniu od konnej lub morskiej podróży).; Drogą lądową.
G3980
πειθαρχέω
Być posłusznym (władzy, zwierzchnikowi).; Słuchać nakazów przełożonych.; Okazywać posłuszeństwo autorytetowi.
G3982
πείθω
Przekonywać, namawiać, skłaniać kogoś do czegoś.; Zachęcać, nakłaniać, perswadować, wywierać wpływ (na czyjeś myślenie lub decyzję).; Ufać, polegać (na kimś/czymś).
G3983
πεινάω
Być głodnym, cierpieć głód.; Odczuwać niedostatek.; Przenośnie: mieć żarliwe pragnienie czegoś.
G3984
πεῖρα
Próba, doświadczenie.; Test, sprawdzenie.; Praktyka wynikająca z doświadczenia.
G3985
πειράζω
Wystawiać na próbę, doświadczyć kogoś.; Kusić (negatywnie, przez zło).; Testować wytrzymałość lub wiarę.
G3986
πειρασμός
Próba, doświadczenie.; Pokusa, bodziec do grzechu.; Trudna okoliczność weryfikująca postawę lub wiarę człowieka.
G3987
πειράω
Próbować, podejmować próbę.; W sensie kuszenia: nakłaniać do grzechu.; Starać się coś zrobić.
G3989
πέλαγος
Otwarte morze, głębia.; Rozległy obszar wodny.; Symbol chaosu lub niezmierzonego żywiołu.
G3991
πέμπτος
Piąty z kolei.; Oznaczający liczbę 5 w porządku.
G3992
πέμπω
Wysyłać, posyłać kogoś (przedstawiciela, posłańca, np. z wiadomością, listem, poleceniem, darem).; Przekazywać, przesyłać coś (np. list, wiadomość, dar, polecenie).; Odprawiać, odsyłać kogoś (posłańca lub np gości).
G3993
πένης
Biedak, ubogi.; Potrzebujący środków do życia.; W niedostatku finansowym.
G3994
πενθερά
Teściowa (matka żony).
G3995
πενθερός
Teść (ojciec żony).
G3996
πενθέω
Opłakiwać, żałować.; Smucić się intensywnie.; Przeżywać żałobę.
G3997
πένθος
Smutek, żałoba.; Opłakiwanie czyjegoś odejścia.; Stany przygnębienia i lamentu.
G3998
πενιχρός
Biedny, ubogi; człowiek w potrzebie.
G3999
πεντάκις
Pięć razy.; Pięciokrotnie, w pięciu powtórzeniach.
G4000
πεντακισχίλιοι
Pięć tysięcy.; Liczba 5000.
G4001
πεντακόσιοι
Pięćset.; Liczba 500.
G4002
πέντε
Pięć.; Liczba 5.
G4003
πεντεκαιδέκατος
Piętnasty.; Liczba porządkowa „15”.; Oznaczenie piętnastego w kolejności.
G4004
πεντήκοντα
Pięćdziesiąt.; Liczba 50.; „50” jako wielkość lub miara.
G4006
πεποίθησις
Zaufanie, pewność.; Ufność (wobec kogoś).; Poleganie na kimś z przekonaniem o jego rzetelności.
G4008
πέραν
Po drugiej stronie, za czymś.; „Poza” lub „po tamtej stronie”.; Przesunięcie poza określony punkt lub granicę.
G4009
πέρας
Kres, granica.; Koniec czegoś.; Ostateczny punkt lub obręb.
G4012
περί
O, na temat czegoś; z powodu czegoś.; Wokół, dookoła (miejsce).; Około (czas, przybliżona liczba).
G4013
περιάγω
Prowadzić dookoła, obchodzić.; Okrążać coś lub kogoś.; Chodzić wokoło, przenosić się okrężną drogą.
G4014
περιαιρέω
Usuwać, zdejmować.; Ściągać coś otaczającego, np. bandaż lub okrycie.; Przenośnie: całkowicie gładzić czyjąś winę.
G4015
περιαστράπτω
Rozbłyskiwać dookoła.; Olśnić kogoś jasnym światłem wokół.; Sprawić, że coś stanie się jasne, oświetlone z każdej strony.
G4016
περιβάλλω
Otaczać, oblekać.; Ubierać kogoś, narzucać płaszcz.; Ogradzać, wznosić obwarowanie dookoła.
G4017
περιβλέπω
Spojrzeć wokoło, rozejrzeć się.; Obejrzeć kogoś lub coś z każdej strony.; Patrzeć uważnie wokół siebie.
G4018
περιβόλαιον
Narzucone okrycie, szata.; Zasłona, płaszcz, narzuta.; Materiał do okrywania.
G4019
περιδέω
Związać, obwiązać.; Opatrzyć (ranę) poprzez owinięcie bandażem.; Spiąć, zawinąć mocno wokół.
G4020
περιεργάζομαι
Zajmować się zbędnymi rzeczami, krzątać się próżno.; Wtrącać się w cudze sprawy, być ciekawskim.; Spędzać czas na bezowocnych działaniach.
G4022
περιέρχομαι
Chodzić dookoła, krążyć.; Wędrować obszernie.; Okrążać teren lub podróżować wokół.
G4023
περιέχω
Obejmować, otaczać.; Zawierać w sobie (treść).; Posiadać, wziąć w posiadanie.
G4024
περιζώννυμι
Przepasać, opasać.; Przygotowywać się (przenośnie – na wzór przepasywania się do pracy lub podróży).; Założyć pas lub szarfę wokół bioder.
G4026
περιΐστημι
Otaczać, stanąć wokół.; Odsuwać, unikać (przenośnie).; Być w pobliżu, pojawiać się, nadchodzić.
G4027
περικάθαρμα
Odpady, śmieci.; Ofiara zmazy, zgładzenie win (starożytne rytuały oczyszczające).; Przenośnie: coś lub ktoś wzgardzony, traktowany jak odpadek społeczny.
G4028
περικαλύπτω
Zasłaniać, okrywać dookoła.; Całkowicie coś skryć.; Przykryć tak, by nic nie było widoczne.
G4029
περίκειμαι
Być położonym wokół, otaczać.; Leżeć dookoła czegoś.; Być otoczonym, znajdować się w środku.
G4030
περικεφαλαία
Hełm.; Nakrycie głowy używane w zbroi.; Symbol ochrony głowy w walce.
G4033
περικυκλόω
Okrążyć, otoczyć ze wszystkich stron.; Oblężać (miasto).; Utworzyć krąg wokół czegoś lub kogoś.
G4035
περιλείπω
Pozostawiać, zostawać.; Być pozostawionym, przetrwać.; Ocaleć, zostać w tyle, gdy inni odeszli.
G4036
περίλυπος
Bardzo zasmucony, przygnębiony.; Skrajnie przybity żalem.; W stanie głębokiego smutku zagrażającego życiu.
G4037
περιμένω
Oczekiwać, czekać na kogoś.; Czekać wokół, kręcić się w pobliżu.; Wytrwać w miejscu do czyjegoś przyjścia.
G4040
περίοικος
Sąsiad, ktoś mieszkający w pobliżu.; Osoba z okolicznego domu lub okolicznej wsi.
G4041
περιούσιος
Szczególny, wyjątkowy (własność).; Należący do Boga (lud wybrany).; Przeznaczony w sposób szczególny dla kogoś.
G4042
περιοχή
Okręg, obręb.; Wyciąg, streszczenie.; Zawartość, treść (tekstu).
G4043
περιπατέω
Chodzić, wędrować.; Prowadzić życie (przenośnie).; „Spacerować” zgodnie z nauką lub zasadami (termin filozoficzny i teologiczny).
G4045
περιπίπτω
Wpaść w coś (pułapkę, sytuację).; Natknąć się, popaść w jakieś okoliczności.; Zostać przytłoczonym przez coś, co nas ogarnia.
G4046
περιποιέω
Zachowywać, ocalać.; Nabywać, zdobywać dla siebie.; Zatrzymać coś w swojej dyspozycji.
G4047
περιποίησις
Zachowanie, utrzymanie.; Posiadanie, własność.; Nabycie czegoś w trwałe posiadanie.
G4048
περιρρήγνυμι
Rozdzierać na części (wokół).; Oderwać coś kawałkami.; Zniszczyć, rozedrzeć całkowicie.
G4049
περισπάω
Być zajętym, rozproszonym, odciąganym uwagą.; Krzątać się wokół wielu rzeczy.; Być strapionym nadmiarem trosk.
G4050
περισσεία
Obfitość, nadmiar.; Przewaga, wyższość.; Korzyść, zysk wynikający z nadmiaru.
G4051
περίσσευμα
Nadmiar, obfitość.; To, co pozostaje, pozostałość.; Dorobek ponad to, co konieczne.
G4052
περισσεύω
Obfitować, mieć w nadmiarze.; Przewyższać miarę lub normę.; Wyróżniać się, rosnąć w wielkości lub znaczeniu.
G4053
περισσός
Nadmierny, niezwykły.; Obfity, przewyższający (ilość lub jakość).; Ponad to, co konieczne.
G4057
περισσῶς
Bardziej, ponad miarę.; Obficie, niebywale.; Wielce, nadzwyczajnie.
G4058
περιστερά
Gołąb, gołębica.; Symbol łagodności lub Ducha Świętego (w tekstach biblijnych).
G4059
περιτέμνω
Obrzezać.; Wyciąć napletek w rytuale przymierza.; Przenośnie: „obrzezanie serca” jako usunięcie grzesznej natury.
G4060
περιτίθημι
Nakładać, zakładać wokół.; Ogrodzić, umieścić wkoło.; Podarować, przekazać coś komuś dookoła lub nań.
G4061
περιτομή
Obrzezanie (rytuał żydowski).; Stan bycia obrzezanym.; Przenośnie: wewnętrzne oczyszczenie (obrzezanie serca).
G4062
περιτρέπω
Obracać, zawracać.; Wywołać zmianę kierunku.; Wprawiać kogoś w stan wzburzenia lub szału.
G4063
περιτρέχω
Biegać wokół, obiegać.; Krążyć dookoła w biegu.
G4064
περιφέρω
Obnosić dookoła, nosić w różne miejsca.; Przenosić z miejsca na miejsce.; Chodzić z czymś wszędzie.
G4065
περιφρονέω
Gardzić, lekceważyć.; Wzniosić się myślą ponad coś.; Pogardzać, uznawać za bezwartościowe.
G4066
περίχωρος
Sąsiednia okolica.; Obszar przyległy do miasta lub wsi.; Rejon pobliski, otaczający.
G4067
περίψημα
Odpadki, śmieci.; Coś startego, zeskrobanego.; Przenośnie: skrajnie wzgardzona rzecz.
G4069
Περσίς
Persis („Persjanka”). Chrześcijanka z Rzymu, wymieniona w Rz 16:12 (nazwa własna).
G4071
πετεινός
Ptak, zwierzę latające.; Ogólne określenie drobiu lub dzikiego ptactwa.; Stworzenie ze skrzydłami.
G4072
πέτομαι
Latać, poruszać się w powietrzu.; Szybować (o ptakach, owadach).
G4073
πέτρα
Skała, lita opoka.; Masyw skalny, kamień (nieprzetworzony).; Często metafora trwałości (w Biblii – Bóg lub Chrystus jako skała).
G4077
πηγή
Źródło, krynica.; Początek strumienia, fontanna.; Symbol życia lub obfitości wody.
G4078
πήγνυμι
Wbijać, umieszczać.; Umacniać, łączyć.; Budować przez mocowanie części.
G4080
πηλίκος
Jak wielki?; Jak znaczący lub duży?; O wielkości, stopniu, ważności czegoś.
G4081
πηλός
Glina, błoto.; Materiał, z którego garncarz wyrabia naczynia.
G4082
πήρα
Torba, sakwa.; Skórzana torba wędrowna.
G4083
πῆχυς
Łokieć (miara długości, ok. 0:45–0:52 m).; Ramię (przedramię).
G4084
πιάζω
Chwytać, pochwycić.; Zatrzymać, pojmać.; Uchwycić szybko w zamiarze uwięzienia.
G4085
πιέζω
Naciskać, przygniatać.; Ugniatać, ściskać.
G4087
πικραίνω
Czynić gorzkim.; Wywoływać rozgoryczenie, zasmucać.; Rozdrażniać kogoś do złości.
G4088
πικρία
Rozgoryczenie, gorzka uraza.; Złośliwość, gorycz serca.; W przenośni: niechęć, nienawiść.
G4089
πικρός
Gorzki w smaku.; Zgorzkniały, usposobiony negatywnie.
G4090
πικρῶς
Gorzko, z goryczą.; W przenośni: przejmująco, wypełniając smutkiem.
G4095
πίνω
Pić (płyn).; W przenośni: przyjmować coś w duszy (np. naukę, łaskę).
G4096
πιότης
Tłustość, urodzajność.; Bogata żyzność gleby.
G4097
πιπράσκω
Sprzedawać.; Oddawać w zamian za zapłatę.; Przenośnie: zaprzedać się (np. w niewolę).
G4098
πίπτω
Upadać, spaść.; Ginąć, niszczeć.; Przenośnie: doznawać porażki, tracić pozycję.
G4100
πιστεύω
Wierzyć, dawać wiarę.; Ufać, polegać na kimś/czymś.; W NT: pokładać ufność w Jezusie lub Bogu (wiara prowadząca do zbawienia).
G4102
πίστις
Wiara, przekonanie.; Zaufanie, ufność.; Wierność wynikająca z pewności co do prawdy Bożych obietnic i dzieła Chrystusa.
G4103
πιστός
Wierny, godny zaufania.; Ufny, ufający (wobec Boga).; Wierzący w Jezusa jako Mesjasza i Zbawiciela.
G4104
πιστόω
Czynić wiernym, godnym zaufania.; Upewniać, utwierdzać w przekonaniu.; Sprawić, że ktoś staje się stały i pewny w wierze.
G4105
πλανάω
Zwodzić, wprowadzać w błąd.; Błądzić, błąkać się.; Odwodzić od prawdy, sprowadzać na manowce.
G4106
πλάνη
Zwiedzenie, błąd.; Fałszywe przekonanie, oszustwo.; Tułaczka, błąkanie się (przenośnie: moralne lub umysłowe błądzenie).
G4107
πλανήτης
Wędrowiec, tułacz.; Błądzący, niezakorzeniony.
G4108
πλάνος
Zwodziciel, oszust.; Wprowadzający w błąd.; Włóczęga, tułacz (rzadziej).
G4109
πλάξ
Tablica.; Płaska powierzchnia, deska.; Płaszczyzna.
G4110
πλάσμα
Stworzenie, wyrób (np. gliniany).; Coś ukształtowanego, formowanie.
G4111
πλάσσω
Kształtować, formować (z gliny, wosku).; Ulepić coś.
G4113
πλατεῖα
Ulica, plac.; Szeroka droga.
G4114
πλάτος
Szerokość.; Rozległość w poziomie.
G4115
πλατύνω
Poszerzać, rozszerzać.; Otwierać się (np. serce dla kogoś).
G4116
πλατύς
Szeroki.; Przestronny.
G4118
πλεῖστος
Największy, najliczniejszy.; Bardzo duży, najobfitszy.; W największym stopniu, w maksymalnej liczbie.
G4119
πλείων
Większy, więcej.; Liczniejszy.; Względnie wyższa ilość lub jakość.
G4120
πλέκω
Splatać, wić.; Zaplatać warkocz, tworzyć splot.
G4121
πλεονάζω
Obfitować, mnożyć się.; Powiększać, wzrastać.; Dostarczać komuś czegoś w nadmiarze.
