Słyszeliście, że powiedziano: Będziesz miłował swojego bliźniego, a nieprzyjaciela swojego będziesz nienawidził. (Mt5_43 tłum. AI, na bazie BT4)

A Ja wam mówię: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują (Mt5_44 tłum. AI, na bazie BT4)

I będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy. (Mt10_36 tłum. AI, na bazie BT4)

Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. (Mt13_25 tłum. AI, na bazie BT4)

Odpowiedział im: Nieprzyjazny człowiek to sprawił. Rzekli mu słudzy: Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go? (Mt13_28 tłum. AI, na bazie BT4)

Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. (Mt13_39 tłum. AI, na bazie BT4)

Rzekł Pan do Pana mojego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje. (Mt22_44 tłum. AI, na bazie BT4)

Wszak sam Dawid mówi w Duchu Świętym: Rzekł Pan do Pana mojego: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół Twoich pod stopy Twoje. (Mk12_36 tłum. AI, na bazie BT4)

[dając] zbawienie od naszych nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą, (Lk1_71 tłum. AI, na bazie BT4)

abyśmy, wyrwani z ręki nieprzyjaciół, bez lęku służyli Mu (Lk1_74 tłum. AI, na bazie BT4)

Lecz wam, którzy słuchacie, mówię: miłujcie waszych nieprzyjaciół, dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą, (Lk6_27 tłum. AI, na bazie BT4)

Wy natomiast miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze i pożyczajcie, niczego się za to nie spodziewając. A wasza nagroda będzie wielka, i będziecie synami Najwyższego ponieważ On jest dobry dla niewdzięcznych i złych. (Lk6_35 tłum. AI, na bazie BT4)

Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. (Lk10_19 tłum. AI, na bazie BT4)

Tych zaś przeciwników moich, którzy nie chcieli, żebym panował nad nimi, przyprowadźcie tu i pościnajcie w moich oczach. (Lk19_27 tłum. AI, na bazie BT4)

Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd. (Lk19_43 tłum. AI, na bazie BT4)

aż położę Twoich nieprzyjaciół jako podnóżek Twoich stóp”. (Lk20_43 tłum. AI, na bazie BT4)

aż położę Twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod Twoje stopy». (Dz2_35 tłum. AI, na bazie BT4)

i powiedział: „O pełny wszelkiego podstępu i wszelkiej przewrotności, synu diabła, wrogu wszelkiej sprawiedliwości! Czy nie przestaniesz wykrzywiać prostych dróg Pana? (Dz13_10 tłum. AI, na bazie BT4)

Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, to tym bardziej, będąc już pojednani, dostąpimy zbawienia przez Jego życie. (Rz5_10 tłum. AI, na bazie BT4)

Według Ewangelii [są] wprawdzie nieprzyjaciółmi ze względu na was, według wybrania zaś umiłowanymi ze względu na ojców. (Rz11_28 tłum. AI, na bazie BT4)

Lecz „jeśli twój nieprzyjaciel głoduje, nakarm go; jeśli pragnie, napój go. Czyniąc to bowiem, węgle ognia zgromadzisz na jego głowę”. (Rz12_20 tłum. AI, na bazie BT4)

Trzeba bowiem, aby On królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. (1Kor15_25 tłum. AI, na bazie BT4)

Jako ostatni wróg zostanie usunięta śmierć. (1Kor15_26 tłum. AI, na bazie BT4)

Czy więc stałem się waszym wrogiem, ponieważ mówię wam prawdę? (Ga4_16 tłum. AI, na bazie BT4)

Wielu bowiem postępuje [tak], o których często wam mówiłem, a teraz mówię także płacząc: [są] wrogami krzyża Chrystusa. (Flp3_18 tłum. AI, na bazie BT4)

I was, niegdyś wyobcowanych i wrogich [Bogu] w sposobie myślenia przez złe czyny, (Kol1_21 tłum. AI, na bazie BT4)

nie uważajcie go jednak za wroga, lecz napominajcie jak brata. (2Tes3_15 tłum. AI, na bazie BT4)

Do którego zaś z aniołów powiedział kiedykolwiek: „Usiądź po mojej prawicy, aż położę Twoich wrogów jako podnóżek Twoich stóp”? (Hbr1_13 tłum. AI, na bazie BT4)

odtąd oczekując, aż Jego wrogowie zostaną położeni jako podnóżek Jego stóp. (Hbr10_13 tłum. AI, na bazie BT4)

Cudzołożnice! Czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem jest wrogością wobec Boga? Kto więc chciałby być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga. (Jk4_4 tłum. AI, na bazie BT4)

A jeśli ktoś chce ich skrzywdzić, ogień wychodzi z ich ust i pożera ich wrogów; jeśli ktoś zechce ich skrzywdzić, w ten sposób musi być zabity. (Ap11_5 tłum. AI, na bazie BT4)

I usłyszeli donośny głos z nieba, mówiący do nich: „Wstąpcie tutaj”. I wstąpili do nieba w obłoku, a ich wrogowie ich zobaczyli. (Ap11_12 tłum. AI, na bazie BT4)

I przyłączyli się do nich ludzie z innych narodów ziemi. Ustawili więc ołtarz na jego miejscu, ponieważ byli wobec nich w nieprzyjaźni i wszystkie narody ziemi przeważały nad nimi; i składali ofiary w odpowiednim czasie oraz całopalenia Panu rano i wieczorem, (1Ezd_5_49 tłum. AI)

A gdy wrogowie plemienia Judy i Beniamina usłyszeli, przyszli dowiedzieć się, co oznacza głos trąb. (1Ezd_5_63 tłum. AI)

