Wówczas Jezus powiedział do nich: Wy wszyscy zwątpicie we Mnie tej nocy. Bo jest napisane: Uderzę pasterza, a rozproszą się owce stada. (Mt26_31 tłum. AI, na bazie BT4)

A oto jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyciągnął rękę, dobył miecza i ugodziwszy sługę najwyższego kapłana odciął mu ucho. (Mt26_51 tłum. AI, na bazie BT4)

Wtedy Jezus im rzekł: Wszyscy zwątpicie we Mnie. Jest bowiem napisane: Uderzę pasterza, a rozproszą się owce. (Mk14_27 tłum. AI, na bazie BT4)

Towarzysze Jezusa widząc, na co się zanosi, zapytali: Panie, czy mamy uderzyć mieczem? (Lk22_49 tłum. AI, na bazie BT4)

I któryś z nich uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu prawe ucho. (Lk22_50 tłum. AI, na bazie BT4)

A ujrzawszy kogoś krzywdzonego, stanął w jego obronie i pomścił uciskanego, uderzając Egipcjanina. (Dz7_24 tłum. AI, na bazie BT4)

I oto stanął przy nim anioł Pana, a światło zajaśniało w celi. Uderzywszy Piotra w bok, obudził go, mówiąc: „Wstań szybko!” I łańcuchy opadły z jego rąk. (Dz12_7 tłum. AI, na bazie BT4)

Natychmiast uderzył go anioł Pana, ponieważ nie oddał chwały Bogu; stoczony przez robactwo, wyzionął ducha. (Dz12_23 tłum. AI, na bazie BT4)

Mają oni władzę zamknąć niebo, by nie padał deszcz w dniach ich prorokowania; mają też władzę nad wodami, by przemienić je w krew, i uderzyć ziemię każdą plagą ilekroć zechcą. (Ap11_6 tłum. AI, na bazie BT4)

A z Jego ust wychodzi ostry miecz, by nim uderzyć narody. On paść je będzie rózgą żelazną i On wyciska tłocznię wina zapalczywego gniewu Wszechmogącego Boga. (Ap19_15 tłum. AI, na bazie BT4)

powie, aby uderzyć, uderzają· powie, aby spustoszyć, pustoszą· powie, aby budować, budują· (1Ezd_4_8 tłum. AI)

i wbijał go w wielki kocioł albo w miedziany garnek, albo w naczynie· wszystko, co widelec wydobył, kapłan brał dla siebie· tak czynili całemu Izraelowi, przychodzącemu składać ofiary Panu w Silo. (1Krl_2_14 tłum. AI)

Biada nam· kto wybawi nas z ręki tych potężnych bogów? To są ci bogowie, którzy uderzyli Egipt wszelką plagą i na pustyni. (1Krl_4_8 tłum. AI)

I Azotczycy wstali wcześnie, i weszli do domu Dagona, i zobaczyli: oto Dagon leżał na swoim obliczu przed arką Boga· i podnieśli Dagona, i postawili go na jego miejscu. A ręka Pana stała się ciężka nad Azotczykami, i dręczył ich, i uderzył ich w ich siedzenia, Azot i jego granice. (1Krl_5_3 tłum. AI)

I stało się po jej przejściu, że ręka Pana była nad miastem; powstało bardzo wielkie wzburzenie, i uderzył mężów miasta, od małego aż do wielkiego, i uderzył ich w ich siedzenia; i Getyty zrobili sobie siedzenia. (1Krl_5_9 tłum. AI)

Lecz synowie Jechoniasza spośród mężów Beth-Samys nie uradowali się, ponieważ zobaczyli arkę Pana· i uderzył spośród nich siedemdziesięciu mężów i pięćdziesiąt tysięcy mężów. I lud opłakiwał, ponieważ Pan uderzył lud bardzo wielką plagą. (1Krl_6_19 tłum. AI)

I mężowie Izraela wyszli z Massefath, i ścigali obcoplemieńców, i uderzali ich aż poniżej Beth-Chor. (1Krl_7_11 tłum. AI)

I Jonatan uderzył Nasiba, obcoplemieńca, który był na wzgórzu; i obcoplemieńcy usłyszeli. A Saul zatrąbił trąbą po całej ziemi, mówiąc: „Słudzy zbuntowali się”. (1Krl_13_3 tłum. AI)

I Jonatan wspinał się na swoich rękach i nogach, a niosący jego uzbrojenie wraz z nim; i patrzyli przed Jonatanem, a on ich uderzał, zaś niosący jego uzbrojenie dobijał za nim. (1Krl_14_13 tłum. AI)

I pierwsze uderzenie, którym uderzył Jonatan i niosący jego uzbrojenie, objęło około dwudziestu mężów pociskami, kamieniami i otoczakami pola. (1Krl_14_14 tłum. AI)

I uderzył w owym dniu obcoplemieńców w Machemas, i lud bardzo się utrudził. (1Krl_14_31 tłum. AI)

I dokonał potężnego czynu, i uderzył Amaleka, i wyrwał Izraela z ręki tych, którzy go deptali. – (1Krl_14_48 tłum. AI)

A teraz idź i uderz Amaleka i Jerima, i wszystko, co do niego należy; niczego z niego nie zachowasz, lecz zgładzisz go, obłożysz klątwą jego i wszystko, co do niego należy, i nie oszczędzisz niczego z niego; i zabijesz od mężczyzny aż do kobiety, od niemowlęcia aż do ssącego, od cielca aż do owcy, od wielbłąda aż do osła”. (1Krl_15_3 tłum. AI)