G4122
πλεονεκτέω
Mieć przewagę, górować.; Wykorzystywać kogoś, oszukiwać dla zysku.; Pragnąć większej części, być chciwym.
G4123
πλεονέκτης
Chciwiec, zachłanny.; Ktoś pragnący posiadać więcej (cudzej własności).
G4124
πλεονεξία
Chciwość, zachłanność.; Pożądanie posiadania więcej.
G4125
πλευρά
Bok (ciała).; Żebro.
G4126
πλέω
Płynąć, żeglować.; Podróżować drogą morską.
G4127
πληγή
Cios, uderzenie.; Rana, plaga.
G4128
πλῆθος
Mnóstwo, wielka liczba.; Tłum, rzesza (o ludziach).
G4129
πληθύνω
Mnożyć, pomnażać.; Wzrastać, zwiększać się.
G4130
πλήθω
Wypełniać, napełniać.; Być pełnym (czegoś).
G4132
πλήμμυρα
Powódź.; Wylanie wody (rzeki, morza).
G4133
πλήν
Oprócz, z wyjątkiem.; Jednak, niemniej.; Tylko, jedynie.
G4134
πλήρης
Pełny, napełniony.; Całkowity, kompletny.
G4135
πληροφορέω
Wypełniać w pełni, dopełniać.; Upewniać, utwierdzać.; Doprowadzić do pełnego przekonania.
G4137
πληρόω
Napełniać, wypełniać.; Spełniać, dokonywać.; Doprowadzić do końca (urzeczywistnić wolę, obietnicę, proroctwo).
G4138
πλήρωμα
Pełnia, uzupełnienie.; To, co jest wypełnione (zawartość).; W NT: Kościół napełniony obecnością Chrystusa; pełnia czasu, rzeczy.
G4139
πλησίον
Bliźni, sąsiad.; Ktoś blisko, inna osoba (według Chrystusa: każdy człowiek).
G4140
πλησμονή
Obfitość, nasycenie.; Pełne zaspokojenie (czasem z kontekstem folgowania sobie).
G4141
πλήσσω
Uderzać, razić.; Zadać cios (np. piorunem, mieczem).
G4143
πλοῖον
Statek, łódź.; Środek transportu morskiego.
G4145
πλούσιος
Bogaty, zamożny.; Obfitujący w dobra materialne lub duchowe.
G4147
πλουτέω
Być bogatym, zamożnym.; Opływać w dostatki.
G4148
πλουτίζω
Wzbogacać, czynić bogatym.; Zaopatrywać w obfitość.
G4149
πλοῦτος
Bogactwo, majątek.; Obfitość (też duchowa).
G4150
πλύνω
Prać, myć.; Czyścić tkaninę.
G4151
πνεῦμα
Duch, tchnienie (oddech, wiatr).; Istota duchowa, sfera duchowa człowieka.; Duch Święty jako Boża Osoba i moc (w NT).
G4154
πνέω
Wiać, dąć (o wietrze).; Oddychać (rzadziej).
G4155
πνίγω
Dusić, tłumić.; Zdławić, zadusić.
G4157
πνοή
Oddech, tchnienie.; Powiew, wiatr.
G4158
ποδήρης
Sięgający do stóp (o szacie).; Długa, zwisająca suknia.
G4159
πόθεν
Skąd?; Z jakiego źródła lub przyczyny?; Jak to możliwe?.
G4160
ποιέω
Czynić, robić, wytwarzać.; Wykonywać, spełniać zadanie.; Postępować, tworzyć (dzieła, czynności).
G4161
ποίημα
Dzieło, wytwór.; Rezultat działania twórczego.
G4162
ποίησις
Tworzenie, wytwarzanie.; Poezja (rzadsze konteksty).
G4163
ποιητής
Twórca, wykonawca.; Poeta.; Ten, kto wypełnia lub realizuje (prawo, dzieło).
G4164
ποικίλος
Różnorodny, rozmaity.; Kolorowy, pstry.
G4165
ποιμαίνω
Paść (owce).; Prowadzić, opiekować się (stadem).; W przenośni: troszczyć się o wiernych, rządzić.
G4166
ποιμήν
Pasterz.; W przenośni: Chrystus lub przywódca wspólnoty.
G4167
ποίμνη
Trzoda (owiec).; W przenośni: wspólnota wiernych.
G4168
ποίμνιον
Trzódka, mała trzoda.; Wspólnota uczniów Chrystusa (Kościół).
G4169
ποῖος
Jaki, jakiego rodzaju.; Który (czasem w pytaniach).
G4170
πολεμέω
Walczyć, toczyć wojnę.; Uczestniczyć w walce zbrojnej.
G4171
πόλεμος
Wojna, konflikt zbrojny.; Potyczka, bitwa.; Spór, zwada (przenośnie).
G4172
πόλις
Miasto.; W przenośni: niebiańska Jerozolima.; Społeczność miejska, mieszkańcy.
G4174
πολιτεία
Obywatelstwo.; Forma rządów, organizacja państwa.; Korzystanie z praw obywatelskich.
G4175
πολίτευμα
Państwo, wspólnota obywateli.; Ustanowienie formy rządów, obywatelstwo.
G4177
πολίτης
Obywatel.; Mieszkaniec miasta lub kraju.
G4178
πολλάκις
Wielokrotnie, często.; Raz po raz, wielokroć.
G4180
πολυλογία
Wielomówność, gadatliwość.; Przenośnie: zbyteczne rozwodzenie się w mowie.
G4183
πολύς
Wiele, liczny.; Wielki (rozmiarem lub ilością).
G4185
πολυτελής
Bardzo kosztowny.; Wystawny, luksusowy.
G4188
πόμα
Napój.; Coś, co się pije w celu orzeźwienia lub pożywienia.
G4189
πονηρία
Zło, niegodziwość.; Złośliwość, zepsucie.
G4190
πονηρός
Zły, niegodziwy.; W złym stanie (fizycznie lub moralnie).; Wrogi, przynoszący trud.
G4192
πόνος
Trud, ciężka praca.; Cierpienie, zmartwienie.
G4197
πορεία
Podróż, wyprawa.; Działanie w celu przemieszczania się.
G4198
πορεύομαι
Iść, podążać.; Wyruszać, podróżować.; Odejść, opuścić to miejsce (czasem eufemizm na śmierć).
G4199
πορθέω
Niszczyć, pustoszyć.; Obalać wrogo, przewracać porządek.; Działać gwałtownie w celu zniszczenia.
G4200
πορισμός
Zysk, korzyść.; Zdobywanie środków do życia.; Źródło zysku lub dochodu.
G4202
πορνεία
Nierząd, rozwiązłość seksualna.; Wyuzdanie i wszelkie nieczyste praktyki (także przedmałżeńskie, cudzołóstwo, homoseksualizm).; Przenośnie: bałwochwalstwo (duchowy „nierząd”).
G4203
πορνεύω
Dopuszczać się nierządu (aktywność seksualna sprzeczna z moralnością).; Być niewiernym w sferze seksualnej.; Przenośnie: oddawać się bałwochwalstwu.
G4204
πόρνη
Prostytutka, nierządnica.; Kobieta angażująca się w pozamałżeńskie stosunki płciowe.; Przenośnie: bałwochwalczyni, metafora np. dla „Babilonu”.
G4205
πόρνος
Rozpustnik, mężczyzna oddający się nierządowi.; Męska prostytutka, cudzołożnik.; Przenośnie: bałwochwalca.
G4206
πόρρω
Daleko.; W oddali (fizycznie lub przenośnie).; Znaczeniowo: „oddalony duchowo”.
G4207
πόρρωθεν
Z daleka, z oddali.; Z odległego miejsca.; Rzadsze: dawno temu (kontekstowe).
G4209
πορφύρα
Purpura, cenny barwnik z mięczaka morskiego.; Tkanina barwiona purpurą.; Szata purpurowa (oznaka wysokiego statusu).
G4210
πορφυροῦς
Purpurowy (barwa).; Farbowany purpurą.; Symbol królewskości bądź dostojeństwa.
G4212
ποσάκις
Ile razy.; Jak często.; Pytanie o częstotliwość.
G4213
πόσις
Napój.; Akt picia, spożycie płynu.
G4214
πόσος
Jak wielki.; Ile.; O zakresie, ilości lub liczbie.
G4215
ποταμός
Rzeka, strumień.; Nurt wodny.; Przenośnie: powódź, zalew.
G4217
ποταπός
Jakiego rodzaju, skąd się wywodzący.; Jaki z natury.; Pytanie o typ lub cechy.
G4218
ποτέ
Kiedyś, niegdyś.; Dawniej, w przeszłości.
G4219
πότε
Kiedy (pytanie o czas).; W jakiej porze.
G4220
πότερος
Czy (w pytaniu rozstrzygającym).; Który z dwóch.
G4221
ποτήριον
Kielich, puchar.; Przenośnie: czyjś los lub doświadczenie życiowe.; Naczynie do picia.
G4222
ποτίζω
Napoić, dać pić.; Nawodnić, podlać (rośliny).; W przenośni: napełnić czyjś umysł, wprowadzić w stan.
G4224
πότος
Picie, biesiada.; Uczta z alkoholem, popijawa.
G4225
πού
Gdzieś, może.; Wyrażenie przypuszczenia.
G4226
ποῦ
Gdzie?, Dokąd? (pytanie o miejsce).
G4228
πούς
Stopa (człowieka lub zwierzęcia).; Jednostka długości (rzadziej).
G4229
πρᾶγμα
Sprawa, rzecz, kwestia.; Fakt, dokonany czyn.; Transakcja, interes.
G4230
πραγματεία
Zajęcie, interes.; Handel, prowadzenie spraw.
G4231
πραγματεύομαι
Robić interesy, handlować.; Być czymś zajętym zawodowo.
G4233
πράκτωρ
Egzekutor, wykonawca (np. wyroków).; Poborca podatkowy bądź urzędnik sądowy.
G4234
πρᾶξις
Czyn, działanie.; Postępowanie, praktyka.; Interes lub transakcja; niekiedy złe uczynki.
G4235
πρᾷος
Łagodny, pokorny.; Cichy w usposobieniu.
G4236
πρᾳότης
Łagodność, cichość.; Pokora, delikatność.
G4237
πρασιά
Grządka, rabata.; Rząd lub grupa (np. usadzenie ludzi w gromadkach).
G4238
πράσσω
Czynić, robić (w sensie praktycznym).; Wykonywać, załatwiać sprawy.; Pobierać daninę, zarządzać (rzadziej).
G4239
πραΰς
Łagodny, spokojny.; Przychylny w usposobieniu.
G4240
πραΰτης
Pokora, łagodność.; Delikatność i cichość ducha.
G4241
πρέπω
Być stosownym, przystawać.; Wyróżniać się, rzucać się w oczy (rzadziej).
G4242
πρεσβεία
Poselstwo, misja dyplomatyczna.; Starszeństwo, godność.
G4245
πρεσβύτερος
Starszy (wiek, godność).; Członek rady, prezbiter, biskup.; W Apokalipsie: jeden z 24 „Starszych” w niebie.
G4246
πρεσβύτης
Starzec, człowiek w podeszłym wieku.; Ambasador (rzadziej).
G4247
πρεσβῦτις
Starsza kobieta.
G4248
πρηνής
Twarzą w dół (płasko przy ziemi).; Rzadsze: pochopny, nieostrożny (w niektórych tekstach).
G4249
πρίζω
Piłować, ciąć piłą.
G4250
πρίν
Zanim.; Wcześniej, przedtem.
G4253
πρό
Przed (czasowo lub miejscowo).; Wcześniej, wcześniej niż.
G4254
προάγω
Prowadzić naprzód, wyprowadzić.; Iść przed kimś, poprzedzać kogoś.; W sensie negatywnym: wychodzić przed szereg, przekraczać normy.
G4255
προαιρέω
Wybierać, postanowić.; Preferować, woleć.; Zdecydować się na coś (dobrowolnie).
G4260
προβαίνω
Iść dalej, posuwać się (np. w latach).; Postępować naprzód.
G4261
προβάλλω
Wypchnąć, wystawiać.; Kiełkować (o roślinach).; Postawić przed kimś.
G4262
προβατικός
Owczy, dotyczący owiec.; Brama Owcza (w Jerozolimie, J 5:2).
G4263
πρόβατον
Owca (lub koza), drobna trzoda.; Przenośnie: wierni w Kościele (Chrystusa).
G4264
προβιβάζω
Nakłaniać do wyjścia naprzód.; Pobudzić, podpuścić.
G4265
προβλέπω
Przewidywać.; Zapewnić z wyprzedzeniem (rzadziej).
G4266
προγίνομαι
Wydarzać się wcześniej.
G4267
προγινώσκω
Znać wcześniej, przewidzieć.; Przeznaczyć (w sensie Bożego planu).
G4268
πρόγνωσις
Uprzednia wiedza, wcześniejsze zaplanowanie.
G4269
πρόγονος
Przodek, urodzony wcześniej.
G4270
προγράφω
Zapisywać wcześniej, uprzednio.; Otwierać coś w piśmie, przedstawiać publicznie.
G4271
πρόδηλος
Jawny, oczywisty.; Jasno uwidoczniony, bez wątpliwości.
G4272
προδίδωμι
Zdradzać, wydawać.; Oddać przedwcześnie (rzadziej).
G4273
προδότης
Zdrajca, sprzedawczyk.
G4274
πρόδρομος
Zwiastun, poprzednik.; Ten, który wyprzedza (np. Jan Chrzciciel wobec Jezusa).
G4280
προερέω
Mówić wcześniej, zapowiadać.
G4281
προέρχομαι
Iść przed kimś.; Wyprzedzić, poprzedzić.
G4282
προετοιμάζω
Przygotowywać wcześniej.; Zapewnić środki z wyprzedzeniem.
G4285
προηγέομαι
Prowadzić, przewodzić.; Iść przed innymi i wskazywać drogę.
G4286
πρόθεσις
Zamiar, cel.; Wystawienie czegoś na widoku; chleb pokładny w świątyni.
G4288
προθυμία
Gotowość, zapał.; Ochocza postawa umysłu.
G4289
πρόθυμος
Ochoczy, chętny.; Gorliwy w działaniu.
G4290
προθύμως
Gorliwie, ochoczo.; Z chętnym sercem.
G4291
προΐστημι
Przewodzić, stać na czele.; Dbać, troszczyć się o kogoś.
G4292
προκαλέω
Wywoływać, prowokować.; Zachęcać bądź wyzwać do czegoś.
G4295
πρόκειμαι
Leżeć przed kimś, być wystawionym.; Być przeznaczonym, na widoku.
G4297
προκοπή
Postęp, rozwój.; Posuwanie się naprzód (duchowo bądź intelektualnie).
G4301
προλαμβάνω
Uprzedzać, wyprzedzać.; Uchwycić kogoś, zanim ucieknie.; Zaskoczyć, wykryć coś wcześniej.
G4302
προλέγω
Powiedzieć wcześniej, zapowiedzieć.; Przepowiedzieć.; Uprzedzić słowem.
G4306
προνοέω
Przewidywać, planować.; Zadbać o coś, zatroszczyć się.; Wcześniej dostrzec i przygotować środki.
G4307
πρόνοια
Opatrzność, przezorność.; Troska, zapobiegliwość.; Działanie zapobiegające przyszłym problemom.
G4308
προοράω
Widzieć z wyprzedzeniem.; Mieć przed oczami, mieć na względzie.; Dostrzec coś wcześniej w miejscu lub czasie.
G4310
προπάτωρ
Cierpieć wcześniej.; Doświadczać niedoli zawczasu.; Być poddanym próbom przed innymi.
G4311
προπέμπω
Wysyłać w drogę, eskortować.; Odprowadzać kogoś.; Zaopatrywać w potrzebne rzeczy na podróż.