I wyruszywszy znad rzeki Teras dwunastego dnia pierwszego miesiąca, weszliśmy do Jeruzalem dzięki potężnej ręce naszego Pana, która była nad nami; podczas drogi wybawił nas od każdego wroga i przybyliśmy do Jeruzalem. (1Ezd_8_60 tłum. AI)

I powiedziała: „Moje serce zostało umocnione w Panu, mój róg został wywyższony w moim Bogu· moje usta rozszerzyły się przeciw moim wrogom, uradowałam się Twoim zbawieniem. (1Krl_2_1 tłum. AI)

I lud przyszedł do obozu, a starsi Izraela powiedzieli: „Dlaczego Pan sprawił, że dzisiaj potknęliśmy się przed obcoplemieńcami? Weźmy arkę naszego Boga z Silo, niech wyjdzie pośród nas i wybawi nas z ręki naszych wrogów”. (1Krl_4_3 tłum. AI)

I Samuel wziął naczynie z oliwą, wylał na jego głowę i pocałował go, i powiedział: „Czyż Pan nie namaścił cię na władcę nad swoim ludem Izraelem? I ty będziesz rządził nad ludem Pana i wybawisz go z ręki jego nieprzyjaciół dokoła. A to będzie dla ciebie znakiem, że Pan namaścił cię na władcę nad swoim dziedzictwem: (1Krl_10_1 tłum. AI)

I zawołali do Pana, i mówili: «Zgrzeszyliśmy, bo opuściliśmy Pana i służyliśmy Baalom i gajom; a teraz wybaw nas z ręki naszych nieprzyjaciół, a będziemy Ci służyć». (1Krl_12_10 tłum. AI)

I Pan posłał Jerobaala i Baraka, i Jeftego, i Samuela, i wybawił was z ręki waszych nieprzyjaciół dokoła, i mieszkaliście bezpiecznie. (1Krl_12_11 tłum. AI)

A Saul dopuścił się wielkiej nierozwagi w owym dniu i obłożył lud przysięgą, mówiąc: „Przeklęty człowiek, który zje chleb aż do wieczora, zanim pomszczę się na moim nieprzyjacielu”. I cały lud nie skosztował chleba. (1Krl_14_24 tłum. AI)

O ileż bardziej, gdyby lud jadł dzisiaj z łupów swoich nieprzyjaciół, które znalazł, teraz większe byłoby uderzenie wśród obcoplemieńców”. (1Krl_14_30 tłum. AI)

I Saul objął dzieło nad Izraelem, i walczył dokoła ze wszystkimi swoimi nieprzyjaciółmi: z Moabem, synami Ammona, synami Edomu, Bethorem, królem Suby i obcoplemieńcami; dokądkolwiek się zwrócił, doznawał wybawienia. (1Krl_14_47 tłum. AI)

I Saul powiedział: „Tak powiecie Dawidowi: Król nie chce daru, lecz sto napletków obcoplemieńców, aby pomścić się na nieprzyjaciołach króla”. A Saul zamyślał wydać go w ręce obcoplemieńców. (1Krl_18_25 tłum. AI)

I Saul powiedział do Melchol: „Dlaczego tak mnie zwiodłaś i wypuściłaś mojego nieprzyjaciela, i ocalał?”. A Melchol powiedziała Saulowi: „On powiedział: «Wypuść mnie, a jeśli nie, uśmiercę cię»”. (1Krl_19_17 tłum. AI)

nie usuniesz swego miłosierdzia od mojego domu aż na wieki, nawet gdy Pan usunie nieprzyjaciół Dawida, każdego z oblicza ziemi”. (1Krl_20_15 tłum. AI)

I niech imię Jonatana nie zostanie usunięte z domu Dawida, a Pan niech dochodzi sprawy przeciw nieprzyjaciołom Dawida. (1Krl_20_16 tłum. AI)

Bo wszyscy sprzysięgliście się przeciw mnie, i nie ma nikogo, kto odsłoniłby moje ucho, gdy mój syn zawarł przymierze z synem Jessego; i nie ma wśród was nikogo bolejącego nade mną ani odsłaniającego moje ucho, że mój syn wzbudził mojego sługę przeciw mnie jako nieprzyjaciela, jak w tym dniu”. (1Krl_22_8 tłum. AI)

I Saul powiedział mu: „Dlaczego sprzysięgliście się przeciw mnie, ty i syn Jessego, gdy dałeś mu chleb i miecz i pytałeś dla niego przez Boga, aby ustanowił się przeciw mnie jako nieprzyjaciel, jak w tym dniu?”. (1Krl_22_13 tłum. AI)

I mężowie Dawida powiedzieli do niego: „Oto ten dzień, o którym Pan powiedział ci, że wyda twego nieprzyjaciela w twoje ręce i uczynisz mu, co dobre w twoich oczach”. I Dawid wstał, i potajemnie odciął skraj płaszcza Saula. (1Krl_24_5 tłum. AI)

Bo jeśli ktoś znajdzie swego nieprzyjaciela w ucisku i wypuści go dobrą drogą, Pan odpłaci mu dobrem, jak ty uczyniłeś dzisiaj. (1Krl_24_20 tłum. AI)

A teraz, panie — żyje Pan i żyje twoja dusza — jak Pan powstrzymał cię, abyś nie wszedł w niewinną krew i nie wybawił swojej ręki dla siebie, tak teraz niech twoi nieprzyjaciele i szukający zła dla mojego pana staną się jak Nabal. (1Krl_25_26 tłum. AI)