I Saul uderzył Amaleka od Ewilat aż do Sur, naprzeciw Egiptu. (1Krl_15_7 tłum. AI)

A jeśli zdoła walczyć ze mną i uderzy mnie, będziemy wam sługami; lecz jeśli ja zdołam i uderzę go, będziecie nam sługami i będziecie nam służyć”. (1Krl_17_9 tłum. AI)

wychodziłem za nim, uderzałem go i wyrywałem ją z jego paszczy; a jeśli powstawał przeciw mnie, chwytałem go za gardło, uderzałem i uśmiercałem go. (1Krl_17_35 tłum. AI)

Twój sługa uderzał i niedźwiedzia, i lwa, a ten nieobrzezany obcoplemieniec będzie jak jeden z nich. Czyż nie pójdę i nie uderzę go, i nie zdejmę dzisiaj hańby z Izraela? Bo kim jest ten nieobrzezany, który znieważył szyk żywego Boga?”. (1Krl_17_36 tłum. AI)

I Dawid wyciągnął rękę do torby, wziął stamtąd jeden kamień, wystrzelił z procy i uderzył obcoplemieńca w jego czoło; i kamień przeszedł przez hełm w jego czoło, i upadł na twarz na ziemię. (1Krl_17_49 tłum. AI)

I kobiety rozpoczynały, i mówiły: „Saul uderzył w swoich tysiącach, a Dawid w swoich dziesiątkach tysięcy”. (1Krl_18_7 tłum. AI)

I Dawid wstał, i poszedł on oraz jego mężowie, i uderzył wśród obcoplemieńców stu mężów, i przyniósł ich napletki królowi, i został zięciem króla; a on dał mu Melchol, swoją córkę, za żonę. (1Krl_18_27 tłum. AI)

I położył swoją duszę w swojej ręce, i uderzył obcoplemieńca, i Pan dokonał wielkiego wybawienia, a cały Izrael zobaczył i uradował się; dlaczego więc grzesz przeciw niewinnej krwi, uśmiercając Dawida bez przyczyny?”. (1Krl_19_5 tłum. AI)

I wojna ponownie powstała przeciw Saulowi, a Dawid umocnił się, walczył z obcoplemieńcami i uderzył ich bardzo wielkim uderzeniem; i uciekli przed jego obliczem. (1Krl_19_8 tłum. AI)

I Saul szukał sposobu, aby wbić włócznię w Dawida, lecz Dawid odsunął się sprzed oblicza Saula, i włócznia uderzyła w ścianę; a Dawid wycofał się i ocalał. (1Krl_19_10 tłum. AI)

I kapłan powiedział: „Oto miecz Goliata, obcoplemieńca, którego uderzyłeś w dolinie Ela; jest zawinięty w szatę. Jeśli chcesz go wziąć sobie, weź, bo nie ma tutaj innego oprócz niego”. I Dawid powiedział: „Oto nie ma podobnego do niego; daj mi go”. (1Krl_21_10 tłum. AI)

I słudzy Anchusa powiedzieli do niego: „Czyż to nie jest Dawid, król tej ziemi? Czyż o nim tancerki nie rozpoczynały, mówiąc: «Saul uderzył w swoich tysiącach, a Dawid w swoich dziesiątkach tysięcy»?”. (1Krl_21_12 tłum. AI)

A Nomba, miasto kapłanów, uderzył ostrzem miecza: od mężczyzny aż do kobiety, od niemowlęcia aż do ssącego, także cielca, osła i owcę. – (1Krl_22_19 tłum. AI)

I Dawid zapytał przez Pana, mówiąc: „Czy mam pójść i uderzyć tych obcoplemieńców?”. I Pan powiedział: „Idź, uderzysz tych obcoplemieńców i wybawisz Keilę”. (1Krl_23_2 tłum. AI)

I Dawid oraz mężowie z nim poszli do Keili, i walczył z obcoplemieńcami; a oni uciekli sprzed jego oblicza, i uprowadził ich bydło, i uderzył ich wielkim uderzeniem; i Dawid wybawił mieszkańców Keili. (1Krl_23_5 tłum. AI)

I stało się potem, że serce Dawida uderzyło go, ponieważ odciął skraj jego płaszcza. (1Krl_24_6 tłum. AI)

I stało się po około dziesięciu dniach, że Pan uderzył Nabala, i umarł. (1Krl_25_38 tłum. AI)

I Abessa powiedział do Dawida: „Pan zamknął dziś twego nieprzyjaciela w twoich rękach; a teraz uderzę go włócznią w ziemię raz i nie powtórzę mu”. (1Krl_26_8 tłum. AI)

Czyż to nie jest Dawid, o którym rozpoczynały w tańcach, mówiąc: «Saul uderzył w swoich tysiącach, a Dawid w swoich dziesiątkach tysięcy»?”. (1Krl_29_5 tłum. AI)

I stało się, gdy Dawid oraz jego mężowie weszli do Sekelak trzeciego dnia, że Amalek napadł na południe i na Sekelak, uderzył Sekelak i spalił je ogniem. (1Krl_30_1 tłum. AI)

I Dawid przyszedł przeciw nim, i uderzał ich od jutrzenki aż do wieczora następnego dnia; i nie ocalał spośród nich żaden mąż, oprócz czterystu młodzieńców, którzy wsiedli na wielbłądy i uciekli. (1Krl_30_17 tłum. AI)