G4312
προπετής
Pochopny, lekkomyślny.; Pośpieszny w działaniu.; „Pochylony do przodu” – symbol brawury.
G4313
προπορεύομαι
Iść przed kimś.; Wyruszać na przodzie.; Być wysłanym wcześniej.
G4314
πρός
Do, ku (w kierunku).; Dla, ze względu na, odnośnie do.; Przy, obok, przeciwko (zależnie od kontekstu).
G4315
προσάββατον
Dzień przed szabatem („przed szabatem”).
G4316
προσαγορεύω
Nazywać, zwracać się do kogoś.; Nadać komuś imię.; Pozdrawiać, zagadywać.
G4317
προσάγω
Przyprowadzać, zbliżać (kogoś do kogoś).; Prowadzić na rozprawę lub karę.; Umożliwiać dostęp, wprowadzać w relację.
G4319
προσαιτέω
Żebrać, prosić usilnie.; Przystępować do kogoś z błaganiem.; Domagać się dodatkowych dóbr.
G4320
προσαναβαίνω
Wejść wyżej, podejść w górę.; Przejść w wyższe rejony.; Zbliżyć się ku górze.
G4322
προσαναπληρόω
Dodatkowo uzupełniać.; Dopełnić brak.; Wypełnić jeszcze bardziej.
G4326
προσδέομαι
Potrzebować czegoś dodatkowo.; Pilnie domagać się dalszej pomocy.; Chcieć jeszcze czegoś poza już posiadanym.
G4327
προσδέχομαι
Przyjmować, wpuszczać.; Oczekiwać w nadziei lub lęku.; Z pokorą czekać na spełnienie obietnicy.
G4328
προσδοκάω
Oczekiwać, spodziewać się.; Wyczekiwać z nadzieją lub obawą.; Wypatrywać, liczyć na coś.
G4329
προσδοκία
Oczekiwanie.; Wyczekiwanie na rezultat.; Postawa wyczekująca czegoś.
G4331
προσεγγίζω
Zbliżyć się, podejść do.; Przynieść coś bliżej.; Przybliżyć się w celu kontaktu.
G4332
προσεδρεύω
Trwać przy kimś, usługiwać gorliwie.; Być w ciągłym gotowości.; Nie opuszczać czyjegoś boku.
G4334
προσέρχομαι
Podchodzić, przystępować.; Zbliżać się fizycznie lub duchowo.; Przyłączyć się do kogoś.
G4335
προσευχή
Modlitwa.; Prośba skierowana do Boga.; Miejsce modlitwy lub sam akt zanoszenia próśb.
G4336
προσεύχομαι
Modlić się.; Zanosić modły do Boga.; Prosić w ufnej rozmowie duchowej.
G4337
προσέχω
Zwracać uwagę, pilnować się.; Stronić, wystrzegać się.; Poświęcać czemuś myśli i wysiłki.
G4338
προσηλόω
Przygwoździć gwoździami.; Przymocować (np. do krzyża).; Wbić, utrwalić unieruchomieniem.
G4339
προσήλυτος
Prozelita („obcy, przybysz” – nawrócony na judaizm).
G4340
πρόσκαιρος
Tymczasowy, przemijający.; Niestały, krótkotrwały.; Doczesny, nietrwały.
G4341
προσκαλέω
Przywoływać do siebie, wzywać.; Zawołać kogoś, by przyszedł.; Zlecić komuś stawienie się.
G4342
προσκαρτερέω
Wytrwale trwać, być oddanym.; Pozostawać na czyjejś służbie.; Być nieustannie gotowym do pomocy.
G4344
προσκεφάλαιον
Podgłówek, poduszka.; Niewielka poduszka pod głowę.; Posłanie pod głowę.
G4347
προσκολλάω
Przylegać, przywrzeć.; Przykleić się, nalepić.; Złączyć się mocno z kimś/czymś.
G4348
πρόσκομμα
Przeszkoda, kamień potknięcia.; Przyczyna upadku.; Coś, o co potyka się sumienie.
G4350
προσκόπτω
Potknąć się, uderzyć o coś.; Obrazić się.; Wpaść na przeszkodę i doznać szkody.
G4352
προσκυνέω
Oddawać pokłon, kłaniać się z szacunkiem.; Padnąć na kolana przed kimś.; W NT: adorować, wielbić.
G4354
προσλαλέω
Mówić do kogoś, zwracać się słowami.; Przywołać słowem.; Wdać się w rozmowę z kimś.
G4355
προσλαμβάνω
Przyjąć kogoś do siebie.; Wziąć ze sobą, przygarnąć.; Otworzyć serce na kogoś, nawiązać przyjaźń.
G4357
προσμένω
Pozostawać, trwać przy czymś.; Czekać wiernie.; Trzymać się mocno łaski lub zasady.
G4360
προσοχθίζω
Rozgniewać się z powodu czegoś.; Być niezadowolonym, czuć wstręt.; Wyrazić swoje oburzenie.
G4363
προσπίπτω
Upadać na twarz przed kimś.; Rzucać się komuś do stóp.; (O wichrze) uderzać gwałtownie.
G4364
προσποιέομαι
Udawać, symulować.; Rościć sobie do czegoś prawo.; Zjednywać czyjąś uwagę pozorami.
G4365
προσπορεύομαι
Zbliżyć się do kogoś, przystąpić.; Przyjść, aby nawiązać kontakt.; Dołączyć do czyjegoś otoczenia.
G4367
προστάσσω
Nakazywać, zarządzać.; Przydzielić w czyjeś władanie.; Wyznaczyć, określić zadania.
G4369
προστίθημι
Dodawać, dołączać.; Ponownie czynić coś lub powiedzieć.; Włożyć coś do czegoś innego.
G4370
προστρέχω
Wybiec przed innych.; Być szybszym, prześcignąć.; Spieszyć się naprzód w pośpiechu.
G4372
πρόσφατος
Świeży, niedawny.; Nowy w sensie czasu.; Dopiero co powstały, niedawno zabity (o ofierze).
G4373
προσφάτως
Niedawno, ostatnio.; Świeżo (w czasie).; W właśnie minionym okresie.
G4374
προσφέρω
Przynieść, ofiarować.; Wręczyć dar lub podarunek.; Złożyć w ofierze, skierować się do kogoś.
G4375
προσφιλής
Miły, przyjemny.; Kochany.; Budzący sympatię.
G4376
προσφορά
Ofiara, dar.; Akt ofiarowania.; Prezent składany Bogu (krwawy lub bezkrwawy).
G4377
προσφωνέω
Przemawiać, mówić do kogoś.; Wołać, zwracać się bezpośrednio.; Przyzywać kogoś głosem.
G4383
πρόσωπον
Twarz, oblicze.; Osoba, postać.; Wygląd zewnętrzny lub rola społeczna.
G4384
προτάσσω
Postanawiać zawczasu.; Umieszczać coś na przedzie.; Określać wcześniej bieg rzeczy.
G4385
προτείνω
Wyciągać przed siebie.; Rozprostować coś w przód.; Wystawić do przodu.
G4386
πρότερον
Wcześniej (przysłówek).; Poprzednio.; Nieco wcześniej niż obecnie.
G4387
πρότερος
Wcześniejszy, poprzedni.; Dawniejszy w czasie.; Uprzedni (okres, stan).
G4388
προτίθημι
Postanowić, zamierzać.; Wystawiać coś na widok.; Przeznaczyć coś dla własnej decyzji.
G4389
προτρέπω
Zachęcać, poganiać.; Napominać do działania.; Popychać moralnie lub słowem do czegoś.
G4390
προτρέχω
Wybiegać przed innych.; Spieszyć w przód szybciej.; Biec w przyspieszonym tempie.
G4391
προϋπάρχω
Istnieć wcześniej, poprzednio być.; Być w stanie uprzednim.; Posiadać wcześniejszy byt.
G4392
πρόφασις
Pretekst, wymówka.; Rzekomy powód.; Fałszywe uzasadnienie.
G4393
προφέρω
Wynosić, przynosić.; Oznajmiać coś dalej.; Wydobywać na zewnątrz lub podnosić publicznie.
G4394
προφητεία
Proroctwo.; Wypowiedź z Bożego natchnienia.; Dar prorokowania w NT lub słowa proroków ST.
G4395
προφητεύω
Prorokować, przemawiać z natchnienia.; Głosić Boże poselstwo.; Zapowiadać przyszłe wydarzenia.
G4396
προφήτης
Prorok, interpretator wyroczni.; Ten, kto głosi wolę Bożą (ST, NT).; Poeta (w starożytnej Grecji) natchniony przez bóstwo.
G4398
προφῆτις
Prorokini.; Kobieta zapowiadająca lub interpretująca przesłania.; Żeński odpowiednik proroka w danej wspólnocie.
G4399
προφθάνω
Uprzedzić, wyprzedzić.; Być pierwszym w czymś.; Przyjść lub stać się wcześniej.
G4400
προχειρίζομαι
Mianować, wyznaczać.; Wybrać do jakiejś funkcji.; „Wziąć w ręce” i ustanowić w jakiejś roli.
G4404
πρωΐ
Rano, wcześnie rano.; Czwarta straż nocna, około 3–6 rano.; Rankiem, przed wschodem słońca.
G4405
πρώιος
Ranek, brzask.; Wczesna pora dnia.; Chwila tuż po świcie.
G4406
πρώϊμος
Wczesny (np. deszcz).; Pierwszy, nadejście wczesnej fazy czegoś.; Wcześnie pojawiający się.
G4407
πρωϊνός
Poranny.; Wczesnoporanny.; Odnoszący się do pory tuż po brzasku.
G4409
πρωτεύω
Być pierwszym.; Zajmować czołowe miejsce.; Wyróżniać się spośród innych.
G4412
πρῶτον
Najpierw, przede wszystkim.; Po raz pierwszy.; Początkowo w jakiejś kolejności.
G4413
πρῶτος
Pierwszy (w czasie lub miejscu).; Najważniejszy, główny.; Stojący na czele, wyróżniający się rangą.
G4414
πρωτοστάτης
Przywódca, naczelnik.; Ten, kto stoi w pierwszym szeregu.; Lider, mistrz w danej dziedzinie.
G4415
πρωτοτόκια
Pierworództwo.; Prawo i przywileje pierworodnego.; Status najstarszego syna związanego z dziedziczeniem.
G4416
πρωτότοκος
Pierworodny.; Pierwszy urodzony z danej matki.; W odniesieniu do Jezusa: Syn Boży, istniejący przed stworzeniem, a urodzony jako pierwszy i jedyny Syn Maryi.
G4417
πταίω
Potykać się, upadać.; Grzeszyć, błądzić.; Wpadać w nieszczęście lub wywołać czyjeś potknięcie.
G4418
πτέρνα
Pięta.; Tylna część stopy.; Symbol miejsca, w którym ktoś może zostać „ugryziony”.
G4419
πτερύγιον
Skrzydełko, małe skrzydło.; Wystający róg czy szczyt budowli.; Część krawędzi szaty lub wierzchołek budowli (np. świątyni).
G4420
πτέρυξ
Skrzydło (zwłaszcza ptasie).; Skrzydło symbolizujące osłonę lub ochronę.; Rozpięta część ciała ptaka do lotu.
G4422
πτοέω
Straszyć, przerażać.; Napełniać niepokojem.; Sprawiać, że ktoś drży ze strachu.
G4423
πτόησις
Strach, lęk.; Przerażenie, trwoga.; Silny niepokój ogarniający człowieka.
G4424
Πτολεμαΐς
Ptolemais (Ako, „wojenna”). Nadmorskie miasto Fenicji, nazwę łączy się z Ptolemeuszem Latyrosem.
G4429
πτύω
Pluć, splunąć.; Wyrzucać ślinę z ust.; Wyrazić wzgardę splunięciem.
G4430
πτῶμα
Zwłoki, padlina.; Upadek (rzadziej).; Coś, co padło i jest martwe.
G4431
πτῶσις
Upadek.; Porażka, runięcie.; Spadnięcie z jakiegoś miejsca lub stanu.
G4432
πτωχεία
Ubóstwo, nędza.; Skrajna bieda.; Niedostatek we wszelkich zasobach.
G4433
πτωχεύω
Być ubogim, zostać żebrakiem.; Popaść w nędzę.; Funkcjonować w skrajnej biedzie.
G4434
πτωχός
Ubogi, żebrzący.; Biedny, niskiego stanu.; Bezradny, pozbawiony środków do życia.
G4435
πυγμή
Pięść.; Walka na pięści, boks.; Zaciśnięta dłoń gotowa do uderzenia.
G4437
πυκνός
Gęsty, zwarty.; Częsty (przysłówek: często).; W dużym skupieniu lub o dużej częstotliwości.
G4439
πύλη
Brama.; Wejście do miasta lub posiadłości.; Metaforycznie: wejście w jakiś stan, w tym „bramy Otchłani”.
G4440
πυλών
Brama wejściowa, wrota.; Pałacowe czy świątynne wrota.; Przednia część domu, wejściowe podwoje.
G4441
πυνθάνομαι
Wypytywać się, dowiadywać czegoś.; Zadawać pytania, by ustalić fakty.; Badać, ustalać stan rzeczy.
G4442
πῦρ
Ogień.; Płomień, źródło ciepła i światła.; W NT często symbol sądu lub oczyszczenia.
G4443
πυρά
Ognisko, stos pogrzebowy.; Sterta płonącego opału.; Miejsce palenia zwłok lub ofiar.
G4444
πύργος
Wieża.; Wysoki słup obronny.; Wzniesienie fortyfikacyjne w murach miasta.
G4446
πυρετός
Gorączka.; Stan zapalny przebiegający z wysoką temperaturą.; „Ogniste” rozgrzanie organizmu.
G4447
πύρινος
Ognisty.; Świecący jak ogień, płomienny.; Pełen żaru czy barwy ognia.
G4448
πυρόω
Palić, podpalać.; Rozgrzewać ogniem.; Rozżarzać, rozpalać gniew lub namiętność.
G4450
πυρρός
Czerwony, ognisty.; O barwie żaru.; Rudawy, żarzący się kolorem czerwonym.
G4451
πύρωσις
Spalanie, próba ogniowa.; Proces wypalania czy wzmagania gorąca.; Przenośnie: trudny okres prób i prześladowań.
G4453
πωλέω
Sprzedawać.; Oferować towar za opłatą.; Dokonywać transakcji wymiennych.
G4454
πῶλος
Źrebię, oślątko.; Młode konia lub osła.; Młode zwierzę, jeszcze nieosiodłane.
G4455
πώποτε
Nigdy, przenigdy.; Kiedykolwiek (w przeczeniach: „nigdy dotąd”).; W pytaniach: „czy kiedykolwiek?”.
G4456
πωρόω
Zatwardzać, czynić nieczułym.; Skamienieć wskutek zgrubienia czy braku wrażliwości.; Stępiać duchowe lub intelektualne rozeznanie.
G4458
πώς
Jakoś, w pewien sposób.; Niewiadomy sposób, być może.; Czasem pytające: „jakim sposobem?”.
G4459
πῶς
Jak, jakże.; W jaki sposób.; W pytaniach retorycznych: „czemuż to...?”.
G4460
Ῥαάβ
Rachab („szeroka”). Postać biblijna – prostytutka z Jerycha, która udzieliła schronienia wysłannikom Izraela.
G4463
ῥαβδίζω
Bić rózgą.; Karać uderzeniami kijem.; Wymierzać chłostę rózgą.
G4464
ῥάβδος
Laska, kij.; Rózga do karcenia.; Berło królewskie w sensie władzy i surowości sądów.