I jeśli powstanie człowiek ścigający cię i szukający twojej duszy, dusza mojego pana będzie związana w więzi życia przy Panu, Bogu; a duszę twoich nieprzyjaciół wyrzuci pośrodku procy. (1Krl_25_29 tłum. AI)

I Abessa powiedział do Dawida: „Pan zamknął dziś twego nieprzyjaciela w twoich rękach; a teraz uderzę go włócznią w ziemię raz i nie powtórzę mu”. (1Krl_26_8 tłum. AI)

I Dawid powiedział do Anchusa: „Co ci uczyniłem i co znalazłeś w swoim słudze od dnia, gdy byłem przed tobą, aż do tego dnia, że nie mam przyjść walczyć z nieprzyjaciółmi mojego pana, króla?”. (1Krl_29_8 tłum. AI)

I Dawid przyszedł do Sekelak, i posłał starszym Judy i swoim bliźnim z łupów, mówiąc: „Oto dar z łupów nieprzyjaciół Pana” — (1Krl_30_26 tłum. AI)

A Dawid wyszedł im naprzeciw i powiedział im: „Jeżeli przyszliście do mnie w pokoju, niech moje serce będzie zjednoczone z wami; a jeżeli po to, aby wydać mnie moim wrogom, gdy nie ma nieprawości w moich rękach, niech Bóg naszych ojców zobaczy i osądzi”. (1Krn_12_18 tłum. AI)

I wyruszył do Baalfarasin, i Dawid pobił ich tam; i Dawid powiedział: „Bóg uczynił wyłom w moich wrogach moją ręką jak wyłom wód”. Dlatego nazwał tamto miejsce Wyłom Farasin. (1Krn_14_11 tłum. AI)

i byłem z tobą wszędzie, dokądkolwiek szedłeś, i zgładziłem wszystkich twoich wrogów sprzed twojego oblicza, i uczyniłem ci imię jak imię wielkich, którzy są na ziemi. (1Krn_17_8 tłum. AI)

i od dni, w których ustanowiłem sędziów nad moim ludem, Izraelem; i upokorzyłem wszystkich twoich wrogów. I pomnożę cię, a Pan zbuduje ci dom. (1Krn_17_10 tłum. AI)

albo trzy lata głodu, albo przez trzy miesiące uciekać sprzed swoich wrogów, gdy miecz twoich wrogów będzie niszczył, albo przez trzy dni miecz Pana i śmierć w ziemi, a anioł Pana będzie niszczył w całym dziedzictwie Izraela. A teraz zobacz, co mam odpowiedzieć Temu, który posłał mnie ze słowem”. (1Krn_21_12 tłum. AI)

Oto urodzi ci się syn; on będzie mężem odpoczynku, a Ja dam mu odpoczynek od wszystkich wrogów dokoła, ponieważ jego imię będzie Salomon, i dam Izraelowi pokój i ciszę za jego dni. (1Krn_22_9 tłum. AI)

i powiedział: „Biada mi! Dlaczego się urodziłem, aby oglądać rozbicie mojego ludu i rozbicie świętego miasta, i siedzieć tam, gdy zostało ono wydane w rękę wrogów, a miejsce święte — w rękę obcych? (1Mch_2_7 tłum. AI)

naczynia jej chwały zostały uprowadzone jako zdobycz, jej niemowlęta zabito na jej placach, jej młodzieńców — mieczem wroga. (1Mch_2_9 tłum. AI)

a Gorgiasz i jego wojsko są w górach blisko nas; lecz stańcie teraz przeciw naszym wrogom i walczcie z nimi, a potem śmiało weźmiecie łupy”. (1Mch_4_18 tłum. AI)

Juda zaś i jego bracia powiedzieli: „Oto nasi wrogowie zostali rozbici; wejdźmy, aby oczyścić świętości i dokonać ich poświęcenia”. (1Mch_4_36 tłum. AI)

„Niech dobrze wiedzie się Rzymianom i narodowi Judejczyków na morzu i na lądzie na wieki, a miecz i nieprzyjaciel niech będą od nich daleko. (1Mch_8_23 tłum. AI)

„Odkąd umarł twój brat Juda, nie ma podobnego do niego męża, który mógłby wychodzić i wchodzić przeciw nieprzyjaciołom, Bakchidesowi i tym, którzy są wrogami naszego narodu. (1Mch_9_29 tłum. AI)

Teraz więc wołajcie do Nieba, abyście zostali wybawieni z ręki naszych nieprzyjaciół”. (1Mch_9_46 tłum. AI)

Usłyszeliśmy i ucieszyliśmy się, że zachowaliście zawarte z nami układy, wytrwaliście w przyjaźni z nami i nie przyłączyliście się do naszych nieprzyjaciół. (1Mch_10_26 tłum. AI)

Odebrał mu córkę i dał ją Demetriuszowi; odwrócił się od Aleksandra i ich wrogość stała się jawna. (1Mch_11_12 tłum. AI)

Usilnie go nakłaniał, aby wydał mu chłopca, by ten królował zamiast swego ojca; opowiedział mu, czego dopuścił się Demetriusz, i o wrogości, jaką żywią do niego jego wojska, i pozostał tam przez wiele dni. (1Mch_11_40 tłum. AI)

Mamy bowiem pomoc z Nieba, która nas wspiera; zostaliśmy wybawieni od nieprzyjaciół, a nasi nieprzyjaciele zostali upokorzeni. (1Mch_12_15 tłum. AI)