I umarł Asom, a zamiast niego zaczął panować Adad, syn Barada, który pobił Madiama na równinie Moabu, a imię jego miasta: Getthaim. (1Krn_1_46 tłum. AI)

I ci, zapisani z imienia, przybyli za dni Ezechiasza, króla Judy, i pobili ich domy oraz Minajów, których tam znaleźli, i obłożyli ich klątwą aż do tego dnia, i zamieszkali zamiast nich, ponieważ były tam pastwiska dla ich stad. (1Krn_4_41 tłum. AI)

i pobili resztę pozostałych Amalekitów, i zamieszkali tam aż do tego dnia. (1Krn_4_43 tłum. AI)

I cudzoziemcy ścigali Saula i jego synów, i cudzoziemcy pobili Jonathana, Aminadaba i Melchisuego, synów Saula. (1Krn_10_2 tłum. AI)

lecz on stanął pośrodku tej części, ocalił ją i pobił cudzoziemców, a Pan dokonał wielkiego wybawienia. – (1Krn_11_14 tłum. AI)

A Banaias, syn Jodae, syna męża mocnego, którego liczne czyny przewyższały Kabasael; on pobił dwóch Arielów Moabu; on także zszedł i pobił lwa w jamie w dniu śniegu· (1Krn_11_22 tłum. AI)

on także pobił Egipcjanina, męża okazałego, wysokiego na pięć łokci, a w ręce Egipcjanina była włócznia jak wał tkacki; Banaias zszedł przeciw niemu z laską, wyrwał włócznię z ręki Egipcjanina i zabił go jego własną włócznią. (1Krn_11_23 tłum. AI)

I Pan zapłonął gniewem na Ozę i uderzył go tam za to, że wyciągnął swoją rękę ku arce, i umarł tam przed Bogiem. (1Krn_13_10 tłum. AI)

I wyruszył do Baalfarasin, i Dawid pobił ich tam; i Dawid powiedział: „Bóg uczynił wyłom w moich wrogach moją ręką jak wyłom wód”. Dlatego nazwał tamto miejsce Wyłom Farasin. (1Krn_14_11 tłum. AI)

a gdy usłyszysz odgłos poruszenia w wierzchołkach grusz, wtedy wyjdziesz do walki, ponieważ Bóg wyszedł przed tobą, aby pobić obóz cudzoziemców”. (1Krn_14_15 tłum. AI)

I uczynił tak, jak nakazał mu Bóg, i pobił obóz cudzoziemców od Gabaonu aż do Gazary. (1Krn_14_16 tłum. AI)

I stało się po tych wydarzeniach, że Dawid pobił cudzoziemców i zmusił ich do ucieczki, i zabrał Geth i jego wioski z ręki cudzoziemców. (1Krn_18_1 tłum. AI)

I pobił Moab, a Moabici stali się sługami Dawida, przynoszącymi dary. (1Krn_18_2 tłum. AI)

I Dawid pobił Adraazara, króla Suby w Emath, gdy ten szedł, aby umocnić swoją rękę nad rzeką Eufrat. (1Krn_18_3 tłum. AI)

I Syryjczyk z Damaszku przyszedł pomóc Adraazarowi, królowi Suby, a Dawid pobił spośród Syryjczyków dwadzieścia dwa tysiące mężów. (1Krn_18_5 tłum. AI)

A Thoa, król Emath, usłyszał, że Dawid pobił całe wojsko Adraazara, króla Suby, (1Krn_18_9 tłum. AI)

i posłał swojego syna Idurama do króla Dawida, aby zapytać go o pokój i pobłogosławić go za to, że walczył z Adraazarem i go pobił, ponieważ Adraazar był mężem wojny przeciw Thoi; przyniósł też wszelkie naczynia srebrne i złote. (1Krn_18_10 tłum. AI)

A Abessa, syn Sarui, pobił Idumeę w Dolinie Soli — osiemnaście tysięcy, (1Krn_18_12 tłum. AI)

I stało się w następnym roku, w czasie wychodzenia królów, że Joab poprowadził całe wojsko, i zniszczyli krainę synów Ammona; przyszedł i obległ Rabbę. Dawid zaś pozostawał w Jeruzalem; a Joab pobił Rabbę i zburzył ją. (1Krn_20_1 tłum. AI)

I stało się po tych wydarzeniach, że ponownie była wojna w Gazer z cudzoziemcami. Wtedy Sobochai Usathyta pobił Safu, spośród synów olbrzymów, i upokorzył go. – (1Krn_20_4 tłum. AI)

I ponownie była wojna z cudzoziemcami. I Ellanan, syn Jaira, pobił Leemiego, brata Goliatha Gethyty, a drzewce jego włóczni było jak wał tkacki. – (1Krn_20_5 tłum. AI)

I urągał Izraelowi, a Jonathan, syn Samai, brata Dawida, pobił go. – (1Krn_20_7 tłum. AI)

A rzecz ta ukazała się jako zła przed Bogiem, i uderzył Izraela. (1Krn_21_7 tłum. AI)

I stało się po tym, jak Aleksander, Macedończyk, syn Filipa, który wyszedł z ziemi Chettiim, uderzył Dariusza, króla Persów i Medów, i królował zamiast niego — wcześniej zaś nad Helladą. (1Mch_1_1 tłum. AI)

I powrócił Antioch po uderzeniu Egiptu w sto czterdziestym trzecim roku, i wyruszył przeciw Izraelowi, i wszedł do Jerozolimy z ciężkim tłumem. (1Mch_1_20 tłum. AI)