G4466
Ῥαγαῦ
Ragau („łączcie/karmcie”). Przodek Jezusa w rodowodzie.
G4470
ῥάκος
Kawałek tkaniny, łachman.; Oderwany fragment materiału.; Szmatka używana do łat.
G4471
Ῥαμᾶ
Rama („wzgórze”). Miasto biblijne w ziemi Beniamina.
G4472
ῥαντίζω
Pokropić.; Skrapiać w obrzędach oczyszczenia.; Symbolicznie: oczyszczać kogoś krwią ofiarną.
G4473
ῥαντισμός
Pokropienie, skropienie.; Akt obrzędowy z użyciem wody/krwi.; Rytualne oczyszczenie przez skrapianie.
G4474
ῥαπίζω
Uderzyć w twarz.; Spoliczkować dłonią lub kijem.; Zadawać cios w policzek lub ucho.
G4475
ῥάπισμα
Policzkowanie, cios w policzek.; Uderzenie zadane dłonią lub rózgą w twarz.; Zniewaga poprzez cios w ucho czy w policzek.
G4478
Ῥαχήλ
Rachel („owca”). Ukochana żona Jakuba, siostra Lei w Starym Testamencie.
G4479
Ῥεβέκκα
Rebeka („usidlająca”). Żona Izaaka, matka Jakuba i Ezawa.
G4481
Ῥαιφάν
Remfan („skurczony/pozbawiony życia”). Bóstwo czczone potajemnie przez Izraelitów na pustyni.
G4482
ῥέω
Płynąć, ciec (o cieczy).; Spływać z góry.; W przenośni: lać się obficie.
G4485
ῥῆγμα
Rozdarcie, pęknięcie.; Szczelina, wyrwa.; Zniszczenie, ruina na skutek pęknięcia.
G4486
ῥήγνυμι
Rozerwać, roztrzaskać.; Szarpnąć czy cisnąć czymś.; Spowodować gwałtowny rozpad lub konwulsje (o demonie).
G4487
ῥῆμα
Słowo, wypowiedź.; Treść mówiona, temat rozmowy.; Każdy komunikat dźwiękowy lub logiczna całość mowy.
G4491
ῥίζα
Korzeń.; Czasem: odrośl, pęd wyrastający z korzenia.; W przenośni: źródło lub potomstwo.
G4492
ῥιζόω
Zakorzeniać, umacniać w korzeniu.; Ugruntować, utrwalić.; Sprawić, że coś zapuści głębokie korzenie.
G4494
ῥιπίζω
Poruszać, miotać tam i z powrotem.; Wzniecać ruch powietrza (np. przy rozpalaniu ognia).; Być niestałym jak coś targanego wiatrem.
G4495
ῥιπτέω
Rzucać, ciskać.; Powalać na ziemię.; Zrzucać z wysokości.
G4496
ῥίπτω
Wyrzucać, rozrzucać.; Strącać w dół.; Używane w różnych złożeniach oznaczających rzucenie czegoś.
G4497
Ῥοβοάμ
Roboam („ten, który powiększa lud”). Syn Salomona, król judzki.
G4499
Ῥόδος
Rodos („różany”). Znana wyspa grecka w archipelagu Cyklad, z miastem Rodos.
G4501
ῥομφαία
Miecz o szerokim ostrzu.; Wielki, długi miecz.; Pierwotnie tracka broń sieczna (zwana czasem oszczepem) noszona na prawym ramieniu.
G4502
Ῥουβήν
Ruben („oto syn”). Pierworodny syn Jakuba i Lei.
G4503
Ῥούθ
Rut („przyjaciółka”). Przodkini Dawida i Jezusa, żona Booza.
G4505
ῥύμη
Ulica, uliczka.; Aleja, odcinek drogi w mieście.; W dawnym użyciu: pęd, siła, ciągnący się ślad.
G4506
ῥύομαι
Ratować, wybawiać.; Wyzwalać, wyratować.; Przyciągnąć do siebie, ochronić.
G4508
ῥυπαρός
Brudny, nieczysty.; Splugawiony (również w sensie moralnym).
G4509
ῥύπος
Brud, plama.; Nieczystość.
G4511
ῥύσις
Wypływ, krwotok.; Wydzielina.
G4514
Ῥωμαῖος
Rzymianin.; Obywatel Rzymu.
G4516
Ῥώμη
Rzym („siła”). Stolica starożytnego świata.
G4517
ῥώννυμι
Wzmacniać, umacniać.; Być silnym, rozkwitać, prosperować.; Formuła pożegnalna w listach (np. „bądź zdrów”).
G4519
σαβαώθ
Sabaoth („Zastępy”). Tytuł Boży oznaczający „Pan Zastępów”.
G4521
σάββατον
Szabat.; Tydzień.; Siódmy dzień (lub rok) poświęcony Bogu.
G4522
σαγήνη
Sieć rybacka.; Wielki niewód.
G4524
Σαδώκ
Sadok („sprawiedliwy”). Potomek Zorobabela w rodowodzie Jezusa.
G4526
σάκκος
Wór pokutny, włosienny.; Szorstki materiał z sierści, noszony w żałobie lub pokucie.; Zwykły worek do przechowywania.
G4527
Σαλά
Sala („odrośl”). Syn Kainama, ojciec Ebera.
G4528
Σαλαθιήλ
Salatiel („poprosiłem Boga”). Syn Jechoniasza w rodowodzie Jezusa.
G4531
σαλεύω
Wstrząsać, poruszać.; Wzburzać, chwiać.; Wytrącać z równowagi, niepokoić.
G4532
Σαλήμ
Salem („pokój”). Miasto, w którym królował Melchizedek, utożsamiane z dawną Jerozolimą.
G4533
Σαλμών
Salmon („szaty, odzienie”). Ojciec Booza w rodowodzie Jezusa.
G4535
σάλος
Wzburzenie, wstrząs.; Zamieszanie, poruszenie.; Wzburzenie morza.
G4536
σάλπιγξ
Trąba (instrument dęty).
G4537
σαλπίζω
Trąbić.; Zadąć w trąbę.
G4540
Σαμάρεια
Samaria („kuratela”). Region biblijny w Palestynie ze stolicą w Samarii.
G4541
Σαμαρείτης
Samarytanin.; Mieszkaniec miasta/regionu Samaria.
G4542
Σαμαρεῖτις
Samarytanka.
G4544
Σάμος
Samos („piaszczyste urwisko”). Grecka wyspa u wybrzeży Azji Mniejszej.
G4545
Σαμουήλ
Samuel („imię od Boga”). Prorok i ostatni sędzia Izraela, namaścił Saula i Dawida.
G4546
Σαμψών
Samson („jak słońce”). Sędzia Izraela, znany z wielkiej siły.
G4547
σανδάλιον
Sandał.
G4549
Σαούλ
Saul („upragniony”). Pierwszy król Izraela; także żydowskie imię Apostoła Pawła.
G4552
σάπφειρος
Szafir (kamień szlachetny).
G4556
σάρδιος
Karneol (sard).; Wykonany z sardu.
G4558
Σάρεπτα
Sarepta („wytapianie”). Fenickie miasto między Tyrem a Sydonem.
G4560
σάρκινος
Z ciała, cielesny.; Dotyczący ziemskiej natury człowieka.; Całkowicie poddany cielesnym potrzebom.
G4561
σάρξ
Ciało.; Istota ludzka w wymiarze fizycznym.; Grzeszna natura człowieka przeciwna Bogu.
G4564
Σάρρα
Sara („księżniczka”). Żona Abrahama.
G4565
Σάρων
Saron („równina”). Żyzna równina od Cezarei do Jafy.
G4566
Σατάν
Szatan („przeciwnik”). Władca złych duchów, nieustępliwy rywal Boga i Chrystusa.
G4567
Σατανᾶς
Szatan („przeciwnik”). Ten sam tytuł złego ducha, używany zamiennie z Σατᾶν.
G4568
σάτον
Jednostka miary zbóż (ok. 13–14 litrów).
G4570
σβέννυμι
Gasić, tłumić.; Stłumić np. ogień lub wewnętrzne poruszenie.
G4571
σέ
Ciebie (zaimek osobowy 2. os. lp.).
G4572
σεαυτοῦ
Siebie samego (zaimek zwrotny 2. os. lp.).
G4574
σέβασμα
Obiekt kultu, świętość.; Wszelkie przedmioty oddawane czci (świątynie, posągi, ołtarze).
G4576
σέβομαι
Czczyć, oddawać cześć.; Wielbić.
G4577
σειρά
Sznur, lina.; Łańcuch.
G4578
σεισμός
Trzęsienie ziemi.; Gwałtowne poruszenie, burza.
G4579
σείω
Trząść, potrząsać, wstrząsać (powodując ruch drgający lub gwałtowne poruszenie czegoś).; Wzburzać, wprawiać w niepokój (w sensie przenośnym, odnosi się do wywoływania niepokoju, zamętu lub poruszenia).; Zamachnąć się, drgnąć w gniewie (np. gwałtowne poruszenie ciała w geście groźby lub agresji).
G4581
Σελεύκεια
Seleucja („białe światło”). Miasto w Syrii nad Orontesem, ok. 25 km od Antiochii.
G4582
σελήνη
Księżyc.
G4584
Σεμεΐ
Szimei („uważny słuchacz”). Ojciec Mattatiasza w rodowodzie Jezusa.
G4585
σεμίδαλις
Najlepsza (drobno mielona) mąka pszenna.
G4586
σεμνός
Godny szacunku, dostojny, czcigodny.
G4587
σεμνότης
Godność, powaga, dostojeństwo.
G4589
Σήθ
Set („wynagrodzenie”). Trzeci syn Adama, ojciec Enosza.
G4590
Σήμ
Sem („imię”). Najstarszy syn Noego.
G4591
σημαίνω
Oznaczać, dawać znak.; Wskazywać, zawiadamiać.; Ujawniać.
G4592
σημεῖον
Znak, sygnał.; Cud, niezwykłe wydarzenie.; Dowód potwierdzający prawdziwość.
G4593
σημειόω
Zauważać, zapisywać.; Zaznaczać, wyróżniać.
G4594
σήμερον
Dziś (dzisiejszy dzień).
G4595
σήπω
Gnić, psuć się.
G4597
σής
Mól.
G4600
σιαγών
Szczęka, kość szczękowa.; Policzek.
G4601
σιγάω
Milczeć, zamilknąć.; Uciszać się, nie odzywać się.; Być przemilczanym, zatajonym.
G4602
σιγή
Milczenie.; Cisza.
G4603
σιδήρεος
Żelazny.
G4604
σίδηρος
Żelazo.
G4605
Σιδών
Sydon („polowanie”). Starodawne miasto fenickie na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego, ok. 30 km na północ od Tyru.
G4606
Σιδώνιος
Sydonijczyk, mieszkaniec Sydonu (sydoński).
G4608
σίκερα
Mocny, fermentowany napój alkoholowy.; Sycera.
G4611
Σιλωάμ
Syloe („posłany”). Sadzawka w Jerozolimie (Siloam), źródło wody, obok którego stała również wieża Siloam.
G4613
Σίμων
Szymon („PAN wysłuchał”). Imię używane w Nowym Testamencie przez kilka postaci (np. Szymon Piotr, Szymon Zelota, Szymon z Cyreny).
G4614
Σινᾶ
Synaj („ciernisty”). Góry na Półwyspie Arabskim, miejsce nadania Prawa Mojżeszowego.
G4616
σινδών
Cienkie płótno, prześcieradło.; Delikatna tkanina lniana do owijania ciał zmarłych.
G4618
σιτευτός
Tuczny, dobrze karmiony.; Specjalnie tuczony na ucztę.
G4621
σῖτος
Pszenica.; Zboże.
G4622
Σιών
Syjon („miejsce wysokie”). Wzgórze w Jerozolimie, często używane jako nazwa całego miasta.
G4623
σιωπάω
Milczeć, zachowywać ciszę.; Zamilknąć, uspokoić się (o morzu: ucichnąć).
G4624
σκανδαλίζω
Gorszyć, prowadzić do upadku.; Wywołać zgorszenie lub niezadowolenie.; W przenośni: Sprowadzić kogoś do grzechu lub zwątpienia.
G4625
σκάνδαλον
Pułapka, przeszkoda.; Przyczyna upadku, zgorszenie.; Ruchomy pręt w pułapce; w przenośni: wszystko, co wiedzie do grzechu.
G4626
σκάπτω
Kopać, wykopywać.; Okopać.
G4627
σκάφη
Naczynie wydrążone (koryto, misa).; Łódź, szalupa.
G4628
σκέλος
Noga, kończyna dolna.; Udo aż po stopę.
G4631
σκευή
Sprzęt, wyposażenie.; Aparatura różnego rodzaju.
G4632
σκεῦος
Naczynie, pojemnik, sprzęt (dowolny przedmiot użytkowy, np. dzban, miska, narzędzie).; Broń, ekwipunek, narzędzia (używane w walce lub pracy).; Ciało jako „naczynie” duszy.
G4633
σκηνή
Namiot, siedziba.; Przenośny przybytek Boga (wzór późniejszej świątyni).
G4634
σκηνοπηγία
Święto Namiotów (dosł. „budowanie namiotu”), coroczne żydowskie święto na pamiątkę wędrówki Izraela.
G4636
σκῆνος
Namiot, mieszkanie.; W przenośni: ciało jako „namiot” duszy.
G4637
σκηνόω
Rozbić namiot.; Zamieszkać (czasowo) w namiocie.
G4638
σκήνωμα
Namiot, mieszkanie.; W przenośni: przybytek (np. ciało człowieka lub świątynia).
G4639
σκιά
Cień.; Osłona, sylwetka.
G4640
σκιρτάω
Podskakiwać.; Radować się, skakać z radości.
G4641
σκληροκαρδία
Zatwardziałość serca.
G4642
σκληρός
Twardy, szorstki.; Surowy.; W przenośni: trudny, nieznośny.
G4643
σκληρότης
Surowość, zatwardziałość.; Zawziętość, opór.
G4644
σκληροτράχηλος
Uparty, nieprzejednany.; „O twardym karku” (obraz uporu).
G4645
σκληρύνω
Zatwardzać, czynić surowym.; Uczynić kogoś nieprzejednanym, upartym.; Wpaść w zatwardziałość.
G4646
σκολιός
Krzywy, wykrzywiony.; Przewrotny, nikczemny.; Przekorny.
G4647
σκόλοψ
Cierń, kolec.; Zaostrzony kawałek drewna (pal).
G4648
σκοπέω
Uważać, obserwować.; Przypatrywać się, zwracać uwagę.; Brać sobie do serca.
G4649
σκοπός
Cel, punkt docelowy.; Obserwator, strażnik.; Kres, do którego się dąży.
G4650
σκορπίζω
Rozpraszać, rozsypywać.; Rozrzucać.
G4651
σκορπίος
Skorpion.
G4652
σκοτεινός
Ciemny, mroczny.; Okryty ciemnością.
G4653
σκοτία
Ciemność.; W przenośni: stan nieznajomości spraw Bożych prowadzący do upadku.
G4654
σκοτίζω
Zaciemniać, przyciemniać.; Okryć ciemnością.
G4655
σκότος
Ciemność, mrok.; Duchowa ślepota, stan bezbożności.
G4656
σκοτόω
Oślepiać, przyciemniać.; Zaćmiewać umysł.
G4657
σκύβαλον
Śmieć, odpadek.; W przenośni: to, co bezwartościowe lub odrażające.
G4658
Σκύθης
Scyta („nieokrzesany”). Mieszkaniec Scytii (obszar dzisiejszej południowej Rosji i Ukrainy).
G4659
σκυθρωπός
Ponury, smutny.; O posępnym wyrazie twarzy.