I weszli do niej dwudziestego trzeciego dnia drugiego miesiąca sto siedemdziesiątego pierwszego roku, z pieśnią pochwalną i gałązkami palmowymi, przy cytrach, i cymbałach, i harfach, i hymnach, i pieśniach, ponieważ wielki wróg został skruszony z Izraela. (1Mch_13_51 tłum. AI)

On bowiem, i jego bracia, i dom jego ojca umocnili się i odparli od nich nieprzyjaciół Izraela, i ustanowili dla niego wolność”. I zapisali to na spiżowych tablicach, i umieścili na kolumnach na górze Syjon. (1Mch_14_26 tłum. AI)

Ich nieprzyjaciele postanowili wtargnąć do ich kraju i wyciągnąć ręce przeciw ich miejscom świętym. (1Mch_14_31 tłum. AI)

Szymon odpowiedział mu: „Nie zabraliśmy obcej ziemi ani nie opanowaliśmy cudzej własności, lecz dziedzictwo naszych ojców, które w pewnym czasie zostało niesprawiedliwie opanowane przez naszych nieprzyjaciół. (1Mch_15_33 tłum. AI)

Wstydziłem się bowiem prosić króla o wojsko i jeźdźców, aby wybawili nas od wroga w drodze, gdyż powiedzieliśmy królowi: „Ręka naszego Boga jest ku dobremu nad wszystkimi, którzy Go szukają, a Jego moc i Jego gniew są nad wszystkimi, którzy Go opuszczają”. (2Ezd_8_22 tłum. AI)

I wyruszyliśmy znad rzeki Aue dwunastego dnia pierwszego miesiąca, aby przyjść do Jerozolimy· a ręka naszego Boga była nad nami i wybawiła nas z ręki wroga i zasadzki w drodze. (2Ezd_8_31 tłum. AI)

I powiedział Juda: „Skruszona została siła wrogów, a gruzu jest wiele, i my nie będziemy mogli budować przy murze”. (2Ezd_14_4 tłum. AI)

I stało się, gdy nasi wrogowie usłyszeli, że stało się nam to wiadome i że Bóg rozproszył ich zamiar, powróciliśmy wszyscy do muru, każdy do swojego dzieła. (2Ezd_14_9 tłum. AI)

I powiedziałem: „Niedobre jest słowo, które wy czynicie· czy nie tak, w bojaźni naszego Boga, powinniście odchodzić od hańby narodów, naszych wrogów? (2Ezd_15_9 tłum. AI)

I stało się, gdy Sanballat, Tobiasz, Geszem Arab i pozostali z naszych wrogów usłyszeli, że zbudowałem mur i nie pozostał w nim otwór — aż do owego czasu nie ustawiłem wrót w bramach — (2Ezd_16_1 tłum. AI)

I stało się, gdy usłyszeli wszyscy nasi wrogowie, i przestraszyły się wszystkie narody dokoła nas, i wielki strach padł w ich oczach, i poznali, że od naszego Boga stało się ukończenie tego dzieła. – (2Ezd_16_16 tłum. AI)

A gdy odpoczęli, znów czynili zło przed Tobą· i opuściłeś ich w ręce ich wrogów, i panowali nad nimi. I znów wołali do Ciebie, a Ty z nieba wysłuchałeś i wyrwałeś ich w swoich licznych litościach. (2Ezd_19_28 tłum. AI)

A teraz uczyńcie to, ponieważ Pan przemówił o Dawidzie, mówiąc: «Ręką mojego sługi Dawida wybawię Izraela z ręki cudzoziemców i z ręki wszystkich ich wrogów»”. (2Krl_3_18 tłum. AI)

I przynieśli głowę Mefibosthe Dawidowi do Hebronu, i powiedzieli do króla: „Oto głowa Mefibosthe, syna Saula, twojego wroga, który szukał twojej duszy; i Pan dał dzisiaj mojemu panu, królowi, pomstę na jego wrogach, na Saulu, twoim wrogu, i na jego nasieniu”. (2Krl_4_8 tłum. AI)

I Dawid przybył z Górnych Wyłomów i pobił tam cudzoziemców; i Dawid powiedział: „Pan uczynił wyłom wśród moich wrogów, cudzoziemców, przede mną, jak czyniony jest wyłom przez wody”. Dlatego nazwano tamto miejsce Górnymi Wyłomami. (2Krl_5_20 tłum. AI)

I stało się, gdy król zamieszkał w swoim domu, a Pan dał mu dziedziczne odpocznienie dookoła od wszystkich jego wrogów wokół, (2Krl_7_1 tłum. AI)

i byłem z tobą wszędzie, dokądkolwiek szedłeś, i zgładziłem wszystkich twoich wrogów sprzed twojego oblicza, i uczyniłem cię sławnym jak imię wielkich, którzy są na ziemi. (2Krl_7_9 tłum. AI)

od dni, w których ustanowiłem sędziów nad moim ludem, Izraelem; i dam ci odpoczynek od wszystkich twoich wrogów, a Pan oznajmi ci, że ty zbudujesz Mu dom. (2Krl_7_11 tłum. AI)

Jednak ponieważ tą rzeczą doprowadziłeś wrogów Pana do wielkiego rozdrażnienia, także syn, który ci się urodził, śmiercią umrze”. (2Krl_12_14 tłum. AI)

I powiedział Achimaas, syn Sadoka: „Pobiegnę, proszę, i zaniosę królowi dobrą wieść, że Pan wymierzył mu sprawiedliwość z ręki jego wrogów”. (2Krl_18_19 tłum. AI)

I powiedział król do Chusiego: „Czy pokój jest z chłopcem Abessalomem?”. I powiedział Chusi: „Niech staną się jak ten chłopiec wrogowie mojego pana, króla, i wszyscy, którzy powstali przeciw niemu ku złemu”. (2Krl_18_32 tłum. AI)