I mówił do nich słowa pokojowe podstępnie, a oni mu zaufali. I napadł nagle na miasto, i uderzył je wielkim ciosem, i zgładził liczny lud spośród Izraela. (1Mch_1_30 tłum. AI)

I zorganizowali wojsko, i uderzyli grzeszników w swoim gniewie, a mężów bezprawia — w swoim wzburzeniu; pozostali zaś uciekli do narodów, aby się ocalić. (1Mch_2_44 tłum. AI)

I dowiedział się Juda, i wyszedł mu naprzeciw, i pobił go, i zabił; a wielu padło rannych, pozostali zaś uciekli. (1Mch_3_11 tłum. AI)

aby napaść na obóz Żydów i nagle ich pobić; a synowie twierdzy byli jego przewodnikami. (1Mch_4_2 tłum. AI)

I usłyszał o tym Juda, i wyruszył on i jego dzielni, aby uderzyć na wojsko króla znajdujące się w Emmaus, (1Mch_4_3 tłum. AI)

Juda prowadził wojnę z synami Ezawa w Idumei, w Akrabattenie, ponieważ osaczali Izraela; i zadał im wielką klęskę, upokorzył ich i zabrał ich łupy. (1Mch_5_3 tłum. AI)

Stoczył z nimi wiele walk; zostali rozbici przed nim, a on ich pobił. (1Mch_5_7 tłum. AI)

I obóz Tymoteusza rozpoznał, że to Machabeusz, i uciekli przed jego obliczem; a on zadał im wielką klęskę, i owego dnia padło spośród nich około ośmiu tysięcy mężów. (1Mch_5_34 tłum. AI)

I Juda i jego bracia wyszli, i walczyli z synami Ezawa w ziemi na południu; i uderzył Hebron i jego miasta zależne, i zburzył jego warownie, a jego wieże spalił dokoła. (1Mch_5_65 tłum. AI)

„Gdy ci, którzy przyszli od króla, bluźnili, wyszedł Twój anioł i zabił spośród nich sto osiemdziesiąt pięć tysięcy. (1Mch_7_41 tłum. AI)

Dzięki swej rozwadze i cierpliwości opanowali cały kraj, chociaż był od nich bardzo daleko; królów, którzy przybyli przeciw nim z krańców ziemi, rozbili i zadali im wielką klęskę, a pozostali płacą im corocznie daninę. (1Mch_8_4 tłum. AI)

Rozpoczęła się walka; Jonatan wyciągnął rękę, aby uderzyć Bakchidesa, lecz ten cofnął się przed nim. (1Mch_9_47 tłum. AI)

Pobił Odomerę, jego braci i synów Fasirona w ich namiotach; zaczęli uderzać na wroga i wzrastali w siłę. (1Mch_9_66 tłum. AI)

Jonatan zwrócił się przeciw Arabom zwanym Zabadejczykami, pobił ich i zabrał ich łupy. (1Mch_12_31 tłum. AI)

W owych dniach Szymon rozłożył się obozem przeciw Gazerze, otoczył ją obozami, zbudował wieżę oblężniczą, przysunął ją do miasta, uderzył w jedną z wież i ją zdobył. (1Mch_13_43 tłum. AI)

Ten wyruszył, pobił obóz Demetriusza, pochwycił go, przyprowadził do Arsakesa, a on umieścił go w więzieniu. (1Mch_14_3 tłum. AI)

i spierałem się z nimi, i przeklinałem ich, i uderzyłem niektórych mężów spośród nich, i wyrywałem im włosy, i zaprzysiągłem ich na Boga: „Nie dawajcie swoich córek ich synom ani nie bierzcie spośród ich córek dla swoich synów. (2Ezd_23_25 tłum. AI)

I Dawid zawołał jednego ze swoich młodzieńców i powiedział: „Podejdź i uderz go”. I uderzył go, a on umarł. (2Krl_1_15 tłum. AI)

I Abenner jeszcze raz powiedział do Asaela: „Odstąp ode mnie, abym nie uderzył cię o ziemię; bo jak podniosę swoją twarz ku Joabowi? I po co to? Wróć do twojego brata Joaba”. (2Krl_2_22 tłum. AI)

Słudzy Dawida pobili spośród synów Beniamina, mężów Abennera, trzystu sześćdziesięciu mężów z jego strony. (2Krl_2_31 tłum. AI)

I Abenner wrócił do Hebronu, a Joab odprowadził go na bok bramy, aby porozmawiać z nim podstępnie; i uderzył go tam w lędźwie, i umarł z powodu krwi Asaela, brata Joaba. (2Krl_3_27 tłum. AI)

I Dawid uczynił tak, jak Pan mu nakazał, i pobił cudzoziemców od Gabaonu aż do ziemi Gazery. (2Krl_5_25 tłum. AI)

I stało się po tych wydarzeniach, że Dawid pobił cudzoziemców i zmusił ich do ucieczki; i Dawid zabrał Wyodrębnioną z ręki cudzoziemców. (2Krl_8_1 tłum. AI)

I Dawid pobił Moab, i odmierzył ich sznurami, położywszy ich na ziemi; i były dwa odmierzenia sznurem na zabicie, a dwa odmierzenia sznurem pozostawił przy życiu; i Moab stał się sługami Dawida, przynoszącymi dary. (2Krl_8_2 tłum. AI)

I Dawid pobił Adraazara, syna Raaba, króla Suby, gdy ten szedł, aby umocnić swoją rękę nad rzeką Eufrat. (2Krl_8_3 tłum. AI)