G4661
σκῦλον
Łupy wojenne.; W pierwotnym znaczeniu: skóra zdarta ze zwierzęcia.
G4663
σκώληξ
Robak (zwłaszcza żerujący na trupach).
G4665
σμάραγδος
Szmaragd.
G4666
σμύρνα
Mirra.
G4670
Σόδομα
Sodoma („płonące”). Miasto biblijne zniszczone deszczem ognia i siarki; w Apokalipsie użyte symbolicznie wobec Jerozolimy.
G4671
σοί
Tobie, dla ciebie.
G4672
Σολομών
Salomon („pełen pokoju”). Syn Dawida, król Izraela znany z mądrości, lecz ostatecznie odstąpił od Boga.
G4673
σορός
Urna, trumna.; Mary pogrzebowe.
G4674
σός
Twój.
G4675
σοῦ
Ciebie, twojego.
G4677
Σουσάννα
Zuzanna („lilia”). Jedna z kobiet towarzyszących i usługujących Jezusowi.
G4678
σοφία
Mądrość (ludzka i Boża).; Wszechstronna wiedza i roztropność w życiu.; Najwyższa mądrość przynależna tylko Bogu.
G4679
σοφίζω
Uczyć mądrości, czynić mądrym.; Obmyślać sprytnie lub podstępnie.
G4680
σοφός
Mądry, uczony.; Biegły w sztuce lub piśmie.; Roztropny w planach i środkach.
G4681
Σπανία
Hiszpania („niedostatek”). Półwysep na południe od Pirenejów.
G4682
σπαράσσω
Rozdzierać, szarpać.; Wstrząsać, targać.
G4683
σπαργανόω
Owijać w pieluszki.
G4684
σπαταλάω
Żyć w zbytku.; Prowadzić życie rozpustne.
G4685
σπάω
Wyciągać, dobywać (np. miecz) – odnosi się do gwałtownego ruchu wyjmowania czegoś, zwłaszcza broni.; Zrywać, rozdzierać, odrywać – może oznaczać gwałtowne oddzielenie czegoś od całości, np. rośliny lub materiału.; Pociągnąć, przyciągnąć siłą – np. kogoś za sobą lub jakiś przedmiot w nagłym ruchu.
G4686
σπεῖρα
Kohorta (rzymski oddział wojskowy).; Pierwotnie coś zwiniętego, skręconego.
G4687
σπείρω
Siać, rozsiewać.; W przenośni: Głosić Słowo.
G4689
σπένδω
Składać ofiarę płynną.; W przenośni: przelać krew w ofierze dla Boga.
G4690
σπέρμα
Nasienie (ziarno).; Potomstwo, dzieci.; W przenośni: to, co ma życiodajną moc (np. działanie Ducha Świętego).
G4692
σπεύδω
Spieszyć się.; Żarliwie pragnąć, ponaglać.
G4693
σπήλαιον
Jaskinia, grota.; Jama.
G4695
σπιλόω
Plamić, kalać.; Zanieczyszczać moralnie.
G4698
σπλάγχνον
Wnętrzności (serce, jelita).; Siedlisko uczuć, emocji.
G4700
σποδός
Popiół.
G4701
σπορά
Zasiew, rozsiewanie.; Nasiono rośliny.
G4702
σπόριμος
Nadający się do zasiania, obsiany (o polu).; Łany zboża, pola uprawne.
G4703
σπόρος
Nasienie, ziarno.; Sianie, zasiew.
G4704
σπουδάζω
Śpieszyć się, ponaglać.; Starać się, zabiegać, dokładać starań.
G4705
σπουδαῖος
Gorliwy, pilny, żarliwy.; Cenny.
G4709
σπουδαίως
Pilnie, gorliwie, pośpiesznie.
G4710
σπουδή
Pilność, gorliwość.; Pośpiech.
G4712
στάδιον
Jednostka miary ok. 185 m.; Stadion, tor wyścigu.
G4713
στάμνος
Dzban, naczynie do przechowywania (np. wina lub manny).
G4714
στάσις
Bunt, zamieszanie, powstanie.; Rozłam, podział.; Pozycja, stan.
G4717
σταυρόω
Ukrzyżować (uśmiercić na krzyżu).; Otaczać palisadą.; W przenośni: Zadać śmierć grzesznej naturze.
G4718
σταφυλή
Kiść winogron.
G4719
στάχυς
Kłos.
G4721
στέγη
Dach, schronienie.
G4722
στέγω
Osłaniać, zakrywać, ukrywać.; Znosić, wytrzymywać.
G4723
στείρος
Niepłodna (o kobiecie).
G4724
στέλλω
Wysyłać, posyłać.; Porządkować, przygotowywać.; Wycofać się, stronić od kogoś.
G4726
στεναγμός
Westchnienie, jęk.
G4727
στενάζω
Wzdychać, jęczeć.
G4728
στενός
Wąski, ciasny.
G4729
στενοχωρέω
Być ściśniętym w wąskim miejscu.; W przenośni: cierpieć ucisk wewnętrzny.
G4730
στενοχωρία
Ucisk, utrapienie (dosł. „wąskość przestrzeni”).
G4731
στερεός
Twardy, solidny.; Trwały, niezłomny.; W sensie negatywnym: uparty, nieprzejednany.
G4732
στερεόω
Umacniać, wzmacniać.
G4733
στερέωμα
Firmament, sklepienie.; Fundament, trwała podstawa.; Wytrwałość, stałość.
G4735
στέφανος
Wieniec, korona.; W przenośni: nagroda, chwała.
G4737
στεφανόω
Ukoronować, ozdobić.
G4738
στῆθος
Pierś, klatka piersiowa.
G4739
στήκω
Trwać, stać niewzruszenie.
G4741
στηρίζω
Utwierdzić, umocnić.
G4742
στίγμα
Znamię, blizna (wypalana lub nacinana na ciele).
G4743
στιγμή
Chwila, moment.
G4744
στίλβω
Błyszczeć, lśnić.
G4745
στοά
Portyk, kolumnada, krużganek.
G4747
στοιχεῖον
Element, pierwiastek.; Litera alfabetu.; Podstawowa zasada, żywioł.
G4748
στοιχέω
Iść w szeregu, maszerować.; Postępować według zasad.; Przebiegać pomyślnie (w przenośni).
G4749
στολή
Długa szata, odzienie.
G4750
στόμα
Usta, otwór.; Ostrze (miecza).
G4752
στρατεία
Wyprawa wojenna, kampania.; W przenośni: zmagania duchowe.
G4753
στράτευμα
Wojsko, armia.
G4754
στρατεύω
Pełnić służbę wojskową, walczyć.; Prowadzić wojnę.; W przenośni: prowadzić duchową walkę.
G4755
στρατηγός
Dowódca, naczelnik (także zwierzchnik straży świątynnej).
G4756
στρατία
Wojsko, zastęp.; W NT: zastępy aniołów lub gwiazd.
G4757
στρατιώτης
Żołnierz (w przenośni: bojownik o sprawę Chrystusa).
G4760
στρατόπεδον
Obóz wojskowy.
G4761
στρεβλόω
Wykrzywiać, torturować.; W przenośni: wypaczać sens.
G4762
στρέφω
Obracać, odwracać, skręcać, zwracać się w inną stronę.; Zmieniać kierunek (marszu, ale też np. myślenia).; . Zmieniac (kogoś/coś), odwracać (sytuację).
G4764
στρῆνος
Rozwiązłość, zbytek.
G4765
στρουθίον
Wróbel.
G4766
στρώννυμι
Rozpościerać, rozścielać.
G4768
στυγνάζω
Być posępnym, zachmurzyć się (o twarzy lub niebie).
G4769
στῦλος
Kolumna, filar.
G4771
σύ
Ty (zaimek 2. os. lp.).
G4772
συγγένεια
Pokrewieństwo, rodzina.
G4773
συγγενής
Krewny, spokrewniony.
G4774
συγγνώμη
Przebaczenie, wyrozumiałość.
G4775
συγκάθημαι
Siedzieć razem (z kimś).
G4776
συγκαθίζω
Posadzić razem, usiąść wspólnie.
G4779
συγκαλέω
Zwołać, wezwać wspólnie.
G4780
συγκαλύπτω
Zakrywać (całkowicie), ukrywać.
G4781
συγκάμπτω
Zginać, pochylać.
G4782
συγκαταβαίνω
Zejść razem (z kimś).
G4784
συγκατατίθεμαι
Zgadzać się, aprobować.
G4786
συγκεράννυμι
Zmieszać razem, połączyć.
G4788
συγκλείω
Zamknąć wspólnie, otoczyć.
G4792
συγκομίζω
Zbierać razem, zabierać (np. ciało do pogrzebu).
G4793
συγκρίνω
Porównywać, zestawiać, interpretować.
G4794
συγκύπτω
Pochylić się całkowicie.
G4796
συγχαίρω
Współradować się, cieszyć się razem.
G4797
συγχέω
Zmieszać, wzburzyć, wywołać zamęt.
G4799
σύγχυσις
Zamieszanie, chaos.
G4801
συζεύγνυμι
Łączyć, zaprzęgać w jedno jarzmo.; W przenośni: łączyć węzłem małżeńskim.
G4807
συκάμινος
Drzewo morwowe (często utożsamiane z sykomorą).
G4808
συκῆ
Drzewo figowe.
G4810
σῦκον
Figa.
G4811
συκοφαντέω
Fałszywie oskarżać, szantażować.; Wymuszać pieniądze, dręczyć złośliwie.
G4813
συλάω
Plądrować, rabować, łupić.
G4814
συλλαλέω
Rozmawiać, omawiać.
G4815
συλλαμβάνω
Pojmać, chwytać.; Począć (o dziecku).; Pomagać, wspomagać.
G4816
συλλέγω
Zbierać, gromadzić.; Zabrać kogoś (np. w celu uprowadzenia).
G4817
συλλογίζομαι
Rozważać, wnioskować.; Zliczać, zestawiać rachunki.
G4818
συλλυπέω
Współczuć, uczestniczyć w czyimś smutku.
G4819
συμβαίνω
Zdarzać się, wydarzać.; Spotykać się, schodzić się.
G4820
συμβάλλω
Zestawiać, rozważać, konfrontować.; Naradzać się lub ścierać w walce.
G4822
συμβιβάζω
Jednoczyć, prowadzić do zgody.; Wnioskować, pouczać.
G4823
συμβουλεύω
Doradzać.; Naradzać się.
G4824
συμβούλιον
Narada, plan.; Rada (grono doradców).
G4825
σύμβουλος
Doradca.
G4826
Συμεών
Symeon („nakłaniający ucha”). Drugi syn Jakuba i Lei; także imię kilku postaci biblijnych (np. starzec w świątyni, jeden z nauczycieli w Antiochii, pierwotne imię Apostoła Piotra).
G4834
συμπαθέω
Współczuć.
G4835
συμπαθής
Współczujący, wczuwający się w położenie innego.
G4836
συμπαραγίνομαι
Przybywać razem.; Przychodzić z pomocą.
G4838
συμπαραλαμβάνω
Zabierać ze sobą.
G4839
συμπαραμένω
Trwać razem.
G4840
συμπάρειμι
Być obecnym wspólnie z kimś (pisownia uwzględnia przybliżony zapis "σμπ", choć oryginalnie to συμπάρειμι).
G4841
συμπάσχω
Cierpieć razem.
G4843
συμπεριλαμβάνω
Obejmować, zawierać.
G4844
συμπίνω
Pić razem.
G4845
συμπληρόω
Dopełnić się, wypełnić całkowicie.
G4848
συμπορεύομαι
Podróżować razem, iść wspólnie.
G4849
συμπόσιον
Uczta, biesiada, grupa biesiadników.
G4851
συμφέρω
Przynosić pożytek, pomagać.; Gromadzić, dźwigać wspólnie.
G4854
σύμφυτος
Zrośnięty, wyrosły razem.; W przenośni: zjednoczony (w naturze lub pochodzeniu).
G4855
συμφύω
Rosnąć razem.
G4856
συμφωνέω
Zgodzić się, uzgodnić.
G4858
συμφωνία
Harmonia, muzyka.
G4859
σύμφωνος
Zgodny, współbrzmiący.
G4862
σύν
Z, razem z.
G4863
συνάγω
Gromadzić, zbierać.; W gościnności: przyjmować, ugościć.
G4864
συναγωγή
Zgromadzenie.; Synagoga (miejsce zgromadzeń).
G4867
συναθροίζω
Gromadzić się razem.
G4870
συνακολουθέω
Iść razem za kimś, towarzyszyć.
G4872
συναναβαίνω
Wchodzić wspólnie, wstępować razem wyżej.
G4873
συνανάκειμαι
Ucztować razem (półleżąc przy stole).
G4874
συναναμίγνυμι
Mieszać się z kimś, przestawać razem.
G4875
συναναπαύομαι
Odpoczywać razem.
G4876
συναντάω
Spotykać się (pisownia uwzględnia przybliżony zapis, w oryginale: συναντάω).
G4877
συνάντησις
Spotkanie.
G4878
συναντιλαμβάνομαι
Wspierać, pomagać.
G4879
συναπάγω
Zabierać ze sobą.; W przenośni: odciągać, uwodzić w złym kierunku.
G4880
συναποθνήσκω
Umierać razem.
G4881
συναπόλλυμι
Ginąć razem.; Zniszczyć wspólnie.
G4882
συναποστέλλω
Wysyłać razem.
G4884
συναρπάζω
Porywać, chwytać siłą.
G4885
συναυξάνω
Rosnąć razem.
G4886
σύνδεσμος
Więź, połączenie.
G4887
συνδέω
Wiązać razem.
G4889
σύνδουλος
Współsługa, towarzysz w jednej służbie.
G4890
συνδρομή
Zgromadzenie, zbiegowisko.
G4891
συνεγείρω
Wzbudzać razem, podnosić wspólnie.
G4892
συνέδριον
Rada, zgromadzenie urzędnicze lub sędziowskie.; Sanhedryn, najwyższa rada żydowska.
G4893
συνείδησις
Sumienie.
G4894
συνείδω
Być świadomym, rozumieć.
G4895
σύνειμι
Być z kimś, przebywać razem.
G4897
συνεισέρχομαι
Wchodzić razem.
G4900
συνελαύνω
Prowadzić/gnać wspólnie, wypędzać razem.; Przymuszać siłą, przynaglać.; W przenośni: nakłaniać do pojednania.
G4902
συνέπομαι
Podążać za kimś.; Towarzyszyć w drodze.; Iść wspólnie.
G4903
συνεργέω
Współpracować, działać razem.; Pomagać w pracy, być towarzyszem w trudzie.; Wspólnie wytężać siły.
G4904
συνεργός
Współpracownik, pomocnik.; Towarzysz w pracy.; Wspólny robotnik w zadaniu.
G4905
συνέρχομαι
Schodzić się, gromadzić się razem.; Przyjść/wyruszyć wspólnie.; Towarzyszyć komuś w drodze.
G4906
συνεσθίω
Jeść wspólnie.; Spożywać pokarm z kimś.; Biesiadować razem.
G4907
σύνεσις
Zrozumienie, inteligencja.; Wiedza i rozeznanie.; Zdolność kojarzenia, „płynięcie wraz z myślą”.
G4908
συνετός
Roztropny, rozumny.; Biegły w poznaniu.; Mądry, uczony.
G4909
συνευδοκέω
Zgadzać się, aprobować wspólnie.; Być zadowolonym razem z innymi.; Pochwalać, oklaskiwać czyjąś decyzję.
G4912
συνέχω
Trzymać razem, ściskać.; Ograniczać, przymuszać.; W przenośni: dręczyć, uciskać, ogarniać (o uczuciu).