I cały lud spierał się we wszystkich plemionach Izraela, mówiąc: „Król Dawid wyrwał nas od wszystkich naszych wrogów, i on wybawił nas z ręki obcoplemieńców, a teraz uciekł z ziemi i ze swojego królestwa przed Abessalomem. (2Krl_19_10 tłum. AI)

I wypowiedział Dawid Panu słowa tej pieśni w dniu, w którym Pan wyrwał go z ręki wszystkich jego wrogów i z ręki Saula, (2Krl_22_1 tłum. AI)

Wezwę Pana, godnego chwały, i zostanę wybawiony od moich wrogów. (2Krl_22_4 tłum. AI)

Wyrwał mnie od moich potężnych wrogów, od tych, którzy mnie nienawidzili, ponieważ stali się silniejsi ode mnie. (2Krl_22_18 tłum. AI)

Będę ścigał moich wrogów i zgładzę ich, i nie zawrócę, aż ich wykończę. (2Krl_22_38 tłum. AI)

I podałeś mi plecy moich wrogów, tych, którzy mnie nienawidzą, i zabiłeś ich. (2Krl_22_41 tłum. AI)

i wyprowadza mnie spośród moich wrogów; wywyższysz mnie ponad tych, którzy powstają przeciw mnie, wyrwiesz mnie od męża niesprawiedliwości. (2Krl_22_49 tłum. AI)

I wszedł Gad do Dawida, i oznajmił mu, i powiedział mu: „Wybierz sobie, co ma się stać: czy przyjdą na ciebie trzy lata głodu w twojej ziemi, czy przez trzy miesiące będziesz uciekał przed swoimi wrogami, a oni będą cię ścigać, czy przez trzy dni będzie śmierć w twojej ziemi. Teraz więc poznaj i zobacz, jakie słowo mam odpowiedzieć Temu, który mnie posłał”. (2Krl_24_13 tłum. AI)

A jeżeli Twój lud Izrael zostanie rozbity przed wrogiem, ponieważ zgrzeszyli przeciw Tobie, i nawrócą się, wyznają Twoje imię, i będą modlić się oraz błagać przed Tobą w tym domu, (2Krn_6_24 tłum. AI)

Jeżeli będzie głód na ziemi, jeżeli będzie śmierć, zaraza od wiatru i żółtaczka, szarańcza i gąsienica; jeżeli wróg uciśnie ich przed ich miastami — przy każdej pladze i każdym cierpieniu — (2Krn_6_28 tłum. AI)

A jeżeli Twój lud wyjdzie na wojnę przeciw swoim wrogom drogą, którą ich poślesz, i będą modlić się do Ciebie w kierunku tego miasta, które wybrałeś, oraz domu, który zbudowałem dla Twojego imienia, (2Krn_6_34 tłum. AI)

Bo zgrzeszą przeciw Tobie [gdyż nie będzie człowieka, który by nie zgrzeszył], a Ty uderzysz ich i wydasz ich przed wrogów, i ci, którzy ich pojmą, uprowadzą ich do ziemi wrogów, dalekiej lub bliskiej, (2Krn_6_36 tłum. AI)

I każdy mężczyzna Judy wrócił do Jerozolimy, a Jozafat prowadził ich w wielkiej radości, ponieważ Pan dał im radość z powodu ich wrogów, (2Krn_20_27 tłum. AI)

bo choćbyś sądził, że umocnisz się dzięki nim, Pan sprawi, że uciekniesz przed nieprzyjaciółmi, ponieważ od Pana jest zarówno umocnić, jak i zmusić do ucieczki”. (2Krn_25_8 tłum. AI)

upadli u podstawy naprzeciw ołtarza i prosili, aby okazał im miłosierdzie, stał się wrogiem ich wrogów i przeciwnikiem ich przeciwników, jak wyjaśnia Prawo. (2Mch_10_26 tłum. AI)

i Pan powiedział do niego: Ponieważ poprosiłeś Mnie o tę rzecz, a nie poprosiłeś dla siebie o wiele dni, i nie poprosiłeś o bogactwo, ani nie poprosiłeś o dusze swoich nieprzyjaciół, lecz poprosiłeś dla siebie o rozum, aby wysłuchiwać sądu, (3Krl_3_11 tłum. AI)

Gdy Twój lud, Izrael, potknie się przed nieprzyjaciółmi, ponieważ zgrzeszą przeciw Tobie, i nawrócą się, i wyznają Twojemu imieniu, i będą modlić się, i błagać w tym domu, (3Krl_8_33 tłum. AI)

Jeżeli będzie głód, jeżeli będzie śmierć, jeżeli będzie spalenie, szarańcza, jeżeli będzie rdza, i jeżeli jego nieprzyjaciel będzie go uciskał w jednym z jego miast, każde zdarzenie, każdy ból, (3Krl_8_37 tłum. AI)

Gdy Twój lud wyjdzie na wojnę przeciw swoim nieprzyjaciołom drogą, którą ich zawrócisz, i będą modlić się w imieniu Pana w kierunku miasta, które wybrałeś w nim, i domu, który zbudowałem dla Twojego imienia, (3Krl_8_44 tłum. AI)