I Syria Damasceńska przybyła pomóc Adraazarowi, królowi Suby, a Dawid pobił spośród Syryjczyków dwadzieścia dwa tysiące mężów. (2Krl_8_5 tłum. AI)

I Thoou, król Emath, usłyszał, że Dawid pobił całe wojsko Adraazara, (2Krl_8_9 tłum. AI)

i Thoou posłał swojego syna Jeddurana do króla Dawida, aby zapytał go o pokój i pobłogosławił go za to, że walczył z Adraazarem i pobił go, ponieważ Adraazar był przeciwnikiem Thoou; a w jego rękach były srebrne naczynia, złote naczynia i naczynia z brązu. (2Krl_8_10 tłum. AI)

I Dawid uczynił sobie imię; a gdy wracał, pobił Idumeę w Gaimele — osiemnaście tysięcy. (2Krl_8_13 tłum. AI)

I Syria uciekła sprzed oblicza Izraela, a Dawid zabił spośród Syryjczyków siedemset rydwanów i czterdzieści tysięcy jeźdźców; uderzył również Sobaka, dowódcę jego wojska, i umarł tam. (2Krl_10_18 tłum. AI)

Kto uderzył Abimelecha, syna Jerobaala? Czy nie kobieta rzuciła na niego odłamkiem kamienia młyńskiego z góry muru, i umarł w Thamasi? Dlaczego zbliżyliście się do muru?», wtedy powiesz: «Umarł także twój sługa Uriasz Chetyta»”. (2Krl_11_21 tłum. AI)

I posłaniec Joaba poszedł do króla do Jerozolimy, przybył i oznajmił Dawidowi wszystko, co Joab mu oznajmił, wszystkie sprawy wojny. I Dawid rozgniewał się na Joaba, i powiedział do posłańca: „Dlaczego zbliżyliście się do miasta, aby walczyć? Czy nie wiedzieliście, że zostaniecie uderzeni od muru? Kto uderzył Abimelecha, syna Jerobaala? Czy nie kobieta rzuciła na niego odłamkiem kamienia młyńskiego od muru, i umarł w Thamasi? Dlaczego zbliżyliście się do muru?”. (2Krl_11_22 tłum. AI)

Dlaczego wzgardziłeś słowem Pana, aby uczynić zło w Jego oczach? Uriasza Chetytę uderzyłeś mieczem, jego żonę wziąłeś sobie za żonę, a jego zabiłeś mieczem synów Ammona. (2Krl_12_9 tłum. AI)

I nakazał Abessalom swoim chłopcom, mówiąc: „Patrzcie, kiedy serce Amnona stanie się wesołe od wina i powiem do was: «Uderzcie Amnona», wtedy zabijcie go. Nie bójcie się, bo czyż nie ja wam nakazuję? Bądźcie mężni i stańcie się synami mocy”. (2Krl_13_28 tłum. AI)

I stało się, gdy byli w drodze, że wieść przyszła do Dawida, mówiąc: „Abessalom uderzył wszystkich synów króla i nie pozostał z nich ani jeden”. (2Krl_13_30 tłum. AI)

I powiedział Dawid wszystkim swoim sługom, którzy byli z nim w Jerozolimie: „Powstańcie i uciekajmy, ponieważ nie ma dla nas ocalenia przed obliczem Abessaloma. Pośpieszcie się odejść, aby on nie pośpieszył się, nie dogonił nas, nie sprowadził na nas zła i nie uderzył miasta ostrzem miecza”. (2Krl_15_14 tłum. AI)

i napadnę na niego, gdy on będzie utrudzony i osłabiony na rękach, i przestraszę go, i ucieknie cały lud, który jest z nim, a uderzę jedynie króla· (2Krl_17_2 tłum. AI)

I powiedział Joab mężczyźnie, który oznajmił: „A oto widziałeś; dlaczego nie uderzyłeś go na ziemię? Wtedy dałbym ci dziesięć srebrników i jeden pas”. (2Krl_18_11 tłum. AI)

I otoczyło go dziesięciu chłopców noszących uzbrojenie Joaba, i uderzyli Abessaloma, i zabili go. (2Krl_18_15 tłum. AI)

I wezwał król Dawid Gabaonitów, i powiedział do nich. A Gabaonici nie byli synami Izraela, lecz z pozostałości Amorejczyka; a synowie Izraela przysięgli im. Saul zaś szukał, aby ich uderzyć, gdy gorliwie działał dla synów Izraela i Judy. (2Krl_21_2 tłum. AI)

I poszedł Dawid, i wziął kości Saula i kości Jonatana, jego syna, od mężczyzn, synów Jabis Galaad, którzy wykradli je z placu Baithsan, gdzie obcoplemieńcy wystawili ich w dniu, w którym obcoplemieńcy uderzyli Saula w Gelbue. (2Krl_21_12 tłum. AI)

A Jesbi, który był z potomków Rafy — ciężar jego włóczni wynosił trzysta syklów brązu, a on był przepasany maczugą — zamierzał uderzyć Dawida. (2Krl_21_16 tłum. AI)

I pomógł mu Abessa, syn Sarui, i uderzył obcoplemieńca, i zabił go. Wtedy mężczyźni Dawida przysięgli, mówiąc: „Nie wyjdziesz już z nami na wojnę i z pewnością nie zgasisz lampy Izraela”. – (2Krl_21_17 tłum. AI)