G4914
συνήθεια
Nawy(k), przyzwyczajenie.; Bliska zażyłość, współżycie.; Obyczaj, wspólny zwyczaj.
G4917
συνθλάω
Razem roztrzaskiwać.; Rozbić na kawałki.; Poważnie uszkodzić wskutek uderzenia.
G4918
συνθλίβω
Ściskać, gnieść wspólnie.; Napierać ze wszystkich stron.; Mocno przyciskać.
G4920
συνίημι
Rozumieć, pojmować.; Zestawiać w umyśle, kojarzyć.; Jednoczyć pojęcia w myśli.
G4921
συνίστημι
Przedstawiać, rekomendować.; Zespalać, łączyć części w całość.; Dowodzić, wykazywać wartość.
G4922
συνοδεύω
Towarzyszyć w podróży.; Iść wspólnie.; Podążać w jednym kierunku.
G4923
συνοδία
Karawana, grupa podróżnych.; Wspólne wędrowanie.; Towarzystwo pielgrzymów.
G4924
συνοικέω
Mieszkać razem.; Wspólnie prowadzić dom.; W odniesieniu do małżeństwa: współżyć.
G4925
συνοικοδομέω
Budować wspólnie.; Wznosić coś w jedności.; Składać wiele elementów w jedną całość.
G4928
συνοχή
Ucisk, trudne położenie.; Zewrzenie, „ściśnięcie”.; Udręka, tarapaty.
G4929
συντάσσω
Nakazywać, ustalać.; Zarządzać, organizować.; Wyznaczyć (np. zadanie).
G4930
συντέλεια
Zakończenie, kres.; Dopełnienie planu.; Ostateczny finał.
G4931
συντελέω
Dokończyć, doprowadzić do kresu.; Realizować w pełni.; Skrócić drogę do końca.
G4932
συντέμνω
Skracać.; Ukończyć coś szybko.; Pociąć na mniejsze części.
G4933
συντηρέω
Zachowywać, strzec.; Chronić przed zepsuciem lub utratą.; Przechowywać w pamięci.
G4934
συντίθημι
Umawiać się, zawierać umowę.; Zgadzać się na coś wspólnie.; Połączyć w porozumieniu.
G4935
συντόμως
Krótko, zwięźle.; W paru słowach.; Szybko, bez rozwlekania.
G4936
συντρέχω
Biec razem, gromadzić się biegnąc.; Spieszyć wspólnie w jednym kierunku.; Przenośnie: rzucać się w coś wspólnie.
G4937
συντρίβω
Niszczyć przez rozbicie.; Kruszyć na kawałki, miażdżyć.; W przenośni: złamać czyjąś moc.
G4938
σύντριμμα
Ruina, rozbicie.; Rozpadnięcie się na kawałki.; Nieszczęście, zguba.
G4939
σύντροφος
Wychowany razem.; Towarzysz z lat dzieciństwa.; Ktoś żyjący w bliskiej młodzieńczej zażyłości.
G4940
συντυγχάνω
Spotkać się z kimś.; Trafić na kogoś.; Nadarzyć się (o okazji).
G4947
Συρία
Syria („wywyższona”). Region Azji między górami Taurus a Palestyną.
G4948
Σύρος
Syryjczyk.
G4951
σύρω
Ciągnąć, wlec.; Pociągać za sobą.; Przenośnie: wlec do miejsca sądu czy kary.
G4953
σύσσημον
Wspólny znak, sygnał.; Symbol umówiony.; Hasło rozpoznawcze.
G4958
συστέλλω
Skracać, ograniczać.; Zbliżać, zwijać coś wspólnie.; Opinać (np. bandażami).
G4962
συστρέφω
Skręcać, zwijać razem.; Gromadzić, łączyć.; Wspólnie formować jedną całość.
G4963
συστροφή
Spisek, zbiorowe zamieszanie.; Skręcenie, związanie razem.; Grupowe wzburzenie.
G4966
Συχέμ
Sychem („bark, ramię, pilność”). Miasto w Samarii; także imię biblijne.
G4967
σφαγή
Rzeź, zabicie.; Akt przelewu krwi.; Gwałtowna masakra.
G4968
σφάγιον
Ofiara zwierzęca przeznaczona na rzeź.; Zwierzę ofiarne.; To, co ma być zabite.
G4969
σφάζω
Zabijać, zarzynać.; Gwałtownie zadawać śmierć.; Ranić śmiertelnie.
G4970
σφόδρα
Bardzo, niezwykle.; Ogromnie, ponad miarę.; Z wielką siłą.
G4971
σφοδρῶς
Gwałtownie, silnie.; Intensywnie, nader mocno.; Porywczo.
G4972
σφραγίζω
Pieczętować, zapieczętować.; Ukrywać, zataić.; Potwierdzać, gwarantować wiarygodność.
G4973
σφραγίς
Pieczęć, znak.; Sygnet, pierścień pieczętujący.; Dowód autentyczności lub własności.
G4975
σχεδόν
Prawie, niemal.; Blisko, tuż obok.; Omal, ledwie.
G4976
σχῆμα
Kształt, wygląd.; Sylwetka, forma zewnętrzna.; Sposób bycia.
G4977
σχίζω
Rozdzierać, rozszczepiać.; Rozcinać, rozłupywać.; Powodować podział lub rozłam.
G4979
σχοινίον
Sznur, lina.; Powróz z trzciny.; Używany do wiązania lub ciągnięcia.
G4980
σχολάζω
Mieć wolny czas, odpoczywać.; Przestać pracować, próżnować.; Poświęcać się nauce lub innym zajęciom w wolnym czasie.
G4981
σχολή
Czas wolny.; Nauka, szkoła.; Przerwa od pracy fizycznej.
G4982
σώζω
Ratować, zbawiać.; Uleczyć, uzdrowić.; Ocalić od skutków grzechu i zła.
G4983
σῶμα
Ciało (fizyczne, ludzkie lub zwierzęce).; Wspólnota, np. Kościół jako Ciało Chrystusa.; Uwielbione ciało duchowe.
G4984
σωματικός
Fizyczny, cielesny.; Odnoszący się do żywego ciała.; Podkreślający naturalną, zmysłową stronę.
G4987
σωρεύω
Gromadzić, układać na stos.; Obciążać kogoś czymś (przenośnie).; Usypywać wiele rzeczy w jedno miejsce.
G4989
Σωσίπατρος
Sosipater („zbawca swego ojca”). Krewny/rodak Pawła.
G4990
σωτήρ
Zbawca, wybawiciel.; Wybawca od niebezpieczeństwa.; Wyzwoliciel.
G4991
σωτηρία
Zbawienie, ocalenie.; Wyzwolenie od grzechu i jego konsekwencji.; Bezpieczeństwo, pełnia życia wiecznego.
G4992
σωτήριος
Zbawczy, wybawienie.; Środek wybawienia.; Obrona, ratunek zapewniony przez Boga.
G4996
σωφρόνως
Rozsądnie, umiarkowanie.; Trzeźwo i opanowanie.; Ostrożnie i roztropnie.
G4997
σωφροσύνη
Opanowanie, zdrowy rozsądek.; Trzeźwość umysłu.; Panowanie nad sobą.
G4998
σώφρων
Trzeźwy, opanowany.; Przytomny, poskramiający żądze.; W pełni władz umysłowych.
G5001
τάγμα
Porządek, szyk.; Oddział, korpus (wojskowy).; Klasa, kategoria.
G5002
τακτός
Ustalony, uporządkowany, określony.
G5003
ταλαιπωρέω
Dręczyć, męczyć.; Cierpieć trudy, być udręczonym.
G5004
ταλαιπωρία
Udręka, niedola.; Cierpienie, przeciwności.
G5005
ταλαίπωρος
Nieszczęsny, udręczony.; Cierpiący znoje i przeciwności.
G5007
τάλαντον
Talent (jednostka wagi i wartości pieniężnej).
G5009
ταμεῖον
Wewnętrzna komnata, pokój.; Magazyn, spiżarnia, prywatne pomieszczenie.
G5010
τάξις
Porządek, właściwy układ.; Urząd, ranga, stanowisko.
G5011
ταπεινός
Pokorny, skromny.; Niski stan, poniżony.; W negatywnym sensie: służalczy.
G5013
ταπεινόω
Poniżać, upokarzać.; Obniżać rangę, sprowadzać do niskiego stanu.; W przenośni: uniżyć się, zachować skromnie.
G5014
ταπείνωσις
Poniżenie, upokorzenie.; Niska pozycja, uświadomienie sobie własnej małości.
G5015
ταράσσω
Wzburzać, niepokoić.; Dręczyć, zaniepokoić, zatrwożyć.
G5016
ταραχή
Zamieszanie, niepokój.; Wzburzenie, rozruchy.
G5017
τάραχος
Nieład, wzburzenie, wrzawa.
G5021
τάσσω
Ustanawiać (kogoś na jakieś stanowisko), wyznaczać (komuś jakąś funkcję, rolę, zadanie), porządkować.; Nakazywać, rozkazywać.; Umieszczać, lokować (coś lub kogoś w określonym miejscu).
G5022
ταῦρος
Byk, wół.
G5027
ταφή
Pochówek, pogrzeb.; W szerszym sensie: miejsce złożenia ciała.
G5028
τάφος
Grób, miejsce pochówku.
G5029
τάχα
Być może, prawdopodobnie.
G5030
ταχέως
Szybko, natychmiast.; Pośpiesznie.
G5031
ταχινός
Szybki, chyży.
G5032
τάχιον
Szybciej, prędzej.
G5033
τάχιστα
Najszybciej.
G5034
τάχος
Szybkość, prędkość.
G5035
ταχύ
Szybko, bez zwłoki.
G5036
ταχύς
Szybki, prędki.
G5037
τε
I, także; zarówno…jak i….
G5038
τεῖχος
Mur obronny (miasta).; Fortyfikacja.
G5039
τεκμήριον
Niepodważalny dowód, potwierdzenie.
G5043
τέκνον
Dziecko, potomek.; W przenośni: uczeń, duchowe „dziecko”.
G5045
τέκτων
Cieśla, stolarz.; Rzemieślnik, budowniczy.
G5046
τέλειος
Doskonały, kompletny.; Dojrzały, bez braków.
G5047
τελειότης
Doskonałość (moralna i duchowa).
G5048
τελειόω
Dokończyć, uczynić pełnym.; Udoskonalić, doprowadzić do końca.
G5049
τελείως
Całkowicie, doskonale.
G5050
τελείωσις
Wypełnienie, dokonanie.; Doprowadzenie do doskonałości.
G5052
τελεσφορέω
Przynosić dojrzały owoc, doprowadzać do doskonałości.
G5053
τελευτάω
Umierać.; Kończyć życie, osiągać kres.
G5054
τελευτή
Koniec, śmierć.; Kres życia.
G5055
τελέω
Dokończyć, wypełnić.; Uiścić, zapłacić.
G5056
τέλος
Koniec, zakończenie, cel.; Cło, podatek.
G5059
τέρας
Cud, znak.; Niezwykłe zjawisko.
G5062
τεσσαράκοντα
Czterdzieści.
G5064
τέσσαρες
Cztery.
G5065
τεσσαρεσκαιδέκατος
Czternasty.
G5067
τέταρτος
Czwarty.
G5068
τετράγωνος
Czworokątny, kwadratowy.
G5070
τετρακισχίλιοι
Cztery tysiące.
G5071
τετρακόσιοι
Czterysta.
G5072
τετράμηνος
Cztery miesiące.
G5074
τετράπους
Czworonożny (o zwierzęciu).
G5078
τέχνη
Sztuka, rzemiosło.
G5079
τεχνίτης
Rzemieślnik, artysta.
G5080
τήκω
Topić, rozpływać.
G5082
τηλικοῦτος
Tak wielki.; W takim wieku.
G5083
τηρέω
Strzec, zachowywać.; Pilnować, przestrzegać.
G5084
τήρησις
Zachowanie, przestrzeganie.; Więzienie (jako miejsce odosobnienia).
G5087
τίθημι
Kłaść, umieszczać.; Ustawiać, ustanawiać.
G5088
τίκτω
Rodzić, wydawać na świat.
G5089
τίλλω
Wyrywać, skubać.
G5091
τιμάω
Czczyć, szanować.; Wycenić.
G5092
τιμή
Cześć, honor.; Cena, wartość.
G5093
τίμιος
Cenny, kosztowny.; Szacowny, godny czci.
G5095
Τιμόθεος
Tymoteusz („czczący Boga”). Towarzysz i współpracownik Pawła.
G5097
τιμωρέω
Karać, mścić się.; W NT: pomścić, ukarać.
G5098
τιμωρία
Kara, pomsta.; Okazanie pomocy (w klasyce: obrona honoru).
G5099
τίνω
Płacić, odpłacać.; Ponosić karę.
G5100
τις
(zaimek nieokreślony): Ktoś, coś.; Jakiś, niejaki, pewien.; Niektórzy (l.mn.).
G5101
τίς
(zaimek pytajny): Kto? Co?; Który? Jaki?; Dlaczego? W jaki sposób?.
G5103
Τίτος
Tytus („dziki gołąb”). Uczeń Chrystusa pogańskiego pochodzenia, współpracownik i towarzysz Pawła.
G5104
τοι
Zaiste, w rzeczy samej.
G5105
τοιγαροῦν
Więc, dlatego, stąd też.
G5106
τοίνυν
: A więc, zatem, wobec tego.
G5107
τοιόσδε
Taki jak ten.
G5108
τοιοῦτος
Taki, tego rodzaju.; Owego typu.
G5109
τοῖχος
Mur, ściana (domu).
G5110
τόκος
Narodziny, potomstwo.; Zysk, odsetki.
G5111
τολμάω
Ośmielać się, mieć odwagę.; Być śmiałym, podejmować ryzyko.
G5112
τολμηρότερον
Śmielej, odważniej.
G5115
τόξον
Łuk (broń).
G5116
τοπάζιον
Topaz (zielonkawożółty kamień szlachetny).
G5117
τόπος
Miejsce, obszar.; Fragment (tekstu).; Pozycja, okazja.
G5118
τοσοῦτος
Tak wielki, tak liczny.; O czasie: tak długi.
G5119
τότε
Wtedy, wówczas.
G5121
τοὐναντίον
Przeciwnie, wręcz przeciwnie.
G5124
τοῦτο
To (zaimek wskazujący).
G5131
τράγος
Kozioł.
G5132
τράπεζα
Stół.; W zależności od kontekstu: ołtarz, bank (stoisko wymiany pieniędzy).
G5134
τραῦμα
Rana, uraz.
G5135
τραυματίζω
Ranić, zadawać rany.
G5137
τράχηλος
Szyja, kark.
G5138
τραχύς
Szorstki, twardy.; Skalisty, surowy.
G5140
τρεῖς
Trzy.
G5141
τρέμω
Drżeć, trząść się (ze strachu lub emocji).
G5142
τρέφω
Żywić, karmić.; Wychowywać, utrzymywać, troszczyć się.; Podtrzymywać, utrzymywać (np. kondycję, zdrowie, życie).
G5143
τρέχω
Biec, śpieszyć się.; W przenośni: gorliwie zabiegać o coś.
G5144
τριάκοντα
Trzydzieści.
G5145
τριακόσιοι
Trzysta.
G5146
τρίβολος
Cierń, roślina kolczasta.; Oset.
G5147
τρίβος
Ścieżka, droga.
G5150
τρίμηνος
Okres trzech miesięcy.
G5151
τρίς
Trzy razy, trzykrotnie.
G5153
τρισχίλιοι
Trzy tysiące.
G5154
τρίτος
Trzeci.