Gdy zgrzeszą przeciw Tobie — bo nie ma człowieka, który nie zgrzeszy — i sprowadzisz na nich, i wydasz ich przed oblicze nieprzyjaciół, i uprowadzą ich ci, którzy biorą w niewolę, do ziemi dalekiej albo bliskiej, (3Krl_8_46 tłum. AI)

i nawrócą się do Ciebie całym swoim sercem i całą swoją duszą w ziemi swoich nieprzyjaciół, dokąd ich przesiedliłeś, i będą modlić się do Ciebie w kierunku swojej ziemi, którą dałeś ich ojcom, miasta, które wybrałeś, i domu, który zbudowałem dla Twojego imienia, (3Krl_8_48 tłum. AI)

I Achaab powiedział do Eliasza: „Czy znalazłeś mnie, mój wrogu?” I powiedział: „Znalazłem, ponieważ na próżno sprzedałeś się, aby czynić zło przed Panem, drażniąc Go. (3Krl_20_20 tłum. AI)

oto teraz, Święty Królu, z powodu naszych licznych i wielkich grzechów jesteśmy uciskani, zostaliśmy poddani naszym wrogom i opadliśmy z sił w niemocy. (3Mch_2_13 tłum. AI)

Z tak bezlitosną goryczą ducha wysyłali ich wspólnie naczelnicy poszczególnych miast, że wobec tych niezwykłych kar nawet niektórzy spośród wrogów, mając przed oczami wspólne człowieczeństwo i rozważając niepewną odmianę życia, płakali nad ich nieszczęsnym wyprowadzeniem. (3Mch_4_4 tłum. AI)

Jeżeli zaś podczas pobytu na obczyźnie nasze życie uwikłało się w bezbożności, wyrwij nas z ręki wrogów, a potem, Władco, zgładź nas taką śmiercią, jaką wybierzesz. (3Mch_6_10 tłum. AI)

Niech się okaże wszystkim narodom, że jesteś z nami, Panie, i że nie odwróciłeś od nas swojego oblicza, lecz jak powiedziałeś: «Nawet gdy byli w ziemi swoich wrogów, nie przeoczyłem ich», tak też wypełnij to, Panie”. (3Mch_6_15 tłum. AI)

Mieli wśród wrogów większą władzę niż przedtem, otoczeni chwałą i budzący lęk, a nikt w ogóle nie naruszył żadnej z ich własności. (3Mch_7_21 tłum. AI)

lecz tylko Pana, waszego Boga, będziecie się bali, a on wyrwie was od wszystkich waszych wrogów”. (4Krl_17_39 tłum. AI)

i odrzucę resztę mojego dziedzictwa, i wydam ich w ręce ich wrogów, i będą łupem i zdobyczą dla wszystkich swoich wrogów, (4Krl_21_14 tłum. AI)

I nie uważajcie za paradoks, że rozum może przez Prawo panować nawet nad wrogością: nie wycinając uprawnych drzew nieprzyjaciół, zachowując rzeczy wrogów dla tych, którzy je zgubili, i wspólnie podnosząc te, które upadły. (4Mch_2_14 tłum. AI)

Tyranią jest nie tylko zmuszać nas do przekroczenia Prawa, lecz także do jedzenia, abyś mógł szydzić z nas z powodu tego najbardziej przez nas znienawidzonego spożywania splamionych pokarmów. (4Mch_5_27 tłum. AI)

„Najbardziej splamiony tyranie, wrogu niebiańskiej sprawiedliwości i człowieku o okrutnym sercu, torturujesz mnie w ten sposób nie dlatego, że zabiłem człowieka ani że dopuściłem się bezbożności, lecz dlatego, że bronię boskiego Prawa”. (4Mch_9_15 tłum. AI)

i choćby poszli do niewoli przed obliczem swoich nieprzyjaciół, tam rozkażę mieczowi, i ich zabije; i utwierdzę moje oczy na nich ku złu, a nie ku dobru”. (Am_9_4 tłum. AI)

Co się stało, Izraelu? Dlaczego jesteś w ziemi nieprzyjaciół i zestarzałeś się w ziemi obcej, (Ba_3_10 tłum. AI)

Ten bowiem, który sprowadził na was nieszczęścia, wybawi was z ręki waszych nieprzyjaciół. (Ba_4_18 tłum. AI)

Odwagi, dzieci! Wołajcie do Boga, a wybawi was spod władzy, z ręki nieprzyjaciół. (Ba_4_21 tłum. AI)

Dzieci, cierpliwie znoście gniew, który przyszedł na was od Boga. Prześladował cię twój wróg, lecz wkrótce ujrzysz jego zagładę i wstąpisz na ich karki. (Ba_4_25 tłum. AI)

Moi delikatni poszli drogami wyboistymi, zostali porwani jak trzoda zagarnięta przez nieprzyjaciół. — (Ba_4_26 tłum. AI)

Wyszli bowiem od ciebie pieszo, prowadzeni przez nieprzyjaciół, lecz Bóg sprowadza ich do ciebie, niesionych z chwałą jak na tronie królewskim. (Ba_5_6 tłum. AI)

Wydałeś nas w ręce naszych bezprawnych wrogów, najbardziej nienawistnych odstępców, oraz królowi niesprawiedliwemu i najgorszemu na całej ziemi. (Dn(LXX)_3_32 tłum. AI)

Daniel bardzo się zdumiał, a podejrzenie go ponaglało. Przestraszony, gdy ogarnęło go drżenie i zmienił się jego wygląd, potrząsał głową, zdumiewając się przez jedną godzinę; potem odpowiedział mi łagodnym głosem: «Królu, oby ten sen przyszedł na tych, którzy cię nienawidzą, a jego wykład na twoich wrogów. (Dn(LXX)_4_19 tłum. AI)