I stało się potem, że była jeszcze wojna w Geth z obcoplemieńcami. Wtedy Sebocha Astatothijczyk uderzył Sefa, który był z potomków Rafy. – (2Krl_21_18 tłum. AI)

I była wojna w Gob z obcoplemieńcami. I uderzył Eleanan, syn Ariorgima, Bethleemita, Goliatha Getthejczyka, a drzewce jego włóczni było jak wał tkaczy. – (2Krl_21_19 tłum. AI)

I urągał Izraelowi, a uderzył go Jonatan, syn Semeiego, brata Dawida. – (2Krl_21_21 tłum. AI)

On powstał i uderzał wśród obcoplemieńców, aż jego ręka się zmęczyła i przylgnęła do miecza; i uczynił Pan wielkie ocalenie w tym dniu. A lud usiadł za nim jedynie po to, aby łupić. – (2Krl_23_10 tłum. AI)

A on stanął pośrodku działu, wyrwał go i uderzył obcoplemieńców; i uczynił Pan wielkie ocalenie. – (2Krl_23_12 tłum. AI)

A Banajas, syn Jodae, sam był mężem licznych czynów z Kabeseel. On uderzył dwóch synów Ariela z Moabu; on też zszedł i uderzył lwa pośrodku dołu w dniu śniegu. (2Krl_23_20 tłum. AI)

On uderzył mężczyznę Egipcjanina, mężczyznę okazałego; a w ręce Egipcjanina była włócznia jak drzewce drabiny. Zszedł do niego z laską, wyrwał włócznię z ręki Egipcjanina i zabił go jego własną włócznią. (2Krl_23_21 tłum. AI)

I uderzyło serce Dawida w niego po policzeniu ludu; i powiedział Dawid do Pana: „Bardzo zgrzeszyłem w tym, co uczyniłem. A teraz, Panie, usuń, proszę, bezprawie Twojego sługi, ponieważ postąpiłem bardzo głupio”. (2Krl_24_10 tłum. AI)

Bo zgrzeszą przeciw Tobie [gdyż nie będzie człowieka, który by nie zgrzeszył], a Ty uderzysz ich i wydasz ich przed wrogów, i ci, którzy ich pojmą, uprowadzą ich do ziemi wrogów, dalekiej lub bliskiej, (2Krn_6_36 tłum. AI)

I mężczyźni Judy wznieśli okrzyk· a gdy mężczyźni Judy krzyczeli, Pan uderzył Jeroboama i Izraela przed Abiaszem i Judą. (2Krn_13_15 tłum. AI)

I Abiasz oraz jego lud zadali im wielką klęskę, i padło z Izraela pięćset tysięcy rannych, dzielnych mężczyzn. (2Krn_13_17 tłum. AI)

I Jeroboam nie odzyskał już siły przez wszystkie dni Abiasza· a Pan go uderzył i umarł. (2Krn_13_20 tłum. AI)

I Pan uderzył Etiopczyków przed Judą, i Etiopczycy uciekli· (2Krn_14_11 tłum. AI)

I Ben-Hadad wysłuchał króla Asy i posłał dowódców swojego wojska przeciw miastom Izraela, i uderzył Ijon, Dan, Abel-Maim oraz wszystkie okolice Neftalego. (2Krn_16_4 tłum. AI)

I Sedecjasz, syn Kenaaniego, zbliżył się i uderzył Micheasza w szczękę, i powiedział mu: „Którą drogą Duch Pana przeszedł ode mnie, aby mówić do ciebie?”. (2Krn_18_23 tłum. AI)

A pewien mężczyzna napiął łuk celnie i uderzył króla Izraela między płucami a pancerzem. I powiedział woźnicy: „Zawróć rękę i wyprowadź mnie z bitwy, ponieważ cierpię”. (2Krn_18_33 tłum. AI)

I wyruszył Joram ze zwierzchnikami, a wraz z nim cała jazda· i stało się, że wstał nocą i uderzył Edom otaczający go oraz zwierzchników rydwanów, a lud uciekł do swoich namiotów. (2Krn_21_9 tłum. AI)

oto Pan uderzy ciebie wielką plagą w twoim ludzie, w twoich synach, w twoich żonach i w całym twoim dobytku, (2Krn_21_14 tłum. AI)

A po tym wszystkim Pan uderzył go w brzuch słabością, na którą nie było lekarstwa· (2Krn_21_18 tłum. AI)

i chodził według ich rad. I poszedł z Joramem, synem Achaba, na wojnę przeciw Azaelowi, królowi Syrii, do Ramot-Gilead; i łucznicy zranili Jorama. (2Krn_22_5 tłum. AI)

I Joram wrócił do Jizreel, aby leczyć się z ran, którymi zranili go Syryjczycy w Ramie, gdy walczył przeciw Azaelowi, królowi Syrii· a Ochozjasz, syn Jorama, król Judy, zszedł do Jizreel, aby zobaczyć Jorama, syna Achaba, ponieważ był chory. (2Krn_22_6 tłum. AI)

A Amazjasz umocnił się, wziął swój lud i poszedł do Doliny Soli, i uderzył tam dziesięć tysięcy synów Seiru· (2Krn_25_11 tłum. AI)

A synowie wojska, których Amazjasz zawrócił, aby nie poszli z nim na wojnę, napadli na miasta Judy, od Samarii aż do Bet-Choron, i zabili w nich trzy tysiące, i zagarnęli wielki łup. – (2Krn_25_13 tłum. AI)