G5155
τρίχινος
Wykonany z włosia, zrobiony z włosów.
G5156
τρόμος
Drżenie, dygotanie (ze strachu).
G5157
τροπή
Zmiana, przemiana, obrót.
G5158
τρόπος
Sposób, metoda.; Charakter, styl życia.
G5160
τροφή
Pokarm, pożywienie.
G5162
τροφός
Opiekunka, żywicielka, niańka.
G5163
τροχιά
Ślad, tor (np. koła).
G5164
τροχός
Koło.
G5165
τρύβλιον
Misa, półmisek.
G5166
τρυγάω
Zrywać (plony, winogrona).
G5167
τρυγών
Turkawka, synogarlica.
G5168
τρυμαλιά
Otwór, dziurka (np. ucho igielne).
G5171
τρυφάω
Prowadzić wykwintne, wystawne życie.
G5172
τρυφή
Luksus, przepych, wygodnictwo.
G5177
τυγχάνω
Osiągnąć, otrzymać.; Zdarzyć się, trafić się.
G5178
τυμπανίζω
Torturować na kole.; Dosł. uderzać w bęben.
G5179
τύπος
Wzór, przykład.; Ślad uderzenia, odcisk, forma.; Typ zapowiadający coś w przyszłości.
G5180
τύπτω
Bić, uderzać.; W przenośni: zranić czyjeś sumienie.
G5183
Τύριος
Tyryjczyk, mieszkaniec Tyru.
G5184
Τύρος
Tyr („skała”). Starodawne fenickie miasto nad Morzem Śródziemnym.
G5185
τυφλός
Ślepy.; W przenośni: ślepy duchowo.
G5186
τυφλόω
Oślepiać.
G5191
ὑακίνθινος
Barwy hiacyntu (ciemnoniebieski).
G5192
ὑάκινθος
Hiacynt (kwiat lub ciemnoniebieski kamień szlachetny).
G5194
ὕαλος
Szkło, kryształ.
G5195
ὑβρίζω
Znieważać, traktować bezczelnie.; Wyrządzać krzywdę z arogancją.
G5196
ὕβρις
Pycha, zuchwalstwo, krzywda z niej wynikająca.
G5197
ὑβριστής
Zuchwalec, bluźnierca, krzywdziciel.
G5198
ὑγιαίνω
Być zdrowym, w dobrym stanie (również w sensie duchowym).
G5199
ὑγιής
Zdrowy, wolny od błędu (także o nauce).
G5200
ὑγρός
Wilgotny, mokry.; Soczysty, pełen żywotnych soków, zielony.
G5201
ὑδρία
Dzban na wodę.
G5202
ὑδροποτέω
Pić wodę.
G5204
ὕδωρ
Woda.; W przenośni: liczne ludy.
G5205
ὑετός
Deszcz.
G5207
υἱός
Syn, potomek.; W szerszym sensie: uczeń, członek czyjejś rodziny lub społeczności.; „Syn Boży” – tytuł Jezusa lub określenie ludzi/istot bliskich Bogu.
G5208
ὕλη
Las, drewno, opał.; Materia (w sensie filozoficznym).
G5209
ὑμᾶς
Was (biernik).
G5210
ὑμεῖς
Wy.
G5212
ὑμέτερος
Wasz.
G5213
ὑμῖν
Wam (celownik).
G5214
ὑμνέω
Śpiewać hymn lub pieśń pochwalną.; Chwalić w pieśni.
G5215
ὕμνος
Hymn, pieśń pochwalna.
G5216
ὑμῶν
Was (dopełniacz).
G5217
ὑπάγω
Odchodzić, oddalać się.; W przenośni: wycofać się, zniknąć.
G5218
ὑπακοή
Posłuszeństwo, uległość.
G5219
ὑπακούω
Być posłusznym, słuchać.; Ulegać czyjejś woli.
G5220
ὕπανδρος
Zamężna (dosł. „pod mężczyzną”, podporządkowana mężowi).
G5221
ὑπαντάω
Wychodzić na spotkanie.
G5222
ὑπάντησις
Spotkanie, powitanie.
G5223
ὕπαρξις
Istnienie, byt.; Majętności, dobra materialne.
G5224
ὑπάρχοντα
Majątek, posiadane dobra.
G5225
ὑπάρχω
Być, istnieć.; Pozostawać w danym stanie lub miejscu.
G5226
ὑπείκω
Ustępować, ulegać.
G5227
ὑπεναντίος
Przeciwny, ustawiony naprzeciw.
G5228
ὑπέρ
Nad, ponad, w imieniu.; Z powodu, przez wzgląd na.
G5229
ὑπεραίρω
Wywyższać się, pysznić się.
G5231
ὑπεράνω
Powyżej, ponad.
G5233
ὑπερβαίνω
Przekraczać, wykroczyć poza.; Naruszać granice, grzeszyć.
G5234
ὑπερβαλλόντως
Nadzwyczajnie, ponad miarę.
G5235
ὑπερβάλλω
Przewyższać, prześcignąć.; Wykraczać poza.
G5236
ὑπερβολή
Nadmiar, przesada.; Wybitność, niezwykła wyższość.
G5237
ὑπερεῖδον
Przeoczyć, zlekceważyć.
G5242
ὑπερέχω
Górować, wyróżniać się.; Mieć władzę nad kimś.
G5243
ὑπερηφανία
Pycha, wyniosłość.
G5244
ὑπερήφανος
Dumny, wyniosły.; Lekceważący innych, zarozumiały.
G5246
ὑπέρογκος
Przesadnie wielki, nadmierny.
G5247
ὑπεροχή
Wyższość, wybitność.
G5250
ὑπερπλεονάζω
Nadmiernie obfitować.
G5251
ὑπερυψόω
Wywyższać ponad wszystko, wychwalać bez granic.
G5252
ὑπερφρονέω
Myśleć o sobie wyniośle, być zarozumiałym.
G5253
ὑπερῷον
Górna izba, piętro.
G5254
ὑπέχω
Podtrzymywać, ponosić.; W przenośni: doznać, podlegać czemuś.
G5255
ὑπήκοος
Posłuszny.
G5256
ὑπηρετέω
Służyć, być pomocnikiem.; W pierwotnym sensie: wiosłować, wypełniać czyjeś polecenia.
G5257
ὑπηρέτης
Sługa, pomocnik.
G5258
ὕπνος
Sen.
G5259
ὑπό
Pod, przez (jako przyczyna sprawcza).; W pobliżu, wskutek działania kogoś/czegoś.
G5260
ὑποβάλλω
Podsuwać, podstawiać.; Nakłaniać do fałszywego działania.
G5261
ὑπογραμμός
Wzór, przykład; Dosł. linia lub tekst do naśladowania (w nauce pisania).
G5262
ὑπόδειγμα
Przykład, wzór.; Model, schemat.
G5263
ὑποδείκνυμι
Pokazywać (przez ukazanie czegoś, ale też przez nauczanie, słowa, argumenty).
G5264
ὑποδέχομαι
Przyjąć (kogoś) pod swój dach, gościć.
G5265
ὑποδέω
Obuwać się, związywać sandały.; Podwiązywać.
G5266
ὑπόδημα
Sandał, obuwie wiązane.
G5268
ὑποζύγιον
Zwierzę pociągowe, juczne.
G5269
ὑποζώννυμι
Przepasać (się) od dołu.
G5270
ὑποκάτω
Pod, poniżej.
G5271
ὑποκρίνομαι
Udawać, obłudnie mówić.; Dosł. odpowiadać (jak aktor na scenie), symulować.
G5272
ὑπόκρισις
Hipokryzja, obłuda.
G5273
ὑποκριτής
Hipokryta, obłudnik (dosł. aktor na scenie).
G5274
ὑπολαμβάνω
Przypuszczać, sądzić.; Podnieść, przyjąć w gościnę.
G5275
ὑπολείπω
Pozostawiać, zostawiać z tyłu.
G5276
ὑπολήνιον
Dół lub kadź pod tłocznią wina.
G5278
ὑπομένω
Wytrwać, przetrzymać.; Znosić cierpienie, pozostać wiernym.
G5279
ὑπομιμνήσκω
Przypominać.; Napominać, przywołać na myśl.
G5280
ὑπόμνησις
Przypomnienie, wspomnienie.
G5281
ὑπομονή
Cierpliwość, wytrwałość.; Niezłomność w próbach.
G5282
ὑπονοέω
Podejrzewać, przypuszczać.
G5283
ὑπόνοια
Domysł, podejrzenie.
G5286
ὑποπόδιον
Podnóżek.
G5287
ὑπόστασις
Istota, substancja, podstawa.; Pewność, solidny fundament.
G5288
ὑποστέλλω
Cofać się, unikać.; Być bojaźliwym, wycofać się.
G5290
ὑποστρέφω
Powracać, zawracać.
G5291
ὑποστρωννύω
Rozkładać pod nogi, rozpościerać.
G5293
ὑποτάσσω
Podporządkować, poddać.; Uznać czyjąś władzę, być posłusznym.
G5294
ὑποτίθημι
Podsuwać, sugerować.
G5297
ὑποφέρω
Znosić, dźwigać.; Wytrzymywać cierpienie.
G5298
ὑποχωρέω
Ustępować, wycofać się.
G5300
ὗς
Świnia.
G5301
ὕσσωπος
Hizop, roślina używana w rytuałach oczyszczenia.; Rodzaj ziół lub pnączy wiązanych w pęki do rytualnego pokrapiania.; Stosowany przez Hebrajczyków do oczyszczania ludzi i sprzętów.
G5302
ὑστερέω
Brakować, cierpieć niedostatek.; Być gorszym, ustępować w czymś.; Przybyć za późno, opóźniać się.
G5303
ὑστέρημα
Brak, niedostatek.; Niedobór, ubóstwo.
G5305
ὕστερον
Później, następnie.; Na końcu, wreszcie.
G5306
ὕστερος
Późniejszy, następny.; Ostatni, następujący jako drugi.
G5307
ὑφαντός
Utkany.; Wyrób tkacki.
G5308
ὑψηλός
Wysoki, wyniosły.; Wzniosły, potężny.; Dumny (w sensie postawy).
G5310
ὕψιστος
Najwyższy.; Tytuł Boga jako „Najwyższego”.
G5311
ὕψος
Wysokość, wzniosłość.; Wysoka ranga lub pozycja.
G5312
ὑψόω
Podnieść, wywyższyć.; Wynieść na pozycję honoru i szczęścia.
G5313
ὕψωμα
Wzgórze, wysokość.; Coś podniesionego lub wywyższonego.
G5315
φάγω
Jeść, spożywać.; W przenośni: pożerać, pochłaniać.
G5316
φαίνω
Świecić, emitować światło.; Ukazywać się, ujawniać się, objawiać, stawać się widocznym, jawnym, dostrzegalnym dla innych.
G5317
Φάλεκ
Falek („podział”). Syn Ebera w genealogii Jezusa.
G5318
φανερός
Jawny, widoczny.; Wyraźny, oczywisty.
G5319
φανερόω
Objawiać, czynić widocznym.; Ujawnić coś ukrytego.; Wystawić na widok, stać się w pełni zrozumiałym.
G5320
φανερῶς
Jawnie, otwarcie.
G5323
Φανουήλ
Fanuel („oblicze Boga”). Ojciec prorokini Anny z plemienia Aszera.
G5325
φαντασία
Widzenie, wizja.; Urojenie, widowiskowy pokaz.
G5326
φάντασμα
Zjawa, widmo.
G5327
φάραγξ
Wąwóz, przepaść.
G5328
Φαραώ
Faraon („wielki dom”). Tytuł władców starożytnego Egiptu.
G5329
Φαρές
Fares („wyłom”). Syn Judy i Tamar.
G5333
φαρμακός
Czarnoksiężnik, truciciel.
G5335
φάσκω
Twierdzić, mówić.; Utrzymywać, głosić.
G5336
φάτνη
Żłób, koryto (czasem stajnia).
G5337
φαῦλος
Bezwartościowy, marny.; W sensie etycznym: zły, podły.
G5338
φέγγος
Blask, światło.; Jasny promień (słoneczny lub lampy).
G5339
φείδομαι
Oszczędzać, chronić.; Wstrzymywać się od nadużycia.
G5342
φέρω
Nieść, dźwigać.; Dostarczać, przynosić (np. dary, owoce, korzyści, konsekwencje).; Znieść, wytrzymać.
G5343
φεύγω
Uciekać, unikać.; Umknąć niebezpieczeństwu, zbiec.
G5345
φήμη
Wieść, pogłoska.; Sława, rozgłos.
G5346
φημί
Mówić, twierdzić.; Oświadczyć, ogłosić.
G5348
φθάνω
Przyjść pierwszym, wyprzedzać.; Zdążyć przed innymi.
G5349
φθαρτός
Zniszczalny, śmiertelny.; Podatny na rozpad lub zepsucie.
G5350
φθέγγομαι
Wydawać dźwięk, mówić głośno.; Krzyknąć.
G5351
φθείρω
Niszczyć, psuć.; Deprawować, demoralizować.
G5353
φθόγγος
Dźwięk, głos.; Ton muzyczny.
G5354
φθονέω
Zazdrościć, żywić zawiść.
G5355
φθόνος
Zazdrość, zawiść.
G5356
φθορά
Zniszczenie, zepsucie, rozkład.; W NT: moralny upadek lub wieczne zatracenie.
G5357
φιάλη
Czasza, misa.; Płytka miska w kształcie szerokiej czary.
G5358
φιλάγαθος
Miłujący dobro.
G5360
φιλαδελφία
Braterska miłość (szczególnie między chrześcijanami).
G5361
φιλάδελφος
Kochający braci.; Żywiący silną miłość do rodaków lub współwyznawców.
G5363
φιλανθρωπία
Życzliwość, dobroczynność.; Miłość do ludzi, dobroduszność.
G5364
φιλανθρώπως
Życzliwie, litościwie.
G5365
φιλαργυρία
Miłość do pieniędzy.; Chciwość.
G5366
φιλάργυρος
Kochający pieniądze.; Chciwy.
G5368
φιλέω
Kochać, miłować (o przyjaźni i zaangażowaniu).; Całować.
G5370
φίλημα
Pocałunek.
G5373
φιλία
Przyjaźń, miłość.; Serdeczne uczucie.
G5376
Φίλιππος
Filip („miłośnik koni”). Imię kilku osób, m.in. Apostoła i diakona.
G5379
φιλονεικία
Spór, rywalizacja.; Kłótliwość, zamiłowanie do zwady.
G5380
φιλόνεικος
Kłótliwy, swarliwy.; W pozytywnym sensie: ambitny.
G5384
φίλος
Przyjaciel.; Ukochany, życzliwy.
G5385
φιλοσοφία
Filozofia (umiłowanie mądrości).
G5386
φιλόσοφος
Filozof.
G5387
φιλόστοργος
Serdecznie kochający.; Przywiązany czułą miłością.
G5388
φιλότεκνος
Miłujący dzieci.
G5390
φιλοφρόνως
Przyjaźnie, uprzejmie.
G5392
φιμόω
Zakładać kaganiec, zamykać usta.; W przenośni: uciszać kogoś, zmusić do milczenia.
G5394
φλογίζω
Zapalać, wzniecać ogień.; Niszczyć ogniem.
G5395
φλόξ
Płomień, ogień.
G5397
φλύαρος
Plotkarz, gaduła.
G5398
φοβερός
Straszny, budzący lęk.; Przerażający.
G5399
φοβέω
Bać się, lękać.; W przenośni: okazywać cześć lub respekt z bojaźni.
G5400
φόβητρον
Postrach, coś przerażającego.; Straszne zjawisko budzące grozę; przedmiot lub istota wywołująca lęk.