Wydałeś nas w ręce bezprawnych wrogów, najbardziej nienawistnych odstępców, oraz królowi niesprawiedliwemu i najgorszemu na całej ziemi. (Dn(T)_3_32 tłum. AI)

Wtedy Daniel, którego imię było Baltazar, znieruchomiał jakby na jedną godzinę, a jego myśli go przerażały. Król odpowiedział: „Baltazarze, niech sen i jego wykład cię nie przerażają”. Baltazar odpowiedział: „Panie, oby sen dotyczył tych, którzy cię nienawidzą, a jego wykład twoich wrogów. (Dn(T)_4_19 tłum. AI)

nakazaliśmy więc wszystkich wskazanych wam w pismach przez Amana, ustanowionego nad sprawami i będącego naszym drugim ojcem, zgładzić wraz z kobietami i dziećmi, z korzeniem, mieczami nieprzyjaciół, bez wszelkiego miłosierdzia i oszczędzenia, czternastego dnia dwunastego miesiąca Adar obecnego roku, (Est_3_13f tłum. AI)

A teraz zgrzeszyliśmy przed Tobą i wydałeś nas w ręce naszych wrogów, ponieważ oddaliśmy chwałę ich bogom· jesteś sprawiedliwy, Panie. (Est_4_17n tłum. AI)

Estera zaś powiedziała: „Wrogi człowiek – ten niegodziwy Aman”. A Aman zatrwożył się przed królem i królową. (Est_7_6 tłum. AI)

Każde zaś miasto lub w ogóle kraina, która nie uczyni według tych rzeczy, zostanie w gniewie strawiona włócznią i ogniem· stanie się nie tylko niedostępna dla ludzi, lecz także na cały czas najbardziej wroga zwierzętom i ptakom”. (Est_8_12x tłum. AI)

dziesięciu synów Amana, syna Amadata, Bugajczyka, wroga Żydów, i dokonali grabieży. – (Est_9_10 tłum. AI)

w tych dniach bowiem Żydzi odpoczęli od swoich wrogów – i aby cały miesiąc, w którym [którym był Adar] żałoba obróciła się dla nich w radość, a boleść w dobry dzień, obchodzili jako dobre dni uczt i wesela, posyłając porcje przyjaciołom i ubogim. (Est_9_22 tłum. AI)

Ponieważ stałaś się wieczną nieprzyjaciółką i podstępnie czyhałaś na dom Izraela, wydany w rękę nieprzyjaciół, pod miecz, w czasie nieprawości, przy jej końcu, (Ez_35_5 tłum. AI)

Tak mówi Pan, Pan: Ponieważ nieprzyjaciel powiedział przeciw wam: „Dobrze! Wieczne pustkowia stały się naszą własnością”, (Ez_36_2 tłum. AI)

Wszystkie narody poznają, że dom Izraela został uprowadzony z powodu swoich grzechów, ponieważ sprzeniewierzyli się Mnie; odwróciłem od nich moją twarz, wydałem ich w ręce ich nieprzyjaciół i wszyscy padli od miecza. (Ez_39_23 tłum. AI)

abyście ocalili mnie od wrogów albo wyrwali mnie z ręki możnych? (Hi_6_23 tłum. AI)

ich wrogowie zaś przyodzieją się wstydem, a mieszkania bezbożnego nie będzie”. (Hi_8_22 tłum. AI)

Straszliwie użył wobec mnie gniewu i uznał mnie za wroga. (Hi_19_11 tłum. AI)

Wtedy Wszechwładca będzie twoim pomocnikiem przeciw wrogom i odda cię czystego jak srebro oczyszczone w ogniu. (Hi_22_25 tłum. AI)

Jednak niech moi wrogowie będą jak zagłada bezbożnych, a ci, którzy powstają przeciw mnie, jak zguba bezprawnych. (Hi_27_7 tłum. AI)

Jeżeli też uradowałem się upadkiem moich wrogów i moje serce powiedziało: «Dobrze!», (Hi_31_29 tłum. AI)

A ponadto zwiódł cię z ust wroga: otchłań, wylanie pod nią; i twój stół zszedł pełen tłustości. (Hi_36_16 tłum. AI)

które są zachowane dla ciebie na czas wrogów, na dzień wojny i bitwy? (Hi_38_23 tłum. AI)

Dlatego tak mówi Władca, Pan Zastępów: „Biada mocarzom Izraela! Nie ustanie bowiem mój gniew przeciw przeciwnikom i dokonam sądu nad moimi wrogami. (Iz_1_24 tłum. AI)

I Bóg roztrzaska tych, którzy powstają przeciw górze Syjon, na nich, a ich wrogów rozproszy: (Iz_9_10 tłum. AI)

I zazdrość Efraima zostanie usunięta, a wrogowie Judy zginą; Efraim nie będzie zazdrościł Judzie, a Juda nie będzie uciskał Efraima. (Iz_11_13 tłum. AI)

Pan, Bóg mocy, wyjdzie i skruszy wojnę, wzbudzi gorliwość i z mocą zawoła przeciw swoim wrogom. (Iz_42_13 tłum. AI)

Pan przysiągł na swoją prawicę i na siłę swojego ramienia: „Z pewnością już nie dam twojej pszenicy i twoich pokarmów twoim wrogom, i z pewnością już synowie obcych nie będą pili twojego wina, nad którym się trudziłaś; (Iz_62_8 tłum. AI)

Oni zaś byli nieposłuszni i rozgniewali Jego Świętego Ducha; i obrócił się ku nim we wrogości, i sam walczył przeciw nim. (Iz_63_10 tłum. AI)