I stało się, gdy Amazjasz wrócił po pobiciu Idumei, że przyniósł sobie bogów synów Seiru i ustanowił ich sobie jako bogów, i oddawał im pokłon, i im składał ofiary. (2Krn_25_14 tłum. AI)

Powiedziałeś: «Oto pobiłeś Idumeę», i podnosi cię twoje ciężkie serce· teraz siedź w swoim domu. Dlaczego wdajesz się w zło, abyś upadł ty i Juda wraz z tobą?”. (2Krn_25_19 tłum. AI)

I Pan, jego Bóg, wydał go w ręce króla Syrii; i uderzył go, i wziął od nich wielką zdobycz jeńców, i zaprowadził do Damaszku· wydał go także w ręce króla Izraela, który zadał mu wielką klęskę. (2Krn_28_5 tłum. AI)

ponieważ także Idumejczycy napadli, uderzyli Judę i wzięli jeńców, (2Krn_28_17 tłum. AI)

I przyszedł przeciw niemu Tiglat-Pileser, król Asyrii, i uderzył go. (2Krn_28_20 tłum. AI)

I jego słudzy sprzysięgli się przeciw niemu, i zabili go w jego domu. (2Krn_33_24 tłum. AI)

Lecz lud ziemi zabił tych, którzy sprzysięgli się przeciw królowi Amonowi; i lud ziemi ustanowił w jego miejsce królem jego syna Jozjasza. (2Krn_33_25 tłum. AI)

Lecz Pan, Bóg Izraela, który widzi wszystko, uderzył go nieuleczalną i niewidzialną raną; gdy tylko skończył mówić, ogarnął go nieustępujący ból wnętrzności i gorzkie męczarnie wewnętrzne, (2Mch_9_5 tłum. AI)

I syn Adera posłuchał króla Asy, i posłał dowódców swoich wojsk przeciw miastom Izraela, i uderzył Ainę, i Dan, i Abelmaa, i całą Chezrath aż do całej ziemi Neftalego. (3Krl_15_20 tłum. AI)

I Baasa, syn Achiasa, obległ go przy domu Belaan, i uderzył go w Gabathon należącym do obcoplemieńców, gdy Nadab i cały Izrael oblegali Gabathon. (3Krl_15_27 tłum. AI)

I stało się, gdy zakrólował, że uderzył dom Jeroboama i nie pozostawił Jeroboamowi żadnego oddechu, aż go wytracił, według słowa Pana, które wypowiedział przez rękę swojego sługi Achiasa Selonity, (3Krl_15_29 tłum. AI)

I przez rękę Jehu, syna Ananiego, Pan przemówił przeciw Baasie i przeciw jego domowi z powodu całego zła, które uczynił przed Panem, drażniąc Go dziełami swoich rąk, przez to, że stał się jak dom Jeroboama, i z powodu tego, że go uderzył. (3Krl_16_7 tłum. AI)

i wszedł Zambri, i uderzył go, i zabił go, i zaczął królować zamiast niego. (3Krl_16_10 tłum. AI)

I stało się, gdy zaczął królować, gdy zasiadł na swoim tronie, że uderzył cały dom Baasy (3Krl_16_11 tłum. AI)

A z powodu słowa, gdy Achaab skruszył się przed obliczem Pana i chodził płacząc, i rozdarł swoją tunikę, i przepasał wór na swoim ciele, i pościł, i przyodział się w wór w dniu, w którym uderzył Naboutaia Jezraelitę, (3Krl_20_27 tłum. AI)

uderzyła, każdy tego przy nim, i każdy powtórnie tego przy nim; i Syria uciekła, a Izrael ścigał ich· i ocalał syn Adera, król Syrii, na koniu jeźdźca. (3Krl_21_20 tłum. AI)

I król Izraela wyszedł, i zabrał wszystkie konie i rydwany, i zadał wielką klęskę Syrii. (3Krl_21_21 tłum. AI)

I ci rozłożyli obóz naprzeciw tamtych przez siedem dni; i stało się siódmego dnia, że przybliżyła się wojna, i Izrael uderzył Syrię: sto tysięcy pieszych w jednym dniu. (3Krl_21_29 tłum. AI)

I jeden człowiek spośród synów proroków powiedział do swojego bliźniego przez słowo Pana: „Uderzże mnie”; lecz człowiek nie chciał go uderzyć. (3Krl_21_35 tłum. AI)

I powiedział do niego: „Za to, że nie usłuchałeś głosu Pana, oto ty odejdziesz ode mnie, a lew cię uderzy”. I odszedł od niego, i znalazł go lew, i uderzył go. (3Krl_21_36 tłum. AI)

I znalazł innego człowieka, i powiedział: „Uderzże mnie”; i człowiek uderzył go, uderzając, i roztrzaskał. (3Krl_21_37 tłum. AI)

I Sedekias, syn Chanany, zbliżył się, i uderzył Michajasa w szczękę, i powiedział: „Jaki duch Pana przemówił w tobie?” (3Krl_22_24 tłum. AI)

I jeden napiął łuk celnie, i uderzył króla Izraela między płuco a pancerz. I powiedział swojemu woźnicy: „Odwróć swoje ręce i wyprowadź mnie z walki, ponieważ zostałem zraniony”. (3Krl_22_34 tłum. AI)