G5401
φόβος
Strach, lęk, bojaźń.; Przerażenie, obawa przed zagrożeniem.; Szacunek, cześć (w kontekście religijnym bądź społecznym).
G5403
Φοινίκη
Fenicja („kraina palm”). Nadmorska prowincja syryjska na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego.
G5404
φοῖνιξ
Palma, zwłaszcza daktylowa.; Purpura (rzadziej w tekstach klasycznych).
G5406
φονεύς
Zabójca, morderca.
G5407
φονεύω
Zabijać, mordować.; Wykonać egzekucję w sposób bezprawny lub gwałtowny.
G5408
φόνος
Zabójstwo, morderstwo.; Rzeź (gdy akcent pada na masowy charakter czynu).
G5409
φορέω
Nosić (ubranie, zbroję) w sposób stały.; Być w posiadaniu czegoś, używać regularnie.
G5411
φόρος
Podatek, danina.; Coroczna opłata nakładana na osoby lub nieruchomości.
G5412
φορτίζω
Obciążać, ładować (np. towar lub rytuały).; W przenośni: nakładać ciężary moralne lub religijne.
G5413
φορτίον
Ciężar, ładunek.; W przenośni: brzemię obowiązków lub przepisów.
G5418
φραγμός
Ogrodzenie, płot.; Bariera odgradzająca lub chroniąca.
G5419
φράζω
Mówić, wyjaśniać.; Wskazywać wyraźnie, oznajmiać, objaśniać sens.
G5420
φράσσω
Zamykać, blokować (np. wejście).; Zatkać, uciszyć (w przenośni).
G5421
φρέαρ
Studnia; dół, otchłań.
G5424
φρήν
Umysł, rozum (sfera myśli, ocen).; Przepona; serce w sensie emocjonalnym.
G5425
φρίσσω
Drżeć, wzdrygać się ze strachu.; Najeżyć się lub zesztywnieć z przerażenia.
G5426
φρονέω
Myśleć, rozumować.; Skupiać troskę lub dążenia na czymś.; Okazywać poparcie, być stronnikiem.
G5427
φρόνημα
Myśl, zamysł.; Nastawienie wewnętrzne.
G5428
φρόνησις
Roztropność, rozsądek.; Zrozumienie zgodne z wolą Bożą (w tekstach chrześcijańskich).
G5429
φρόνιμος
Mądry, roztropny.; Świadomy własnego dobra.; Negatywnie: nadmiernie ufny własnej mądrości.
G5431
φροντίζω
Troszczyć się, zabiegać.; Być ostrożnym, rozmyślać.
G5432
φρουρέω
Strzec, pilnować jak strażnik.; Chronić kogoś lub coś, sprawować nadzór.
G5433
φρυάσσω
Burzyć się, denerwować, parskać (jak koń).; Okazywać butność, wzburzenie.
G5434
φρύγανον
Chrust, sucha gałązka.
G5437
φυγή
Ucieczka.
G5438
φυλακή
Straż, warta.; Więzienie.; Określony „dyżur” w nocy.
G5441
φύλαξ
Strażnik, stróż.
G5442
φυλάσσω
Strzec, pilnować.; Czuwać, unikać czegoś groźnego.
G5443
φυλή
Plemię, ród.; Pokolenie (izraelskie).
G5444
φύλλον
Liść.
G5445
φύραμα
Zaczyn, ciasto (zagnieciona masa).; Bryła wymieszanej substancji (np. gliny).
G5449
φύσις
Natura, wrodzone właściwości.; Pochodzenie, sposób postępowania (utrwalony nawyk).
G5451
φυτεία
Roślina, sadzonka.; Proces sadzenia.
G5452
φυτεύω
Sadzić.
G5453
φύω
Rosnąć, wyrastać.; Zrodzić się, powstać, wykiełkować.
G5455
φωνέω
Wołać, krzyczeć.; Wydać dźwięk (np. kogut, zwierzę).; Wzywać kogoś.
G5456
φωνή
Głos, dźwięk.; Mowa, wypowiedź.
G5457
φῶς
Światło, jasność.; W przenośni: Bóg, prawda, pełnia poznania.
G5458
φωστήρ
Źródło światła (gwiazda, słońce, księżyc).; W przenośni: ktoś dający światło (nauczyciel).
G5460
φωτεινός
Jasny, pełen światła.; Oświetlony, świetlisty.
G5461
φωτίζω
Oświetlać, rozjaśniać.; Oświecać duchowo, pouczać.; Ujawniać, odsłaniać.
G5462
φωτισμός
Oświecenie, iluminacja.; Jasne światło.
G5463
χαίρω
Radować się, cieszyć się.; W pozdrowieniach: „witaj”, „bądź zdrów”.
G5464
χάλαζα
Grad.
G5465
χαλάω
Poluzować, spuścić z góry.; Rozluźnić, odpuścić.
G5466
Χαλδαῖος
Chaldejczyk.
G5467
χαλεπός
Trudny, ciężki do zniesienia.; Uciążliwy, niebezpieczny, brutalny.
G5469
χαλινός
Uzda, wędzidło.
G5470
χάλκεος
Miedziany, brązowy.; Z mosiądzu lub brązu.
G5471
χαλκεύς
Kowal (często specjalizujący się w miedzi lub żelazie).
G5473
χαλκίον
Miedziane (lub brązowe) naczynie.; Sprzęt wykonany z tego stopu.
G5475
χαλκός
Miedź, brąz.; Wyrób z miedzi lub brązu (np. moneta).
G5476
χαμαί
Na ziemi, na podłożu.
G5477
Χαναάν
Kanaan („nizina”). Kraina na zachód od Jordanu (w szerszym sensie cała Palestyna).
G5478
Χαναναῖος
Kananejczyk; dawny mieszkaniec Palestyny (w czasach NT – Fenicjanin).
G5479
χαρά
Radość, zadowolenie; przyczyna radości.
G5481
χαρακτήρ
Wyryty znak, odbicie.; Charakter, cecha.
G5482
χάραξ
Palisada, wał oblężniczy.; Słup lub pal.
G5483
χαρίζομαι
Darować, wybaczać.; Wyświadczyć przysługę, obdarzyć łaską.; Dać obficie, nie żądając w zamian.
G5485
χάρις
Łaska, niezasłużony dar.; Łaskawość, dobroć.; Dziękczynienie, wdzięczność.
G5488
Χαρράν
Haran („góral”). Miasto w Mezopotamii (miejsce klęski Krassusa).
G5489
χάρτης
Zwój papirusowy.; Karta, dokument.
G5490
χάσμα
Przepaść, głęboka szczelina.; Otchłań, wielka czeluść.
G5491
χεῖλος
Warga, usta.; Brzeg np. morza (w przenośni).
G5492
χειμάζω
Rzucać w burzę, miotać falami.; Narażać na niebezpieczeństwo sztormu.
G5494
χειμών
Zima.; Burzowa, niebezpieczna pogoda.
G5495
χείρ
Ręka.; W przenośni: moc, działanie, pomoc.
G5496
χειραγωγέω
Prowadzić kogoś za rękę.
G5498
χειρόγραφον
Ręcznie napisany dokument, zapis długu.; Odręczna notatka potwierdzająca zobowiązanie.
G5499
χειροποίητος
Uczyniony rękami ludzkimi.; Wykonany w sposób rzemieślniczy.
G5501
χείρων
Gorszy, o niższej wartości.; Słabszy, mniej skuteczny.
G5502
χερούβ
Cheruby, istoty niebiańskie otaczające tron Boży.; Wzmiankowane w Starym Testamencie – przedstawiane nad Arką Przymierza.; Symboliczne wyobrażenie strażników świętości w Przybytku.
G5503
χήρα
Wdowa.
G5504
χθές
Wczoraj.
G5505
χιλιάς
Tysiąc.; Grupa tysiąca.
G5506
χιλίαρχος
Dowódca tysiąca, tzw. chiliarcha.; W armii rzymskiej odpowiednik trybuna wojskowego.; Każdy wyższy dowódca wojskowy.
G5507
χίλιοι
Tysiąc (w znaczeniu przybliżonej lub wielkiej liczby).
G5509
χιτών
Tunika, szata spodnia.; Ubranie noszone pod płaszczem.
G5510
χιών
Śnieg.
G5511
χλαμύς
Wojskowy płaszcz (chlamida).; Krótka szata noszona przez żołnierzy bądź urzędników.
G5512
χλευάζω
Drwić, szydzić.; Wyśmiewać kogoś.
G5515
χλωρός
Zielony.; Bladożółtawy, sinawy (np. kolor zwiastujący chorobę).
G5518
χοῖνιξ
Miara pojemności (ok. litra).; Kwarta (dzienna racja zboża dla jednej osoby).
G5521
χολή
Żółć.; Gorycz (różne gorzkie substancje, np. piołun).
G5522
χοῦς
Pył, proch.
G5524
χορηγέω
Dostarczać, zaopatrywać.; Zapewnić obfite środki (pierw. „prowadzić chór”).
G5525
χορός
Taniec zespołowy, korowód.; Chór (w antycznej Grecji).
G5526
χορτάζω
Nakarmić, nasycić.; Wypełnić czyjeś pragnienia (również w sensie duchowym).
G5527
χόρτασμα
Pokarm, pożywienie.; Pasza, karma.
G5528
χόρτος
Trawa, siano.; Trawiasty obszar do wypasu.
G5530
χράομαι
Używać, stosować.; Wziąć do własnego użytku, wykorzystywać.
G5531
χράω
Radzić, doradzać.; Pożyczać (rzadziej).
G5532
χρεία
Potrzeba, konieczność.; Niedostatek, brak.
G5533
χρεωφειλέτης
Dłużnik.
G5534
χρή
Trzeba, należy (jest konieczne).
G5535
χρῄζω
Potrzebować.
G5536
χρῆμα
Rzecz, pieniądz.; Majątek, bogactwo.
G5537
χρηματίζω
Ostrzegać, radzić (objawienie z nieba).; Nadawać lub przyjmować nazwę urzędową.; Być pouczonym (przez wyrocznię lub Boga).
G5538
χρηματισμός
Wyrok, rada, orzeczenie.; Odpowiedź lub orzeczenie Boże.
G5539
χρήσιμος
Użyteczny, przydatny.
G5540
χρῆσις
Użycie, stosowanie.; Współżycie (np. seksualne).
G5541
χρηστεύομαι
Być łagodnym, życzliwym.
G5543
χρηστός
Dobry, łagodny, życzliwy.; Przydatny, odpowiedni.; Uprzejmy, miły.
G5544
χρηστότης
Dobroć, łagodność.; Prawość i życzliwość względem innych.
G5545
χρῖσμα
Namaszczenie, maść.; Dar Ducha Świętego (w sensie duchowym).
G5547
χριστός
Chrystus („Namaszczony”). Mesjasz, tytuł Jezusa z Nazaretu.
G5548
χρίω
Namaścić (symbolicznie lub duchowo).; Oddać do szczególnej służby.
G5549
χρονίζω
Zwlekać, opóźniać się.; Wydłużać się w czasie.
G5550
χρόνος
Czas (określony odcinek bądź czas w ogólności).
G5552
χρύσεος
Złoty (wykonany ze złota lub pokryty złotem).
G5553
χρυσίον
Złoto (jako metal cenny, ozdoby, monety).
G5555
χρυσόλιθος
Chryzolit (kamień szlachetny o złocistym kolorze).
G5557
χρυσός
Złoto.; Przedmioty ze złota, monety złote.
G5558
χρυσόω
Pozłacać, pokrywać złotem.; Ozdabiać złotem.
G5559
χρώς
Skóra, ciało na powierzchni.; Barwa skóry.
G5560
χωλός
Chromy, kulawy.; Niewładający nogami, kaleki.
G5561
χώρα
Kraj, ziemia, region.; Terytorium, obszar.
G5562
χωρέω
Mieścić się, zawierać.; Czynić miejsce, ustępować.
G5563
χωρίζω
Oddzielać, odłączać.; Rozdzielać się, rozwodzić, odchodzić.
G5564
χωρίον
Małe pole, działka.; Przestrzeń, miejsce, obszar.
G5565
χωρίς
Bez, oddzielnie, osobno.; Oprócz, poza.
G5567
ψάλλω
Śpiewać (przy akompaniamencie), grać na instrumentach strunowych.; W przenośni: pieśń religijna.; Uderzać palcami w struny.
G5568
ψαλμός
Psalm, pieśń do akompaniamentu.; Uderzenie w struny, brzdąknięcie.
G5571
ψευδής
Fałszywy, kłamliwy.
G5574
ψεύδομαι
Kłamać.
G5575
ψευδομάρτυς
Fałszywy świadek.
G5576
ψευδομαρτυρέω
Fałszywie świadczyć, składać fałszywe zeznania.
G5578
ψευδοπροφήτης
Fałszywy prorok.
G5579
ψεῦδος
Kłamstwo, świadomy fałsz.; Coś sprzecznego z prawdą.
G5583
ψεύστης
Kłamca, człowiek niewierny i fałszywy.
G5584
ψηλαφάω
Dotykać, badać dotykiem.; W przenośni: poszukiwać, zgłębiać.
G5586
ψῆφος
Kamyk do głosowania.; Głos w wyborach.
G5587
ψιθυρισμός
Szeptanie, plotkowanie.; Potajemne oskarżanie.
G5590
ψυχή
Dusza, życie.; Sfera uczuć, woli, pragnień.; W przenośni: istota żyjąca, nieśmiertelna cząstka człowieka.
G5591
ψυχικός
Zmysłowy, kierujący się naturalnymi popędami.; Doczesny, nieduchowy.
G5592
ψῦχος
Zimno.
G5593
ψυχρός
Zimny, chłodny.; Oziębły (w postawie duchowej).
G5594
ψύχω
Dąć, dmuchać, wiać, wydmuchiwać.; Chłodzić.; Osłabiać, gasić.
G5595
ψωμίζω
Karmić (czasem wkładając okruch do ust).; Żywić, dawać chleb.
G5599
ὦ
O! (wykrzyknik wyrażający emocję lub przywołanie).
G5601
Ὠβήδ
Obed („służący”). Dziad króla Dawida.
G5602
ὧδε
Tutaj, w tym miejscu.; Dotąd, do tego stopnia.
G5603
ᾠδή
Pieśń.; Hymn (utwór liryczny).
G5604
ὠδίν
Bóle porodowe.; W przenośni: udręka nie do zniesienia.
G5605
ὠδίνω
Cierpieć bóle porodowe.; Mozolić się, trudzić w bólach.
G5606
ὦμος
Bark, ramię.
G5609
ᾠόν
Jajko.
G5610
ὥρα
Godzina, pora, czas.; Konkretny okres regulowany prawami przyrody.
G5611
ὡραῖος
Piękny, pełen wdzięku.; Dojrzały, właściwy czasowo.
G5612
ὠρύομαι
Ryczeć, wyć (u zwierząt).; Głośno wołać w uniesieniu.
G5613
ὥς
Jak, jakby, niby.; Ponieważ, aby.; Około, mniej więcej.
G5615
ὡσαύτως
Tak samo, podobnie.
G5616
ὡσεί
Jakby, niby.; Około, mniej więcej.
G5617
Ὡσηέ
Ozeasz („Bóg jest pomocą”). Prorok żydowski, syn Beeriego.
G5618
ὥσπερ
(Podobnie) jak, tak jak.
G5620
ὥστε
Tak że, aby.; Dlatego, wobec tego.
G5621
ὠτίον
Ucho (małżowina uszna).
G5622
ὠφέλεια
Pożytek, korzyść.
G5623
ὠφελέω
Przynosić korzyść, pomagać.; Być pożytecznym.