I synowie Izraela wołali do Pana, swojego Boga, ponieważ ich duch osłabł, gdyż otoczyli ich wszyscy ich wrogowie i nie było sposobu uciec spośród nich. (Jdt_7_19 tłum. AI)

A gdy przyszli do niej, powiedziała do nich: „Posłuchajcie mnie, zwierzchnicy mieszkańców Betulii. Nie jest bowiem słuszne wasze słowo, które wypowiedzieliście dziś wobec ludu, i [nie jest słuszna] ta przysięga, którą ustanowiliście między Bogiem a wami, mówiąc, że wydacie miasto naszym wrogom, jeśli w tych [dniach] Pan nie zwróci wam pomocy. (Jdt_8_11 tłum. AI)

Bo jeśli nie zechce pomóc nam w ciągu pięciu dni, On ma władzę, aby osłonić nas w dniach, w których zechce, albo też zgładzić nas przed obliczem naszych wrogów. (Jdt_8_15 tłum. AI)

z tego powodu nasi ojcowie zostali wydani mieczowi i grabieży oraz padli wielkim upadkiem przed naszymi wrogami. (Jdt_8_19 tłum. AI)

Wy tej nocy staniecie przy bramie, a ja wyjdę z moją służącą; i w ciągu dni, po których powiedzieliście, że wydacie miasto naszym wrogom, Pan nawiedzi Izraela moją ręką. (Jdt_8_33 tłum. AI)

Ozjasz i zwierzchnicy powiedzieli do niej: „Idź w pokoju, a Pan Bóg [niech idzie] przed tobą, aby pomścić naszych wrogów”. (Jdt_8_35 tłum. AI)

Teraz bowiem jest czas, aby wspomóc Twoje dziedzictwo i wykonać mój zamiar ku skruszeniu wrogów, którzy powstali przeciw nam”. (Jdt_13_5 tłum. AI)

Judyta powiedziała z daleka do strażników przy bramach: „Otwórzcie, otwórzcie bramę! Z nami jest Bóg, nasz Bóg, aby jeszcze okazać siłę w Izraelu i potęgę przeciw wrogom, jak uczynił także dzisiaj”. (Jdt_13_11 tłum. AI)

Ona zaś powiedziała do nich wielkim głosem: „Chwalcie Boga, chwalcie! Chwalcie Boga, który nie odsunął swojego miłosierdzia od domu Izraela, lecz tej nocy moją ręką skruszył naszych wrogów”. (Jdt_13_14 tłum. AI)

Cały lud bardzo się zdumiał; pochylili się, oddali pokłon Bogu i zgodnie powiedzieli: „Błogosławiony jesteś, nasz Boże, który w dniu dzisiejszym unicestwiłeś wrogów swojego ludu”. (Jdt_13_17 tłum. AI)

Ozjasz powiedział do niej: „Błogosławiona jesteś, córko, przez Boga Najwyższego ponad wszystkie kobiety na ziemi; i błogosławiony Pan Bóg, który stworzył niebiosa i ziemię, który pokierował tobą ku zranieniu głowy wodza naszych wrogów. (Jdt_13_18 tłum. AI)

Gdy synowie Izraela usłyszeli [to], wszyscy zgodnie natarli na nich i siekli ich aż do Chobai. Podobnie przybyli także ci z Jerozolimy i z całej górzystej krainy, ponieważ oznajmiono im, co wydarzyło się w obozie ich wrogów; a ci w Gileadzie i w Galilei zadali im bardzo wielki cios, aż przeszli Damaszek i jego granice. (Jdt_15_5 tłum. AI)

I co powiem, skoro Izrael odwrócił kark przed swoim wrogiem? (Joz_7_8 tłum. AI)

Synowie Izraela nie będą mogli ostać się przed swoimi wrogami· odwrócą kark przed swoimi wrogami, ponieważ sami stali się obłożeni klątwą· nie będę już nadal z wami, jeżeli nie usuniecie spośród siebie tego, co obłożone klątwą. (Joz_7_12 tłum. AI)

Wstań, uświęć lud i powiedz, aby uświęcili się na jutro· tak mówi Pan, Bóg Izraela: To, co obłożone klątwą, jest wśród was; nie będziecie mogli ostać się przed waszymi wrogami, aż usuniecie spośród siebie to, co obłożone klątwą. (Joz_7_13 tłum. AI)

I słońce stanęło, i księżyc trwał nieruchomo, aż Bóg pomścił się na ich wrogach. I słońce stanęło pośrodku nieba, nie spieszyło ku zachodowi aż do końca jednego dnia. (Joz_10_13 tłum. AI)

wy zaś nie stójcie; ścigajcie waszych wrogów i uderzcie ich tylną straż, i nie pozwólcie im wejść do ich miast· Pan, nasz Bóg, wydał ich bowiem w nasze ręce”. (Joz_10_19 tłum. AI)

I Jozue powiedział do nich: „Nie bójcie się ich ani nie bądźcie tchórzliwi· bądźcie mężni i silni, ponieważ tak Pan uczyni wszystkim waszym wrogom, przeciw którym wy walczycie”. (Joz_10_25 tłum. AI)

I Pan dał im odpoczynek dokoła, jak przysiągł ich ojcom· nikt ze wszystkich ich wrogów nie stanął przed nimi· wszystkich ich wrogów Pan wydał w ich ręce. (Joz_21_44 tłum. AI)

odeszli do swoich domów z wielkimi dobrami, z bardzo licznym bydłem, srebrem i złotem, żelazem i liczną odzieżą, i podzielili łup swoich wrogów ze swoimi braćmi. (Joz_22_8 tłum. AI)