I Eliasz wziął swój płaszcz, zwinął go i uderzył wodę; i woda rozdzieliła się tu i tam, i obaj przeszli po pustym miejscu. (4Krl_2_8 tłum. AI)

i wziął płaszcz Eliasza, który spadł z niego, i uderzył wodę, lecz się nie rozstąpiła; i powiedział: „Gdzie jest Bóg Eliasza — affo?” I uderzył wody, i rozdarły się tu i tam, i Elizeusz przeszedł. (4Krl_2_14 tłum. AI)

i uderzycie każde warowne miasto, i każde dobre drzewo powalicie, i wszystkie źródła wody zatkacie, i każdą dobrą część ziemi zniszczycie kamieniami”. (4Krl_3_19 tłum. AI)

i powiedzieli: „To krew miecza; królowie walczyli i uderzył mąż swojego bliźniego· a teraz po łupy, Moabie!” (4Krl_3_23 tłum. AI)

I weszli do obozu Izraela; a Izrael powstał i uderzył Moab, i uciekli przed ich obliczem. I weszli, postępując i uderzając Moab, (4Krl_3_24 tłum. AI)

i zburzyli miasta, i na każdą dobrą część ziemi każdy mężczyzna rzucił swój kamień, i napełnili ją; i zatkali każde źródło wody, i powalili każde dobre drzewo, aż pozostawili jedynie rozebrane kamienie muru; i procarze otoczyli ją, i uderzyli ją. (4Krl_3_25 tłum. AI)

I zeszli do niego, a Elizeusz pomodlił się do Pana, i powiedział: „Uderzże ten naród niewidzeniem”. I uderzył ich niewidzeniem zgodnie ze słowem Elizeusza. (4Krl_6_18 tłum. AI)

I król Izraela, gdy ich zobaczył, powiedział: „Czy mam ich uderzyć, uderzyć, ojcze?” (4Krl_6_21 tłum. AI)

A on powiedział: „Nie uderzysz; czy ty uderzasz tych, których wziąłeś w niewolę swoim mieczem i swoim łukiem? Połóż przed nimi chleby i wodę, i niech jedzą, i piją, i odejdą do swojego pana”. (4Krl_6_22 tłum. AI)

I Joram wyruszył do Sior, a wszystkie rydwany z nim; i stało się, gdy wstał, że uderzył Edomitów, którzy go otaczali, oraz dowódców rydwanów, a lud uciekł do swoich namiotów. (4Krl_8_21 tłum. AI)

I poszedł z Joramem, synem Achaaba, na wojnę przeciw Azaelowi, królowi obcoplemieńców, w Remmoth Galaad; i Syryjczycy uderzyli Jorama. (4Krl_8_28 tłum. AI)

I król Joram wrócił, aby leczyć się w Jezrael z ran, którymi uderzyli go w Remmoth, gdy walczył z Azaelem, królem Syrii; a Ochoziasz, syn Jorama, zszedł zobaczyć Jorama, syna Achaaba, w Jezrael, ponieważ on chorował. (4Krl_8_29 tłum. AI)

I Jehu napełnił swoją rękę łukiem, i uderzył Jorama między jego ramionami; i strzała wyszła przez jego serce, i osunął się na swoje kolana. (4Krl_9_24 tłum. AI)

A Ochoziasz, król Judy, zobaczył i uciekł drogą Baithaggan; i Jehu ścigał go, i powiedział: „Także jego!” I uderzył go w rydwanie przy wstępowaniu do Gai, które jest Jeblaam; i uciekł do Mageddon, i tam umarł. (4Krl_9_27 tłum. AI)

I stało się rano, że wyszedł i stanął w bramie miasta, i powiedział do całego ludu: „Wy jesteście sprawiedliwi· oto ja zawiązałem spisek przeciw mojemu panu i zabiłem go; lecz kto uderzył wszystkich tych? (4Krl_10_9 tłum. AI)

I Jehu uderzył wszystkich, którzy pozostali z domu Achaaba w Jezrael, wszystkich jego możnych, jego znajomych i jego kapłanów, aż nie pozostawił mu ocalałego. (4Krl_10_11 tłum. AI)

I wszedł do Samarii, i uderzył wszystkich pozostałych z Achaaba w Samarii, aż go zgładził zgodnie ze słowem Pana, które wypowiedział do Eliasza. (4Krl_10_17 tłum. AI)

I stało się, gdy zakończył składanie całopalenia, że Jehu powiedział do biegaczy i trzecich dowódców: „Wejdźcie, uderzcie ich; niech mężczyzna spośród nich nie wyjdzie”. I uderzyli ich ostrzem miecza; i biegacze oraz trzeci dowódcy wyrzucili ich, i poszli aż do miasta domu Baala. (4Krl_10_25 tłum. AI)

W tych dniach Pan zaczął odcinać części Izraela; i Azael uderzył ich na całej granicy Izraela, (4Krl_10_32 tłum. AI)

I jego słudzy powstali, związali cały spisek i uderzyli Joasa w domu Mallo, który jest w Gaalla. (4Krl_12_21 tłum. AI)

I Jezeichar, syn Jemuatha, oraz Jezevouth, syn jego Somera, jego słudzy, uderzyli go, i umarł; i pogrzebali go z jego ojcami w mieście Dawida, a Amessiasz, jego syn, zakrólował zamiast niego. (4Krl_12_22 tłum. AI)

I powiedział: „Otwórz okno ku wschodowi”. I otworzył. I Elizeusz powiedział: „Strzel”. I strzelił. I powiedział: „Strzała wybawienia dla Pana i strzała wybawienia w Syrii; i uderzysz Syrię w Afek aż do końca”. (4Krl_13_17 tłum. AI)